วัดต้าฉือ

ทบทวนประวัติพระถังซัมจั๋งต่อจากเมื่อวาน ฉายาเสวียนจั้ง เป็นพระภิกษุจีนสมัยราชวงศ์ถัง ชื่อที่ถูกคือถังซานจั้งฝ่าซือ ซานจั้งแปลว่าพระไตรปิฎก ฝ่าซือแปลว่าธรรมาจารย์ ท่านฉลาดและสนใจธรรมะแต่เยาว์วัย สมัยนั้นจะบวชต้องผ่านการสอบที่ฮ่องเต้อนุญาตให้เปิด ท่านอายุสิบสามซึ่งน้อยกว่าเกณฑ์จึงไปยืนอยู่หน้าประตูห้องสมัคร ครูไม่ใหญ่ยกเทียบพระเถระในศรีลังกาที่บวชเป็นสามเณรแต่เด็กแล้วพิทักษ์พระพุทธศาสนาเถรวาทไว้ในยามศึกศาสนา (ชื่อถอดได้ราวคุณานันทะ ยังไม่ยืนยันการสะกด) หัวหน้าผู้คุมสอบถามเหตุผล ท่านตอบว่าอยากบวชเพื่อสืบทอดอายุพระพุทธศาสนา หัวหน้าเห็นความตั้งใจจริงจึงให้สอบเป็นกรณีพิเศษ ท่านสอบผ่านได้เป็นสามเณร อีกเจ็ดปีต่อมาอุปสมบทที่วัดต้าฉือ มณฑลเสฉวน

วัดต้าฉือปัจจุบันมีท่านต้าเอินฝ่าซือเป็นเจ้าอาวาส ประวัติย่อคือบวชเป็นพระภิกษุเมื่อ พ.ศ. 2524 จบการศึกษารุ่นแรกของวิทยาลัยสงฆ์ในปักกิ่ง ใน พ.ศ. 2529 เดินทางมาวัดพระธรรมกายครั้งแรกพร้อมคณะชาวจีนเจ็ดสิบห้าคน เริ่มปฏิบัติธรรมวางใจที่ศูนย์กลางกายฐานที่เจ็ด ท่านคิดเผยแผ่ธรรมะสู่คนรุ่นใหม่โดยเพิ่มภาคปฏิบัติจากเดิมที่มีแต่ภาคปริยัติ ส่งลูกศิษย์มาบวช นั่งสมาธิ และร่วมงานบุญที่วัดพระธรรมกายเสมอ เหมือนวัดเสี่ยววัดพี่วัดน้อง ครูไม่ใหญ่เรียนท่านว่าให้ถือว่าวัดพระธรรมกายเป็นวัดของท่าน ท่านอยากให้ชาวจีนได้ฝึกสมาธิ จึงนิมนต์ให้วัดพระธรรมกายไปจัดปฏิบัติธรรมที่วัดต้าฉือและเตรียมห้องปฏิบัติธรรมไว้ให้ ไม่นานนี้พระเดชพระคุณหลวงพ่อทัตตชีโวไปเยี่ยมวัดต้าฉือ แล้วชวนชมเทปพิเศษ ช่วงกลางถอดเสียงปนภาษาอังกฤษมั่ว

เทปสารคดีผู้บรรยายหญิง วัดต้าฉือมีประวัติยาวนานกว่าพันหกร้อยปี เป็นที่พระถังซัมจั๋งอุปสมบท ตั้งอยู่ใจกลางเมืองเฉิงตู สมัยรุ่งเรืองมีเนื้อที่ราวครึ่งเมืองและรองรับพระภิกษุได้สามหมื่นรูป เมื่อจีนเปลี่ยนการปกครองและมีการปฏิวัติวัฒนธรรม วัดกลายเป็นพิพิธภัณฑ์เก็บโบราณวัตถุ จน พ.ศ. 2546 ทางการคืนพื้นที่ให้สมาคมพระพุทธศาสนาแห่งเมืองเฉิงตู เปิดวัดอย่างเป็นทางการเดือนเมษายน 2547 วันที่ 25 มิถุนายน 2548 สมาคมมีมติอาราธนาท่านต้าเอินเป็นเจ้าอาวาส ท่านวางแผนบูรณะวัด ตลอดสิบกว่าปีที่เป็นผู้ช่วยเจ้าอาวาสอีกวัดหนึ่ง (ถอดได้ราววัดมันชูศรี) ได้พาศิษย์มาร่วมงานวันมาฆบูชาและบวชเรียนที่วัดพระธรรมกายจนหลายท่านมีประสบการณ์ภายในดี และเล่าว่า พ.ศ. 2538 วัดพระธรรมกายเคยส่งพระประธานสูง 2.4 เมตร หน้าตัก 1.2 เมตร หนึ่งองค์ไปถวาย ปิดท้ายด้วยคำขวัญพุทธบุตรต้องเป็นหนึ่งเดียวกันเหมือนดวงตะวันที่มีดวงเดียว

เทปสารคดีเล่าว่าวัดต้าฉือกลางเมืองเฉิงตูเป็นวัดที่พระถังซัมจั๋งเคยศึกษา เคยรุ่งเรืองมีเนื้อที่ถึงครึ่งเมืองรองรับพระได้สามหมื่นรูป หลังปฏิวัติวัฒนธรรมกลายเป็นพิพิธภัณฑ์ ปี 2546 ทางการคืนพื้นที่ให้สมาคมพุทธศาสนาเมืองเฉิงตู เปิดวัดอย่างเป็นทางการเมษายน 2547 และวันที่ 25 มิถุนายน 2548 สมาคมมีมติอาราธนาท่านต้าเอินเป็นเจ้าอาวาส ท่านเคยเป็นผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดมันซูซื่อ สัมพันธ์ดีกับวัดพระธรรมกาย ส่งพระและศิษย์มาร่วมงานมาฆบูชาและบวชเรียนปฏิบัติธรรม ปี 2538 วัดพระธรรมกายเคยมอบพระประธานสูง 2.4 เมตรและองค์พระอีกสององค์ให้วัดนั้น ในพิธีสถาปนาครั้งนี้พระราชภาวนาวิสุทธิ์มอบหมายให้พระภาวนาวิริยคุณนำคณะไปร่วม จบด้วยคำขวัญพุทธบุตรต้องเป็นหนึ่งเดียวกันเหมือนดวงตะวันที่มีดวงเดียว (เทปชุดเดียวกับที่ออกอากาศในตอนวันก่อน)

เทปผลการปฏิบัติธรรมของหลวงพ่อชาวจีน ชื่อถอดเสียงได้ซ้ำ ๆ คล้าย หลันเยี่ยน (ยังไม่ยืนยันการสะกด) บวชมาสามสิบพรรษา ปัจจุบันเป็นผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดต้าฉือ มาวัดพระธรรมกายครั้งแรกพร้อมท่านต้าเอิน หลังจากนั้นมาทุกครั้ง ประทับใจว่าแม้วัดกว้างใหญ่แต่เป็นระบบระเบียบมาก ญาติโยมเคารพพระ ใส่ชุดขาวสะอาดตา ไม่แปลกใจว่าทำไมมีสาธุชนมาเยอะแต่กลับสงบ เพราะมีหลักปฏิบัติอย่างเดียวกัน ครูไม่ใหญ่ขยายว่าทุกคนที่มาวัดมีความสำคัญที่ทำให้เกิดภาพที่ดี ผู้เห็นเริ่มใสแล้วนำไปสู่การปฏิบัติ แต่ละคนมีส่วนแห่งบุญด้วย พรุ่งนี้วันอาทิตย์จึงให้มากัน

หลวงพ่อเล่าว่าได้เห็นองค์พระแล้วรู้สึกรักและมั่นใจในชีวิตนักบวชยิ่งขึ้น รู้ว่าเลือกเส้นทางถูกต้องแล้ว ครูไม่ใหญ่ขยายว่าพุทธบุตรที่ยังไม่เข้าถึงพระในตัวคงไม่รู้รสของเพศบรรพชิต ถ้านักบวชรู้สึกอย่างนี้แปลว่าพระศาสนามั่นคง เนื้อนาบุญเกิดขึ้นแล้ว ญาติโยมจะมีที่พึ่งที่ระลึกที่แท้จริง หลวงพ่อรู้สึกมีเมตตาต่อผู้อื่นมากขึ้น อยากให้ทั้งพระและโยมเห็นองค์พระภายในเหมือนกัน อีกไม่นานวัดต้าฉือจะเปิดการแนะนำสมาธิ ท่านได้รับมอบหมายให้ดูแลการปฏิบัติธรรมของคณะพระภิกษุจีน ครูไม่ใหญ่ว่าความสุขจะขยายจากหนึ่งไปหลาย และยุคใดพระพุทธศาสนาเจริญรุ่งเรือง ฝนจะตกต้องตามฤดูกาล บัณฑิตนักปราชญ์เกิดขึ้น มนุษย์อายุยืน โรคน้อย คุกจะร้าง นรกจะว่าง สวรรค์จะแน่นด้วยผู้มีบุญ