ep106 ผังเวลา 44 ช่วง
ทศชาติชาดก (153) ผลการปฏิบัติธรรม (136) กองเสบียง (87) พระเตมีย์ (74) แต่งตัวด้วยรอยยิ้ม (64) 266 วัดสี่จังหวัดภาคใต้ (45) แต่งเนื้อแต่งตัว (45) วันคุ้มครองโลก 2549 (44) นิวนิวส์ (42) ออกแบบชีวิต (31) มหาสุวรรณนิธิ (29) กรรมทำแท้ง (21) ท้าวสักกะ (18) ถวายสังฆทาน (13) พุทธศาสนาในจีน (13) ทหารของพระราชาที่ออกบวช (11) ประสบการณ์ภายในเป็นของสากล (10) สุนันทสารถี (10) กุมภัณฑ์ (9) พระโพธิสัตว์ (9) ท่านต้าเอิน (7) มะเร็งต่อมน้ำเหลือง (7) กฐิน 2549 (6) ถวายผ้าไตรจีวร (6) มะเร็งลำไส้ใหญ่ (6) วัดต้าฉือ (6) สนับสนุนให้คนทำแท้ง (6) เกิดนอกโตใน (6) เถรวาท (6) ดื่มเหล้าสูบบุหรี่ (5) นิวรณ์ 5 (5) ปล่อยปลาช่อนไข่ (5) ฟื้นฟูวัดร้างให้เป็นวัดรุ่ง (5) คาถาบูชาคุณมิตร (4) ชาวไทยพุทธชายแดนใต้ (4) มีบุตรยาก (4) ร่างกายหายไป (4) ลงมาสร้างบารมีรอบสอง (4) คุกร้าง (3) มหายาน (3) เจ้าหน้าที่ยมโลก (3) โลกขาดต้นแบบที่ดี (3) จังหวัดนราธิวาส (2) ชีวิตนักบวช (2) บุญปนโมหะ (2) ปรมัตถบารมี (2) มนุษย์สร้างเทพเจ้า (2) มาวัดวันอาทิตย์ (2) อวตาร (2) เกิดในตระกูลสูง (2) แท้งคุกคาม (2) แผ่นดินธรรม (2) ความเสมอภาคในการทำความดี (1) ตัวอ่อนมีชีวิตแต่ไม่มีจิตใจ (1) ทำบุญอุทิศผู้วายชน (1) นักปฏิบัติธรรมมืออาชีพ (1) น้องสาวสามีเป็นกัลยาณมิตร (1) ปฏิสนธิวิญญาณ (1) ผสมเทียมนอกร่างกาย (1) ฝันทางสองสาย (1) พุทธบุตรชายแดนใต้ (1) ยักยอกทรัพย์ (1) ลืมลมหายใจ (1) วิธีที่ง่ายที่สุด ตรงที่สุด เร็วที่สุด (1) สิทธิสตรี (1) องค์พระทองแก้วใส (1) เจ้าพ่อกวนอู (1) แสงสว่างแห่งความบริสุทธิ์ (1) โล่ง กว้าง เบา สบาย (1) ใจกึ่งหมองกึ่งใส (1) ไม่ประทุษร้ายมิตร (1)
นักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาว่าคาถาสำเร็จ แม้มืดตื้อมืดมิดก็มีสิทธิ์เข้าถึงธรรมสามรอบ ตามด้วยเนื้อนาบุญ มหาธรรมกายเจดีย์เป็นเนื้อนาบุญของโลก มหาจุฬามณีเป็นเนื้อนาบุญของสวรรค์ พระในบ้านเป็นเนื้อนาบุญของครอบครัว พระในตัวเป็นเนื้อนาบุญของเรา แล้วว่าคำขวัญ เมื่อเราสว่าง โลกก็สว่างด้วย สามรอบ
ทบทวนการบ้านสิบข้อ ตั้งแต่เอาบุญไปฝากคนที่บ้าน จดบันทึกผลการปฏิบัติธรรม ก่อนนอนนึกถึงบุญ หลับและตื่นในอู่ทะเลบุญ ตื่นแล้วรวมใจกับองค์พระหนึ่งนาทีนึกว่าโชคดีที่รอดมาอีกหนึ่งวัน ทั้งวันให้รู้สึกว่าตัวเราอยู่ในองค์พระ ทุกชั่วโมงขอหนึ่งนาทีหยุดใจ ทุกกิจกรรมนึกถึงดวงหรือองค์พระ จนถึงข้อสิบสร้างบรรยากาศด้วยรอยยิ้มและปิยวาจา แล้วถามว่ายิ้มกันไปทั่วโลกแล้วหรือยัง
วันนี้วันที่หนึ่งร้อยสี่สิบห้านับจากวันออกพรรษา เหลืออีกหนึ่งร้อยยี่สิบสองวันจะเข้าพรรษา ผ่านปีใหม่มาเจ็ดสิบวัน แล้วทบทวนว่าเราเกิดมาทำพระนิพพานให้แจ้ง แสวงบุญสร้างบารมี พระนิพพานอยู่ภายในตัว เริ่มที่ศูนย์กลางกายฐานที่เจ็ดด้วยการทำใจหยุดนิ่งเฉย ๆ คนที่ทำไม่ได้คือคนตาย คนบ้า และคนที่ไม่ได้ทำ นักเรียนใหม่ต้องศึกษาไว้เพราะความผิดพลาดมีอบายรองรับอยู่ จะได้ดำเนินชีวิตถูกประสงค์ของการมาเกิดเป็นมนุษย์
ครูไม่ใหญ่บอกว่าวันนี้มีกรณีศึกษาที่เลื่อนมาจากเมื่อวาน ชื่อเรื่องถอดเสียงได้ไม่ชัด (ได้ยินคล้าย เกิดนอกโตใน ยังไม่ยืนยัน ตรงกับที่ตอนวันก่อนเกริ่นไว้) แต่ก่อนจะไปถึงให้ไปแต่งเนื้อแต่งตัวให้เรียบร้อยก่อน จากนั้นไม่มีบรรทัดถอดเสียงราวสามนาทีครึ่ง
ถามว่ายิ้มกันหรือยัง ยิ้มกันไปทั่วโลกแล้วหรือยัง ถ้ายังไม่ยิ้มแปลว่ายังแต่งตัวไม่เสร็จ เหมือนใส่สูทแต่สวมรองเท้าแตะหรือเขียนคิ้วข้างเดียวออกจากบ้านไปทำงาน จึงต้องแต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จเรียบร้อยทุกหนทุกแห่ง ทั้งในบ้านและนอกบ้าน ด้วยการนำรอยยิ้มมาปรากฏบนใบหน้า
พรุ่งนี้วันอาทิตย์ที่ 12 มีนาคม ชวนมาเข้าวัดปฏิบัติธรรมฟังธรรม ใครอยู่ใกล้วัดไหนก็ไปวัดนั้น สมาชิกวัดพระธรรมกายก็มาที่วัด ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าทุกคนมีความสำคัญมากต่อเพื่อนมนุษย์ที่กำลังแสวงหาต้นแบบในการดำเนินชีวิตที่ถูกต้อง เขาแสวงหาบางสิ่งที่จะทำให้ชีวิตสมบูรณ์แต่ไม่รู้ว่าคืออะไร ภาพที่เรามาปฏิบัติธรรมร่วมกันผ่านทางจานดาวเทียมไปถึงผู้มีบุญทั่วโลก ทำให้เขาเกิดแรงบันดาลใจ ได้พบวิธีเติมเต็มชีวิตให้สมบูรณ์ขึ้น
ครูไม่ใหญ่ชวนทบทวนบุญของวันนี้ คือพิธีถวายกองทุน (ถอดเสียงไม่ชัด น่าจะเป็นกองทุนผ้าไตรจีวรตามที่ช่วงถัดไปพูดถึง) ช่วงนี้ถอดเสียงได้เพียงบรรทัดเดียวแล้วเงียบไปราวครึ่งนาที
เพลงที่ไม่ได้ประกาศชื่อ ถอดท่อนร้องได้บางส่วนและเพี้ยน ใจความว่าความแก่ความเจ็บได้มาฟรี ๆ แต่บุญไม่ได้มาฟรี ต้องลงทุนทุกวันทุกวินาที คิดสร้างความดีทำบุญเกื้อหนุนค้ำจุนให้สุขสบาย และท่อนท้ายว่าน้ำตาล้นปรี่ด้วยความปีติยินดี ขอแบ่งบุญนี้ให้ทุกคนได้สร้างบารมี
ครูไม่ใหญ่ถามว่าจะทำทุกเสาร์หรือสองเสาร์นี้ แล้วอธิบายว่าการตั้งกองทุนผ้าไตรนี้ใช้ทั้งปีพุทธศักราช 2549 เพราะปีหนึ่งมีผู้บวชเยอะ ต้องเตรียมไตรไว้มาก ที่เคยบอกว่าห้าพันไตร จริง ๆ แล้วมากกว่านั้น และบางทีมีบุญพิเศษ ปี 2550 อาจมากถึงแสนไตร ถ้าจะทำต้องเตรียมตั้งแต่ตอนนี้ (ตัวเลขบางช่วงถอดเสียงไม่ชัด) แล้วพูดว่าชาวพุทธทั่วโลกเป็นเรือนล้าน พุทธบุตรเป็นเรือนหลายแสนที่จะมาวัดพระธรรมกาย ตอนนี้มีการตื่นตัวปฏิบัติธรรมในพุทธบุตรหลายนิกาย วันนี้จะมีเรื่องดี ๆ เรื่องการปฏิบัติธรรมของพุทธบุตรมหายาน
ก่อนไปถึงเรื่องพุทธบุตรมหายาน มีบุญที่ต้องรีบช่วยอย่างเร่งด่วน คือพุทธบุตรในสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ พิธีถวายสังฆทานแด่คณะสงฆ์ 266 วัด ทำต่อเนื่องมาเป็นครั้งที่สิบ ประจำเดือนมีนาคม และจะทำต่อไปจนกว่าเหตุการณ์จะสงบ ให้พุทธบุตรได้ทำกิจของสงฆ์เต็มที่ พุทธบริษัทหายหวาดกลัวและแสวงบุญได้อย่างที่เคยทำก่อนเกิดเหตุการณ์ความไม่สงบ แล้วชวนอนุโมทนาบุญก่อนเข้าข่าวนิวนิวส์
ข่าวนิวนิวส์ เช้าวันที่ 9 มีนาคม พุทธศาสนิกชนร่วมพิธีถวายสังฆทานแด่คณะสงฆ์ 266 วัด และทำบุญอุทิศส่วนกุศลแด่ผู้วายชนในเหตุการณ์ความไม่สงบ ครั้งที่สิบ ที่อาคารแห่งหนึ่งในอำเภอเมือง จังหวัดนราธิวาส (ชื่ออาคารถอดเสียงไม่ชัด) เริ่มแปดนาฬิกาด้วยการตักบาตรข้าวสารอาหารแห้งบนถนนหน้าโรงเรียนเทศบาลหนึ่งที่ปิดถนน ผู้ว่าราชการจังหวัดนราธิวาสเป็นประธานฝ่ายฆราวาส ผู้อำนวยการสำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดกล่าวรายงาน พระสงฆ์กว่าสามร้อยรูปรับบาตร มีเวทีเสวนาธรรมสี่ท่าน เวลาสิบนาฬิกาทำพิธีอุทิศส่วนกุศล กัลยาณมิตรทวีชัย ชัยสุวรรณ นำจุดธูปต่อหน้ารูปผู้วายชน คณะสงฆ์สวดมาติกาและทอดผ้าบังสุกุล ช่วงท้ายถอดเสียงเพี้ยนปนภาษาอังกฤษและบรรทัด jingle (ชื่อบุคคลในข่าวยังไม่ยืนยันการสะกด)
สาธุชนที่มาร่วมงานประทับใจและขออนุโมทนาบุญกับกัลยาณมิตรทั่วโลก กราบขอบพระคุณพระราชภาวนาวิสุทธิ์ที่ห่วงใยคณะสงฆ์ในภาคใต้ บอกงานบุญไปถึงชาวพุทธทั่วโลกจนเกิดการรวมตัวทำนุบำรุงคณะสงฆ์ ทำให้มีขวัญกำลังใจยืนหยัดรักษาพระศาสนา ผู้ให้สัมภาษณ์คนหนึ่งกล่าวว่าแผ่นดินทองต้องสร้างบนแผ่นดินธรรมและบนแผ่นดินไทย ถ้าแผ่นดินสามจังหวัดถูกแบ่งแยกไปเป็นของผู้อื่นก็สร้างแผ่นดินธรรมไม่ได้ จึงขอให้พุทธบริษัทช่วยกันรักษาพระพุทธศาสนาให้อยู่คู่ประเทศไทย งานนี้ทำให้ชาวพุทธนราธิวาสมีกำลังใจขึ้นมาก รู้ว่ามีพี่น้องชาวพุทธคอยช่วยเหลือ และขอบคุณที่ทุ่มเทมาถึงครั้งที่สิบ ช่วงกลางถอดเสียงเพี้ยนปนภาษาอื่น
ครูไม่ใหญ่กล่าวว่าพุทธบุตรที่อยู่ตรงนั้นต้องเอาชีวิตเป็นเดิมพันในการรักษาวัดวาอารามและข้อวัตรปฏิบัติ เสี่ยงภัยถึงชีวิต ถือเป็นปรมัตถบารมีที่จะติดตัวไปในภพเบื้องหน้า ผู้ที่ไปทำบุญในคราวนี้ก็ไม่ใช่บารมีธรรมดาเพราะต้องเสี่ยงภัยไปทำ เป็นมหากุศลอย่างยิ่ง และจะทำต่อไปจนกว่าเหตุการณ์จะสงบเรียบร้อย
อีกสี่สิบสองวันจะถึงวันคุ้มครองโลก 22 เมษายน ที่จะหล่อพระธรรมกายประจำตัวไปประดิษฐานภายในมหาธรรมกายเจดีย์หนึ่งแสนองค์ ค่อย ๆ ทยอยหล่อจนครบเจ็ดแสนองค์ภายใน รวมกับสามแสนองค์ภายนอกเป็นหนึ่งล้านองค์ ให้มารับมหาสุวรรณนิธิไปอธิษฐานจิต นึกน้อมไว้ที่กลางกายตลอดสี่สิบสองวันให้แปรเปลี่ยนไปประณีตขึ้น มหาสุวรรณนิธิใสใจก็ใสตาม ใจที่ใสเหมาะเป็นภาชนะรองรับบุญใหญ่ ในสังสารวัฏต้องอาศัยบุญอย่างเดียว ชีวิตใหม่จะเป็นอย่างไรแล้วแต่ใจปรารถนา เราเป็นผู้ออกแบบชีวิต ไม่ใช่พรหม ฟ้า หรือใคร (ช่วง 1538-1629 ถอดเสียงรวบเป็นบรรทัดเดียว)
ครูไม่ใหญ่บอกว่าจะไปเมืองจีนและวันนี้ต้องเร่งเวลา ช่วง 1701-1902 ถอดเสียงได้เพียงบรรทัดเดียว แล้วประกาศว่าวันนี้มีผลการปฏิบัติธรรมของหลวงพ่อชาวจีนรูปหนึ่ง ชื่อถอดเสียงได้คล้าย หลันเหวียนฝ่าซือ (ยังไม่ยืนยันการสะกด) ครูไม่ใหญ่ออกตัวว่าชื่อเรียกยาก
ก่อนเข้าผลการปฏิบัติธรรม ครูไม่ใหญ่อธิบายนิยามพระโพธิสัตว์ ในเถรวาทซึ่งเป็นของดั้งเดิมสมัยพระสัมมาสัมพุทธเจ้ามีความหมายเดียว คือผู้มุ่งสร้างบารมีเพื่อตรัสรู้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ค้นพบทางหลุดพ้นจากกิเลสอาสวะด้วยตนเอง แล้วมาถ่ายทอดความรู้อบรมสั่งสอนมนุษย์และเทวดา เมื่อหมดกิเลสแล้วจะอยู่ในอายตนนิพพาน ไม่กลับมาในภพสาม ไม่มีการอวตารแบ่งภาคลงมาอย่างในศาสนาฮินดู ส่วนมหายานมีสองความหมาย ข้อแรกตรงกับเถรวาท ข้อสองหมายถึงผู้บรรลุธรรมหมดกิเลสแล้วแต่ยังปรารถนาช่วยสรรพสัตว์ จึงนิรมิตกายมาในเพศต่าง ๆ เป็นพระราชา เศรษฐี พราหมณ์ หรือเป็นผู้หญิง ข้อสองนี้ได้รับอิทธิพลจากศาสนาพราหมณ์ ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าถ้าหมดกิเลสแล้วไม่กลับมา ถ้ากลับมาแปลว่ายังไม่หมดกิเลส ช่วงท้ายถอดเสียงขาดเป็นท่อน ๆ
ครูไม่ใหญ่พูดว่าการเรียกร้องสิทธิเสรีภาพและความเสมอภาคของสตรีมีมานานแล้ว ศาสนาพราหมณ์ฮินดูก็มีเจ้าแม่อุมาเทวี เจ้าแม่กาลี ความเสมอภาคที่แท้มีอยู่ในการทำความดีเพื่อบรรลุมรรคผลนิพพาน จะให้เสมอภาคทุกอย่างคงยาก ผู้ชายไม่อาจตั้งครรภ์มีบุตรได้ เพศหญิงก็ต้องยอมรับว่าบางอย่างทำอย่างบุรุษไม่ได้ จึงควรเรียกร้องให้ถูกหลักวิชา คือสิทธิเสรีภาพในการทำความดี ช่วยเหลือเกื้อกูลเพื่อนมนุษย์ ให้อภัยทาน วิทยาทาน ธรรมทาน และบรรลุมรรคผลนิพพาน อย่างนี้จะไม่หงุดหงิดกัน
คนมีทุกข์อยากมีที่พึ่ง ไม่รู้จะไปหาใครก็อ่านนิยาย แล้วตั้งผู้เก่งในนิยายเป็นเทพเจ้า ประยุกต์เป็นเจ้าพ่อเจ้าแม่ เช่นเจ้าพ่อกวนอู แทนที่เทพเจ้าจะสร้างมนุษย์ มนุษย์กลับสร้างเทพเจ้าขึ้นเพื่อความอุ่นใจ มีคนนับถือมากเข้าก็เป็นลัทธิ และมักทำสังคมสงเคราะห์ ถามว่าได้บุญไหม ได้ แต่เป็นบุญปนโมหะ คือความเข้าใจเรื่องความจริงของชีวิตยังไม่สมบูรณ์ เกิดมารวยเพราะทำทาน แต่ไม่มีความรู้เรื่องชีวิต อาจใช้ทรัพย์ไปในทางผิดและดำเนินชีวิตผิดพลาด เป้าหมายจะเบี่ยงเบนไปเรื่อย ๆ
ครูไม่ใหญ่สรุปว่าความหมายข้อสองที่ว่าผู้หมดกิเลสแล้วนิรมิตกายอวตารลงมาเป็นพระราชา เศรษฐี พราหมณ์ เป็นการเบี่ยงเบน ถ้าพ้นแล้วรู้แล้วเห็นแล้วจะมีความหมายเดียว ถ้าคิดเกินนั้นก็เหมือนเก่งกว่าพระพุทธเจ้า ผู้ที่จะสอนมนุษย์ได้มีแต่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าซึ่งเริ่มจากการตั้งความปรารถนาสร้างบารมี ตรงนั้นจึงเรียกพระโพธิสัตว์ มาเป็นพระราชาเศรษฐีก็ยังมีกิเลส บางท่านบอกยอมตกนรกเพื่อช่วยสัตว์นรก ตกลงไปเยอะแต่ช่วยไม่ได้ เพราะนายนิรยบาลลุยเสียเละ นักเรียนต้องเข้าใจให้ดีจะได้ไม่สับสน ตามด้วยบรรทัดถอดเสียงเพี้ยนและ jingle
เทปผลการปฏิบัติธรรมของหลวงพ่อชาวจีน ชื่อถอดเสียงได้ซ้ำ ๆ คล้าย หลันเยี่ยน (ยังไม่ยืนยันการสะกด) บวชมาสามสิบพรรษา ปัจจุบันเป็นผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดต้าฉือ มาวัดพระธรรมกายครั้งแรกพร้อมท่านต้าเอิน หลังจากนั้นมาทุกครั้ง ประทับใจว่าแม้วัดกว้างใหญ่แต่เป็นระบบระเบียบมาก ญาติโยมเคารพพระ ใส่ชุดขาวสะอาดตา ไม่แปลกใจว่าทำไมมีสาธุชนมาเยอะแต่กลับสงบ เพราะมีหลักปฏิบัติอย่างเดียวกัน ครูไม่ใหญ่ขยายว่าทุกคนที่มาวัดมีความสำคัญที่ทำให้เกิดภาพที่ดี ผู้เห็นเริ่มใสแล้วนำไปสู่การปฏิบัติ แต่ละคนมีส่วนแห่งบุญด้วย พรุ่งนี้วันอาทิตย์จึงให้มากัน
หลวงพ่อผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดต้าฉือเล่าว่าเริ่มจากผ่อนคลายร่างกายให้สบาย ใบหน้าต้องยิ้มก่อน ครูไม่ใหญ่ขยายว่าการผ่อนคลายของหน้าคือมีรอยแย้ม เปลือกตาขนตาพอดีกัน ไม่เกร็งไม่เพ่ง แล้วนั่งขัดสมาธิขาขวาทับขาซ้าย มือขวาทับมือซ้าย ปรับกายก่อนแล้วจึงปรับใจ โดยไม่คิดอะไรเลย วางใจไว้ที่ศูนย์กลางกายฐานที่เจ็ดตรงจุดตัดกากบาท นึกถึงดวงแก้วกลม ๆ นั่งมองไปสักพักมีแสงสีเหลืองนวลออกมาจากดวง มองไปเรื่อย ๆ แสงกลายเป็นใสไม่มีสี รู้สึกร่างกายพองเบาเย็น ๆ จนเหมือนไม่มีร่างกายและไม่มีความคิดเหลือ เหลือแต่ใจนิ่ง ๆ กับความรู้สึกเป็นสุข ครูไม่ใหญ่ออกตัวว่าชื่อหลวงพ่อเรียกยาก เดี๋ยวต้องถวายชื่อใหม่
หลวงพ่อเล่าต่อว่านั่งมองไปเรื่อย ๆ อย่างสบาย ตรงกลางดวงที่มีแสงใสก็มีองค์พระสีทองเล็ก ๆ ปรากฏขึ้น ค่อย ๆ ขยายออกและใสขึ้นเรื่อย ๆ จนเป็นองค์พระที่ใหญ่มาก มีสีเหมือนทองแก้วใส ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าคนที่จะใช้คำว่าทองแก้วใสได้ต้องมีประสบการณ์จริง (ช่วงนี้ถอดเสียงเพี้ยนปนภาษาต่างประเทศหลายบรรทัด) แล้วเทียบว่าคนอยู่คนละซีกโลก คนละประเทศ หลับตามองไปที่เดียวกันด้วยวิธีเดียวกันก็เห็นองค์พระเหมือนกัน แสดงว่าประสบการณ์ภายใน ความสุข และพระภายในเป็นของสากลที่ทุกคนเข้าถึงได้ถ้าทำถูกหลักวิชาและมีความเพียร หลวงพ่อเล่าว่าหลังนั่งไม่เพลียไม่เหนื่อย ความสุขความเย็นใจยังค้างอยู่ ครูไม่ใหญ่ขยายว่าเหมือนกิ่งไม้ที่ค้างบนต้นยังไม่หล่นลงมา
หลวงพ่อเล่าว่าได้เห็นองค์พระแล้วรู้สึกรักและมั่นใจในชีวิตนักบวชยิ่งขึ้น รู้ว่าเลือกเส้นทางถูกต้องแล้ว ครูไม่ใหญ่ขยายว่าพุทธบุตรที่ยังไม่เข้าถึงพระในตัวคงไม่รู้รสของเพศบรรพชิต ถ้านักบวชรู้สึกอย่างนี้แปลว่าพระศาสนามั่นคง เนื้อนาบุญเกิดขึ้นแล้ว ญาติโยมจะมีที่พึ่งที่ระลึกที่แท้จริง หลวงพ่อรู้สึกมีเมตตาต่อผู้อื่นมากขึ้น อยากให้ทั้งพระและโยมเห็นองค์พระภายในเหมือนกัน อีกไม่นานวัดต้าฉือจะเปิดการแนะนำสมาธิ ท่านได้รับมอบหมายให้ดูแลการปฏิบัติธรรมของคณะพระภิกษุจีน ครูไม่ใหญ่ว่าความสุขจะขยายจากหนึ่งไปหลาย และยุคใดพระพุทธศาสนาเจริญรุ่งเรือง ฝนจะตกต้องตามฤดูกาล บัณฑิตนักปราชญ์เกิดขึ้น มนุษย์อายุยืน โรคน้อย คุกจะร้าง นรกจะว่าง สวรรค์จะแน่นด้วยผู้มีบุญ
หลวงพ่อกราบเรียนว่าหลักวิชาการนั่งสมาธิที่ได้รับสุดยอดมาก ครูไม่ใหญ่ขอบคุณและว่าทรงจำมาจากมหาปูชนียาจารย์ หลวงพ่อเคยฝึกสมาธิมาหลายรูปแบบหลายวิธี แต่เมื่อวางใจเบา ๆ ที่ศูนย์กลางกายฐานที่เจ็ดโดยไม่ต้องคิดอะไร พบว่าเป็นวิธีที่ง่ายที่สุด ตรงที่สุด เร็วที่สุด และลัดที่สุดที่จะเข้าถึงความสุขภายใน พระรัตนตรัยในตัว และอายตนนิพพาน ครูไม่ใหญ่ให้ฟังซ้ำอีกรอบ หลวงพ่อยังชมรายการ DMC ว่าพูดน้อยแต่ถ้อยคำเป็นถ้อยเพชรถ้อยพลอย เหมือนลูกทองหล่นลงมาทีละลูก แล้วให้ดูภาพหลวงพ่อและสาธุการ ครูไม่ใหญ่กล่าวว่าพุทธบุตรเท่านั้นจะเป็นต้นบุญต้นแบบให้กันได้ ถ้าพุทธบุตรทั้งแผ่นดินจีนปฏิบัติธรรมมีผลอย่างท่าน วัดสองแสนกว่าวัดจะฟื้นจากวัดร้างเป็นวัดรุ่ง สิ่งดี ๆ จะเกิดกับแผ่นดินจีน (ช่วง 3566-3681 ถอดเสียงรวบเป็นบรรทัดเดียว)
ผลการปฏิบัติธรรมอีกท่านบนแผ่นดินจีน เป็นเจ้าอาวาส (ไม่ใช่ผู้ช่วยเจ้าอาวาสอย่างท่านแรก) ชื่อถอดเสียงได้คล้าย กว่างเจิ้งฝ่าซือ และชื่อวัดคล้าย ผู่เจ้า ทั้งสองยังไม่ยืนยันการสะกด บวชได้สิบสี่พรรษา มาร่วมงานบุญใหญ่ที่วัดพระธรรมกายครั้งแรกเมื่อปีที่แล้ว ครั้งที่สองงานมาฆบูชา 2549 ประทับใจความยิ่งใหญ่แต่สงบและศักดิ์สิทธิ์ของวัด ได้ปฏิบัติธรรมแล้วนั่งสมาธิทุกวันเพื่อทำกายวาจาใจให้บริสุทธิ์ และอยากให้ชาวจีนรู้จักสมาธิ วัดของท่านอยู่บนภูเขา ทิวทัศน์สวย อากาศเย็นสบาย มีญาติโยมมามากจึงมีภารกิจมาก แต่ไม่เคยเว้นการนั่งสมาธิแม้วันเดียว ท่านเริ่มจากปรับร่างกายให้สบายแล้ววางใจที่ฐานที่เจ็ด ทำใจว่าง ๆ นิ่ง ๆ ประคองใจไว้เสมอ ร่างกายจะโล่ง กว้าง เบา สบาย ครูไม่ใหญ่แทรกว่าถ้าใจไม่มาอยู่ในกาย จะมีรถร้อยคันหรือเที่ยวทั่วโลกก็ไม่มีวันรู้จักคำว่าโล่งกว้างเบาสบาย
เจ้าอาวาสวัดจีนเล่าว่าปีติเกิดแผ่ซ่านไปทั้งตัวเป็นปีติเย็น ๆ แล้วร่างกายก็กลืนหายไป ครูไม่ใหญ่อธิบายว่าปีติเกิดเมื่อใจเอาชนะนิวรณ์ได้ คือความฟุ้ง ความสงสัย ความง่วงความท้อ ความโกรธ และความกำหนัดยินดีในกาม นิวรณ์ทั้งห้าทำให้ใจมืด อาการปีติมีหลายแบบ ขนลุก ตัวเบา ตัวโยก ตัวลอย แต่ของท่านเป็นปีติเย็น ๆ ซาบซ่าน ร่างกายกลืนหายไปกับบรรยากาศโดยไม่รู้สึกกลัว แล้วลืมไปเลยว่ามีลมหายใจ ถ้าเผลอคิดว่ายังหายใจอยู่ไหมใจจะถอนออกมา ถ้าไม่คิดใจก็จะไปถึงความสว่าง
เจ้าอาวาสวัดจีนเล่าว่าวันที่ใจสงบ แสงสว่างที่เห็นใสจนเปรียบกับสิ่งใดในโลกไม่ได้ ครูไม่ใหญ่ขยายว่าเพชรว่าใสแล้วถ้าเทียบกับความใสนี้เพชรก็คือความทึบ ท่านขอใช้คำว่าแสงสว่างแห่งความบริสุทธิ์ ไม่มีอุณหภูมิเกี่ยวข้อง เป็นทรงกลมใหญ่เท่าดวงอาทิตย์ ส่องสว่างกลางท้องแล้วไปทั่วร่างกายจนเหมือนทะลุออกไปภายนอก ครูไม่ใหญ่ว่าเจอดวงตะวันภายในอีกแล้ว เป็นความสุขที่หาถ้อยคำใดในโลกมากล่าวไม่ได้ ครูไม่ใหญ่เปรียบว่าเหมือนจะอธิบายว่าพริกไทยกับพริกเผ็ดต่างกันอย่างไร หรือให้คนใบ้ลองกินของขมแล้วถามว่าอร่อยไหม (ช่วงนี้ถอดเสียงเพี้ยนปนภาษาต่างประเทศหลายบรรทัด) ท้ายเทปท่านกราบขอบพระคุณหลวงพ่อที่แนะนำวิธีให้ทุกคนเข้าถึงความสุขภายใน อวยพรให้สุขภาพแข็งแรง อายุยืนดุจขุนเขา ทำงานพระศาสนาราบรื่นดุจสายน้ำ แล้วให้ดูภาพท่านและสาธุการพร้อมกันทั่วโลก ตามด้วยช่วงไม่มีบรรทัดถอดเสียงราวสองนาทีครึ่ง
มินิซีรีส์ทศชาติชาดก พระเตมีย์ผู้ยิ่งด้วยเนกขัมมบารมี ถอดเสียงได้ว่าตอนที่สิบห้า สุนันทสารถีเลือกรถแต่เช้า เทวดาดลใจให้เลือกรถมงคลเทียมม้ามงคล ขึ้นปราสาทกราบทูลขอพระราชทานอภัยพระนางจันทาเทวี แล้วอุ้มพระราชกุมารลงไป พระโพธิสัตว์ได้ยินพระมารดากันแสงก็ต้องตัดใจนิ่งด้วยนึกถึงความพยายามสิบหกปี รถแล่นออกจากพระนครสามโยชน์ถึงชายป่า สารถีจอดรถแล้วลงมือขุดหลุมสี่เหลี่ยม พระโพธิสัตว์เห็นว่าถึงเวลาเคลื่อนไหว จึงลูบพระหัตถ์ นวดพระบาท ลงจากรถเดินกลับไปกลับมา แล้วทดลองยกรถได้อย่างอัศจรรย์ ทรงดำริจะแต่งเครื่องประดับก่อนออกบวช วิมานท้าวสักกะร้อนขึ้น ท้าวสักกะจึงให้พระวิสสุกรรมเทพบุตรนำเครื่องประดับทิพย์ลงมาประดับพระกายให้งดงามดุจท้าวสักกะ
พระโพธิสัตว์ยืนที่ปากหลุมถามสารถีว่าขุดหลุมไปทำไม สารถีตอบโดยไม่เงยหน้าว่าพระราชาให้ฝังพระโอรสที่เป็นง่อยเปลี้ยเหมือนไม่มีจิตใจ พระโพธิสัตว์ตรัสว่าเราไม่ได้หนวก ไม่ได้ใบ้ ไม่ได้ง่อยเปลี้ย ถ้าฝังเราก็ทำสิ่งไม่เป็นธรรม สารถีเงยหน้าเห็นรูปงามดุจท้าวสักกะก็อัศจรรย์และจำไม่ได้ ถามว่าเป็นเทวดาหรือคนธรรพ์ พระโพธิสัตว์ตรัสว่าเราเป็นโอรสพระเจ้ากาสิกราชผู้ที่ท่านอาศัยร่มพระบารมีเลี้ยงชีวิต บุคคลนั่งนอนใต้ร่มไม้ใดไม่พึงหักรานกิ่งไม้นั้น ผู้ประทุษร้ายมิตรเป็นคนเลว พระราชาเหมือนต้นไม้ เราเหมือนกิ่ง ท่านเหมือนผู้อาศัยร่มเงา ผู้บรรยายเล่าธรรมเนียมโบราณที่ไม่ตัดต้นไม้ที่เคยอาศัยร่มเงา และชาวนาที่ไม่ฆ่าไม่ขายวัวควายแก่ที่เคยทำงานให้ เพราะผู้ประทุษร้ายผู้มีพระคุณเป็นคนอกตัญญู ชีวิตไม่เจริญ
สารถียังไม่เชื่อ พระโพธิสัตว์จึงประกาศพระบารมีจนชัฏป่ากึกก้องด้วยเสียงสาธุการของเทวดา แล้วตรัสคาถาบูชาคุณของมิตรสิบคาถา ละครยกตัวอย่างประกอบ คาถาที่หนึ่งผู้ไม่ประทุษร้ายมิตรไปที่ไหนย่อมมีอาหารมาก เช่นพระสีวลีที่ชาติก่อนชวนคนรักษาศีลห้าและแจกทาน ไปถิ่นกันดารก็อุดมสมบูรณ์ คาถาที่สองย่อมได้รับการบูชาจากชนทุกถิ่น เช่นสามเณรสังกิจจะที่บวชตั้งแต่เจ็ดขวบ บรรลุอรหันต์วันที่แปด โจรจะฆ่าบูชายัญก็ฆ่าไม่สำเร็จจนทิ้งดาบมอบตัวเป็นศิษย์ คาถาที่สามโจรและกษัตริย์เบียดเบียนไม่ได้ เช่นโชติกเศรษฐีที่พระเจ้าอชาตศัตรูยกทัพมายึดปราสาทแต่ถูกยักษ์เฝ้าสมบัติขับไล่ คาถาที่สี่ย่อมเป็นผู้สูงสุดในหมู่ญาติและได้รับความยินดีในสภา คาถาที่ห้าสักการะผู้อื่นย่อมได้รับสักการะตอบ ละครจบตอนโดยคาถายังไม่ครบ ครูไม่ใหญ่บอกให้คอยฟังคาถาที่เหลือในวันจันทร์
ครูไม่ใหญ่บอกว่าจะฟังเรื่องราวเคสสตัดี้ (ตามด้วยบรรทัดเดียวที่ได้ยินคล้ายชื่อเพลงยิ้มแล้วรวย และช่วงพัก) ผู้เขียนเป็นแม่ของเด็กหญิงนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาที่ติดตามมาสองปีกว่า ลูกสาวรอให้ครูไม่ใหญ่อ่านจดหมายฉบับที่สามที่เล่าเรื่องทำบุญ 266 วัด แต่แม่ขอส่งกรณีศึกษามาก่อน ผู้เขียนกับสามีรู้จักกันตั้งแต่เรียนมหาวิทยาลัย ดูใจกันสิบสองปีจึงแต่งงาน อยู่ด้วยกันสิบห้าปี สามีอารมณ์เย็น เสมอต้นเสมอปลาย ทำงานตรงและโปร่งใส ตัวผู้เขียนเป็นหม่อมราชวงศ์หญิงแต่ใช้ชีวิตเรียบง่ายเหมือนสามัญชน ทั้งคู่อัธยาศัยตรงกันและไม่เคยขัดเรื่องทำบุญ ห้าปีก่อนฝันว่าเดินเข้าไปกราบพระในวัดกับผู้หญิงที่ไม่รู้จัก พระบอกว่าโยมหาทางออกเอาเองนะ มีอยู่สองทาง เดินตามทางมืดสนิทถึงประตูเห็นคนหน้าเศร้าหมองใส่เสื้อเก่าสีหม่นนึกว่าเป็นนรกจึงรีบย้อนกลับ แล้วเดินไปทางใหม่จนเห็นแสงสว่าง พบฝูงชนแน่นขนัดใส่ชุดขาวสะอาดหน้ายิ้มแย้มสดใส นึกว่าเป็นสวรรค์และมีความสุขไปด้วย ชื่อกรณีศึกษาได้ยินจากต้นรายการว่า เกิดนอกโตใน ซึ่งตรงกับเนื้อเรื่องที่ลูกเกิดจากการผสมภายนอก (ยังไม่ยืนยันการสะกด)
ผู้เขียนกับสามีเข้าวัดจริงจังเพราะน้องสาวสามีเป็นกัลยาณมิตรชวนสร้างพระ เธอเป็นสุดยอดผู้นำบุญ บอกบุญสร้างพระได้กว่าหนึ่งร้อยองค์ ทำทุกบุญเต็มที่และรักการปฏิบัติธรรม ครั้งแรกที่ถูกชวน ผู้เขียนยังไม่เข้าใจ ถามว่าสร้างองค์เดียวขอใส่ชื่อสองคนกับสามีได้ไหม เห็นเธอเงียบจึงถามย้ำ (ช่วงนี้มีบรรทัด jingle คั่นยาวราวหนึ่งนาทีครึ่ง) สุดท้ายต้องยอมไปสวนบุญด้วยความเกรงใจ แต่หลังได้ปฏิบัติธรรมก็ศรัทธาเข้าวัดมาก มาวัดต่อเนื่องไม่เคยตกบุญ
ผู้เขียนมีบุตรยาก แต่งงานแปดปี อายุใกล้สี่สิบยังไม่มีลูก สองสามีภรรยาจึงทำบุญใหญ่อธิษฐานขอผู้มีบุญมาเกิด ช่วงนั้นตรงกับบุญเสาหลักแห่งธาตุธรรม จึงจารึกชื่อให้ว่าที่ผู้มีบุญว่าลูกแก้วเพราะอยากได้ลูกสาว รอแล้วรอเล่าก็ไม่มีวี่แวว จึงอธิษฐานครั้งสุดท้ายขอผู้มีบุญมาเกิดให้ทันก่อนเจดีย์สร้างเสร็จ ถ้าไม่มีก็จะไม่ขอมีลูกอีก แพทย์แนะนำให้ผสมเชื้อภายนอกจนเซลล์แบ่งตัวเป็นตัวอ่อนแล้วใส่เข้าไป วิธีที่ถอดเสียงได้ว่า อีซี่ ต่างจากการทำกิฟต์เล็กน้อย (น่าจะเป็น ICSI) คราวนี้ได้ผล แต่ระหว่างตั้งครรภ์เกิดภาวะแท้งคุกคาม ต้องให้เลือดและนอนพักสองสัปดาห์ จนคลอดลูกสาวสมใจ ชื่อเล่นลูกแก้ว ชื่อจริงพระอาจารย์รูปหนึ่งตั้งให้ ถอดเสียงได้คล้าย อัจจิมา แปลว่าผู้มีธรรมะสว่างสวยรุ่งเรือง (ยังไม่ยืนยันการสะกด) ลูกแก้วตัวเล็กมากเหมือนคลอดก่อนกำหนด อายุสิบเอ็ดวันอาเจียนหนัก หมอคิดว่าหูรูดกระเพาะตีบจึงผ่าท้องแต่ไม่ตีบ ต้องผ่าครั้งที่สองยาวกว่าเดิมเพื่อตรวจหาเนื้องอก ช่วงหลังจากนั้นไม่มีบรรทัดถอดเสียงราวสองนาที มีเพียงบรรทัดเดียวที่ได้ยินคล้ายเนื้อเพลง
เล่าถึงพ่อสามีที่พอดื่มเหล้าแล้วคุยไม่หยุด ดื่มเหล้าสูบบุหรี่ทุกเช้าเย็นต่อเนื่องสามสิบปีจนป่วยเป็นมะเร็งลำไส้ใหญ่ ภายหลังหักดิบได้เพราะลูก ๆ เป็นกัลยาณมิตร จึงอยู่ได้อีกสิบปี บั้นปลายชีวิตทำบุญถวายภัตตาหารพระที่วัดใกล้บ้านเป็นประจำทุกเดือน ครั้งสุดท้ายทำบุญสร้างพระธรรมกายประจำตัวได้เพียงครึ่งองค์ก็เสียชีวิตเมื่ออายุหกสิบหกปีเพราะมะเร็งลามถึงปอด น้องสาวสามีนำเงินที่ท่านเก็บไว้ในกระเป๋าทำบุญสร้างพระให้จนเต็มองค์ ครูไม่ใหญ่แทรกว่าสมัยก่อนสร้างทีละครึ่งองค์ สมัยนี้สร้างทีละแสนองค์ ส่วนแม่สามีเคยรับราชการครู หลังเกษียณเปลี่ยนอาชีพเป็นนักปฏิบัติธรรม ไปปฏิบัติธรรมที่เชียงใหม่เจ็ดสิบครั้งและที่หมู่บ้านปฏิบัติธรรมอีกร้อยสิบเอ็ดครั้ง อายุเจ็ดสิบเอ็ดแต่ดูอ่อนกว่าวัย แก้มสีชมพู ได้รับความสุขจากการหยุดใจ ตามด้วยบรรทัด jingle ซ้ำยาวราวสี่นาที
ช่วงต้นขาดเพราะบรรทัด jingle เล่าถึงญาติฝ่ายสามี (จากชุดคำถามคือลูกพี่ลูกน้องสามีที่เรียนเก่งและเป็นหมอ ป่วยเป็นมะเร็งต่อมน้ำเหลือง) ว่าทำทุกบุญด้วยความปลื้มใจ บุญสุดท้ายที่ถวายด้วยมือตัวเองคือบุญสร้างเสาแก้วหนึ่งต้น แล้วจากไปอย่างสงบเมื่ออายุสามสิบหก จากนั้นเข้าชุดคำถาม เหตุใดชาตินี้จึงเกิดในตระกูลสูงแม้ไม่ร่ำรวยแต่ไม่ลำบาก ได้สามีอัธยาศัยตรงกันเพราะบุญใด ฝันเดินสุดทางสองสายหมายถึงนรกหรือสวรรค์หรือไม่ วิบากใดทำให้มีลูกยากและแท้งคุกคาม บุญใดดึงดูดลูกแก้วมาเกิดเป็นลูกสาว เพราะคำอธิษฐานก่อนเจดีย์สร้างเสร็จหรือไม่ มาจากดุสิตบุรีวงบุญพิเศษหรือไม่ มีหน้าที่อะไร ตัวอ่อนที่ผสมภายนอกพร้อมใส่เข้ามดลูกถือว่ามีชีวิตหรือไม่ มีปฏิสนธิวิญญาณแล้วหรือยัง ทำไมลูกแก้วมาเกิดด้วยวิธีที่ไม่เป็นธรรมชาติ ตัวอ่อนที่เหลือที่บริจาคไปแล้วถูกใช้หรือถูกทำลายเป็นบาปเหมือนทิ้งลูกหรือทำแท้งไหม และลูกแก้วตัวเล็กและถูกผ่าตัดฟรี ๆ สองครั้งตอนอายุสิบเอ็ดวันเพราะกรรมใด
คำถามต่อ พ่อสามีที่ดื่มเหล้าสูบบุหรี่สามสิบปี ขณะละโลกนึกถึงบุญสร้างพระครึ่งองค์ได้ไหม ตายแล้วไปไหน เมื่อน้องสาวสามีสร้างให้จนเต็มองค์ท่านได้บุญเพิ่มอย่างไร มีอะไรฝากบอกไหม (ครูไม่ใหญ่แทรกเทียบทีละครึ่งองค์กับทีละแสนองค์) แม่สามีรักการปฏิบัติธรรมเพราะอะไร ในอดีตเคยเข้าถึงพระธรรมกายไหม เคยสร้างบารมีกับหมู่คณะอย่างไร ลูกพี่ลูกน้องสามีเรียนเก่งเพราะบุญใด ชาติก่อนเป็นหมอหรือไม่ ป่วยเป็นมะเร็งต่อมน้ำเหลืองเพราะวิบากใด ละโลกแล้วไปไหน บุญช่วงสองปีสุดท้ายช่วยอย่างไร พระอาจารย์ที่ตั้งชื่อลูกสาวและแนะนำการปฏิบัติธรรมเสมอ ในพุทธันดรที่แล้วทำหน้าที่อะไร เข้าถึงพระธรรมกายแล้วลงมาเกิดรอบสองหรือไม่ และตัวผู้เขียน สามี ลูกสาว น้องสาวสามีมีบุพกรรมร่วมกันอย่างไร เคยช่วยงานหมู่คณะอย่างไร ได้ตามครูไม่ใหญ่ไปดุสิตบุรีวงบุญพิเศษทุกคนไหม
หลังช่วงที่ถอดเสียงรวบเป็นบรรทัดเดียว ครูไม่ใหญ่ถามว่าจำเรื่องราวและคำถามได้ไหม แล้วเล่าแบบฝันเป็นนิยายปรัมปรา ผู้เขียนเกิดในตระกูลสูงไม่ร่ำรวยแต่ไม่ลำบาก เพราะในอดีตอ่อนน้อมถ่อมตนและทำทานแบบเรื่อย ๆ สบาย ๆ ไม่ถึงกับทุ่มเทเต็มกำลัง ได้สามีอัธยาศัยตรงกันเพราะในอดีตมีศรัทธา ทิฐิ ศีลตรงกันและสร้างบุญร่วมกัน ฝันเดินสุดทางสองสายหมายถึงทางบุญกับทางบาป หรือการคบคนพาลกับบัณฑิต ไม่ใช่นรกหรือสวรรค์ ฝันเพราะบุญในตัวสอนให้เดินทางสว่างเหมือนคนชุดขาว ที่ต้องประสบภาวะแท้งคุกคามเพราะในอดีตมีหลานสาววัยรุ่นท้องในเวลาไม่สมควรแล้วไปสนับสนุนให้ทำแท้ง แต่บุญในปัจจุบันไปตัดรอนวิบากนั้นจึงมีลูกสาวสมใจ ลูกแก้วมาเกิดเพราะคำอธิษฐานจากบุญสร้างองค์พระ เธอเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะแบบกองเสบียง
ครูไม่ใหญ่ตอบว่าตัวอ่อนที่ผสมภายนอกจนแบ่งตัวและพร้อมใส่เข้ามดลูกถือว่ามีชีวิตแต่ไม่มีจิตใจ ยังไม่มีปฏิสนธิวิญญาณ ปฏิสนธิวิญญาณจะมาเมื่อฝังตัวในมดลูกแล้ว เมื่อดวงบุญดวงบาปของบิดามารดามีค่าเสมอกันกับปฏิสนธิวิญญาณก็จะดึงดูดให้มาเกิด ผ่านทางบิดาแล้วสู่มารดาทางช่องจมูก หญิงซ้ายชายขวา หรือเข้าทางมารดาเลย ลูกแก้วมาเกิดด้วยวิธีนี้เพราะมีเศษกรรมสนับสนุนคนทำแท้งเช่นเดียวกับแม่ ผู้ที่มาเกิดแบบนี้มักมีเศษกรรมทำแท้งหรือสนับสนุน หรือฆ่าสัตว์แม่ลูกอ่อนหรือลูกสัตว์ ซึ่งเบาบางลงแล้ว ตัวอ่อนที่บริจาคไปแล้วถูกใช้ ปฏิสนธิวิญญาณที่มาเกิดขึ้นกับบุญบาปของพ่อแม่ใหม่ ไม่เกี่ยวกับผู้เขียนแล้ว ถ้าตัวอ่อนถูกทำลายไม่เป็นบาปเพราะมีแต่ชีวิตไม่มีจิตใจ เหมือนต้นไม้มีชีวิตแต่ไม่มีจิตใจ รุกขเทวดาหรือคนธรรพ์ไม่ใช่จิตใจของต้นไม้แต่อาศัยต้นไม้อยู่ ลูกแก้วตัวเล็กและถูกผ่าท้องฟรีสองครั้งตอนอายุสิบเอ็ดวันเพราะเศษกรรมปาณาติบาต เคยผ่าท้องปลาเป็น ๆ ทำอาหารเป็นประจำในชาติที่เกิดเป็นเกษตรกร
พ่อสามีที่ดื่มเหล้าสูบบุหรี่สามสิบปี ขณะใกล้ละโลกนึกถึงบุญสร้างพระครึ่งองค์ได้บ้าง แต่ทุกขเวทนารุนแรงจึงไม่ชัด ใจกึ่งหมองกึ่งใส ถูกเจ้าหน้าที่นำไปยมโลก ถูกพิพากษาให้เป็นกุมภัณฑ์ชั้นจาตุมหาราชิกา ต้องลงมาเป็นเจ้าหน้าที่ยมโลกเก้าเดือนต่อปี ท่านได้รับบุญที่อุทิศไปแล้ว จึงได้เสวยบุญบนสวรรค์ก่อนสามเดือนแล้วค่อยเข้าเวรอีกเก้าเดือน ตอนนี้ท่านอยากได้บุญมาก ๆ ให้อุทิศไปอีกเพื่อจะอยู่บนสวรรค์ได้นานกว่าสามเดือน แม่สามีรักการปฏิบัติธรรมเพราะเห็นทุกข์ในการครองเรือนและเห็นคุณค่าของการปฏิบัติธรรม เคยสร้างบารมีกับหมู่คณะแบบกองเสบียง เห็นโทษภัยการครองเรือนมาหลายรอบ กามกรรมใกล้หมดแล้ว ในอดีตเคยเห็นองค์พระภายในแต่ยังไม่มั่นคง ชาตินี้ให้ปฏิบัติต่อไปจะดียิ่งขึ้น
ลูกพี่ลูกน้องสามีเรียนเก่งเพราะในอดีตสั่งสมบุญเรื่องการศึกษามามาก ชาติที่ผ่านมาเป็นนักธุรกิจ ไม่ได้เป็นหมอ ป่วยเป็นมะเร็งต่อมน้ำเหลืองเพราะกรรมปาณาติบาตกับอทินนาทานในอดีตมารวมกัน ชาติหนึ่งเป็นผู้ชายฐานะเศรษฐี ได้ฆ่าสัตว์ใหญ่ขาย อีกชาติหนึ่งเป็นนักบัญชีแปลงบัญชียักยอกโอนสมบัติของเศรษฐีที่ตนดูแลเงินให้ รวมทั้งกรรมกาเมสุมิจฉาจารจึงมาเกิดเป็นผู้หญิง ตายแล้ววนเวียนอยู่พักหนึ่ง แล้วไปเกิดใหม่เป็นมนุษย์ผู้หญิงเหมือนเดิมด้วยบุญที่ทำช่วงสุดท้ายของชีวิต จึงไม่มีข้อความฝากมา
พระอาจารย์ที่ตั้งชื่อลูกสาวและแนะนำการปฏิบัติธรรมให้เสมอ ในพุทธันดรที่ผ่านมาเป็นทหารของพระราชาที่ออกบวช บวชตามพระราชาจนตลอดชีวิต มุ่งทำวิชชากับเผยแผ่ เข้าถึงพระธรรมกายทำวิชชาได้ กลับดุสิตบุรีวงบุญพิเศษแล้วลงมารอบสองด้วย ท่านคุ้นเคยและเมตตาต่อครอบครัวเพราะเคยเป็นพระอาจารย์สอนผู้เขียนและครอบครัวมา ผู้เขียน สามี ลูกสาว และน้องสาวสามีเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะในพุทธันดรที่ผ่านมาแบบกองเสบียง ผลการปฏิบัติธรรมได้องค์พระใส ๆ พอตัวรอด ไปดุสิตบุรีวงบุญพิเศษได้ ชาตินี้มาเจอกันแล้วให้ตั้งใจสร้างบารมีเต็มที่ ทำทุกบุญและอธิษฐานจิตตามครูไม่ใหญ่ไปดุสิตบุรีวงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์
นักเรียนว่าบทประจำวันซ้ำหลายรอบ สิ่งที่ต้องสั่งสมคือบุญกุศล สิ่งที่ต้องแสวงหาคือพระรัตนตรัยภายใน เป้าหมายชีวิตคือที่สุดแห่งธรรม ที่พักระหว่างทางคือดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ ตามด้วยบรรทัด jingle ซ้ำยาวราวสามนาที
ประกาศรายนามพุทธบุตรรวมใจช่วยพุทธบุตร 266 วัดสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ เช่นพระครูรูปหนึ่งจากจังหวัดสงขลาทำวัดละห้าสิบบาท (ชื่อถอดเสียงไม่ชัด) วันนี้ครูไม่ใหญ่ปล่อยปลาช่อนไข่หนึ่งร้อยห้าสิบตัวและปลาดุกหกร้อยตัว และทำกฐินรายวันปี 2549 เพิ่มอีกสามกอง เป็นกองที่หนึ่งร้อยยี่สิบแปดถึงหนึ่งร้อยสามสิบ อุทิศบูชาธรรมแด่พระอาจารย์และผู้ที่ถอดเสียงไม่ชัด แล้วสาธุการ ช่วงท้ายถอดเสียงเพี้ยน
นักเรียนว่าคำขวัญปิดรายการซ้ำ พุทธบุตรและพุทธบริษัทสี่ต้องเป็นหนึ่งเดียวกันเหมือนดวงตะวันที่มีดวงเดียว เรื่องส่วนตัวให้วางอุเบกขา เรื่องพระศาสนาให้เอาอุเบกขาวาง จิตสดใสเมื่อใจสิ้นระแวงเหมือนดวงจันทร์ส่องแสงในคืนวันเพ็ญ ธรรมกายคือพระในตัวคุณที่เข้าถึงได้ด้วยการทำใจหยุดนิ่ง แล้วพร้อมใจกันสวดสรรเสริญคุณพระรัตนตรัย อุทิศไปทางภาคใต้โดยเฉพาะสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ หลังวินาที 8049 จนจบไฟล์ที่ 8443 ถอดเสียงเป็นบรรทัดเพี้ยนบรรทัดเดียว ไม่มีเนื้อหาที่อ่านได้
เวลาเริ่มของช่วง คำสะกด tag ที่ขาด ช่วงที่ยังไม่มีในผัง หรือลิงก์เสีย บอกได้ที่นี่ - คนที่ฟังจริงเห็นสิ่งที่คลังนี้มองไม่เห็น
เข้าสู่ระบบด้วยปุ่มด้านบนของหน้าก่อน แล้วช่องเขียนถึงผู้ดูแลจะขึ้นที่นี่