ep031 ผังเวลา 63 ช่วง
อุทิศบุญ (111) ธุดงค์ปีใหม่ 2549 (94) อธิษฐานจิต (79) วัดพระธรรมกาย (73) ดุสิตบุรี (67) คุณยายอาจารย์จันทร์ ขนนกยูง (63) หยุดใจนิ่ง (52) มหาวิหารพระมงคลเทพมุนี (50) วงบุญพิเศษ (49) โชติกเศรษฐี (48) กองเสบียง (45) อัญเชิญจักรแก้ว (44) วิหารน้อย (43) ชฎิลเศรษฐี (42) กฎแห่งกรรม (39) ใจใส (39) หลวงปู่วัดปากน้ำภาษีเจริญ (33) ตัดรอนวิบาก (32) วิชชาธรรมกาย (31) มรณานุสติ (30) ทบทวนบุญ (28) คุณพ่อผู้เสียชีวิตลำพังในแคลิฟอร์เนีย (27) หลวงพ่อทัตตชีโว (27) สมบัติจักรพรรดิ (25) เมณฑกเศรษฐี (24) กรรมกาเมสุมิจฉาจาร (21) มหาธรรมกายเจดีย์ (19) วิมานทอง (19) อบายมุข (19) มหาวิหารคุณยายอาจารย์ (15) ทิพยสมบัติ (14) ไม่ประมาท (13) วันพ่อแห่งชาติ 2548 (12) การะวริยะเศรษฐี (9) นิโรธสมาบัติ (9) ปิดอบาย (9) มหาปูชนียาจารย์ (9) อ่านรายชื่อเจ้าภาพ (9) พระคุณพ่อ (8) พระมหากัสสปะ (7) พุทธานุภาพ (7) สมณธรรม (7) ศีลห้า (6) พระรัตนตรัยภายใน (5) หมดอายุขัย (5) หลุดจากหมู่คณะ (5) โรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา (5) กรุงราชคฤห์ (4) ขอขมาพระรัตนตรัย (4) ข้าวยาคู (4) ธัมมจักกัปปวัตตนสูตร (4) บุญต่อบุญ (4) พ่อหลวงของปวงชนชาวไทย (4) มหาสมณะเทวบุตร (4) อจินไตย (4) อย่าปฏิเสธบุญ (4) กายมนุษย์ (3) คุณแม่นับถือศาสนาคริสต์ (3) ตัดความตระหนี่ (3) ทำบุญอย่างต่อเนื่อง (3) นายกทักษิณ ชินวัตร (3) บ้านธรรมประสิทธิ์ (3) พระอรหันต์ในบ้าน (3) มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ (3) สั่งฆ่าหมูจำนวนมาก (3) อุปกรณ์เครื่องกันหนาว (3) เติมบุญใหม่ (3) โยนิโสมนสิการ (3) กราบเท้าพ่อ (2) กัลยาณมิตรคอยบอกบุญ (2) ประชารวมใจถวายพระพร 1 ธันวาคม 2548 (2) พลัดพรากจากครอบครัว (2) วัดพระธรรมกายแคลิฟอร์เนีย (2) วันบูชาข้าวพระ (2) ศูนย์ปฏิบัติธรรมพนาวัฒน์ (2) สมเด็จพระพุฒาจารย์ (2) สวดพระอภิธรรม (2) อภิญญาหก (2) เชื่อตามสื่อที่บิดเบือน (2) เดรัจฉานกถา (2) เวียนประทักษิณมหาธรรมกายเจดีย์ (2) เสียชีวิตลำพังในที่พัก (2) โครงการบวชถวายเป็นพระราชกุศล 2548 (2) ก่อตั้งศูนย์ปฏิบัติธรรมในอเมริกา (1) คุณแม่ป่วยเป็นมะเร็ง (1) ค่าใช้จ่ายของชีวิต (1) ค้าขายเนื้อหมู (1) จนทรัพย์แต่ไม่จนใจ (1) ฉลองสิริราชสมบัติครบหกสิบปี (1) ช่างไฟฟ้าในแคลิฟอร์เนีย (1) ตั้งนามสกุลให้มีคำว่าพุทธ (1) ทหารพระราชาที่ออกบวชตาม (1) ทำพระนิพพานให้แจ้ง (1) นอกบุญเขต (1) บุคคลในประวัติศาสตร์ (1) บุญเท่านั้นเป็นที่พึ่ง (1) บ่อเกิดของความสุขและความสำเร็จ (1) ปกครองแผ่นดินโดยธรรม (1) ผังเดินทางไปทำงานแดนไกล (1) พาคุณแม่เข้าวัด (1) ภิกษุห้าร้อยรูป (1) รวยข้ามขั้นตอน (1) วัดเบญจมบพิตร (1) สมาธิเป็นของสากล (1) สอนการบ้านทางโทรศัพท์ข้ามประเทศ (1) หัวใจล้มเหลว (1) อานุภาพของบุญ (1) อิทธิปาฏิหาริย์ (1) เคยเป็นพี่น้องกันในอดีต (1) เทวรถทอง (1) เมืองเซอร์ริโตส (1) เลิกขายเหล้าและบุหรี่ (1) เอาบุญเป็นใหญ่ (1)
กล่าวคาถาสำเร็จว่าแม้มืดตื้อมืดมิดก็มีสิทธิ์เข้าถึงธรรม คำขวัญเมื่อเราสว่างโลกก็สว่างด้วย และเนื้อนาบุญสี่ระดับ คือมหาธรรมกายเจดีย์ของโลก มหาจุฬามณีของสวรรค์ พระในบ้านของครอบครัว และพระในตัวของเรา
ทบทวนการบ้าน 10 ข้อทีละข้อ ตั้งแต่เอาบุญไปฝากคนที่บ้าน จดบันทึกผลการปฏิบัติธรรม ก่อนนอนนึกถึงบุญที่สั่งสมมาทั้งหมด หลับและตื่นในอู่ทะเลบุญ ตื่นแล้วรวมใจเป็นหนึ่งกับองค์พระหนึ่งนาที ทุกหนึ่งชั่วโมงหยุดใจหนึ่งนาทีที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 นึกถึงดวงหรือองค์พระในทุกกิจกรรม จนถึงสร้างบรรยากาศด้วยรอยยิ้มและปิยวาจา
วันนี้เป็นวันที่ 49 นับจากวันออกพรรษา เหลืออีก 218 วันจะเข้าพรรษาอีกครั้ง และผ่านวันปีใหม่มา 339 วัน แล้วทบทวนว่าเราเกิดมาทำพระนิพพานให้แจ้ง แสวงบุญ สร้างบารมี พระนิพพานอยู่ภายในตัวเรา เริ่มต้นที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 ด้วยการทำใจหยุดนิ่งเฉย ๆ พร้อมย้ำว่าต้องศึกษาไว้เพราะความผิดพลาดเป็นอันตราย มีอบายภูมิรองรับอยู่
บอกว่าวันนี้มีเรื่องราวกรณีศึกษาที่จะทำให้เข้าใจกฎแห่งกรรมดีขึ้น และเพราะวันนี้เป็นวันพ่อจึงมีเรื่องของพ่อ พร้อมย้ำว่าวันพ่อมีอยู่ทุกวันแต่วันนี้เป็นวันพ่อแห่งชาติ ก็ให้นึกถึงพ่อของเราด้วย แล้วชวนแต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จเรียบร้อยก่อน
เพลงคั่นช่วงแต่งเนื้อแต่งตัว ร้องว่าโปรดยิ้มไว้นาน ๆ เป็นสะพานสื่อสารไมตรี ยิ้มด้วยใจสมัคร และการมีน้ำใจต่อกันเป็นสิ่งที่ดีนิรันดร์
ย้ำว่าต้องแต่งเนื้อแต่งตัวให้เรียบร้อยด้วยการนำรอยยิ้มมาปรากฏบนใบหน้า แล้วถามว่าวันพ่อวันนี้ได้ไปกราบเท้าพ่อกันแล้วหรือยัง จะมีกุ๊กมีกิ๊กกี่คนก็ได้ แต่มีพ่อได้เพียงคนเดียว กุ๊กกิ๊กแยกกันได้ แต่พ่อตายแล้วก็ยังได้ชื่อว่าเป็นพ่อเราอยู่ กายที่สร้างบารมีได้อย่างเต็มที่คือกายมนุษย์ และผู้ให้กายมนุษย์หยาบคือคุณพ่อคุณแม่ ซึ่งเป็นพระอรหันต์ในบ้าน แล้วแนะว่าถ้าใครไปเช็ดเท้าและกราบเท้าพ่อ ให้พูดประโยคเด็ด ๆ ให้ท่านปลื้มใจ เพราะคนอายุมากต้องการกำลังใจ ถ้อยคำยกย่องเทิดทูนจะทำให้ท่านมีปิติและมีแรงอยู่ในโลกนี้เพื่อดูความสำเร็จของเรา
เปิดสารคดีให้ดูภาพการทรงงานของพ่อหลวงของเรา แล้วสรุปว่าตลอดหกสิบปีที่ผ่านมาของการครองราชย์ พระองค์ทรงตั้งพระราชปณิธานว่าจะปกครองแผ่นดินโดยธรรม และทรงเหนื่อยมาตลอดอย่างที่เราเห็น เพื่อความสุขของพสกนิกร
แจ้งว่าวัดพระธรรมกายมีโครงการบวชถวายเป็นพระราชกุศล อบรมตั้งแต่วันที่ 26 พฤศจิกายน 2548 และบรรพชาอุปสมบทที่วัดเบญจมบพิตรในวันที่ 3 ธันวาคม 2548 จำนวน 50 รูป พอถึงวันที่ 7 จะขึ้นไปปฏิบัติธรรมที่พนาวัฒน์จนถึงวันที่ 18 ธันวาคม ผู้บวชล้วนอยู่ในระดับผู้บริหารและเจ้าของกิจการ ซึ่งการปลีกตัวมาให้ว่างสักอาทิตย์หนึ่งไม่ใช่เรื่องง่าย แต่นี่ตั้งเกือบสามอาทิตย์ จึงต้องเป็นผู้ที่รักและเทิดทูนพ่อหลวงมากทีเดียว ตั้งใจบวชคราวนี้ละเครื่องกังวลทุกอย่างมาบำเพ็ญสมณธรรม
อธิบายว่าผู้บวชตั้งใจขึ้นไปบำเพ็ญสมณธรรมเพื่อให้จิตบริสุทธิ์ มีพลังแห่งบุญและกุศลถวายเป็นพระราชกุศลอย่างเต็มที่เต็มกำลัง เพราะกุศลจะมีกำลังส่งได้ก็ขึ้นอยู่กับใจที่ผ่องใส ถ้าใจไม่ใสและศีลไม่บริบูรณ์ การให้ศีลให้พรก็ไม่ค่อยมีกำลัง แล้วย้ำว่าบวชเป็นพระแล้วสิ่งที่ต้องทำคือเติมความบริสุทธิ์ให้เกิดขึ้น ไม่ว่าบวชสั้นบวชยาวก็ต้องมุ่งขจัดกิเลสอาสวะให้หมดสิ้นไปเพื่อทำพระนิพพานให้แจ้ง สลัดตนให้พ้นจากกองทุกข์ นี่คือวัตถุประสงค์หลักของการบวช และหวังว่าพุทธบุตร 50 รูปจะนำดวงธรรมและองค์พระใส ๆ มาฝากหลวงพ่อ
ทบทวนข่าวย้อนหลังในช่วง New News ว่าเนื่องในโอกาสวันคล้ายวันเฉลิมพระชนมพรรษาและโอกาสฉลองสิริราชสมบัติครบหกสิบปี คณะรัฐบาลและประชาชนชาวไทยทั่วประเทศพร้อมใจกันจัดงานประชารวมใจถวายพระพร ในวันพฤหัสบดีที่ 1 ธันวาคม ณ มณฑลพิธีท้องสนามหลวง ประชาชนทยอยเข้าพื้นที่ตั้งแต่ 17 นาฬิกา นายกรัฐมนตรีทักษิณ ชินวัตร เป็นประธานในพิธีพร้อมคุณหญิงพจมานและคณะรัฐมนตรี จุดธูปเทียนบูชาพระรัตนตรัย กราบนมัสการกรรมการมหาเถรสมาคมโดยมีสมเด็จพระพุฒาจารย์เป็นประธานฝ่ายสงฆ์ พระสงฆ์กว่าห้าหมื่นรูปสวดเจริญพระพุทธมนต์ธัมมจักกัปปวัตตนสูตร แล้วกล่าวถวายอาศิรวาทราชสดุดี ถวายพระพรชัยมงคล จุดเทียนชัยถวายพระพร สวดสรรเสริญคุณพระรัตนตรัยทำนองสรภัญญะ ร้องเพลงสดุดีมหาราชา และจุดพลุถวายพระพรกว่าสามพันนัด
เพลงคั่นที่ร้องขอบคุณจากใจทุกคนที่ช่วยกันดู ช่วยกันทำ และมีใจฝันไปด้วยกันว่าอยากให้แผ่นดินนี้ดีกว่านี้ หากเพียงแต่เรายังคงให้สัญญาว่าทุกวันจะทำให้ดีกว่านี้
ครูไม่ใหญ่ปรารภว่างานอย่างนี้ไม่มีที่ไหนในโลก มีแห่งเดียวคือที่ท้องสนามหลวง คนที่ไปล้วนเป็นบุคคลในประวัติศาสตร์ทั้งพุทธบุตรและญาติโยม ไปด้วยความปิติเบิกบานเพราะมีใจรักในหลวงของเรา เสียดายว่าเต็นท์ส่วนหนึ่งถ่ายภาพไม่เห็น จึงนัดว่าเดือนมิถุนายนจะได้เห็นพุทธบุตรมากมายอลังการกว่านี้อีก ให้เตรียมตัวเตรียมใจกันให้ดี แล้วชวนทบทวนบุญของผู้ที่ได้ไปถวายทานในวันที่ 1 ธันวาคม
สอนว่าอย่าไปปฏิเสธบุญ เพราะบุญเป็นบ่อเกิดของความสุขและความสำเร็จในชีวิตทุกระดับ ตั้งแต่ปุถุชนจนกระทั่งเป็นพระอริยเจ้า ชีวิตในสังสารวัฏจะมีสุขและดำเนินชีวิตอยู่ได้ด้วยความสะดวกสบายก็เพราะบุญอย่างเดียว การมีรูปสมบัติที่สวยงามแข็งแรง ปลอดภัยจากโรคภัยไข้เจ็บ อายุยืน มีทรัพย์สมบัติตั้งแต่ธรรมดาจนถึงสมบัติจักรพรรดิ ล้วนเพราะบุญเท่านั้น
อธิบายว่าชีวิตมีค่าใช้จ่ายแม้อยู่เฉย ๆ เรานอนหลับก็มีค่าใช้จ่ายแล้ว เราไม่ได้หายใจฟรี ๆ เพราะก่อนจะได้หายใจก็เสียค่าอาหาร ค่าน้ำ เพื่อให้มีพลังงานในร่างกาย นอนก็ต้องมีมุ้งกันยุง มีที่นอนนุ่ม ๆ อากาศหนาวก็ต้องมีผ้าห่มและอุปกรณ์กันหนาว ตื่นเช้ามาล้างหน้าก็มีค่าน้ำ มียาสีฟันแล้วยังต้องมีแปรงสีฟัน ทั้งหมดคือค่าใช้จ่ายของชีวิตที่ต้องได้มาด้วยบุญ บุญเหล่านี้ใช้ไปก็มีวันหมด จึงต้องเติมบุญใหม่ ถ้ามีวิบัติแม้แต่ฟันก็ไม่มี ยาสีฟันก็ไม่ได้ใช้ ส่วนคุณสมบัติ ความฉลาด ความรอบรู้ ดวงปัญญาที่เรียนรู้ได้ง่าย การมีคนมาสอน มีความสามารถใช้ความรู้ได้ มียศ มีพวกพ้องบริวาร ล้วนมาจากบุญทั้งสิ้น ดังนั้นการปฏิเสธบุญก็คือการปฏิเสธค่าใช้จ่ายของชีวิตและปฏิเสธสมบัติทุกอย่าง อย่าบ่นอย่าเบื่อเวลาชวนทำบุญบ่อย ๆ เพราะเราทำเราได้ และต้องทำบ่อย ๆ เพราะความตายไม่มีนิมิตหมาย
ทบทวนว่าเคยศึกษาผู้มีบุญระดับบรมเศรษฐีที่มีสมบัติจักรพรรดิตักไม่พร่องมาแล้ว ตั้งแต่ชฎิลเศรษฐีที่มีภูเขาทอง โชติกเศรษฐีที่มีปราสาทแก้วและขุมทรัพย์ตักไม่พร่อง และเมื่อวานนี้คือเมณฑกเศรษฐีที่มีแพะกายสิทธิ์ ใครต้องการอะไรก็ดึงด้ายออกมาจากปากแพะ วันนี้จะมาศึกษาผู้มีบุญที่ได้ขุมมหาสมบัติจากยักษ์ ซึ่งยักษ์ไม่ให้ใครง่าย ๆ ให้เฉพาะผู้มีบุญเท่านั้น
เปิดมินิซีรีส์การะวริยะเศรษฐี ผู้ได้ขุมมหาสมบัติจากยักษ์ ตอนที่หนึ่ง เกริ่นว่าอานุภาพของบุญมีพลังมหาศาล เมื่อบุญส่งผลอะไรก็ต้านไม่อยู่ คนที่ยากจนมาตั้งแต่เกิดหากมีใจเป็นบุญกุศลก็อาจกลับรวยขึ้นมาได้ในทันใด การให้ผลของบุญเป็นอจินไตย คิดตามและเข้าใจได้ยาก แต่เคยมีมาแล้วในอดีต คือเรื่องการะวริยะเศรษฐีที่มีสมบัติมากจนไม่อาจคำนวณนับได้ เดิมท่านและภรรยายากจนเข็นใจมาก ข้าวแต่ละมื้อก็แทบไม่มีกิน แต่เมื่อทั้งสองตัดความตระหนี่แล้วถวายอาหารในส่วนของตนแด่พระอรหันต์ที่เพิ่งออกจากนิโรธสมาบัติ ผลบุญนั้นทำให้กลายเป็นมหาเศรษฐีภายในเจ็ดวัน ซึ่งเป็นสมบัติที่ยักษ์รักษาไว้ แล้วเล่าว่าในมหานครราชคฤห์แห่งแคว้นมคธมีชายยากจนเข็นใจนามว่าการะวริยะ ต้องทำงานรับจ้างเลี้ยงตนและครอบครัวอย่างยากลำบาก แต่โชคดีที่ภรรยาเป็นหญิงมีปัญญาและมีศรัทธาในพระพุทธศาสนา
เล่าว่าเช้าวันหนึ่งขณะที่ภรรยากำลังจัดเตรียมอาหารเช้าซึ่งมีเพียงข้าวยาคูและน้ำผักดองเล็กน้อยให้สามี พระมหากัสสปะเถระได้ออกจากนิโรธสมาบัติที่เข้ามาเป็นเวลาเจ็ดวัน ท่านรำพึงว่าวันนี้เราจะทำการสงเคราะห์ใครหนอ จึงเห็นภรรยาของการะวริยะเข้ามาในญาณทัศนะ ท่านเห็นว่าหากพวกเขาได้ถวายอาหารบิณฑบาตแด่ท่าน สมบัติใหญ่จะบังเกิดขึ้น จึงครองจีวรอุ้มบาตรไปยืนอยู่หน้าเรือน นางได้ใส่ข้าวยาคูที่เตรียมไว้ทั้งหมดลงในบาตรโดยมิได้นึกว่าตนและสามีจะบริโภคอะไร ตัดความตระหนี่ให้หลุดขาดจากใจแล้วน้อมถวายด้วยความปลาบปลื้มยินดี เมื่อแจ้งให้สามีทราบ นายการะวริยะก็ปิติยินดีอย่างยิ่งและอนุโมทนาในบุญที่ภรรยากระทำ
เล่าว่าพระมหากัสสปะเมื่อรับบิณฑบาตแล้วก็กลับไปยังมหาวิหาร เข้าเฝ้าพระบรมศาสดาแล้วน้อมถวายข้าวยาคูที่เพิ่งได้มา พระศาสดาทรงรับเพียงพอสำหรับพระองค์แล้วทรงถวายต่อให้พระภิกษุรูปอื่น ด้วยพุทธานุภาพข้าวยาคูส่วนที่เหลือมีเพียงพอสำหรับพระภิกษุถึงห้าร้อยรูป พระมหากัสสปะจึงทูลถามถึงผลบุญที่นายการะวริยะและภรรยาจะได้รับ พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงพยากรณ์ว่าด้วยอานุภาพแห่งบุญนี้ พวกเขาจะกลายเป็นมหาเศรษฐีภายในเจ็ดวัน ข่าวนี้แพร่สะพัดไปทั่วเมือง มหาชนต่างคลางแคลงว่าทรัพย์มหาศาลจะบังเกิดขึ้นกับคนทั้งสองได้อย่างไร และคอยดูว่าคำพยากรณ์จะเป็นจริงหรือไม่
ครูไม่ใหญ่ปรารภว่าอยากมีสมบัติแบบปุบปับข้ามขั้นตอนไหม คือไม่ต้องทำมาหากินค้าขาย แค่ทำอย่างนี้แล้วรวยเลย แล้วชี้ให้สังเกตว่าสามีภรรยาคู่นี้จนทรัพย์แต่ไม่จนใจ และไม่ใช่เรื่องง่ายเลย เพราะมื้อนั้นเป็นมื้อสำคัญสำหรับชีวิตของทั้งคู่ ถวายไปแล้วยังมีสิทธิ์โดนสามีตำหนิได้ แต่นางมีกุศลศรัทธาและมีบุญมหาศาลมากกว่าความเป็นพระราชาในยุคนั้น เพราะพระมหากัสสปะออกจากนิโรธสมาบัติ คือนั่งนิ่งไม่เคลื่อนเลยเจ็ดวันเจ็ดคืน ไม่ถอนถอย อยู่ในพลังแห่งความบริสุทธิ์
ตอบผู้ที่กลัวว่างมงายและเชื่อพวกที่บอกว่าพระพุทธศาสนาไม่ได้สอนเรื่องอิทธิปาฏิหาริย์ ว่าอิทธิปาฏิหาริย์เป็นหนึ่งในอภิญญาหก และพระพุทธเจ้าแสดงธรรมด้วยปาฏิหาริย์สามคืออิทธิปาฏิหาริย์ อาเทศนาปาฏิหาริย์ และอนุสาสนีปาฏิหาริย์ แต่คนเหล่านั้นตัดทอนออกไปเรื่อย ๆ เพราะเคยฟังแต่เดรัจฉานกถา คือคำพูดที่ขวางต่อทางพระนิพพาน พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสกับพระอานนท์ว่ามนุษย์ในโลกนี้เกิดในสังสารวัฏได้ยินแต่เดรัจฉานกถา จึงฟังธรรมไม่เข้าใจ ไม่เคยได้ยินคำว่าพุทโธ ธัมโม สังโฆ และคำว่าธรรมกาย ซึ่งหมายถึงพระรัตนตรัยภายใน แล้วสรุปว่าเราได้เห็นอานุภาพแห่งบุญมาแล้วจากข้าวยาคูที่เลี้ยงพระภิกษุห้าร้อยรูปผู้ทรงคุณธรรม จึงเกิดสมบัติแบบรวยกระทันหันข้ามขั้นตอนได้
ชวนให้ไปค้นดูที่บ้านว่ามีอุปกรณ์เครื่องกันหนาวเหลือหรือไม่ ถ้ามีก็เอามาทำใหม่ แล้วบอกว่าบุญที่เกี่ยวกับธุดงค์ปีใหม่มีวิหารน้อยต้นละหนึ่งร้อยบาท ย้ำว่าอย่าไปปฏิเสธบุญ ให้มาทำเสียวันนี้
เล่าว่าวันนี้มีคนเอาวิหารน้อยที่จำลองมาจากมหาวิหารคุณยายอาจารย์มาให้ครูไม่ใหญ่ดู มีตะเกียงแขวนอยู่ข้างในเปิดปิดเองได้ คุณยายบอกให้ลองเข้าไปนอนดู ขยับไปขยับมาได้ ยาวสองเมตรห้าสิบ ด้านล่างเปิดให้อากาศถ่ายเทได้ดีเวลานอน มีแต่ลมพัดผ่านแต่ยุงเข้าไม่ได้ เรียกว่าสุขสบายถ้านอนอยู่ในนั้น ลองนั่งปฏิบัติธรรมก็สบาย จะมอบเป็นของขวัญให้ผู้มาอยู่ธุดงค์ปีใหม่ จำนวน 300 ต้น ต้นละ 100 บาท
สปอตเชิญชวนยอดกัลยาณมิตรเริ่มต้นศักราชใหม่แห่งความสว่างสดใส ด้วยการอยู่ธุดงค์ปีใหม่ตั้งแต่วันที่ 29 ธันวาคมถึง 1 มกราคม ณ ลานมหาธรรมกายเจดีย์ วัดพระธรรมกาย ปีนี้แตกต่างจากทุกปีเพราะได้จำลองมหาวิหารคุณยายอาจารย์มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง มาเป็นวิหารน้อย เพื่อชำระกายวาจาใจของลูกหลานยายให้บริสุทธิ์ผ่องใส ได้เข้าถึงพระธรรมกายภายใน และมีสมบัติจักรพรรดิตักไม่พร่องอัศจรรย์ทันใช้ในชาตินี้ ดังเช่นภูเขาทองของชฎิลเศรษฐีในสมัยพุทธกาล มาร่วมอยู่วิหารหลังน้อยแล้วนำกลับบ้านเป็นที่ระลึก
บอกว่าเห็นวิหารน้อยแล้วจะเริ่มปิติยินดีมากทีเดียว ให้เตรียมตัวให้ดีเพราะเหลือเวลาอีกแค่ 26 วันก็จะถึงธุดงค์ปีใหม่ ตอนนี้ต้องเคลียร์เครื่องกังวลให้หมดทุกเรื่อง สี่ห้าวันนั้นต้องใจใส ๆ เพราะจะมีบุญใหญ่คืออัญเชิญจักรแก้วประดิษฐาน ณ มหาวิหารพระมงคลเทพมุนี พระเดชพระคุณหลวงปู่ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย ในวันที่ 31 ธันวาคม เวลา 17.00 น. และให้ไปทบทวนหลักวิชาเรื่องการนั่งให้นานขึ้น นิ่งนานขึ้น ทำใจสบาย ๆ เพื่อไม่ให้ถึงเวลาจริงแล้วไปคิดเอาเอง
เพลงคั่นที่สอนวิธีปฏิบัติ ร้องว่านอน ยืน เดิน อยู่ในศูนย์กลางกาย เฉย นิ่ง เฉย นิ่ง แค่หยุดใจอย่างเดียวก็จะได้เห็นดวงแก้วใสในตัวเรา และเตือนว่านั่งเครียดไปทำไม ให้นั่งใจสบาย
เพลงคั่นวันพ่อที่ร้องถึงการทำสิ่งต่าง ๆ เพื่อให้พ่อของฉันสบาย ครูไม่ใหญ่ฟังแล้วบอกว่าซึ้งจริง ๆ
ครูไม่ใหญ่บอกว่าซึ้งจริง ๆ ให้ไปกราบเท้าพ่อเสีย เพราะเวลานี้เพิ่งสองทุ่มกว่าเท่านั้นยังทันอยู่ แล้วบอกว่ากำลังจะเข้าสู่รายการกรณีศึกษาที่จะทำให้เข้าใจเรื่องกฎแห่งกรรม
สปอตคั่นก่อนเข้าช่วงกรณีศึกษา เปิดรายการด้วยยิ้มแล้วรวย และร้องว่ารักพ่อคนดีที่หนึ่งเลย
เปิดกรณีศึกษาของวันพ่อ ลูกชายเล่าเรื่องคุณพ่อว่าต่อมาได้มาทำงานในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และได้เริ่มรู้จักพระเดชพระคุณพระภาวนาวิริยคุณ หรือหลวงพ่อทัตตชีโว ที่นี่เอง รวมทั้งได้พบคุณยายอาจารย์ที่บ้านธรรมประสิทธิ์ หลังจากนั้นชีวิตของท่านก็เปลี่ยนแปลงอย่างมากในหลาย ๆ ประการ
เล่าว่าคุณพ่อเริ่มจากตั้งชื่อและนามสกุลให้ตัวเองและลูกชายทั้งสามใหม่หมด โดยทุกชื่อและนามสกุลมีคำว่า พุทธ อยู่ด้วย เพราะท่านปรารถนาอยากเป็นทายาทของพระพุทธเจ้าอย่างมาก จึงภาคภูมิใจกับชื่อและนามสกุลใหม่ที่ตั้งเองนี้มาก ต่อมาเลิกสูบบุหรี่อย่างเด็ดขาด เลิกขายบุหรี่ เหล้า เบียร์ และยาแรงทุกชนิด เชื่อเรื่องบุญและบาป รักษาศีลห้าอย่างเคร่งครัด พาลูก ๆ ไปวัดทำบุญอย่างสม่ำเสมอและสอนให้ลูกฝึกนั่งสมาธิ ครูไม่ใหญ่แทรกว่าบางคนเชื่อแต่เรื่องบาปแต่ไม่เชื่อเรื่องบุญเพราะกลัวถูกชวนทำบุญ
เล่าว่าคุณพ่อนับถือพระเดชพระคุณหลวงปู่และคุณยายอาจารย์อย่างมาก ตั้งแต่ลูก ๆ จำความได้ก็มีรูปของมหาปูชนียาจารย์ทั้งสองอยู่บนหิ้งพระแล้ว คุณพ่อสอนให้พวกเขายึดมหาปูชนียาจารย์ทั้งสองเป็นที่พึ่ง และเวลามีเรื่องเดือดร้อนหรือเจ็บไข้ก็ให้นั่งสมาธิอธิษฐานขอให้หลวงปู่และคุณยายช่วยเสมอ
เล่าว่าคุณพ่อแต่งงานกับคุณแม่ ซึ่งเกิดในครอบครัวชาวจีนที่นับถือศาสนาคริสต์ หลังแต่งงานไม่นานคุณพ่อออกมาทำกิจการของตนเองโดยมีคุณแม่เป็นผู้ช่วย นั่นคือการค้าขายเนื้อหมู ซึ่งต้องสั่งฆ่าหมูเป็นจำนวนมาก
เพลงคั่นที่ร้องถึงเส้นเล็กเส้นใหญ่อร่อยดี และบอกว่าเนื้อหมูนั้นมีโปรตีน ใช้คั่นช่วงที่เล่าว่าคุณพ่อทำกิจการค้าขายเนื้อหมู
เล่าว่าคุณพ่อไปทำงานอย่างหนักเพื่อส่งเงินมาเลี้ยงครอบครัวและส่งมาทำบุญในเมืองไทยเป็นประจำทุกเดือน ระหว่างนั้นได้พบเพื่อนรุ่นน้องสมัยเรียนที่เทคนิคกรุงเทพซึ่งลูก ๆ นับถือเป็นคุณอา คุณอาแนะนำและช่วยให้คุณพ่อได้งานเป็นช่างไฟฟ้าที่โรงเรียนรัฐบาลแห่งหนึ่งในรัฐแคลิฟอร์เนีย แม้อยู่คนละประเทศแต่ลูก ๆ ไม่เคยรู้สึกขาดความอบอุ่น เพราะระยะแรกท่านเขียนจดหมายถึงลูก ต่อมาเปลี่ยนเป็นโทรศัพท์ทางไกลข้ามประเทศสัปดาห์ละหลายครั้ง คอยอบรมและสอนธรรมะให้ลูก ๆ และหลายครั้งยังสอนการบ้านให้ด้วย ถ้าลูกคนไหนไม่เข้าใจการเรียนก็ให้ส่งตำราเรียนข้ามน้ำข้ามทะเลไปให้ท่าน แล้วท่านสอนการบ้านทางโทรศัพท์ ยอมจ่ายค่าโทรศัพท์หลายหมื่นบาทต่อเดือนเพราะความรักที่มีต่อลูก
เพลงคั่นวันพ่อที่ร้องว่ารักพ่อจังเลย
เล่าว่าลูก ๆ ทุกคนเชื่อฟังคำสอนของคุณพ่อ ไม่มีใครแตะต้องอบายมุขใด ๆ ทั้งสิ้น ครูไม่ใหญ่ชมว่าขนาดอยู่คนละประเทศลูกยังเชื่อฟัง เด็กที่อยู่ประเทศเดียวกันยิ่งต้องทำตาม คุณพ่อมักย้ำเสมอว่าบุญเท่านั้นเป็นที่พึ่งของเรา ให้ทำบุญอย่างต่อเนื่องแม้จำนวนไม่มากก็ตาม ชีวิตจะได้ไม่ลำบาก นี่เป็นคำสั่งและคำสอนของพ่อทุกครั้งที่โทรศัพท์ข้ามประเทศมา ลูก ๆ ซาบซึ้งและบอกว่าจะทำตามพ่อเพื่อให้พ่อภูมิใจ
เพลงคั่นที่ร้องว่าพ่อจะภูมิใจเมื่อลูกเห็นพระธรรมกายภายในและทำสิ่งที่ดี ๆ
เล่าว่าคุณพ่อเป็นผู้หนึ่งในผู้ริเริ่มก่อตั้งศูนย์ปฏิบัติธรรมและวัดในประเทศอเมริกา เริ่มต้นจากบ้านปฏิบัติธรรมที่เมืองเซอร์ริโตส แล้ววัดอีกแห่งหนึ่ง และวัดพระธรรมกายแคลิฟอร์เนียที่เมืองอาซูซ่า ตามลำดับสามแห่ง ซึ่งท่านได้ทำหน้าที่กัลยาณมิตรชวนคุณอาคือเพื่อนรุ่นน้องท่านนั้นให้รู้จักบ้านปฏิบัติธรรมด้วย คุณพ่อและคุณอาเป็นเพื่อนที่สนิทกันมาก
เล่าว่าคุณพ่อไปช่วยงานที่วัดอย่างสม่ำเสมอ รับบุญทุกอย่างเท่าที่ทำได้โดยไม่เห็นว่าเหนื่อยหรือยากลำบาก และที่สำคัญคือไม่เคยขาดการไปวัดทำบุญในวันบูชาข้าวพระ เมื่อกลับจากวัดท่านจะโทรศัพท์ทางไกลไปหาลูก ๆ ทั้งสามคนที่เมืองไทยเพื่อตรวจสอบว่าได้ไปวัดในวันบูชาข้าวพระหรือเปล่า ครูไม่ใหญ่แทรกว่าท่านเห็นความสำคัญของวันบูชาข้าวพระมาก และย้ำว่าเราต้องมีบุญเยอะ ๆ เพราะบุญหมดเปลืองไปกับการตัดรอนวิบากกรรมและการใช้ชีวิตประจำวัน ต้องเป็นบุญต่อบุญเพื่อให้สมบัติต่อสมบัติกลับตั้งผังในอนาคต
เล่าว่าคุณพ่อร่วมบุญทุกบุญที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อบอก และตั้งใจทำบุญร่วมกับลูก ๆ ทุกเดือน โดยส่งเงินมาให้ลูกเป็นคนเอาไปทำเองที่วัดพระธรรมกายในเมืองไทย เพราะอยากให้ลูกเข้าวัดทุกเดือน โดยเฉพาะเวลามีงานบุญใหญ่ท่านจะโทรมากำชับล่วงหน้าทุกครั้งเพื่อให้ลูกไปร่วมบุญให้ได้ไม่ว่าจะมีธุระอะไร ครูไม่ใหญ่ชมว่าคำสั่งพ่อสุดยอดจริง คือให้เอาบุญเป็นใหญ่เป็นสำคัญ และคุณพ่อยังมีกัลยาณมิตรท่านหนึ่งคอยบอกบุญให้ครอบครัวอย่างสม่ำเสมอ ทั้งยังฝากลูกทั้งสามให้กัลยาณมิตรท่านนี้คอยดูแลให้เข้าวัดปฏิบัติธรรมสม่ำเสมอ
เล่าว่าครั้งสุดท้ายที่คุณพ่อกลับมาเยี่ยมพวกเขาคือเดือนกุมภาพันธ์ 2548 คุณพ่อได้ไปปฏิบัติธรรมที่พนาวัฒน์กับน้องชายคนเล็กเป็นเวลาเจ็ดวัน โดยกัลยาณมิตรท่านนี้คอยเป็นธุระติดต่อให้อย่างดี คุณพ่อมีความสุขมากที่ได้ไปปฏิบัติธรรมในครั้งนั้น และยังคงสอนเหมือนทุกครั้งถึงการตั้งมั่นอยู่ในความไม่ประมาทในการที่ได้เกิดมาเป็นมนุษย์ ให้ทำบุญต่อเนื่องไม่ให้ขาด ซึ่งลูกชายทุกคนบอกว่าพร้อมจะไปวัดปฏิบัติตามคำสอนของพ่อให้สมศักดิ์ศรีของความเป็นลูกชายของพ่อ
เพลงคั่นที่ร้องว่าถ้ามีใครถามว่าโตขึ้นจะเป็นอะไร ก็ตอบว่าจะเป็นเหมือนกับที่พ่อเป็น ถ้าได้เป็นแค่ครึ่งของพ่อก็พอแล้วกับชีวิตนี้ จะตั้งใจเป็นคนดีให้สมศักดิ์ศรีของการเป็นลูกชายของพ่อ และจดจำทุกคำที่พ่อเคยพร่ำสอนว่าเกิดมาแล้วต้องทำความดี
เล่าว่าปีนี้คุณพ่อรู้สึกว่าแก่ลงไปเยอะ และบอกลูกว่าไม่รู้ว่าจะไปเมื่อไหร่ จึงอยากให้ลูก ๆ จำสิ่งที่พ่อสอนไว้เพื่อจะดูแลตัวเองได้ คุณพ่อสอนให้ทำบุญต่อเนื่อง นั่งสมาธิ และรักการสร้างบารมี
เล่าว่าคืนสุดท้ายก่อนกลับอเมริกา น้องชายคนเล็กชวนคุณพ่อไปเข้าโรงเรียนฝันในฝันที่วัดพระธรรมกาย ได้ฟังธรรมจากพระเดชพระคุณหลวงพ่อในตอนหัวค่ำ หลังจากนั้นคุณพ่อกลับไปบูชามหาธรรมกายเจดีย์ ยืนมองพระเจดีย์อยู่นานมาก แล้วพูดว่าสวยงามมากจริง ๆ อยากจะจำภาพนี้ให้ติดไว้ในดวงใจจะได้นึกถึงบ่อย ๆ
เล่าว่าคุณพ่อกลับไปทำงานที่แคลิฟอร์เนียต่อและยังคงโทรหาลูก ๆ ที่เมืองไทยบ่อย ๆ จนกระทั่งวันที่ 6 กรกฎาคม ทางวัดพระธรรมกายแคลิฟอร์เนียได้ทราบข่าวว่าคุณพ่อเสียชีวิตในที่พักที่ท่านอาศัยอยู่เพียงคนเดียว โดยไม่รู้สาเหตุการเสียชีวิตและไม่ทราบวันที่แน่นอนว่าเสียชีวิตตั้งแต่เมื่อไหร่
บอกว่าลูกที่ส่งคำถามมาอายุ 37 ปี คิดถึงคุณพ่อที่อายุหกสิบเจ็ดปี แล้วเล่าลำดับเหตุการณ์ว่าก่อนวันบูชาข้าวพระหนึ่งวันคือวันศุกร์ที่ 1 กรกฎาคม ตามเวลาที่อเมริกา เพื่อนสนิทของคุณพ่ออีกท่านหนึ่งซึ่งเป็นเจ้าของร้านอาหารได้โทรไปหาคุณพ่อแต่ติดต่อไม่ได้ จึงฝากข้อความไว้ทางโทรศัพท์ ซึ่งปกติคุณพ่อจะต้องโทรกลับภายในวันเดียวกันหรือทันทีที่ได้รับข้อความ ลูกจึงสงสัยว่าท่านเสียชีวิตตั้งแต่ตอนนั้นหรือเปล่า และในวันบูชาข้าวพระซึ่งตรงกับวันเสาร์ที่ 2 เวลา 19.30 น. ที่อเมริกา คุณพ่อก็ไม่ได้ไปร่วมงานเลย ซึ่งปกติท่านไม่เคยขาดแม้แต่ครั้งเดียว และเป็นวันที่ท่านเคยโทรมาเช็คลูกชายคนเล็กว่าได้ไปบูชาข้าวพระที่วัดหรือเปล่า
ลูกถามว่าคุณพ่อเสียชีวิตเมื่อวันที่เท่าไหร่ ด้วยสาเหตุอะไรและอย่างไร ในเจ็ดวันหลังจากที่คุณพ่อเสียชีวิต ท่านมีสภาพเป็นอย่างไร ได้มาเวียนประทักษิณที่มหาธรรมกายเจดีย์ตามหลักวิชาหรือไม่ และขณะนี้ท่านอยู่ที่ไหน ที่อยู่ของท่านมีลักษณะเป็นอย่างไร
ลูกถามว่าวิบากกรรมใดที่ทำให้คุณพ่อต้องพลัดพลาดจากพ่อแม่ที่แท้จริง และห่างจากภรรยาและลูกไปอยู่ต่างประเทศ จนต้องมาเสียชีวิตคนเดียวในต่างประเทศ ครูไม่ใหญ่ปรารภว่าชีวิตคนเรามาคนเดียวไปคนเดียว แต่นี่อยู่ตามลำพังขณะที่ภรรยาและบุตรอยู่เมืองไทย ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย เป็นบททดสอบหรือเพื่อความสมดุลของชีวิต แล้วลูกถามต่อว่าคุณแม่และลูกทั้งสามคนที่เมืองไทยได้ทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้ และทางวัดพระธรรมกายแคลิฟอร์เนียก็จะจัดพิธีสวดพระอภิธรรมให้ด้วย คุณพ่อได้รับรู้และได้รับบุญจากทั้งเมืองไทยและอเมริกาหรือไม่
เล่าว่าน้องชายที่บวชเป็นพระเมื่อเดือนตุลาคม 2547 ต่อมามาอบรมพระนวกะที่วัดพระธรรมกายประเทศไทย ในเวลานั้นได้ทราบข่าวการเสียชีวิตของคุณพ่อ หลวงอาจึงบินกลับไปแคลิฟอร์เนียไปจัดการเรื่องต่าง ๆ และทรัพย์สินส่วนตัวของคุณพ่อ เพราะเป็นคนเดียวที่รู้เรื่องของคุณพ่อดีที่สุด ลูกจึงถามว่าหลวงอากับคุณพ่อเคยเป็นอะไรกันมาก่อนจึงได้มาเกื้อกูลกันอย่างจริงใจ และถามว่าจากหลายกรณีศึกษาทราบว่าคนที่กระทบกระทั่งกันในหมู่คณะแล้วหลุดออกไป เมื่อมาเกิดใหม่วิบากกรรมจะทำให้นับถือนอกพระพุทธศาสนา คุณแม่ที่นับถือคริสต์เป็นเพราะเหตุเดียวกันนี้หรือไม่ ผู้ที่ทำให้เพื่อนกัลยาณมิตรต้องออกจากหมู่คณะโดยเจตนาหรือไม่เจตนาจะมีวิบากกรรมต่างกันอย่างไร จะทำอย่างไรให้คุณแม่มีพระรัตนตรัยเป็นที่พึ่ง และคุณแม่จะหายจากโรคมะเร็งได้อย่างไร
ลูกถามว่าการที่คุณพ่อคุณแม่เคยประกอบอาชีพสั่งฆ่าหมูเป็นจำนวนมาก บุญที่ทั้งสองสั่งสมมาจะตัดรอนวิบากกรรมนี้ได้บ้างไหม ทั้งสองเคยร่วมสร้างบุญกับหมู่คณะมาหรือไม่ หากอยากเกิดเป็นลูกของท่านอีกในชาติต่อไปต้องทำอย่างไร คุณพ่อฝากอะไรถึงคุณแม่และลูก ๆ บ้าง กัลยาณมิตรที่คอยบอกบุญเคยสร้างบารมีร่วมกันมาอย่างไร และเพื่อนกัลยาณมิตรของคุณพ่อท่านหนึ่งที่เคยเป็นกำลังสำคัญในการเผยแผ่พระพุทธศาสนาวิชชาธรรมกายในแคลิฟอร์เนียตั้งแต่ปี 2536 แต่เมื่อมีกรณีสื่อที่บิดเบือน ท่านเชื่อตามสื่อและไม่ได้เข้าวัดจนปัจจุบัน เคยสร้างบารมีมากับหมู่คณะอย่างไร รวมทั้งถามว่าการขอขมาพระรัตนตรัยก่อนนั่งสมาธิกับการขอขมาแบบอื่นเหมือนหรือต่างกันอย่างไร
ครูไม่ใหญ่เข้าช่วงเฉลย บอกว่าเพื่อนสนิทโทรไปแล้วคุณพ่อไม่โทรกลับ เพราะท่านเพลียเหนื่อยและไม่สบายอย่างมาก แล้วเสียชีวิตเพราะหัวใจล้มเหลวและหมดอายุขัยแล้ว ท่านหลับไปเลยหลังจากช่วงต้นเดือนนั้น
เฉลยว่าคุณพ่อตายแล้ววนเวียนอยู่เจ็ดวัน ในช่วงนั้นท่านพยายามนึกถึงบุญและทำสมาธิด้วยเพราะท่านฝึกมาจนคุ้นเคย ใจจึงวนเวียนอยู่กับบุญ พอครบเจ็ดวันก็มีเทวรถทองพร้อมบริวารเข้าแถวมารับ ท่านเดินระหว่างแถว แล้วได้มาเวียนประทักษิณมหาธรรมกายเจดีย์ตามหลักวิชาสามรอบเพื่อระลึกนึกถึงบุญต่าง ๆ ด้วยความปิติใจ แล้วแวะไปดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตกองเสบียง ในเดือนกรกฎาคม มีวิมานทองด้วยบุญที่ทำกับหมู่คณะมา และได้รับบุญทุกบุญที่อุทิศไปให้จึงยิ่งมีทิพยสมบัติเพิ่มขึ้น
เฉลยว่าขณะนี้คุณพ่อกำลังเตรียมตัวตรวจดูทิพยสมบัติด้วยความปิติใจ และกำลังจะไปนั่งธรรมะที่วิมานของมหาสมณะเทวบุตร ท่านฝากข้อความมาว่าอยากให้บุตรและภรรยาได้สร้างบุญตามที่ท่านสอนไว้ โดยเฉพาะอยากให้ภรรยามาสร้างบุญกับหมู่คณะเพื่อที่จะได้มาอยู่ด้วยกันกับท่าน เพราะท่านรักภรรยามาก ครูไม่ใหญ่จึงบอกว่าลูกต้องพาคุณแม่มาเข้าวัดให้ได้ ค่อย ๆ ศึกษาค่อย ๆ เรียนรู้ไป
เฉลยว่าคุณพ่อต้องพลัดพรากจากพ่อแม่และบุตรภรรยาไปอยู่ต่างประเทศแล้วเสียชีวิตคนเดียว เพราะมีผังเดิมในหลาย ๆ ชาติติดตัวมา คือท่านมักต้องเดินทางจากแคว้นแดนไกลเพื่อไปประกอบอาชีพ แต่ไม่ได้มีวิบากกรรมอะไร ผังนี้ติดตัวมาหลายชาติจนหนาแน่น ส่วนคุณอาซึ่งเป็นรุ่นน้องของคุณพ่อและได้ช่วยเหลือเกื้อกูลอย่างจริงใจเต็มใจหลายเรื่อง รวมทั้งเรื่องทรัพย์สินและเรื่องส่วนตัว เพราะเคยเป็นพ่อและเคยเป็นพี่น้องกันมา คุณพ่อเป็นพี่ชายส่วนคุณอาเป็นน้องชาย เคยเกื้อกูลกันมาแล้ว ชาตินี้จึงมาเกื้อกูลกันต่อ
เฉลยว่าคุณแม่นับถือศาสนานอกบุญเขตของพระพุทธศาสนา เพราะเมื่อหลายพุทธันดรที่ผ่านมาท่านได้เป็นคู่บุญคู่บารมีกับคุณพ่อ ได้มาสร้างบารมีกับหมู่คณะ แล้วเกิดกระทบกระทั่งน้อยใจกับบางคนของหมู่คณะ และงอนคุณพ่อที่มาทุ่มเทกับหมู่คณะ จนรู้สึกว่าคุณพ่อรักบุญและหมู่คณะมากกว่าตัวเองและมากกว่าภรรยา จึงไม่ยอมมาสร้างบุญกับหมู่คณะในภายหลัง แต่ก็ไม่ได้ออกจากหมู่คณะไป เป็นเหตุให้พลัดพรากจากหมู่คณะมาอีกหลายพุทธันดรและไม่ได้ทำบุญต่อเนื่อง จนไปนับถือความเชื่อนอกบุญเขตแบบเทวนิยม ชาตินี้บุญเก่าที่เคยสร้างร่วมกันจึงดึงดูดให้มาเจอกันอีกแต่เกิดนอกบุญเขต ส่วนผู้ที่ทำให้เพื่อนกัลยาณมิตรออกจากหมู่คณะ ถ้าทำโดยเจตนาก็จะต้องออกจากหมู่คณะด้วยกรรมนั้น ถ้าไม่เจตนาก็จะมีอุปสรรคต่าง ๆ มาขวางในการสร้างบารมีโดยไม่รู้สาเหตุ แล้วแนะว่าถ้าจะชวนคุณแม่ให้หันมานับถือพระรัตนตรัย ลูกต้องคอยเล่าเรื่องธรรมะและความจริงของชีวิตให้ท่านฟัง เพราะเป็นความรู้สากลที่ทุกคนศึกษาได้ และแนะให้ท่านทำสมาธิภาวนาทุกวันเพราะสมาธิเป็นของกลาง ๆ เป็นของสากลที่ไม่ขัดแย้งกับความเชื่อใด ๆ
สปอตคั่นที่บอกให้นั่งนาน ๆ นิ่ง ๆ นุ่ม ๆ เบา ๆ แล้วเดี๋ยวเราจะเห็นเอง ต่อด้วยเพลงสุขใจจังเลย ไม่เคยสุขอย่างนี้เลย แค่หยุดนิ่งใสก็สุขดีที่หนึ่ง
เฉลยว่าการที่คุณพ่อคุณแม่เคยประกอบอาชีพสั่งฆ่าหมูจำนวนมาก บุญที่ทั้งสองสั่งสมมาตัดรอนวิบากกรรมได้เพียงปิดอบายภูมิในชาตินี้ แต่ต้องให้คุณแม่ทำบุญในพระพุทธศาสนาเยอะ ๆ ด้วยตัวเอง เพราะไม่มีใครล้างบาปให้ใครได้ ต้องสร้างบุญด้วยตัวเอง ส่วนคุณพ่อและครอบครัวเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะมาแบบกองเสบียงประเภททำเรื่อย ๆ ตามกำลังอย่างสม่ำเสมอ ถ้าอยากเกิดเป็นลูกของท่านอีกในชาติต่อไป ลูกต้องทำบุญอุทิศให้ท่านบ่อย ๆ อย่างสม่ำเสมอแล้วอธิษฐานจิตทุกครั้งว่าภพชาติต่อไปขอให้ได้เกิดเป็นลูกท่านอีก และท่านฝากข้อความมาว่าท่านมีความสุขมากจากบุญที่ทำไว้ตอนเป็นมนุษย์ อยากให้ลูก ๆ ทุกคนรวมทั้งภรรยาได้สร้างบุญอย่างท่าน
เฉลยว่ากัลยาณมิตรที่คอยบอกบุญเคยเป็นกัลยาณมิตรให้คุณพ่อและภรรยาตั้งแต่พุทธันดรที่ผ่านมา แต่ภรรยาของคุณพ่อในพุทธันดรที่ผ่านมาเบื่อในการครองเรือน จึงอธิษฐานขอเกิดเป็นผู้ชาย ชาตินี้ได้มาเกิดเป็นผู้ชายแล้ว ในพุทธันดรที่ผ่านมากัลยาณมิตรท่านนี้ได้เป็นทหารของพระราชาองค์ที่ออกบวช ได้ออกบวชตามพระราชาแล้วเป็นกัลยาณมิตรให้ครอบครัวของคุณพ่อ ทำหน้าที่เผยแผ่จนตลอดชีวิต มีผลการปฏิบัติธรรมพอประคองตัวกลับดุสิตบุรีได้ เพราะชอบศึกษาคัมภีร์และเทศน์สอนคนอื่นมากเกินไปจนหย่อนการปฏิบัติและลืมสอนตัวเอง วิบากกรรมกาเมในหลาย ๆ ชาติจึงมาส่งผลให้ชาตินี้มาเป็นผู้หญิง ชาตินี้จะทำวิชชาได้ต้องมีความเพียรมากกว่านี้
เฉลยว่าเพื่อนกัลยาณมิตรของคุณพ่อท่านหนึ่งเคยเป็นกำลังสำคัญในการเผยแผ่พระพุทธศาสนาวิชชาธรรมกาย ต่อมาเชื่อตามสื่อจึงไม่ได้กลับมาสร้างบารมีกับหมู่คณะอีก ท่านเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะโดยเป็นกองเสบียง แต่หย่อนบุญคบกัลยาณมิตรและขาดการปฏิบัติธรรม ทำบุญเป็นกองเสบียงอย่างเดียว จึงทำให้ขาดโยนิโสมนสิการ คือการไตร่ตรองอย่างแยบคายว่าอะไรควรเชื่อและอะไรไม่ควรเชื่อ ควรเชื่อพระหรือควรเชื่อคนที่ยังดื่มอยู่ ถ้าอยากให้ท่านกลับมา ลูกต้องอดทนไปทำหน้าที่กัลยาณมิตรให้ท่านด้วยใจที่ใส เยือกเย็น และด้วยความรักและห่วงใย
เฉลยว่าถ้ามีเจตนาเคยล่วงเกินพระองค์ใด ก็ควรไปขอขมาท่านองค์นั้นเป็นการส่วนตัว ในใจที่เรารู้ตัวว่าทำกับองค์ไหนก็ให้รีบไปขอขมากับองค์นั้น ก็จะทำให้วิบากกรรมนั้นหมดไป แต่ถ้าไม่รู้ก็ให้ขอขมาแบบคลุม ๆ กับพระรัตนตรัยไปก่อน แล้วค่อยเจาะจงภายหลัง ปิดท้ายว่าชาตินี้มาเจอกันแล้วก็ให้ตั้งใจสร้างบารมีให้เต็มที่ในทุกบุญ และอธิษฐานจิตให้ตามติดไปดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ อย่าได้พลัดพรากจากกันเลย
ท่องบทประจำวันว่าสิ่งที่ต้องสั่งสมคือบุญกุศล สิ่งที่ต้องแสวงหาคือพระรัตนตรัยภายใน เป้าหมายชีวิตคือที่สุดแห่งธรรม ที่พักระหว่างทางคือดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์
อ่านรายชื่อเจ้าภาพที่ร่วมโครงการสร้างวิหารน้อยและอุปกรณ์เครื่องกันหนาวสำหรับผู้มาอยู่ธุดงค์ปีใหม่ จำนวน 300 ต้น ตั้งแต่ต้นละหนึ่งร้อยบาทถึงห้าร้อยบาท แล้วอนุโมทนาสาธุการให้เจ้าภาพรวยเร็ว รวยแรง รวยล้นฟ้า รวยทุกวัน ให้รวยบุญ รวยบารมี เข้าถึงพระธรรมกายกันทุกคน และแบ่งบุญนี้ให้นักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทุกคน
ท่องคำขวัญว่าพุทธบุตรต้องเป็นหนึ่งเดียวกันเหมือนดวงตะวันที่มีดวงเดียว พุทธบริษัทสี่ต้องเป็นหนึ่งเดียวกัน เรื่องส่วนตัวให้วางอุเบกขา เรื่องพระศาสนาให้เอาอุเบกขาวาง จิตสดใสเมื่อใจสิ้นระแวง และธรรมกายคือพระในตัวคุณ แล้วชวนพร้อมใจกันสวดสรรเสริญคุณของพระรัตนตรัย โดยหันลำโพงไปทางภาคใต้ของผืนแผ่นดินไทยและสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้