ep095 ผังเวลา 57 ช่วง
ทศชาติชาดก (153) หมู่เกาะโซโลมอน (116) จานดาวธรรม (110) เสาแก้วพันปี (104) คุณยายอาจารย์จันทร์ ขนนกยูง (93) ภุมเทวา (85) พระเตมีย์ (74) มนุษย์กินคน (53) พระธรรมกายประจำตัว (49) เบน ฟรานซ์ (45) แต่งเนื้อแต่งตัว (45) คุณเปเล่ (38) ทอมมี่ ธิรา (33) มหาธรรมกายเจดีย์ (33) บททดสอบก่อนเป็นชาวพุทธ (32) สอบบาลีสนามหลวง 2549 (24) ต่างศาสนิก (19) กองเสบียงตามอารมณ์ (18) พระเจ้ากาสิกราช (17) ไสยเวท (15) นึกภาพลูกมะพร้าว (14) ถวายสังฆทาน (13) ศูนย์โตเกียว (13) สตีเฟน บินาลู (13) ชาวพุทธในทะเบียนบ้าน (11) คุณแซม (10) ผู้ประสานงาน (10) บุพเพสันนิวาส (9) ลักษณะมหาบุรุษ (9) อบรมบาลีก่อนสอบสนามหลวง (9) บุญสงเคราะห์โลก (8) พระนางจันทาเทวี (8) หนีออกจากบ้าน (8) ทุบตีภรรยา (7) อาการเหมือนผีเข้า (7) กฐิน 2549 (6) นิ่งอย่างพระเตมีย์ (6) พ่อขี้เมา (6) เคี้ยวหมาก (6) เนกขัมมบารมี (6) ถิ่นทุรกันดาร (5) ทำงานที่ญี่ปุ่น (5) บรรพบุรุษชาวโซโลมอนกินคน (5) ปริยัติ ปฏิบัติ ปฏิเวธ (5) วัตถุประสงค์การบวช (5) สันติสุขของโลก (5) ช่วยบรรพบุรุษจากนรก (4) ประสาทหลอน (4) มัดขาสัตว์ (4) มารห้าฝูง (4) ศาลพระภูมิ (4) กรรมทุบหัวสัตว์ (3) กายมหาบุรุษ (3) สัจจาธิษฐาน (3) สามียิ้มยาก (3) อธิษฐานขอคู่ครองที่ดี (3) เปลี่ยนแปลงตัวเอง (3) แม่ที่ตายแล้วมาเข้าร่างพ่อ (3) โกหกสามี (3) โครงกระดูกแก้ว (3) ครูเป็นเหมือนท่อน้ำ (2) นับถือเจ้าเข้าผี (2) มุสาวาท (2) ลื่นล้มศีรษะกระแทก (2) ลูกชายติดยาเสพติด (2) สามีชาวอเมริกัน (2) หล่อพระ (2) กรรมฆ่าสัตว์เซ่นผี (1) ขาดแคลนตำราบาลี (1) คบคนขี้เหล้า (1) ชวนคนรอบบ้านนั่งสมาธิ (1) ธรรมขันธ์ (1) บวชแล้วประพฤติไม่ดี (1) ปล่อยให้คนอื่นเลี้ยงลูก (1) ผู้นำครอบครัวที่ดี (1) มิจฉาทิฐิ (1) วัดดอยสัพพัญญู เชียงใหม่ (1) สมบัติสามประการ (1) เจ็บป่วยบ่อย (1)
ไฟล์เริ่มที่ช่วงท้ายของบทประจำต้นรายการ ไม่มีช่วงคาถาสำเร็จ คำขวัญ และการบ้าน 10 ข้อ ถามว่ายิ้มกันไปทั่วโลกแล้วหรือยัง นับวันหลังปีใหม่ได้ห้าสิบสองวัน แล้วทบทวนเป้าหมายชีวิต เราเกิดมาทำพระนิพพานให้แจ้ง แสวงบุญ สร้างบารมี พระนิพพานอยู่ภายในตัว เริ่มที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 ด้วยการทำใจหยุดนิ่ง คนที่ทำไม่ได้คือคนตาย คนบ้า คนที่ไม่ได้ทำ ย้ำให้ตอบซ้ำจนขึ้นใจ นักเรียนใหม่ต้องศึกษาไว้เพื่อดำเนินชีวิตไม่ผิดพลาดเพราะอบายรออยู่
เกริ่นว่าวันนี้มีเรื่องราวดี ๆ ที่จะทำให้เข้าใจกฎแห่งกรรมดีขึ้น มีคำพูดหยอกว่ารักเขาต้องบอก โรแมนติกหน่อย (ถ้อยคำช่วงนี้ถอดเสียงไม่ชัด ยังไม่รู้ชื่อเรื่อง) และจะมีละครพระเตมีย์ผู้ยิ่งด้วยเนกขัมมบารมีตอนที่สอง ก่อนนั้นชวนแต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จ ช่วงนี้มีบรรทัดคั่นที่ Whisper ถอดซ้ำหลายช่วง แล้วกลับมาว่าคนไม่ยิ้มเหมือนแต่งตัวไม่เสร็จ นุ่งผ้าแต่สวมรองเท้าแตะ หรือเขียนคิ้วข้างเดียวออกจากบ้าน จึงต้องนำรอยยิ้มมาปรากฏบนใบหน้าทั้งในบ้านและนอกบ้าน และมีคำถามเรื่องเรียนภาษาอังกฤษวันละคำ
จะรอกันให้ครบหนึ่งล้านองค์ ตอนนี้เปิดโอกาสให้ผู้มาภายหลังสร้างพระธรรมกายประจำตัวประดิษฐานภายนอกมหาธรรมกายเจดีย์ จารึกชื่อตัวเองหรือชื่อผู้มีพระคุณ ส่วนภายในมหาธรรมกายเจดีย์เก็บไว้สำรอง เมื่อองค์ภายนอกผุพังตามกาลเวลาจะนำองค์ข้างในออกมาประดิษฐานแทน มีสามระดับซึ่งแจ้งนักเรียนทั่วโลกแล้ว ส่วนเรื่องอื่นจะทยอยคุยกันไป แล้วชวนมาหล่อพระกันก่อน หลังจากนั้นราวเกือบหนึ่งนาทีครึ่งไม่มีบรรทัดถอดเสียง
หล่อพระที่มีลักษณะมหาบุรุษคือสั่งสมลักษณะมหาบุรุษไปทีละเล็กละน้อย ลักษณะมหาบุรุษสำคัญมาก ในกัปหนึ่งมีได้ไม่เกินห้าพระองค์สำหรับภารกิจพระบรมครูที่จะนำมนุษย์และเทวดาพ้นจากกิเลสมารและกองทุกข์ กายมหาบุรุษจะไปสวมสนิทกับพระธรรมกายและผู้รู้ภายในไม่มีช่องว่างเพราะเป็นกายพิมพ์เดียวกัน จึงมีอานุภาพมาก สัพพัญญุตญาณเกิดเมื่อได้กายมหาบุรุษ รู้แจ้งเห็นแจ้งสัตว์และสิ่งทั้งหลายตามความเป็นจริง ผู้มุ่งไปสู่ที่สุดแห่งธรรมต้องได้ลักษณะมหาบุรุษ
พูดถึงมารห้า ขันธมารคือขันธ์ห้าที่เป็นภาระ เทวบุตรมารคือเทวดาที่ถูกมารบังคับมาขัดขวางผู้กำลังสร้างความดีรวมถึงมนุษย์ด้วย มัจจุมารคือความตาย อภิสังขารมารคือวิบากกรรมที่ตั้งโปรแกรมไว้ ไม่ใช่เรื่องเล่น ๆ มารเอาสิ่งเหล่านี้มาบังคับมนุษย์ จะไปถึงตรงนั้นได้ต้องรวมพลังกันและมนุษย์ต้องได้กายมหาบุรุษ ช่วงต้นมีบรรทัดที่ Whisper ถอดเป็นภาษาอังกฤษมั่วราวครึ่งนาที ถ้อยคำเรื่องมารบางข้อจึงฟังไม่ชัด
หล่อพระที่มีลักษณะมหาบุรุษทีละแสนองค์เป็นการสั่งสมบุญที่จะเป็นกายมหาบุรุษ พร้อมสร้างบารมีอื่นประกอบ ระหว่างทางที่ยังไม่ได้กายมหาบุรุษจะได้รูปสมบัติงดงาม แข็งแรง อายุยืน ปัจจัยที่ทำเป็นทานบารมีได้ทรัพย์สมบัติ และการรู้ว่ารูปหล่อนี้จำลองจากผู้รู้ภายในซึ่งเป็นบุคคลที่ควรบูชา ทำให้ปัญญาเกิดได้คุณสมบัติ สมบัติทั้งสามสั่งสมไปเรื่อย ๆ เป็นฐานรองรับการสร้างบารมีให้ยิ่งขึ้นในทุกภพชาติ
กายมหาบุรุษจะไปถึงที่สุดแห่งธรรมได้ถ้าชนะมารห้าฝูง คือกิเลสมาร กรรมมาร เทวบุตรมาร มัจจุมาร และอภิสังขารมาร ถึงเวลาไปก็ไม่ต้องถอดกาย ไปทั้งกายหยาบที่เป็นกายมหาบุรุษ ครูไม่ใหญ่ออกตัวว่าฟังเหมือนนิยาย เรื่องนี้จำมาจากหลวงปู่ซึ่งครูไม่ใหญ่ไม่ทันพบ ได้ฟังต่อ ๆ กันมาแล้วมาเล่า ภารกิจนี้ไม่ต้องดับขันธปรินิพพาน ขันธ์ห้าเปลี่ยนเป็นธรรมขันธ์ เป็นกายมหาบุรุษที่สวมสนิท มีช่วงสั้น ๆ ที่ถอดเสียงเพี้ยนจนอ่านไม่ได้
เกริ่นว่าจะศึกษาทศชาติชาดก ช่วงนี้เป็นเรื่องพระเตมีย์ใบ้ แล้วเปรียบว่าบางจังหวะของชีวิตต้องทำอย่างท่าน ได้เห็น ได้ฟัง แล้วนิ่งเฉย ทำเป็นใบ้ไปก่อน แม้อยู่ในฐานะผู้ปกครองบริหารบ้านเมือง ใครจะตะโกนโหวกเหวกก็เหมือนเสียงจิ้งจกตุ๊กแกหรือใบตองแห้งดังก๊อบแก๊บ ถ้าประเทศใดเจออย่างนี้ควรศึกษาพระเตมีย์ไว้ ไม่พูดก็เหมือนถือบวชภายในใจสักช่วงหนึ่ง ทำใจให้เบิกบาน เปิด DMC ดู ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าไม่ได้พูดถึงประเทศใดประเทศหนึ่ง
ทำไมพระเตมีย์ทำเป็นใบ้ทั้งที่พูดได้ ในยุคนี้ประเทศไหนเจอเรื่องที่ไม่เข้าทางก็ควรทำอย่างพระเตมีย์ พูดได้แต่ไม่พูด ปล่อยให้เขาพูดไปก่อนเพราะมีเรื่องพูดไม่กี่เรื่อง เดี๋ยวก็จบไปเอง พอเขาสงบแล้วค่อยออกมาพูด พระเตมีย์ตอนหลังก็เลิกใบ้ ท่านพูดแต่สิ่งที่มีประโยชน์ ช่วงที่มีอะไรผ่านมาให้สวดมนต์ เจริญเมตตา พาครอบครัวไปเที่ยว หาของอร่อยกิน แล้วบำเพ็ญเนกขัมมบารมี จากนั้นชวนชมละครตอนที่สอง
เทปละครทศชาติชาดกพระเตมีย์ผู้ยิ่งด้วยเนกขัมมบารมีตอนที่สอง บทนำว่าคนยังไม่รู้ว่าต้นแบบชีวิตที่ดีที่สุดเป็นอย่างไร ผู้ประสบความสำเร็จสูงสุดไม่มีใครเกินพระสัมมาสัมพุทธเจ้า จึงควรศึกษาอดีตชาติของพระองค์ และตัดความสงสัยว่าคนธรรมดาไม่ต้องสร้างบารมี ที่จริงทั้งผู้ปรารถนาพุทธภูมิ ปัจเจกพุทธเจ้า และอรหันตสาวกต้องสร้างบารมีทั้งหมด ต่างกันที่ความเข้มข้น เลือกเรื่องพระเตมีย์ก่อนเพราะเนกขัมมบารมีทำได้ยากและสวนกระแสกิเลส แล้วทวนว่าภิกษุทูลถามพระพุทธองค์เรื่องการสละราชสมบัติออกบวช
ในอดีตกาลที่นครพาราณสีแคว้นกาสี พระเจ้ากาสิกราชตั้งมั่นในทศพิธราชธรรมและเสด็จตรวจตราทุกข์สุขของราษฎรจนเป็นที่รัก มีพระสนมหนึ่งหมื่นหกพันนาง แต่ไม่มีใครให้กำเนิดรัชทายาท แม้พระนางจันทาเทวีพระอัครมเหสี จึงทรงกังวลว่าราชวงศ์จะสิ้นและเมืองจะถูกกษัตริย์อื่นยึด วันหนึ่งชาวเมืองมาชุมนุมที่ลานหลวง พระองค์เสด็จไปฟังเองที่สถานรับร้องทุกข์ ชาวเมืองทูลว่าทุกข์ร้อนที่ไม่มีพระโอรส เกรงบ้านเมืองจะระส่ำระสายเมื่อไร้กษัตริย์ ขอให้ตั้งจิตอธิษฐานปรารถนาพระโอรส
พระราชาทรงนิ่งด้วยเป็นปมด้อยในใจที่ครองราชย์มานานยังไม่มีโอรสธิดา รับสั่งว่าเรื่องนั้นให้เป็นหน้าที่ของพระองค์ แล้วเรียกพระสนมทั้งหมดให้ตั้งความปรารถนาพระโอรส และให้พราหมณ์จัดพิธีบวงสรวงเทวดา พระสนมต่างไปบนบานเทวดา พระจันทร์ พระอาทิตย์ หลายเดือนก็ไม่สำเร็จ ฝ่ายพระนางจันทาเทวีผู้พร้อมด้วยศีลดำริว่านอกจากบุญแล้วไม่มีที่พึ่งอื่น วันอุโบสถขึ้นสิบห้าค่ำจึงสรงสนาน นุ่งผ้าขาว รักษาอุโบสถศีลตลอดวันคืน รุ่งเช้าระลึกถึงศีลด้วยปีติ ตั้งสัจจาธิษฐานขอบุตร ละครจบตอนด้วยคำถามว่าจะร้อนไปถึงเทวดาองค์ใดหรือไม่ โปรดติดตามตอนต่อไป
ครูไม่ใหญ่ว่าหลังจากให้หนึ่งหมื่นหกพันนางอธิษฐานแล้ว พระอัครมเหสีให้ระลึกถึงศีล ให้ศีลทำงานสักคืนแล้วพรุ่งนี้ดูว่าจะเกิดอะไร ขำว่าเป็นพระราชาแต่ไม่มีโอรสประชาชนยังเดือดร้อน แล้ววกกลับมาว่าพระเตมีย์พูดได้แต่ไม่พูดเพราะไม่เกิดประโยชน์ ตอนนี้ประเทศไหนก็อย่าเพิ่งพูด เหมือนดงกล้วยใบตองแห้งลมพัดดังก๊อบแก๊บ จิ้งจกตุ๊กแกก็หันไปสนใจเสียง แล้วชวนไปหมู่เกาะโซโลมอน
เพลงมะพร้าวมหัศจรรย์เปิดช่วงหมู่เกาะโซโลมอนเหมือนตอนก่อนหน้า มีบรรทัดถอดเสียงชื่อเพลงหนึ่งบรรทัดแล้วเงียบราวหนึ่งนาทีครึ่งก่อนครูไม่ใหญ่พูดต่อ ความยาวของเพลงกำหนดจากช่องที่ไม่มีบรรทัดถอดเสียง
ทบทวนเรื่องทอมมี่ ธิรา อีกครั้งเพราะฟังผ่าน ๆ อาจเก็บความไม่ครบ หลายประโยคน่าคิด เขาทำสมาธิโดยคำแนะนำของคุณเปเล่ ดวงตะวัน มีประสบการณ์ภายในระดับหนึ่งจนความคิด คำพูด การกระทำเปลี่ยนจากที่มืดสู่ที่สว่าง ครูไม่ใหญ่ทึ่งว่านี่คือประโยคของอดีตมนุษย์กินคนที่คนกินข้าวหลายคนยังคิดไม่เป็น ทอมมี่ว่าเรื่องเลวร้ายควรหยุดได้แล้ว อายและประหลาดใจที่บรรพบุรุษตกนรกเพราะกินคนและฆ่ากัน ตอนนี้แสงสว่างมาถึงเกาะแล้วจะมีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ ครูไม่ใหญ่ชมว่าเป็นแค่คนขับรถแต่มีวิสัยทัศน์ แล้วทอมมี่ขอให้หลวงพ่อบอกวิธีไปช่วยบรรพบุรุษจากนรก ยินดีมอบชีวิตทำตามคำแนะนำ
ครูไม่ใหญ่เล่าว่าคุยกับทอมมี่สองคนผ่านจานดาวธรรม DMC แล้วบอกว่าครูไม่ใหญ่ได้ทรงจำความรู้วิธีไปช่วยพ่อแม่ บรรพบุรุษ และหมู่ญาติที่ตายแล้วตกนรก จากคุณยายอาจารย์มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง ซึ่งเคยไปช่วยพ่อของท่านในอบายมาแล้ว และท่านศึกษามาจากหลวงปู่วัดปากน้ำผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย ท่านมีเวลาอยู่ในโลกจำกัดจึงถ่ายทอดไว้ให้ผู้มีบุญรุ่นหลัง ครูไม่ใหญ่จึงรวบรวมบันทึกไว้ เพื่อมอบให้ผู้มีบุญที่เหมาะสมได้ศึกษาความจริงของชีวิตและวิธีสื่อสารกับบรรพบุรุษที่ประมาทพลาดพลั้งไปอบาย
ทบทวนต่อ ทอมมี่ ธิรา ว่าไม่อยากเห็นวงจรการเกิดเป็นมนุษย์กินคนที่หลวงพ่อเล่า หวังว่าความรู้ในพุทธศาสนาและสมาธิจะช่วยให้หลุดจากวงจรนี้ จึงสรุปกับตัวเองว่าต้องเป็นชาวพุทธให้ได้ ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าความกระหายอยากเป็นชาวพุทธนี้ชาวพุทธโดยสายเลือดหลายคนยังไม่มี นับถือตามปู่ย่าตายายแต่ไม่ศึกษาต้นธารว่าชาวพุทธต้องทำอย่างไร เป็นแค่ชาวพุทธในทะเบียนบ้าน ทอมมี่ยืนยันว่าสมาธิและกฎแห่งกรรมทำให้ครอบครัวมีความสุข เห็นหลวงพ่อแล้วมีชีวิตชีวา นั่งสมาธิแล้วข้อสงสัยหายไปเรื่อย ๆ เหมือนเดินจากความมืดสู่แสงสว่าง มองเห็นทางแก้ปัญหา และเป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดในชีวิต
ทอมมี่เล่าว่าตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมาการดำเนินชีวิตเปลี่ยนไป สิ่งผิดที่เคยทำเพราะไม่รู้ตอนนี้ไม่ทำอีกเลย ดีใจที่เปลี่ยนตัวเองได้สำเร็จ เคร่งครัดข้อปฏิบัติทั้งหมดและขยันนั่งสมาธิมาก เห็นว่าต้องทำอย่างนี้ตลอดอนาคตไม่ใช่แค่หนึ่งเดือน มีช่วงสั้น ๆ ที่ถอดเสียงเพี้ยน แล้วเขาบอกเพื่อนทุกคนว่าต้องซื่อสัตย์ต่อบททดสอบ สัญญาไว้อย่างไรต้องทำให้ได้ นี่เป็นโอกาสดีที่หาไม่ได้อีกแล้วที่จะได้เป็นชาวพุทธ
ทอมมี่ถามว่าทะเบียนบ้านของเขาและเพื่อนยังเป็นชาวคริสต์ เพื่อนหลายคนถามว่าต้องเปลี่ยนหรือไม่และต่างกันอย่างไร ครูไม่ใหญ่ทวนคำตอบเมื่อวานว่าแล้วแต่ ให้ศึกษาและพิจารณาด้วยปัญญา ด้วยเหตุด้วยผล เห็นประโยชน์อย่างไรก็ตัดสินใจเอง ครูไม่ใหญ่ได้แค่ทรงจำคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าและมหาปูชนียาจารย์มาย่อยเป็นโจ๊กให้ดื่มง่าย เป็นเหมือนท่อน้ำให้น้ำไหลผ่าน ใครจะเปิดดื่มหรือไม่ดื่มก็แล้วแต่ จะเป็นชาวพุทธหรือชาวไม่พุทธก็ได้
ทอมมี่ว่าประเทศของเขามีปัญหาหลายอย่าง อยากใช้ความรู้เรื่องพุทธศาสนาและการนั่งสมาธิทั้งหมดที่มีให้กำลังใจเพื่อนเพื่อขจัดความวุ่นวายในประเทศ และเชื่อว่าในที่สุดคนในโลกจะร่วมมือกันและเป็นพุทธะ คือผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบาน ครูไม่ใหญ่ย้ำว่านี่คือถ้อยคำเมื่อวานของอดีตมนุษย์กินคนที่เป็นเพียงคนขับรถ ต้องเดินทางไกลยี่สิบกว่ากิโล ช่วงท้ายถอดเสียงเพี้ยน แล้วตามด้วยบรรทัดคั่นที่ Whisper ถอดซ้ำราวสามนาที
รายงานว่าทอมมี่ปฏิบัติตามกฎได้ดี ไม่เคี้ยวหมาก ไม่สูบบุหรี่ ไม่ดื่มเหล้า นั่งสมาธิทุกวันและจดผลส่งประจำ เขาว่ามีความสุขและสบายใจมาก ข้อยากที่สุดคือหยุดเคี้ยวหมาก เผลอหยิบก็มีเพื่อนเตือน แต่ทำได้ ครูไม่ใหญ่เสริมว่าเขากินข้าวมื้อเดียวจึงต้องเคี้ยวหมากทั้งวัน เขาเลิกบุหรี่ หมาก เหล้า และการพูดโกหก ซื่อสัตย์ต่อภรรยาของตนและไม่ล่วงภรรยาคนอื่น รู้ว่าวิถีชาวพุทธดีงามสำหรับทุกคน พร้อมรับบททดสอบต่อไป และขอบคุณหลวงพ่อที่ทำงานหนักช่วยให้ได้เป็นชาวพุทธ ครูไม่ใหญ่ว่าไม่ธรรมดาเลย
หลังช่วงบรรทัดคั่นยาว ครูไม่ใหญ่ว่าชาวโซโลมอนกระหายจะเป็นชาวพุทธแม้ต้องผ่านบททดสอบอย่างไร เบน ฟรานซ์ รู้สึกตื่นเต้น สบายใจ และผ่อนคลาย ครูไม่ใหญ่ขำว่าไปด้วยกันได้อย่างไร เขาว่ากำลังเดินทางสู่มิติใหม่ของชีวิต ให้เวลากับสมาธิมากขึ้นวันละสองชั่วโมง มีมาตรฐานชีวิตใหม่ และรอเวลาที่สำคัญที่สุดคือได้เป็นชาวพุทธ ซึ่งเมื่อถึงเวลาจะประกาศให้ทั่วโลกรู้ว่าชาวพุทธชุดแรกคือใคร ประสบการณ์ภายในของเขาเปลี่ยนจากลูกมะพร้าวเป็นหัวกะโหลกแก้ว เป็นโครงกระดูกแก้วใส และเข้าถึงดวงตะวันภายในแล้ว
ชาวโซโลมอนอีกคนที่ถอดเสียงได้ราวว่าจอห์น ควาลาเมเน่ (ยังไม่ยืนยันการสะกด) ถือศีลห้าครบ ไม่แตะหมากและบุหรี่อีกเลย ทำงานดีขึ้น บุคลิกยิ้มแย้มขึ้น ทำหน้าที่ต่อครอบครัวและเพื่อนได้ดี ตอนนี้คนรอบบ้านของเขานั่งสมาธิกันทุกคนแล้ว ครูไม่ใหญ่ชมว่าเป็นผู้มีอัธยาศัยกัลยาณมิตร ชอบชักชวนคนทำความดี ไม่ยอมดีคนเดียว สร้างคนดีรอบตัว แล้วถามกลับผู้ชมว่ารอบบ้านของคุณนั่งสมาธิกันทุกคนแล้วหรือยัง
ชาวโซโลมอนอีกคน (ชื่อถอดเสียงไม่ชัด) รักครอบครัวมากขึ้น แต่ก่อนมีปากมีเสียงกับภรรยาเป็นประจำ ตั้งแต่นั่งสมาธิเห็นมะพร้าวเขียวเปลี่ยนเป็นมะพร้าวใสกลางท้อง ตัวเขาก็ใสตามไปด้วย เขาพาภรรยาและลูกนั่งสมาธิก่อนนอน ภรรยาจึงยกย่องว่าเป็นผู้นำครอบครัวที่ดีที่สุด ครอบครัวอบอุ่นขึ้น เขาทำตามกฎได้ทุกข้อ นั่งสมาธิเฉลี่ยวันละชั่วโมง และนึกถึงพ่อแม่ที่เสียชีวิตแล้วอยากให้ได้บุญด้วย ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าความกตัญญูนี้เกิดขึ้นเอง บุคคลแรกที่นึกถึงคือผู้มีพระคุณที่ไม่อยู่ในโลกมนุษย์แล้ว
ช่วงเพลงคั่นราวหนึ่งนาทีครึ่ง ถอดท่อนร้องได้ไม่กี่คำว่าอยู่ในตัวคุณ และคุณก็พบ ไม่มีการประกาศชื่อเพลง เนื้อความพูดถึงสิ่งที่อยู่ภายในตัว
สตีเฟน บินาลู บอกว่าหักดิบได้ทันที ชีวิตดีขึ้น หน้าตาสดใสไม่คล้ำเหมือนก่อน รักครอบครัวมากขึ้น ครูไม่ใหญ่สังเกตว่าได้ยินคำว่ารักครอบครัวมากขึ้นจากทุกคน เขาช่วยลูกสาวนั่งสมาธิ ลูกสาวก็มาช่วยดูแลน้ำท่าให้คนที่มานั่งสมาธิ ได้บุญกองเสบียงส่งกำลังบำรุง คุณแซมเล่าว่าลูกชาย (ชื่อถอดเสียงไม่ชัด) เปลี่ยนไปมาก ไม่ดื่มเหล้าไม่สูบบุหรี่
ชาวโซโลมอนอีกคน (ชื่อถอดเสียงไม่ชัด) ว่าการทดสอบนี้ง่ายมาก ครูไม่ใหญ่ขำว่าแปลว่าให้หาข้อที่ยากกว่านี้ เขาว่าชีวิตเปลี่ยนไปจริง ขอบคุณที่ให้โอกาส พร้อมสำหรับขั้นต่อไป ครอบครัวดีใจที่เขากำลังจะเป็นชาวพุทธ ไม่เคยทำผิดบททดสอบเลย การเป็นชาวพุทธที่ดีไม่ใช่เรื่องยาก คนโซโลมอนคงมีความสุขที่ได้เป็นชาวพุทธ การนั่งสมาธิทำให้ผ่านบททดสอบง่ายขึ้น และการทำตามบททดสอบก็ทำให้นั่งสมาธิดีขึ้น เกื้อกูลกัน ปิดด้วยว่ามีความสุขมากและรักหลวงพ่อ
ช่วงเพลงราวสองนาที เริ่มด้วยเสียงฮัมที่ Whisper ถอดเป็นอักษรซ้ำ แล้วถอดท่อนร้องได้บางส่วนว่ามีเวลาให้เจอกัน อยากให้เธอได้รู้ใจ ฝากธรรมภายในอยู่กลางกาย หลังเพลงครูไม่ใหญ่พูดถึงคุณเปเล่ ดวงตะวัน แล้วว่าเพลงนี้เขาแต่งเองและร้องเอง จึงอนุมานว่าเป็นเพลงของคุณเปเล่ ไม่ได้ประกาศชื่อเพลง
ครูไม่ใหญ่ว่าสักวันจะมีเรื่องประสบการณ์ภายในของคุณเปเล่ ดวงตะวัน แห่งโซโลมอน ซึ่งนั่งสมาธิต่อเนื่องหลายชั่วโมงทุกวัน แต่กลางวันยังทำงานและทำหน้าที่กัลยาณมิตรได้ น่าสรรเสริญ เพลงเมื่อครู่เขาแต่งเองร้องเอง แล้วบอกว่าวันนี้เป็นวันพระแรมแปดค่ำเดือนสาม จากนั้นส่งเข้ารายการสุดยอดภาษากับมหาเปรียญผู้ยิ่งใหญ่ ตอนนี้อยู่ที่วัดดอยสัพพัญญู จังหวัดเชียงใหม่
รายการสุดยอดภาษาเปิดด้วยคำขวัญเมืองเชียงใหม่ ดอยสุเทพเป็นศรี ประเพณีเป็นสง่า บุปผชาติล้วนงามตา นามล้ำค่านครพิงค์ ผู้ประกาศพาไปวัดดอยสัพพัญญู อำเภอแม่วาง จังหวัดเชียงใหม่ ช่วงสัมภาษณ์พระผู้ดูแลโครงการถอดเสียงเพี้ยนเป็นภาษาอังกฤษมั่วเกือบนาที พอจับความได้ว่าครูบาอาจารย์จากหลายสำนักในสามจังหวัดมาทำงานร่วมกัน ถ้าเด็กเหล่านี้โตไปการประสานงานจะง่ายขึ้น อีกสองสามปีคาดว่าการศึกษาจะดีขึ้นและพระภิกษุสามเณรสนใจมากขึ้น ชื่อจังหวัดและเลขภาคของคณะสงฆ์ฟังไม่ชัด
ปีการศึกษานี้มีสามเณรเข้าอบรมราวห้าร้อยกว่ารูป ติวเข้มสิบหกวัน ตื่นตีสี่ครึ่งทำวัตรสวดมนต์ ตีห้าถึงหกโมงครึ่งท่องหลักไวยากรณ์โดยเน้นประโยค 2 และประโยค 3 มีรางวัลให้ผู้ได้คะแนนดีประจำวันเป็นขวัญกำลังใจ แปดโมงเข้าห้องเรียนถึงสิบโมงครึ่ง บ่ายโมงถึงบ่ายสามโมงครึ่ง แล้วเรียนภาคค่ำหกโมงถึงสี่ทุ่ม พระผู้ดูแลว่าการอบรมบาลีกระตุ้นให้เห็นคุณค่า อยากให้ญาติโยมทั้งใกล้ไกลมีส่วนร่วม สิ่งที่ต้องการคือตำรา เพราะหลายรูปไม่มีตำรา ช่วยกันรักษาคุณภาพศาสนทายาทให้มีจิตใจเข้มแข็งเป็นกำลังของพระศาสนา
สามเณรที่ให้สัมภาษณ์ว่ามาบวชเพื่อช่วยสืบทอดพระพุทธศาสนา เรียนคำสอนของพระพุทธเจ้าให้รู้ลึกซึ้งแล้วไปขยายให้ญาติโยมเข้าใจพระธรรม เรียนบาลีได้รู้พระพุทธพจน์ตรงจากภาษาบาลีและได้ปฏิบัติตามแนวสติปัฏฐานสี่ ช่วงกลางมีบรรทัดที่ Whisper ถอดซ้ำและเพี้ยนเป็นภาษาอังกฤษราวหนึ่งนาที แล้วมีเสียงชวนเพื่อน ๆ มาบวชเรียน ผู้ประกาศปิดว่าพระภิกษุสามเณรจะเจริญงอกงามในพระพุทธศาสนาเป็นที่พึ่งของชาวโลก อนุโมทนาบุญกับทุกรูปที่อุทิศตนเป็นศาสนทายาท แล้วลาไป
หลังบรรทัดที่ Whisper ถอดซ้ำ ครูไม่ใหญ่ฝากพระภิกษุสามเณรว่าต้องทำทั้งสองอย่างควบคู่กัน อย่าทำเพียงอย่างเดียว เพื่อไปสู่การบรรลุมรรคผลนิพพาน ถูกวัตถุประสงค์ของการมาบวชในคราวนี้ และจะได้เป็นเนื้อนาบุญในยุคของตน แล้วชวนเข้าสู่กรณีศึกษา เปิดด้วยเพลงยิ้มแล้วรวย
เพลงยิ้มแล้วรวยเปิดช่วงกรณีศึกษาตามที่ครูไม่ใหญ่ประกาศ ช่วงนี้มีแต่บรรทัดคั่นที่ Whisper ถอดซ้ำราวสองนาทีก่อนเริ่มอ่านจดหมาย
เริ่มอ่านจดหมาย ผู้เขียนติดตั้งจานดาวธรรมเมื่อเดือนสิงหาคม 2548 ติดจานแล้วติดใจ ดูทุกวัน ขาดไม่ได้เหมือนขาดอากาศหายใจ จึงอยากเร่งสร้างบารมีกับครูไม่ใหญ่สุดกำลัง ทำบุญทุกบุญและตั้งใจทำบุญกฐินปี 2549 อีกหนึ่งกองเพื่อบูชาธรรม อธิษฐานให้ครูไม่ใหญ่อายุยืนแข็งแรง แล้วขอเล่าเรื่องของตน ครูไม่ใหญ่แทรกย้อนเรื่องสามียิ้มยากเมื่อวานว่า จริง ๆ เขายิ้มไม่ยากแต่ยังไม่อยากยิ้ม ข้างนอกยิ้มมาเยอะแล้วอยู่บ้านขอหน้าเฉยบ้าง แม่บ้านจึงควรส่งยิ้มให้ก่อน ช่วงนี้มีคำแปลภาษาอังกฤษปนในการถอดเสียง
คุณแม่ของผู้เขียนเกิดในครอบครัวใหญ่ อาชีพทำสวน ไม่สูบบุหรี่ไม่ดื่มเหล้า แต่ขี้โมโห ไม่ชอบใครรวมทั้งเพื่อนบ้าน เพราะเพื่อนบ้านชอบมาชวนพ่อไปดื่มเหล้า คุณแม่เสียชีวิตก่อนคุณพ่อเพราะเดินลื่นล้มศีรษะกระแทกขอนไม้เมื่ออายุเจ็ดสิบสองปี คุณพ่อทำสวนมาตั้งแต่เด็ก ขยันขันแข็ง แม้อ่านหนังสือไม่ออกก็ตั้งตัวได้ ยามปกติเป็นพ่อพระของลูก ตื่นแต่เช้ามืดหุงข้าวหุงปลาให้ลูกไปกินที่โรงเรียน ครอบครัวมีความสุขมาก
คุณพ่อจะเปลี่ยนจากพ่อพระเป็นพ่อพระเพลิงทุกครั้งที่ดื่มเหล้า ครูไม่ใหญ่แทรกว่าชอบประเทศโอมานที่ไม่อนุญาตให้ผลิตเหล้า อยากให้เมืองไทยทำได้อย่างนั้น เมาได้ที่เมื่อไรก็ทุบตีแม่ และยังชอบทุบหม้อ ต้องซื้อใหม่เรื่อย ๆ ลูก ๆ เอาไปซ่อนไม่ทันหรือซ่อนแล้วท่านก็หาเจอ ใช้ด้ามไม้ทุบแตกหมดทุกใบ ชอบฟังเสียงดังโพละและดูมันแตกละเอียด ครูไม่ใหญ่หยอกว่าเป็นนักวิทยาศาสตร์ทดสอบ คุณพ่อทั้งชีวิตไม่เคยทำบุญ ไม่ชอบไปวัด ให้เหตุผลว่าพระไม่ทำงาน แต่ที่จริงเพราะพระห้ามไม่ให้ดื่มเหล้า จึงไม่ยอมไปวัดอีกเลย
เมื่อคุณพ่ออายุแปดสิบสามปี อยู่ ๆ ก็เดินไม่ได้ ตาขวาง ท้องแข็ง ไม่มองหน้าคน และพูดออกมาเป็นเสียงของแม่ที่ตายไปแล้ว คนในหมู่บ้านมามุงดู ไปถามหมอไสยเวท หมอว่าเมียกลับมาเข้า แล้วพ่นน้ำมนต์ไล่แต่ผีแม่ไม่ออก ครูไม่ใหญ่หยอกว่าผีแม่ดื้อน้ำมนต์ แม่ที่อยู่ในร่างพ่อพูดว่าจะเอามันไปอยู่ด้วย ตอนมีชีวิตมันชอบทุบตี ทุกคนจึงช่วยกันพาพ่อไปถวายสังฆทานที่วัด ถวายเสร็จพ่อสลบนอนอ้าปากค้าง พอฟื้นท้องที่แข็งก็นิ่มเหมือนเดิม และกลับมาเดินได้เป็นปกติ ช่วงต้นมีบรรทัดถอดเสียงเพี้ยนสั้น ๆ
พี่สาวคนที่สองแต่งงานแล้วไม่มีลูก พออายุห้าสิบก็ป่วยออดแอดตลอดทั้งปี ต้องหาหมอตามคลินิกบ่อยจนครูไม่ใหญ่ว่าเป็นราชินีคลินิก ชีวิตลำบากมาตลอด และมักมีประสบการณ์แปลก ๆ หลังแม่ตายได้แปดปี กลางคืนนอนไม่หลับ ได้ยินเสียงร้องโหยหวนว่าหิว ช่วยด้วยลูกจ๋า หลังจากนั้นราวเกือบนาทีไม่มีบรรทัดถอดเสียง บางครั้งรู้สึกเหมือนผีเข้า มีหนอนไต่จากปลายเท้าไปทั่วตัว เหมือนถูกบีบหัวใจแต่ยังมีสติ หมอไสยเวทว่าผีเข้าทางปลายเท้า พี่สาวท่องคาถาที่ผู้เขียนให้ไว้ ได้ยินเสียงข้างหูว่าไม่ชอบคำนี้และผีไม่ยอมออก จึงเปลี่ยนมานึกถึงหลวงปู่ให้ช่วย อาการจึงหาย แล้วรู้สึกคอแห้งต้องดื่มน้ำ
ครั้งหนึ่งพี่สาวถือถาดอาหารไปไหว้ศาลพระภูมิ รู้สึกถาดหนักขึ้นเรื่อย ๆ เหมือนมีอะไรมากินข้าวในถาดจนถือไม่ไหวต้องวางลงพื้น อีกครั้งในปีเดียวกันเห็นเงาดำพร้อมเสียงแม่พูดข้างหูว่าพวกมึงไม่เคยตายไม่รู้ว่ากูหิวแค่ไหน อยากให้กูไปเกิดแต่ยังไปไม่ได้ ให้สร้างพระให้ก่อน จะนั่งรอบุญอยู่ที่นี่ ผู้เขียนรู้เรื่องจึงส่งเงินให้พี่สาวสร้างพระธรรมกายประจำตัวที่วัดพระธรรมกาย แต่พี่สาวไปไม่ถูกจึงสร้างองค์พระที่วัดใกล้บ้านแทน ต่อมาพี่เขยฝันว่าแม่มานอนแทรกกลาง บอกว่าไม่ลำบากแล้ว ชื่นใจที่ลูกหลานทำบุญไปให้ วันพระให้ไปทำบุญ ครูไม่ใหญ่ว่าต้องให้ผีบอกถึงจะเชื่อ ส่วนผู้เขียนทำบุญเสาแก้วที่ศูนย์โตเกียวอุทิศให้แม่ สองวันต่อมาฝันเห็นแม่ใส่ชุดราตรีสีชมพูประดับเพชร หน้าสวยเหมือนอายุสามสิบ บอกว่าไม่ลำบากแล้ว
ผู้เขียนเป็นลูกคนที่สามจากสี่คน ตอนอายุสิบห้าหนีออกจากบ้านไปกรุงเทพฯ เพราะเบื่อพ่อขี้เมา ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าปัญหาสังคมเกิดเพราะความเมา ไปทั้งที่ไม่รู้จักใคร คิดแต่อยากหนีนรกบนดิน ไปเรียนเสริมสวย ทำงานกินนอนที่ร้าน หาเวลาเรียนการศึกษาผู้ใหญ่และภาษาอังกฤษ ต่อมาพบสามีคนแรก เป็นฝ่ายจีบเขาเองตอนยังวัยรุ่น พูดเรื่อยเปื่อยว่าแต่งงานกันไหม แต่เขาเอาจริงจึงต้องอยู่กินกัน ภายหลังจดทะเบียนและมีลูกด้วยกันหนึ่งคน แต่ต่อมาเห็นว่าสามีคนนี้ไม่ช่วยทำมาหากิน จากนั้นราวสองนาทีถอดเสียงเพี้ยนจนอ่านไม่ได้ ช่วงที่แยกทางกับสามีคนแรกจึงไม่รู้รายละเอียด
ผู้เขียนตักบาตรทุกวันอย่างน้อยวันละยี่สิบบาท คิดว่าจนอย่างไรก็ต้องทำบุญ ครูไม่ใหญ่ว่าถูกหลักวิชา ทำบุญแล้วอธิษฐานขอพ้นชีวิตลำบากและได้สามีดี เป็นคนต่างชาติต่างศาสนาก็ได้ขอให้ใจตรงกัน คำอธิษฐานเป็นจริง หลังแยกทางกับสามีคนแรกได้ยี่สิบปี เดินทางไปญี่ปุ่นทำงานทุกอย่างในร้านอาหารวันละเจ็ดแปดชั่วโมง พร้อมเรียนภาษาญี่ปุ่นและอังกฤษ พอพูดได้จึงได้เลื่อนเป็นแคชเชียร์ เพื่อนร่วมงานกระซิบว่าลูกค้าฝรั่งคนหนึ่งยังโสดไม่เคยแต่งงาน ผู้เขียนจึงเข้าไปจีบก่อนตามเคย ชมว่าเขารูปหล่อ แล้วถอดเสียงเพี้ยนต่อด้วยบรรทัดคั่นที่ Whisper ถอดซ้ำราวสองนาทีครึ่ง
ผู้เขียนใช้คำถามไม้ตายว่ามาแต่งงานกับฉันไหม เขาไม่ได้ตอบตกลงทันที ดูใจกันสี่ปีจึงแต่งงาน สามีเป็นชาวอเมริกันจากรัฐเวอร์จิเนีย ไม่เคยมีภรรยามาก่อน นับถือศาสนาคริสต์ ชอบทำบุญสงเคราะห์โลกด้วยการบริจาคสิ่งของ และของที่ให้ต้องซื้อใหม่จากห้างทุกครั้ง ครูไม่ใหญ่ว่าถูกหลักวิชา เวลาผู้เขียนทำบุญก็ใส่ชื่อสามีด้วย เขาดีใจและให้เงินมาทำบุญเพิ่ม ล่าสุดทำบุญกับครูไม่ใหญ่แล้วนำอนุโมทนาบัตรที่มีชื่อสามีไปให้ดู สามีดีใจมาก เก็บอนุโมทนาบัตรไว้ในกระเป๋าสตางค์ติดตัวตลอด
ลูกชายที่เกิดจากสามีคนแรกอยู่กับพ่อที่เมืองไทย โตขึ้นคบเพื่อนผิดจนติดยาเสพติด ผู้เขียนส่งเงินค่าเทอมให้เดือนละหลายหมื่นบาท แต่เขาเอาไปเสพยา แถมรับจ้างหิ้วยาเสพติดจนถูกตำรวจจับ ผู้เขียนใช้เงินของสามีคนปัจจุบันเป็นแสนสู้คดี โดยบอกสามีว่าจะเอาไปใช้หนี้บ้านที่เมืองไทย สามีเชื่อจึงให้เงิน สู้คดีแล้วลูกชายติดคุกเพียงสามปี พอพ้นโทษก็ไปบวชที่วัดแถวบ้าน (ระยะเวลาบวชถอดเสียงไม่ชัด) ระหว่างบวชเพื่อนที่ติดยายังเอายามาให้เสพ เจ้าอาวาสจับได้แต่ให้โอกาสแก้ตัว ปัจจุบันลาสิกขาออกมาแล้ว ครูไม่ใหญ่ว่าอย่างนี้ขาดทุน
ชุดคำถามช่วงแรก บุพกรรมใดคุณแม่จึงลื่นล้มศีรษะกระแทกขอนไม้เสียชีวิต ก่อนตายเห็นคตินิมิตอย่างไร ตายแล้วไปไหน ได้รับบุญที่ลูกทำให้หรือไม่ มีข้อความฝากมาไหม บุพกรรมใดคุณพ่อจึงเดินไม่ได้ช่วงหนึ่ง หายเพราะบุญถวายสังฆทานหรือไม่ เกี่ยวกับที่แม่มาเข้าร่างหรือไม่ แม่มาเข้าร่างพ่อจริงหรือเปล่า เสียงแปลก ๆ ที่พี่สาวได้ยินบ่อยเป็นเสียงผีจริงหรือไม่และต้องการอะไร ตอนถือกับข้าวไปไหว้ศาลพระภูมิมีผีมากินจริงไหม เงาดำกับเสียงข้างหูหลังแม่ตายใช่แม่หรือไม่ และกรรมอะไรที่ทำให้พี่สาวป่วยตลอดปี ชีวิตลำเข็ญ ให้เงินเท่าไรก็หมด จะแก้ไขอย่างไร
ชุดคำถามช่วงหลัง การโกหกสามีว่าจะนำเงินไปใช้หนี้บ้านแต่เอาไปช่วยคดียาเสพติดของลูกชาย บาปมากไหม ส่งผลอย่างไร ทำบุญอะไรลบล้างได้ กรรมอะไรที่ทำให้ไม่ได้อยู่กับลูกชาย บุญที่ลูกชายบวชจะช่วยชีวิตเขาไหม ควรช่วยเขาอย่างไร กรรมอะไรที่ทำให้เกิดในที่กันดาร มีพ่อขี้เมา ชีวิตลำบาก การศึกษาไม่สูง แต่สุดท้ายสบายกว่าพี่น้อง บุพกรรมใดได้สามีต่างชาติต่างศาสนาที่อยู่ด้วยกันได้และสนับสนุนให้ทำบุญ ชาติหน้าจะเจอสามีคนนี้อีกได้อย่างไร เคยสร้างบารมีกับหมู่คณะมาอย่างไร ทำไมมาเจอหมู่คณะช้า มีโอกาสไปดุสิตบุรีวงบุญพิเศษไหม และผู้ประสานงานที่ชวนมาสร้างบุญเคยสร้างบารมีมาอย่างไร
ช่วงเพลงคั่นก่อนเฉลย ไม่ได้ประกาศชื่อเพลง ถอดท่อนร้องได้บางส่วนว่าเอาอะไรก็ได้มาวางไว้ ตาเบา ๆ มองดูดี ๆ ตรงกลางนี้มีดวงตะวัน ทันทีที่ได้เห็นก็เย็นสุขใจ เป็นเพลงชวนนึกภาพดวงตะวันไว้กลางกาย หลังจากนั้นราวหนึ่งนาทีเศษไม่มีบรรทัดถอดเสียง
เฉลยเริ่มกลางคำตอบข้อแรก (ช่วงก่อนหน้าไม่มีบรรทัดถอดเสียง ส่วนที่ตอบเรื่องคตินิมิตก่อนตายจึงหายไป) คุณแม่ลื่นล้มศีรษะกระแทกเสียชีวิตเพราะกรรมฆ่าสัตว์ตัดชีวิต เช่นทุบหัวปลาทุบหัวหมู ทั้งในอดีตและปัจจุบันมาส่งผล ตายแล้วยังไม่ทันตั้งตัวไปเป็นภุมเทวาที่มีบ้านซ้อนอยู่กับบ้านเดิม ได้บุญที่ทำตามประเพณีและบุญที่ลูกอุทิศไปให้ จึงย้ายสำมะโนครัวจากบ้านเดิมไปอยู่หมู่บ้านภุมเทวา มีวิมานของตัวเองเป็นเรือนไทยใหญ่โต ท่านฝากอนุโมทนาขอบคุณที่ทำบุญอุทิศไปให้ ตอนนี้ยิ้มแย้มแจ่มใสและสวยขึ้น
คุณพ่อเดินไม่ได้ช่วงหนึ่งเพราะกรรมในอดีตสมัยเกิดในสังคมเกษตรกรรมที่มัดขาสัตว์ส่งขายให้เขาฆ่า ร่วมกับกรรมปัจจุบันที่เมาแล้วทุบตีบุตรภรรยามาส่งผล ต่อมาหายได้เพราะบุญถวายสังฆทานในปัจจุบันเป็นหลัก ร่วมกับบุญในอดีตที่เคยสงเคราะห์ญาติและให้ยารักษาโรคเป็นทานแก่เพื่อนบ้าน ครูไม่ใหญ่ว่าอยากทำบุญยารักษาโรคบ้างจะได้แข็งแรง ส่วนที่คุณแม่มาเข้าร่างคุณพ่อนั้นเป็นเรื่องจริง เพราะแม่ยังเคืองพ่อที่ทุบตีตอนเมาสมัยยังเป็นมนุษย์ และเกิดในช่วงแรก ๆ ที่ท่านเป็นภุมเทวาอยู่ที่บ้าน
พี่สาวได้ยินเสียงแปลก ๆ บ่อยเพราะกรรมในอดีตที่เคยดื่มสุราและนับถือเจ้าเข้าผี ได้ยินเสียงโน่นนี่หรือเห็นโน่นนี่ แต่ความจริงไม่มี เกิดเพราะวิบากกรรมเก่าบันดาล ครูไม่ใหญ่เตือนว่าตอนนี้เมืองไทยมีสำนักเจ้าเข้าผีมากกว่าที่คิด ตอนถือกับข้าวไปไหว้ศาลพระภูมิก็ไม่มีผีมากินข้าว เป็นอาการประสาทหลอนจากวิบากกรรมดื่มสุราและนับถือเจ้าเข้าผี เงาดำกับเสียงข้างหูหลังแม่ตายก็เป็นประสาทหลอน ครูไม่ใหญ่ขำว่าสัปดาห์นี้คงเป็นสัปดาห์ประสาทหลอน คุณแม่ไม่ได้มารบกวนพี่สาว มารบกวนเฉพาะคุณพ่อช่วงที่เป็นภุมเทวาอยู่ที่บ้าน แม่ไม่ได้เคืองลูกแต่เคืองพ่อ
พี่สาวป่วยบ่อยตลอดปี ชีวิตลำเข็ญ ให้เงินเท่าไรก็หมด เพราะกรรมในอดีตชอบดื่มเหล้าเมาเหล้า เมาแล้วฆ่าสัตว์เซ่นผีบูชายัญ จึงเจ็บป่วยบ่อยและมีอาการประสาทหลอน อีกทั้งทำทานน้อยจึงลำเข็ญและรักษาทรัพย์ไม่ได้ ไม่ว่าจะให้ไปเท่าไรก็ตาม จะแก้ไขต้องให้พี่สาวเลิกนับถือเจ้าเข้าผีและเลิกไหว้ศาลพระภูมิอย่างเด็ดขาด หันมานับถือพระรัตนตรัยอย่างเดียว พร้อมทั้งสั่งสมบุญทุกบุญทั้งทาน ศีล ภาวนา
การที่ผู้เขียนโกหกสามีว่าจะนำเงินไปใช้หนี้บ้าน แต่ที่จริงเอาไปใช้เรื่องคดียาเสพติดของลูกชาย เป็นกรรมมุสาวาท วิบากคือตัวเองอาจถูกหลอกอย่างนี้บ้าง จะแก้ไขต้องสั่งสมบุญทุกบุญให้มาก ทั้งทำทาน รักษาศีล เจริญภาวนาทุกวัน วิบากกรรมจะได้ตามไม่ทัน แต่อย่าเพิ่งไปบอกอะไรสามี เพราะใจเขายังไม่พร้อม เดี๋ยวจะมีปัญหา ให้สั่งสมบุญไปก่อนแล้วคอยเวลาที่เหมาะสมเมื่อเขาพร้อมจึงบอกความจริง
ผู้เขียนไม่ได้อยู่ร่วมกับลูกชายเพราะกรรมใหม่ของตัวเองที่ไม่ได้เลี้ยงลูก ร่วมกับกรรมเก่าของลูกชายในอดีตที่เมื่อมีภรรยาแล้วปล่อยให้คนอื่นเลี้ยงดูลูกของตัว จึงมามีแม่ที่ปล่อยให้คนอื่นเลี้ยงดูตน ส่วนบุญที่ลูกชายบวชนั้น ระหว่างบวชยังประพฤติตัวไม่ดี บุญบวชจึงได้ไม่มากพอจะช่วย แถมกลับขาดทุน นอกจากเจ้าตัวจะกลับใจหักดิบจากสิ่งไม่ดีและหันมาทำความดีอย่างจริงจัง บุญนี้จึงพอจะช่วยได้
ครูไม่ใหญ่ทวนคำถามว่าเกิดในที่กันดาร มีพ่อขี้เมา ชีวิตลำบาก การศึกษาไม่สูง แต่สุดท้ายสบายกว่าพี่น้องทุกคนเพราะอะไร แล้วเว้นให้นักเรียนตอบเองทีละข้อเพราะเรียนมาหลายเคสแล้ว ครูไม่ใหญ่ปลื้มปีติที่นักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลกเริ่มตอบคำถามเรื่องกฎแห่งกรรมได้ คุ้มที่ได้เปิดโรงเรียน เฉลยว่าในอดีตมีมิจฉาทิฐิจึงเกิดในที่กันดาร ชอบคบคนขี้เหล้าจึงมีเชื้อดึงดูดให้มีพ่อขี้เมา ไม่ค่อยทำทานชีวิตจึงลำบาก ไม่มีบุญด้านการศึกษาหรือสนับสนุนการศึกษาจึงเรียนไม่สูง แต่มีบุญบางชาติที่ทำทานสม่ำเสมอบางช่วงจึงส่งผลให้ชีวิตสะดวกสบาย
ครูไม่ใหญ่ถามต่อว่าได้สามีต่างชาติต่างศาสนาที่อยู่ด้วยกันได้และสนับสนุนให้ทำบุญเพราะอะไร แล้วชมว่านักเรียนตอบถูกว่าเคยเป็นสามีภรรยาและทำบุญร่วมกันมา ปลื้มที่นักเรียนเริ่มเข้าใจความจริงของชีวิต เฉลยว่าเพราะบุญที่ทำในปัจจุบันแล้วอธิษฐานขอสามีดีเป็นหลัก ร่วมกับที่เคยเป็นสามีภรรยาและสร้างบุญร่วมกันในอดีต ถ้าชาติต่อไปอยากเจอสามีดีคนนี้อีก ต้องชวนเขาสร้างบุญร่วมกันทุกบุญและอธิษฐานให้ได้เป็นสามีภรรยากันอีก แต่ครูไม่ใหญ่เตือนว่าแต่ละคนมีกรรมของตัวเอง อธิษฐานไปอยู่ร่วมกันแล้วเวลากรรมเก่าแสดงผลก็ต้องอดทน ดีที่สุดคือบวช
ผู้เขียนกับสามีคนปัจจุบันเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะแบบกองเสบียงประเภทตามอารมณ์ บางทีทำบางทีไม่ทำ จึงบางชาติได้เจอกันบางชาติไม่เจอ ที่ชาตินี้มาเจอหมู่คณะช้าเพราะเวลาจะตัดสินใจทำบุญมัก... คำตอบถูกตัดกลางประโยคด้วยบรรทัดคั่นที่ Whisper ถอดซ้ำราวหนึ่งนาทีครึ่ง คำตอบเรื่องโอกาสไปดุสิตบุรีวงบุญพิเศษและเรื่องผู้ประสานงานที่ถามไว้จึงไม่มีในไฟล์
ท่องบทประจำวันซ้ำหลายรอบ สิ่งที่ต้องสั่งสมคือบุญกุศล สิ่งที่ต้องแสวงหาคือพระรัตนตรัยภายใน เป้าหมายชีวิตคือที่สุดแห่งธรรม ที่พักระหว่างทางคือดุสิตบุรีวงบุญพิเศษเขตบรมโพธิสัตว์ หลังจากนั้นราวสามนาทีครึ่งจนจบไฟล์มีแต่บรรทัดคั่นที่ Whisper ถอดซ้ำ ไม่มีช่วงอนุโมทนาหรือปิดรายการในไฟล์ ไฟล์นี้สั้นกว่าปกติและขาดทั้งช่วงต้นรายการกับช่วงท้ายรายการ
เวลาเริ่มของช่วง คำสะกด tag ที่ขาด ช่วงที่ยังไม่มีในผัง หรือลิงก์เสีย บอกได้ที่นี่ - คนที่ฟังจริงเห็นสิ่งที่คลังนี้มองไม่เห็น
เข้าสู่ระบบด้วยปุ่มด้านบนของหน้าก่อน แล้วช่องเขียนถึงผู้ดูแลจะขึ้นที่นี่