ep030 ผังเวลา 64 ช่วง
อุทิศบุญ (111) อธิษฐานจิต (79) จานดาวธรรม (74) เสาแก้วพันปี (69) ดุสิตบุรี (67) คุณยายอาจารย์จันทร์ ขนนกยูง (63) สี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ (55) วงบุญพิเศษ (49) โชติกเศรษฐี (48) ชฎิลเศรษฐี (42) ใจใส (39) ยิ้ม (37) ทำนุบำรุงพระพุทธศาสนา (28) ปาณาติบาต (25) สมบัติจักรพรรดิ (25) เบื่อเล่นไพ่สุดขีด เลยก็สวิตช์พบดาวธรรม (25) เมณฑกเศรษฐี (24) ยมโลก (20) ใจหมอง (20) ผู้นำบุญ (15) ลาสิกขา (15) พระอรหันต์ (14) กองทุนอุปกรณ์เครื่องกันหนาว (12) วันพ่อแห่งชาติ 2548 (12) ความรู้สากล (8) ตักไม่พร่อง (8) งานประชารวมใจถวายพระพร (7) สงเคราะห์ญาติ (7) กรรมสุรา (5) ทักษิณ ชินวัตร (5) มหานรกขุมห้า (5) กรอกน้ำทองแดง (4) ธัมมจักกัปปวัตตนสูตร (4) บุญต่อบุญ (4) กฐินรายวัน (3) น้ำเมา (3) พระคันธกุฎี (3) พาราณสีเศรษฐี (3) พี่ชายคนที่หก (3) พี่ชายคนที่ห้า (3) อิสราเอล (3) แรงงานไทยในต่างแดน (3) โรคตับแข็ง (3) DMC ช่องนี้ช่องเดียว (2) ครูไม่ใหญ่ขาเจ็บ (2) คุณหญิงพจมาน ชินวัตร (2) จังหวัดตาก (2) จุดเทียนชัยถวายพระพร (2) ฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี (2) ฉาตกภัย (2) ที่นาอุดมสมบูรณ์ (2) ท้องสนามหลวง (2) นวโกวาท (2) นายปุณณะ (2) ประมาทในการดำเนินชีวิต (2) ปล่อยปลาช่อนไข่ (2) ผิดคำสาบาน (2) พี่สาวคนที่เจ็ด (2) ฤดูหนาว (2) สมาคมผู้บริโภคสื่อสีขาว (2) สมเด็จพระพุฒาจารย์ (2) สื่อกับเด็กและเยาวชน (2) สื่อสีขาว (2) หอคุณยายอาจารย์ (2) อย่าตายฟรี (2) แพะทองคำ (2) แม่ค้าในตลาด (2) DMC ขึ้นปีที่สี่ (1) New News (1) กายมนุษย์สร้างบารมีได้กายเดียว (1) ขยาย DMC ในอิสราเอล (1) ขว้างก้อนหิน (1) ขายแม่วัวเลี้ยงลูกวัว (1) ขุมทรัพย์แพะทองคำ (1) ข้าวสารทะนานสุดท้าย (1) คณะสงฆ์หลายหมื่นรูป (1) ควักลูกตาทิ้ง (1) คุณพ่อกำพร้าตั้งแต่หนึ่งขวบ (1) คุณพ่อดื่มสุรา (1) คุณแม่เป็นวัณโรคปอด (1) ค่ายอบรมเลิกเหล้าพิษณุโลก (1) จ่อยิงคุณแม่ (1) ชวนสร้างบุญใหญ่ (1) ชาวยิวและอิสลาม (1) ดาวบนดิน (1) ดูถูกเพื่อนสหธรรมิก (1) ตบตีลูกเมีย (1) ตัวแทนพระสามแสนรูป (1) ติดตั้งจานดาวเทียม (1) ติดตั้งจานดาวเทียมให้คุณพ่อ (1) ถวายทานพระสามแสนรูป (1) ถวายพระสามสิบล้านองค์ (1) ถวายมหาทานสี่เดือน (1) ถวายไตรจีวร (1) ทาสผู้ซื่อสัตย์ (1) ทำช้าแต่ทำเต็มกำลัง (1) ทำนองสรภัญญะ (1) ทำบุญก่อนกิน (1) ทำบุญใหญ่แล้วตกงาน (1) นั่งใกล้หลวงพ่อสิบเมตร (1) นิสัยติดตัวข้ามชาติ (1) บวชอยู่กับหมู่คณะ (1) บวชอายุยี่สิบ (1) บัณฑิตไม่ทิ้งธรรม (1) บุญส่งผลเป็นช่วง (1) ประทีปโคมไฟเรือนแสน (1) ประเทศไทยจะรวย (1) ปลื้มก่อนตาย (1) ปัญญาเสื่อม (1) ปืนลั่น (1) พระนักเทศน์ (1) พระสัมมาสัมพุทธเจ้าวิปัสสี (1) พลังผู้บริโภคเปลี่ยนค่านิยม (1) พาดหัวข่าวหนังสือพิมพ์ (1) พี่สาวคนที่สามแย่งปืน (1) พื้นฐานศีลธรรมจริยธรรม (1) พุทธบุตรทั่วประเทศ (1) พุทธบุตรหลักของพระศาสนา (1) มณฑลพิธีท้องสนามหลวง (1) มาจากที่สว่าง (1) ยุ้งฉาง 1,250 ยุ้ง (1) รถชนรถอีแต๋น (1) รอดตายหวุดหวิด (1) รัตนชาติ (1) รายการส่งเสริมธรรมะ (1) ลดสื่อยั่วยุทางเพศ (1) ลังเลก่อนทำบุญ (1) ลาสิกขาเมื่อบวชได้หนึ่งปี (1) ลูกตาพลาสติก (1) ลูกสาวเศรษฐีสังคมศักดินา (1) ล้างบาปแทนกันไม่ได้ (1) ศาลารายหุ้มทองคำ (1) สวดสรรเสริญพระรัตนตรัย (1) สังคมทุนนิยม (1) สัตว์นรก (1) สั่งควักลูกตาทาส (1) สาบานต่อหน้าพระประธาน (1) สื่อสีคล้ำ (1) ส่งผักจากแม่สอดไปกรุงเทพ (1) หกหมื่นหมู่บ้าน (1) หน้าทิ่มตอไม้ (1) หักดิบเลิกเหล้าและบุหรี่ (1) ห้าร้อยหลังคาเรือน (1) องค์ละหนึ่งสตางค์ (1) อาจิณกรรม (1) อาศิรวาทราชสดุดี (1) เก็บเงินวันละบาท (1) เบื่อเล่นไพ่ (1) เพลงสดุดีมหาราชา (1) เพื่อนไฮโซ (1) เวรระงับแต่กรรมไม่ระงับ (1) เศษเหล็กเสียบหน้าผาก (1) เสวนาอิทธิพลของสื่อในสังคมไทย (1) เสียชีวิตอายุ 32 ปี (1) เสียโฉม (1) เสื้อเหลือง (1) แตกฉานบาลี (1) แอนดรูว์ บิ๊กส์ (1) ไปทำงานไต้หวัน (1) ไม่เสียโอกาสเกิดเป็นมนุษย์ (1) ไม้พายฟาดหน้า (1)
กล่าวคาถาสำเร็จว่าแม้มืดตื้อมืดมิดก็มีสิทธิ์เข้าถึงธรรม คำขวัญเมื่อเราสว่างโลกก็สว่างด้วย และเนื้อนาบุญสี่ระดับ คือมหาธรรมกายเจดีย์ของโลก มหาจุฬามณีของสวรรค์ พระในบ้านของครอบครัว และพระในตัวของเรา
ทบทวนการบ้าน 10 ข้อทีละข้อ ตั้งแต่เอาบุญไปฝากคนที่บ้าน จดบันทึกผลการปฏิบัติธรรม ก่อนนอนนึกถึงบุญที่สั่งสมมาทั้งหมด หลับและตื่นในอู่ทะเลบุญ ตื่นแล้วรวมใจเป็นหนึ่งกับองค์พระหนึ่งนาที ทุกหนึ่งชั่วโมงหยุดใจหนึ่งนาทีที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 นึกถึงดวงหรือองค์พระในทุกกิจกรรม จนถึงสร้างบรรยากาศด้วยรอยยิ้มและปิยวาจา
วันนี้เป็นวันที่ 46 นับจากวันออกพรรษา เหลืออีก 221 วันจะเข้าพรรษาอีกครั้ง และผ่านวันปีใหม่มา 336 วัน แล้วทบทวนว่าเราเกิดมาทำพระนิพพานให้แจ้ง แสวงบุญ สร้างบารมี พระนิพพานอยู่ภายในตัวเรา เริ่มต้นที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 ด้วยการทำใจหยุดนิ่งเฉย ๆ พร้อมย้ำว่าต้องศึกษาไว้เพราะความผิดพลาดเป็นอันตราย มีอบายภูมิรองรับอยู่
บอกว่าวันนี้มีเรื่องราวกฎแห่งกรรมของนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาชาวไทยที่อยู่ประเทศอิสราเอล ชื่อเรื่องว่าเบื่อเล่นไพ่สุดขีด เลยก็สวิตช์พบดาวธรรม แล้วบอกให้มาแต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จเรียบร้อยก่อนจะไปถึงเรื่องนั้น
ช่วงเพลงคั่นก่อนเข้าเนื้อหา หลังบอกให้มาแต่งเนื้อแต่งตัวกันให้เสร็จเรียบร้อยก่อน
ย้ำว่าถ้ายังไม่ยิ้มก็แปลว่าแต่งตัวไม่เสร็จ เหมือนใส่สูทนุ่งผ้าขาวม้า สวมรองเท้าแตะ หรือเขียนคิ้วข้างเดียวออกจากบ้านไปทำงาน ต้องแต่งเนื้อแต่งตัวให้เรียบร้อยทั้งในบ้านและนอกบ้าน แล้วถามว่าเหลือกี่วันจะถึงวันพ่อแห่งชาติ ได้คำตอบว่าอีกสามวัน จึงชวนมาระลึกนึกถึงพ่อแห่งชาติกัน
ช่วงเพลงและภาพเทิดพระเกียรติ ระลึกนึกถึงพ่อแห่งชาติก่อนเข้าสู่การรายงานข่าวงานถวายพระพร
อ่านข่าวที่ตัดมาให้ฟังว่าเมื่อวานมีงานที่ท้องสนามหลวง คืองานประชารวมใจถวายพระพร มีคลื่นมหาชนนับแสนคนร่วมงาน โดยมี พ.ต.ท. ทักษิณ ชินวัตร นายกรัฐมนตรีเป็นประธาน และมีคณะสงฆ์จากทั่วประเทศจำนวนหลายหมื่นรูปมาร่วมเจริญพระพุทธมนต์ถวายพระพร ครูไม่ใหญ่บอกว่าขนลุกเลยเมื่อฟังแค่หลายหมื่นรูป ส่วนตัวท่านได้แค่ถวายพระพรที่วัดพระธรรมกายเพราะขาเจ็บ แล้วชี้ว่าถือเป็นการประชุมของคณะสงฆ์ที่มากที่สุดที่ท้องสนามหลวงตั้งแต่ตั้งกรุงรัตนโกสินทร์และมีสนามหลวงเกิดขึ้นสองร้อยกว่าปี
อ่านข่าวต่อว่านับเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ที่นายกรัฐมนตรีนำคณะรัฐมนตรี ข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ และประชาชนนับแสนคน สวดสรรเสริญคุณของพระรัตนตรัยด้วยทำนองสรภัญญะที่ท้องสนามหลวง ครูไม่ใหญ่ว่าถ้ามีอย่างนี้บ่อย ๆ บรรยากาศจะสะอาดสว่างบริสุทธิ์และมลทินในใจจะถูกขจัดปัดเป่าไป งานนี้ถ่ายทอดสดทั่วประเทศหลายช่อง แต่ที่ถ่ายทอดสดไปทั่วโลกมีเครือข่าย DMC ช่องนี้ช่องเดียว
ตั้งข้อสังเกตว่าน่าอัศจรรย์ที่การจัดงานต่อเนื่องกันของกรุงเทพมหานครและของรัฐบาล ทำไมไม่จัดเป็นงานเดียวกันเพราะพ่อองค์เดียวกัน ถ้ารวมกันจัดก็จะดีกว่านี้อีกเยอะ แล้วพูดถึงการจัดเตรียมสถานที่ ทั้งเก้าอี้ที่นั่งของคณะสงฆ์หลายหมื่นรูป ซึ่งเป็นตัวแทนของพระสามแสนกว่ารูปทั่วประเทศเพราะถ้ามาหมดสนามหลวงไม่พอ และประทีปโคมไฟของประชาชนเรือนแสน กับการเคลื่อนขบวนพระภิกษุสงฆ์และประชาชนนับแสนคนเป็นแถวเป็นแนวเรียบร้อย เปลี่ยนจากชุดหนึ่งไปสู่อีกชุดหนึ่งอย่างรวดเร็ว มีระเบียบ และสงบสง่างาม แสดงถึงความพร้อมเพรียงสามัคคีและความจงรักภักดี
อ่านตัวอย่างการรายงานข่าวของสื่อมวลชนหลายฉบับ ไทยโพสต์พาดหัวว่าประชาชนนับแสนคนร่วมงานประชารวมใจถวายพระพรที่ท้องสนามหลวงเนื่องในโอกาสฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี สยามรัฐ โพสต์ทูเดย์ กรุงเทพธุรกิจ ผู้จัดการ และไทยรัฐ ลงข่าวทำนองเดียวกันว่าคนนับแสนมาแน่นสนามหลวง พ่อค้าประชาชนสวมเสื้อเหลืองมาร่วมงานจนเต็มท้องสนามหลวง และพระสงฆ์จำนวนห้าหมื่นรูปมาร่วมประกอบพิธีเจริญพระพุทธมนต์ ครูไม่ใหญ่บอกว่ายืนยันเหมือนกันหมดทุกฉบับ
ชมว่าภาพในงานอลังการจริง ๆ เห็นว่ามีพี่น้องชาวไทยที่มาจากที่ไกล ๆ กลับมาเยอะแยะ ทั้งสามจังหวัดสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ก็ส่งตัวแทนมาถวายความจงรักภักดีและความรักในหลวง แล้วอ่านข่าวสยามรัฐว่าฉลองใหญ่ทั่วราชอาณาจักร คณะรัฐมนตรี ข้าราชการ และประชาชนชาวไทยนับแสนคนร่วมจุดเทียนชัยถวายพระพรสว่างทั่วท้องสนามหลวง ครูไม่ใหญ่ว่าถ้าขาไม่เจ็บก็จะไป
เล่าว่าคนที่ไปมาบอกว่าท่านสวดเพราะมาก คณะรัฐมนตรีก็สวดเพราะมาก และผู้มีบุญทั้งหลายสวดเพราะมาก ฟังแล้วชื่นอกชื่นใจ แล้วชวนมาฟังข่าวสรุปจากรายการ New News เรื่องงานประชารวมใจถวายพระพร เนื่องในโอกาสเฉลิมพระชนมพรรษาพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว พุทธศักราช 2548 และเนื่องในโอกาสฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี ณ มณฑลพิธีท้องสนามหลวง วันที่ 1 ธันวาคม 2548
สารคดีรายงานจากบริเวณมณฑลพิธีท้องสนามหลวง ว่ามีประชาชนคนไทยกว่าหนึ่งแสนคนเดินทางมาร่วมพิธีถวายพระพร คณะรัฐบาลและประชาชนชาวไทยทั่วประเทศพร้อมใจกันจัดงานประชารวมใจถวายพระพรขึ้นในวันพฤหัสบดีที่ 1 ธันวาคม ประชาชนเริ่มทยอยเข้าสู่บริเวณพิธีตั้งแต่เวลา 14 นาฬิกาและพร้อมเพรียงกันในเวลา 17 นาฬิกา จากนั้นนายกรัฐมนตรีเดินทางมาถึงพร้อมด้วยคุณหญิงพจมาน ชินวัตร และคณะรัฐมนตรี นายกรัฐมนตรีจุดธูปเทียนบูชาพระรัตนตรัย กราบนมัสการพระมหาเถระกรรมการมหาเถรสมาคม โดยมีสมเด็จพระพุฒาจารย์เป็นประธานฝ่ายสงฆ์กล่าวสัมโมทนียกถา แล้วพระสงฆ์ร่วมเจริญพระพุทธมนต์ธัมมจักกัปปวัตตนสูตร
สารคดีเล่าต่อว่าเวลา 18 นาฬิกาเริ่มประกอบพิธีถวายพระพร นายกรัฐมนตรีและคณะรัฐมนตรีพร้อมด้วยประชาชนทั้งในมณฑลพิธีและทั่วประเทศร่วมกันเคารพธงชาติ นายกรัฐมนตรีถวายคำนับพระบรมสาทิสลักษณ์ เปิดกรวยกระทงดอกไม้ กล่าวถวายอาศิรวาทราชสดุดี นำประชาชนถวายพระพรชัยมงคล วงดุริยางค์บรรเลงเพลงสรรเสริญพระบารมี แล้วนายกรัฐมนตรีพร้อมประชาชนร่วมจุดเทียนชัย ณ ประทีปกลาง สวดสรรเสริญคุณพระรัตนตรัยเป็นทำนองสรภัญญะเพื่อน้อมถวายเป็นพระราชกุศล จากนั้นร่วมร้องเพลงสดุดีมหาราชาและจุดพลุถวายพระพร
ครูไม่ใหญ่ปลื้มว่าเห็นดวงดาวบนดินเหมือนเพชรลอยเต็มท้องสนาม เป็นสัญญาณว่าประเทศไทยจะรวย เพราะมีผู้มีบุญและมีพุทธบุตรที่เป็นหลักของพระศาสนามาถึงหลายหมื่นรูป เป็นครั้งแรกตั้งแต่ตั้งกรุงรัตนโกสินทร์และสถาปนาท้องสนามหลวงขึ้นมา แล้วบอกว่าเสียดายที่ขาเจ็บไม่ได้ไป แต่พอเห็นแสงประทีปและดวงดาวเหมือนดาวบนดินอยู่บนท้องสนามหลวง กับเห็นพุทธบุตรมาจากทั่วประเทศเป็นตัวแทนมา ก็ปลื้มจนนึกถึงเพลงหนึ่งขึ้นมา
ช่วงเพลงที่ร้องว่าทุกวันจะทำให้ดี ให้ดีกว่านี้ หากเพียงแต่เรามีใจที่คิดดีที่หวังดี มันคงไม่เกินความตั้งใจ มาช่วยทำให้ดีอย่างเก่า ให้โลกเรางดงามเรื่อยไป และขอบคุณทุกคนที่ช่วยกันมาตลอด
สารคดีรายงานว่าสมาคมผู้บริโภคสื่อสีขาว ซึ่งตั้งขึ้นเพื่อรณรงค์ให้มีการบริโภคสื่อที่บริสุทธิ์ ไม่เป็นพิษเป็นภัยต่อผู้บริโภค ต่อสังคม ตลอดจนประเทศชาติ ได้จัดงานฉลองครบรอบหนึ่งปีเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน โดยมีรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรีเป็นประธานเปิดงาน พร้อมทั้งจัดเสวนาเรื่องอิทธิพลของสื่อในสังคมไทย ซึ่งมีนายกสมาคมผู้บริโภคสื่อสีขาว คุณแอนดรูว์ บิ๊กส์ และพิธีกรรายการโทรทัศน์อีกท่านหนึ่งร่วมเสวนา เพื่อประสานความร่วมมือกับภาครัฐ สื่อมวลชน นักวิชาการ องค์กรต่าง ๆ และภาคประชาชน ให้เกิดการผลิตและบริโภคสื่อที่สร้างสรรค์
รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรีให้สัมภาษณ์ว่าเนื่องจากประเทศไทยเป็นประเทศพุทธ สิ่งที่รัฐบาลอยากเห็นคือรายการที่ส่งเสริมธรรมะ สอนเรื่องพุทธศาสนาดี ๆ และมีรูปแบบการนำเสนอที่น่าสนใจ เพราะผู้ใหญ่มีจริตรับฟังเวลาพระมาเทศน์ แต่เด็กรุ่นใหม่อาจไม่คุ้นเคย จึงต้องทำรายการที่แบ่งกลุ่มอายุชัดเจน ทั้งเด็กก่อนเรียน เด็กวัยเรียน คนทำงาน และคนเกษียณ ทีวีเรื่องพุทธศาสนาต้องมีความหลากหลาย พร้อมย้ำว่าสังคมที่มีพื้นฐานทางศีลธรรมจริยธรรมเข้มแข็งจะเติบโตได้ เพราะในสังคมทุนนิยมที่แข่งขันสูง ถ้าพื้นฐานจิตใจไม่ดีการแข่งขันก็จะกลายเป็นการเอารัดเอาเปรียบกัน
นายกสมาคมผู้บริโภคสื่อสีขาวบอกว่าจัดเสวนาขึ้นเพื่อเปิดโอกาสรับรู้ข้อคิดเห็นข้อเสนอแนะว่าสื่อปัจจุบันเป็นอย่างไรและแนวโน้มเป็นอย่างไร แล้วนำมาปรับเป็นบทบาทหน้าที่ของสมาคม เพราะสื่อที่เสริมสร้างคุณธรรมจริยธรรมยังมีน้อย ต้องผลักดันให้เพิ่มสื่อที่ให้ข้อมูล ข่าวสาร ความรู้ ให้คนมีจิตใจงดงามมีศีลธรรม และลดสื่อที่สร้างความรุนแรง ยั่วยุทางเพศ ซึ่งกระทบต่อเด็กและเยาวชน โดยชี้ว่าพลังอำนาจของผู้บริโภคยิ่งใหญ่มาก สามารถเปลี่ยนค่านิยมของผู้บริโภค ของสปอนเซอร์ และของผู้ผลิตได้
ครูไม่ใหญ่ขยายว่าคุณยายอาจารย์ให้ความสำคัญกับเรื่องสื่อมาก เพราะสื่อที่ผ่านมาทางตา ทางหู ทางจมูก ทางลิ้น ทางกาย ทางใจ ล้วนมีผลต่อความใสและความหมองของใจ ถ้าสื่อสีขาวใจก็ใส ใจใสก็ไปดี ถ้าสื่อสีคล้ำใจก็หมอง ใจหมองก็ไปอบาย ตรงนี้แหละมนุษย์ขาดแคลนความรู้จึงต้องตอกย้ำซ้ำเดิมทุกวัน เพราะพระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ว่าจิตผ่องใสไม่เศร้าหมอง สุคติเป็นที่ไป จิตเศร้าหมองไม่ผ่องใส ทุคติเป็นที่ไป แล้วย้ำว่าคนเราตายแล้วไม่สูญ ชีวิตไม่ได้สิ้นสุดที่เชิงตะกอน และไม่มีใครล้างบาปให้ใครได้ ถ้าล้างแทนกันได้ ความโลภ ความโกรธ ความหลง ความขัดเคืองใจก็ควรหมดไป แต่มันยังอยู่ จึงต้องล้างเอง
บอกว่าโยมต้องสังเกตดูให้รู้ว่านี่เป็นเรื่องความจำเป็น เพราะฤดูนี้เป็นฤดูหนาว จึงชวนกันมาสร้างบุญใหญ่ที่จะทำให้ใจใส
ช่วงเพลงสั้น ๆ ที่ร้องถึงเสียงเพลงคำแล้วคำแล้วที่แผ่วมาแต่ไกล ก่อนเข้าสู่การชวนเอาบุญถวายอุปกรณ์เครื่องกันหนาว
ชวนมาเอาบุญใหญ่ถวายอุปกรณ์เครื่องกันหนาวแด่พระภิกษุสามเณรที่หอคุณยายอาจารย์ ซึ่งได้ถวายไปแล้วเมื่อวันที่ 1 คือเมื่อวานนี้ และจะมีอีกในวันที่ 3 กับวันที่ 5 พรุ่งนี้เป็นวันเสาร์ที่ 3 จึงชวนมาร่วมบุญกัน แล้วย้ำว่าบุญนั้นแหละจะเป็นบ่อเกิดของความสุขและความสำเร็จในชีวิต ให้ไปถึงที่สุดแห่งธรรมอย่างที่ตั้งใจไว้ ดังเช่นเรื่องเมณฑกเศรษฐีตอนที่สอง มหาเศรษฐีผู้มีสมบัติจักรพรรดิตักไม่พร่อง มีขุมทรัพย์คือแพะทองคำ
สารคดีเล่าอานุภาพบุญที่ทำให้ท่านเมณฑกเศรษฐีได้สมบัติอัศจรรย์ ย้อนไปในสมัยพระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระนามว่าวิปัสสี ท่านเกิดเป็นหลานชายของกุฎุมพีผู้มีทรัพย์มากตระกูลหนึ่ง ครั้งหนึ่งลุงเริ่มก่อสร้างพระคันธกุฎีเพื่อเป็นที่ประทับของพระบรมศาสดา หลานชายขอมีส่วนบุญด้วย แต่ลุงห้ามว่าให้ไม่ได้เพราะต้องการสร้างเฉพาะส่วนตัว หลานชายไม่ท้อใจ จึงคิดสร้างศาลารายที่หน้าพระคันธกุฎี ให้ช่างนำเครื่องไม้มาจากป่า เสาแต่ละต้นหุ้มด้วยทองคำ เงิน และประดับแก้วมณี เครื่องเรือนแม้กระทั่งก้อนอิฐและกระเบื้องมุงหลังคาก็หุ้มด้วยทอง บนหลังคาทำเป็นสามยอด ภายในทำเป็นมณฑปประดับแก้ว ตั้งธรรมาสน์ที่มีเท้าและคานทั้งสี่ทำด้วยทองคำแท่ง ใต้เท้าธรรมาสน์ทั้งสี่ทำเป็นรูปแพะทองคำ
สารคดีเล่าต่อว่าภายนอกมณฑปให้ทำแพะทองคำหกตัวตั้งประดับไว้โดยรอบ ครั้นสร้างศาลาเสร็จแล้วได้ทำการฉลองศาลาโดยนิมนต์พระบรมศาสดาพร้อมด้วยพระภิกษุหกล้านแปดแสนรูป ถวายมหาทานตลอดสี่เดือน วันสุดท้ายถวายไตรจีวรแด่พระบรมศาสดาและพระภิกษุครบทุกรูป เขาทำบุญต่อเนื่องเรื่อยมาอย่างนี้จนตลอดชีวิต เมื่อละโลกแล้วได้ไปเกิดในเทวโลก ท่องเที่ยวอยู่ในเทวโลกและมนุษยโลกเป็นเวลานาน
สารคดีเล่าว่าในกาลต่อมาซึ่งเป็นช่วงว่างเว้นจากพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ท่านเกิดในตระกูลเศรษฐีแห่งนครพาราณสี มีนามว่าพาราณสีเศรษฐี เป็นผู้คุ้นเคยในราชสกุลอย่างยิ่ง วันหนึ่งเข้าไปในพระราชวังเพื่อเข้าเฝ้าพระราชา จึงทราบข่าวจากปุโรหิตว่าอีกสามปีข้างหน้าจะเกิดฉาตกภัย คือภัยที่เกิดจากความอดอยากหิวโหย เมื่อทราบดังนี้ท่านเศรษฐีจึงให้ชนผู้เป็นบริวารประกอบกสิกรรมเป็นจำนวนมาก และรับซื้อข้าวเปลือกไว้ ให้สร้างยุ้งฉางถึงหนึ่งพันสองร้อยห้าสิบยุ้งแล้วเก็บข้าวเปลือกไว้เต็มทุกยุ้ง เมื่อยุ้งไม่พอก็บรรจุใส่ตุ่มขุดหลุมฝังไว้ในดิน กระทั่งขยำข้าวเปลือกกับดินฉาบทาไว้กับฝาเรือน
สารคดีเล่าว่าเมื่อเริ่มเข้าสู่ยุคฉาตกภัย เกิดความแห้งแล้งไปทั่วทุกหัวระแหง ผู้คนอดอยากหิวโหยล้มตายเป็นจำนวนมาก ท่านเศรษฐีนำข้าวออกมาบริโภคทั้งอย่างใช้เลี้ยงบริวาร จนข้าวที่เก็บไว้ในฉางและในตุ่มหมดลง ท่านจึงเรียกบริวารมาและอนุญาตให้หนีเข้าป่าไปเพื่อรักษาชีวิตให้รอด เมื่อภัยสงบแล้วจึงค่อยกลับมา บริวารทั้งหลายทำตามคำของเศรษฐี จะมีก็เพียงทาสผู้ซื่อสัตย์ที่ชื่อปุณณะเท่านั้นที่ไม่ยอมจากเจ้านายไปไหน ในเรือนจึงเหลือคนอยู่เพียงห้าคน คือท่านเศรษฐี ภรรยา บุตร บุตรสะใภ้ และนายปุณณะ ทั้งห้าเลี้ยงชีพด้วยข้าวเปลือกที่ฝังไว้ในดินและที่ฉาบทาไว้กับฝาเรือน
สารคดีเล่าว่าจนกระทั่งเหลือข้าวสารทะนานสุดท้าย ซึ่งเป็นข้าวมื้อสุดท้ายของชีวิต ครอบครัวเศรษฐีที่มีทรัพย์มากที่สุดในพาราณสีเคยเป็นที่พึ่งในยามยากของชาวเมือง คราวใดที่ขัดสนทรัพย์เมื่อมาถึงเรือนของท่านย่อมได้รับการช่วยเหลือแบ่งปัน แต่บัดนี้แม้จะรู้ถึงภัยล่วงหน้าและป้องกันมาอย่างดี ก็ไม่สามารถต้านภัยจากความแห้งแล้งนั้นได้ เหลือเพียงข้าวสารทะนานสุดท้าย แล้วสรุปว่าเป็นปกติของบัณฑิตนักปราชญ์ เมื่อประสบทุกข์ย่อมไม่ทิ้งธรรม แต่คราวนี้เศรษฐีจะแก้ไขอย่างไร โปรดติดตามตอนต่อไป
ครูไม่ใหญ่ขยายว่าผู้ที่มีสมบัติจักรพรรดิตักไม่พร่องอย่างนี้ต้องเป็นผู้มีบุญมหาศาล อย่างที่ฟังมาแล้วเรื่องท่านชฎิลเศรษฐีและท่านโชติกเศรษฐี ใครจะไปกล้าทำอย่างท่าน นึกอย่างไรก็นึกไม่ออกว่าจะมีคนอย่างนี้ในโลก แต่มันก็มีมาแล้ว และตอนนี้ท่านก็เป็นพระอรหันต์ไปแล้ว ทั้งสร้างพระคันธกุฎีและวิหารด้วยรัตนชาติ เอากองรัตนชาติมากองไว้ให้คนที่มาฟังธรรมกำเอาไปได้ หรือถวายทานแด่พระภิกษุสงฆ์ที่มีพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นประมุขเจ็ดวัน ครั้งละหกล้านเจ็ดแสนองค์ เจ็ดวันก็สี่สิบกว่าล้านองค์ ขณะที่เราแค่ใส่บาตรองค์เดียวยังกระมิดกระเมี้ยน
บอกว่าอย่านึกสนุก ๆ เล่น ๆ สักวันหนึ่งเราจะต้องทำบุญใหญ่ เพราะช่วงนี้มีพุทธบุตรทั่วประเทศตั้งสามแสนกว่ารูป จะปล่อยไว้เฉย ๆ ทำไม แล้วเล่าว่าเมื่อวานไม่ได้ไปสนามหลวงเพราะขาเจ็บ จึงคิดเล่น ๆ ว่าจะถวายทานกับท่านทุกวันสักหนึ่งพรรษาหรือประมาณร้อยวัน วันละสามแสนองค์ วิธีคือถวายองค์ละหนึ่งสตางค์ สามแสนองค์ก็สามแสนสตางค์ ทุกวันร้อยวันแล้วเอาร้อยคูณ ก็แค่คนละสามแสนสตางค์ พร้อมย้ำว่าของอะไรที่คิดเล่น ๆ มักจะจริงเสมอ เหมือน DMC ที่ทำเล่น ๆ มาจนขึ้นปีที่สี่
คิดต่อว่าถ้าเก็บเงินวันละบาทสองบาทตั้งแต่ตอนนี้ไปสองร้อยกว่าวัน ผ่านมกราคมถึงกรกฎาคมแปดเดือน ก็จะไปเริ่มทำบุญได้ แต่ลำพังเราคนเดียวคงไม่ได้ จึงต้องไปชวนคนอื่นทำด้วย ต้องมีผู้นำบุญคือคนที่มีบุญและเป็นกัลยาณมิตรไปพูดให้เขาเข้าใจความจริงของชีวิตในทุกหมู่บ้าน เพราะมีแค่หกหมื่นกว่าหมู่บ้าน หมู่บ้านละห้าคนก็พอ ถ้าทำได้อย่างนี้ก็เท่ากับช่วยกันทำนุบำรุงพระพุทธศาสนากันทุกประเทศ ทำไมเราจะไม่ได้สมบัติจักรพรรดิตักไม่พร่อง แต่ย้ำว่ายังไม่รับตอนนี้ ให้ไปเก็บเงินกันก่อน อย่าโทรมาบอก
คิดต่อว่าร้อยวันหรือหนึ่งพรรษาเราจะได้ปลื้มว่าได้ทำบุญกับพระถึงสามสิบล้านองค์ เพราะวันละสามแสนองค์คูณร้อยวัน ชาติหนึ่งทำบุญถวายพระได้สามสิบล้านองค์ก็จะเพิ่งตายได้ ไม่เสียโอกาสที่มาเกิดเป็นมนุษย์ พอพรรษาหน้าอีกสามสิบล้านองค์ แค่สามพรรษาก็ได้หกสิบล้านองค์ เทียบกับบุญที่ท่านทำเจ็ดวันวันละหกล้านกว่าได้แค่สี่สิบสองล้านองค์ เราได้มากกว่า แล้วชวนคิดว่าก่อนตายตอนที่โรคภัยเบียดเบียนนึกอะไรไม่ออก ถ้านึกได้ว่าชาตินี้ได้ถวายพระไปร้อยล้านองค์จะปลื้มขนาดไหน
สรุปว่าถ้าทำอย่างท่านเมณฑกเศรษฐี เราก็จะเป็นอย่างท่าน ถ้าทำอย่างท่านชฎิลเศรษฐีหรือท่านโชติกเศรษฐี เราก็จะเป็นอย่างท่าน เพราะเขาทำกันอย่างนี้ทั้งนั้น คือดูแลให้พระท่านอยู่ได้ และให้เราเอาโอกาสที่เป็นวิกฤตของชีวิตนี้มาสร้างบุญ อย่าตายฟรี เพราะกายที่จะสร้างบารมีได้มีเพียงกายมนุษย์กายเดียวเท่านั้น
ช่วงเพลงยิ้มแล้วรวยเปิดเข้าสู่กรณีศึกษาของวันนี้ แล้วถามว่ายิ้มกันหรือยัง ใครยิ้มแล้วขอให้รวย
เข้าสู่กรณีศึกษาชื่อว่าเบื่อเล่นไพ่สุดขีด แล้วก็สวิตช์พบดาวธรรม ผู้เขียนเป็นนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาชาวไทยที่อยู่ประเทศอิสราเอล เข้าเป็นนักเรียนใหม่เมื่อปลายปี 2547 โดยเจอช่อง DMC ด้วยความบังเอิญ และนับจากวันนั้นถึงปัจจุบันจึงสมัครเป็นลูกพระธรรมที่มีหัวใจไม่เกี่ยง ขอเกี่ยงข้างไปด้วยดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์
ผู้เขียนเป็นคนจังหวัดตาก คุณพ่อคุณแม่มีลูกทั้งหมดแปดคน หญิงห้าคน ชายสามคน ตัวเองเป็นลูกชายคนเล็ก คุณพ่อเป็นเด็กกำพร้า พ่อแม่ของท่านเสียชีวิตตั้งแต่คุณพ่ออายุได้หนึ่งขวบ ลุงของคุณพ่อจึงมารับไปเลี้ยงจนโต เมื่อคุณพ่ออายุยี่สิบปีแต่งงานกับคุณแม่ ลุงจึงยกที่นาแปลงหนึ่งให้ ที่นาแปลงนี้ตั้งแต่คุณพ่อได้มาข้าวกล้าอุดมสมบูรณ์ ไม่เคยขาดน้ำทำนาเลย ต่างจากที่นาแปลงอื่น คุณพ่อจึงยึดอาชีพทำนาเป็นหลัก และเงินที่ได้จากการขายข้าวก็นำไปสร้างเนื้อสร้างตัวจนประสบความสำเร็จในเวลาไม่นาน
ในทางกลับกัน ขณะที่คุณพ่อเก็บเงินสร้างเนื้อสร้างตัวอยู่นั้น ทุกเย็นก็จะเห็นท่านกินเหล้าเป็นประจำไม่เคยขาด พอเมาหนัก ๆ ท่านจะด่าทอด้วยวาจาและตบตีลูกเมียด้วยกาย มีอยู่ครั้งหนึ่งท่านเมากลับมาบ้านแล้วโวยวายทะเลาะกับคุณแม่ โมโหสุดขีดจนคว้าขวด มีด และปืนขนาด .38 มาจ่อยิงคุณแม่ทันที ผู้เขียนมาเห็นเหตุการณ์เข้าพอดี จึงรีบเข้าคว้าตัวคุณแม่ให้รอดพ้นมาจากวิถีกระสุน
ระหว่างที่ผู้เขียนพาคุณแม่วิ่งหนี พี่สาวคนที่สามโผล่ออกมาพอดี แล้วกระโดดเข้าแย่งปืนจากมือคุณพ่ออย่างไม่คิดชีวิต ปืนก็ลั่นขึ้นดังสนั่นหวั่นไหว กระสุนพุ่งเฉียดพี่สาวไป ทุกคนตกใจกันหมด แล้วเหตุการณ์ก็สงบลง ผู้เขียนและคุณแม่จึงรอดตายไปอย่างหวุดหวิด เหตุการณ์น่าหวาดเสียวเช่นนี้เกิดขึ้นกับครอบครัวของผู้เขียนซ้ำแล้วซ้ำเล่า เพราะน้ำเมาที่ทำให้คุณพ่อเมา
ต่อมาเมื่อคุณพ่อได้ดู DMC ที่ผู้เขียนไปติดตั้งให้ แล้วได้มาวัดในงานบุญครั้งหนึ่ง ท่านเข้ามานั่งใกล้หลวงพ่อห่างเพียงสิบเมตร ท่านมานั่งสมาธิโดยไม่ได้เมา เมื่อกลับไปบ้านท่านบอกกับผู้เขียนว่าหักดิบเลิกเหล้าและบุหรี่ ท่านเลิกเลยจริง ๆ แต่หันมาดื่มเบียร์แทน ครูไม่ใหญ่แทรกมุกว่าถ้ามาอีกครั้งแล้วนั่งให้ใกล้ห้าเมตรก็จะเลิกเบียร์ได้ แล้วหันมาดื่มออลเทอร์เนทีฟดริงก์ ผู้เขียนหวังว่าสักวันคุณพ่อจะเลิกได้หมด ขณะนี้ท่านอายุได้เจ็ดสิบสองปี
คุณแม่ของผู้เขียนเป็นคนหน้าตาดี อัธยาศัยดี แต่สุขภาพร่างกายไม่ค่อยแข็งแรง มีอาการไอเรื้อรังและมีเสมหะคล้ายหนองติดต่อกันมาเป็นเวลาสิบปี ต่อมามีอาการเจ็บหน้าอกมากจึงไปให้หมอตรวจ พบว่าเป็นวัณโรคที่ปอดมานานแล้ว รักษาแล้วก็หายในเวลาต่อมา แต่ท่านก็มาป่วยด้วยโรคปอดอีกโรคหนึ่ง นอกจากนี้ยังประสบอุบัติเหตุจากรถจักรยานยนต์ที่คุณแม่นั่งซ้อนโดยมีผู้เขียนเป็นคนขับ ชนเข้ากับรถอีแต๋น กระเด็นตกจากท้ายรถหน้าทิ่มลงกับตอไม้ จากคนที่เคยสวยก็เลยเสียโฉมผิดไปคนละคน คราวนั้นคุณแม่อายุได้เจ็ดสิบเอ็ดปี อ่อนกว่าคุณพ่อหนึ่งปี
พี่ชายคนที่ห้าเป็นคนนิสัยดี มีปัญญาเฉลียวฉลาดมาตั้งแต่เด็ก และมีความจำเป็นเลิศ เรียนหนังสือเก่งมาก คุณพ่อคุณแม่จึงสนับสนุนให้เรียนจนถึงระดับอนุปริญญา แต่ช่วงที่เรียนอยู่นั้นพี่ชายคบคนนิสัยไม่ดี คบผู้หญิง คบกลุ่มเพื่อนไฮโซที่มีค่านิยมสูง ใช้ของราคาแพง พี่ชายจึงติดความไฮโซจากเพื่อนไปด้วย เมื่อเรียนจบก็ได้ทำงานในบริษัทแห่งหนึ่งทันที และทำธุรกิจเสริมส่วนตัวโดยส่งผักจากแม่สอดไปขายที่กรุงเทพ ซึ่งขายดีทีเดียว
ช่วงเพลงที่ร้องชวนกินผัก ถึงคุณถั่วงอกหางยาว คุณผักบุ้งเขียวเพลิน และชวนว่ามา มา มา กินผักกัน
หลังอุบัติเหตุพี่ชายคนที่ห้าจำใครไม่ได้เลย รักษาตัวอยู่สองปีอาการก็พอจะดีขึ้นบ้าง แต่ยังมีอาการเหม่อลอย ซึม และไม่รู้ตัวเอง ส่วนพี่ชายคนที่หกชอบดื่มเหล้าสูบบุหรี่จัดและเล่นการพนันมานานทุกอย่าง มีอยู่ครั้งหนึ่งพี่ชายคิดจะเลิกเหล้า จึงเข้าค่ายอบรมเลิกเหล้าที่วัดแห่งหนึ่งในจังหวัดพิษณุโลก การเข้าค่ายอบรมนี้ต้องสาบานต่อหน้าพระประธานว่าจะเลิกสิ่งเสพติดทุกชนิด ถ้ายังกลับไปเกี่ยวข้องอีกก็ขอให้มีอันเป็นไป พี่ชายกล่าวคำสาบานนี้พร้อมกับดื่มน้ำสมุนไพรชนิดหนึ่งเข้าไป ร่างกายก็ขับของเสียออกมาจนหมด แต่หลังจบการอบรมได้ไม่กี่เดือนพี่ชายก็หันกลับไปดื่มเหล้าสูบบุหรี่เล่นการพนันอย่างเคย
ต่อมาเมื่อปี 2536 สิ่งที่ไม่คาดฝันก็เกิดกับพี่ชายคนที่หกจนได้ วันหนึ่งพี่ชายขับรถจักรยานยนต์จะเข้าไปหาคุณพ่อที่อยู่ในไร่ แต่ระหว่างการเดินทางรถจักรยานยนต์ของพี่ชายพุ่งชนกับรถจักรยานยนต์อีกคันอย่างแรง เศษเหล็กซึ่งเป็นชิ้นส่วนของรถพุ่งกลับไปเสียบตรงที่หน้าผากของพี่ชายพอดี ทำให้พี่ชายเสียชีวิตที่เกิดเหตุทันทีเมื่ออายุได้ 32 ปี
พี่สาวคนที่เจ็ดประสบอุบัติเหตุ มีชิ้นส่วนที่หักกระเด็นถูกลูกในตาข้างขวา จนอักเสบเป็นแผลเน่า ต้องควักลูกในตาทิ้งแล้วใส่ลูกตาพลาสติกเข้าไปแทน ตั้งแต่นั้นมาเธอจึงมีดวงตาอยู่เพียงข้างเดียว
เมื่อผู้เขียนอายุได้ยี่สิบปี คุณพ่อคุณแม่ให้บวชเป็นพระอยู่ที่วัดใกล้บ้าน ขณะที่บวชอยู่นั้นชอบอ่านหนังสือบาลี และท่องจำได้อย่างแม่นยำจากหนังสือนวโกวาท แต่ต่อมามีอาการแปลกประหลาดเกิดขึ้น จากที่อ่านหนังสือบาลีได้อย่างคล่องแคล่วท่องจำได้แม่นยำ กลับกลายเป็นว่าเพียงแค่อ่านหนังสือไม่ถึงสิบบรรทัดก็จะมีอาการวูบขึ้นมาเฉย ๆ ง่วงหรือปวดหัวขึ้นมาทันที อ่านอะไรก็ลืมหมด ด้วยสาเหตุนี้จึงจำใจต้องลาสิกขาในขณะที่เพิ่งบวชได้แค่หนึ่งปี แต่ตั้งใจอยู่ตลอดว่าถ้าได้บวชอีกครั้งจะไม่ยอมลาสิกขา จะขอบวชไปตลอดชีวิต
ต่อมาเมื่ออายุ 21 ปี ผู้เขียนเดินเรื่องไปทำงานที่ประเทศไต้หวัน พอไปถึงคนจัดหางานก็หางานให้ทำไม่ได้ เขาจึงเสนอให้ไปทำงานที่ประเทศอิสราเอลแทน ผู้เขียนก็ตกลงไป ทั้ง ๆ ที่ดินแดนที่จะไปนั้นไม่รู้จักใครเลย ในใจตอนนั้นก็เหงาเป็นธรรมดา
ผู้เขียนแต่งงานกับหญิงสาวชาวไทยในต่างแดนคนหนึ่ง จนมีลูกชายด้วยกันหนึ่งคน แล้วยึดอาชีพซ่อมบ้าน ทาสีบ้าน ติดตั้งจานดาวเทียมให้กับคนไทยในอิสราเอล จนกระทั่งปลายปี 2547 วันหนึ่งขณะนั่งเล่นไพ่อยู่กับเพื่อนที่บ้านของตัวเอง วันนั้นรู้สึกไม่สนุกกับการเล่นไพ่เหมือนวันก่อน ๆ เลย รู้สึกเบื่อขึ้นมาจนจับจิตจับใจ อยากจะเลิกเต็มที จึงคิดว่าเปิดดูดาวเทียมดีกว่าเพื่อให้ความเซ็งชีวิตทุเลาลง ทันทีที่กดสวิตช์ทีวี ช่อง DMC ก็ปรากฏขึ้น เห็นหลวงพ่อนั่งเทศน์อยู่เต็มหน้าจอ ซึ่งเป็นช่วงของรายการโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาพอดี เมื่อดูครั้งแรกก็ฉุกคิดและต้องหยุดฟัง เพราะได้ยินคำว่า DMC ช่องนี้ช่องเดียว และคำว่าเราจะทำพระนิพพานให้แจ้ง จึงตั้งใจดูอยู่คนเดียวตลอดหนึ่งเดือนเต็มเพราะสองคำนี้
ผู้เขียนเล่าว่าวันหนึ่งเพื่อนที่มาเล่นไพ่ได้ยินเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดของสัตว์นรกที่ถูกทรมานดังออกมาจากทีวี จึงต้องหยุดฟังเพราะสงสัยว่าเขาร้องอะไรเสียงดัง แล้ววางไพ่หันกลับมามองดูหน้าจอ ได้เห็นภาพหลวงพ่อและภาพสัตว์นรกที่กำลังถูกทรมานอยู่ ซึ่งเป็นภาพที่ไม่เคยเห็นจากที่ไหนมาก่อน ตั้งแต่วันนั้นมาพวกเขาจึงสนใจช่อง DMC แล้วพากันไปจูนดาวเทียมของตัวเองหาช่อง DMC ดูกันเป็นการใหญ่ กลายเป็นแฟน DMC นี่คือจุดเริ่มต้นของการขยายช่อง DMC ในอิสราเอล โดยผู้เขียนพูดภาษาอังกฤษและภาษาของชาวอิสราเอลได้เป็นอย่างดี จึงอธิบายเปรียบเทียบเหตุและผลให้ชาวอิสราเอลเข้าใจถึงหลักความเชื่อของเขาที่ยังไม่สมบูรณ์ จนเขาเห็นคล้อยตามและหันมาเป็นแฟน DMC ได้ถึงห้าร้อยหลังคาเรือนของชาวยิวและอิสลาม ครูไม่ใหญ่เสริมว่านี่เป็นความรู้สากลที่ทุกคนศึกษาได้ ถ้าใครเข้าถึงคำสอนในศาสนาของตัวเองแล้วใจจะเปิดกว้าง แต่ถ้ายังเข้าไม่ถึงใจจะปิดกั้น
ผู้เขียนส่งคำถามมาว่า พี่ชายที่ตายจากชิ้นส่วนจักรยานยนต์เสียบที่หน้าผากเป็นเพราะคำสาบานใช่หรือไม่ ตายแล้วไปไหน ได้รับบุญที่อุทิศไปให้หรือไม่ กรรมใดที่ทำให้พี่สาวคนที่เจ็ดต้องควักลูกในตาทิ้งไปหนึ่งข้าง ทำไมตอนบวชใหม่จึงแตกฉานการอ่านและจำบาลีกับนวโกวาทได้ แต่พอบวชได้หนึ่งปีกลับไม่แตกฉานและจดจำไม่ได้เหมือนเดิม เพราะเหตุใดจึงชอบพูดเรื่องพุทธศาสนาให้ชาวต่างชาติต่างศาสนาฟังแล้วเขาคล้อยตามได้ดี ทำไมหลังจากทำบุญใหญ่หลายครั้งจึงมักตกงานแล้วต้องเว้นช่วงไปสักระยะจึงได้งานใหญ่ที่มีรายได้เกินกว่าคาดหวัง เป็นอย่างนี้ถึงสี่ห้าครั้ง คุณพ่อของภรรยาที่เสียชีวิตด้วยโรคตับแข็งตายแล้วไปไหน และตัวลูก ภรรยา กับลูกชาย ก่อนมาเกิดมาจากไหน สร้างบารมีกับหมู่คณะมาอย่างไร
ช่วงนำนั่งสมาธิพร้อมเพลงประกอบ ย้ำว่าเดี๋ยวเราจะเห็นเอง เพราะเรามีอยู่แล้วอยู่กลางกายแล้ว แค่หยุดใจนิ่งเฉย ๆ นิ่ง นุ่ม เบา ๆ ไม่ต้องทำอะไรเลย แล้วเข้าสู่เพลงที่ร้องว่าสุขใจจังเลย ไม่เคยสุขอย่างนี้เลย แค่หยุดแค่นิ่งก็สุขดีที่หนึ่งเลย
ครูไม่ใหญ่เฉลยว่าคุณพ่อกำพร้าพ่อแม่ตั้งแต่อายุน้อยแต่มีคนมารับไปเลี้ยงดูทันที เพราะในอดีตชาติเกิดในสังคมเกษตรกรรม ฐานะไม่ค่อยดี ได้นำแม่วัวที่อยู่ในคอกตัวหนึ่งไปขายให้เขาฆ่า ส่วนลูกวัวก็เลี้ยงต่อ คือขายแม่แต่เลี้ยงลูกด้วยความจำเป็นทางการเงิน แต่มีบุญที่สงเคราะห์ญาติและดูแลบิดามารดาในชาติอื่นมาส่งผล จึงกำพร้าพ่อแม่ตั้งแต่เล็กแต่มีคนมารับไปเลี้ยงดูทันที ส่วนที่นาของคุณพ่ออุดมสมบูรณ์เป็นเหตุให้ท่านสร้างเนื้อสร้างตัวได้ร่ำรวยรวดเร็วกว่าคนอื่น เพราะในชาติที่เกิดในสังคมเกษตรกรรมนั้น เมื่อเก็บเกี่ยวพืชผลแล้วมักจะนำไปทำบุญก่อน ด้วยบุญนี้จึงดลบันดาลให้ได้ที่นาอุดมสมบูรณ์
ครูไม่ใหญ่เฉลยว่าคุณแม่ประสบอุบัติเหตุกระเด็นตกจากท้ายรถจักรยานยนต์ หน้าทิ่มลงกับตอไม้ เป็นเหตุให้เสียโฉม เพราะกรรมในอดีตชาติหนึ่งเป็นแม่ค้าไปขายของในตลาด ได้ทะเลาะกับแม่ค้าด้วยกัน ด้วยความโทสะจึงเอาไม้พายฟาดไปที่หน้าอย่างแรงจนหน้าของคู่ทะเลาะเสียโฉม แต่ตัวเองในชาตินั้นก็โดนตีจนเสียโฉมบ้างเหมือนกัน จึงผูกเวรกันมา แต่ต่างคนต่างลืมเพราะนานมาแล้ว ท่านชี้ว่าเวรไม่ได้ผูกกันเพราะลืมไปหมดแล้ว แต่กรรมนั้นผูกกันมาและดลบันดาลให้มาเจอกันในชาตินี้ เวรระงับไปแล้วแต่กรรมไม่ระงับ
ครูไม่ใหญ่เฉลยว่าพี่ชายคนที่ห้าประสบอุบัติเหตุจนสมองเสื่อม เพราะกรรมสุราและปาณาติบาต คือฆ่าสัตว์ทำกับแกล้มในอดีตเป็นอาจิณกรรม ชาตินี้ถ้าสั่งสมบุญในช่วงที่รู้ตัวก็จะค่อย ๆ ดีขึ้น แต่ไม่หายขาด ส่วนพี่ชายคนที่หกตายด้วยการถูกเสียบด้วยเหล็กจากชิ้นส่วนจักรยานยนต์ที่หน้าผาก เพราะผิดคำสาบานที่ให้ไว้ว่าถ้ากลับไปดื่มอีกก็ขอให้มีอันเป็นไป และกรรมปาณาติบาตที่ฆ่าสัตว์เอาไว้ก็ได้ช่องตามมาส่งผล สองอันมารวมกัน ตายแล้วไปมหานรกขุมห้าใช้วิบาก
ครูไม่ใหญ่เฉลยว่าพี่สาวคนที่เจ็ดต้องควักลูกในตาทิ้ง เพราะในอดีตชาติเกิดเป็นลูกสาวเศรษฐีในสังคมศักดินา มีทาสผู้ชายคนหนึ่งชอบไปแอบดูตอนเธออาบน้ำที่ท่าน้ำ เมื่อเธอรู้ก็โกรธ จึงสั่งทาสอีกคนที่มีความสามารถขว้างก้อนหินได้แม่นยำให้ไปซุ่มดูว่าใครมาแอบดูเธอ ทาสคนนั้นเห็นพุ่มไม้ไหวจึงขว้างก้อนหินไปโดนลูกในตาของทาสที่แอบดู แล้วเธอก็สั่งให้ควักลูกในตาของทาสคนนั้นออกไป วิบากกรรมนี้ตามมาส่งผลในชาตินี้ จึงทำให้เธอประสบอุบัติเหตุจนต้องถูกควักลูกในตา
ครูไม่ใหญ่เฉลยว่าที่ตอนบวชใหม่แตกฉานการอ่านและจำบาลีกับนวโกวาทได้ แต่พอบวชได้หนึ่งปีกลับไม่แตกฉาน เพราะในอดีตชาติหนึ่งได้บวชเป็นพระ มีปัญญาแตกฉานความทรงจำดีเยี่ยม แต่มีเพื่อนสหธรรมิกคนหนึ่งสมองทึบ ไม่แตกฉาน จำอะไรไม่ค่อยได้ จึงดูถูกเหน็บแนมด่าว่าเพื่อนสหธรรมิกท่านนั้นบ่อย ๆ จนท่านทนไม่ไหวต้องลาสิกขาไป วิบากกรรมนั้นจึงตามมาส่งผลให้ผู้เขียนไม่แตกฉานและต้องลาสิกขาไปเช่นกัน
ครูไม่ใหญ่เฉลยว่าที่ผู้เขียนชอบพูดเรื่องพระพุทธศาสนาให้ชาวต่างชาติต่างศาสนาฟังแล้วเขาคล้อยตามได้ดี เป็นเพราะบุญที่เคยบวชพระในชาตินั้นซึ่งทำให้แตกฉานและทรงจำได้ ชาตินั้นเป็นนักเทศน์เทศน์โปรดญาติโยมจนมีญาติโยมจำนวนมากศรัทธา ด้วยบุญนี้และนิสัยสายนักเทศน์ที่ติดตัวมาจึงชอบเทศน์ แต่ชาตินั้นบวชไม่ตลอด ประมาทในการดำเนินชีวิต อยากสนุก จึงลาสิกขาออกมาครองเรือน
ครูไม่ใหญ่เฉลยว่าที่หลังจากทำบุญใหญ่แล้วมักตกงาน ต้องเว้นช่วงไปสักระยะจึงได้งานใหญ่ที่มีรายได้ดีเกินกว่าคาดหวัง เป็นอย่างนี้ถึงสี่ห้าครั้ง เพราะในอดีตชาติผู้เขียนมีนิสัยว่าเวลาจะทำบุญมักลังเลอยู่นานทีเดียว คิดว่าทำดีไม่ดี อย่าเพิ่งเลย เอาไว้ก่อน ขอคิดดูก่อน แต่พอตัดสินใจทำก็จะทุ่มทำอย่างเต็มที่ คือทำช้าแต่ทำเต็มกำลัง ดังนั้นบุญจึงส่งผลเป็นช่วง ๆ และส่งผลเกินกว่าที่คาดหวังไว้ ท่านย้ำว่าไม่ใช่เพราะไปทำบุญใหญ่แล้วตกงาน ไม่เกี่ยวกัน ที่เกี่ยวคือความลังเลในการทำบุญ
ครูไม่ใหญ่เฉลยว่าคุณพ่อของภรรยาเสียชีวิตด้วยโรคตับแข็ง เพราะกรรมสุราทั้งในอดีตและปัจจุบันมาส่งผล ตายแล้วไปอยู่ยมโลกของมหานรกขุมห้าด้วยกรรมดื่มสุรา กำลังถูกกรอกน้ำทองแดงร้อนอยู่ ทุกข์ทรมานมาก แต่ยังดีที่มีบุญที่ทำตามประเพณีมาอุ้มไว้จึงไม่ได้ไปอยู่ในมหานรกขุมห้าเต็มตัว และได้รับบุญที่อุทิศไปให้แล้ว ได้รับการหย่อนผ่อนโทษลงมา แต่ยังไม่หมดกรรม ให้ทำบุญอุทิศไปให้อีกบ่อย ๆ
ครูไม่ใหญ่เฉลยว่าตัวผู้เขียน ภรรยา และลูกชาย ก่อนมาเกิดมาจากที่ที่ควรมา โดยตัวผู้เขียนเกิดมาจากที่สว่างกว่าของภรรยาและบุตรชาย บุตรชายสว่างกว่าภรรยา มากันคนละที่แต่ไม่บอกว่าที่ไหนเพราะกลัวรู้แล้วจะไปทะเลาะกัน ส่วนการสร้างบารมีกับหมู่คณะนั้น ในชาติที่ผ่านมาผู้เขียนเคยบวชอยู่กับหมู่คณะช่วงหนึ่ง เป็นพระที่มีความแตกฉานและทรงจำดี ได้ทำหน้าที่เผยแผ่เทศน์โปรดญาติโยมอยู่ระยะหนึ่ง แล้วประมาทในการดำเนินชีวิต ลาสิกขาออกไปครองเรือน จากนั้นชวนอธิษฐานจิตติดตามไปดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ อย่าได้พลัดกันเลย
ท่องบทประจำวันว่าสิ่งที่ต้องสั่งสมคือบุญกุศล สิ่งที่ต้องแสวงหาคือพระรัตนตรัยภายใน เป้าหมายชีวิตคือที่สุดแห่งธรรม ที่พักระหว่างทางคือดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์
อ่านรายชื่อเจ้าภาพเสาแก้วพันปีต้นละหนึ่งร้อยบาทสามร้อยต้น แจ้งว่าวันนี้ครูไม่ใหญ่ปล่อยปลาช่อนไข่หนึ่งร้อยเก้าสิบเอ็ดตัวและปลาดุกแปดร้อยเจ็ดสิบตัว เมื่อวานทำกฐินรายวันเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งกองเป็นกองที่ยี่สิบสี่ วันนี้เพิ่มอีกหนึ่งกองเป็นกองที่ยี่สิบห้า แล้วอ่านรายชื่อเจ้าภาพบูชาธรรมที่ทำบุญเนื่องในวันคล้ายวันเกิดและอุทิศให้คุณพ่อคุณแม่และน้องที่ล่วงลับ พร้อมให้พรว่าให้รวยเร็ว รวยแรง รวยลวด รวยล้นฟ้า และแบ่งบุญให้นักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลก
ท่องคำขวัญว่าพุทธบุตรต้องเป็นหนึ่งเดียวกันเหมือนดวงตะวันที่มีดวงเดียว พุทธบริษัทสี่ต้องเป็นหนึ่งเดียวกัน เรื่องส่วนตัวให้วางอุเบกขา เรื่องพระศาสนาให้เอาอุเบกขาวาง จิตสดใสเมื่อใจสิ้นระแวง และธรรมกายคือพระในตัวคุณ แล้วชวนพร้อมใจกันสวดสรรเสริญคุณของพระรัตนตรัย โดยหันลำโพงไปทางภาคใต้ของผืนแผ่นดินไทยและสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้