มหาปูชนียาจารย์

ตอบว่าคนที่ติวิชชาธรรมกาย ถ้าติเพื่อก่อก็ไม่บาป แต่ถ้าติเตียนด้วยอารมณ์มีวาจาหยาบก็จะมีวจีกรรมติดตัวไป ถ้าติคุณยายอาจารย์อย่างไม่รู้จริงก็จะมีบาปติดตัวเป็นวจีกรรม และถ้าเป็นผู้มีคุณธรรมคุณวิเศษเป็นมหาปูชนียาจารย์ก็อย่าไปติเลย ส่วนตัวเฮีย ตัวซ้อ และสมาชิกในตระกูลเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะมาแบบกองเสบียง บางคนสม่ำเสมอ บางคนไม่สม่ำเสมอ บางชาติจึงเจอกัน บางชาติก็พลัดกัน ท้ายสุดตอบว่าผู้ประสานงานและหลานสาวเคยเป็นกัลยาณมิตรให้สมาชิกในตระกูลมาในอดีต ชาตินี้จึงมาเป็นกัลยาณมิตรให้อีก และฝากว่าชาตินี้เจอกันแล้วให้ตั้งใจสร้างบารมีให้เต็มที่ในทุกบุญ พร้อมอธิษฐานจิตตามติดไปดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์

เล่าว่าคุณพ่อนับถือพระเดชพระคุณหลวงปู่และคุณยายอาจารย์อย่างมาก ตั้งแต่ลูก ๆ จำความได้ก็มีรูปของมหาปูชนียาจารย์ทั้งสองอยู่บนหิ้งพระแล้ว คุณพ่อสอนให้พวกเขายึดมหาปูชนียาจารย์ทั้งสองเป็นที่พึ่ง และเวลามีเรื่องเดือดร้อนหรือเจ็บไข้ก็ให้นั่งสมาธิอธิษฐานขอให้หลวงปู่และคุณยายช่วยเสมอ

บอกว่าอาชีพครูเป็นอาชีพที่มนุษย์และเทวดาสรรเสริญ ไม่มีใครที่ไม่เคยเจอครูเลยตั้งแต่เกิด โลกขาดแคลนครูไม่ได้เพราะจะโง่หมด แต่ครูมักไม่รู้ว่าตัวเองสำคัญและไปตั้งผังน้อยใจว่าอาชีพครูไม่รวย อธิบายหลักวิชาว่าถ้าให้วิทยาทานอย่างเดียวก็จะรวยความรู้และมีดวงปัญญา ถ้าให้วัตถุทานด้วยก็จะมีวัตถุ ถ้าให้ทั้งวิทยาทาน วัตถุทาน และธรรมทาน ก็จะรวยทั้งทรัพย์และดวงปัญญา ผังนี้แก้ไขได้ด้วยการสั่งสมบุญให้ครบทุกอย่าง และครูอุดมคติต้องทั้งแนะคือสอนความรู้ และนำคือทำความดีให้ดู จึงจะเป็นมหาปูชนียาจารย์ที่ควรกราบไหว้บูชา

เล่าเพิ่มว่าตีสี่ของวันที่ 4 พฤศจิกายน ซึ่งเป็นวันที่สามหลังน้องสาวเสียชีวิต น้องชายฝันเห็นน้องสาวมาเขย่าตัวขณะนอนอยู่ จึงถามว่าน้องมาจริงหรือเปล่า น้องสาวเคยมาพักที่วัดกับเพื่อนประมาณสามสี่ครั้งแล้วก็ไม่ได้มาอีก จึงถามว่ามีสายบุญกับหมู่คณะบ้างไหม และช่วงหลังทำไมไม่ได้มาสร้างบารมีกับหมู่คณะเลย ต่อมาคุณพ่อเส้นเลือดในสมองแตกต้องนำส่งโรงพยาบาล ผู้เขียนกับคุณแม่ช่วยกันนั่งสมาธิและอธิษฐานถึงมหาปูชนียาจารย์ เพียงสามวันคุณพ่อก็หายเป็นปกติ จึงถามว่าเป็นมหาปูชนียาจารย์ท่านช่วยไว้ใช่ไหม และจะทำอย่างไรให้คุณพ่อเชื่อเรื่องบุญบาปและกฎแห่งกรรม เพราะท่านเชื่อหลักวิทยาศาสตร์มาก

เฉลยว่าที่คุณพ่อหายจากอาการเส้นเลือดในสมองแตกในสามวัน เพราะบุญเก่าในอดีตที่เคยทำร่วมกับหมู่คณะและกับมหาปูชนียาจารย์ อานุภาพของมหาปูชนียาจารย์ และบุญถวายยารักษาโรคซึ่งเป็นสาธารณกุศล รวมกับบุญที่ลูกและคุณแม่นั่งสมาธิอธิษฐานจิตมารวมส่งผล ส่วนการจะให้คุณพ่อเชื่อเรื่องบาปบุญ นรกสวรรค์ กฎแห่งกรรม ต้องศึกษาแล้วอธิบายด้วยหลักวิทยาศาสตร์ เพราะท่านเป็นประเภทปัญญาจริต และพยายามให้ท่านปฏิบัติสมาธิ ท่านมีสายบุญกับหมู่คณะอยู่แล้วจึงเข้าใจง่าย และผลการปฏิบัติธรรมของลูกและคุณแม่ที่สร้างบารมีมาแบบกองเสบียงนั้นดี ไปดุสิตบุรีวงบุญพิเศษได้

ตอบว่าเพื่อนร่วมงานที่เป็นกัลยาณมิตรเคยเป็นกัลยาณมิตรกับผู้เขียนทั้งในอดีตและปัจจุบัน เคยช่วยประคับประคองให้ได้มาสร้างบารมีกับหมู่คณะหลายชาติ ผังที่ติดตัวมาเมื่อเจอกันอีกก็มาทำต่อ ส่วนผู้เขียน สามี และลูกสาวทั้งสองเคยสร้างบุญกับหมู่คณะมาแบบกองเสบียงอย่างสม่ำเสมอ ที่ได้เจอมหาปูชนียาจารย์ทุกท่านเพราะมีสายบุญร่วมกันและอธิษฐานจิตทุกครั้งว่าขอให้ได้มาเจอกันอีก

ถามว่าเหลืออีกเก้าวันจะถึงวันที่ 3 กุมภาพันธ์ ให้รักษาใจผ่องใสตั้งใจปฏิบัติธรรมเป็นปฏิบัติบูชามหาปูชนียาจารย์ทั้งสามท่าน เพราะวันที่ 3 กุมภาพันธ์เป็นวันมรณภาพของพระเดชพระคุณหลวงปู่วัดปากน้ำ ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย ส่วนชื่อท่านอื่นที่เอ่ยต่อจากนั้นเสียงถอดหลุดจนอ่านไม่ได้ (ฟังคล้ายมหารัตนอุบาสิกาและอาจารย์ของคุณยาย ยังไม่ยืนยัน) ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าท่านมาบอกชาวโลกว่าในตัวเรามีที่พึ่งที่ระลึกที่แท้จริงคือพระรัตนตรัย คน สัตว์ สิ่งของล้วนเป็นอนิจจัง ทุกขัง อนัตตา คำว่าธรรมกายเคยปรากฏแต่ในพระไตรปิฎกมาสองพันปีจนหลวงปู่มาค้นพบและสืบทอดผ่านคุณยายอาจารย์ และตัวอย่างชาวโซโลมอนแดนมนุษย์กินคนเป็นเครื่องยืนยันว่าทุกคนทำถูกหลักวิชาแล้วเข้าถึงได้

พรุ่งนี้วันศุกร์ที่ 3 กุมภาพันธ์ เป็นวันมหาปูชนียาจารย์ ตรงกับวันมรณภาพของหลวงปู่วัดปากน้ำ วันคล้ายวันเกิดและวันสลายร่างของคุณยายอาจารย์ รวมสามท่านในวันเดียว พร้อมพิธีบูชาข้าวพระอาทิตย์ต้นเดือน ชวนใครสะดวกให้มา แม้เป็นวันทำงานก็บอกเจ้านายหรือเขียนโน้ตไว้ (ครูไม่ใหญ่พูดติดตลกว่าไม่ได้ชี้โพรงให้กระรอก) ช่วงกลางเสียงถอดเพี้ยน จากนั้นประกาศกองบุญบูชาข้าวพระทุกอาทิตย์ต้นเดือนตลอดชีวิต ว่าเป็นบุญที่มีอานิสงส์มาก อธิษฐานอะไรสำเร็จง่าย สมัครได้ที่สภาธรรมกายสากล

ยิ้มแล้วหรือยัง คนไม่ยิ้มเหมือนนุ่งผ้าถุงเข้างานหรือเขียนคิ้วข้างเดียวออกจากบ้าน เกริ่นว่ามีเรื่องดี ๆ เช่นการขยายธรรมะไปถึงขั้วโลกเหนือ ที่มนุษย์อยู่กับหมีขาว ชวนกันช่วยขยายธรรมะ ถามผู้มาทำบุญวันมหาปูชนียาจารย์ว่ามาทำอะไร ได้คำตอบว่าถวายกองทุนคุณยายเพื่อเลี้ยงพระและสนับสนุนการศึกษาของพระทั่วโลก เสาแก้ว และโคมข้าวประทีป

อธิบายว่าวันมหาปูชนียาจารย์รวมวาระสำคัญไว้ในวันเดียว คือวันคล้ายวันมรณภาพของหลวงปู่พระมงคลเทพมุนี ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย วาระของคุณยายมหารัตนอุบาสิกาทองสุข สำแดงปั้น และวันสลายร่างคุณยายอาจารย์มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง การเกิดขึ้นของทั้งสามท่านเกิดได้ยาก ทำให้รู้ว่ามีพระรัตนตรัยในตัวเป็นที่พึ่ง ยกว่าถ้าเมืองไทยมีกฎหมายคุ้มครองพระพุทธศาสนาอย่างเกาหลีจะพูดได้เต็มที่ และคุณยายเป็นหนึ่งไม่มีสองในการเรียนวิชชาธรรมกายกับหลวงปู่ที่โรงงานทำวิชชา

ตอบว่าทำบุญอุทิศถวายท่านได้บุญขนาดไหน ถ้าจิตเลื่อมใสเต็มที่ ไม่ว่าท่านมีชีวิตอยู่หรือละโลกไปแล้วบุญไม่ต่างกัน เพราะกายมนุษย์ของท่านเป็นฐานทัพรองรับผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบาน ผู้บริสุทธิ์ คือพระธรรมกายภายในนับองค์ไม่ถ้วน อัปปมาโณ พุทโธ พระพุทธเจ้ามีอานุภาพไม่มีประมาณ กายธรรมอรหัต กายธรรมพระปัจเจกพุทธเจ้าต่างกันแค่ความบริสุทธิ์และรัศมีตามบารมี ครูไม่ใหญ่บอกว่าลมยังไม่ออกจึงพูดติด ๆ ขัด ๆ

จึงต้องมีภารกิจสู้รบกับผู้อยู่ฉากหลัง พระพุทธเจ้ามาเกิดนับพระองค์ไม่ถ้วนก็ยังปราบไม่หมด มารคือผู้ขวางการทำความดีทั้งมวล จะเห็นเขาได้ต้องเห็นเราก่อน คือเข้าถึงธรรมกาย ธรรมกาโย อหัง อิติปิ ภารกิจนี้เปรียบเป็นกระทรวงกลาโหม พญามารบังคับได้หมดเพราะอยู่ต้นแหล่งแห่งบาป นรกรองรับไม่ได้ ครูไม่ใหญ่ว่าเรื่องนี้หาฟังยากและพูดมากเดี๋ยวโดนด่า แล้วพาไปฟังตามติดยาย

ทบทวนบุญวันนี้ว่ากายมนุษย์ของมหาปูชนียาจารย์ทุกท่านเป็นฐานทัพและแหล่งพลังบุญใหญ่ ทำบุญถวายท่านเหมือนเสียบปลั๊กเชื่อมกับท่าน กระแสบุญถ่ายทอดมาถึงกลางกายเรา แก้ไขวิบัติ ทุกข์โศกโรคภัย เซ็ตโปรแกรมผังสำเร็จที่เหมาะกับการสร้างบารมีไปทุกภพทุกชาติ ให้ปฏิบัติธรรมได้คล่อง เข้าถึงพระธรรมกาย และมีที่รองรับผู้มีบุญพิเศษระหว่างทางคือดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์

ครูไม่ใหญ่เล่าว่ามีฝรั่งจากหลายประเทศรำพึงว่าวัดนี้ทำไมมีแต่รูปมหาปูชนียาจารย์ ไม่มีรูปพระพุทธเจ้า ไม่นับถือพระพุทธเจ้าหรือเปล่า จึงถือโอกาสตอบว่าไม่จริง มีพระพุทธรูปล้านองค์ ปรากฏข้างนอกสามแสน ข้างในอีกเจ็ดแสน ไม่มีที่ไหนมีเท่านี้ ยังมีที่แจกเป็นของขวัญอีกมาก และที่อาคารหกสิบปีอีกสามแสนแบบย่อส่วน คนไม่เข้าใจเพราะเดินไม่ถึงแล้วเมื่อยก็กลับ แล้วแซวเรื่องอายุหกสิบสองกับยี่สิบหกและคำเรียกตัวเลขภาษาจีน ต่อด้วยบรรทัด jingle พักซ้ำหลายช่วง

คนเกิดใหม่ต้องเรียนรู้ใหม่ ครูที่มาเกิดก่อนต้องถ่ายทอดสิ่งที่ถูกต้องดีงาม คุณครูผู้เขียนมีจิตสำนึกว่าตนเป็นแสงสว่างให้เด็ก ครูที่สอนสิ่งถูกต้องใกล้ชิดสวรรค์มากกว่าอบาย มีวิมานรอ เท่ากับดึงสวรรค์มาใกล้มือนักเรียน ครูต้องทั้งแนะและนำคือทำให้ดู จึงเป็นปูชนียาจารย์ ถ้าแนะในห้องดีแต่ตัวเองสูบบุหรี่ดื่มเหล้าเจ้าชู้ ก็เป็นเหมือนปูเดินคดไปคดมา ท้ายจดหมายอวยพรให้หลวงพ่อสุขภาพแข็งแรง หายจากโรคภัยไข้เจ็บ (ช่วงนี้ถอดเพี้ยนปนภาษาอังกฤษ) ครูไม่ใหญ่ชมว่าคุณครูเป็นผู้ให้แสงสว่างแก่นักเรียนเหมือนมารดาผู้ให้กำเนิดบุตรทางธรรม แล้วสาธุการ

ต่อมาเพื่อนแนะนำให้รู้จักกัลยาณมิตรท่านหนึ่งที่ชวนขึ้นไปที่แห่งหนึ่ง (ชื่อถอดเพี้ยน) ระหว่างนั่งสมาธิอยู่หลังรถ เห็นคุณยายอาจารย์ซึ่งตอนนั้นยังไม่รู้จักลอยอยู่หลังศีรษะของพี่ท่านนั้น พอเล่าให้ฟัง พี่เขาบอกว่ามีล็อกเก็ตคุณยายติดตัวมาซึ่งรับมาจากมือคุณยาย คุณยายเคยบอกว่าไปไหนยายจะไปอยู่กับคุณ ก่อนเข้าวัดพระธรรมกายเขาสงสัยว่ามีบุญทำกับวัดไหม ก็ปรากฏนิมิตคุณยายอาจารย์ยืนหน้าวัดแล้วเดินนำเข้าวัด เหมือนได้ยินว่าทุกคนยินดีต้อนรับแต่จะเข้ามาหรือไม่อยู่ที่ตัวคุณ ครูบาอาจารย์ในสมาธิบอกให้รีบเข้าไปหาบุญกับหลวงพ่อธัมมชโยอย่าคิดมาก มีช่วงที่ครูไม่ใหญ่ข้ามไม่อ่าน แล้วเล่าว่าวันหนึ่งนั่งสมาธิด้วยความหงุดหงิด สักครู่เห็นมหาปูชนียาจารย์เดินลงมายืนตรงหน้า บอกว่าทำใจสบายอย่าวุ่นวายใจ วันนั้นนั่งสมาธิได้ดีที่สุด ชุ่มชื่นใจจึงยังคงมาวัด (ช่วงชื่อผู้ปรากฏในนิมิตมีบรรทัดถอดซ้ำ)

คุณแม่ฝากบอกว่าอยากให้ลูก ๆ และทุกคนในครอบครัวตั้งใจสั่งสมบุญสร้างบารมีร่วมกับมหาปูชนียาจารย์และหมู่คณะอย่างเต็มที่เต็มกำลัง แม้ท่านจะไม่ได้อยู่ด้วยแล้วก็ขอให้ทุกคนสั่งสมบุญอย่างสม่ำเสมอ อย่าได้ห่างวัดและอย่าได้ห่างการทำบุญเป็นอันขาด และเมื่อทำบุญแล้วก็ขอให้อุทิศส่วนบุญส่งไปให้ท่านบ่อย ๆ

ท่านเทพบุตรอยากให้สมาชิกทุกคนในบ้านตั้งใจสั่งสมบุญทุกบุญด้วยความปีติเบิกบานใจ และย้ำซ้ำ ๆ ว่าให้อธิษฐานสร้างบารมีติดตามมหาปูชนียาจารย์และหมู่คณะไปทุกภพทุกชาติตราบถึงที่สุดแห่งธรรม ทุกครั้งที่ทำบุญแล้วก็ขอให้อุทิศส่งบุญไปให้ท่านด้วย ตัวท่านจะคอยเฝ้าดูการสร้างบารมีของทุกคนอยู่ที่ดุสิตบุรี เสมือนว่าไม่ได้อยู่ห่างไกลกันเลย

ท่านเทพบุตรฝากบอกเพื่อนกัลยาณมิตรทุกคนที่ยังมีลมหายใจและยังมีโอกาสสั่งสมบุญว่าอย่าประมาท ให้ขยันเร่งสร้างบุญสร้างบารมีกับมหาปูชนียาจารย์และหมู่คณะให้เต็มที่เต็มกำลัง อย่าคิดว่าจะทำบุญเมื่อไรก็ทำได้ เพราะความตายไม่มีนิมิตหมาย และเราไม่รู้ว่าเวลาของเราเหลืออีกเท่าไร ให้ดูตัวท่านที่เสียชีวิตลงอย่างกะทันหันเป็นตัวอย่าง