ep075 ผังเวลา 62 ช่วง
หมู่เกาะโซโลมอน (116) เสาแก้วพันปี (104) มหารัตนวิหารคด (64) แต่งตัวด้วยรอยยิ้ม (64) พญาโปริสาท (62) สุตโสม (48) เบน ฟรานซ์ (45) คุณเปเล่ (38) มหาทุคตะ (38) บททดสอบก่อนเป็นชาวพุทธ (32) ออกแบบชีวิต (31) ศีลห้า (30) ความตระหนี่ (28) ตะวันออกกลางกาย (28) สอบบาลีสนามหลวง 2549 (24) เทวนิยม (23) ลูกผู้ชายต้องไม่ได้สมบัติ (22) กรรมดื่มสุรา (21) กรรมทำแท้ง (21) มหานรกขุมห้า (21) กองเสบียงตามอารมณ์ (18) คบคนพาล (18) ท้าวสักกะ (18) ภุมมเทวา (18) Buddha Hall (17) มะเร็งตับ (17) กายละเอียด (14) นึกภาพลูกมะพร้าว (14) โรเบิร์ต แมฟฟิตตี้ (14) ระลึกชาติ (12) กรรมปาณาติบาต (11) ชาวพุทธในทะเบียนบ้าน (11) แดเนียล ซูบู (11) กลับชาติมาเกิด (10) วันคล้ายวันเกิดคุณยายอาจารย์ 2549 (10) กษัตริย์ร้อยเอ็ดนคร (9) ชาวโซโลมอน (9) อบรมบาลีก่อนสอบสนามหลวง (9) ไม่ได้รับมรดก (9) รูปสมบัติทรัพย์สมบัติคุณสมบัติ (8) รูปเคารพ (8) ดวงอาทิตย์ในท้อง (7) พุทธเทียมพุทธแท้ (7) หอฉันคุณยายอาจารย์ (7) อนุโมทนาบาป (7) ตรุษจีน 2549 (6) สนับสนุนให้คนทำแท้ง (6) หิริโอตตัปปะ (5) ใครสร้างโลก (5) กรรมเป็นทหาร (4) บุญบวช (4) พุทธปฏิมา (4) รุกขเทวดา (4) แผลเป็น (4) กายละเอียดเข้าทางบิดา (3) นิมนต์ครูไม่ใหญ่ไปโซโลมอน (3) พระธรรมกายในตัว (3) หลวงพ่อดูหนุ่ม (3) หวงคือไล่ ให้คือเรียก (3) อธิษฐานจิตล้อมกรอบ (3) เทวดารักษา (3) เราหยุดแล้ว ท่านยังไม่หยุด (3) โลกขาดต้นแบบที่ดี (3) กราบหน้าจอ (2) ตอตะเคียนแทงเท้า (2) ถ้อยคำอมตะ (2) นครพนม (2) นั่งสมาธิพร้อมรายการสด (2) นิมนต์พระไปโซโลมอน (2) บนบานรุกขเทวดา (2) ภรรยาอยากเป็นชาวพุทธ (2) ภรรยาในอดีตชาติ (2) มนุษย์สร้างเทพเจ้า (2) ระลึกชาติได้แล้วลืมเมื่อโต (2) ลูกหรือลาก (2) ลูกเป็นใบ้ (2) วัดสร้อยทอง (2) เปลี่ยนแปลงการปกครอง (2) แช่งลูก (2) กำแพงเพชร (1) ติดยาดมกาว (1) ประเพณีบวชที่โซโลมอน (1) ฟังเสียงไก่แทนนาฬิกา (1) ยอมเสียทรัพย์ไม่ยอมเสียศีล (1) รูปครอบครัวใบแรก (1) หลับตาย (1) เลิกดื่มเหล้า (1) เหยียบท้องทำแท้ง (1) แม่เสียชีวิตไม่ทราบสาเหตุ (1) ให้สถานที่ปฏิบัติธรรม (1) ไม่ยกสมบัติให้ลูกผู้ชาย (1)
เปิดรายการด้วยคาถาสำเร็จ คำขวัญว่าแม้มืดตื้อมืดมิดก็มีสิทธิ์เข้าถึงธรรม ท่องเนื้อนาบุญสี่แห่ง คือมหาธรรมกายเจดีย์ พระจุฬามณี พระในบ้าน และพระในตัว แล้วปิดด้วยคำขวัญว่าเมื่อเราสว่าง โลกก็สว่างด้วย
ทบทวนการบ้าน 10 ข้อ ตั้งแต่เอาบุญไปฝากคนที่บ้าน จดบันทึกผลการปฏิบัติธรรม นึกถึงบุญก่อนนอน หลับและตื่นในอู่ทะเลบุญ รวมใจกับองค์พระหนึ่งนาทีหลังตื่น จนถึงข้อสิบ สร้างบรรยากาศให้ดีด้วยรอยยิ้มและปิยวาจา
วันนี้เป็นวันที่ 101 นับจากวันออกพรรษา เหลืออีก 166 วันจะเข้าพรรษา และผ่านวันปีใหม่มา 26 วัน แล้วทบทวนว่าเราเกิดมาทำไม พระนิพพานอยู่ที่ไหน เริ่มที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 ด้วยการทำใจหยุดนิ่ง ให้ท่องจนคล่องปากขึ้นใจเพื่อดำเนินชีวิตไม่ผิดพลาดตกไปในอบาย
ครูไม่ใหญ่เกริ่นว่าวันนี้มีเรื่องราวดี ๆ ที่จะทำให้เข้าใจกฎแห่งกรรมมากขึ้น ชื่อเรื่องที่ถอดได้คือ ลูกผู้ชายต้องไม่ได้สมบัติ ถ้าเป็นผู้หญิงได้ ซึ่งฟังแปลกดี และยังมีเรื่องดี ๆ อีกมาก
เพลงคั่นที่ร้องซ้ำว่ายิ้ม ยิ้ม ยิ้มในใจ ชวนให้ยิ้มกันทุกวันอย่าเก็บไว้ ต้นช่วงเสียงถอดหลุดเป็นคำมั่วภาษาอังกฤษ
ถามว่ายิ้มกันไปทั่วโลกหรือยัง ถ้ายังไม่ยิ้มแปลว่ายังแต่งตัวไม่เสร็จ เหมือนใส่สูทนุ่งผ้าขาวม้าสวมรองเท้าแตะ หรือเขียนคิ้วข้างเดียวออกจากบ้านไปทำงาน
สปอตรับตรุษจีนที่จะมาถึงในอีกสามวัน เด็กสองคนพูดถึงอั่งเปาที่จะแจกให้ผู้มีบุญที่ร่วมบุญเสาแก้ว แล้วมีเพลงร้องว่าอยากจะเฮงให้มาร่วมสร้างเสาแก้วกัน เสียงถอดหลุดเป็นช่วง ๆ
ครูไม่ใหญ่ว่าไม่ว่าตรุษไทย ตรุษจีน หรือตรุษฝรั่ง ก็แปลว่าอายุเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งปี ต้องสร้างบารมีให้ยิ่งใหญ่กว่าปีที่ผ่านมา ให้ตรวจดูว่าตั้งแต่ตรุษจีนปีก่อนถึงปีนี้สั่งสมทาน ศีล ภาวนาเต็มกำลัง หรือทำตามอารมณ์ เพราะเราคือผู้ออกแบบชีวิตในภพเบื้องหน้า อยากได้รูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ คุณสมบัติ ต้องสั่งสมทานศีลภาวนาให้ครบ
ไม่มีใครมาลิขิตชีวิตเรา มนุษย์นี่แหละยิ่งใหญ่ที่สุดและเป็นผู้สร้างเทพเจ้า สมมุติเจ้าพ่อเจ้าแม่จากวีรบุรุษวีรสตรีในประวัติศาสตร์ ผสมกับนิยายปรัมปราจนเป็นตำนานของเทวนิยม โลกเกิดขึ้นมานับครั้งไม่ถ้วน เวลามีคนถามว่าใครสร้างโลกจึงต้องถามกลับว่าโลกกัปไหน ท้ายช่วงพูดเล่นว่าใกล้ตรุษจีนต้องการให้เฮง แล้วเสียงถอดหลุดเป็นคำมั่วราวหนึ่งนาที
เสาแก้วพันปีจะเป็นที่รองรับมหารัตนวิหารคด ซึ่งจะเป็นที่ชุมนุมพุทธบริษัทสี่ทั่วโลกในปี 2550 ยังไม่ได้กำหนดวัน เหลือเวลาอย่างน้อยอีกหนึ่งปีจึงชวนเร่งทำภารกิจนี้ให้เสร็จ ลานธรรมมหาธรรมกายเจดีย์รวมมหารัตนวิหารคดจุคนได้หนึ่งล้านเศษ และทุกคนจะหันหน้าไปทางมหาธรรมกายเจดีย์ที่มีพุทธปฏิมากรอยู่รอบทิศ
ตอบคนที่ถามว่าไปไหว้รูปเคารพที่มนุษย์สร้างทำไม ครูไม่ใหญ่ว่าไม่มีความเชื่อใดที่ไม่มีรูปเคารพ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือสัญลักษณ์ พุทธปฏิมากรเป็นตัวแทนพระสัมมาสัมพุทธเจ้าและพระธรรมกายที่มีอยู่ในตัวมนุษย์ทุกคน ผู้สร้างถอดแบบออกมาไม่ใช่ฟุ้งฝันเอาเอง เมื่อชาวโซโลมอนทำได้ ทุกคนในโลกก็ทำได้ และจะพบว่ามีลักษณะมหาบุรุษครบ หน้าเหมือนกันเหมือนปั๊มเดียวกัน จึงชวนทุกคนในโลกหลับตาเข้าไปดูแล้วช่วยกันเทียบว่าเหมือนไม่เหมือน
ชาวโซโลมอนมีต้นมะพร้าวดาษดื่นทุกคนเคยเห็น จึงใช้ลูกมะพร้าวเป็นบททดสอบนึกภาพ ชาวโซโลมอนคนหนึ่งนั่งสมาธิเสร็จรีบมาขอโทษคุณเปเล่ว่านึกมะพร้าวแต่เห็นเป็นมะม่วงเพราะชอบกินมะม่วง ลืมตาคุยอยู่ก็ยังเห็นมะม่วงติดอยู่ในท้อง ครูไม่ใหญ่ว่าน่ารักดี ช่วงกลางมีบรรทัดที่ Whisper ถอดซ้ำเป็นคำเดียวราวครึ่งนาที
หนูน้อยสามคนอายุสิบสามปีที่ข้ามมาเยี่ยมญาติช่วงปิดเทอมรู้ข่าวแล้วขอร่วมด้วย จึงต้องมีบททดสอบเพิ่มสำหรับเด็กว่ายังเป็นเด็กจะขอเป็นชาวพุทธได้หรือไม่ ถ้าหลับตาเห็นแต่ลืมตาไม่เห็นก็ยังไม่ผ่าน ชื่อเกาะของเด็กฟังไม่ชัด ครูไม่ใหญ่ชอบภาษาอังกฤษแบบประหยัดไวยากรณ์ของที่นั่น เสียงบางช่วงถอดหลุด
ผู้สัมภาษณ์ชาวโซโลมอนไม่ใช่คุณเปเล่ แต่เป็นอีกคนหนึ่งจากอีกประเทศที่ส่งข้อมูลมา (ชื่อถอดได้ว่าคุณจร ยังไม่ยืนยันการสะกด) ผู้สัมภาษณ์เองก็ทึ่งว่าจะดูแค่รูปร่างภายนอกไม่ได้ ถ้อยคำที่ตอบเป็นเครื่องวัดดวงปัญญาเหมือนดึงสายบัวขึ้นจากสระ แม้ครูไม่ใหญ่อยู่ในเมืองพุทธก็ยังไม่ค่อยได้ยินชาวพุทธพูดอย่างนี้ จึงชวนดูตัวเองว่าเป็นพุทธแท้หรือพุทธเทียม พุทธในทะเบียนบ้าน ถ้าไม่ศึกษาคำสอนปฏิบัติไม่ถูก อาจพลัดไปสู่เทวนิยมและพลาดมรรคผลนิพพาน ท้ายช่วงเสียงถอดหลุดยาวราวหนึ่งนาทีครึ่ง
ทบทวนเรื่องโรเบิร์ต แมฟฟิตตี้ ที่ดีใจมากว่าภาพชุดที่ใส่อยู่ได้ไปปรากฏทั่วโลก (ถ้อยคำช่วงนี้ถอดไม่ชัด) เขาขอสมัครเป็นชาวพุทธ มั่นใจว่าทำได้ ไม่เคยฆ่าสัตว์ ไม่เคยขโมยเพราะอายตัวเอง แม้คนอื่นไม่เห็นแต่เราเห็น ครูไม่ใหญ่ว่าจะมีชาวพุทธอย่างนี้สักกี่คน เรื่องภรรยาคนอื่นง่ายเพราะยังโสด ไม่เคยโกหก เคยดื่มเหล้าและเคี้ยวหมากบางครั้งแต่เลิกได้
โรเบิร์ตถามว่าทำไมหลวงพ่อดูหนุ่มจัง นึกว่าเพิ่งสี่สิบ แต่คุณเปเล่บอกว่าหกสิบสองแล้ว คนที่บ้านเขาอายุน้อยกว่าก็ไม่หนุ่มอย่างนี้ เวลามองหลวงพ่อมีความสุข ยิ่งมองยิ่งงาม ครูไม่ใหญ่ตอบเล่นว่ายังไม่หนุ่มแค่วอม ๆ ท้ายช่วงมีเพลงยิ่งมองยิ่งงามและขึ้นโปรดติดตามตอนต่อไป
โรเบิร์ตอยากหาคำตอบให้ตัวเองจึงลงมือนั่งก่อนนอนอย่างน้อยสามสิบนาที ลืมทุกอย่างแล้วนึกดวงตะวันมาเก็บไว้ในตัว ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าเพิ่งจากมนุษย์กินคนมาเป็นมนุษย์กินข้าว ครั้งแรกเห็น ๆ หาย ๆ แต่ผ่อนคลายอย่างประหลาดจนติดใจ ครั้งต่อมาเห็นดวงตะวันเส้นผ่าศูนย์กลางราวหกเซนติเมตร สว่างกลมสวย บางครั้งขยายออกรอบตัว ออกจากสมาธิแล้วก็ยังรู้สึกว่าอยู่ในท้องเหมือนมีเพื่อนใจ
เพื่อนบ้านสามสี่คนตามมานั่งสมาธิที่บ้านโรเบิร์ต เขาอยากเป็นแบบหลวงพ่อและอยากให้หลวงพ่อไปสอนที่โซโลมอน และอยากบอกทุกคนในโลกว่าอย่าฆ่ากัน อย่าขโมย อย่าเจ้าชู้ให้รักสามีภรรยาตัวเอง อย่าพูดเท็จ อย่าเสพสารเสพติด มาหาความสุขจากการปฏิบัติธรรมเพื่อพบตะวันออกกลางกาย ต่อจากนี้ราวสองนาทีไม่มีคำถอด
วันนี้มาถึงเรื่องแดเนียล ซูบู เจ้าของบ้านที่ใช้เป็น Buddha Hall ที่คุณเปเล่พาผู้มีบุญไปนั่งสมาธิเป็นประจำ ครอบครัวของเขาปีติยินดี เขาบอกว่านี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่รู้จักพุทธศาสนา เห็นชาวพุทธเป็นคนดีจึงอยากทำตามและอยากเรียนเพื่อเป็นชาวพุทธที่ดี ครูไม่ใหญ่ว่าชาวพุทธที่ไม่รู้ถึงความโชคดีของตัว ดื่มเหล้าเจ้าชู้ ฟังแล้วต้องเขิน และโลกตอนนี้ขาดแคลนต้นแบบที่ดี คนอยากเป็นคนดีแต่ไม่รู้ว่าทำอย่างไร ต้นช่วงเสียงถอดหลุดบางส่วน
แดเนียลเขินที่หลวงพ่อเอารูปเขาและครอบครัวมาให้ทุกคนดู ซึ่งเป็นรูปครอบครัวใบแรกของชีวิต หลวงพ่อบอกว่าการให้พื้นที่ปฏิบัติธรรมทำให้ไปที่ไหนก็ได้รับการต้อนรับ เขาดีใจแทนภรรยาที่ไปทำความสะอาดสถานที่นั่งสมาธิ ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าเธอเป็นนักสร้างบารมีโดยไม่รู้ตัว ทำด้วยใจเบิกบานไม่ต้องจ้างวาน
แดเนียลว่าสิ่งที่ทำไปแล้วถูกต้องที่สุดคือการมาร่วมกลุ่มนั่งสมาธิ ที่ผ่านมารู้แต่ว่าอยากทำสิ่งที่ถูกแต่ไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไร ตอนนี้จะไม่ฆ่าสัตว์มาทำอาหารอีก จะไปซื้อที่ตลาดแทนโดยไม่เสียดายเงิน ครูไม่ใหญ่ว่าเขารักศีลข้อที่หนึ่งแล้ว ยอมเสียทรัพย์แต่ไม่ยอมเสียศีล ซึ่งเป็นปกติของคนดี
แดเนียลนั่งสมาธิครั้งแรกสิบนาที เห็นภาพหลวงพ่อทางจอแล้วคิดว่าอายุพอ ๆ กับโรเบิร์ต พอรู้ความจริงแทบช็อก จึงยิ่งมีแรงบันดาลใจนั่งเพราะอยากหนุ่มเหมือนหลวงพ่อ ครั้งที่สองนั่งหนึ่งชั่วโมง เห็นดวงตะวันกลางตัวทำให้ร่างกายสว่าง ตัวเบา ผ่อนคลาย มีความสุขที่สุดในชีวิต ตั้งใจฝึกทุกวันและอยากให้หลวงพ่อสอนมากขึ้น ช่วงคำพูดภาษาอังกฤษของเขาถอดหลุดปนคำมั่ว ต่อจากนี้ราวสองนาทีไม่มีคำถอด
รูปครอบครัวใบแรกของแดเนียลถูกเผยแพร่ไปทั่วโลกแล้ว แล้วประกาศว่ามีชาวโซโลมอนสมัครเข้าร่วมเป็นชาวพุทธเพิ่มอีกหกคน จากเดิมเก้าเป็นสิบห้าคน รายชื่อที่อ่านมีนอร์แมน อายุ 32 แดเนียล ซูบู โรเบิร์ต แมฟฟิตตี้ อายุ 23 และเด็กอายุ 13 ปีสามคน (ชื่อถอดได้ใกล้เคียง Claude, Matthew, Patrick ยังไม่ยืนยันการสะกด) ที่พักอยู่ที่บ้านพุทธสถาน เห็นผู้ใหญ่นั่งสมาธิจึงตามมานั่งทุกวันไม่เคยขาด ทุกคนบอกว่าเป็นชาวพุทธที่ดีได้และพร้อมรับคำสอน ที่จริงมีมากกว่านี้แต่อยู่ห่างไกลมารวมไม่ได้
เมื่อวานเวลาห้าทุ่มของโซโลมอน ตรงกับหนึ่งทุ่มเมืองไทย คุณเปเล่นั่งทำงานหน้าคอมพิวเตอร์ มีชาวโซโลมอนสามคนเดินเข้ามาในออฟฟิศ ตอนแรกนึกว่ามาเอาของ แต่นานไปไม่มีใครออกไป หันไปดูจึงเห็นว่ามานั่งสมาธิทั้งที่เป็นเวลาพักผ่อน นั่งไปครึ่งชั่วโมงจนถึงช่วงถ่ายทอดสดรายการโรงเรียนอนุบาลตอนห้าทุ่มครึ่ง
คุณเปเล่เห็นทั้งสามคนก้มกราบที่หน้าจอทั้งที่ไม่เคยสอน เพียงเคยเห็นคุณเปเล่กราบพระทางจอ ทั้งสามพนมมือพยายามสวดตามสรรเสริญคุณยายอาจารย์ทั้งที่ไม่เคยสวดและอ่านไม่ออก จึงเอื้อนเสียงตามไปเหมือนเด็กหัดพูดตามผู้ใหญ่ พอพิธีกรนำกราบก็กราบตาม คุณเปเล่แกล้งทำเป็นไม่สนใจเพื่อดูว่าเขาทำเพราะมีคนดูหรือเปล่า แต่ทั้งสามไม่สนใจคุณเปเล่เลย จ้องแต่หลวงพ่อหน้าจอ DMC ยิ้มตามเพลงและหัวเราะตามหลวงพ่อทั้งที่ฟังไม่รู้เรื่อง นั่งดูจนตีหนึ่งของโซโลมอน ช่วงกลางมีเสียงที่ไม่มีคำถอดราวสองนาที
เบน ฟรานซ์ ชาวโซโลมอนคนแรกที่สมัครเป็นชาวพุทธ บอกว่าดูรายการฝันในฝันแล้วดีใจมาก น้อยครั้งที่เรื่องของโซโลมอนจะไปสู่ชาวโลก แต่ตอนนี้ถูกถ่ายทอดโดยพระที่เขารัก ครูไม่ใหญ่ชอบภาษาอังกฤษง่าย ๆ ของเขาจนพูดเล่นว่าไปเรียนที่โซโลมอนดีกว่า เขาเล่าว่ารู้สึกกู๊ดมูดตลอดเวลา อยากเรียนสมาธิเพิ่ม ทุกครั้งที่นั่งยังเห็นดวงตะวันในตัว ตอนแรกโคจรอยู่ในท้องแต่ตอนนี้นิ่งแล้ว แม้งานเยอะก็ไม่เคยขาดการนั่ง ลุกนั่งตอนเช้ามืดและก่อนนอน และทุกรอบสว่างยิ่งกว่ารอบก่อน
เบนทำงานและพักใกล้บริษัท กลับไปหาภรรยาและลูกช่วงวันหยุด ภรรยาถามว่าทำไมอยากเป็นชาวพุทธ เขาตอบทันทีว่าศาสนาพุทธดีเพราะมีคำสอนที่ดีจากหลวงพ่อและมีการนั่งสมาธิ เธออวยพรให้โชคดีและอยากให้เขาไปเรียนรู้ศาสนาพุทธให้ดีที่สุด แล้วกลับมาสอนให้เธอเป็นชาวพุทธด้วย ครูไม่ใหญ่ว่าใครสอนก็ไม่เท่าคนที่รักที่สุดสอน
เบนรู้ว่าผู้ชายไทยอายุยี่สิบต้องบวช เขาเชื่อว่าแม้สีผิวต่างกัน ประเทศโซโลมอนก็มีประเพณีนี้ได้ และเมื่อเกิดขึ้นแล้วอยากรักษาไว้ตลอดไป ครูไม่ใหญ่ชวนทายว่าเขาจะขออะไร แล้วเฉลยว่าเขาขอให้มีพระภิกษุมาที่โซโลมอน
สารคดีคนกินคนต่อจากตอนที่แล้ว โจรโปริสาทจับพราหมณ์พ่อค้าเกวียนวิ่งหนีเข้าป่า เหยียบตอตะเคียนทะลุหลังเท้า คนคุมเกวียนเห็นเดินกะเผลกจึงกรูเข้าไป โปริสาทต้องทิ้งพ่อค้าหนี ไปพักที่ต้นไทรใหญ่แล้วบนบานว่าถ้าแผลหายในเจ็ดวันจะแก้บนด้วยเลือดเนื้อกษัตริย์ร้อยเอ็ดนคร นอนนิ่งอดอาหารจนแผลแห้งหายเอง แต่สำคัญผิดว่าเป็นอานุภาพของเทวดา ต้นช่วงราวสองนาทีไม่มีคำถอด
ยักษ์ที่ถูกอัธยาศัยกันบอกมนต์ให้วิ่งเร็วปานลมและมีกำลังดุจช้างสาร โปริสาทฝึกจนเชี่ยวชาญแล้วออกจับกษัตริย์ขณะประพาสอุทยานหรือว่าราชการ จับข้อพระบาทพาดบ่า เจาะฝ่าพระหัตถ์ร้อยเชือกแบกมาเหมือนพวงไก่ ผูกไว้ใกล้ต้นไทร ภายในเจ็ดวันได้ครบร้อยเอ็ดนคร เว้นแต่พระเจ้าสุตโสมแห่งอินทปัตนคร เพราะเคยเป็นพระสหายและอาจารย์ และเป็นกษัตริย์คุณธรรมสูงที่ควรเป็นแบบอย่าง จับไปแล้วชมพูทวีปจะหมดเชื้อสายกษัตริย์ เหล่ากษัตริย์ร้องครวญครางด้วยความเจ็บปวด ขณะโปริสาทนั่งเหลาหลาวเตรียมเชือดเอาพระโลหิตมาล้างต้นไทร
รุกขเทวดาประจำต้นไทรเห็นว่าการแก้บนจะสร้างความพินาศแก่วงศ์กษัตริย์ทั่วชมพูทวีปแต่ไม่มีอำนาจห้าม จึงไปเฝ้าท้าวมหาราชทั้งสี่ซึ่งปฏิเสธว่าห้ามไม่ได้ แล้วไปเฝ้าท้าวสักกะเทวราชที่ดาวดึงส์ ซึ่งก็ห้ามไม่ได้ แต่บอกว่าในมนุษย์โลกและเทวโลกมีเพียงพระเจ้าสุตโสมแห่งอินทปัตนคร แคว้นกุรุ ที่อาจทำให้โปริสาทละพยศและปล่อยกษัตริย์ทั้งร้อยเอ็ดนครได้
รุกขเทวดาแปลงเป็นฤๅษีเดินใกล้ ๆ โปริสาทคิดว่านักบวชส่วนใหญ่เคยเป็นพระราชา เดินมาให้จับเองเป็นกำไร จึงคว้าดาบวิ่งตาม แต่ตามไปราวสามโยชน์ก็ไม่ทันทั้งที่ฤๅษีเดินปกติ ทั้งที่แต่ก่อนวิ่งไล่ช้าง ม้า รถ ได้ จึงตะโกนให้สมณะหยุด ฤๅษีตอบว่าเราหยุดแล้ว ท่านนั่นแหละจงหยุด โปริสาทต่อว่าว่านักบวชไม่พูดโกหกแต่เดินอยู่กลับว่าหยุดแล้ว ฤๅษีย้ำคำเดิม จบตอนด้วยคำถามว่าโปริสาทจะเข้าใจความหมายหรือไม่ โปรดติดตามตอนต่อไป
ครูไม่ใหญ่แนะนำรายการสุดยอดภาษาที่นำข่าววงการศึกษาบาลี วันนี้เป็นการติวบาลีที่วัดสร้อยทอง กรุงเทพมหานคร อีกไม่กี่วันจะถึงวันสอบบาลีสนามหลวงชั้นเปรียญธรรมประโยค 6-9 นักศึกษาทั่วประเทศมาอบรมที่นี่ทุกปี สำนักเรียนจัดพิธีปฐมนิเทศเมื่อ 9 มกราคม 2549 มีเลขานุการแม่กองบาลีสนามหลวงเป็นประธาน (สมณศักดิ์ที่ถอดได้ยังไม่ยืนยัน) ปีนี้เป็นการจัดอบรมปีที่ 8 ผู้เข้าอบรมมาจากทุกสำนักเรียน เช่นวัดเทพลีลา วัดชนะสงคราม วัดปากน้ำ และวัดพระธรรมกาย พระนักศึกษาให้สัมภาษณ์ว่ามาเพิ่มความมั่นใจก่อนเข้าสนามสอบ ช่วงกลางเสียงถอดหลุดปนภาษาอังกฤษ
ผู้ให้สัมภาษณ์ว่านักศึกษาบาลีเป็นกำลังของพระพุทธศาสนา ถ้าไม่ช่วยดูแลท่านจะมีกำลังเรียนให้สอบได้อย่างไร การอุปถัมภ์ทุกปีตลอด 8 ปีจึงทำให้พระภิกษุสามเณรสอบได้มาก ขอบคุณเจ้าสำนักเรียนที่สนับสนุนเต็มที่ ผู้ประกาศชวนทุกท่านมาเติมกำลังกายกำลังใจให้นักศึกษาภาษาบาลี แล้วลาไป
ครูไม่ใหญ่ว่าวัตถุประสงค์ของการศึกษาพระบาลีคือความหลุดพ้น อีกไม่กี่วันจะสอบแล้ว ขอให้รักษาสุขภาพให้แข็งแรง ปลอดจากสิ่งที่เป็นข้าศึกของการสอบ ใจใส มีดวงปัญญาแทงตลอดในภาษาบาลีและความรู้ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า และสอบยกชั้นได้ทั่วทั้งสังฆมณฑล แล้วบอกว่าเวลาไม่พอ เรื่องเกาหลีขอยกไปพรุ่งนี้ เปิดเพลงให้ฟังก่อน
ช่วงเพลงก่อนเข้ากรณีศึกษา ต้นช่วงราวสองนาทีครึ่ง Whisper ถอดหลุดเป็นคำมั่ว แล้วเป็นเพลงยิ้มแล้วรวย ร้องว่าลุงบางคนไม่หล่อ สาวบางคนไม่สวย แต่ได้ยิ้มช่วยก็ดูดี ยิ้มดีพารวย ใครยิ้มขอให้รวย
เปิดจดหมายของผู้เขียนที่เกิดในครอบครัวชาวนาจังหวัดนครพนม พี่น้องแปดคน เป็นคนโต ชีวิตลำบากตั้งแต่เด็ก สมัยนั้นไม่มีนาฬิกา ใช้เสียงไก่ขันบอกเวลา ไก่ขันครั้งแรกไปตามควาย ครั้งที่สองไปทำนา ตอนเด็กอยากบวชและอยากมีความสุขสงบอย่างแม่ชีที่เคยดูในหนัง แต่ไม่รู้หนทาง จนได้มารู้จักวัดพระธรรมกาย พบทางดำเนินชีวิตที่มีความสุข มีกำลังใจสร้างบารมีไม่เบื่อหน่าย อยากรู้ความเป็นมาของคนในครอบครัวจึงรีบส่งเคสมา ช่วงกลางมีบรรทัดหัวเราะที่ถอดซ้ำราวครึ่งนาที
พ่อเคยบวชแต่ลาสิกขาหลังสอบนักธรรมไม่ผ่าน (ตอนหนึ่งถอดได้ว่าไปสอบบาลีแทน ฟังไม่ชัด) ผู้เขียนเดาไม่ออกว่าอายหรือเพราะเหตุใด หลังสึกพ่อได้เป็นผู้ใหญ่บ้านที่คนนับถือเพราะใจดี ซื่อสัตย์ ชอบช่วยเหลือคน แล้วมารู้จักแม่ ยกขันหมากไปสู่ขอ ผู้ใหญ่ทุกฝ่ายเห็นดีจนแม่ต้องยอมแต่ง พ่อย้ายมาอยู่บ้านแม่โดยไม่มีสมบัติติดตัว เพราะหมู่บ้านนั้นมีธรรมเนียมไม่ยกสมบัติให้ลูกผู้ชาย ต้องไปหาทรัพย์เองเพื่อศักดิ์ศรี พ่อขยันอดออมจนซื้อที่ดินป่ารกมาถางทำนา พาลูกขี่คอไปถางป่าตั้งแต่สามขวบ พอลูกสี่ขวบพ่อแม่ทะเลาะกันเพราะยากจนจนแยกกันอยู่ แม่สงสารลูกจึงกลับไปคืนดี คุณตาโกรธจึงไม่ให้มรดกแม่ทั้งที่มีลูกสาวคนเดียว พ่อแม่จึงไม่ได้มรดกทั้งสองฝ่าย ครูไม่ใหญ่ว่านี่คือมหาทุคตะ แล้วชวนรับอั่งเปาวันอาทิตย์นี้ ช่วงกลางมีบรรทัดถอดซ้ำราวหนึ่งนาทีครึ่ง
ราวปี พ.ศ. 2516-2517 (ถอดได้ว่าปี 16-17) ผู้เขียนอายุยี่สิบกว่า ในป่าที่นครพนมมีฝ่ายต้องการเปลี่ยนการปกครองอาศัยอยู่มาก ครอบครัวสมัครใจอยู่ฝ่ายนั้นด้วย ยกเว้นน้องสาวคนที่สองที่แต่งงานอยู่ฝ่ายบ้านเมือง วันหนึ่งทหารฝ่ายบ้านเมืองไล่ยิงลงมาในนาขณะครอบครัวกินข้าว คนถูกยิงที่ขาวิ่งมาขอให้ช่วย ผู้เขียนเห็นพ่อล้มนึกว่าโดนปืนจึงวิ่งไปประคองพ่อ กระติกน้ำในมือพ่อถูกกระสุนทะลุ เสียงปืนดังจนนึกว่าตายกันหมด แต่ไม่มีใครเป็นอะไรแม้แต่ควายของตัว มีแต่ควายเพื่อนบ้านเจ็บ พ่อบอกว่าเทวดารักษา แล้วครอบครัวหนีไปอาศัยเพื่อนของพ่อที่กำแพงเพชร เช่าที่นาชาวบ้านปลูกข้าวปลูกผักเลี้ยงครอบครัว ช่วงกลางมีบรรทัดถอดซ้ำราวครึ่งนาที
ช่วงคั่นสั้น ๆ มีเสียงนับจังหวะขวาซ้ายและร้องชวนว่ามา มา กินผักกัน ถอดได้ไม่กี่บรรทัด ไม่รู้ชื่อเพลง
วันหนึ่งแม่ปวดท้องมาก ให้ลูกผลัดกันเหยียบก็ไม่หาย พ่อพาไปโรงพยาบาล อยู่ได้ไม่กี่วันแม่ก็เสียชีวิตตอนอายุสี่สิบแปดโดยหมอไม่ทราบสาเหตุ อยู่กำแพงเพชรได้สามปีพ่อพาครอบครัวกลับนครพนมไปอยู่กับน้องสาวที่ไม่ได้หนีมาด้วย ส่วนพ่อต้องหลบอยู่ตามวัดในจังหวัดสกลนครเพราะกลับบ้านไม่ได้ เหตุการณ์สงบแล้วจึงกลับไปอยู่นครพนม และเสียชีวิตแบบนอนหลับไปเฉย ๆ ตอนอายุหกสิบ
น้องชายคนสุดท้องเกิดช่วงที่มีการสู้รบระหว่างฝ่ายบ้านเมืองกับฝ่ายเปลี่ยนการปกครอง เกิดมามีแผลเป็นใต้อกฝั่งซ้าย (ช่วงนี้เสียงถอดหลุดบางบรรทัด ปีเกิดฟังไม่ชัด) พออายุราวสองขวบร้องจะไปบ้านลุงซึ่งเป็นพี่ชายของพ่อ เจอหน้าลุงป้าก็เรียกว่าพ่อแม่ ไม่มีใครเชื่อ เขาจึงพาไปดูต้นมะขามที่เคยปลูกและไปจับเสื้อลายสก๊อตที่เคยใส่ในตู้ ทุกคนตะลึงเพราะพูดถูกหมด ป้าร้องไห้โฮด้วยความดีใจ เขาเล่าว่าชาติก่อนเป็นลูกชายของลุง อยู่ฝ่ายเปลี่ยนการปกครอง ถูกทหารยิงที่ทุ่งนา แกล้งตายแล้วยิงทหารตายสองนาย ก่อนถูกทหารอีกคนยิงตาย ร้องเรียกพ่อแม่จนสิ้นใจ ชาตินั้นมีภรรยาและลูกสาวหนึ่งคน ตอนย้ายไปกำแพงเพชรเขายังบ่นคิดถึงลูกเมียที่นครพนม แต่พอเจอภรรยาในอดีตชาติจริงกลับเขินอาย
ภรรยาในอดีตชาติแกล้งบอกว่าจะแต่งงานใหม่แล้ว เด็กสองขวบรีบห้ามว่าอย่าแต่งใหม่ และขอร้องอีกเรื่องว่าห้ามบอกใครเด็ดขาดว่าฉันรักเธอ ครูไม่ใหญ่หยอกด้วยเพลงฉันรักเธออย่าบอกใคร ให้รู้กันแค่สองคน นกกาแมวหนูก็รู้ไม่ได้ ท้ายช่วงเสียงถอดหลุดราวหนึ่งนาที
ชาตินี้น้องชายอยู่ฝ่ายเดียวกับครอบครัว และเคยบวชรุ่นที่สิบเจ็ดราวปี 2532 (ชื่อโครงการบวชถอดไม่ชัด) ตอนนี้ลืมเรื่องอดีตชาติแล้ว แต่ภรรยาในอดีตยังให้ความเคารพเหมือนเดิม เมื่อลูกสาวในอดีตจะแต่งงานก็มาเชิญเขาไปเป็นเถ้าแก่ในฐานะพ่อตา ครูไม่ใหญ่ชวนทายว่าไปหรือไม่ แล้วเฉลยว่าไม่ไปเพราะอายคน ตัวเขาอายุ 33 ลูกสาวในอดีตอายุ 35 และภรรยาในอดีตอายุ 61 ครูไม่ใหญ่ว่าต่างคนต่างอยู่ ตัวใครตัวมันดีกว่า
ผู้เขียนติดจานดาวธรรมให้น้อง ๆ ทุกคน ปี 2547 มาวัดกันทั้งครอบครัว น้องสาวคนที่สองเป็นผู้นำบุญพาคนมาร่วมบุญที่วัดถึง 7-8 ครั้ง (ช่วงต่อจากนั้นเสียงถอดหลุดราวครึ่งนาที) หลานชายตอนเด็กเรียนเก่ง แต่พอเป็นวัยรุ่นคบเพื่อนพาดื่มเหล้า ติดยาดมกาว ชกต่อยทะเลาะวิวาท เล่นพนัน แม่ของหลานน้ำตาตกทุกวันจนคิดฆ่าตัวตายหลายครั้ง ครูไม่ใหญ่ว่าลูกที่ทำให้พ่อแม่คิดฆ่าตัวตายเป็นบาป อย่างนี้ไม่เรียกลูกแต่เรียกลาก ลากพ่อแม่ไปศาล ไปโรงพัก และลอกสมบัติพ่อแม่หมด
พออายุ 23 หลานชายมากรุงเทพฯ กับเพื่อน ผ่านวัดพระธรรมกายแล้วนึกถึงหลวงปู่เพราะเคยบวชเณรช่วงสั้น จึงชวนเพื่อนแวะกราบขอพรและเยี่ยมป้าคือผู้เขียน ป้าคว้ามือพาเข้าโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันทันที คืนแรกเจอหลวงพ่อเล่าเรื่องมหานรกขุมห้า ฟังเรื่องกฎแห่งกรรมไปร้องไห้ไป ครูไม่ใหญ่ว่าพื้นใจเป็นคนดีแต่วิบากกรรมให้คบคนพาล กลับไปบอกป้าว่ากลัวตกนรกและเลิกดื่มทันที
คำถามของผู้เขียน: พ่อไปเกิดในหมู่บ้านที่ลูกชายต้องหาทรัพย์เองเพราะอะไร พ่อแม่มีกรรมใดจึงไม่ได้มรดกทั้งจากปู่ย่าและตายาย พ่อมีกรรมใดจึงต้องหลบหนี พ่อตายแล้วไปไหนและได้รับบุญหรือไม่ แม่ตายด้วยกรรมอะไรหมอจึงหาสาเหตุไม่พบ ไปไหนและได้รับบุญหรือไม่ วันที่กระติกน้ำถูกกระสุนทะลุแต่พ่อกับควายปลอดภัยเพราะเทวดารักษาหรือบุญใด น้องชายเป็นลูกของลุงกลับชาติมาเกิดจริงหรือไม่ ก่อนตายรู้สึกอย่างไร บุพกรรมใดดึงให้มาเกิดกับพ่อแม่ของผู้เขียน ฆ่าคนสองศพก่อนตายทำไมไม่ตกนรก ต้องแก้กรรมอย่างไร และทำไมแผลจากชาติก่อนมาปรากฏในร่างใหม่ใต้หัวใจ
คำถามต่อ: สามีของน้องสาวคนที่สองเป็นมะเร็งตับตาย ตายแล้วไปไหนและรับบุญได้หรือไม่ น้องสาวมีกรรมใดจึงมีลูกเป็นใบ้ และลูกทำกรรมใดมา หลานชายมีบุพกรรมอย่างไรจึงได้บวชช่วงสั้นแต่ไปคบคนพาลมัวเมา แล้วกลับตัวได้เพราะเรียนกฎแห่งกรรมเพียงชั่วโมงเดียว ผู้เขียนทำกรรมใดจึงเกิดในถิ่นที่ผู้คนรบกันต้องหวาดระแวงภัย แต่บุญใดช่วงท้ายได้อยู่ในที่ปลอดภัย ต้องทำอย่างไรจึงจะไปเกิดในที่ร่มเย็น ผู้เขียนกับหลานชายผูกพันกันอย่างไร เคยสร้างบารมีกับหมู่คณะมาอย่างไร และขอรับบุญงานที่หอฉันคุณยายที่เตรียมอาหารถวายพระ ท้ายช่วงเสียงถอดหลุดเป็นคำมั่วและบรรทัดซ้ำยาวราวสามนาทีครึ่ง
คำตอบ: ธรรมเนียมให้ลูกผู้ชายไปหาทรัพย์เองไม่เป็นปัญหาถ้าเคยสร้างทานบารมีมา ไปหาแล้วจะเจอทรัพย์ แต่พ่อมีความตระหนี่ในชาติก่อนจึงเกิดในที่อย่างนี้แล้วต้องอดทน ครูไม่ใหญ่ว่าทนแล้วอดก็อด ทำทานดีกว่าจะได้ไม่ต้องอด แม่มีกรรมคล้ายพ่อ คือเคยดื้อกับพ่อแม่เมื่อท่านสอนให้ทำความดี และมีความตระหนี่จนไม่มีบุญรองรับสมบัติของตายาย ทำให้ตายายแม้มีลูกสาวคนเดียวก็ไม่อยากให้ ความตระหนี่ร้ายมาก หวงคือไล่ทรัพย์ ให้คือเรียกทรัพย์
คำตอบ: พ่อต้องหลบหนีฝ่ายที่จ้องจะฆ่าเพราะกรรมคบคนพาลทั้งในอดีตและปัจจุบัน (บางประโยคถอดไม่ชัด) ครูไม่ใหญ่ว่าวิบากกรรมซับซ้อนเหมือนถูกเซ็ตโปรแกรมไว้ ได้ช่องเมื่อไรก็เปิดทำงาน ไม่ศึกษากฎแห่งกรรมไม่ได้ พ่อตายแล้วไปเป็นภุมมเทวาระดับกลาง ๆ มีบ้านเล็ก ๆ คล้ายกระท่อม ด้วยบุญที่เคยบวชตามประเพณีและบุญที่ทำตามประเพณีอยู่บ้าง แต่มีกรรมหลายอย่างทำให้ใจไม่ผ่องใสเท่าที่ควร ได้รับบุญที่ลูกอุทิศไปแล้วทำให้สภาพดีขึ้นทุกด้าน
คำตอบ: แม่เคยทำแท้งและช่วยคนอื่นทำแท้งโดยใช้เท้าเหยียบท้องจนเด็กกลายเป็นก้อนเลือดไหลออกมา มีรายหนึ่งเหยียบจนทั้งแม่และเด็กในท้องตายด้วยกัน วิบากกรรมนี้ส่งผลให้หมอหาสาเหตุโรคไม่เจอ ประกอบกับหมดอายุขัย ตายแล้ววนเวียนอยู่ระยะหนึ่ง เมื่อได้บุญที่ลูกอุทิศไปจึงหมดกรรมและได้ไปเกิดเป็นมนุษย์ ให้กลับมาแก้ไขตัวเอง
คำตอบ: วันที่กระติกน้ำถูกยิงทะลุแต่พ่อและควายไม่เป็นอันตราย เหตุผลช่วงนี้เสียงถอดหลุดราวครึ่งนาทีจึงฟังไม่ชัด ได้ความเพียงว่าไม่มีเทวดาองค์ใดมารักษา น้องชายเป็นลูกของลุงกลับชาติมาเกิดจริง ชาตินั้นโดนยิงแล้วยังไม่อยากตาย อยากเจอหน้าพ่อแม่ และมีบุญที่เคยบวชคุ้มไว้ จึงกลับมาเกิดเป็นมนุษย์ได้ทั้งที่ฆ่าคนตาย ครูไม่ใหญ่ว่าบุญบวชปิดอบายได้แม้บวชตามประเพณี ถ้าบวชแล้วบำเพ็ญสมณธรรมจะดีกว่านี้
คำตอบ: ที่มาเกิดกับพ่อแม่ของผู้เขียนแทนพ่อแม่เดิม เพราะมีบุญกรรมเสมอกัน เมื่อถูกยิงตายใหม่ ๆ กายละเอียดเดินโซเซมาเจอพ่อของผู้เขียน เข้าไปขอความช่วยเหลือ พยายามเรียก สะกิด และเขย่าตัว แต่พ่อไม่รู้เรื่อง จังหวะนั้นพอดีถูกดูดวูบเข้าไปในท้องพ่อ ครูไม่ใหญ่ว่าน่าศึกษาและต้องติดจานดาวธรรม ก่อนตายฆ่าคนแต่ไม่ตกนรกเพราะบุญที่เคยบวชคุ้มไว้
คำตอบ: ชาตินี้ให้ตั้งใจสั่งสมบุญทั้งทานศีลภาวนาไว้มาก ๆ (อาชีพของน้องชายและคำแนะนำบางส่วนถอดหลุดปนภาษาอังกฤษ ฟังไม่ชัด) แผลเป็นที่ปรากฏในร่างใหม่ทั้งที่เป็นคนละกายมีได้หลายสาเหตุ เฉพาะกรณีน้องชาย เมื่อถูกยิงตายเป็นกายละเอียด กรรมปาณาติบาตที่ยิงทหารตายสองนายส่งผลให้กายละเอียดยังมีแผล เลือดไหล มีทุกขเวทนาเหมือนยังมีชีวิต เดินโซเซไปหาพ่อแล้วถูกดูดเข้าท้อง เมื่อเกิดใหม่ใจยังไม่คลายความผูกพันในภพเก่ากับกรรมที่ยิงเขาและถูกเขายิง จึงมีแผลเป็นตำแหน่งเดียวกัน ครูไม่ใหญ่ว่าเรื่องวิบากกรรมอย่างนี้คนที่ไม่รู้ก็ได้แต่ปลอบใจกันและห้ามถาม เปรียบกับบางศาสนสถานที่ห้ามเงยหน้าว่าเงยแล้วตาจะบอด
คำตอบ: สามีของน้องสาวคนที่สองทั้งในอดีตและปัจจุบันฆ่าสัตว์ทำอาหารและดื่มสุรา กรรมมาร่วมส่งผลให้เป็นมะเร็งตับตาย ตายแล้วดิ่งไปมหานรกขุมห้าทันทีด้วยกรรมดื่มสุรา กำลังถูกนายนิรยบาลกรอกน้ำทองแดงร้อน ทุกข์ทรมานมาก ไม่อาจรับบุญได้ ถ้าทำบุญอุทิศไปบุญจะไปรอที่ยมโลก อีกหกพันล้านล้านปีจึงจะมารับได้
คำตอบ: น้องสาวคนที่สองมีลูกเป็นใบ้เพราะชาติก่อนเคยเป็นแม่ลูกกัน ลูกคนนี้ชอบเถียงพ่อแม่บ่อย ๆ แม่โกรธมากจึงแช่งให้เป็นใบ้ ชาตินี้มาเจอกันเป็นแม่ลูกอีก ลูกเป็นใบ้ตามกรรมของตัว แม่ก็ต้องเลี้ยงลูกใบ้ ครูไม่ใหญ่ว่าสมปรารถนาของแม่แล้ว เพราะไม่มีลูกเถียงอีก
คำตอบ: หลานชายเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะมา บุญนั้นดึงดูดให้มีเหตุมาเรียนรู้เรื่องกฎแห่งกรรมและกลับเนื้อกลับตัวได้เร็วมาก ผู้เขียนต้องเกิดในถิ่นที่ผู้คนรบกันมีชีวิตหวาดระแวงภัย เพราะอนุโมทนาบาปยินดีในการสงคราม ชาติก่อนเคยเป็นทหาร แต่ไม่ใช่ทหารของพระราชาที่ออกบวช ได้ออกรบ พบรัก เจ้าชู้ ได้รับวิบากกรรมมามากแล้ว ชาตินี้เจอแค่เศษกรรม กรรมเจ้าชู้ทำให้เกิดเป็นผู้หญิง ภายหลังได้มีชีวิตปลอดภัยและสร้างบารมีกับหมู่คณะด้วยบุญในชาติหลัง ๆ แต่ไม่ได้อธิษฐานจิตล้อมกรอบ เหมือนเรือไม่มีหางเสือ วิบากกรรมเก่าจึงได้ช่องแทรกอยู่เรื่อย ๆ
คำตอบ: ผู้เขียนกับหลานชายผูกพันกันเพราะผู้เขียนเป็นกัลยาณมิตรให้หลานชายมาหลายชาติ บุญร่วมกันจึงรักและผูกพัน เคยสร้างบารมีกับหมู่คณะแบบกองเสบียงประเภทตามอารมณ์ ทำบ้างไม่ทำบ้าง ไม่อธิษฐานจิตล้อมกรอบ กรรมตระหนี่จึงตามทัน ส่วนบุญงานหอฉันคุณยาย ทั้งบุคลากร พนักงานเตรียมอาหารถวายพระ อุปัฏฐากพระ และทำความสะอาดหอฉัน จะได้รูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ คุณสมบัติติดตัวข้ามภพข้ามชาติ ปิดอบาย ไปสวรรค์ ชาติต่อไปชีวิตสมบูรณ์ไม่ลำบากเหมือนชาตินี้ ให้ตั้งใจสร้างบารมีเต็มที่และอธิษฐานจิตล้อมกรอบทุกวัน
ท่องบทประจำวันซ้ำสามรอบ ที่พักระหว่างทางคือดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ สิ่งที่ต้องสั่งสมคือบุญกุศล สิ่งที่ต้องแสวงหาคือพระรัตนตรัยภายใน เป้าหมายชีวิตคือที่สุดแห่งธรรม ต้นช่วงราวครึ่งนาทีเสียงถอดหลุด ต่อจากนั้นราวหนึ่งนาทีครึ่งไม่มีคำถอด
ขึ้นรายนามผู้ร่วมบุญโครงการสร้างเสาแก้วพันปี 1,300 ต้น ประจำวันที่ 26 มกราคม 2549 มีการอ่านถึงกลุ่มสายธรรมล้านนาเชียงใหม่ที่ร่วมบุญในวาระวันคล้ายวันเกิดครบ 97 ปีของคุณยายอาจารย์ แล้วอนุโมทนาสาธุการให้รวยทุกวัน ช่วงนี้มีบรรทัดที่ Whisper ถอดซ้ำไม่ใช่เนื้อหาจริงปนอยู่มาก
ท่องคำขวัญท้ายรายการสามบท คือพุทธบริษัทสี่ต้องเป็นหนึ่งเดียวกันเหมือนดวงตะวันที่มีดวงเดียว เรื่องส่วนตัวให้วางอุเบกขา เรื่องพระศาสนาให้เอาอุเบกขาวาง และธรรมกายคือพระในตัวคุณ ที่คุณสามารถเข้าถึงได้ด้วยการทำใจหยุดนิ่ง แล้วย้ำให้ตอกย้ำซ้ำเดิมจนคล่องปากขึ้นใจและรีบทำให้ได้
ชวนนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลกพร้อมใจกันสวดสรรเสริญคุณพระรัตนตรัย ที่ถอดได้มีการเอ่ยถึงภาคต่าง ๆ ของประเทศไทยและสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ จากนั้นเสียงถอดหลุดเป็นคำมั่วและบรรทัดซ้ำจนจบไฟล์ จึงไม่มีรายละเอียดของบทสวด
เวลาเริ่มของช่วง คำสะกด tag ที่ขาด ช่วงที่ยังไม่มีในผัง หรือลิงก์เสีย บอกได้ที่นี่ - คนที่ฟังจริงเห็นสิ่งที่คลังนี้มองไม่เห็น
เข้าสู่ระบบด้วยปุ่มด้านบนของหน้าก่อน แล้วช่องเขียนถึงผู้ดูแลจะขึ้นที่นี่