คุณแซม

มีชาวโซโลมอนอีกท่านหนึ่งชื่อแซม ซึ่งไม่เคยกินคน พอได้ยินครูไม่ใหญ่พูดถึงชาวโซโลมอนเมื่อคืนก็โดดเข้าไปกอดด้วยความดีใจ และบอกว่ารู้สึกมีความสุขที่ท่านทำให้ชาวโลกได้รู้จักประวัติของพวกเรา พูดภาษาไทยว่าอนุโมทนาบุญ สาธุ เป็นชาวโซโลมอนคนแรกของเกาะที่พูดภาษาไทยคำนี้ได้ และบอกว่าทึ่งที่ทราบว่าครูไม่ใหญ่สามารถฝันในฝันบอกได้ว่าบรรพบุรุษของพวกเราตายแล้วไปไหน ตอนนี้ผมหัดนั่งสมาธิและอยากฝันเป็นอย่างครูไม่ใหญ่ด้วย

คุณแซมกลับมาแล้วมาหาคุณเปเล่เพื่อนั่งสมาธิด้วย เล่าว่าหลับตาแล้วลืมทุกสิ่ง นึกถึงลูกบอลขนาดราวสามนิ้ว ราวครึ่งชั่วโมงลูกบอลที่มืดก็สว่างขึ้นเฉย ๆ เหมือนมีคนเปิดสปอตไลท์กลางลูกบอล ครูไม่ใหญ่ขยายว่าอยู่ดี ๆ คืออยู่เฉย ๆ ทำเฉย ๆ ก็สว่างเฉย ๆ แต่พอเห็นแล้วแซมไม่เฉย ตกใจลืมตาทุกอย่างหายหมด แซมรู้สึกว่าสมาธิง่ายมาก เหมือนอยู่อีกโลกที่เป็นอิสระ ทำงานมีความสุขขึ้น

คุณแซมบอกว่าสมาธิทำให้ความคิดเป็นอิสระและรักครอบครัวมากขึ้น ครูไม่ใหญ่ขยายว่าถ้าทุกครอบครัวรักกันไม่ขัดแย้ง รวมเป็นหมู่บ้าน ตำบล จังหวัด ประเทศ และนานาชาติ สันติสุขที่แท้จริงที่ใคร ๆ ปรารถนาจะเกิดขึ้น แซมไม่รู้ว่านั่งสมาธิได้ทุกวันหรือได้เฉพาะต่อหน้าคุณเปเล่ แต่คิดเองได้ว่าเมื่อได้ความสุขจากการนั่งแล้วจะเลิกทำไม จึงควรนั่งทุกวัน แล้วถามว่าควรนั่งนานเท่าไรและตอนกี่โมง

ครูไม่ใหญ่ตอบว่านั่งได้นานเท่าที่ปรารถนาโดยไม่ขัดภารกิจทำมาหากิน วันไหนนั่งดีที่สุดอย่าเพิ่งลุก อย่าคิดว่าพรุ่งนี้จะดีกว่า ให้นั่งต่อจนลืมเวลา พอเพียงแล้วใจจะถอนขึ้นมาเอง ในที่สุดจะปรับให้สอดคล้องกับชีวิตประจำวัน เป็นชีวิต 200 เปอร์เซ็นต์ คือความสุขภายในร้อยและภารกิจภายนอกอีกร้อย ส่วนเวลานั่งกี่โมงก็ได้ ช่วงที่พร้อมและปลอดกังวล ตื่นนอน ก่อนนอน หรือกลางวัน แต่ต้องสม่ำเสมอทุกวันเหมือนลมหายใจ และสิ่งนี้สำคัญกว่าลมหายใจ เพราะดวงใสองค์พระใสหรือมะพร้าวใสจะเป็นยานพาหนะเดินทางสู่ปรโลกเมื่อเลิกหายใจแล้ว ช่วงต้นเสียงถอดเพี้ยน

คุณแซมรู้สึกว่าหลวงพ่อเต็มไปด้วยปัญญา และเชื่อว่าชีวิตต้องมีความสุขและสิ่งดีที่ยังไม่เคยพบ จึงพยายามหา missing link to happiness ครูไม่ใหญ่ขยายว่าบางคนเชื่อมด้วยความเมา การพนัน ความเพลิน หรือทรัพย์ แต่สิ่งที่เชื่อมไปกลับเป็นความหายนะ ชาวโซโลมอนคิดเรื่องนี้ได้ พระพุทธเจ้าตรัสว่านัตถิ สันติปรัง สุขัง สุขอื่นนอกจากความสงบไม่มี ความหยุดนิ่งจึงเป็นจุดเชื่อมใจกับความสุข แซมบอกว่าสมาธิคือสิ่งที่ตามหามาตลอด ฝากความปรารถนาดีถึงหลวงพ่อผู้เป็น Man of Understanding และอยากเห็นหลวงพ่อมาที่โซโลมอน ท้ายช่วงเป็นบรรทัดเสียงลากยาวที่ถอดไม่ได้ แล้วเป็นภาพแซมเข้านั่งสมาธิ

ครูไม่ใหญ่เล่าภาพหญิงนั่งริมทะเลตามหาตะวันที่จมหายไป แล้วหลับตาปิดตาเปิดใจพบตะวันสว่างอยู่กลางท้องตัวเอง แล้วโยงถึงชาวโซโลมอนอดีตมนุษย์กินคนที่ฟังเมื่อวาน คุณแซมบอกว่าแสวงหาบางอย่างที่จะเชื่อมกับความสุขมาตลอดชีวิต เคยคิดว่ากินคน ดื่มเหล้า เต้นรำ จะเป็นจุดเชื่อมแต่ไม่ใช่ สุดท้ายพบว่าไม่ต้องทำอะไร หลับตาเฉย ๆ ใจหยุดคือจุดเชื่อมกับความสุขที่แท้จริง มีถ้อยคำเด็ดที่มนุษย์กินข้าวไม่มี แล้วเกริ่นว่าการกินคนไม่ใช่เฉพาะชนเผ่า แม้พระราชาอย่างโปริสาทก็กิน วันนี้ตอนที่สิบสี่

ทบทวนเรื่องคุณแซมที่เคยเล่า (แบ่งเวลาทบทวนให้นักเรียนใหม่ตามที่เกริ่นไว้) คุณแซมกลับจากเกาะมาลาอิตามาหาคุณเปเล่ดวงตะวันแห่งโซโลมอนเพื่อนั่งสมาธิ นึกลูกบอลขนาดสามนิ้ว ราวครึ่งชั่วโมงลูกบอลสว่างขึ้นเหมือนมีสปอตไลท์ ตกใจลืมตาแล้วหายหมด รู้สึกว่าสมาธิง่าย เหมือนอยู่ในโลกอิสระ ครูไม่ใหญ่ขยายว่าทุกคนเสมอภาคในการนั่งสมาธิ ทำงานมีความสุขขึ้น และสมาธิทำให้รักครอบครัวมากขึ้น ถ้าทุกครอบครัวรักกันโลกนี้จะมีความสุข

คุณแซมไม่แน่ใจว่านั่งสมาธิได้ทุกวันไหมเพราะงานเยอะ แต่คิดได้ว่าเมื่อนั่งแล้วมีความสุขก็ควรนั่งทุกวัน ถามว่าควรนั่งนานเท่าไรและตอนกี่โมง ครูไม่ใหญ่ตอบว่านานเท่าที่ใจปรารถนา ยิ่งนานยิ่งดี และดีทุกโมง เลือกเวลาที่สะดวกและอารมณ์ดี คุณแซมชมว่าหลวงพ่อเป็นผู้มีปัญญา เต็มเปี่ยมด้วยความรัก ครูไม่ใหญ่ถ่อมว่ายังไม่ถึงขนาดนั้น แล้วสอนหลักว่าพูดให้เขาเอียนดีกว่าติเตียนให้เขาอัด ชมไว้ก่อนดีกว่า

คุณแซมชอบ DMC เพราะสอนเรื่องชีวิต สมาธิช่วยฝ่าความลำบาก เขาเชื่อว่าคนแสวงหาความสุขได้แต่ไม่เคยพบ เรียกว่า missing link to happiness ครูไม่ใหญ่บอกว่ากำลังจะเป็นบทเพลงในไม่กี่วัน คนแสวงหาสิ่งเชื่อมความสุขตามรสนิยม ทั้งดื่ม เต้น สนุกสนาน แต่ไม่เคยเจอ คุณแซมบอกว่าตอนนี้พบแล้วคือสมาธิ แล้วบอกว่าอยากเห็นหลวงพ่อมาอยู่ที่โซโลมอน ครูไม่ใหญ่ชมภาพคุณแซมนั่งสมาธิตัวตรงไม่พิงอะไร

สตีเฟน บินาลู บอกว่าหักดิบได้ทันที ชีวิตดีขึ้น หน้าตาสดใสไม่คล้ำเหมือนก่อน รักครอบครัวมากขึ้น ครูไม่ใหญ่สังเกตว่าได้ยินคำว่ารักครอบครัวมากขึ้นจากทุกคน เขาช่วยลูกสาวนั่งสมาธิ ลูกสาวก็มาช่วยดูแลน้ำท่าให้คนที่มานั่งสมาธิ ได้บุญกองเสบียงส่งกำลังบำรุง คุณแซมเล่าว่าลูกชาย (ชื่อถอดเสียงไม่ชัด) เปลี่ยนไปมาก ไม่ดื่มเหล้าไม่สูบบุหรี่