ep040 ผังเวลา 66 ช่วง
บวชสามเณรรุ่นแรกที่บาห์เรน (114) อุทิศบุญ (111) ธุดงค์ปีใหม่ 2549 (94) อธิษฐานจิต (79) จานดาวธรรม (74) วัดพระธรรมกาย (73) เสาแก้วพันปี (69) ดุสิตบุรี (67) คุณยายอาจารย์จันทร์ ขนนกยูง (63) บาห์เรน (52) มหาวิหารพระมงคลเทพมุนี (50) กองเสบียง (45) วิหารน้อย (43) กฎแห่งกรรม (39) ยิ้ม (37) หลวงปู่วัดปากน้ำภาษีเจริญ (33) อนุโมทนาบุญ (33) ตัดรอนวิบาก (32) เร่งเสาแก้วพันปี 300 ต้น (30) ทำนุบำรุงพระพุทธศาสนา (28) บุพกรรม (20) มหาธรรมกายเจดีย์ (19) คตินิมิต (17) ดาวดึงส์ (17) ศีล 10 ของสามเณร (16) มหาวิหารคุณยายอาจารย์ (15) เธอทำให้ทุกคนรัก เธอต้องรับผิดชอบ (15) แต่งเนื้อแต่งตัว (15) อัมพฤกษ์ (12) วัดปากน้ำภาษีเจริญ (11) พระธรรมกายประจำตัว (10) วันพระ (10) พระวิกรมมุนี (9) อ่านรายชื่อเจ้าภาพ (9) ดื่มสุรา (8) วจีกรรม (8) เพศสมณะ (7) โรคเบาหวาน (7) ดูไบ (6) บุญสงเคราะห์ญาติ (6) วัฏสงสาร (5) วัดคีรีวงศ์ (5) สันติภาพโลก (5) ม้ากัณฐกะ (4) หล่อรูปเหมือนหลวงปู่ทองคำองค์ที่สาม (4) อูฐ (4) กิเลสอาสวะ (3) ขันติธรรม (3) ต้นอินทผลัม (3) พระเจ้าอยู่ในตัวคุณ (3) ศีล 5 (3) อาคาร 60 ปี (3) อารามชั่วคราว (3) ตาเข (2) ทะเลอาระเบียน (2) บำเพ็ญตบะ (2) ประสาทหลอน (2) พรหมโลก (2) พระอุปัชฌาย์ (2) มุทิตาจิต (2) ศีลอดแบบชาวพุทธ (2) สะสมวัตถุโบราณ (2) แม่ค้าในตลาด (2) กรมชลประทาน (1) คัมภีร์อัลกุรอาน (1) คัมภีร์โตราห์ (1) คัมภีร์ไบเบิล (1) ติดป้ายวันพระ (1) ต้อหิน (1) ถวายประทีปโคมไฟ (1) ถวายยารักษาโรค (1) ทานประณีต (1) ทำความสะอาดลานมหาธรรมกายเจดีย์ (1) นับถือผีสาง (1) บูชาครูวิชชาธรรมกาย 2548 (1) บ้านหมุน (1) ปล่อยนก (1) มุทิตาสักการะ (1) วัดโบสถ์บน บางคูเวียง (1) สมาบัติ 8 (1) อิทธิบาท 4 (1) เดินจงกรม (1) เทพนิยม (1) เบญจกามคุณ (1) เผาโอ่ง (1) โรคหัวใจ (1)
กล่าวคาถาสำเร็จว่าแม้มืดตื้อมืดมิดก็มีสิทธิ์เข้าถึงธรรม คำขวัญเมื่อเราสว่างโลกก็สว่างด้วย และเนื้อนาบุญสี่ระดับ คือมหาธรรมกายเจดีย์ของโลก มหาจุฬามณีของสวรรค์ พระในบ้านของครอบครัว และพระในตัวของเรา
ทบทวนการบ้าน 10 ข้อทีละข้อ ตั้งแต่เอาบุญไปฝากคนที่บ้าน จดบันทึกผลการปฏิบัติธรรม ก่อนนอนนึกถึงบุญที่สั่งสมมาทั้งหมด หลับและตื่นในอู่ทะเลบุญ ตื่นแล้วรวมใจเป็นหนึ่งกับองค์พระหนึ่งนาที ทุกหนึ่งชั่วโมงหยุดใจหนึ่งนาทีที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 นึกถึงดวงหรือองค์พระในทุกกิจกรรม จนถึงสร้างบรรยากาศด้วยรอยยิ้มและปิยวาจา
วันนี้เป็นวันที่ 68 นับจากวันออกพรรษา เหลืออีก 199 วันจะเข้าพรรษาอีกครั้ง และผ่านวันปีใหม่มา 358 วัน แล้วทบทวนว่าเราเกิดมาทำพระนิพพานให้แจ้ง แสวงบุญ สร้างบารมี พระนิพพานอยู่ภายในตัวเรา เริ่มต้นที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 ด้วยการทำใจหยุดนิ่งเฉย ๆ พร้อมย้ำว่าต้องศึกษาไว้เพราะความผิดพลาดเป็นอันตราย มีอบายภูมิรองรับอยู่
บอกว่าคืนนี้มีกรณีศึกษากฎแห่งกรรมชื่อยาวหน่อยว่า เธอทำให้ทุกคนรัก เธอต้องรับผิดชอบ และมีเรื่องราวจากแดนไกลของบุคคลในประวัติศาสตร์ที่จะบวชเป็นสามเณรรุ่นแรกของโลกตะวันออกกลาง ก่อนจะถึงตอนนั้นให้ไปแต่งเนื้อแต่งตัวกันให้เรียบร้อย
เพลงชวนยิ้มให้กัน ยิ้มให้กันสร้างสัมพันธ์ไมตรี ยิ้มให้ชีวิตมีความสุขสบายใจ ยิ้มแล้วหน้าตาดี เสน่ห์คนยิ้มดีกว่าเป็นสองคนงาม
ถามว่ายิ้มกันไปทั่วโลกแล้วหรือยัง ถ้ายังไม่ยิ้มก็แปลว่ายังแต่งตัวไม่เสร็จ เหมือนใส่สูทแต่นุ่งผ้าเข้ามาสวมรองเท้าแตะ หรือเขียนคิ้วข้างเดียวออกจากบ้านไปทำงาน จึงต้องนำรอยยิ้มให้ปรากฏบนใบหน้าทั้งในบ้านและนอกบ้าน
วันนี้เป็นวันพระ ชวนให้ติดป้ายวันพระทั้งป้ายเคลื่อนที่ที่ติดตัวและป้ายที่ติดอยู่กับที่ที่บ้าน เพื่อให้ตัวเองและพี่น้องชาวพุทธรู้ว่าวันนี้เป็นวันพระ จะได้ไปเลี้ยงพระ ฟังธรรม ปฏิบัติธรรม ย้ำว่าวันรุ่งขึ้นต้องเอาป้ายลง ไม่ใช่ติดทุกวันจนคนสับสน
ถึงวันพระพุทธบุตรต้องมาทบทวนชีวิตของความเป็นพระ ว่าวัตถุประสงค์การมาเป็นพระจริง ๆ คืออะไร และได้ทำตามความตั้งใจเดิมตั้งแต่วันที่บวชหรือยัง
ช่วงเพลงชีวิตสมณะ รับวันพระ ยาวราวห้านาที เนื้อหาว่าชีวิตพระคือชีวิตสุดท้ายในวัฏสงสาร ผ่านชีวิตฆราวาสมามากแล้วจึงมาถึงเพศสมณะ (ชื่อเพลงยืนยันโดยผู้ใช้ 2026-07-29)
เล่าลำดับวิวัฒนาการความเชื่อ เริ่มจากคนที่ไม่มีศาสนา ไม่รู้ความจริงของชีวิต มีทั้งในป่าและในเมือง พอชีวิตประสบทุกข์ก็หาที่พึ่ง สมมติเอาแล้วถือผี นับถือผีสางนางไม้ ต้นไม้ จอมปลวก และสัตว์เดรัจฉานอย่างลิง งู วัว
เมื่ออินทรีย์แก่กล้าขึ้นก็เข้าสู่เส้นทางเทพนิยมเพื่อมุ่งความบริสุทธิ์ของดวงจิต อยากพ้นทุกข์ตามคำแนะนำที่ได้ยินมา แล้วเข้าใจว่าสวรรค์คือนิพพาน กระทั่งบารมีแก่กล้าขึ้นจึงพบว่าสวรรค์ยังไม่ใช่นิพพาน เพราะสวรรค์ยังอยู่ในกามาวจร
อธิบายว่าเมื่อสงัดจากกามและอกุศลธรรมก็ทำฌานสมาบัติให้เกิดขึ้น เข้าสมาบัติ 8 ไปเกิดเป็นพรหมทั้งรูปพรหมและอรูปพรหม แต่พอไปอยู่จริงก็ยังหล่นตุ๊บลงมาเป็นมนุษย์ เป็นสัตว์ ไปเทวโลกก็มี ไปอบายก็มี วนอยู่อย่างนี้ จึงพบว่าพรหมก็ไม่ใช่นิพพาน
อธิบายว่าเพศที่พ้นจากภพทั้งสามมีอยู่เพศเดียวคือเพศสมณะ หญิงเป็นภิกษุณี ชายเป็นภิกษุและสามเณร เป็นเครื่องแบบชุดสุดท้ายในวัฏสงสารที่ไม่ใช่ใครจะได้มาง่าย ๆ แต่คนทั่วไปเห็นพระทุกวันก็ยังไม่เข้าใจ กลับคิดว่าท่านเกลียดทำงานหรือสู้ชีวิตไม่ได้ ต้องเป็นผู้มีบุญจึงจะรู้จักว่านี่คือพระ
ย้ำว่าวันพระต้องศึกษากัน พระไม่ใช่ผู้ด้อยโอกาสแต่เป็นผู้ได้โอกาสมาสร้างบารมีในยูนิฟอร์มชุดสุดท้าย ชุดเดียวกับพระสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้ประทานชุดนี้มาให้ แล้วเกริ่นว่าคืนนี้จะมาศึกษาเรื่องราวของพุทธบุตรท่านหนึ่งที่ทุ่มเทชีวิตจิตใจเพื่อพระศาสนาโดยย่อ
สารคดีเล่าว่าที่วัดคีรีวงศ์เดิมมีพระธุดงค์มาพบซากโบราณวัตถุ สงสัยว่าเป็นวัดร้างจึงแจ้งกรมการศาสนาและกรมศิลปากรมาสำรวจเมื่อปี 2507 ท่านชวนญาติโยมสร้างกุฏิเล็ก ๆ สี่ห้าหลังกับศาลา แต่ถูกต่อต้านจากคนที่ครอบครองที่อยู่ก่อน สมัยนั้นเป็นป่าเป็นเขา ไม่มีไฟฟ้าไม่มีน้ำ ไม่มีใครอยากมาอยู่ ท่านเป็นพระที่มีศีลาจารวัตรงดงามและมักบอกว่ามารไม่มีบารมีจะไม่เกิด
เมื่อครั้งยังเป็นสามเณรบุญรอด ท่านได้ไปศึกษานักธรรมบาลีที่วัดปากน้ำภาษีเจริญโดยการสนับสนุนของหลวงปู่วัดปากน้ำภาษีเจริญ จนสอบนักธรรมประโยค 3 ได้สำเร็จ และปี 2497 ก็ไปเรียนต่อที่นั่นอีก ท่านบอกว่าที่ท่านมีวันนี้ได้ก็เพราะบารมีของหลวงปู่วัดปากน้ำ ถ้าไม่มีวัดปากน้ำท่านคงไม่ได้ไปอยู่กรุงเทพ
ท่านได้รับมอบหมายให้มาฟื้นฟูวัดคีรีวงศ์ซึ่งเป็นวัดร้างที่มีหลายกลุ่มเข้ามาครอบครองแสวงหาผลประโยชน์อยู่ก่อน แต่ท่านยังมุมานะทำงานเผยแผ่พระพุทธศาสนาท่ามกลางความขัดแย้งโดยมีเมตตาธรรมเป็นเกราะป้องกันภัย ปี 2510 ตั้งศูนย์ส่งเสริมพุทธศาสนาขึ้นที่วัด จัดประชุมธรรมทุกวันอาทิตย์ เชิญญาติโยมมาฟังธรรมและนิมนต์พระวิทยากรจากที่ต่าง ๆ มาช่วยบรรยาย
ท่านให้ความเห็นว่าถ้ามีรายการโทรทัศน์แนวดาวธรรมมาก ๆ จะเป็นประโยชน์ในการกระตุ้นเตือนจิตใจคนให้สำนึกเรื่องบุญบาปและการดำเนินชีวิตที่ถูกต้อง เพราะรายการโทรทัศน์ทั่วไปส่งเสริมราคะ โลภะ โทสะ โมหะ จนจิตใจคนตกต่ำ แต่รายการดาวธรรมยกระดับจิตของคนให้สูงขึ้นด้วยสติ สมาธิ ปัญญา
เล่าว่าสมัยหนึ่งมีหนังสือพิมพ์และหนังสือหลายฉบับโจมตีวัดพระธรรมกายว่าสอนผิด ท่านทำหนังสือคัดค้านไปหลายแห่ง ชี้แจงทั้งฝ่ายบ้านเมืองและฝ่ายคณะสงฆ์ว่าหลวงปู่วัดปากน้ำท่านสอนศีล สมาธิ ปัญญา วัดพระธรรมกายก็สอนศีล สมาธิ ปัญญา และส่งเสริมทั้งการศึกษา การปฏิบัติ และการเผยแผ่ธรรม จะผิดได้อย่างไร คนที่ว่าผิดคือคนที่ไม่เข้าใจ
สารคดีสรุปว่า 40 ปีแห่งการทุ่มเทชีวิตพลิกผืนป่าให้เป็นธรรมสถานเพื่อการปฏิบัติธรรม ดั่งที่เห็นเป็นวัดคีรีวงศ์ในวันนี้ ท่านต้องเอาชีวิตเป็นเดิมพันครั้งแล้วครั้งเล่าแต่ไม่เคยหวั่นไหวต่ออุปสรรค กลับสร้างมรดกธรรมไว้ให้อนุชนรุ่นหลัง จึงกล่าวได้ว่าท่านคือเพชรแท้ในพระพุทธศาสนา เป็นพุทธบุตรต้นแบบที่ควรสักการะบูชา
ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าการทำวัดร้างให้เป็นวัดรุ่งท่ามกลางผู้ที่อยากยึดที่ดินวัดนั้นไม่ง่ายเลย ท่านสู้ด้วยขันติธรรมและเมตตาธรรม สั่งสมความดี ไม่ใช่ฟันต่อฟันตาต่อตา ถ้าตาต่อตาก็ส่งสายตาอ่อนโยนและรอยยิ้มให้ ตลอด 40 ปีเป็นอย่างนี้ ครูไม่ใหญ่เล่าว่าตอนบวชใหม่ ๆ เคยไปกราบท่านตอนที่ท่านยังแข็งแรง และเวลานี้ท่านก็ยังมาให้กำลังใจครูไม่ใหญ่กับหมู่คณะบ่อย ๆ
เล่าว่าท่านพาญาติโยม ภิกษุ สามเณร เดินจงกรมขึ้นเขา ใครไปลองเดินดูจะเคารพรักท่านมากและถามว่าท่านทนได้อย่างไร หน้าตาท่านเบิกบานมีรอยยิ้มตลอด ครูไม่ใหญ่บอกว่าเสียดายที่ตัดตอนที่ท่านเล่าเรื่องดี ๆ ไว้เยอะ ไว้วันหลังจะทยอยนำเรื่องราวของท่านมาเล่า เพื่อให้ญาติโยมรู้ว่าพุทธบุตรบวชมาแล้วมีกิจต้องทำอีกมาก ไม่ใช่เช้าเอนเพลนอน
ครูไม่ใหญ่เล่าว่าไปดูแล้วปลื้ม ชื่นใจ ทึ่ง ว่าท่านทำได้อย่างไร วัดท่านครบทั้งปริยัติ ปฏิบัติ ปฏิเวธ และเทศนา ไม่ต้องหาเจ้าภาพเพราะเจ้าภาพไปหาท่านเอง สร้างบนพื้นราบยังหืดขึ้นคอ ท่านสร้างบนยอดเขาจึงลำบากมาก ครูไม่ใหญ่จึงอยากมีส่วนแห่งบุญกับท่าน และกล่าวกราบมุทิตาสักการะท่านด้วยความปลื้มปีติ
สารคดีเล่าวันเข้าถึงธรรมของพระมงคลเทพมุนี ณ อุโบสถวัดโบสถ์บน บางคูเวียง ปีนี้ตรงกับวันที่ 18 กันยายน 2548 ภาคเช้าเวลา 9.30 น. พระราชภาวนาวิสุทธิ์ประธานสงฆ์จุดเทียนธูปบูชาพระรัตนตรัยและเปิดกรวยสักการะครูวิชชาธรรมกาย แล้วนำสาธุชนนั่งสมาธิกลั่นใจ น้อมบูชาท่านผู้สละชีวิตเป็นเดิมพันจนค้นพบแผนผังชีวิตที่แท้จริงของมวลมนุษยชาติ พร้อมตั้งใจว่าท่านไปเกิดที่ไหนเราจะไปเกิดที่นั่น
สารคดีเล่าพิธีหล่อรูปเหมือนทองคำพระมงคลเทพมุนี สด จันทสโร หลวงปู่วัดปากน้ำภาษีเจริญ องค์ที่สาม เนื่องในวันคล้ายวันเกิดครบ 121 ปี ณ สภาธรรมกายสากล วัดพระธรรมกาย จังหวัดปทุมธานี เริ่มพิธีเวลา 17 นาฬิกา พระราชภาวนาวิสุทธิ์นำสาธุชนนั่งสมาธิกลั่นใจให้เหมาะเป็นภาชนะรองรับบุญใหญ่ นึกถึงคุณธรรมของท่านที่มุ่งปราบมารประหารกิเลสไปจนถึงที่สุดแห่งธรรม
เมื่อถึงเวลาสว่าง ประธานสงฆ์นำอธิษฐานจิต แล้วหลวงพ่อทำพิธีหย่อนเป็นปฐมเริ่ม เสียงดวงสุวรรณนิธิสีทองกระทบรางโลหะดังกังวานคล้ายทิพยดนตรีบนสวรรค์ ยังความปลื้มปีติให้เจ้าของบุญทุกคน ผู้แทนคณะสงฆ์นำมหาสุวรรณนิธิใส่ลงในเบ้าหลอมท่ามกลางเสียงสวดชยันโตประกาศชัยชนะแห่งธรรม จากนั้นประธานสงฆ์นำแผ่เมตตาและถ่ายภาพประวัติศาสตร์ร่วมกัน
ย้อนไปวันที่ 10 ตุลาคมเมื่อ 121 ปีที่แล้ว หากไม่มีหลวงปู่วัดปากน้ำภาษีเจริญถือกำเนิดขึ้น พวกเราคงไม่มีโอกาสพบผลทางการเข้าถึงกายธรรมในวันนี้ เพราะช่องว่างระหว่างสองพันปีที่ความรู้อันทรงคุณค่าสูญหายไป แม้มนุษย์มีพระธรรมกายในตัวแต่ถ้าไร้ผู้ชี้แนะชีวิตก็ไร้แก่นสาร ทองคำที่นำมาหล่อรูปเหมือนองค์ที่สามจึงไม่ใช่เพียงภาพประวัติศาสตร์ แต่เป็นแผนที่การดำเนินชีวิตให้ผู้แสวงหาเป้าหมายที่แท้จริง
ครูไม่ใหญ่บอกว่างานบุญของพวกเรามีมากจนพูดกันเป็นปี แล้วชี้ว่าหลายภูมิภาคทั่วโลกมนุษย์กำลังรบกันเองด้วยคำพูดและอาวุธ ตั้งแต่ในบ้านเดียวกัน ข้างบ้าน ตำบล จังหวัด ไปจนถึงระดับประเทศ แต่มีอยู่ภูมิภาคหนึ่งเลือกที่จะรบกับศัตรูที่แท้จริงคือกิเลสอาสวะ ความโลภ ความโกรธ ความหลงที่มีอยู่ในใจ
บรรยายภาพภูมิภาคที่งดงาม ทะเลทรายที่ล้อมด้วยทะเลสีมรกตของทะเลอาระเบียน กลางวันทะเลเป็นสีทองด้วยดวงตะวัน กลางคืนเป็นสีเงินด้วยดวงจันทร์ เรียกว่าอารับทิวาและอารับราตรี เป็นเกาะที่มีน้ำมัน มีน้ำใจ และมีไข่มุก ที่นี่จะมีการบวชสามเณรซึ่งเป็นยุคบุกเบิกของโลกตะวันออกกลาง หลังจากว่างเว้นพระพุทธศาสนามายาวนาน ที่บาห์เรน
พูดถึงคาเมลหรืออูฐว่าเป็นราชาแห่งท้องทะเลทราย เป็นสัตว์ที่สง่างามที่สุด สิงโตยังอยู่ไม่ได้ ผู้มีบุญจะขี่อูฐไปบวช ถ้าเมืองไทยก็ขี่ควายออกบวช ส่วนพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงขี่ม้ากัณฐกะ ในภาพผู้จะบวชขี่อูฐและมีบริวารตามหลัง เตรียมแปลงชีวิตยกระดับตัวเองจากเพศคฤหัสถ์ก้าวไปเป็นหนึ่งในพระรัตนตรัย เป็นเทือกเถาเหล่ากอของสมณะ
อธิบายว่าผู้บวชจะไปถือศีลอดแบบชาวพุทธในเพศนักบวช ไม่ใช่แค่อดอาหาร แต่อดอาหารหลังเที่ยงถึงอรุณขึ้น ต่างจากเพื่อนต่างศาสนิกที่ยังดื่มน้ำปานะและน้ำผลไม้ได้เพื่อให้มีกำลังบำเพ็ญสมณธรรม ดูอรุณด้วยการเอาลายมือดูโดยใช้แสงเงินแสงทอง ไม่ใช่ไฟฉาย นอกจากนี้ยังอดกลั้นต่อเบญจกามคุณ รูป เสียง กลิ่น รส สัมผัส และอดทนต่อดินฟ้าอากาศความสะดวกสบาย เพื่อให้เป็นตบะเครื่องแผดเผากิเลส
อ่านศีล 10 ข้อสำหรับสามเณรทีละข้อ เว้นจากการฆ่าและเบียดเบียนสัตว์ เว้นจากการลักเอาสิ่งของที่เขาไม่ได้ให้ เว้นจากการเสพเมถุน เว้นจากการพูดเท็จโกหกหลอกลวง เว้นจากสิ่งเสพติดทุกชนิด เว้นจากการฉันอาหารในยามวิกาล เว้นจากการฟ้อนรำขับร้องเล่นดนตรีดูการแสดง เว้นจากการประดับตกแต่งร่างกาย เว้นจากที่นั่งที่นอนสูงใหญ่ และเว้นจากการรับเงินและทอง
ย้ำว่านี่คือศีลอดแบบชาวพุทธที่เป็นเพศนักบวช คือการเว้น เวลาเพื่อนต่างศาสนิกถือศีลอดเราต้องไม่ล้อเลียนแต่ต้องให้เกียรติ ยกย่อง ให้โอกาส เพราะเขากำลังทำความบริสุทธิ์ตามหลักวิชาที่ศึกษามา แล้วชมว่าบาห์เรนเป็นแผ่นดินที่มีน้ำมัน มีไข่มุก แต่ที่หาได้ยากคือน้ำใจ อยู่ในแผ่นดินที่ล้อมด้วยทะเลเค็มแต่ไม่แล้งน้ำใจ ให้โอกาสพี่น้องชาวพุทธมาถือศีลอด
เล่าจากข้อมูลที่ส่งมาถึงครูไม่ใหญ่ว่าน่าอัศจรรย์ ทุกคนเตรียมเนื้อเตรียมตัวด้วยความปีติเบิกบานที่จะเห็นสามเณรบังเกิดขึ้นครั้งแรกที่บาห์เรน ตั้งแต่เด็กตัวน้อยสามขวบก็ช่วยทำความสะอาดอารามที่สมมติขึ้น เด็กคลานไปกวาดพื้น เอาตัวจุ่มน้ำแล้วใช้หลังถูพื้น เก็บขยะ ถอดรองเท้าวางเป็นระเบียบเหมือนเรือยอชต์ที่จอดเป็นช่อง ๆ ทุกคนที่มีส่วนร่วมก็เป็นบุคคลในประวัติศาสตร์
ทบทวนศีล 10 อีกครั้งด้วยภาพประกอบ ข้อหนึ่งเว้นจากการฆ่าและเบียดเบียนสัตว์ทุกชนิดตั้งแต่มนุษย์ถึงสัตว์เดรัจฉาน ข้อสองต้องอดใจห้ามมือไม่ให้ไปหยิบของเขา ห้ามวาจาห้ามความคิดที่จะคดโกง ข้อสามเว้นเรื่องเพศสัมพันธ์ ข้อสี่ต้องพูดความจริงเพราะพูดตรงแล้วดำเนินชีวิตง่าย พูดไม่จริงจะระแวงและลำบาก ข้อห้าเว้นสุราเบียร์และสิ่งเสพติดรวมทั้งบุหรี่ ข้อหกอดอาหาร มีช่วงฉันแค่อรุณถึงเที่ยง ข้อเจ็ดและข้อแปดเว้นการฟ้อนรำและการประดับตกแต่งร่างกาย
เล่าว่าพอพระอุปัชฌาย์รู้ว่าจะต้องไปในดินแดนที่ต้องใช้ความทรหดอดทน ท่านก็ฟิตร่างกายด้วยการเดินตรวจวัด วัดพระธรรมกายเดิมยาวกิโลกว่า กว้างเกือบ 300 เมตร แล้วยังมาเดินที่พื้นที่สองพันกว่าไร่ซึ่งยาวสามกิโลครึ่ง กว้างกิโลเศษ ที่บาห์เรนไม่ได้มีแต่อารับราตรี มีอารับทิวาด้วย พิธีบวชจึงจัดตอนกลางคืนสี่ทุ่มช่วงที่อากาศเย็นสบาย ท่านบอกสั้น ๆ ว่าพร้อมเสมอ แล้วปิดท้ายด้วยศีลข้อเก้าและข้อสิบ
พาชมต้นอินทผลัมที่สง่างามและน่าอัศจรรย์ ผลหวานปานน้ำผึ้งแต่ขึ้นกลางทะเลทราย รากกับลำต้นที่สูงเหมือนท่อยาวคงไปดูดอะไรจากใต้ทะเลมากลั่นขึ้นไปถึงยอดให้เป็นความหวาน งดงามอยู่กลางทะเลทรายเหมือนได้รับประทานมา และคงเป็นอาหารสำหรับผู้ที่ถือศีลอด
อ่านรายชื่อผู้บวชสามเณรที่บาห์เรนรุ่นประวัติศาสตร์ครั้งแรกของโลกตะวันออกกลาง อธิบายว่าอารามที่สมมติขึ้นเป็นหลังเล็ก เจ้าของซึ่งเป็นสามีภรรยาผู้มีจิตใจบุญต้องพังฝาเพื่อให้เนื้อที่กว้างขึ้น เพราะที่จำกัดมากจึงต้องคัดเลือกผู้มีคุณสมบัติ ทุกคนคุณสมบัติเหมือนกันแทบทั้งหมด ต่างกันไม่ถึงหนึ่งเปอร์เซ็นต์ คัดจากจำนวนมากหลายประเทศ ทางดูไบก็ขอร้องให้เพิ่มอีกประเทศหนึ่ง สุดท้ายเหลือแปดคน คนที่ไม่ได้บวชคราวนี้ร้องไห้กัน ต้องผลัดเลื่อนออกไป
เล่าว่าผู้จะบวชต้องทำหน้าที่ทุกอย่างในบริษัทที่ตัวอยู่และต้องขอเจ้านาย ซึ่งเจ้าของบริษัทก็ยังไม่ค่อยเข้าใจ แต่ด้วยแรงปรารถนาที่จะเป็นบุคคลในประวัติศาสตร์ครั้งแรกของโลกตะวันออกกลางจึงมาได้ แปดท่านนี้เหมือนโคตรเพชรกลางทะเลทราย เป็นชาวบาห์เรนหกท่าน ในหกท่านนั้นสามท่านเป็นพ่อ ลูก และหลาน เรียกว่าบวชกันเกือบครบโคตร ขาดแต่ปู่ ตา ทวด อีกสองท่านมาจากดูไบ สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
ชวนนับถอยหลัง วันนี้วันที่ 24 เหลืออีกสี่วันจะถึงวันที่ 28 ทุกวินาทีเป็นมหาปีติ พรุ่งนี้วันที่ 25 ธันวาคมเป็นวันเข้ารับการอบรมว่าศีลอดมีกี่ข้อ อดแบบชาวพุทธในเพศนักบวชมีอะไรบ้าง และวิธีขอบรรพชาทำกันอย่างไร ต้องท่องให้คล่องปากขึ้นใจทุกคำ ให้ผู้ประชาบอกไม่ได้ เพราะแปดท่านนี้เป็นบุคคลในประวัติศาสตร์และการบวชนี้จะถ่ายทอดไปทั่วโลก ส่วนพระอุปัชฌาย์จะเดินทางไปก่อนหน้านั้นและกำลังฟิตร่างกายอยู่
เพลงแฮปปี้ดีเดย์ ชวนพวกเรามาช่วยกันสร้างบุญให้วันนี้เป็นวันดี
ประกาศอุปกรณ์และขั้นตอนการรับบุญทำความสะอาดลานมหาธรรมกายเจดีย์ ให้เตรียมผ้าถูพื้นหนึ่งผืนและถังน้ำหนึ่งใบ ส่วนไม้กวาดและที่ตักผงทางวัดเตรียมไว้ให้ เข้าแถวตามแนวทาง ถอดรองเท้าวางให้เป็นระเบียบที่แนววงแหวนรอบเจดีย์ ชุดแรกกวาดพื้นลานหันหน้าไปทางสภาโดยกดลากไม่ให้ฝุ่นฟุ้ง ตักน้ำในจุดที่เจ้าหน้าที่จัดให้ พับปลายผ้าเข้าด้านในไม้ถูพื้นเพื่อไม่ให้เหล็กขูดพื้นปูน คืนอุปกรณ์ที่เสาคู่หน้าเจดีย์ และช่วยกันเก็บกระบะน้ำก่อนกลับบ้าน
เพลงชวนคนดีว่าจะไปไหนกัน จะไปกับฉันได้บุญทันที ปีใหม่ปีนี้คนดีมาสวดมนต์กัน 29 ธันวาสุดท้าย มาสวดมนต์กันได้บุญทันที
สปอตเชิญชวนว่าวันปีใหม่คือศักราชชัยแห่งความสว่างใส วันเข้าถึงพุทธะกลางดวงใจ ขอเชิญยอดกัลยาณมิตรเริ่มต้นศักราชชัยปี 2549 ด้วยการอยู่ธุดงค์ปีใหม่ตั้งแต่วันที่ 29 ธันวาคมถึง 1 มกราคม ณ มหาธรรมกายเจดีย์ วัดพระธรรมกาย จังหวัดปทุมธานี ปีนี้จะต่างจากทุกปีเพราะได้จำลองมหาวิหารคุณยายอาจารย์มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง มาเป็นวิหารน้อยเพื่อชำระกายวาจาใจของลูกหลานยาย พร้อมแจ้งเบอร์โทรสอบถาม
ชี้ว่าถ้าศึกษาทุกศาสนาที่คำสอนดั้งเดิมจะพบข้อที่เหมือนกันหลายข้อ คือเว้นจากการฆ่า เว้นจากการลักทรัพย์ เว้นจากการประพฤติผิด เว้นจากการพูดเท็จ เว้นจากการดื่มน้ำเมา ซึ่งก็คือศีลห้า และอีกอย่างที่น่าศึกษาคือศาสนาใหญ่ทุกศาสนาในตอนต้นล้วนเน้นให้เข้าไปสู่ภายใน เช่นพระเจ้าอยู่ในตัวคุณ หรือพระรัตนตรัยอยู่ในตัว แต่ตอนหลังกลายเป็นอ้างเพื่อสิ่งนั้นสิ่งนี้
เล่าว่าไปเจอชาวยิวที่เคร่งครัดในข้อวัตรปฏิบัติและคำสอนดั้งเดิมของพระศาสดา ในคัมภีร์โตราห์ยืนยันออกมาว่าต้องอ่อนน้อมกับทุกคน แปลว่าต้องก้มหัวให้ทุกคน และมีข้อวัตรปฏิบัติที่น่าเลื่อมใส รวมทั้งบอกว่านอกจากพระเจ้าจะอยู่ทุกที่แล้ว ที่สำคัญคือพระเจ้าอยู่ในตัวเรา
ยกว่าผู้รู้ในคำสอนศาสนาอิสลามยืนยันตรงกับคัมภีร์อัลกุรอานว่าพระเจ้าอยู่ในตัวเรา คัมภีร์ไบเบิลของคริสต์ก็ยืนยันเช่นกัน และคำสอนดั้งเดิมของพุทธก็บอกว่าพระรัตนตรัยอยู่ในตัวเรา ถ้าทุกคนหันมาศึกษาและปฏิบัติตามคำสอนดั้งเดิมก็ไม่ต้องไปแจกรางวัลสันติภาพ เพราะสันติภาพของโลกจะเกิดขึ้นอย่างแท้จริงและถาวรเมื่อทุกคนเข้าถึงพระเจ้าในตัว แล้วดีใจว่าผู้บวชที่บาห์เรนจะเข้าถึงพระรัตนตรัยในตัวในวันที่ 28
สปอตเล่าเรื่องแม่ที่มีน้ำใจในการทำบุญเสมอเมื่อลูกหลานนำอาหารและปัจจัยมาถวาย เพราะแม่รู้ว่าบุญนั้นไม่มีขาย อยากจะได้ก็ต้องทำเอง
ผู้เขียนจดหมายเล่าว่าแม่สุขภาพไม่ดี เป็นโรคหัวใจมานานเกือบยี่สิบปี ระยะสุดท้ายเป็นโรคไต และมีอาการประสาทหลอน มักเห็นกลุ่มคนเข้ามาทำกิจกรรมในบ้านแล้วมารบกวนแม่ เช่น มาแย่งที่นอนและนอนในจานข้าว ทำให้แม่ทุกข์ทรมานเพราะไม่มีใครเห็นนอกจากตัวแม่จึงไม่มีใครยอมรับ เคยพาไปตรวจสมองแล้วหมอบอกคลื่นสมองดีมากไม่เสื่อมเลย จึงให้แค่วิตามิน แม่มีความจำเป็นเลิศ จำบทสวดมนต์ได้และสวดวันละหลายรอบแม้ไม่มีฟันและลุกไม่ไหวก็นอนสวด
ลูกเกิดศรัทธาสร้างพระธรรมกายประจำตัวให้แม่ พ่อ และตัวเอง ร่วมบุญหล่อพระประธานอาคาร 60 ปี ถวายภัตตาหารวัดพระธรรมกายและวัดสาขา และธรรมบุญวัดภาคใต้ 266 วัด ขณะแม่ป่วยลูกอยากให้แม่ได้ทำบุญใหญ่ในขณะที่ยังมีชีวิตอยู่เพราะรอช้าไม่ได้ จึงตัดสินใจทำบุญสร้างเสาแก้วพันปีสามร้อยต้นร่วมกับครูไม่ใหญ่จำนวนหนึ่งแสนบาท ตัดสินใจตอนเช้าแล้วทำเลย มีพระจากศูนย์ฝึกอบรมที่จังหวัดราชบุรีสามรูปมารับประเคนและนำพระธรรมกายใสมามอบให้ ลูกจัดให้แม่ถวายเงินด้วยมือของแม่เอง
เล่าเรื่องพ่อว่าทำงานเผาโอ่ง อยู่กับดินเผาไฟตั้งแต่หนุ่ม อยู่ในวงการโอ่งนานถึง 20 ปี รวยมากถึงขนาดเอารถบรรทุกโอ่งเข้าไปแล้วโอ่งหล่นลงมาแตกก็ไม่เก็บ ปล่อยเลย ครูไม่ใหญ่ชี้ว่านั่นเป็นวิบากกรรมของคนปั้นโอ่ง
สามีของพี่สาวคือพี่เขยเป็นลูกจ้างประจำ เป็นคนขยันมากแต่ชอบดื่มสุรา ทุกเย็นตั้งวงเลี้ยงสุราวนไปตามบ้านแต่ละหลัง ต่อมาเส้นเลือดหัวใจอุดตันทำให้เป็นอัมพฤกษ์ซีกขวา ปัจจุบันยังมีชีวิตอยู่ ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าความทุกข์ตามทันเร็วขนาดนี้ ส่วนลูกสาวของพี่สาวตอนเกิดดวงตาปกติ แต่พออายุสี่ขวบดวงตาเริ่มเขโดยไม่มีสาเหตุ เป็นเร็วมากภายในไม่กี่เดือนจนต้องเอียงหน้าเวลามองอะไร ภายหลังได้ผ่าตาทั้งสองข้างจึงหายเป็นปกติ
ลูกสาวของพี่สาวเรียนดี จบปริญญาตรีแล้วไปทำงานบริษัทหนึ่งปี แต่พ่อให้ลาออกมาทำงานที่กรมชลประทานที่พ่อทำอยู่ ได้อยู่ในตำแหน่งคนงานเป็นลูกจ้างประจำ ทำเรื่องบัญชีแต่ตามตำแหน่งต้องปัดกวาดเช็ดถู เธอจำใจทำเพราะพ่อป่วยโรคหัวใจ ระหว่างนั้นเรียนปริญญาโทแต่ไม่จบเพราะสอบวิชาสุดท้ายไม่ผ่าน ต่อมาทนไม่ไหวจึงลาออกแต่สมัครงานที่ไหนก็ไม่ได้ เกิดความเครียดจึงไปมาหาสู่กับแฟนที่คบมาตั้งแต่มัธยม พ่อแม่ฝ่ายชายรักและเอ็นดูจึงจัดพิธีแต่งงานให้ เธอปฏิเสธไม่ได้เพราะทำให้ทุกคนรักแล้วต้องรับผิดชอบ
เพลงประกอบกรณีศึกษา ว่าโทษฐานที่ทำให้ฉันทุกข์หนัก ทำให้ฉันรักแล้วต้องรับผิดชอบ คำตอบเธอต้องบอกว่ารัก
เธอแต่งงานแล้วอยู่กับครอบครัวสามีที่กรุงเทพ ช่วยงานแม่สามีจัดพิมพ์หนังสือที่สำนักพิมพ์ สามีให้เงินและความสะดวกทุกอย่าง แต่สามีถูกเลี้ยงดูแบบคนสมัยใหม่ ไม่เคยเจอหน้าพ่อแม่เพราะพ่อเป็นข้าราชการชั้นสูงไปทำงานต่างจังหวัด แม่อยู่ที่ทำงานทั้งวัน มีแต่กระดาษโน้ตแปะไว้ที่ตู้เย็นและทิ้งเงินไว้ให้ใช้ ทำให้เขาขาดความอบอุ่นเหมือนถูกเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงในบ้าน เรียนได้ระดับหนึ่งแล้วไม่ยอมเรียนต่อ ใช้เงินเก่ง ดื่มเหล้าสูบบุหรี่ตั้งแต่เป็นนักเรียน ต่อเรือที่ระลึกก็ไม่สำเร็จ ทำไส้กรอกก็ถูกหุ้นส่วนโกงไปเป็นล้าน ปัจจุบันอยู่เฉย ๆ ใช้เงินแม่วัย 75 ปี ชอบปล่อยผมและหนวดเครายาว สะสมวัตถุโบราณเป็นชีวิตจิตใจ แม้แต่ผ้านุ่งของคุณยายที่เสียชีวิตแล้วก็ยังขอไปเก็บ ทั้งสองอยู่ด้วยกันแต่ไม่มีลูก
ผู้เขียนถามว่าแม่ตายแล้วไปไหน ได้รับบุญที่ลูกสร้างพระประจำตัวและเสาแก้วพันปีให้ในระยะสุดท้ายหรือไม่ คตินิมิตก่อนตายเป็นอย่างไร ทำไมแม่สิ้นลมหลังถวายเสาแก้วพันปีในวันนั้น แม่ทำบุญอะไรจึงมักได้ของเลิศและมีคนช่วยเสมอ ประสาทหลอน โรคหัวใจ โรคไตมาจากบุพกรรมใด พ่อเป็นต้อหินและเบาหวานเพราะอะไร พี่สาวถูกผ่าท้องคลอดสองครั้ง ผ่าตัดคอเพราะท่อน้ำลายตัน ผ่ามือทั้งสองข้าง และปวดขาประจำเพราะกรรมใด พี่เขยเป็นอัมพฤกษ์เพราะอะไร ลูกสาวตาเขเพราะอะไร ทำไมถูกพ่อให้ลาออกจากงาน เรียนโทไม่จบแต่ได้สามีฐานะดี ลูกเขยทำอาชีพอะไรก็ไม่สำเร็จและชอบสะสมวัตถุโบราณเพราะกรรมใด ทั้งสองไม่มีลูกเพราะอะไร และลูกเป็นโรคบ้านหมุนเพราะกรรมอะไร
ครูไม่ใหญ่ตอบว่าแม่ตายแบบหลับแล้วตื่นขึ้นมา ไปเป็นเทพธิดาอยู่ที่ดาวดึงส์เฟสสอง ด้วยบุญที่ท่านทำไว้ในพระพุทธศาสนาและบุญช่วงท้ายที่ลูกทำให้ ตอนนี้ท่านปลื้มปีติในผลบุญและได้รับบุญที่ทุกคนอุทิศไปให้ จึงฝากขอบคุณมาและอยากให้ทุกคนสร้างบุญเต็มที่จะได้ไปอยู่ด้วยกัน ให้ลูกทำบุญแล้วอุทิศไปให้บ่อย ๆ ส่วนที่แม่มักได้ของเลิศในยามคับขัน มีคนอำนวยความสะดวก ได้ห้องพักพิเศษ และมีคนช่วยเสมอ เพราะบุญที่ท่านถวายทานด้วยความประณีตเท่าที่กำลังท่านทำได้ เช่น ถวายภัตตาหารก็ประณีต จิตที่ประณีตจึงได้ของเลิศ
ตอบว่าแม่เป็นโรคประสาทหลอน โรคหัวใจ และโรคไต เพราะเศษกรรมสุราจึงทำให้ประสาทหลอน ส่วนพ่อเป็นเบาหวานและเป็นต้อหินจนตามองไม่เห็นข้างหนึ่ง อีกข้างกำลังจะมองไม่เห็น เพราะกรรมในอดีตที่ทำให้ผู้อื่นเสียดวงตาคล้าย ๆ ลูกน้องในโรงงาน ที่เป็นเบาหวานก็เพราะกรรมฆ่าสัตว์ตัดชีวิตมาส่งผล จะแก้ไขต้องทำบุญด้วยประทีปโคมไฟให้แสงสว่าง ทำทาน รักษาศีล เจริญภาวนา และอธิษฐานให้ตัดรอนวิบากกรรมนี้
ตอบว่าพี่สาวต้องถูกผ่าท้องคลอดสองครั้ง ผ่าตัดคอเพราะท่อน้ำลายตัน ชาตามนิ้วมือจนต้องผ่ามือทั้งสองข้าง และปวดขาเป็นประจำ เพราะชาติหนึ่งเคยเป็นแม่ค้าขายผัก ปลา เนื้อสัตว์ในตลาด มีนิสัยชอบทะเลาะและด่าว่าผู้อื่นเสมอ วจีกรรมนี้ทำให้ท่อน้ำลายตันและถูกผ่าตัดที่คอ ส่วนผ่าท้องคลอดเป็นเศษกรรมจากการชำแหละสัตว์ที่เป็น ๆ เช่นปลาเพื่อขายตามคำสั่งลูกค้า และกรรมที่ชอบไปทะเลาะตบตีผู้อื่นทำให้ปวดขาและชานิ้วมือ ให้ทำบุญแล้วอุทิศให้ผู้ที่เราเคยเบียดเบียนบ่อย ๆ
ตอบว่าพี่เขยเป็นอัมพฤกษ์เพราะกรรมฆ่าสัตว์มาแกล้มสุราทั้งในอดีตและปัจจุบันมาส่งผล ที่ดีขึ้นพอช่วยตัวเองได้เพราะบุญที่ทำในปัจจุบันและบุญในอดีตที่ถวายยารักษาโรค ซึ่งมาช่วยตัดรอนวิบากกรรม ส่วนลูกสาวของพี่สาวตาเขทั้งสองข้างจนต้องผ่าตัดเพราะนิสัยชอบค้อนควักใส่พ่อแม่เวลาที่พ่อแม่อบรมสั่งสอน แต่ภายหลังได้มาขอขมาจึงทำให้กรรมบางลง เมื่อผ่าตัดจึงหายได้ ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าศึกษาเรื่องกฎแห่งกรรมก็คือศึกษาเรื่องเหตุและผล
ตอบว่าที่เธอถูกพ่อให้ลาออกจากงานไปทำงานที่ไม่ได้ใช้ความรู้ และลาออกแล้วก็ไม่ได้งาน เพราะในอดีตขาดมุทิตาจิตกับคนอื่นที่ก้าวหน้า แถมอิจฉาและมักพูดตัดรอนกำลังใจคน วิบากกรรมนี้ทำให้ชาตินี้ไม่สำเร็จทั้งหน้าที่การงานและการศึกษาตามที่คาดหวัง และขาดคนสนับสนุน ที่เรียนปริญญาโทไม่จบแต่ได้สามีดีเพราะบุญสงเคราะห์ญาติในอดีตส่งผล จึงแนะว่าถ้าทำอะไรไม่ดีก็ขอให้ทำบุญสงเคราะห์ญาติไว้ จะมีสามีดีหรือญาติดีมาสงเคราะห์เรา
ตอบว่าลูกเขยประกอบอาชีพอะไรก็ไม่สำเร็จแต่มีเงินจากแม่ให้ใช้ตลอด เพราะปัจจุบันขาดอิทธิบาท 4 คือฉันทะ วิริยะ จิตตะ วิมังสา ถ้าหมั่นสังเกตจะพบเหตุแห่งความบกพร่องและช่องทางความสำเร็จ และขาดกัลยาณมิตรกับทีมงานมาช่วย เพราะในชาติที่ผ่านมาทำบุญร่วมกับแม่แต่เป็นเงินของแม่ ได้แค่อนุโมทนาบุญ และไม่ค่อยชอบชวนคนทำบุญด้วย ส่วนที่ชอบสะสมวัตถุโบราณและปล่อยตัวตามสบายเป็นนิสัยข้ามชาติจากการเป็นลูกคนมีฐานะ ชอบหางานอดิเรกตามความพอใจของยุคนั้น ๆ และเรื่องไม่มีลูกในตอนนี้ ถ้าอยากมีก็มีได้ ไม่มีบุพกรรมทำแท้งอะไรมาขวาง
ตอบว่าผู้เขียนมีโรคประจำตัวคือรู้สึกบ้านหมุนเวียนหัวเสมอ เพราะกรรมในอดีตตอนเด็กชอบแกล้งสัตว์ ที่บ้านเลี้ยงนกไว้ในกรงหลายกรง ตัวเองมักหมุนกรงแกล้งนกเป็นประจำจนนกเวียนหัว และหมุนมาทุกกรง แก้ไขได้ด้วยการทำบุญทั้งทาน ศีล ภาวนา แล้วอุทิศให้สรรพสัตว์ที่เราล่วงเกิน หรือปล่อยนกที่ไม่ได้ติดยาให้เป็นอิสระ อย่าซื้อนกที่คนเลี้ยงด้วยกัญชาเพราะจะบินกลับที่เดิม ส่วนพ่อ แม่ ตัวลูก และพี่สาวทั้งสองเคยร่วมสร้างบุญกับหมู่คณะมาแบบกองเสบียง ครูไม่ใหญ่ชมว่าคำถามเข้าท่าดี และย้ำว่าจะไปดุสิตบุรีหรือบวชเป็นพระก็ดีทั้งนั้น ขอให้มุ่งไปที่สุดแห่งธรรมเป็นหลัก พร้อมอธิษฐานจิตตามบทประจำวัน
ท่องบทประจำวันว่าสิ่งที่ต้องสั่งสมคือบุญกุศล สิ่งที่ต้องแสวงหาคือพระรัตนตรัยภายใน เป้าหมายชีวิตคือที่สุดแห่งธรรม ที่พักระหว่างทางคือดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์
อ่านรายชื่อเจ้าภาพที่ร่วมบุญสร้างเสาแก้วพันปีสามร้อยต้นทีละราย ตั้งแต่ต้นละสามร้อยบาทสามร้อยต้น ลดหลั่นไปถึงต้นละสองร้อยบาท หนึ่งร้อยสามสิบห้าบาท หนึ่งร้อยสิบเอ็ดบาท หนึ่งร้อยแปดบาท และหนึ่งร้อยหนึ่งบาท มีทั้งเจ้าภาพในประเทศและจากสหรัฐอเมริกา ปิดท้ายด้วยการขอแบ่งบุญให้นักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทุกคนทั่วโลก
ท่องคำขวัญว่าพุทธบุตรต้องเป็นหนึ่งเดียวกันเหมือนดวงตะวันที่มีดวงเดียว พุทธบริษัทสี่ต้องเป็นหนึ่งเดียวกัน เรื่องส่วนตัวให้วางอุเบกขา เรื่องพระศาสนาให้เอาอุเบกขาวาง จิตสดใสเมื่อใจสิ้นระแวง และธรรมกายคือพระในตัวคุณ แล้วชวนพร้อมใจกันสวดสรรเสริญคุณของพระรัตนตรัย โดยหันลำโพงไปทางภาคใต้ของผืนแผ่นดินไทยและสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้