พระธรรมกายประจำตัว

ตอบว่าการจารึกชื่อเป็นชื่อตระกูลที่ฐานองค์พระธรรมกายประจำตัวนั้น เมื่อบุญส่งผลก็จะมีสมบัติเป็นกงสีเป็นส่วนกลาง ทุกคนจะมีส่วนในการใช้สมบัตินั้น แต่ถ้าจารึกเป็นชื่อส่วนตัว เมื่อบุญส่งผลก็จะได้รับสมบัติมาใช้เป็นส่วนตัว จึงเลือกเอาได้ว่าจะเป็นเสาแก้วพันปีแบบกงสีหรือส่วนตัว เทียบกับที่ดินกงสีซึ่งมีชื่อทุกคนอยู่ในที่ดินผืนนั้น เวลาจะขายต้องหารือให้เป็นมติเอกฉันท์ ต่างจากที่ดินส่วนตัวที่ไม่เกี่ยวกับคนอื่น เหมือนที่ดินที่จะซื้อเป็นที่จอดรถในงานกฐินนี้

ผู้เขียนเล่าว่าได้ทำหน้าที่ผู้นำบุญ ทั้งทำเองและบอกบุญทุกอย่าง เช่นบอกบุญหล่อรูปเหมือนพระเดชพระคุณพระมงคลเทพมุนีทองคำได้ประมาณหนึ่งเอ็ม บอกบุญสร้างเสาแก้วได้มากกว่าสิบเอ็ดต้น และบอกบุญสร้างพระธรรมกายประจำตัวได้พันกว่าองค์ โดยออกทำหน้าที่ทุกวัน เพราะเลิกงานสี่โมงครึ่งก็กลับไปทำหน้าที่ต่อจนถึงตีหนึ่งตีสอง บางวันถึงบ้านดึกแล้วเข้าห้องน้ำก็สลบไปเลย เหมือนมีอะไรมาทำให้หมดสติ หายใจไม่ออก บอกไม่ถูก ล้มไปเลย แต่ก็นึกถึงหลวงปู่และขอขมาแล้วก็หมดสติไป มารู้อีกทีก็สว่างแล้ว

เล่าว่าตอนอายุ 95 ปี หลวงปู่ไปทำพิธีบวชนาคห้ารูป ขณะกำลังทำพิธีท่านบอกพระอาวุโสที่นั่งอยู่ไกล ๆ ว่าท่านเหนื่อยไม่ไหวแล้ว แล้วก็ฟุบลง พระลูกศิษย์จึงนำท่านส่งโรงพยาบาล ทำหน้าที่จนวาระสุดท้าย ผู้เขียนทราบข่าวจึงแวะเข้าวัดพระธรรมกาย เอาเงินไปสร้างองค์พระธรรมกายประจำตัวจารึกชื่อถวายท่านหนึ่งองค์ แล้วโทรไปบอก ท่านรับทราบก็ดีใจอนุโมทนาบุญและสดชื่นขึ้น ต่อมาอาการแย่ลงเพราะอายุมาก ลูกสาวคนที่สามจึงโทรบอกผู้ประสานงานที่วัดให้สร้างเพิ่มอีกหนึ่งองค์โดยโอนเงินไปให้ แต่ท่านมรณภาพไปก่อนหนึ่งชั่วโมง หมอบอกว่าหัวใจล้มเหลวเฉียบพลัน ก่อนหน้านั้นสองปีก็มีผู้นำบุญท่านหนึ่งสร้างพระประจำตัวโดยใส่ชื่อผู้บริจาคเป็นชื่อหลวงปู่ด้วย

ครูไม่ใหญ่แทรกว่าอีกหน่อยจะสร้างพระธรรมกายองค์ใหญ่ขนาดหนึ่งเมตรยี่สิบ ไปถวายตามวัดที่ต้องการ แล้วจารึกชื่อผู้บริจาค เพราะองค์เล็กที่มหาธรรมกายเจดีย์ภายนอกครบแล้ว แต่ภายในยังไม่หมด ต้องทำให้เต็มก่อน พอภายในเต็มก็ทำองค์ใหญ่ถวายวัดที่ต้องการ ที่ไม่ต้องการก็ไม่เป็นไร เพื่อให้ผู้รับตรงกัน และบอกว่าจะเรียงพระพุทธรูปตามความเข้าใจของแต่ละชาติที่เป็นชาวพุทธและตามยุคสมัยให้เห็น แล้วมาถึงพระธรรมกาย เพื่อให้เห็นว่าทำไมต้องพระธรรมกาย

ผู้เขียนเล่าว่าได้สร้างพระธรรมกายประจำตัวในวันนั้นด้วย ต่อมาก็สร้างให้พ่อ แม่ และลูกสาว รวมอีกสี่องค์ ได้ร่วมทำบุญกับทางวัดและศูนย์สาขาในจังหวัด มีความประทับใจในระเบียบและความสะอาดของวัดมาก ยิ่งเมื่อไปปฏิบัติธรรมก็ยิ่งเข้าใจมากขึ้น แต่มีอุปสรรคจากสามีที่ยังไม่เข้าใจวัด แม้มีจานดาวธรรมในบ้านเขาก็ไม่ยอมดู แต่ผู้เขียนคิดว่าคงมีสักวันที่เขาเข้าใจ จึงกราบขอความเมตตาจากครูไม่ใหญ่

เล่าว่าก่อนผ่าตัด ผู้เขียนพาพี่ชายมาทำบุญถวายภัตตาหาร สร้างองค์พระธรรมกายประจำตัว และทำบุญแผ่นล้านธรรม วันนั้นโชคดีได้กราบพระเดชพระคุณหลวงพ่อทัตตชีโว ท่านให้โอวาทว่าที่มาทำบุญที่วัดก่อนไปผ่าตัดนั้นถูกต้องแล้ว เพราะกลับไปแล้วก็ต้องตายแน่ ไม่ต้องกลัวเพราะทุกคนต้องตาย ไม่ตายช้าก็ตายเร็ว พอได้โอวาทนี้พี่ชายก็เอาจริงสุดขีด

เล่าว่าทั้งสองตัดสินใจเป็นหุ้นส่วนกันในการทำธุรกิจถึงสองบริษัทพร้อมกัน บริษัทแรกด้าน Beauty และ Spa บริษัทที่สองด้าน Import-Export โดยหนุ่มน้อยเป็นประธานกรรมการเพราะเป็นคนออกทุน ส่วนผู้เขียนออกความรู้และความชำนาญในการบริหารงาน เขาบอกว่าเราต่างมีในสิ่งที่แต่ละคนไม่มี เป็นสิ่งเติมเต็มของกันและกัน ระหว่างนั้นผู้เขียนชวนเขาเข้าวัดพระธรรมกายและชวนทำบุญครั้งแรก คือสร้างพระธรรมกายประจำตัวหนึ่งองค์ ทำกฐินซื้อที่ดินงานกฐินบรมมหาจักรพรรดิสองไร่ สร้างพระประธานอาคารหกสิบปี สร้างเสาแก้วพันปีหนึ่งต้น และกฐินรายวันอีกหนึ่งกอง ซึ่งน่าแปลกมากที่เขายอมทำบุญง่าย ๆ ทั้งที่เขาเป็นอิสลามและเพิ่งรู้จักวัดเพียงสองเดือน

ลูกเกิดศรัทธาสร้างพระธรรมกายประจำตัวให้แม่ พ่อ และตัวเอง ร่วมบุญหล่อพระประธานอาคาร 60 ปี ถวายภัตตาหารวัดพระธรรมกายและวัดสาขา และธรรมบุญวัดภาคใต้ 266 วัด ขณะแม่ป่วยลูกอยากให้แม่ได้ทำบุญใหญ่ในขณะที่ยังมีชีวิตอยู่เพราะรอช้าไม่ได้ จึงตัดสินใจทำบุญสร้างเสาแก้วพันปีสามร้อยต้นร่วมกับครูไม่ใหญ่จำนวนหนึ่งแสนบาท ตัดสินใจตอนเช้าแล้วทำเลย มีพระจากศูนย์ฝึกอบรมที่จังหวัดราชบุรีสามรูปมารับประเคนและนำพระธรรมกายใสมามอบให้ ลูกจัดให้แม่ถวายเงินด้วยมือของแม่เอง

ประมาณปี 2546 เมื่อลูกสาวอายุสิบขวบ ผู้เขียนจึงทำเรื่องขอไปอยู่ที่ประเทศเบลเยียม ซื้อบ้านธรรมดาหลังหนึ่งอยู่กับลูกสาวสองคน การกลับมาอยู่เบลเยียมครั้งนี้ทำให้ได้มารู้จักหมู่คณะที่วัดพุทธในเบลเยียมเมื่อปลายปี 2547 ได้มาร่วมสร้างบารมีอย่างเต็มกำลัง ทำบุญใหญ่ทุกบุญที่คุณครูไม่ใหญ่แนะนำให้ทำ ได้มาร่วมงานบุญกฐินที่วัดพระธรรมกายในปี 2548 ทั้งได้ทำบุญจักรแก้ว บุญเสาแก้วหนึ่งต้น สร้างพระธรรมกายประจำตัวทั้งของตัวเองและครอบครัว และถวายหลวงปู่ หลวงพ่อ คุณยาย รวมหกสิบแปดองค์ ปัจจุบันผู้เขียนและลูกสาวตั้งจิตปรารถนาจะสร้างบารมีติดตามหลวงปู่ หลวงพ่อ คุณยายไปทุกภพทุกชาติจนกว่าจะถึงที่สุดแห่งธรรม

วันนั้นชายคนนั้นโทรมาที่บ้านสามครั้ง ครั้งที่สามบอกว่าลูกสาวพูดแปลก ขอให้ไปดูหน่อย แม่ไปเคาะประตูก็ไม่เปิด จึงแอบดูตรงช่องประตูเห็นเขาแขวนคอไว้กับกรอบหน้าต่าง จึงพังประตูเข้าไปเห็นเท้าแตะพื้นตัวเขียว ไม่มีจดหมายเขียนบอกความในใจเลย มีเพียงข้อความในโทรศัพท์ที่ลูกสาวคนโตไปเปิดดูว่าขออโหสิกรรม เมื่อนำส่งโรงพยาบาลหมอบอกว่าขาดอากาศไปนาน ฟื้นมาก็ไม่รู้ว่าจะรับรู้ได้แค่ไหน ปัจจุบันลูกสาวอายุ 25 ปี มีอาการเหมือนคนหลับ ๆ ตื่น ๆ เดี๋ยวลืมตาเดี๋ยวหลับตา พูดไม่ได้ ถามอะไรก็เฉย แต่ได้ยินเสียงดังก็ตกใจ เวลาหมอฉีดยาก็ชักแขนหนีเหมือนเจ็บ แพทย์บอกว่าเส้นสมองเล็ก ๆ เสียหายไปเยอะ โอกาสฟื้นยาก จึงนำมารักษาที่บ้านและจะดูแลให้ดีที่สุด แม่ได้สร้างพระธรรมกายประจำตัวให้เขาและอุทิศบุญให้เรื่อยมา

ปีแรกที่แต่งงานคุมกำเนิดไว้ก่อน พอสองปีผ่านไปอยากมีลูกแต่ก็ยังไม่มี จึงสร้างพระธรรมกายประจำตัวภายนอกพร้อมจารึกชื่อให้ลูกที่ยังไม่มาเกิด แต่ก็ยังไม่มา จนต้องสร้างองค์พระอีกองค์จารึกชื่อหลวงปู่สด เขาจึงมาเกิดเป็นเด็กผู้ชาย ตอนตั้งท้องไม่รู้ตัวและมีเลือดออก หมอบอกว่าห้าสิบห้าสิบอาจแท้งได้แต่ก็ฉีดยากันแท้งให้จนพ้นขีดอันตราย ใกล้คลอดมีความดันสูง เหนื่อยง่าย เด็กเจ็ดเดือนแล้วไม่ยอมดิ้น หมอบอกว่าครรภ์เป็นพิษคลอดเองไม่ได้ต้องผ่าเอาเด็กออก และจะมีบุตรไม่ได้อีกเพราะเสี่ยงอันตรายมาก ลูกชายคลอดมาแข็งแรงสมบูรณ์และเลี้ยงด้วยตัวเองตามลำพัง

คำเฉลยว่าที่เกือบแท้งและครรภ์เป็นพิษคลอดเองไม่ได้ เพราะในอดีตมีเศษกรรมขายวัวที่ตั้งท้องให้เขาไปฆ่า ลูกชายก็มีเศษกรรมลักษณะเดียวกันแต่เบาบางแล้วจึงไม่แท้ง และเพราะมีกรรมใกล้เคียงกันจึงมาเกิดเป็นแม่ลูกกัน การสร้างพระธรรมกายประจำตัวและจารึกชื่อเป็นเพียงส่วนเสริมกับจิตอธิษฐาน เพราะทั้งสองต้องมาเกิดเป็นแม่ลูกกันอยู่แล้ว ลูกชายมาจากที่สว่างและไม่มีวิบากกรรมทางประสาทแบบพ่อ ส่วนน้องสาวที่มีลูกชายสามคนทั้งที่อยากได้ลูกสาวเพราะเคยสร้างบุญร่วมกันมา และจะได้บวชพระทั้งสามองค์ แล้วอธิบายหลักว่าผู้ที่มาเกิดจะเป็นลูกชายหรือลูกสาวขึ้นกับกรรมส่วนตัวของผู้มาเกิด กรรมที่เสมอกับพ่อแม่ และกรรมที่ทำร่วมกับพ่อแม่ โดยยกกรรมกาเมเจ้าชู้เป็นตัวอย่าง

ผู้เขียนว่าสามีเป็นลูกที่ดีแต่ตอบแทนคุณสายไป จากนั้นทำบุญก็ใส่ชื่อพ่อทุกครั้ง และสร้างพระธรรมกายประจำตัวให้พ่อ ผู้เขียนเคยแซวว่ากตัญญูเกิน ครูไม่ใหญ่ว่าอย่าพูดอย่างนั้น ให้อนุโมทนา หลังพ่อสามีเสียชีวิตไม่นาน น้องฝันเห็นพ่อสามีตัวสูงมากมาที่บ้าน แม่สามีได้ยินเสียงเปิดปิดประตูห้องพ่อและเสียงเดินแรง ๆ บ่อย จึงตะโกนเรียกชื่อไล่ให้ไปที่ชอบ ๆ ไม่ต้องมาหลอกหลอน ขู่จะเอากระดูกไปถ่วงน้ำ พอพูดจบเสียงก็เงียบ ครูไม่ใหญ่ว่าดุกว่าผี

เปรียบว่าถ้าไม่ยิ้มก็เหมือนนุ่งผ้าขาวม้า สวมรองเท้าแตะ หรือเขียนคิ้วข้างเดียวออกจากบ้าน แล้วถามว่าอีกกี่วันจะถึงวันคุ้มครองโลก ซึ่งจะมีการหล่อพระอีกเช่นเคย ชวนคิดว่าจะหล่อพระธรรมกายประจำตัวทีละองค์หรือหล่อที่เดียวแสนองค์เลย เพื่อประดิษฐานในมหาธรรมกายเจดีย์ที่ทำมาหลายปีแล้วให้เสร็จจะได้จัดงานฉลองกัน ฝากเป็นการบ้านให้ไปช่วยกันคิด จากนั้นพูดเล่นเรื่องอายุที่เพิ่มขึ้นเป็น 62 ว่าเป็นหนุ่มเด็กคือหน้าอ่อนลงเรื่อย ๆ ไม่ใช่เด็กหนุ่มที่หน้าเริ่มแก่ ช่วงท้ายถอดเสียงวนซ้ำประโยคเดิมหลายสิบบรรทัด ฟังไม่ชัดว่ากล่าวถึงใคร

ชวนเตรียมสร้างบารมีกันให้เยอะ ๆ เล่าว่าคราวก่อนหล่อองค์พระเล็ก ๆ สามแสนองค์เพื่อนำไปประดิษฐานที่อาคารภาวนา 60 ปี (ตัวเลขช่วงต้นถอดเพี้ยน) แต่ตอนนี้องค์โตขึ้นคือพระธรรมกายประจำตัวที่จะนำไปประดิษฐานในมหาธรรมกายเจดีย์ เป็นพระธรรมกายประจำตัวภายนอก เมื่อผ่านพันปีไปแล้วองค์ที่อยู่ภายในมหาธรรมกายเจดีย์จะเสื่อมสลายช้ากว่า และจะได้มหาธรรมกายเจดีย์ที่มีพุทธปฏิมากรถึงหนึ่งล้านองค์ เป็นที่รวมใจของมนุษย์และเทวดาให้ระลึกถึงพระพุทธเจ้าที่ดับขันธปรินิพพานไปแล้วนับไม่ถ้วน

เล่าว่าแต่เดิมครูไม่ใหญ่ตั้งใจให้สร้างพระธรรมกายประจำตัวหนึ่งคนหนึ่งองค์หนึ่งชื่อ เป็นตัวแทนมนุษย์หกพันกว่าล้านคนทั่วโลกย่อเหลือหนึ่งล้านคน จารึกชื่อผู้สถาปนาในฐานะตัวแทนของมนุษย์และเทวดา แต่สถานการณ์ทำให้ต้องปรับเพื่อให้เสร็จทันใช้ เพราะการสื่อสารยังไปไม่ทั่วถึง บางคนไม่อยากเห็นมหาธรรมกายเจดีย์เกิดขึ้นจึงปิดบังข้อมูลที่แท้จริง จึงมีทั้งคนหนึ่งสร้างหลายองค์ รายชื่อจึงไม่ครบหนึ่งล้านคนที่ไม่ซ้ำกันก็ไม่เป็นไร ขอให้มหาธรรมกายเจดีย์เกิดขึ้นและผู้มีชื่อจารึกเป็นตัวแทนของทุกคน แล้วพูดถึงการสั่งสมลักษณะมหาบุรุษทีละนิดด้วยการมีภาพกายมหาบุรุษในใจ

จะรอกันให้ครบหนึ่งล้านองค์ ตอนนี้เปิดโอกาสให้ผู้มาภายหลังสร้างพระธรรมกายประจำตัวประดิษฐานภายนอกมหาธรรมกายเจดีย์ จารึกชื่อตัวเองหรือชื่อผู้มีพระคุณ ส่วนภายในมหาธรรมกายเจดีย์เก็บไว้สำรอง เมื่อองค์ภายนอกผุพังตามกาลเวลาจะนำองค์ข้างในออกมาประดิษฐานแทน มีสามระดับซึ่งแจ้งนักเรียนทั่วโลกแล้ว ส่วนเรื่องอื่นจะทยอยคุยกันไป แล้วชวนมาหล่อพระกันก่อน หลังจากนั้นราวเกือบหนึ่งนาทีครึ่งไม่มีบรรทัดถอดเสียง

แม้อายุเพิ่มขึ้นอีกปีก็ต้องสร้างบารมีต่อ วันที่ 22 เมษายนจะได้มาประดิษฐานพระธรรมกายประจำตัวที่เหลือภายในมหาธรรมกายเจดีย์ ปีนี้รอหนึ่งแสนองค์ ให้เตรียมใจใส ๆ มารับมหาสุวรรณนิธิไปอธิษฐานจิตที่บ้าน ซึ่งมีสามระดับคือจุลเศรษฐี มหาเศรษฐี และบรมเศรษฐี จะเป็นเศรษฐีต้องมีทรัพย์มาก ต้องมีบุญมาก ต้องสร้างบุญมาก ไม่มีพรหมหรือฟ้าลิขิต เราต้องเป็นสถาปนิกออกแบบชีวิตเอง ถ้าจะเป็นบรมเศรษฐีก็ต้องสุด ๆ อย่างท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐี แล้วชวนทบทวนเรื่องของท่าน ช่วงที่ตามมาราวหกนาทีถอดเสียงได้แต่บรรทัดคั่นซ้ำ ไม่มีเนื้อความให้อ่าน

หลังทบทวนเรื่องท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐี อยากเห็นคนแบบนี้สร้างศูนย์กลางขึ้นบนโลกสักคน แต่เดิมท่านก็เคยพอกินไม่พอใช้อย่างเรา ถ้าอยากเป็นอย่างท่านต้องสั่งสมบุญทุกบุญไม่ให้ตก บุญที่จะถึงคือประดิษฐานพระธรรมกายประจำตัวภายในมหาธรรมกายเจดีย์ที่ตั้งเป้าไว้หนึ่งล้านองค์ ภายนอกได้สามแสนองค์แล้ว ภายในยังไม่เต็ม จารึกชื่อตัวเองหรือชื่ออื่นได้แต่ขออย่าใช้ชื่อหมาแมว สัตว์ที่รักให้เลี้ยงไว้ที่บ้าน อย่านำแมวขาหักหรือไก่ชนที่แพ้ไปปล่อยวัด เพราะพระมีหน้าที่บำเพ็ญสมณธรรม และวัดต้องการความสงบ แล้วชวนดูช่วงสั้น ๆ ที่ถอดเสียงได้ไม่กี่คำ

ผู้ประสานงานชาวศรีลังกาทายว่าหลวงพ่ออายุยี่สิบเจ็ด สามสิบ หรือสามสิบห้าถึงสามสิบแปด พอรู้ว่าหกสิบสองก็งงมาก ครูไม่ใหญ่หยอกว่าตอนนี้ยังอุ่นเครื่อง ต่อไปจะหนุ่มเด็กคือหน้าเหมือนเด็ก ไม่ใช่เด็กหน้าแก่ แล้วอ่านคำของแฟนรายการชาวศรีลังกาที่บอกว่า DMC ทำให้ครอบครัวมีความสุขทั้งที่ฟังไม่รู้เรื่อง ทุกวันพระจะชวนเพื่อนผู้หญิงมาสวดมนต์นั่งสมาธิ และอยากสร้างองค์พระ ครูไม่ใหญ่ตอบว่าติดต่อผู้ประสานงาน ช่วงท้ายมีบรรทัดถอดเสียงซ้ำราวครึ่งนาทีแล้วครูไม่ใหญ่ถามทายเพลงสั้น ๆ

ถามว่าอีกกี่วันจะถึงวันคุ้มครองโลก ตอบห้าสิบสองวัน กิจกรรมพิเศษที่เป็นทางมาแห่งบุญคือหล่อองค์พระธรรมกายประจำตัว ครูไม่ใหญ่ทำไปแล้วแสนองค์องค์ละสิบบาท วันนี้ทำเพิ่มอีกหนึ่งแสนองค์องค์ละสิบบาท แล้วขอแบ่งบุญให้นักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลกทุกคน

ครูไม่ใหญ่ว่าวันที่ 22 เมษายนมาหล่อพระธรรมกายประจำตัวในมหาธรรมกายเจดีย์กันทุกปี ใครยังไม่ได้ทำให้มาเอาบุญ หล่อพระทีเดียวแสนองค์ไม่มีที่ไหนในโลก ที่อื่นหล่อได้ทีละองค์ นึกถึงบุญทีไรก็ได้นึกทีละแสนหรือสามแสนองค์ องค์พระพึบขึ้นมาปิดอบายเปิดสวรรค์ ดูดบุญทุกบุญที่ทำผ่านมา สิ่งที่หมองก็หายไป การปฏิเสธบุญคือการปฏิเสธความสุขและความสำเร็จในชีวิตทุกระดับตั้งแต่ปุถุชนจนเป็นพระอริยเจ้า

ครูไม่ใหญ่ว่าบุญใหญ่มีอาทิตย์ละครั้งเดือนละครั้ง เดือนหน้าวันอาทิตย์ต้นเดือนเมษายนตรงกับวันเลือกตั้ง คือวันอาทิตย์ที่ 2 เมษายน 2549 ขอให้ทำความเข้าใจกันไว้ และในเดือนเมษายนมีพิธีหล่อพระธรรมกายประจำตัวหนึ่งแสนองค์ที่จะประดิษฐานในมหาธรรมกายเจดีย์ อีกสี่สิบเจ็ดวันถึงวันคุ้มครองโลก 22 เมษายน ชวนมาหล่อพระกันนะคนดี

ถ้ายังไม่ยิ้มแปลว่ายังแต่งตัวไม่เสร็จ เหมือนใส่สูทนุ่งผ้าขาวม้า ใส่รองเท้าแตะ หรือเขียนคิ้วข้างเดียวออกไปทำงาน แล้วนับว่าอีกสี่สิบห้าวันจะถึงวันคุ้มครองโลก ให้รักษาใจให้ใสด้วยการทำทาน รักษาศีล เจริญภาวนาสม่ำเสมอ ใจจะได้เหมาะเป็นภาชนะรองรับบุญใหญ่ การหล่อพระครั้งละแสนองค์ไม่ได้เกิดขึ้นง่าย ๆ พระธรรมกายประจำตัวจะนำไปประดิษฐานในมหาธรรมกายเจดีย์ซึ่งตั้งใจไว้หนึ่งล้านองค์ ภายนอกสามแสนองค์เสร็จแล้ว ภายในอีกเจ็ดแสนองค์หล่อไปแล้วส่วนหนึ่งและจะทยอยหล่อจนเสร็จ ถามว่าอยากหล่อไหม

ถามว่าเหลือกี่วันจะถึงวันคุ้มครองโลก นักเรียนตอบสี่สิบสี่วัน ให้รักษาใจให้ใสเพื่อเป็นภาชนะรองรับบุญใหญ่ในวันคุ้มครองโลกที่จะหล่อพระธรรมกายประจำตัวประดิษฐานภายในมหาธรรมกายเจดีย์หนึ่งแสนองค์ ตั้งใจให้มหาธรรมกายเจดีย์มีพระธรรมกายประจำตัวหนึ่งล้านองค์ ภายนอกสามแสนองค์เสร็จแล้ว ภายในเจ็ดแสนองค์ค่อย ๆ ทยอยสร้างไว้ไปอีกพันปีข้างหน้า ใครยังไม่ได้ทำก็มาทำ ตามด้วยบรรทัด jingle ซ้ำยาว

ให้จำไว้ว่าเราคือผู้ออกแบบชีวิต แล้วพูดถึงมหาสุวรรณนิธิที่จะใช้หล่อพระธรรมกายประจำตัวในวันคุ้มครองโลก 22 เมษายน มารับได้ทุกวันโดยติดต่อผู้ประสานงาน ยิ่งรับเร็วยิ่งได้นำไปอธิษฐานจิต นึกถึงมหาสุวรรณนิธิไว้กลางกาย กลั่นให้ใสในใจที่หยุดนิ่งทุกวัน บุญเกิดตั้งแต่วินาทีนั้นไปจนถึงวันหล่อ หลับตาลืมตา นั่งนอนยืนเดินก็เห็นมหาสุวรรณนิธิอยู่ตรงกลาง จากดวงสีทองค่อย ๆ แปรเป็นดวงใส ช่วง 752-876 ถอดเสียงรวบเป็นบรรทัดเดียวจึงอาจมีเนื้อหาที่ไม่ได้ถอดออกมา

ครูไม่ใหญ่ถามว่าอีกกี่วันถึงวันคุ้มครองโลก นักเรียนตอบสี่สิบวัน ให้รักษาใจใส ๆ เพราะจะไปทำบุญใหญ่ในวันคุ้มครองโลก 22 เมษายน คือหล่อพระธรรมกายประจำตัวไปประดิษฐานภายในมหาธรรมกายเจดีย์หนึ่งแสนองค์ ที่ตั้งใจไว้ว่ามหาธรรมกายเจดีย์จะประดิษฐานพระธรรมกายประจำตัวหนึ่งล้านองค์ ภายนอกสามแสนองค์เสร็จเรียบร้อยแล้ว เหลือเจ็ดแสนองค์ภายในก็ค่อย ๆ ทยอยหล่อกัน ช่วงท้ายถอดเสียงเพี้ยนปนภาษาต่างประเทศแล้วเงียบไปราวหนึ่งนาที

ครูไม่ใหญ่ว่าการตรึกมหาสุวรรณนิธิเป็นการเตรียมตัวก่อนมาหล่อพระธรรมกายประจำตัวจำนวนหนึ่งแสนองค์ ซึ่งไม่ใช่เรื่องง่ายและเกิดได้ยากในโลก แม้โรงงานหล่อพระก็ยังทำอย่างนี้ไม่ได้ แต่ของเราเคยทำมาหลายครั้งตั้งแต่สามแสนองค์ แล้วมาสลับเป็นแสนองค์ ภาพนี้จะติดตัวไปเป็นบริกรรมนิมิต ฉายให้เห็นตอนใกล้จะละโลก เป็นภาพสวยงามที่นำความปลื้มมาแม้ร่างกายมีทุกขเวทนา นึกว่าเราหล่อพระได้เป็นแสนองค์ ความปลื้มจะกลั่นกาย วาจา ใจให้สะอาดบริสุทธิ์ก่อนไปพบภพภูมิใหม่ที่ประณีตกว่าภูมิมนุษย์

ครูไม่ใหญ่ชวนว่าตามกัน อีกสามสิบหกวันจะถึงวันคุ้มครองโลก ซึ่งจะมีการหล่อพระธรรมกายประจำตัวประดิษฐานภายในมหาธรรมกายเจดีย์ถึงหนึ่งแสนองค์ เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นไม่ง่าย ช่วงนี้ให้รักษาใจให้ใสด้วยการนำมหาสุวรรณนิธิทุกระดับทั้งจุลเศรษฐี มหาเศรษฐี และบรมเศรษฐี น้อมไปไว้ที่ศูนย์กลางกายฐานที่เจ็ด เมื่อใจหยุดนิ่งสีทองจะเปลี่ยนเป็นสีแก้วใส ใจก็ใสตาม ใจใสคือภาชนะที่เหมาะรองรับบุญใหญ่ บุญจะไม่หกไม่หล่น เป็นการเตรียมตัวอย่างถูกหลักวิชา ใจต้องใสทั้งก่อนทำ กำลังทำ และหลังทำ เวลาบุญส่งผล รูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ คุณสมบัติจะเต็มเปี่ยมบริบูรณ์ได้มาง่ายไม่มีอุปสรรค แล้วชวนมาหล่อพระกัน

ครูไม่ใหญ่ถามว่าเหลืออีกกี่วันจะถึงวันคุ้มครองโลก นักเรียนตอบสามสิบห้าวัน ช่วงนี้ให้รักษาใจให้ใสด้วยการนำมหาสุวรรณนิธิที่ได้รับไปแล้วทั้งระดับจุลเศรษฐี มหาเศรษฐี และบรมเศรษฐี ไปตั้งไว้ที่ศูนย์กลางกายฐานที่เจ็ด ทำใจหยุดนิ่ง ใจใส สุวรรณนิธิก็จะใสตาม ภาชนะที่จะรองรับบุญก็ขยายตาม เป็นการเตรียมตัวก่อนวันหล่อพระธรรมกายประจำตัวหนึ่งแสนองค์ที่จะนำไปประดิษฐานภายในมหาธรรมกายเจดีย์ (วันที่ของวันหล่อพระถอดเสียงได้ไม่ชัด)

ครูไม่ใหญ่อ่านรายชื่อผู้ร่วมบุญพร้อมจำนวนเงินองค์ละไม่กี่บาท (ชื่อถอดเสียงไม่ได้ความ) นักเรียนสาธุการ แล้วอนุโมทนาผู้มีส่วนร่วมสร้างพระธรรมกายประจำตัวภายในมหาธรรมกายเจดีย์ อวยพรให้บุญล้นฟ้าทุกวัน เข้าถึงพระธรรมกายกันทุกคน แบ่งบุญให้นักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลก และอวยพรผู้หนึ่งเนื่องในวันคล้ายวันเกิด (ชื่อถอดเสียงไม่ได้ความ) ให้เกิดด้วยธรรมกาย สุขภาพแข็งแรง สมหวังดังใจทุกสิ่ง

ครูไม่ใหญ่บอกว่าอีกสามสิบสามวันจะถึงวันคุ้มครองโลก ซึ่งจะมีบุญใหญ่คือการหล่อพระธรรมกายประจำตัวหนึ่งแสนองค์ เพื่อนำไปประดิษฐานภายในมหาธรรมกายเจดีย์ คู่กับพระธรรมกายประจำตัวที่ประดิษฐานภายนอกมหาธรรมกายเจดีย์ เมื่อพันปีล่วงไปแล้วก็จะมีประโยชน์ต่อไป (ท่อนนั้นถอดเสียงไม่ชัด) แล้วชวนให้มาเอาบุญ มาหล่อพระกัน ต่อจากนั้นไม่มีบรรทัดถอดเสียงราวหนึ่งนาทีครึ่ง

บทสรุปท้ายมินิซีรีส์ว่าเรื่องพระเตมีย์เป็นการบำเพ็ญเนกขัมมบารมีขั้นสูงสุดที่เรียกว่าปรมัตถบารมี แม้ยังทรงพระเยาว์ก็มีพระทัยแน่วแน่จะออกบรรพชา ทนบททดสอบที่ยากยิ่งและรอคอยยาวนาน ไม่ละขันติธรรม จนออกผนวชสำเร็จและผู้คนพากันบวชตาม พวกเราเคยสร้างบารมีเป็นทีมใหญ่มาหลายชาติ เมื่อหวังบุญบารมีอันไพบูลย์ต้องเข้มแข็งหนักแน่น ไม่ละความตั้งใจเดิม การสร้างบารมีให้ดีที่สุดควรอยู่ในเพศนักบวชซึ่งเป็นอุดมเพศ ผู้ไม่มีภาระครอบครัวจึงควรออกบวช ส่วนผู้มีภาระครอบครัวและสังคมให้ตั้งตนในทางที่ชอบ มีศีลห้าบริสุทธิ์ ไม่ยุ่งเกี่ยวอบายมุข เว้นอคติสี่ ขวนขวายสร้างมหาทานบารมีเต็มกำลัง เพราะทานบารมีเป็นอุปการะทั้งแก่มนุษย์ เทวดา และบรรพชิต จึงขอเชิญนักสร้างบารมีทุกท่านมาร่วมพิธีหล่อพระธรรมกายหนึ่งแสนองค์เพื่อประดิษฐานภายในมหาธรรมกายเจดีย์ วันที่ 22 เมษายน 2549 เพื่อขยายสันติสุขในใจมนุษย์และสร้างสันติภาพที่แท้จริงแก่โลก

ครูไม่ใหญ่บอกว่าเหลือเวลาอีกสามสิบสองวันจะถึงวันคุ้มครองโลก ซึ่งมีบุญใหญ่คือหล่อพระธรรมกายประจำตัวที่จะประดิษฐานภายในมหาธรรมกายเจดีย์ถึงหนึ่งแสนองค์ การหล่อพระครั้งละแสนองค์ไม่ได้เกิดขึ้นง่าย ๆ เป็นลาภของเราที่ได้เกิดในยุคนี้และได้เป็นเจ้าของบุญทุกองค์ บุญนี้ทำให้ปิดอบายไปสวรรค์ แค่นี้ก็คุ้มเกินคุ้มแล้ว เมื่อระลึกถึงบุญนี้ตลอดเวลาจนเห็นพระองค์หนึ่งในแสนองค์นั้นอยู่กลางใจก็ปิดอบายไปสวรรค์ อบายนั้นทุกข์ทรมานมากและยาวนาน ตกมหานรกเป็นหลายพันล้านล้านปีในเมืองมนุษย์ การปิดอบายคือปิดความทุกข์ทรมานของชีวิตและเปิดประตูสวรรค์

กว่าจะมีพระพุทธรูปให้เราหล่อได้ไม่ใช่เรื่องง่าย ต้องมีการอุบัติขึ้นของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ท่านบรรลุธรรมเข้าถึงพระรัตนตรัยในตัวทุกระดับจนเป็นพระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า แล้วถ่ายทอดปริยัติ ปฏิบัติ ปฏิเวธ ให้มนุษย์และเทวดาปฏิบัติตามจนเป็นพระโสดาบันถึงพระอรหันต์ แล้วจึงจำลองรูปเคารพออกมา ซึ่งมีสองลักษณะคือรูปกายเนื้อของพระพุทธเจ้าและกายธรรมของพระองค์ รวมถึงกายธรรมที่อยู่ในตัวมนุษย์ทุกคน ที่เราจะหล่อพระธรรมกายประจำตัวก็เพื่อระลึกถึงพระพุทธเจ้า กายธรรมในตัวเรา และผู้สอนให้เราบรรลุธรรม ท้ายช่วงเสียงถอดหลุดเป็นคำมั่วหลายภาษาราวครึ่งนาที

ประกาศรายนามผู้ร่วมบุญโครงการสร้างพระธรรมกายประจำตัวหนึ่งแสนองค์ ในโอกาสวันคุ้มครองโลก 2 เมษายน 2549 ถอดได้ว่ามีเจ้าภาพหุ้มองค์พระองค์ละห้าบาท และบูชาพระธรรมองค์ละหนึ่งบาทห้าสิบสตางค์ ชื่อเจ้าภาพถอดไม่ชัด และช่วงกลาง Whisper ถอดคำซ้ำยาวราวหนึ่งนาที ท้ายช่วงเป็นคำให้พรให้รวยเร็ว แรง รวด รวยล้นฟ้า สร้างบารมีเข้าถึงพระธรรมกายทุกคน และขอแบ่งบุญนี้ให้นักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทุกคน

ไฟล์ต่อเข้ากลางประโยคเรื่องหล่อพระหนึ่งแสนองค์ องค์ละสิบบาท ครูไม่ใหญ่แบ่งบุญให้นักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลก บอกว่าต้องไม่ให้ขาดแม้วันเดียวในการหล่อพระ เพราะการหล่อพระธรรมกายประจำตัวครั้งละแสนองค์เกิดขึ้นได้ยาก เป็นบุญใหญ่ที่จะปิดอบายไปสวรรค์ ไปอบายทุกข์ทรมานมากทั้งในมหานรก อุสสทนรก ยมโลก เปรต อสุรกาย หรือเป็นสัตว์เดรัจฉาน และอยู่ในมหานรกยาวนานด้วยวิบากกรรมที่ทำไว้ตอนเป็นมนุษย์

อีกแค่ 30 วันจะได้มาหล่อพระธรรมกายประจำตัวประดิษฐานในมหาธรรมกายเจดีย์ นักเรียนใหม่ถามว่าประดิษฐานตรงไหน ก็ภายในมหาธรรมกายเจดีย์ ครูไม่ใหญ่บอกว่าสิ่งที่ควรสงสัยกลับไม่สงสัย คือในตัวเรามีพระไหม จะเข้าถึงพระได้ไหม ส่วนพระภายในเจดีย์ทำไว้สำหรับอีกพันปีข้างหน้า เมื่อพระพุทธปฏิมากรภายนอกผุพังไปตามกาลเวลา เจอฝนกรดดินฟ้าอากาศ ก็จะได้นำพระที่ผุพังน้อยกว่าออกมาแทน ภายนอกสามแสน ภายในเจ็ดแสน รวมเป็นล้านองค์ ค่อย ๆ ทยอยหล่อและประดิษฐานกันไป

ครูไม่ใหญ่แนะวิธีรักษาใจให้ใสตลอดสามสิบวันก่อนหล่อพระ นึกถึงสิ่งดี ๆ นึกถึงบุญที่ทำผ่านมาและบุญที่กำลังจะทำ นึกถึงธรรมะที่ได้ฟังได้อ่านแล้วตรึกตรองหาเหตุหาผล หรือฟังเรื่องการปฏิบัติธรรมแล้วเล่าสู่กันฟัง และไปชวนคนทำความดี ชวนคนมาหล่อพระ ใจจะมีแต่เรื่องพระอย่างเดียว

ต่อจากช่วงที่มีแต่เสียงดนตรีและท่อนร้องที่ถอดไม่ได้ความ อ่านรายนามผู้ร่วมบุญหล่อพระธรรมกายประจำตัว ถอดได้ว่ามีเจ้าภาพทำเพิ่มอีกองค์ละสิบบาทรวมเป็นองค์ละสามสิบบาท และกัลยาณมิตรกลุ่มหนึ่งกับร้านไหมไทยทำเพิ่มองค์ละบาทห้าสิบสตางค์ ชื่อเจ้าภาพถอดไม่ชัด ครูไม่ใหญ่อนุโมทนาว่าถูกต้องมาก จะไม่ให้แต่ละวันว่างเว้นจากการทำองค์พระ เราเกิดมาสร้างบารมี ต้องเป็นมหาเศรษฐีกันทุกคน อีก 30 วันถึงวันคุ้มครองโลกจะไม่ยอมให้ขาดการสร้างพระธรรมกายประจำตัวเลยแม้วันเดียว ช่วงท้ายมีบรรทัดที่ Whisper ถอดมั่ว

ครูไม่ใหญ่อธิบายว่าเรื่องสำคัญคือถ้าฉันชวนเธอไปที่สุดแห่งธรรม แล้วพักกลางทางที่ดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ ปิดอบายไปสวรรค์ แก้วิบากกรรม สิ่งที่จะชวนทำคือวันคุ้มครองโลกซึ่งอีก 26 วันจะถึง ต้องรักษาใจให้ใสเพื่อรอรับบุญใหญ่ คือการหล่อพระธรรมกายประจำตัวหนึ่งแสนองค์ ประดิษฐานในมหาธรรมกายเจดีย์ ภายนอกสามแสนองค์ เมื่อเวลาผ่านไปพันปีสิ่งทั้งหลายผุพังเป็นธรรมดา แต่ภายในจะผุช้ากว่า (ช่วงราว 950-983 ถอดได้แค่คำว่าพันองค์) ประหยัดสุด ประโยชน์สูง เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นได้ยาก

ไฟล์เริ่มกลางรายการ ไม่มีช่วงเปิดรายการ คาถา และการบ้าน บรรทัดแรกเป็นท้ายเพลงไปกับฉัน แล้วครูไม่ใหญ่บอกว่าเหลืออีก 25 วันถึงวันคุ้มครองโลก ให้รักษาใจให้ใสเพื่อรองรับบุญใหญ่ที่ไม่ได้เกิดขึ้นง่าย ๆ คือพระธรรมกายประจำตัวหนึ่งแสนองค์ที่จะนำไปประดิษฐานในมหาธรรมกายเจดีย์ และถ้าทุกอย่างลงตัว ซึ่งวันนี้หารือกันเสร็จไป 99% แล้ว อาจนิมนต์พระผู้มีบุญระดับพระสังฆาธิการเจ้าอาวาสหนึ่งหมื่นวัด (ถอดเสียงเพี้ยน) ไม่ใช่หนึ่งหมื่นรูป เพราะแต่ละวัดมีพระติดตามมาด้วย ยาวไปถึงหนึ่งโยชน์ เท่ากับ 16 กิโลเมตร ระยะจากวัดพระธรรมกายถึงดอนเมือง ให้คิดเตรียมถวายไทยธรรม มีปัจจัย ย่าม และอื่น ๆ อีกมาก บอกหมดเดี๋ยวไม่ตื่นเต้น

ปี 2549 ที่ว่างเว้นมาหลายปีจะกลับมามีแบบนี้อีก และคราวนี้มีที่มุงที่บัง มีหลังคา คือข้างใต้ชั้นสองของมหารัตนวิหารคดที่ช่วยกันสร้าง ยาวเหยียดรอบละสามกิโลเศษ ต้องหลายรอบกว่าจะได้ 16 กิโลเมตร ใครอยากเป็นบุคคลประวัติศาสตร์ที่มาสร้างบุญใหญ่ให้เตรียมตัว อีกหนึ่งเปอร์เซ็นต์ที่เหลือให้คอยดูวันพรุ่งนี้ คืนนี้ให้ฝันไปก่อนว่า 99.94 เหมือนทองคำบริสุทธิ์ (ถอดว่า ทองสวิส) มีแนวโน้มเป็นไปได้ ส่วนที่เป็นไปได้แน่แล้วคือหนึ่งแสนองค์ ก่อนถึงวันนั้นให้ทบทวนบุญ คลำหัวใจดูว่าปีติและภาคภูมิใจกับภาพประวัติศาสตร์

อีก 24 วันจะถึงวันคุ้มครองโลก ให้ใช้เวลานี้สร้างบารมีให้เต็มที่ทั้งทำเองและชวนคนอื่น รักษาใจให้ใสตามหลักวิชาการสั่งสมบุญ ใจใสทั้งก่อนทำ ขณะทำ และหลังทำ ช่วงนี้คือช่วงก่อนทำ ให้นำมหาสุวรรณนิธิทุกระดับ ตั้งแต่จุลเศรษฐี มหาเศรษฐี ถึงบรมเศรษฐี ที่เป็นโลหะสีทองซึ่งจะนำมาหล่อพระธรรมกายประจำตัวที่ประดิษฐานในมหาธรรมกายเจดีย์หนึ่งแสนองค์ มาไว้ที่กลางกาย ทำใจหยุดนิ่งจนสีทองแปรเป็นแก้วใส ใจก็ใสและขยาย เหมาะเป็นภาชนะรองรับบุญใหญ่ไม่หกไม่หล่น บุญนี้จะทำให้ได้สมบัติทั้งสามง่าย ๆ ไม่มีวิบัติ จึงชวนวันที่ 22 เมษายนมาหล่อพระกัน ท้ายช่วงไม่มีบรรทัดถอดเสียงราวหนึ่งนาทีครึ่ง

ที่แปลกกว่านั้นคือทันทีที่พ่อเสีย ไข้ของเธอดีขึ้นจนลุกไปหาหมอได้หน้าตาเฉย รุ่งเช้าแม่เล่าว่าคุณป้าที่เฝ้าสามีเตียงข้าง ๆ ในห้องเดียวกันเห็นชายนุ่งกางเกงสีแดงสามคนเดินทะลุประตูเข้ามา ป้ากลัวมากนึกว่าจะมาเอาสามีตัวเอง แต่ทั้งสามเดินตรงไปที่เตียงพ่อ พ่อดิ้นสุดแรงจนหัวไปอยู่ปลายเตียง ร้องว่าไม่ไป ไม่ไป จนหมดลม แต่แม่ที่นอนข้างเตียงซึ่งปกติตื่นง่ายกลับหลับไม่รู้เรื่อง เธอยิ่งเสียใจกลัวพ่อไปอบาย ครูไม่ใหญ่แทรกว่าเวลาจะตายให้ทำใจใสจนเห็นองค์พระแล้วเข้ากลางองค์พระไปเลย ถ้าใจยังขุ่นมัวหมองพวกนี้จึงมา จากนั้นเธอเข้าห้องพระนั่งสมาธิทำใจใส และช่วงที่พ่อเสียทำบุญใหญ่ให้พ่อทั้งสัปดาห์ ทั้งสร้างองค์พระธรรมกายประจำตัวที่วัดพระธรรมกาย ไปวัดปากน้ำภาษีเจริญ ไปวัดไกลบ้านถวายสังฆทาน สร้างวิหาร อธิษฐานให้พ่อทุกคืน

ชุดคำถาม ช่วงเตี่ยป่วยหนัก ผู้เขียนเอารูปองค์พระธรรมกายให้เตี่ยไหว้ เตี่ยไหว้และยิ้มด้วย ผลบุญนี้ช่วยท่านอย่างไร ตอนนี้ท่านเข้าใจลูกสะใภ้หรือยัง เวรที่จองไว้กับลูกสะใภ้สิ้นสุดหรือยัง ชาติหน้าจะพบกันอีกไหม ลูกสะใภ้อโหสิกรรมให้หมดแล้ว คุณแม่อยู่ภพภูมิใด สร้างพระธรรมกายประจำตัวให้ท่านมีผลอย่างไร น้องสาวคนที่สามมีกรรมอะไรจึงเป็นโรคประสาท เกี่ยวกับสิ่งที่เธอนับถืออยู่อย่างไร ผูกเวรกับครอบครัวมาอย่างไร ถ้าภรรยาอโหสิแต่เธอยังผูกพยาบาทจะมีผลในชาติหน้าอย่างไร ทำไมภรรยาไม่เป็นที่รักของญาติฝ่ายสามีรวมทั้งตัวเขาด้วย เคยเป็นศัตรูกันหรือมาแต่งงานเพื่อชำระบัญชีหรือเปล่า ครูไม่ใหญ่แทรกว่าไม่ใช่ เป็นคู่บุญคู่บารมีกัน

ชุดคำถามต่อ คุณตากับคุณยายจากกันไปแล้วกลับมาพบกันโดยบังเอิญจนแต่งงานเพราะเหตุใด คุณตาต้องผ่าตัดไส้เลื่อน ตัดต่อมลูกหมาก ผ่าตัดกระดูกหลายครั้งและมีโรคแทรกซ้อนเพราะอะไร ก่อนตายที่นอนหลับไม่ได้สติคุณตารู้ตัวหรือไม่ ขณะนี้อยู่ที่ไหนและฝากอะไรถึงครอบครัว บุญสร้างพระธรรมกายประจำตัวสององค์ให้คุณตาขณะป่วยโดยคุณตาถวายเอง อีกหนึ่งองค์ และเสาแก้วที่สร้างให้หลังละโลกสามวันช่วยได้อย่างไร ชีปะขาวที่มาช่วยน้องชายคุณยายเป็นใครและเกี่ยวข้องกันอย่างไร บุพกรรมใดทำให้น้องชายคุณยายถูกโจรจี้ชิงสร้อยและพระ และจะแนะนำน้องชายคุณยายกับผู้ป่วยคนอื่นอย่างไรให้มีกำลังใจสู้ชีวิตต่อ

เฉลยว่าก่อนเสียชีวิตคุณตานอนหลับไม่ได้สติเหมือนคนนอนหลับในภวังค์ แต่จิตผ่องใส ตายแล้วไปเกิดเป็นอากาศเทวา มีวิมานทอง มีความสุขมาก หน้าตาหล่อ นั่งยิ้มแย้มแจ่มใส ได้รับทุกบุญที่อุทิศไปให้ และเชื่อเรื่องบุญเต็มที่เพราะกำลังเสวยผลบุญที่ทำไว้ตอนเป็นมนุษย์ การสร้างองค์พระธรรมกายประจำตัวสององค์ขณะป่วยที่คุณตาถวายเอง อีกหนึ่งองค์ และเสาแก้วที่สร้างให้หลังละโลกสามวัน ทำให้ท่านไปสว่างและเกิดเป็นอากาศเทวามีวิมานทองขนาดปานกลาง

ช่วงเปิดโรงงานใหม่ ๆ เจ้าของจดหมายเริ่มรู้จักวัดพระธรรมกาย เพื่อนชวนทำบุญสร้างพระธรรมกายประจำตัว ครูไม่ใหญ่แทรกว่าฝ่ายอกุศลชวนทำชั่วทุกวัน ฝ่ายบุญก็ต้องชวนทุกวันเหมือนกัน เจ้าของจดหมายบอกว่าเป็นคนมั่นใจในตัวเองสูง ใช้ปัญญาพินิจพิจารณาก่อนเชื่อทุกเรื่อง ยังไม่เกิดศรัทธาและไม่เคยทำบุญมากขนาดนั้นจึงปฏิเสธไป ราวสองเดือนต่อมาฝันประหลาดได้ยินเสียงผู้ชายที่มีอำนาจสั่งให้ลงเรือไปกราบหลวงปู่วัดปากน้ำ พอไปถึงต้องปีนบันไดที่สูงชันมาก ตะเกียกตะกายขึ้นไปกราบอย่างทุลักทุเล กราบได้สำเร็จก็ตกใจตื่น ครูไม่ใหญ่บอกว่าได้กราบมหาปูชนียาจารย์ในฝันถือเป็นสิริมงคล ฝันนั้นติดตาตรึงใจจนต้องสืบหาเรื่องราวเกี่ยวกับหลวงปู่ แล้วมาถึงวัดพระธรรมกายซึ่งสอนนั่งสมาธิแบบหลวงปู่วัดปากน้ำ มีคุณยายอาจารย์เป็นผู้ให้กำเนิด แล้วชวนไปรู้จักวัดพระธรรมกายกันหน่อย