ep115 ผังเวลา 59 ช่วง
ทศชาติชาดก (153) อุทิศบุญ (142) กองเสบียง (87) แต่งตัวด้วยรอยยิ้ม (64) พระธรรมกายประจำตัว (49) วันคุ้มครองโลก 2549 (44) มหาธรรมกายเจดีย์ (33) ออกแบบชีวิต (31) มหาสุวรรณนิธิ (29) ดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ (24) พระมหาชนก (24) มหานรกขุมห้า (21) กรรมนิมิต (20) ที่สุดแห่งธรรม (20) อัมพฤกษ์ (20) จาตุมหาราชิกา (19) ท้าวสักกะ (18) ปิดอบายไปสวรรค์ (16) พุทธบุตร (16) โรคเบาหวาน (16) ปล่อยสัตว์ปล่อยปลา (13) ชาวพุทธในทะเบียนบ้าน (11) DMC ช่องนี้ช่องเดียว (9) พระโปลชนก (9) มะเร็งปอด (9) ติดตั้งจานดาวธรรม (8) ติดเหล้า (8) ทำบุญแล้วเสียดาย (8) บุญสงเคราะห์โลก (8) พระพี่ชายบุญธรรม (8) พ่อบุญธรรม (8) เข้าพรรษา 2549 (8) พุทธเทียมพุทธแท้ (7) อนุโมทนาบาป (7) รายนามเจ้าภาพ (6) กรุงมิถิลา (5) พระเจ้าอริฏฐชนก (5) หล่อพระประธาน (5) เลือกบริโภค (5) กรรมฆ่าวัวควาย (4) ถูกเพื่อนโกง (4) อาคาร 60 ปี (4) ภาวนาสัมมาอะระหัง (3) วิมานรัตนชาติ (3) สัจจาธิษฐาน (3) กรรมทรมานสัตว์ (2) ต้นแบบชีวิตที่ถูกต้อง (2) เติมใจให้กัน (2) ครูสอนพิเศษ (1) ดับไฟร้อนด้วยความสงบ (1) ตกปลา (1) ทำบุญตามอารมณ์ (1) ทำบุญร่วมกัน (1) ธุรกิจค้าอัญมณี (1) ธุรกิจค้าไม้ (1) นั่งสมาธิครั้งแรกเห็นองค์พระ (1) บวชเผยแผ่ต่างประเทศ (1) บ้านถูกยึด (1) พระสามหมื่นวัด (1) ลงมาสร้างบารมีสองรอบ (1) สร้างบุญใหม่ (1) สร้างสรรค์สวรรค์บนดิน (1) สิ้นเนื้อประดาตัว (1) หมดหนี้ (1) แกร่งกว่าเพชร (1) โกหกบ่อยจนคนเชื่อ (1) ใส่ร้ายป้ายสี (1)
เปิดรายการด้วยช่วงประจำ ครูไม่ใหญ่ชวนนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาว่าคาถาสำเร็จ ศูนย์ 072 แม้เมื่อมีมิตรก็มีสิทธิ์เข้าถึงธรรม ท่องเนื้อนาบุญ มหาธรรมกายเจดีย์เป็นเนื้อนาบุญของโลก มหาจุฬามณีเป็นเนื้อนาบุญของสวรรค์ พระในบ้านเป็นเนื้อนาบุญของครอบครัว พระในตัวเป็นเนื้อนาบุญของเรา แล้วว่าคำขวัญ เมื่อเราสว่าง โลกก็สว่างด้วย
ท่องการบ้าน 10 ข้อประจำรายการ เอาบุญไปฝากคนที่บ้าน จดบันทึกผลการปฏิบัติธรรม ก่อนนอนนึกถึงบุญ หลับและตื่นในอู่ทะเลบุญ ตื่นแล้วรวมใจกับองค์พระหนึ่งนาทีพร้อมนึกว่าเราโชคดีที่รอดมาอีกวัน ทั้งวันให้รู้สึกว่าตัวเราอยู่ในองค์พระ ทุกชั่วโมงขอหนึ่งนาทีหยุดใจ ทุกกิจกรรมนึกถึงดวงหรือองค์พระ และสร้างบรรยากาศให้สดชื่นด้วยรอยยิ้มและปิยวาจา
ครูไม่ใหญ่ถามว่ายิ้มกันไปทั่วโลกหรือยัง แล้วนับวันกับนักเรียน วันนี้เป็นวันที่ 157 นับจากวันออกพรรษา เหลืออีก 110 วันก็จะเข้าพรรษากันอีกแล้ว ผ่านวันปีใหม่มาได้ 82 วัน แล้วถามว่าใครสั่งสมบุญสมบูรณ์ทุกวันบ้าง
ถาม-ตอบประจำรายการ เราเกิดมาเพื่อทำพระนิพพานให้แจ้ง แสวงบุญ สร้างบารมี พระนิพพานอยู่ภายในตัว เริ่มที่ศูนย์กลางกายฐานที่เจ็ด เหนือสะดือสองนิ้วมือ ด้วยวิธีทำใจหยุดนิ่งเฉย ๆ คนที่ทำไม่ได้คือคนตาย คนบ้า และคนที่ไม่ได้ทำ ช่วงท้ายราววินาที 324-346 Whisper ถอดปนภาษาอังกฤษจนอ่านไม่ได้ แล้วครูไม่ใหญ่สรุปว่านักเรียนใหม่ต้องศึกษาไว้เพื่อดำเนินชีวิตให้ถูกวัตถุประสงค์ของการเกิดเป็นมนุษย์
ครูไม่ใหญ่บอกว่าวันนี้มีเรื่องราวดี ๆ ของกรณีศึกษาที่จะทำให้เข้าใจเรื่องกฎแห่งกรรมดีขึ้น มีช่วงเติมใจให้กัน และมีมินิซีรีส์ทศชาติชาดก พระมหาชนก ผู้ยิ่งด้วยวิริยบารมี ตอนที่สาม แต่ก่อนจะไปถึงให้แต่งเนื้อแต่งตัวกันให้เสร็จเรียบร้อยก่อน
เพลงยิ้มให้กันสร้างสัมพันธ์มิตรไมตรี การสื่อสารดี ๆ ต้องยิ้มให้แก่กัน ยิ้มอย่างจริงใจทุกวัน ยิ้มจากหัวใจ หน้าตาสดใส ยิ้มเป็นภาษาเดียวที่ทุกคนเข้าใจไม่ว่าอยู่บ้านเมืองใด บางคนไม่งามแต่ยิ้มแล้วหน้าตาดี เป็นเพลงชวนให้ยิ้มสร้างมิตรภาพทั่วโลก ต่อด้วยบรรทัด jingle ช่วงพัก
ครูไม่ใหญ่ถามซ้ำว่ายิ้มกันไปทั่วโลกแล้วหรือยัง ถ้ายังไม่ยิ้มก็เหมือนแต่งตัวไม่เสร็จ เหมือนใส่สูทนุ่งผ้าขาวม้า สวมรองเท้าแตะ หรือเขียนคิ้วข้างเดียวออกจากบ้านไปทำงาน จึงต้องแต่งตัวให้เรียบร้อยด้วยการนำรอยยิ้มมาปรากฏบนใบหน้า ไม่ว่าในบ้านหรือนอกบ้าน
ช่วงเพลงภาษาอังกฤษปนไทย ถอดได้ท่อน Do you love me? I love you right now มีเสียงทักทาย Hello Ladies and Gentlemen, Welcome to Thailand, Come on let dance with me และท่อน I sing a song ต่อด้วยบรรทัด jingle ช่วงพักที่ Whisper ถอดซ้ำยาวราวหนึ่งนาที
ไฟล์ต่อเข้ากลางประโยคเรื่องหล่อพระหนึ่งแสนองค์ องค์ละสิบบาท ครูไม่ใหญ่แบ่งบุญให้นักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลก บอกว่าต้องไม่ให้ขาดแม้วันเดียวในการหล่อพระ เพราะการหล่อพระธรรมกายประจำตัวครั้งละแสนองค์เกิดขึ้นได้ยาก เป็นบุญใหญ่ที่จะปิดอบายไปสวรรค์ ไปอบายทุกข์ทรมานมากทั้งในมหานรก อุสสทนรก ยมโลก เปรต อสุรกาย หรือเป็นสัตว์เดรัจฉาน และอยู่ในมหานรกยาวนานด้วยวิบากกรรมที่ทำไว้ตอนเป็นมนุษย์
ครูไม่ใหญ่อธิบายว่าไปสวรรค์ดีมาก สุขกว่าเมืองมนุษย์เป็นหมื่นเป็นแสนเป็นล้านเท่า สมบัติในเมืองมนุษย์เทียบไม่ได้ วิมานเป็นเงินเป็นทองเป็นรัตนชาติ ใหญ่โตหลายโยชน์ แค่ประตูวิมานประดับเพชรที่มนุษย์เรียกว่าโคตรเพชร แต่บนนั้นเรียกว่าเศษเพชร ขนาดเท่าลูกมะพร้าวหรือแตงโมใหญ่ ๆ มีรัศมีสว่างสวยงาม ใหญ่เล็กแล้วแต่กำลังบุญ โดยเฉพาะที่ดุสิตบุรีไม่ต้องพูดถึง
เหลืออีก 30 วันจะถึงวันคุ้มครองโลก วันที่จะหล่อพระธรรมกายประจำตัว จึงต้องรักษาใจให้ใส ใจจะใสอยู่ที่เราเลือกบริโภค จะชักศึกเข้าบ้านหรือชักความใสเข้าบ้าน ศึกคือความหมองที่ผ่านตา หู จมูก ลิ้น กาย เหมือนเลือกคลิกได้ตามใจ แปลกที่บ่นว่ากลุ้มแต่ก็ไปดู ไปฟัง ไปอ่าน ไปคุยเรื่องกลุ้ม ใจอยากได้ความสุขแต่หาความกลุ้มใส่ตัว ใจหมองทุกวัน ภาพเหล่านั้นจะกลายเป็นกรรมนิมิตฉายให้เห็นเหมือนภาพยนตร์ส่วนตัวตอนจะตาย ใจที่ดำมืดจะถูกดูดไปภพที่มืดพอกันคือมหานรก
ครูไม่ใหญ่เตือนว่าถ้าไปฟังคนที่ชวนกันทำสิ่งไม่ดี ชวนให้ว่าร้ายใคร แล้วเราร่วมด้วย ถือว่าพลอยยินดี อนุโมทนาบาป นอกจากจะไปอบาย เมื่อพ้นจากอบายกลับมาเกิดเป็นมนุษย์ก็จะถูกเขาว่าร้าย ใส่ร้าย ป้ายสีบ้าง จะทนได้หรือ จะเปลืองตัวทำไม ต้องคิดให้ชีวิตมีสุขทั้งตอนเป็นมนุษย์ ตอนละโลก และตอนกลับมาเกิดใหม่ สุขตลอดเส้นทางแม้ยังมีกิเลส แล้วสร้างบารมีเพื่อชนะกิเลสในใจให้ได้
ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าต้องเลือกบริโภคสิ่งที่ทำให้ใจใส อย่างที่บอกเมื่อวานว่ามีอยู่ช่องหนึ่ง ใครได้ดูได้ฟังใจก็ใส ฟังแล้วไปตรองไปคิด แล้วเปิดสปอต DMC DMC ช่องนี้ช่องเดียว The Only One Channel (ช่วงหนึ่ง Whisper ถอดเป็นภาษาอังกฤษมั่ว) จากนั้นกลับมาว่าเห็นไหม ใจจะใสทั้งตื่น หลับ และฝัน
ครูไม่ใหญ่ยกว่าเรื่องที่ทำให้ใจหมองบางเรื่องเป็นนิยายที่แต่งกันขึ้นมาเป็นวรรณกรรม พูดไปเรื่อย ๆ จนกลายเป็นเรื่องจริง คนเชื่อว่าจริงเมื่อเวลาผ่านไป อย่างคำเปรียบที่ว่าโกหกบ่อย ๆ นาน ๆ ไปคนก็เชื่อว่าเป็นความจริง เป็นเรื่องที่ต้องศึกษา อย่าไปฟังสิ่งที่ทำให้ใจหมอง มานึกเรื่องใส ๆ ดีกว่า
อีกแค่ 30 วันจะได้มาหล่อพระธรรมกายประจำตัวประดิษฐานในมหาธรรมกายเจดีย์ นักเรียนใหม่ถามว่าประดิษฐานตรงไหน ก็ภายในมหาธรรมกายเจดีย์ ครูไม่ใหญ่บอกว่าสิ่งที่ควรสงสัยกลับไม่สงสัย คือในตัวเรามีพระไหม จะเข้าถึงพระได้ไหม ส่วนพระภายในเจดีย์ทำไว้สำหรับอีกพันปีข้างหน้า เมื่อพระพุทธปฏิมากรภายนอกผุพังไปตามกาลเวลา เจอฝนกรดดินฟ้าอากาศ ก็จะได้นำพระที่ผุพังน้อยกว่าออกมาแทน ภายนอกสามแสน ภายในเจ็ดแสน รวมเป็นล้านองค์ ค่อย ๆ ทยอยหล่อและประดิษฐานกันไป
ครูไม่ใหญ่แนะวิธีรักษาใจให้ใสตลอดสามสิบวันก่อนหล่อพระ นึกถึงสิ่งดี ๆ นึกถึงบุญที่ทำผ่านมาและบุญที่กำลังจะทำ นึกถึงธรรมะที่ได้ฟังได้อ่านแล้วตรึกตรองหาเหตุหาผล หรือฟังเรื่องการปฏิบัติธรรมแล้วเล่าสู่กันฟัง และไปชวนคนทำความดี ชวนคนมาหล่อพระ ใจจะมีแต่เรื่องพระอย่างเดียว
ที่สำคัญคือนำมหาสุวรรณนิธิที่ได้รับไปแล้วมาน้อมไว้กลางกาย นึกให้เห็นตลอดเวลาทั้งหลับตาลืมตา ทั้งนั่ง นอน ยืน เดิน หยุดใจนิ่งที่มหาสุวรรณนิธิที่เป็นโลหะสีทองให้เห็นชัดใสแจ่ม ใสเหมือนเพชรอยู่กลางกาย ใจจะเหมาะเป็นภาชนะรองรับบุญใหญ่ที่จะเกิดขึ้น บุญเป็นบ่อเกิดของความสุขและความสำเร็จตั้งแต่ปุถุชนจนเป็นพระอริยเจ้า ใจใสแล้วสมบัติใหญ่จะเกิดขึ้นง่าย ๆ เกินคาด แล้วชวนมาหล่อพระกัน 22 เมษายนนี้
สปอตเพลงชวนมาหล่อองค์พระธรรมกายประจำตัว ท่อนร้องว่า มา มา มา มาหล่อ ท่อนที่บอกวันถอดได้เพี้ยนเป็น วันที่สิบสอง ในสาม ซึ่งฟังไม่ชัด ไม่ได้ประกาศชื่อเพลง จากนั้นครูไม่ใหญ่ว่ามาหล่อกันนะคนดี
ครูไม่ใหญ่ชวนเคลียร์เรื่องงานให้หมดภายในสามสิบวัน คนจะมาหล่อพระจากทุกภูมิภาคทั่วโลก มีทั้งคฤหัสถ์และบรรพชิต แล้วนึกถึงปี 2543 ที่พระภิกษุมารวมกันทั่วประเทศ บอกว่าเราสร้างพระธรรมกายประจำตัวถวายท่านทุกวัดแต่ยังไม่ได้มารวมประชุมกัน นึกในใจว่าพุทธบุตรจะเต็มลานธรรม ได้ถวายไทยธรรม ปลื้มมาก วันนี้แปลกที่อยู่ ๆ ก็ระลึกถึงพุทธบุตร ไม่ได้ถวาย (ถอดได้ว่า 3,000 วาท ฟังไม่ชัด) มานานแล้ว ช่วงไหนจะหาเรื่องทำบุญกันอีก แล้วขอฝากส่งความระลึกถึงพุทธบุตร
เพลงที่ครูไม่ใหญ่เปิดฝากความระลึกถึงพุทธบุตร ไม่ได้ประกาศชื่อเพลง ท่อนที่ถอดได้ว่าแม้อยู่ไกลแสนไกลให้รีบมาถึง เห็นดวงตะวันส่งยิ้มเชิญให้รีบมา ถึงเวลาเข้ามาทำงานร่วมกัน เราจะมีชีวิตเพียงชั่วคราว แต่ผลงานจะคงอยู่ชั่วกัลป์ ต้องทุ่มชีวันสร้างสรรค์สวรรค์บนดิน เป็นเพลงชวนพระภิกษุให้มาร่วมกันทำงานพระศาสนา ช่วงหนึ่ง Whisper ถอดปนภาษาอังกฤษมั่ว
ครูไม่ใหญ่เล่าว่าที่ระเบียงท้องฟ้าสดใส มีดาวดวงหนึ่งกะพริบแสงราวกับบอกว่ากำลังคิดถึงพุทธบุตร ว่าเรามีหัวใจเดียวกัน แล้วอธิบายท่อนเพลงว่าแม้เหนื่อยเพียงไหนอย่าหวั่นไหว ให้แกร่งกว่าหิน หินที่มีค่าคือรัตนชาติ สูงสุดคือเพชร ต้องแกร่งกว่าเพชรคาร์บอนหกสิบ (ถอดได้ว่าสี่หกสิบ ไม่ชัด) แล้วกลับมาทุ่มชีวิตสร้างสรรค์สวรรค์บนดิน
ครูไม่ใหญ่อธิบายว่าสร้างสรรค์สวรรค์บนดินหมายถึงเมื่อบนดินกลายเป็นนรก มีเรื่องร้อนอกร้อนใจ ก็ต้องมาช่วยกันดับไฟให้ชุ่มเย็นเหมือนสวรรค์ วิธีของพระคือสงบ สง่า สง่างาม สวดมนต์ นึกถึงคุณพระรัตนตรัย แผ่เมตตาให้สรรพทุกข์ สรรพโศก สรรพโรค สรรพภัยละลายหายไป เป็นหน้าที่ของพุทธบุตรที่ต้องพูดให้คนที่กำลังร้อนใจสงบ เกิดสติแล้วเกิดปัญญา รู้ตัวว่าไม่ควรทำอย่างนั้น
ครูไม่ใหญ่บอกว่าคิดถึงพุทธบุตรจริง ๆ แล้วถามว่าพุทธบุตรคิดถึงครูไม่ใหญ่ไหม ต้องพิสูจน์ที่การกระทำ จากนั้นย้ำประโยค เราคือผู้ออกแบบชีวิต อย่าลืม จะออกแบบชีวิตแบบไหนต้องไปศึกษา ผู้มีปัญญาต้องศึกษาสุดยอดมนุษย์ที่เป็นต้นแบบชีวิตที่ถูกต้อง คือพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ที่ผ่านการเกิดมานับชาติไม่ถ้วน จนตั้งมโนปณิธานจะตรัสรู้ด้วยพระองค์เอง ค้นพบวิธีดับทุกข์หลุดพ้นจากกิเลสอาสวะ แล้วนำมาสั่งสอนมนุษย์และเทวดา สร้างบารมีอย่างน้อยสี่อสงไขยแสนมหากัป เราอยู่ในระดับนักเรียนที่ต้องฟังคำสอน อยากเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าก็ออกแบบได้ อยากเป็นพระอรหันต์ก็ทำตามคำสอนเลย ต้องนำมาปฏิบัติ ไม่ใช่คว้ามาคุย
ครูไม่ใหญ่ไล่แบบแผนของชีวิตที่มีเรียงอยู่แล้ว ตั้งแต่พระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระปัจเจกพุทธเจ้า พระอัครสาวก พระมหาสาวก ปกติสาวก พระอริยบุคคลคือพระอนาคามี พระสกิทาคามี พระโสดาบัน อย่างน้อยก็มีพระรัตนตรัยเป็นที่พึ่ง หรือจะไปเป็นพรหม อรูปพรหม บางคนกลัวเหงาเพราะไม่เข้าใจว่านั่งนิ่ง ๆ มีความสุขกว่า ก็เลือกเป็นชาวสวรรค์ที่มีหกชั้นให้เลือก สวรรค์ชั้นจาตุมหาราชิกายังยินดีในกามสุข มีทะเลาะแย่งแฟน มีแต่งงานหลายแบบคล้ายมนุษย์ มียักษ์ อากาสเทวา รุกขเทวา ภุมมเทวา ให้ดูว่าจะเอาแบบไหน
จะมาเป็นมนุษย์ก็ออกแบบได้ อยากยากจนก็ตระหนี่ อยากเป็นชนชั้นกลางก็ทำบุญพอประมาณ อยากรวยระดับสูงก็ทำให้เยอะ ๆ จะนับถือเทวนิยมก็มีแบบของมัน หรือจะเป็นชาวพุทธก็มีพุทธเทียมกับพุทธแท้ พุทธในทะเบียนบ้านที่ไม่รู้เรื่องเลย ยังดื่มเหล้า เจ้าชู้ เล่นการพนัน ไม่รู้ว่าศีลห้ามีกี่ข้อ ถามศีลห้าแล้วตอบว่าเมตตา กรุณา มุทิตา อุเบกขา และสุรา
อยากเป็นพระก็มาเป็นพุทธบุตร พุทธบุตรก็มีหลายแบบให้เลือกออกแบบ ครูไม่ใหญ่บอกว่าวันนี้ตั้งใจจะนำเรื่องผู้สำเร็จ (ถอดได้ว่าพระบังบท ฟังไม่ชัด) มาออกอากาศแต่ทำไม่ทัน เป็นผู้สำเร็จที่อยากเป็นพระอรหันต์แบบม้วนเดียวจบ อายุยืนไปจนถึงพระพุทธเจ้าองค์หน้า ไม่ต้องรับประทานอาหารแบบมนุษย์ ไม่ต้องมียาอายุวัฒนะ ให้ไปติดตามกันภายหลัง ย้ำว่าเราออกแบบชีวิตเองได้ ไม่ใช่พรหม ไม่ใช่ฟ้า หรือใคร แต่ต้องมีความรู้เรื่องเหล่านี้
ช่วงเพลงที่ถอดได้ว่าเราลิขิตชีวิตเราเอง ไม่ใช่พรหม หรือฟ้า หรือใคร อยากเป็นอะไรแล้วแต่ใจของเรา อยากจะเป็นจุฬาเศรษฐี มหาเศรษฐี วรเศรษฐี ไม่ได้ประกาศชื่อเพลง Whisper ถอดท่อนซ้ำยาวราวครึ่งนาที เป็นเพลงเดียวกับที่ครูไม่ใหญ่ใช้ประกอบเรื่องออกแบบชีวิตในตอนก่อน ๆ
ครูไม่ใหญ่บอกว่าชอบมากคนที่อยากไปสู่ที่สุดแห่งธรรม พักกลางทางที่ดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ เพราะได้อยู่ในสังคมของบัณฑิตนักปราชญ์ พระโพธิสัตว์ตามแบบแผนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่สร้างบารมีสูงขึ้นไปเรื่อย ๆ ไม่ใช่หมดกิเลสแล้วกลับลงมาเกิดใหม่ ซึ่งเหมือนลูกไก่ที่ออกจากไข่ร้องเจี๊ยบแล้วจะกลับเข้าไปอยู่ในฟองไข่ไม่ได้ง่าย ๆ (ช่วงหนึ่ง Whisper ถอดปนภาษาอื่น) ครูไม่ใหญ่จะเดินรอยตามมหาปูชนียาจารย์ ส่วนทำไมต้องชอบ ไม่บอก
ท่องบทประจำวันซ้ำสามรอบ สิ่งที่ต้องสั่งสมคือบุญกุศล สิ่งที่ต้องแสวงหาคือพระรัตนตรัยภายใน เป้าหมายชีวิตคือที่สุดแห่งธรรม ที่พักระหว่างทางคือดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์
ต่อจากช่วงที่มีแต่เสียงดนตรีและท่อนร้องที่ถอดไม่ได้ความ อ่านรายนามผู้ร่วมบุญหล่อพระธรรมกายประจำตัว ถอดได้ว่ามีเจ้าภาพทำเพิ่มอีกองค์ละสิบบาทรวมเป็นองค์ละสามสิบบาท และกัลยาณมิตรกลุ่มหนึ่งกับร้านไหมไทยทำเพิ่มองค์ละบาทห้าสิบสตางค์ ชื่อเจ้าภาพถอดไม่ชัด ครูไม่ใหญ่อนุโมทนาว่าถูกต้องมาก จะไม่ให้แต่ละวันว่างเว้นจากการทำองค์พระ เราเกิดมาสร้างบารมี ต้องเป็นมหาเศรษฐีกันทุกคน อีก 30 วันถึงวันคุ้มครองโลกจะไม่ยอมให้ขาดการสร้างพระธรรมกายประจำตัวเลยแม้วันเดียว ช่วงท้ายมีบรรทัดที่ Whisper ถอดมั่ว
ช่วงเพลงที่ Whisper ถอดได้แต่คำว่ายิ้มซ้ำ ๆ ราวสี่สิบวินาที ไม่ได้ประกาศชื่อเพลง อนุมานว่าเป็นเพลงยิ้มแล้วรวยจากท่อนยิ้มซ้ำและคำพูดต่อท้ายที่ว่าใครยิ้มแล้วขอให้รวย ตามด้วยครูไม่ใหญ่ถามว่ายิ้มกันไปทั่วโลกหรือยัง แล้วเข้าช่วงกรณีศึกษา
เปิดจดหมายกรณีศึกษา ผู้เขียนเป็นลูกสาวคนโตในพี่น้องสี่คน เป็นนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาผ่านจานดาวธรรมมาราวสองปี โดยการชักนำของพระพี่ชายบุญธรรม ได้เรียนรู้เรื่องกฎแห่งกรรมที่ไม่เคยฟังจากที่ไหนมาก่อน คุณพ่อเกิดที่จังหวัดลพบุรี คุณปู่คุณย่าเสียตั้งแต่ท่านยังเด็ก ต้องไปอาศัยอยู่กับยาย โตเป็นหนุ่มจึงมากรุงเทพฯ ทำธุรกิจค้าไม้ ด้วยความขยันและมีผู้ใหญ่ในบ้านเมืองช่วยเหลือ จึงประสบความสำเร็จ แต่งงานกับคุณแม่ แล้วตั้งบริษัทร่วมหุ้นกับเพื่อน เชิญผู้ใหญ่มาเป็นประธาน ได้รับสัมปทานงานจากรัฐบาลมาก ธุรกิจก้าวหน้า
ผู้เขียนกับน้อง ๆ มีชีวิตวัยเด็กที่เพอร์เฟกต์ สะดวกสบาย ไม่เคยรู้ว่าทุกอย่างในโลกไม่จีรังยั่งยืน ชีวิตมีขึ้นมีลง แล้วสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น หุ้นส่วนของคุณพ่อกับคนงานที่ขับรถขนส่งรวมหัวกันโกงเป็นทีมอยู่นานโดยคุณพ่อไม่เฉลียวใจ ครูไม่ใหญ่แทรกว่าไว้ใจลูกจ้างตาบอดหนึ่งข้าง ไว้ใจหมดก็ต้องควักลูกตาทิ้ง กว่าจะรู้บริษัทก็ทรุดหนัก ครอบครัวที่เคยฐานะดีกลายเป็นยาจก เหมือนนักยูโดที่ถูกยกขึ้นสูงแล้วทุ่มลงอย่างแรง
เพลงคั่นกลางจดหมาย ไม่ได้ประกาศชื่อเพลง ท่อนที่ถอดได้ว่าเมื่อชีวิตเดินมาถึงจุดเปลี่ยน บางครั้งคนเราไม่ทันเตรียมหัวใจ เพราะชีวิตคือชีวิต มีเข้ามาก็มีจากไป มีสุขมีผิดหวัง อยู่ที่เรียนรู้ อยู่ที่ยอมรับ ตามความคิดตัวเองให้ทัน อยู่กับสิ่งที่มี และทำสิ่งนั้นให้ดีที่สุด เป็นเพลงให้กำลังใจยอมรับความเปลี่ยนแปลงของชีวิต
คุณพ่อที่ปกติรักครอบครัวมาก หันไปดื่มเหล้าทั้งคืนเพราะนอนไม่หลับ เมาแล้วทำร้ายและด่าทอคุณแม่เป็นประจำ ครูไม่ใหญ่แทรกว่าเมาแล้วไม่ปกติ ไม่รักครอบครัว สุดท้ายคุณแม่ตัดสินใจกลับไปอยู่กับยายและขอหย่าขาด คุณพ่อยิ่งเครียด ไม่มีที่ระบายก็ยิ่งดื่มหนักขึ้น ต่อมาบ้านถูกเจ้าหนี้ยึด ลูก ๆ ต้องแยกย้ายไปอยู่กับญาติคนละทิศคนละทาง
ช่วงที่คุณแม่กลับไปอยู่กับยาย ได้พบรักใหม่กับคุณพ่อบุญธรรมซึ่งเกษียณจากกองทหารสื่อสาร (ช่วงนี้ Whisper ถอดปนภาษาอังกฤษมั่วราวครึ่งนาที) ท่านแอบชอบคุณแม่มาตั้งแต่สมัยยังสาว แต่ต่างคนต่างไปมีครอบครัว ครูไม่ใหญ่แทรกว่าตอนนั้นได้แต่คุยกันแต่ไม่ได้ทำบุญร่วมกันจึงแยกกัน อย่ามัวแต่คุยกัน ให้มาทำบุญร่วมกัน เมื่อภรรยาของคุณพ่อบุญธรรมเสียชีวิต ทั้งสองได้พบกันอีก พระเอกนางเอกเสียงเปลี่ยนไปแต่ความหวานยังเหมือนเดิม เติมใจให้กันจนเต็ม แล้วตัดสินใจอยู่กินด้วยกันจนทุกวันนี้
เพลงคั่นประกอบเรื่องความรักของคุณแม่กับคุณพ่อบุญธรรม ไม่ได้ประกาศชื่อเพลง ท่อนที่ถอดได้ว่าแอบรอคอยเธอมานาน ต่างคนมีทางต้องเดิน อาจมีเวลาต้องไกล แต่หนึ่งคนยังคงคอย จนมาพบกันใกล้ ต่อเติมแรงใจเมื่อท้อ ต่างคนเติมใจให้กัน เติมใจซึ่งกันจนเต็ม
ครูไม่ใหญ่สรุปว่าเติมใจให้กันจนเต็มเปี่ยม แล้วกลับมาดูอดีตพระเอก คุณพ่อของผู้เขียนอายุมากขึ้น ล้มป่วยเป็นมะเร็งปอดและมะเร็งตับ ซึ่งครูไม่ใหญ่ว่าเป็นโรคที่หามาเอง ต่อมาเป็นอัมพฤกษ์ด้วย มาพักอยู่กับน้องสาวคนหนึ่งของผู้เขียนที่พาหลาน ๆ ไปหาเป็นประจำ เมื่ออาการหนักพูดไม่ได้ น้องสาวก็ไปคุยกับท่านบ่อย ๆ เช้าวันหนึ่งก็พบว่าคุณพ่อเสียชีวิตอย่างสงบเมื่ออายุ 69 ปี
ย้อนไปปี 2515 ตอนธุรกิจคุณพ่อยังรุ่งเรือง ผู้เขียนเรียนชั้น ม.ศ.1 เพื่อนคุณแม่แนะนำครูผู้ชายคนหนึ่งซึ่งเรียนอยู่มหาวิทยาลัยชื่อดังและต้องการทำงานระหว่างเรียน มาสอนพิเศษพี่น้องทั้งสี่ ตั้งแต่น้องคนเล็ก ป.2 จนถึงผู้เขียน สอนหลายวิชาที่ยังไม่เข้าใจจนสนิทกันมาก ครูไม่ใหญ่แซวว่านักเรียนอนุบาลคงเดาว่าจะเป็นแฟนกัน รักแท้แพ้ใกล้ชิด แต่ผิดคาด ผู้เขียนรักเธอเหมือนพี่ชาย คุณพ่อคุณแม่ก็รักครูเหมือนลูกชายคนโต
ครูสอนพิเศษมาพักอยู่ด้วยและสอนพี่น้องทั้งสี่นั่งสมาธิ ครูไม่ใหญ่แทรกว่าชีวิตไม่ได้เริ่มต้นที่กาลเวลาหรือระยะทาง แต่เริ่มต้นตรงที่หลับตาเบา ๆ ผ่อนคลายกายใจ นึกถึงดวงตะวันสว่างที่กลางกาย ครูสอนให้นึกถึงองค์พระหรือดวงแก้วที่กลางกายพร้อมภาวนาสัมมาอะระหัง ครั้งแรกที่นั่งผู้เขียนก็เห็นองค์พระใส ๆ ที่กลางท้องทั้งที่ไม่เคยนั่งมาก่อน และนั่งสมาธิเสมอจนทุกวันนี้ ครูไม่ใหญ่ว่าไปไกลถึงดวงดาวก็ยังวนกลับที่เดิม แต่นี่คือการเดินทางไปสู่จุดหมายที่ไม่ต้องกลับมาที่เดิม เดินหน้าต้องถึงที่หมาย ถอยหลังก็ต้องลงคลองธรรม
ปลายปีที่ครูเริ่มมาสอน คุณพ่อคุณแม่ของครูเสียชีวิตจากอุบัติเหตุพร้อมกัน ครอบครัวผู้เขียนสงสารมาก ช่วยค่าใช้จ่ายให้ครูเดินทางกลับบ้านเกิดไปจัดงานศพ แต่ญาติพบศพหลังเสียชีวิตไปหลายวันจึงรีบฌาปนกิจไปแล้ว ต่อมาครูไปเรียนต่อต่างประเทศ ช่วงแรกยังได้ข่าว แล้วขาดการติดต่อไปสิบกว่าปีจนคิดว่าท่านอาจเสียชีวิตแล้ว ราวปี 2542 จู่ ๆ พี่ชายบุญธรรมก็โทรหาน้องสาวของผู้เขียนด้วยเบอร์ที่ค้นได้จากอินเทอร์เน็ตโดยใช้ชื่อผู้เขียน บอกว่าอยู่ต่างประเทศ บวชเป็นพระมาหลายปีแล้ว และกำลังเผยแผ่พระพุทธศาสนาอยู่ที่นั่น ทุกคนดีใจมาก
เมื่อพระพี่ชายกลับเมืองไทย พาผู้เขียนมาวัดพระธรรมกายครั้งแรก พาไปมหาธรรมกายเจดีย์และบ้านคุณยาย ให้กราบร่างคุณยายอาจารย์ที่ยังมีการสวดพระอภิธรรมถวายอยู่ แล้วแจ้งข่าวการทำบุญกับพระสามหมื่นวัด วัดละบาท (ตัวเลขตามที่ถอดได้) ผู้เขียนอยากทำบุญมากแต่การเงินกำลังย่ำแย่ ครูไม่ใหญ่แทรกว่าเวลามีเงินให้รีบทำ พอดีมีเงินเข้าธุรกิจสามหมื่นบาทยังไม่หักต้นทุน จึงตัดใจนำไปทำบุญทั้งหมดในคืนนั้น ปีติมาก หลังจากนั้นธุรกิจและการเงินก็ดีขึ้น สามปีผ่านไปชีวิตเปลี่ยนแปลงอย่างมหัศจรรย์ หมดหนี้สิน กิจการค้าอัญมณีมีคนสนับสนุน ทำบุญได้ต่อเนื่องมากขึ้นโดยไม่เสียดาย
น้องสาวคนหนึ่งแต่งงานมีครอบครัว กิจการเจริญรุ่งเรืองขยายถึงสามสาขาและดีทุกสาขา แต่ยังไม่ค่อยเข้าใจวัดพระธรรมกาย ต่อมาลูกชายของน้องสาวไปเรียนต่อต่างประเทศและได้อยู่ใกล้ชิดพระพี่ชายบุญธรรม ได้เรียนรู้ธรรมะแล้วถ่ายทอดให้พ่อแม่ฟังทางโทรศัพท์เนือง ๆ ทำให้น้องสาวและน้องเขยเข้าใจวัดมากขึ้น ตัดสินใจติดจานดาวธรรมที่บ้านและเป็นนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาผ่านจานดาวธรรมแล้ว
เพลงคั่นกลางจดหมาย ไม่ได้ประกาศชื่อเพลง ท่อนที่ถอดได้ว่าผู้คนไม่น้อยในโลกใบนี้ไม่รู้ว่าค่าชีวิตอยู่ตรงไหน ชีวิตจึงวุ่นวาย เสาะแสวงหากันไม่สิ้นสุด ความดีนั้นคือสิ่งสูงค่า ไม่ต้องแสวงหาที่ไหน ความดีอยู่ในใจ อยู่ในตัวเธอ ความดีทำให้โลกสดใส เป็นแรงบันดาลใจ เป็นเพลงชวนให้เห็นคุณค่าความดีในตัวเอง
จดหมายเล่าถึงน้องอีกคนที่ชอบฆ่าสัตว์ โดยเฉพาะตกปลาหรือเอาไม้ตีปลาได้เป็นวัน ๆ มาเลิกได้เด็ดขาดตอนภรรยาตั้งท้อง เพราะกลัวลูกออกมาไม่สมประกอบ แม้ไม่ค่อยได้มาวัดแต่ก็ฝากเงินมาร่วมบุญกับผู้เขียนเสมอ ภรรยาของน้องมีโรคประจำตัวมาก ทั้งกระดูกคอเสื่อม กระดูกสันหลังข้อที่ห้าแยก ภูมิแพ้อากาศ ไมเกรน และเยื่อหุ้มตาผ่าตัดสองครั้ง เธอมาร่วมบุญครั้งแรกในงานหล่อพระประธานอาคาร 60 ปี ประทับใจมาก โดยเฉพาะตอนที่พระให้พรยาว ครูไม่ใหญ่เล่าว่ามีพระองค์หนึ่งอยู่ทางเหนือให้พรยาวจนกรวดน้ำสามแก้วยังไม่หมด (ชื่อพระและความสัมพันธ์ของญาติในช่วงนี้ถอดไม่ชัด)
เข้าช่วงคำถามของผู้เขียน (มีบรรทัด jingle คั่นช่วงหนึ่ง) คุณพ่อมีบุญอะไรจึงมีผู้ใหญ่ในบ้านเมืองสนับสนุนธุรกิจ หลังความตายคุณพ่ออยู่ภพภูมิไหน ได้รับบุญที่ลูกอุทิศไปไหม ควรทำบุญอะไรจึงช่วยท่านได้ดีที่สุด คุณแม่มีบุพกรรมอะไรจึงสบายช่วงต้นแต่ลำบากภายหลัง และมีบุพกรรมกับคุณพ่อบุญธรรมอย่างไรจึงได้อยู่กินกันหลังเกษียณ ครูไม่ใหญ่แซวว่าคุณพ่อบุญธรรมมัวแต่แอบรัก ใครจะไปรู้ ไม่มีตาเอกซเรย์ หูก็ไม่ทิพย์ ต้องบอกเขาตั้งแต่ก่อนเขาแต่งงาน
คำถามต่อ คุณพ่อบุญธรรมมีวิบากกรรมอะไรจึงเป็นโรคเบาหวาน (ครูไม่ใหญ่แซวว่าโรคนี้ชื่อเพราะ) จะแก้อย่างไร พระพี่ชายกับครอบครัวเกี่ยวข้องกันอย่างไรในอดีตจึงรักกันเหมือนครอบครัวเดียว โยมพ่อโยมแม่ของพระพี่ชายมีวิบากกรรมอะไรจึงเสียชีวิตพร้อมกันจากอุบัติเหตุ ไปอยู่ที่ไหน ได้รับบุญไหม ธุรกิจของน้องสาวคนที่หนึ่งเจริญเพราะอะไรและจะรักษาไว้อย่างไร หลานชายสร้างบารมีมาอย่างไร มีบุญบวชมากน้อยแค่ไหน น้องที่เกเรตอนเด็กจะแก้วิบากการตกปลาฆ่าสัตว์อย่างไร น้องสาวคนเล็กเรียนสูงแต่ครอบครัวการเงินไม่ลงตัวและสุขภาพไม่ดีเพราะกรรมใด และในพุทธันดรที่แล้วทุกคนรวมทั้งพระพี่ชายได้มาสร้างบารมีกับหมู่คณะไหม ทำหน้าที่อะไร พระพี่ชายได้บวชไหม ใครได้ลงมาสร้างบารมีถึงสองรอบบ้าง
เพลงคั่นก่อนเข้ามินิซีรีส์ ไม่ได้ประกาศชื่อเพลง ท่อนที่ถอดได้ว่ามองดูดี ๆ ที่ตรงกลางนี้มีดวงตะวันอัศจรรย์ ดวงตะวันสดใส ทันทีที่ได้เห็นก็เย็นสุขใจ เป็นเพลงชวนนึกภาพดวงตะวันไว้กลางกาย ตามด้วยช่วงไม่มีบรรทัดถอดเสียงและ jingle ช่วงพัก
มินิซีรีส์ทศชาติชาดก พระมหาชนก ผู้ยิ่งด้วยวิริยบารมี ตอนที่สาม ทบทวนว่าพระเจ้ามหาชนกแห่งกรุงมิถิลาตั้งพระอริฏฐชนกเป็นอุปราช พระโปลชนกเป็นเสนาบดี เมื่อพระมหาชนกสวรรคต พระอริฏฐชนกครองราชย์และตั้งพระโปลชนกเป็นอุปราช อำมาตย์ผู้ใกล้ชิดกราบทูลยุยงว่าอุปราชคิดปลงพระชนม์ ถูกทูลบ่อยเข้าก็เชื่อ สั่งจับพระโปลชนกไว้รอสำเร็จโทษ พระโปลชนกตั้งสัจจาธิษฐานว่าไม่เคยคิดเป็นศัตรูต่อเจ้าพี่ ขอให้เครื่องจองจำหลุด เทวดาบันดาลให้เครื่องจองจำแตกและเปิดประตูให้ พระองค์หนีไปอยู่หมู่บ้านชายแดน ได้รับการสนับสนุนจนมีสมัครพรรคพวกมาก
ทหารของพระโปลชนกบุกปล้นด่านหน้าของพระราชาและฆ่าทหารตายจำนวนมาก หัวหน้ากองทูลให้รีบยึดพระนคร พระโปลชนกดำริว่าถ้าหนีจะต้องสู้ศึกสองด้าน แต่ถ้ารีบล้อมพระนครก็มีสิทธิ์ชนะเพราะทหารในเมืองที่ภักดีมีมาก แม้ไม่เคยคิดร้ายต่อเจ้าพี่แต่เหตุการณ์บังคับ จึงยกทัพช้าง ม้า รถ ราบ ไปล้อมกรุงมิถิลาก่อนกองทัพปราบกบฏจะเคลื่อนออก แล้วส่งสารถึงพระเชษฐาว่าไม่เคยคิดแย่งราชสมบัติ แต่พระเจ้าพี่เชื่อคำยุยงจะสำเร็จโทษ บัดนี้จะมอบราชสมบัติหรือจะรบ ทหารและชาวเมืองมิถิลาที่ภักดีพากันมาเข้าร่วมทัพจำนวนมาก
พระเจ้าอริฏฐชนกไม่สบายพระทัยที่ต้องรบกับพระอนุชาและรู้สึกว่าตนเป็นฝ่ายผิด แต่เกรงชาวเมืองครหาว่าไม่ใช่ชายชาตินักรบ จึงตอบว่าจะรบ ก่อนออกรบตรัสกับพระอัครมเหสีว่าแพ้ชนะไม่อาจรู้ ถ้าพระองค์ประสบภัยให้รักษาครรภ์ไว้ให้ดี แล้วแนะอุบายรักษาชีวิตและทางหนีออกจากพระนคร การรบเพียงวันแรกทหารของพระโปลชนกก็ยิงธนูถูกพระเจ้าอริฏฐชนกสิ้นพระชนม์บนคอช้างกลางสนามรบ ข้าราชบริพารไม่มีใครต่อสู้อีก เปิดประตูเมืองรับทัพ แล้วอภิเษกพระโปลชนกครองราชสมบัติ
พระอัครมเหสีทราบว่าพระราชสวามีสวรรคต จึงเก็บของสำคัญใส่กระเช้า ปิดด้วยผ้าเก่าและข้าวสารข้างบน นุ่งผ้าเก่าปลอมเป็นหญิงชาวบ้าน ทูนกระเช้าออกทางประตูทิศเหนือ แต่ไม่เคยไปไหนลำพังจึงไม่รู้ทาง นั่งถามที่ศาลาว่ามีใครไปนครกาลจัมปากะบ้าง เพราะผู้ที่อยู่ในครรภ์คือพระโพธิสัตว์ บัลลังก์ของท้าวสักกะจึงร้อน ท้าวสักกะเนรมิตเกวียนมีประทุนและเตียงน้อย แปลงเป็นชายแก่ขับมารับ พระเทวีครรภ์แก่ขึ้นไม่ได้ แผ่นดินจึงนูนขึ้นถึงท้ายเกวียน พระนางบรรทมบนแท่นทิพย์หลับไป ท้าวสักกะขับไปราวสามสิบโยชน์ถึงแม่น้ำ ปลุกให้สรง ให้ผ้าเนื้อละเอียดและอาหารประณีต แล้วบรรทมต่อ การเดินทางจะเป็นอย่างไรให้ติดตามตอนต่อไป (ช่วงหนึ่ง Whisper ถอดคำว่าท้าวสักกะซ้ำยาวราวครึ่งนาที)
ครูไม่ใหญ่บอกให้ติดตามพระมหาชนกอีก 24 ชั่วโมง แล้วทวนว่าจำเรื่องและคำถามได้ไหม ให้ฟังคำตอบเหมือนนิยายปรัมปรา คุณพ่อได้ผู้ใหญ่ในบ้านเมืองสนับสนุนเพราะช่วงต้นชีวิตเคยสร้างบุญสงเคราะห์โลก ทั้งโรงเรียน โรงพยาบาล ช่วยคนยากจน สร้างถนน สร้างสะพาน ต่อมาถูกเพื่อนโกงจนหมดตัวเพราะทำบุญแล้วมาเสียดายภายหลังว่ารู้งี้ไม่น่าทำ จึงเปิดช่องให้กรรมที่เคยโกงหุ้นส่วนในอีกชาติหนึ่งตามมาทัน เรื่องนี้สอนว่าทำบุญแล้วเสียดายเท่ากับเปิดช่องให้วิบากกรรมส่งผล ถ้าไม่เสียดายบุญจะแน่นหนาจนวิบากไม่ได้ช่อง ครูไม่ใหญ่เล่าว่าตัวเองสร้างพระทุกวันมาหลายปีไม่ยอมให้ขาดแม้วันเดียว
คุณพ่อเสียชีวิตด้วยมะเร็งเพราะกรรมในปัจจุบันที่ดื่มสุราเป็นหลัก รวมกับกรรมปาณาติบาตที่ฆ่าสัตว์ทำอาหารและฆ่าสัตว์เล็กสัตว์น้อยในอดีตหลายวาระมารวมส่งผล ตายด้วยจิตเศร้าหมองมากจึงดำดิ่งไปมหานรกขุมห้าทันที ด้วยกรรมดื่มสุรากำลังถูกนายนิรยบาลกรอกน้ำกรดสีดำร้อนแรงอยู่ ทุกข์ทรมานจนรับบุญไม่ได้ บุญที่อุทิศไปรออยู่ที่ยมโลก จะได้รับเมื่อพ้นจากมหานรก ซึ่งมหานรกขุมนี้อายุหกพันล้านล้านปีมนุษย์ ครูไม่ใหญ่ถามว่าในชีวิตดื่มไปกี่ตุ่ม แลกกับหกพันล้านล้านปีคุ้มไหม ควรไหม ให้ลูกทำบุญทุกบุญอุทิศไปให้บ่อย ๆ
คุณแม่สบายช่วงต้นแต่ลำบากบั้นปลายเพราะชอบทำบุญตามอารมณ์ และไม่ค่อยระลึกนึกถึงบุญที่ตัวเองทำไว้ ทำให้กรรมตระหนี่ในชาติอื่นได้ช่องส่งผล ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าทำบุญแล้วต้องระลึกนึกถึงทุกวัน ยิ่งแก่ยิ่งต้องนึก เพราะไม่รู้ว่าจะตายเมื่อไร (ช่วงหนึ่ง Whisper ถอดปนภาษาอังกฤษ) คุณแม่กับคุณพ่อบุญธรรมเคยเป็นคู่ที่ชอบงอนกัน ยามงอนก็ตัดพ้อว่าชาติหน้าจะไม่มาเป็นสามีภรรยากันอีก แต่พอหายโกรธก็มาทำบุญร่วมกัน บุญนี้ทำให้ได้มาอยู่ร่วมกันภายหลัง ที่แอบรักตั้งแต่ก่อนแต่งงานแต่พูดไม่ออกเหมือนมีเพชรมาอุดปาก ก็เลยอด แต่ได้มาอยู่กันตอนบั้นปลาย สมหวังในที่สุด แฮปปี้เอนดิ้ง
พระพี่ชายกับครอบครัวผู้เขียนสนิทกันเหมือนครอบครัวเดียวเพราะทั้งอดีตและปัจจุบันเคยเกื้อกูลกันโดยเป็นญาติ และในพุทธันดรที่ผ่านมาท่านเคยเป็นพระอาจารย์ที่แนะนำธรรมะให้ครอบครัวนี้ โยมพ่อโยมแม่ของพระพี่ชายเสียชีวิตพร้อมกันจากอุบัติเหตุเพราะเคยเกิดในสังคมเกษตรกรรม เป็นสามีภรรยากันและร่วมกันฆ่าสัตว์ใหญ่เช่นวัวควาย ตายแล้วเกิดเป็นมนุษย์ทั้งคู่ จึงรับบุญที่อุทิศไม่ได้ เป็นกรรมส่วนตัวของท่าน ไม่เกี่ยวกับพระพี่ชาย น้องสาวคนที่หนึ่งกับสามีกิจการรุ่งเรืองหลายสาขาเพราะเคยเป็นสามีภรรยาที่ทำทานในพระพุทธศาสนาไว้พอสมควร ถ้าจะรักษาไว้ต้องสร้างบุญใหม่ให้มากเพราะบุญเก่าใช้ไปก็หมด หลานชายสร้างบารมีมาดีและพระพี่ชายเคยเป็นกัลยาณมิตรให้ในพุทธันดรที่แล้ว มีบุญบวชทั้งช่วงสั้น ช่วงยาว และตลอดชีวิต แต่ยังไม่หนาแน่น
น้องที่เกเรช่วงวัยเด็กเพราะในอดีตคบคนพาลช่วงหนึ่ง แต่ปรับปรุงตัวได้เพราะบุญที่เคยคบบัณฑิตและกตัญญูต่อบิดามารดา จะแก้วิบากที่ตกปลาฆ่าสัตว์ตอนเด็กให้สั่งสมบุญทุกบุญทั้งทาน ศีล ภาวนา ปล่อยสัตว์ปล่อยปลาเป็นอาจิณ และอุทิศบุญให้สัตว์ที่ไปเบียดเบียนมา น้องสาวคนเล็กเรียนสูงเพราะมีบุญเรื่องการศึกษา แต่ครอบครัวการงานไม่ลงตัวเพราะขาดบุญบางด้านและมีเศษกรรมกาเมส่งผล ปัญหากระดูกคอเสื่อม กระดูกสันหลังคดและข้อที่ห้าแยก ภูมิแพ้ ไมเกรน เยื่อหุ้มตาอักเสบ เพราะกรรมปาณาติบาตและชอบทรมานสัตว์ เช่นทุบ เฆี่ยน ตี มาส่งผล (ช่วงท้าย Whisper ถอดเพี้ยนบางคำ)
ในพุทธันดรที่ผ่านมา ผู้เขียน คุณแม่ และพี่น้องทุกคนยกเว้นคุณพ่อ ได้มาสร้างบารมีกับหมู่คณะในกองเสบียง ส่วนพระพี่ชายบุญธรรมเป็นทหารของพระราชาองค์ที่ออกบวช ได้บวชตามพระราชาจนตลอดชีวิต มีหน้าที่เผยแผ่ ผลการปฏิบัติธรรมเข้าถึงพระธรรมกายภายใน กลับไปดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ และได้ลงมาสร้างบารมีถึงสองรอบ หลานชายลูกของน้องสาวคนที่หนึ่งก็ได้ลงมาสองรอบ นอกนั้นไม่ใช่ ชาตินี้มาเจอกันแล้วให้ตั้งใจสร้างบารมีให้เต็มที่ทุกบุญ และอธิษฐานจิตไปดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ (ท้ายช่วง Whisper ถอดตัวอักษรซ้ำ)
ช่วงเพลงท้ายรายการ ไม่ได้ประกาศชื่อเพลง ท่อนที่ถอดได้ว่าเหมือนดวงตะวันที่มีดวงเดียว พุทธบุตรและพุทธบริษัทสี่ต้องเป็นหนึ่งเดียวกัน เป็นเพลงชวนพุทธบริษัทสามัคคีกัน จากนั้นตั้งแต่ราววินาที 6692 จนจบไฟล์ที่ 7278 Whisper ถอดเป็นบรรทัด jingle ซ้ำเกือบทั้งหมด แทรกด้วยบรรทัดที่ถอดมั่วสามบรรทัด ไม่มีช่วงปิดรายการและสวดสรรเสริญพระรัตนตรัยที่ถอดได้
เวลาเริ่มของช่วง คำสะกด tag ที่ขาด ช่วงที่ยังไม่มีในผัง หรือลิงก์เสีย บอกได้ที่นี่ - คนที่ฟังจริงเห็นสิ่งที่คลังนี้มองไม่เห็น
เข้าสู่ระบบด้วยปุ่มด้านบนของหน้าก่อน แล้วช่องเขียนถึงผู้ดูแลจะขึ้นที่นี่