มนุษย์สร้างเทพเจ้า

ไม่มีใครมาลิขิตชีวิตเรา มนุษย์นี่แหละยิ่งใหญ่ที่สุดและเป็นผู้สร้างเทพเจ้า สมมุติเจ้าพ่อเจ้าแม่จากวีรบุรุษวีรสตรีในประวัติศาสตร์ ผสมกับนิยายปรัมปราจนเป็นตำนานของเทวนิยม โลกเกิดขึ้นมานับครั้งไม่ถ้วน เวลามีคนถามว่าใครสร้างโลกจึงต้องถามกลับว่าโลกกัปไหน ท้ายช่วงพูดเล่นว่าใกล้ตรุษจีนต้องการให้เฮง แล้วเสียงถอดหลุดเป็นคำมั่วราวหนึ่งนาที

คนมีทุกข์อยากมีที่พึ่ง ไม่รู้จะไปหาใครก็อ่านนิยาย แล้วตั้งผู้เก่งในนิยายเป็นเทพเจ้า ประยุกต์เป็นเจ้าพ่อเจ้าแม่ เช่นเจ้าพ่อกวนอู แทนที่เทพเจ้าจะสร้างมนุษย์ มนุษย์กลับสร้างเทพเจ้าขึ้นเพื่อความอุ่นใจ มีคนนับถือมากเข้าก็เป็นลัทธิ และมักทำสังคมสงเคราะห์ ถามว่าได้บุญไหม ได้ แต่เป็นบุญปนโมหะ คือความเข้าใจเรื่องความจริงของชีวิตยังไม่สมบูรณ์ เกิดมารวยเพราะทำทาน แต่ไม่มีความรู้เรื่องชีวิต อาจใช้ทรัพย์ไปในทางผิดและดำเนินชีวิตผิดพลาด เป้าหมายจะเบี่ยงเบนไปเรื่อย ๆ