นึกภาพลูกมะพร้าว

เมื่อผู้เขียนขอให้สอนสมาธิ ครูไม่ใหญ่ให้เริ่มจากสิ่งที่คุ้นเคยที่สุดในหมู่เกาะโซโลมอนคือลูกมะพร้าว ให้หลับตานึกถึงต้นมะพร้าวที่มีลูกเต็มต้น แล้วนับไปเรื่อย ๆ ว่าหนึ่งพร้าว สองพร้าว สามพร้าว ตั้งไว้กลางกาย แล้วจะเห็นว่ามะพร้าวที่เห็นภายในต่างจากที่เคยเห็นภายนอกอย่างไร บอกว่าใช้อะไรก็ได้มาตั้งไว้กลางกาย ทำตรงนี้ก่อนแล้วเดี๋ยวจะสอนสมาธิให้ การไปเห็นนรกสวรรค์ด้วยตัวเองไม่ยาก

ชาวโซโลมอนมีต้นมะพร้าวดาษดื่นทุกคนเคยเห็น จึงใช้ลูกมะพร้าวเป็นบททดสอบนึกภาพ ชาวโซโลมอนคนหนึ่งนั่งสมาธิเสร็จรีบมาขอโทษคุณเปเล่ว่านึกมะพร้าวแต่เห็นเป็นมะม่วงเพราะชอบกินมะม่วง ลืมตาคุยอยู่ก็ยังเห็นมะม่วงติดอยู่ในท้อง ครูไม่ใหญ่ว่าน่ารักดี ช่วงกลางมีบรรทัดที่ Whisper ถอดซ้ำเป็นคำเดียวราวครึ่งนาที

ปัญหาอีกด้านคือผลการปฏิบัติไม่เท่ากัน เหมือนขับรถจากกรุงเทพไปเชียงใหม่ บางคนถึงแค่อยุธยา นครสวรรค์ หรือลำปาง แต่บอกว่าถึงเชียงใหม่ จุดที่ตัวไปไม่ถึงก็นึกว่าไม่มี แล้วทะเลาะกัน ครูไม่ใหญ่ว่าดีที่สุดคือไม่ต้องท่องคำภาวนาอะไร นั่งเฉย ๆ ก็เริ่มเป็นหนึ่งเดียวกันแล้ว เอกัคคตาไม่ต้องใช้คำภาวนา ให้แสวงจุดร่วมที่ศูนย์กลางกาย สงวนจุดต่าง ยกตัวอย่างเมื่อวานที่ให้นึกลูกมะพร้าวแล้วบางคนเห็นเป็นมะม่วง และระหว่างทางอะไรเกิดขึ้นก็ให้เฉยไว้ ถ้าแวะดูข้างทางไปเรื่อยก็ไปไม่ถึง

ทอมมี่เล่าว่านั่งสมาธิโดยนึกถึงลูกมะพร้าวและยืนยันว่าเห็นได้ตลอดเวลา ไม่เคยนึกว่าลูกมะพร้าวในท้องจะทำให้มีความสุข ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าถ้อยคำเหล่านี้จดตามคำพูดของเขาไม่ได้ปรุงแต่ง สมาธิช่วยทั้งปัญหาส่วนตัวและครอบครัว พูดจาดีกับเพื่อนร่วมงาน จากเดิมกลับบ้านแทบไม่คุยกับภรรยา ตอนนี้ชวนภรรยามานั่งสมาธิด้วยกัน ความสัมพันธ์ดีขึ้นกลายเป็นคู่บุญคู่บารมี

ทอมมี่ถามว่าบางครั้งนึกลูกมะพร้าวแต่เห็นภาพอื่น เช่นดวงแก้วหรือหน้าภรรยา และบางครั้งเห็นกะโหลก ควรทำอย่างไร ช่วงคำถามมีเสียงที่ Whisper ถอดซ้ำมั่วอยู่ครู่หนึ่ง ครูไม่ใหญ่ตอบว่าถูกแล้ว พูดติดตลกว่ามะพร้าวต้องเห็นกะโหลกก่อนแล้วค่อยเห็นกะลา ให้ดูภาพที่เกิดขึ้นไปเรื่อย ๆ ด้วยใจเยือกเย็นสบาย ๆ ไม่ต้องคิดอะไร มีกะโหลกก็ดูกะโหลก มีมะพร้าวก็ดูมะพร้าว แปลว่านั่งสมาธิดีขึ้น แล้วเปิดภาพทอมมี่นั่งสมาธิและรอยยิ้มแรกให้ดู

ทอมมี่นั่งสมาธิทุกวันไม่ขาด เพื่อน ๆ สังเกตว่าพูดมากขึ้น ยิ้มมากขึ้น ทักทายคนอื่นก่อนว่า Hello my friend และไม่เคยโกรธใครอีก หาเวลานั่งสมาธิเสมอแม้บนรถ เล่าว่านึกถึงลูกมะพร้าวตามที่บอกในเพลง เห็นได้ตลอดเมื่อหลับตา ลูกมะพร้าวในท้องทำให้มีความสุข สมาธิช่วยทั้งปัญหาส่วนตัวและครอบครัว พูดจาดีกับเพื่อนร่วมงาน เดิมไม่ค่อยคุยกับภรรยา ตอนนี้ชวนภรรยามานั่งสมาธิด้วยกัน ความสัมพันธ์จึงดีขึ้น

ทอมมี่เล่าว่านั่งสมาธิแล้วได้มาก รู้สึกมีพลังพิเศษและผ่อนคลายในทุกเหตุการณ์ อยากให้สมาธิก้าวหน้า แล้วถามว่าบางครั้งเห็นมะพร้าวแต่ทำไมกลายเป็นหัวกะโหลก ควรทำอย่างไรต่อ ครูไม่ใหญ่ตอบว่ากะโหลกไม่ใช่ปริศนาธรรม วิธีนี้ไม่ต้องคิด ไม่ต้องวิจัย ให้ดูไปเฉย ๆ อย่างเดียว แล้วชี้ให้ดูภาพรอยยิ้มแรกของทอมมี่ ผู้เปิดเผยเมนูกินเนื้อมนุษย์และเลิกกินเมื่อ 23 ปีก่อน ว่าเป็นรอยยิ้มจากความสุขใจที่สง่างามมาก

หลังช่วงที่เสียงถอดเพี้ยน จอนประกาศว่าชาวโลกทั้งหลายพึงฟัง แล้วเล่าวิธีทำสมาธิ นึกลูกมะพร้าวไว้ในท้องตามที่หลวงพ่อแนะนำ ตอนแรกมะพร้าวสีเขียว ดูไปเรื่อย ๆ ค่อย ๆ ใสขึ้น กลมขึ้นเหมือนลูกฟุตบอล ใสเหมือนแก้ว สว่างเหมือนดวงอาทิตย์ รู้สึกร่างกายเบา เป็นอิสระ มีความสุขมาก เรียกว่า Glass Ball อยู่ในตัว ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าศูนย์กลางกายฐานที่เจ็ดเป็นเบ้าหลอม เอาอะไรไปวางก็จะกลมใส และนี่คือตะวันออกกลางกายแล้ว

หลังเพลง ครูไม่ใหญ่ว่าเพลงนี้ทำให้เกิดแรงบันดาลใจจนเต้นได้ และพาจอนไปถึงตะวันออกกลางกาย ชีวิตเปลี่ยนไปในทางดี มีความสุขเพิ่ม ความคิดคำพูดการกระทำดีขึ้น ขยายมาสู่ระบบประสาทและกล้ามเนื้อ ดวงตาสดใส ยิ้มที่มุมปาก ใบหน้าเบิกบาน กระแสความรักแผ่ไปในบรรยากาศ แล้วให้ดูภาพจอนผู้สง่างาม เรียกว่ามนุษย์มะพร้าวผู้เดินทางเข้าสู่ภายใน อาศัยมะพร้าวเป็นยานพาหนะไปถึงมะพร้าวแก้วภายในจนเป็นหนึ่งเดียวกับดวงตะวัน แล้วอนุโมทนาสาธุการกับจอน ช่วงหนึ่งเสียงถอดเพี้ยน

จอนนึกลูกมะพร้าวในท้องตามที่หลวงพ่อแนะนำ ครูไม่ใหญ่อธิบายว่าจับหลักหยุดเป็นตัวสำเร็จ จะเอาอะไรมาไว้กลางกายก็ได้ มะพร้าวเป็นของที่ชาวโซโลมอนเห็นทุกวันจึงนึกได้ง่าย ลูกมะพร้าวเขียวค่อย ๆ กลายเป็นลูกกลมใสเหมือนแก้ว สว่างเหมือนดวงอาทิตย์ ร่างกายเบาเป็นอิสระ เขาเรียกว่า Glass Ball แม้ขณะทำงานก็เห็นลูกกลมใสอยู่กลางกาย ใจกับดวงเป็นหนึ่งเดียวกัน เริ่มคิดเองว่าสมาธิมีอะไรมากกว่าความผ่อนคลายอย่างที่เบน ฟรานซ์ว่า ช่วงกลางเสียงถอดเพี้ยน

อีกแปดวันถึง 18 กุมภาพันธ์จะครบหนึ่งเดือนที่ชาวโซโลมอนต้องพิสูจน์ว่าผ่านบททดสอบเป็นชาวพุทธหรือไม่ ครูไม่ใหญ่แซวว่าน่าเอาชาวพุทธมาทดสอบบ้าง แล้วทบทวนเรื่องทอมมี่ ธิรา ที่เล่าไปเมื่อ 27 มกราคม ทอมมี่เคยกินเนื้อมนุษย์ตั้งแต่เด็กจนอายุยี่สิบจนมีกฎหมายห้าม เป็นคนพูดน้อยจนคนนึกว่าพูดไม่ได้ ดุ ไม่ยิ้ม โกรธแล้วเงียบ พอรู้จักชาวพุทธก็ยิ้มครั้งแรก เป็นหนึ่งในเก้าคนแรกที่ขอเป็นชาวพุทธ นั่งสมาธิทุกวันจนพูดมากขึ้น ยิ้มทักทาย Hello my friend ไม่โกรธอีกเลย ทอมมี่เล่าว่านึกถึงลูกมะพร้าวแล้วมีความสุข สมาธิช่วยทั้งปัญหาส่วนตัวและครอบครัว กลับไปชวนภรรยานั่งด้วย และถามว่าทำไมนั่งแล้วเห็นหัวกะโหลก พร้อมดูภาพก่อนรู้จัก DMC

ทบทวนว่าเดวิด กาเล คือคนที่เคยนั่งลืมตาในห้องมืดสองต่อสองกับคุณเปเล่ ซึ่งคุณเปเล่ไม่ได้หวาดระแวงแต่ตั้งใจทำหน้าที่กัลยาณมิตรให้ดีที่สุด เดวิด กาเล เล่าว่าระหว่างหลวงพ่อนำนั่งสมาธิช่วงจุดโคมมาฆประทีป ตอนเที่ยงคืนเวลาโซโลมอน เขาเห็นในท้องมีพระอาทิตย์ใสสว่างกว่าพระอาทิตย์เที่ยงวัน รู้สึกว่าคืนนี้พิเศษจริง ๆ หลังจากนั้นราวสองนาทีมีบรรทัดเดียวที่ถอดไม่ได้ความ อีกคนหนึ่งซึ่งชื่อถอดเสียงไม่ชัดเล่าว่าคืนนี้นั่งเห็นลูกมะพร้าวที่สวยกว่ามะพร้าวจริงที่เคยเห็นในโลก ครูไม่ใหญ่ว่านักเรียนทั่วโลกชอบฟังคำของชาวโซโลมอนเพราะซื่อ ๆ ใส ๆ เปี่ยมด้วยความสุขจากประสบการณ์ภายใน ฟังแล้วมีกำลังใจ บางคนขอเวลานอกไปนั่งสมาธิ

ครูไม่ใหญ่สรุปว่าชีวิตเลวร้ายของชาวโซโลมอนผ่านไปแล้ว กำลังก้าวสู่ความเป็นผู้เจริญ เป็นผลจากการผ่านบททดสอบและนั่งสมาธิสม่ำเสมอ วิธีง่ายนิดเดียว ลงทุนน้อยประโยชน์สูง คือเอากำลังจากข้าวที่รับประทานทุกวันมาทำใจให้สงบนิ่ง หาดวงตะวันภายในให้เจอโดยมองผ่านลูกมะพร้าวหรืออะไรก็ได้ที่รักผูกพัน นึกถึงได้ง่ายในทุกอิริยาบถ แม้ในห้องน้ำ แล้วค่อย ๆ ก้าวกลับเข้าไปสู่ภายใน แล้วบอกว่าชาวโซโลมอนคนอื่นที่ผ่านบททดสอบหนึ่งเดือนจะไปฟังวันต่อไป ตอบพรุ่งนี้เพราะเวลาไม่พอ

ชาวโซโลมอนอีกคน (ชื่อถอดเสียงไม่ชัด) รักครอบครัวมากขึ้น แต่ก่อนมีปากมีเสียงกับภรรยาเป็นประจำ ตั้งแต่นั่งสมาธิเห็นมะพร้าวเขียวเปลี่ยนเป็นมะพร้าวใสกลางท้อง ตัวเขาก็ใสตามไปด้วย เขาพาภรรยาและลูกนั่งสมาธิก่อนนอน ภรรยาจึงยกย่องว่าเป็นผู้นำครอบครัวที่ดีที่สุด ครอบครัวอบอุ่นขึ้น เขาทำตามกฎได้ทุกข้อ นั่งสมาธิเฉลี่ยวันละชั่วโมง และนึกถึงพ่อแม่ที่เสียชีวิตแล้วอยากให้ได้บุญด้วย ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าความกตัญญูนี้เกิดขึ้นเอง บุคคลแรกที่นึกถึงคือผู้มีพระคุณที่ไม่อยู่ในโลกมนุษย์แล้ว