ชีวิตนักบวช

ครูไม่ใหญ่ว่าใครคิดว่าบวชเป็นพระแล้วสบายให้มาลองดู พระที่รักพระศาสนาทั่วโลกทำงานต่อเนื่อง กว่าจะได้นอนก็ตีหนึ่ง พักกลางวันไม่เป็น นึกถึงพระธรรมกิตติวงศ์ที่ตั้งใจฝึกศาสนทายาทให้เป็นนักเทศน์ เพราะพระต้องสอนทั้งตัวเองและญาติโยม ถ้าปล่อยให้ญาติโยมไปคิดเองมีโอกาสพลาด เพราะเขาต้องทำมาหากินและครองเรือน ไม่มีเวลาศึกษาธรรมะ พระจึงต้องเป็นครูสอนศีลธรรมเกื้อกูลกลับไป

หลวงพ่อเล่าว่าได้เห็นองค์พระแล้วรู้สึกรักและมั่นใจในชีวิตนักบวชยิ่งขึ้น รู้ว่าเลือกเส้นทางถูกต้องแล้ว ครูไม่ใหญ่ขยายว่าพุทธบุตรที่ยังไม่เข้าถึงพระในตัวคงไม่รู้รสของเพศบรรพชิต ถ้านักบวชรู้สึกอย่างนี้แปลว่าพระศาสนามั่นคง เนื้อนาบุญเกิดขึ้นแล้ว ญาติโยมจะมีที่พึ่งที่ระลึกที่แท้จริง หลวงพ่อรู้สึกมีเมตตาต่อผู้อื่นมากขึ้น อยากให้ทั้งพระและโยมเห็นองค์พระภายในเหมือนกัน อีกไม่นานวัดต้าฉือจะเปิดการแนะนำสมาธิ ท่านได้รับมอบหมายให้ดูแลการปฏิบัติธรรมของคณะพระภิกษุจีน ครูไม่ใหญ่ว่าความสุขจะขยายจากหนึ่งไปหลาย และยุคใดพระพุทธศาสนาเจริญรุ่งเรือง ฝนจะตกต้องตามฤดูกาล บัณฑิตนักปราชญ์เกิดขึ้น มนุษย์อายุยืน โรคน้อย คุกจะร้าง นรกจะว่าง สวรรค์จะแน่นด้วยผู้มีบุญ