อารามชั่วคราว

เล่าจากข้อมูลที่ส่งมาถึงครูไม่ใหญ่ว่าน่าอัศจรรย์ ทุกคนเตรียมเนื้อเตรียมตัวด้วยความปีติเบิกบานที่จะเห็นสามเณรบังเกิดขึ้นครั้งแรกที่บาห์เรน ตั้งแต่เด็กตัวน้อยสามขวบก็ช่วยทำความสะอาดอารามที่สมมติขึ้น เด็กคลานไปกวาดพื้น เอาตัวจุ่มน้ำแล้วใช้หลังถูพื้น เก็บขยะ ถอดรองเท้าวางเป็นระเบียบเหมือนเรือยอชต์ที่จอดเป็นช่อง ๆ ทุกคนที่มีส่วนร่วมก็เป็นบุคคลในประวัติศาสตร์

เล่าบรรยากาศที่บาห์เรนก่อนวันบวชจริง อากาศวันนั้นค่อนข้างสบายเหมือนอยู่เมืองไทย เวลา 22.00 น. ตามเวลาท้องถิ่น นักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาที่บาห์เรนและญาติโยมสาธุชนหลายสัญชาติมารวมกันประมาณหกสิบท่านทั้งภายในและภายนอก สถานที่ค่อนข้างเล็กจนคณะต้องพังฝาบ้านหลังแรกที่สมมติเป็นอารามขึ้นมา ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าผู้ที่ให้ใช้สถานที่นี้เป็นที่บวชสามเณรและประพฤติธรรมจะเป็นผู้มีบุญมาก ปิดอบายไปสวรรค์ วิมานสว่างใส ได้รับการเกื้อกูลและการต้อนรับอย่างดีทั้งในมนุษยโลกและเทวโลก

ย้อนภาพเด็กตัวเล็กตัวน้อย อายุสองขวบก็มี เอาผ้าชุบน้ำถูพื้นช่วยกันทำความสะอาดบ้านที่จะเป็นอารามรองรับสามเณรสิบรูป ทำกันด้วยความเบิกบานยิ้มแย้มแจ่มใส เหมือนความบันเทิงของเทพบุตรเทพธิดาบนสวรรค์ แล้วไปกราบเรียนเชิญพระเดชพระคุณหลวงพ่อทัตตชีโว พระภาวนาวิริยคุณ ให้เป็นประธานสงฆ์และให้โอวาทกับผู้ที่จะบวช ซึ่งไม่ใช่เรื่องง่ายเพราะอายุท่านก็มากและภารกิจท่านก็เยอะ ต้องรีบไปแล้วรีบกลับ การได้ฟังธรรมและได้เห็นท่านถือเป็นมงคล