กฎแห่งกรรม

สมมติว่าโลกนี้ไม่มีศาสนาเลย เราเป็นคนป่าแต่มีการศึกษาอ่านหนังสือได้ กำลังแสวงหาว่าจะนับถือใครเป็นบรมศาสดา และคำสอนใดจะแนะนำให้ดำเนินชีวิตถูกต้อง รู้เรื่องราวความเป็นจริงของชีวิต และมีผู้พิสูจน์ได้ ครูไม่ใหญ่ว่าคนต้องนับถือศาสนาที่มีเหตุผล ให้ดูตั้งแต่ชาติกำเนิดของศาสดา ลักษณะมหาบุรุษที่ครบทุกประการ ประวัติการเรียนที่จบครูเก่งที่สุดในชมพูทวีปตั้งแต่อายุเจ็ดขวบภายในเจ็ดวัน และคำสอนที่มีเหตุมีผล แม้ใกล้ปรินิพพานยังเปิดให้ถามข้อสงสัย ซึ่งไม่มีใครถามเพราะหายสงสัยหมด จึงสรุปว่าศาสนาที่มีเหตุผลย่อมได้รับการยอมรับจากผู้มีดวงปัญญา

ให้เหตุผลว่าถ้าสมมติว่านรกสวรรค์ไม่มีจริง ตายแล้วสูญ ชีวิตสิ้นสุดก็เจ๊ากันไป แต่ถ้านรกสวรรค์มีจริง คนที่สั่งสมบุญก็ไปดี คนที่สั่งสมบาปก็อันตราย บางความเชื่อในเทวนิยมบอกว่าถ้าเคารพเลื่อมใสในเทพเจ้าองค์ใดองค์หนึ่ง เทพเจ้าจะบันดาลทุกสิ่งและพาไปสวรรค์ไม่ต้องเกิดอีก ก็ยังถือว่าเสี่ยง จึงควรทำบุญเผื่อเหนียวไว้ เพราะนรกไปเพราะใจหมองและทำบาปอกุศลผิดกฎแห่งกรรม ไม่ใช่เพราะไม่เชื่อเทพเจ้า และบุญที่ทำไว้จะไปตัดรอนวิบากให้หนักเป็นเบา เบาก็หายไป

เล่าว่าวันนี้ได้เรียนรู้จากท่านผู้รู้ท่านหนึ่งซึ่งเป็นบัณฑิตนักปราชญ์ผู้รู้ราตรีนาน ท่านบอกว่าชีวิตต้องมีกติกา ต้องรู้จักกติกา ถ้าไม่รู้จักกติกาของสังคมแล้วจะพัง แล้วยกตัวอย่างว่าวิศวกรมักนึกถึงแต่เป้าหมายอย่างเดียวโดยไม่ได้นึกถึงกติกา มุ่งจะทำงานให้ได้แต่ปรากฏว่าผิดกฎหมายเพราะกฎหมายออกทุกวันแต่ตัวไม่ได้ศึกษา ผู้จัดการธนาคารก็ติดตะรางได้เพราะมุ่งเอางานสำเร็จแต่ลืมศึกษากฎเกณฑ์ของสังคม กฎเกณฑ์ชีวิตก็เช่นเดียวกัน อย่าคิดว่าฉันต้องมีอิสระเสรี เพราะยังมีกฎที่นอกเหนือจากกฎหมายของสังคม คือกฎแห่งกรรม ต้องศึกษาว่าอะไรบาปอะไรบุญ

บอกว่าวันนี้มีเรื่องราวดี ๆ กับกรณีศึกษาที่จะทำให้เข้าใจเรื่องกฎแห่งกรรม และมีมินิซีรีส์ชฎิลเศรษฐีด้วย โดยจะให้ดูชฎิลเศรษฐีก่อนตอนเข็มยาวถึงเลขสิบสอง เข็มสั้นถึงเลขแปด แล้วขออนุญาตคุณยายว่าหนูน้อยอาจได้ดูเลยเวลานอนไปสักนิดหน่อยก่อนจะไปนอนกัน

สอนว่าเกิดมาเป็นมนุษย์ต้องศึกษากติกาหรือกฎเกณฑ์ของโลกและกติกาของชีวิต คนเก่งอย่างเดียวยังไม่พอ เก่งแล้วต้องรู้กติกาด้วย เพราะมีคนเก่งมากมายที่ไม่รู้กฎเกณฑ์ของสังคมและกฎหมาย เอาความเก่งอย่างเดียวไปทำงานก็ติดคุกติดตะรางได้ เนื่องจากไม่ค่อยมีเวลาเรียนรู้เพราะต้องทำมาหากิน และเหนือกฎหมายยังมีกฎแห่งกรรมควบคุมชีวิตอยู่ จะรู้หรือไม่รู้ก็ไม่เกี่ยว ผิดกติกานี้แล้วโดนหมด เพราะผู้วางกฎเกณฑ์ของวิบากกรรมมีอานุภาพมากจนบังคับได้แม้บรมโพธิสัตว์และพระสัมมาสัมพุทธเจ้าในชาติสุดท้ายก็ยังมีเศษกรรมเล็ก ๆ ตามมา

แทรกว่าบางความเชื่อเชื่อว่าถ้าเคยเกิดเป็นคนก็ต้องเป็นคนเรื่อยไป เคยเกิดเป็นคนรวยก็ต้องรวยไปเรื่อย ๆ เกิดเป็นคนจนก็ต้องจนไปเรื่อย ๆ หรือเกิดเป็นแมวก็ต้องเป็นแมวเรื่อยไป ความเชื่ออย่างนี้พระสัมมาสัมพุทธเจ้าเรียกว่าสัสสตทิฏฐิ คือเห็นว่าทุกอย่างเที่ยงคงที่ แต่จากการเรียนรู้เรื่องกฎแห่งกรรมจะเห็นว่าจากคนไปเป็นหมูเป็นแมวก็ได้ หรือจากสัตว์ต่าง ๆ มาเป็นคนก็ได้ เรื่องนี้ลึกซึ้งต้องศึกษาให้เรียนรู้

อธิบายว่าตอนนี้ชาวโลกขาดแคลนความรู้ที่จะทำให้ดำเนินชีวิตได้ถูกต้อง ซึ่งอันตรายมากเพราะถ้าผิดพลาดก็มีอบาย ทุคติ วินิบาต นรก รองรับอยู่ ต้องไปทรมานยาวนาน ความรู้ตรงนี้เป็นความรู้สากลที่ทุกคนต้องรู้ และขาดแคลนกันทุกระดับ ไม่ว่าจะผ่านโลกมานานหรือเพิ่งเข้ามา จะรวย จะมียศถาบรรดาศักดิ์ก็ไม่ใช่เครื่องยืนยันว่าจะดำเนินชีวิตถูกต้อง เพราะยังมีกฎอีกอย่างคือกฎแห่งกรรม กฎแห่งการกระทำทางกาย วาจา ใจ ที่จะรู้หรือไม่รู้ เชื่อหรือไม่เชื่อก็ล้วนมีผล

ผู้เขียนซึ่งเป็นชาวใต้บอกว่าซาบซึ้งในมโนปณิธานและดำริของครูไม่ใหญ่ที่ให้มีโครงการตอบปัญหาธรรมะทางก้าวหน้า โดยเฉพาะในสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ที่กำลังเดือดร้อนจากผู้ก่อการร้ายที่ไม่หวังดีต่อประเทศชาติ และเชื่อว่าถ้าทุกคนมีศีลห้า มีธรรมะ มองกันด้วยจิตเมตตาปรารถนาดี เข้าใจคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าอย่างแท้จริง เข้าใจเรื่องบาปบุญคุณโทษและกฎแห่งกรรมตามที่ครูไม่ใหญ่ถ่ายทอดให้ทุกวัน ปัญหาสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ก็จะยุติได้ในทันที

ผู้สื่อข่าวได้รับการยืนยันจากพระชาวพม่ารูปหนึ่งที่อยู่ที่พักสงฆ์ชายแดนไทยพม่าตรงข้ามอำเภอแม่สอด ว่าทราบเรื่องหญิงชาวพม่าหัวเป็นหมามานานแล้ว เรื่องนี้เป็นเรื่องบาปกรรมหรือเวรกรรม เพราะตอนแรกเกิดเป็นคนธรรมดา หัวเป็นคนตัวเป็นคน พอต่อมาอายุได้ยี่สิบปีเศษ เป็นคนไม่ชอบทำบุญ ชอบด่าหรือแม้กระทั่งตบตีพ่อแม่ พออายุประมาณยี่สิบห้าปี หน้าตาก็เริ่มเปลี่ยนแปลงไป เริ่มมีขนขึ้นตามหน้า ปากยื่นออกมา จนกลายเป็นหน้าสุนัขทั้งหมด แล้วเริ่มพูดไม่ได้ ต้องเห่าหอนแทนคำพูดและเดินสี่ขา จนเดี๋ยวนี้อายุประมาณ 42 ปี จึงกลายเป็นครึ่งคนครึ่งสัตว์ พระท่านกล่าวว่าคนเราเกิดมาต้องรู้จักตอบแทนบุญคุณพ่อแม่ ต้องกราบไหว้พ่อแม่ทุกวัน คนที่ด่าพ่อแม่ต้องรับกรรม ไม่ต้องรอชาติหน้า เพราะชาตินี้ก็เห็นแล้ว

อธิบายว่ากฎแห่งกรรมนั้นบุญกับบาปชิงช่วงช่วงชิงกัน อะไรส่งผลก่อนก็พาไปทางนั้น ถ้าบุญส่งผลก่อนก็ไปทางที่ดี ถ้าบาปส่งผลก่อนก็ไปทางที่ไม่ดี แล้วชวนดูภาพหญิงหัวเป็นหมา พร้อมตั้งข้อสังเกตว่ายุคนี้ตัดต่อภาพได้ แต่ภาพนี้ไม่น่าจะตัดต่อ เพราะปากกับจมูกยื่นออกมาพร้อมกัน แล้วบอกว่าน่าสงสารแต่ก็สมกับเหตุที่เธอประกอบ ทุกอย่างมีเหตุทั้งสิ้น อยู่ ๆ จะมาเป็นอย่างนี้ไม่ได้

สอนว่าวันพระต้องมาทบทวนกฎกติกาของชีวิต เหมือนไปอยู่ประเทศไหนแล้วไม่รู้กฎเกณฑ์กฎหมายของเขาก็ไม่ได้ เพราะจะรู้หรือไม่รู้ก็ยังตกอยู่ในความดูแลของกฎนั้น และถ้าทำผิดพลาดก็มีผลมากทีเดียว กฎแห่งกรรมก็เช่นเดียวกัน เป็นกฎกติกาของชีวิตในวัฏสงสาร ไม่ว่าจะเป็นใคร เกิดในภพสามนี้ ทั้งมนุษย์ เทวดา พรหม อรูปพรหม ล้วนตกอยู่ภายใต้กฎแห่งกรรม จึงต้องรู้ว่าทำอย่างไรจึงจะอยู่ในวัฏสงสารได้อย่างปลอดภัย แม้ยังไม่หมดกิเลส แล้วบอกว่าสิ่งที่ต้องศึกษาวันนี้คือกุศลกรรมบถ 10 กับอกุศลกรรมบถ 10

บอกล่วงหน้าว่าวันนี้มีเรื่องราวกฎแห่งกรรมชื่อ โดนรัดคอตั้งแต่อยู่ในท้อง และมินิซีรีส์เรื่องเมณฑกเศรษฐี ผู้มีขุมทรัพย์เป็นทองคำ แล้วชวนแต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จเรียบร้อยก่อนเข้าเนื้อหา

ครูไม่ใหญ่บอกว่าบางคนเป็นนักเรียนใหม่เพิ่งมาได้วันสองวัน เห็นพระมานั่งอยู่หน้าจอแล้วสงสัยว่าเป็นรายการอะไร จึงขอทำความเข้าใจหนึ่งนาทีว่าที่นี่คือโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา ออกอากาศเป็นปกติมาย่างปีที่สี่ สอนวิชาชีวิตเรื่องราวความจริงของชีวิต ซึ่งเป็นคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่ย่อยให้ง่าย เพราะทุกคนต้องตกอยู่ภายใต้กฎแห่งกรรมทางกาย วาจา ใจ ไม่ว่าจะรู้หรือไม่รู้ เชื่อหรือไม่เชื่อ ล้วนมีผลทั้งสิ้น กฎหมายบ้านเมืองยังหลีกเลี่ยงได้เป็นบางครั้ง แต่กฎแห่งกรรมหลีกเลี่ยงไม่ได้

บอกว่าวันนี้มีเรื่องราวกรณีศึกษาที่จะทำให้เข้าใจกฎแห่งกรรมดีขึ้น และเพราะวันนี้เป็นวันพ่อจึงมีเรื่องของพ่อ พร้อมย้ำว่าวันพ่อมีอยู่ทุกวันแต่วันนี้เป็นวันพ่อแห่งชาติ ก็ให้นึกถึงพ่อของเราด้วย แล้วชวนแต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จเรียบร้อยก่อน

ย้ำว่าต้องใช้บุญอย่างเดียวจึงจะตัดรอนวิบากกรรมและสู้กับบาปได้ ไม่ใช่ล้างบาปอย่างที่จินตนาการกัน คำปลอบใจแบบบอกว่าไม่เป็นไรเดี๋ยวจัดการให้นั้นเป็นคำปลอบใจสำหรับเด็ก ๆ ที่จริงควรบอกความจริงว่าเป็นอย่างนั้นแต่มีวิธีแก้ เมื่อบาปเกิดขึ้นกับตัวก็ต้องแก้ที่ตัว เกิดขึ้นกับใจก็ต้องแก้ที่ใจของตัวเอง อย่างนี้จึงจะถูกหลักวิชา

ย้ำกับนักเรียนใหม่ว่าทุกสิ่งที่ผ่านตา หู จมูก ลิ้น กาย และใจ ล้วนมีผลกับความใสและความหมองของใจ จึงต้องเลือกบริโภคทั้งสิ่งที่ดู ฟัง ดม ดื่ม พูด และนึกคิด ผู้ที่ออกกฎแห่งกรรมมีอานุภาพมาก เป็นผู้ออกกฎเกณฑ์บังคับผู้ที่ตกอยู่ในภพสามไว้หมด ทั้งกามภพ รูปภพ และอรูปภพ เพราะฉะนั้นต้องศึกษา ไม่ศึกษาเป็นอันตราย

อธิบายว่าพระทุกรูปในอดีตก็คือคฤหัสถ์ แต่มาบวชเพราะถึงจุดอิ่มตัวของเพศคฤหัสถ์ ไม่ใช่เพราะหมดทางทำมาหากิน เพราะตราบใดที่นกกายังทำมาหากินได้ คนอย่างเราก็ทำได้ เหตุที่อิ่มตัวเพราะชีวิตคฤหัสถ์ในแต่ละชาติไม่มีอะไรใหม่ ขึ้นขึ้นลงลง ลุ่ม ๆ ดอน ๆ มีเกิด แก่ เจ็บ ตาย วนอยู่ในสังสารวัฏ เพราะยังตกอยู่ใต้กฎแห่งกรรม การกระทำด้วยกาย วาจา ใจ ล้วนมีผล โดยเฉพาะอกุศลที่สั่งจิตให้ทำผิดย่อมมีวิบากกรรมเป็นทุกข์ มีอบายรองรับ

สัมภาษณ์ครูที่บอกว่าเด็กส่วนมากมีพฤติกรรมค่อนข้างซน จึงแก้ไขด้วยการให้ดูเรื่องกรรมที่เขากระทำ ใครทำกรรมดีได้รับกรรมดี ใครทำกรรมชั่วได้รับกรรมชั่ว เน้นเรื่องศีลห้า แล้วเอา VCD รายการกฎแห่งกรรม เรื่องนรกสวรรค์มาให้เด็กดู เด็กกลัวเรื่องเปรตมาก จนให้คำสัญญากับครูว่าต่อไปจะเป็นเด็กดี ผู้ปกครองคนหนึ่งบอกว่าลูก ๆ ที่บ้านดูจานดาวธรรมกันทุกคน บางเรื่องดูแล้วไม่ต้องสอนลูกเพราะจานดาวธรรมสอนได้ พร้อมอวยพรให้ครูไม่ใหญ่สุขภาพแข็งแรง

ครูไม่ใหญ่ขยายว่านี่แหละคือความทุกข์ของนักบุญ เพราะเห็นแค่ปัจจุบันนี้เท่านั้น แต่สิ่งที่ตัวทำมาในอดีตนั้นตัวไม่เห็น ตรงนี้อันตรายสำหรับชีวิต เพราะจะทำให้คิดกันไม่ถูก พูดกันไม่ถูก และทำไม่ถูกด้วย

บอกว่าวันนี้มีเรื่องราวกฎแห่งกรรมที่จะทำให้เข้าใจกฎแห่งกรรมได้ดีขึ้น ชื่อเรื่อง ข้าวสารเพิ่มเมล็ดและเพชรตาแมว แล้วชวนนักเรียนไปแต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จเรียบร้อยก่อนเข้าเนื้อหา

นายปุณณะเข้าเฝ้ากราบทูลเรื่องทั้งหมดและขอให้พระราชาส่งราชบุรุษไปขนทองคำ แต่ทองทุกก้อนที่ราชบุรุษหยิบขึ้นมากลับกลายเป็นดินอย่างเดิม พระราชาตรัสถามว่าพูดคำที่ไม่เป็นมงคลอะไรไว้หรือไม่ ราชบุรุษตอบว่าพูดเพียงว่าเป็นราชสมบัติของพระองค์ พระราชาจึงให้กลับไปพูดใหม่ว่าเป็นทรัพย์ของนายปุณณะ ทองจึงเป็นทองคำแท้และขนมากองไว้ที่พระราชวังได้

บอกว่าวันนี้มีเรื่องราวกฎแห่งกรรมของผู้ที่ถือศีลสองอด ชื่อเรื่องคาซาบลังกาพาฝัน และมีเรื่องของมหาเศรษฐีที่มีสมบัติอัศจรรย์คือท่านจิตตคฤหบดี เศรษฐีผู้มีบุญในสมัยพุทธกาล แล้วชวนไปแต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จเรียบร้อยก่อน

บอกว่าวันนี้มีเรื่องราวดี ๆ ของเคสดีที่จะทำให้เข้าใจเรื่องกฎแห่งกรรมดีขึ้น ชื่อเรื่องว่า Amazing Friends เพื่อนต่างวัยแต่เป้าหมายร่วมกัน ก่อนจะไปถึงเรื่องนั้นให้แต่งเนื้อแต่งตัวด้วยรอยยิ้มกันให้เสร็จเรียบร้อยก่อน

บอกว่าคืนนี้มีกรณีศึกษากฎแห่งกรรมชื่อยาวหน่อยว่า เธอทำให้ทุกคนรัก เธอต้องรับผิดชอบ และมีเรื่องราวจากแดนไกลของบุคคลในประวัติศาสตร์ที่จะบวชเป็นสามเณรรุ่นแรกของโลกตะวันออกกลาง ก่อนจะถึงตอนนั้นให้ไปแต่งเนื้อแต่งตัวกันให้เรียบร้อย

บอกว่าคืนนี้มีกรณีศึกษากฎแห่งกรรมชื่อพลังสตรีแม่ไม้มวยไทย และจะมีบรรยากาศการเตรียมบวชสามเณรครั้งประวัติศาสตร์ของโลกตะวันออกกลางเป็นครั้งแรก ก่อนจะไปถึงตอนนั้นให้แต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จเรียบร้อย

อธิบายว่าพอใจหยุดก็เคลื่อนเข้าไปสู่ภายใน ไปสู่กายในกาย เวทนาในเวทนา จิตในจิต ธรรมในธรรม เข้าไปสู่ความรู้ในระดับลึกเรื่อย ๆ ถ้าหยุดไม่นิ่งก็ดิ่งเข้าไปไม่ได้ แล้วจะรู้เห็นไปตามความเป็นจริง เกิดธรรมจักษุญาณทัสสนะ เข้าถึงดวงธรรมและพระธรรมกายภายใน ข้อที่แปดพอเห็นตามความจริงแล้ววิชชาก็เกิดขึ้น เห็นว่าเราเวียนว่ายตายเกิดมามาก คนอื่นก็เช่นเดียวกัน เพราะทุกคนตกอยู่ภายใต้กฎแห่งกรรม จึงเกิดความเบื่อหน่าย

ขยายข้อแรกว่าการฟังธรรมทำให้เรามีความรู้เพิ่มจากที่เคยรู้ โดยเฉพาะเรื่องสำคัญของชีวิตคือบาป บุญ คุณโทษ ผิด ถูก ดี ชั่ว สิ่งใดควรทำสิ่งใดไม่ควรทำ ความรู้ตรงนี้โลกไม่ค่อยมีสอนกัน เขาสอนแต่ความรู้ที่จะทำมาหากิน ทำให้รวย แข่งขันสู้เขาได้ ทำให้เศรษฐกิจสูงขึ้น แล้วก็เบียดเบียนแก่งแย่งกันไปจนหมดเวลาของชีวิต จึงไม่เคยได้ยินความจริงของชีวิตว่านรกมีจริง สวรรค์มีจริง กฎแห่งกรรมมีจริง ข้อที่สองคือสำหรับผู้ที่เคยฟังมาแล้วแต่ยังคลุมเครือ ก็จะจำได้ชัดเจนและเข้าใจชัดขึ้น ที่ไม่รู้ก็รู้ ที่รู้แล้วก็ชัดขึ้น ข้อที่สามที่สงสัยก็หายสงสัย เข้าใจว่าอย่างนี้จึงจะถูกหลักวิชา ข้อที่สี่พอหายสงสัยความเห็นก็ตรงและถูกต้องตามความจริงของบัณฑิตนักปราชญ์และความจริงของชีวิต ทำให้ดำเนินชีวิตได้ถูกต้อง ปิดอบายไปสวรรค์ไปนิพพานได้ ข้อที่ห้าจิตย่อมผ่องใส ครูไม่ใหญ่ตั้งข้อสังเกตว่าน่าจะจิตผ่องใสก่อนแล้วจึงทำความเห็นได้ถูก

บอกว่าวันนี้มีเรื่องราวกฎแห่งกรรมชื่อ ฉันจะเป็นแสงสว่างให้กับเธอ และมีข่าวน่าปลื้มปิติเรื่องการบรรพชาสามเณรรุ่นแรกของโลก ณ ประเทศบาห์เรน ที่จะเสนอผ่านรายการ New News แล้วชวนให้แต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จก่อนเข้าเนื้อหา

บอกว่าวันนี้มีเรื่องราวที่จะทำให้เข้าใจกฎแห่งกรรมได้ดีขึ้น เป็นเรื่องที่หวานทีเดียว หวานในระดับที่ครูไม่ใหญ่ไม่กล้าจะอ่านเอง แล้วชวนนักเรียนแต่งเนื้อแต่งตัวให้เรียบร้อยก่อนเข้าเนื้อหา

บอกว่าวันนี้มีเรื่องราวกฎแห่งกรรมของเคสดี ยกประโยคในจดหมายว่าผมอยากจะทำทุกอย่างให้คุณ โรแมนติกหน่อย แล้วเขาก็คุกเข่าลง แต่ยังไม่อ่านตอนนี้ และบอกว่าวันนี้จะมีทบทวนบุญตักบาตรกับมีผู้มาอวยพรปีใหม่ ก่อนจะไปถึงตอนนั้นให้แต่งตัวกันให้เสร็จก่อน

มีผู้ชมที่บรรพบุรุษเป็นมนุษย์กินคนส่งเรื่องมา ครูไม่ใหญ่ถามอายุก่อนเพราะเจ้าตัวสับสน ได้คำตอบว่าเกือบหกสิบสองปี เกิดเดือนเมษายน แล้วถามว่ากินคนกันตอนไหนเวลาไหน ได้คำตอบว่ากินได้ตลอดเวลาเหมือนมาม่า ทั้งวันทั้งคืนยี่สิบสี่ชั่วโมง ถ้ามีมาให้กินก็กิน แต่ที่กินกันจริงคือกินศพข้าศึกที่รบกันตาย เพื่อไม่ให้วิญญาณกลับมาสิงและทำอันตรายได้ ส่วนกันเองไม่กิน ยกเว้นทะเลาะกันแล้วฆ่ากันตายก็เสียดาย และมีคำถามว่าคุณปู่ที่กินคนตายแล้วไปไหน ครูไม่ใหญ่ขอเก็บไว้ก่อน

บอกว่าวันนี้กรณีศึกษาชื่อเรื่องรางวัลคนสู้ชีวิต และมีสารคดีเรื่องมนุษย์กินคน ว่าเขากินใคร กินตรงไหน กินกับอะไร กินตอนไหน และทำไมจึงติด DMC ทั้งยังตั้งคำถามที่แปลกคือถามว่าคนที่มาให้เขากินนั้นมีวิบากกรรมอะไร ไม่ได้ถามว่าถ้าตนกินคนแล้วตนจะมีวิบากอย่างไร

ตั้งคำถามว่าทำไมมนุษย์จึงแตกต่างกัน ฝ่ายที่อธิบายแบบวิทยาศาสตร์บอกว่าเป็นความสมดุลของธรรมชาติ มีคนรวยก็ต้องมีคนจน ต้องมีต่างเชื้อชาติต่างศาสนาเพื่อความสมดุล ฝ่ายเทวนิยมบอกว่าเป็นพระประสงค์ของพระผู้เป็นเจ้า แต่พระพุทธศาสนาสอนว่ามาจากการกระทำและวิบากกรรม เมื่อกิเลสเข้าสิงจิตก็ทำผิดทางกายวาจาใจ วิบากจึงทำให้ชีวิตแตกต่างกัน ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว

เล่าว่าปัจจุบันชาวโซโลมอนท้องถิ่นมีโอกาสได้ดู DMC จากการที่คนไทยไปทำงานที่นั่น ทำให้เกิดความตื่นตัวเรื่องกฎแห่งกรรมและปรโลกในหมู่ชาวโซโลมอนอย่างมาก เขาตื่นเต้นว่ามีการฝันในฝันที่บอกได้ว่าบรรพบุรุษตายแล้วไปไหน ตอนนี้ชาวโซโลมอนเริ่มหัดนั่งสมาธิและพบความสุขที่ไม่เคยเจอมาก่อน แล้วทิ้งท้ายไว้ว่าเขากินใคร กินเมื่อไร กินอย่างไร กินกับอะไร กินเพื่ออะไร ให้ติดตามตอนต่อไป

บอกว่าวันนี้มีเรื่องดี ๆ ของกรณีศึกษาที่จะทำให้เข้าใจเรื่องกฎแห่งกรรม ชื่อเรื่องบ้านนี้เจ้าที่แรง และมีเรื่องราวของเผ่ามนุษย์กินคน แต่ก่อนจะไปถึงตรงนั้นก็ชวนแต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จเรียบร้อยกันก่อน

ครูไม่ใหญ่สอนว่าบุญต้องพยายามหาช่องส่งผล เพราะฉะนั้นเราต้องรักษาใจใสไปเรื่อย ๆ จนกว่าจะพึงพอใจว่าบุญนี้พอแล้ว แล้วย้ำว่าไม่มีวันพอ จึงต้องทำใจใส ๆ ไปเรื่อย จากนั้นถามนักเรียนว่าเวลาต่อจากนี้จะเอาอะไรกันดี และตกลงว่าเอาช่วงกฎแห่งกรรม

บอกว่าถ้าครอบครัวมีความสะอาด ความมีระเบียบ ความสุภาพ ความตรงต่อเวลา ลูกหลานจะเลือกคิด เลือกพูด เลือกทำแต่ดี ๆ ตามที่พ่อแม่ทำให้ดู ทำอะไรไม่เสร็จไม่ดีไม่ยอม เห็นใครทำดีก็พัฒนาตัวเองตาม ได้เลือดนักสู้เป็นลูกนักสร้างบารมี ไม่ต้องไปหาคัมภีร์วิเศษจากที่ไหน แล้วสอนเรื่องนรกสวรรค์ บุญบาป กฎแห่งกรรมกำกับไปด้วย ท่านเปรียบว่านี่คือทางแยกระหว่าง เชื้อคนตรงกับเชื้อศรีธนญชัย อยากได้ลูกแก้วก็ต้องสะอาด มีระเบียบ สุภาพ ตรงต่อเวลา

เบื้องหลังคือบุญและบาปของแต่ละคน กรรมปาณาติบาตมากน้อยกำหนดระดับความสูญเสีย การตายพร้อมกันไม่ใช่พระประสงค์ของใคร แต่เป็นกรรมที่มาส่งผลพร้อมกัน

ตัวอย่างผู้ไปทุคติ ตายขณะเมาไปมหานรกขุม 5 ผู้หมกมุ่นการพนันไปขุม 6 ผู้มีอาชีพจับสัตว์น้ำไปเกิดเป็นปลาทันที