มหาสุวรรณนิธิ

ประกาศงานบุญพระประธานอีกหนึ่งองค์ที่จะประดิษฐาน ณ อาคารภาวนา 60 ปี ในวันอังคารที่ 1 พฤศจิกายน 2548 เวลา 17.00 น. พร้อมเชิญชวนรับมหาสุวรรณนิธิซึ่งมีเจ็ดแบบตามรัตนะเจ็ด คือ จักรแก้ว ดวงแก้ว ขุนพลแก้ว ขุนคลังแก้ว นางแก้ว ช้างแก้ว และม้าแก้ว โดยครูไม่ใหญ่เลือกจักรแก้วและขอแบ่งบุญให้ทุกคน ผู้มาร่วมงานให้แต่งชุดจักรแก้วเวอร์ชัน 6 และย้ำเรื่องทำบุญด้วยใจประณีตเพื่อให้ได้สมบัติที่ประณีตตาม

เรียกผู้ถือธงรัตนะเจ็ดทีละอย่าง คือจักรแก้ว ดวงแก้ว ขุนพลแก้ว ขุนคลังแก้ว นางแก้ว ช้างแก้ว และม้าแก้ว พร้อมมหาสุวรรณนิธิ แล้วอธิบายว่านี่คือการเชื่อมสายบุญกับพระนิพพาน จะทำให้มีสายสมบัติให้เกิดมาสร้างบารมีอย่างสนุกสนานบุญบันเทิง มีทั้งรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ คุณสมบัติ ยศ สรรเสริญ สุข ไปถึงมรรคผลนิพพานและวิชชาธรรมกาย โดยเฉพาะถ้านอกจากทำเองแล้วยังชวนคนอื่นมาทำด้วย จะได้พวกพ้องบริวารและหมู่ญาติที่เก่งและดีคอยสนับสนุน

สกู๊ปทบทวนบุญพิธีหล่อองค์พระประธานที่จะประดิษฐานหน้าอาคารภาวนา 60 ปี เมื่อวันอังคารที่ 1 พฤศจิกายน 2548 เวลา 17 นาฬิกา ณ มหาวิหารพระมงคลเทพมุนี พระราชภาวนาวิสุทธิ์ประธานสงฆ์นำนั่งสมาธิกลั่นใจ แล้วนำอธิษฐานจิตก่อนประกอบพิธีหย่อนมหาสุวรรณนิธิรูปรัตนะเจ็ดลงในรางรับ เสียงกระทบรางดังกังวาลไกล ตามด้วยสัมภาษณ์สาธุชนที่มาร่วมพิธีซึ่งปลื้มปีติ และประชาสัมพันธ์ว่าวันที่ 6 จะมีงานกฐินจักรพรรดิเพื่อจัดซื้อที่ดินทำที่จอดรถรองรับผู้มาร่วมงานนับล้านคน

ชวนให้รักษาใจให้ใสตลอดสี่วันก่อนงานกฐิน และเล่าว่าเมื่อวานมีคนร้องไห้กันเยอะเพราะไม่ได้ถือธงมหาสุวรรณนิธิ เนื่องจากมาแจ้งช้ากว่าคนอื่น จึงสอนว่าคราวหลังต้องรีบแจ้งความจำนงให้ชัดเจน ต้องคิดเร็ว คิดไว ทำไว และคิดได้ก็ต้องทำให้ได้ด้วย เพราะคนที่มาจากอเมริกาและญี่ปุ่นยังได้ ทั้งที่คนอยู่ในเมืองไทยกลับพลาด

ระยะที่สามีเสียชีวิตได้ห้าวัน ผู้เขียนถวายปัจจัยทำบุญหล่อพระประธานอีกห้าหมื่นบาทให้พระอาจารย์ที่มาร่วมงานสวด เพื่อส่งบุญให้สามีมาก ๆ เพราะวันที่ 31 ตุลาคมเป็นวันที่สามีเสียชีวิตมาแล้วหกวันและเป็นวันคล้ายวันเกิดของสามีด้วย ซึ่งผู้เขียนไม่ทราบเลยว่าการทำบุญหล่อพระประธานครั้งนี้จะได้รับมหาสุวรรณนิธิเป็นนางแก้วและช้างแก้ว และได้ร่วมเดินขบวนรัตนะทั้งเจ็ด ทำให้ปลื้มปีติใจมากและนึกถึงสามีตลอด บอกให้เขามาร่วมเดินขบวนในพิธีนี้ด้วย

สารคดีเล่าว่าหลวงพ่อหย่อนมหาสุวรรณนิธิรูปจักรแก้วเป็นปฐมเริ่ม แล้วผู้มีบุญค่อย ๆ หย่อนมหาสุวรรณนิธิที่อธิษฐานจิตมาแล้วลงสู่รางรับสีทอง เสียงโลหะมงคลรูปรัตนะเจ็ด คือจักรแก้ว ดวงแก้ว ขุนพลแก้ว ขุนคลังแก้ว นางแก้ว ช้างแก้ว และม้าแก้ว นับหมื่นนับแสนกระทบรางรับมุ่งสู่เบ้าหลอม จากนั้นถือสายสมบัติสีขาวเชื่อมสายบุญบารมีให้ผังสำเร็จแห่งกายมหาบุรุษและผังสมบัติจักรพรรดิตักไม่พร่อง ปิดท้ายว่าการสร้างพระพุทธรูปเปรียบได้กับจำลองสภาวธรรมภายใน ใครเห็นลักษณะมหาบุรุษ 32 ประการพร้อมอนุพยัญชนะ 80 ย่อมเกิดแรงบันดาลใจศึกษาธรรมปฏิบัติ

เล่าว่ามิถุนายน 2548 พี่ชายคนที่สามซึ่งอายุห้าสิบเอ็ดปีตัดสินใจบวชธรรมทายาทอุปสมบทนานาชาติ และชวนพี่เขยคนที่สามบวชด้วย แล้วพาคณะพระอาจารย์มาโปรดเตี่ยถึงบ้านหลายครั้ง ครูไม่ใหญ่ชมว่าฉลาดในการหาบุญ แต่ไม่ทราบว่าเตี่ยจะปลื้มหรือไม่เพราะเตี่ยพูดไม่ได้และสมองเริ่มฝ่อ หลังลาสิกขาเกือบสองเดือน เตี่ยอาการทรุดเข้าห้องไอซียู ก่อนเตี่ยละโลก ผู้เขียนกับพี่ชายพี่สาวไปเยี่ยมและทบทวนบุญทั้งหลายที่เตี่ยได้ร่วมทำกับวัดพระธรรมกาย ตั้งแต่บุญสร้างองค์พระของมหาธรรมกายเจดีย์ในช่วงแรก และให้เตี่ยได้กำมหาสุวรรณนิธิเพื่อช่วยนึกถึงองค์พระที่จะหล่อ ระยะแรกเตี่ยยังลืมตาตอบสนองรับรู้ได้แต่ไม่พูดอะไร เพราะพูดไม่ได้มานานกว่าสี่ห้าปีตั้งแต่เป็นอัมพฤกษ์ครึ่งซีก ในที่สุดเตี่ยก็สิ้นใจ รวมอยู่ได้แปดสิบปี หมอวินิจฉัยว่าเป็นโรคตับอ่อนอักเสบ