อาชีพครู

ครูไม่ใหญ่บอกว่าชอบประโยคฉันจะเป็นแสงสว่างให้กับเธอ แต่ก็คิดถึงประโยคตรงข้ามว่าฉันจะเป็นความมืดให้กับเธอ แล้วสอนว่าอาชีพครูเป็นอาชีพเดียวที่เทวดากลับมาไหว้ อาชีพอื่นต้องไปไหว้เทวดา ดูอย่างพระบรมครู เทวดายังต้องมาไหว้

คุณพ่อเป็นคนจังหวัดสงขลาโดยกำเนิด ชีวิตวัยเด็กค่อนข้างลำบากแต่เรียนหนังสือเก่งมาก สอบชิงทุนได้จนจบมหาวิทยาลัย แล้วมารับราชการครูที่จังหวัดนครนายก และพบรักกับคุณแม่ที่รับราชการครูเช่นกัน มีลูกสองคนเป็นชายหนึ่งหญิงหนึ่ง อุปนิสัยคุณพ่อใจดี รักครอบครัว ไม่ดื่มเหล้าไม่สูบบุหรี่ และชอบทำบุญเป็นประจำ ครูไม่ใหญ่แทรกชมอาชีพครูว่าดีที่สุด ขนาดจะต่อยกันก็ยังไหว้ครูก่อน

บอกว่าเป็นครูดี เพราะเป็นอาชีพของพระโพธิสัตว์ที่สืบสายพระสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้เป็นพระบรมครู กว่าจะสมความปรารถนาต้องสร้างบารมีอธิษฐานขอเป็นครูมายาวนาน ทำทาน รักษาศีล เจริญภาวนา ก็ขอเป็นครูทุกครั้ง เคยเกิดเป็นกษัตริย์หลายชาติแต่ยกราชสมบัติให้คนอื่นเพื่อมาเป็นครู และครูมีข้อพิเศษกว่าอาชีพอื่นคือพูดแล้วมีคนฟัง ไม่มีใครขัดคอ

สอนครูให้ท่องประโยคฉันจะเป็นแสงสว่างให้แก่เธอเป็นร้อยครั้งพันครั้ง ตั้งแต่ตื่นนอน อาบน้ำ แต่งตัว รับประทานอาหาร ออกจากบ้าน โดยนึกถึงภาพนักเรียนเป็นบริกรรมนิมิตและท่องประโยคนี้เป็นบริกรรมภาวนา ท่องให้ได้ยินในหูของตัวเองแต่อย่าตะโกน ตลอดทางใจจะได้ไม่เศร้าหมอง เมื่อนักเรียนซนก็ให้ครูยืนนิ่ง ๆ แล้วเสกด้วยพระคาถาพูดดัง ๆ จนนักเรียนหยุดและหายงง ครูต้องทำหัวใจให้ยิ่งใหญ่เหมือนแผ่นดินที่หันเข้าหาดวงตะวันเหมือนต้นไม้ทุกชนิด ส่วนคนที่หลีกเลี่ยงแสงสว่างคือขโมย

ถามว่ายิ้มกันไปทั่วโลกแล้วหรือยัง ถ้ายังไม่ยิ้มก็แปลว่าแต่งตัวไม่เสร็จเหมือนใส่สูทแต่นุ่งขาสั้น จึงต้องแต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จทั้งในบ้านและนอกบ้าน แล้วบอกว่าคืนนี้ให้นอนหัวค่ำหน่อยเพราะนอนดึกมาหลายคืน ต่อด้วยกลอนสองประโยคว่าโลกขาดครูย่อมไม่รู้วิชา และโลกขาดดวงตะวันดวงจันทราย่อมไม่มีแสงสว่าง แล้วเล่าว่าคิดถึงคุณครูที่กำลังจะลงจากสวนพนาวัฒน์เพราะหนาวเต็มทน แต่ท่านขอต่อเวลาเพราะกำลังนั่งธรรมะดีและมีแสงสว่างภายในแล้ว

บอกว่าอาชีพครูเป็นอาชีพที่มนุษย์และเทวดาสรรเสริญ ไม่มีใครที่ไม่เคยเจอครูเลยตั้งแต่เกิด โลกขาดแคลนครูไม่ได้เพราะจะโง่หมด แต่ครูมักไม่รู้ว่าตัวเองสำคัญและไปตั้งผังน้อยใจว่าอาชีพครูไม่รวย อธิบายหลักวิชาว่าถ้าให้วิทยาทานอย่างเดียวก็จะรวยความรู้และมีดวงปัญญา ถ้าให้วัตถุทานด้วยก็จะมีวัตถุ ถ้าให้ทั้งวิทยาทาน วัตถุทาน และธรรมทาน ก็จะรวยทั้งทรัพย์และดวงปัญญา ผังนี้แก้ไขได้ด้วยการสั่งสมบุญให้ครบทุกอย่าง และครูอุดมคติต้องทั้งแนะคือสอนความรู้ และนำคือทำความดีให้ดู จึงจะเป็นมหาปูชนียาจารย์ที่ควรกราบไหว้บูชา

ย้ำว่าโลกขาดแคลนครูไม่ได้ทุกยุคทุกสมัย ไม่มียุคใดเลยที่ขาดแคลนครู สิ่งแรกที่ครูต้องระลึกก่อนไปปฏิบัติหน้าที่คือเป็นครูดีอย่างไร อาชีพครูดีที่สุดในโลกอย่างไร ถ้าคิดไม่ออกอย่าเพิ่งออกจากบ้าน ต้องนั่งคิดจนเกิดความปิติภาคภูมิใจในจิตวิญญาณของครูก่อนแล้วจึงเดินออกไปเป็นผู้ให้ อย่าไปตั้งโจทย์ว่าไม่รวยแล้วต้องไปขายตรง และให้นึกว่าเราเป็นศิษย์สายเดียวกับพระบรมครู เพราะทุกที่ทั่วโลกล้วนมีการไหว้ครู

บอกว่าครูในสถานะผู้ให้ความรู้และผู้ให้แสงสว่างจะมีความปลื้มปิติ และความปลื้มนั้นจะขยายผลจากครูไปถึงนักเรียนและถึงผู้ปกครองที่บ้าน เพราะทุกวันนี้ครูต้องทำหน้าที่สองอย่างทั้งครูบาอาจารย์และทั้งพ่อทั้งแม่ เนื่องจากพ่อแม่จริงต้องทำมาหากินในยุคแข่งขันสูงจนไม่มีเวลาให้ลูก คนที่ใกล้ชิดเด็กที่สุดจึงเป็นครู เยาวชนทั่วประเทศมีสิบสี่ถึงสิบห้าล้านคนคือหนึ่งในสี่ของประเทศ จะให้ประเทศเป็นอย่างไรก็อยู่ที่ใจของคุณครู แล้วชี้ว่าครูมักไม่รู้ศักยภาพของตัวเองเหมือนยักษ์หลับ

บอกว่าอย่าคิดว่าครูคนเดียวจะพลิกโลกไม่ได้ เริ่มต้นที่เราแล้วครูหกแสนกว่าคนช่วยกันทำนักเรียนหนึ่งในสี่ของประเทศให้ดี ผลจะกระทบไปถึงผู้ปกครองอีกสิบห้าล้านคูณสอง เพราะคนส่วนใหญ่ไม่รู้จริง ๆ ว่าจะดำเนินชีวิตให้ถูกต้องอย่างไร จึงไปแสวงหาความสุขจากม้า จากไพ่ จากอบายมุขและน้ำเมา ผลก็คือทะเลาะกันและโลกเดือดร้อน ถ้าประเทศไทยเป็นประเทศตัวอย่างของโลกได้ ประเทศเพื่อนบ้านและนานาชาติก็จะดูตาม แล้วย้ำว่าอย่าตายฟรี อย่าเกษียณฟรี เพราะศักยภาพยังอยู่ในมือ ครูจะได้ปลื้มปลายชีวิตเมื่อสร้างนักเรียนให้เป็นคนเก่งและดี มีความรู้คู่คุณธรรม ซึ่งเป็นต้นทางในการเข้าถึงพระรัตนตรัยในตัว

แนะว่างานสังสรรค์วันครูเพียงรับประทานข้าว อาหาร ขนม ผลไม้ก็พอ ถ้าครูยังดื่มน้ำเมาหรือสูบบุหรี่ก็ยังไม่ใช่ครูที่สมบูรณ์ เพราะครูไม่ได้ให้แต่ความรู้ทางโลก ต้องให้วิธีดำเนินชีวิตแก่ลูกศิษย์ด้วย ชี้ว่านักเรียนคอยดูอยู่ เห็นครูสูบบุหรี่ก็คิดว่าเป็นเรื่องถูกต้องแล้วทำตาม ทั้งที่ครูเองก็คอยจับลูกศิษย์ที่สูบบุหรี่ ที่ดีที่สุดคือไม่สูบไม่เสพเลย

ชวนคุณครูมาสอบทางก้าวหน้า โดยเอ่ยถึงจำนวนกว่าหกแสนท่าน เสียงช่วงนี้ไม่ชัดว่าหมายถึงผู้สมัครสอบหรือจำนวนครูทั้งประเทศ ให้เหตุผลว่าถ้าครูได้รู้เรื่องราวความจริงของชีวิตจากพระบรมครูแล้ว ครูจะทำหน้าที่พระโพธิสัตว์และสร้างโลกใบนี้ให้สว่างด้วยธรรมะของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ ทิ้งท้ายว่าโลกนี้อยู่ในกำมือครู แต่ครูยังไม่รู้ศักยภาพของตัวเอง จึงฝากให้ครูไปคิดในวันครูว่าตัวเองมีศักยภาพอะไร

ครูไม่ใหญ่แทรกระหว่างตอบคำถามว่าอาชีพที่น่าเป็นคือครู ซึ่งสายเดียวกับพระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระบรมครู เป็นอาชีพพระโพธิสัตว์ผู้ให้แสงสว่าง ขจัดความไม่รู้ทั้งวิชาชีพและวิชาชีวิต หรือเป็นแพทย์พยาบาลที่ช่วยให้คนพ้นทุกข์ทรมานและยืดอายุให้มีโอกาสสร้างบารมี ต้องมีปีติภาคภูมิใจในอาชีพ ครูบางคนน้อยเนื้อต่ำใจว่าเงินเดือนน้อย แต่รวยหรือจนมีทุกอาชีพ ตั้งแต่ขายกล้วยทอดจนสร้างโรงแรมใหญ่ ที่น้อยใจเพราะยังไม่รู้ว่าครูคือใคร

ครูไม่ใหญ่ชวนคุณครูนำเพลงไปขยายผล ครูไม่รู้ว่าตัวเองสำคัญต่อเยาวชนและผู้ปกครองมาก ครูเป็นเหมือนพระโพธิสัตว์ สืบสายวิชาจากพระบรมครู ทุกศาสดาเป็นครู แต่ครูมัวคิดว่าเป็นครูแล้วไม่รวย ครูที่ถูกให้สอนพระพุทธศาสนาไปนั่งร้องไห้น้อยใจว่าถูกกลั่นแกล้ง ทั้งที่เป็นทางมาแห่งบุญ เพราะต้องศึกษาพระรัตนตรัยให้ผ่านใจตลอด บุญนั้นตัดรอนวิบากกรรม และธรรมทานเป็นสุดยอดกว่าวัตถุทาน วิชาอื่นเป็นกิ่งก้านไว้เลี้ยงชีพ แต่วิชาชีวิตเป็นรากโคนของความรู้ทั้งหมด

ให้ครูท่องในใจว่าฉันจะเป็นแสงสว่างให้กับเธอตั้งแต่ตื่นนอนจนถึงห้องเรียน ปลุกวิญญาณครูว่าเป็นผู้มีใจสูงเหมือนดวงตะวันที่ให้แสงโดยไม่หวังตอบแทน อาวุธของครูคือความรักลูกศิษย์เหมือนลูกแท้ ๆ ทุกวิชาควรแบ่งห้านาทีต่อชั่วโมงสอนวิชาชีวิตเป็นธรรมทาน ครูทั่วประเทศหกแสนคน นักเรียนสิบสี่ล้านคน และเก็บคะแนนส่วนหนึ่งในข้อสอบไว้วัดคุณธรรม เพราะเด็กกลัวสอบตก ครูต้องเป็นต้นบุญต้นแบบจนเด็กมองเป็นปูชนียบุคคล เด็กจะนำสิ่งดีกลับไปเปลี่ยนคนในบ้าน เช่นบอกพ่อให้เลิกเหล้า แล้วแนะให้ครูนำเพลงไปเปิดให้นักเรียนฟังช่วงวันวาเลนไทน์

ถ้าเด็กมีความรู้ดีและคุณธรรมดี สังคม ประเทศชาติ และโลกก็ดีไปด้วย สิ่งที่มีผลกระทบต่อโลกได้ในเวลาเดียวกันถือเป็นสิ่งยอดเยี่ยม ครูให้ความรู้และคุณธรรมแก่เด็ก เด็กนำสิ่งดีกลับบ้าน พ่อแม่ที่เหนื่อยมาได้ชื่นใจ ไปทำมาหากินก็เกิดสิ่งดี ความดีขยายออกไปจนถึงประเทศชาติและโลก ครูจึงเป็นบุคคลสุดยอด ครูต้องตอกย้ำตัวเองว่าฉันจะเป็นแสงสว่างให้กับเธอและทุกคน จะได้ทำหน้าที่อย่างมีความสุข เหน็ดเหนื่อยแต่ไม่เหนื่อยหน่าย

เดี๋ยวนี้ทั่วโลกตื่นตัวปฏิบัติธรรมกันแล้ว เมืองไทยตื่นตัวหรือยัง ครูไม่ใหญ่ว่าถ้าคุณครูทั่วประเทศเจ็ดแปดแสนคนปฏิบัติธรรม หลับตาไม่มืด เห็นพระในตัว นักเรียนก็จะได้รับการถ่ายทอดจากแสงสว่างภายในของครูแบบฮาร์ททูฮาร์ท จากศิษย์ไปถึงผู้ปกครองที่บ้าน จากผู้ปกครองไปถึงที่ทำงาน สิ่งดี ๆ จะเกิดในบ้านเมือง แต่ต้องเริ่มที่คุณครูก่อน เพราะครูพูดแล้วคนอื่นฟัง จึงอยากให้คุณครูหาพระในตัวกัน

คุณครูบอกให้นั่งเฉย ๆ ไม่ต้องคิดอะไร ไม่ได้ให้ท่องสัมมาอะระหัง แล้วถามเด็กว่าเห็นอะไรบ้าง บางคนตอบว่าเห็นแสงสีส้ม วันต่อมาถ้าครูลืม เด็ก ๆ จะเตือนว่าคุณครูครับ นั่งสมาธิสิครับ แค่ประโยคนี้ก็มีความสุขแล้ว ครูไม่ใหญ่ชวนครูที่ยังไม่เคยทำให้ลองทำ เพราะครูคือผู้ให้แสงสว่าง เป็นบุคคลสำคัญของโลก ขจัดความไม่รู้ออกจากใจศิษย์ เด็กอยู่กับครูมากกว่าพ่อแม่ที่ต้องทำมาหากิน ครูถ่ายทอดทั้งวิชาชีพและวิชาชีวิต เป็นต้นบุญต้นแบบและมหาปูชนียาจารย์ที่หล่อหลอมศิษย์

เด็กนักเรียนหลายคนเห็นดวงใส บางคนเห็นองค์พระ เกิดขึ้นเองทั้งที่ครูไม่ได้บอกอะไร นั่งหลับตาเฉย ๆ ครูเป็นฮีโร่ในดวงใจของนักเรียน เด็กดูครูตลอดโดยครูไม่รู้ตัว สิ่งที่ครูทำเด็กถือว่าถูกหมด คำว่าผิดเป็นครูเลิกใช้ได้แล้ว ผิดต้องเป็นนักเรียน ถูกต้องเป็นครู ครูต้องทำถูกให้เด็กดู ถ้าครูสูบบุหรี่เด็กก็นึกว่าถูกแล้วไปหามาสูบ เล่าติดตลกว่าเคยเห็นเอาบุหรี่ใส่ปากค่างให้สูบจนมึนแล้วติดบุหรี่

คนเกิดใหม่ต้องเรียนรู้ใหม่ ครูที่มาเกิดก่อนต้องถ่ายทอดสิ่งที่ถูกต้องดีงาม คุณครูผู้เขียนมีจิตสำนึกว่าตนเป็นแสงสว่างให้เด็ก ครูที่สอนสิ่งถูกต้องใกล้ชิดสวรรค์มากกว่าอบาย มีวิมานรอ เท่ากับดึงสวรรค์มาใกล้มือนักเรียน ครูต้องทั้งแนะและนำคือทำให้ดู จึงเป็นปูชนียาจารย์ ถ้าแนะในห้องดีแต่ตัวเองสูบบุหรี่ดื่มเหล้าเจ้าชู้ ก็เป็นเหมือนปูเดินคดไปคดมา ท้ายจดหมายอวยพรให้หลวงพ่อสุขภาพแข็งแรง หายจากโรคภัยไข้เจ็บ (ช่วงนี้ถอดเพี้ยนปนภาษาอังกฤษ) ครูไม่ใหญ่ชมว่าคุณครูเป็นผู้ให้แสงสว่างแก่นักเรียนเหมือนมารดาผู้ให้กำเนิดบุตรทางธรรม แล้วสาธุการ

สอนเด็ก ๆ ว่านอกจากพ่อแม่ที่ให้กำเนิด ยังมีแม่อีกคนอยู่ในโรงเรียน ต้องเชื่อฟังคำสอน ลูกซนได้แต่อย่าดื้อกับแม่ที่โรงเรียน เพราะลูกอยู่กับแม่คนนั้นมากกว่าแม่ที่ให้กำเนิดอีก แม่คนนั้นให้กำเนิดความฉลาด สอนวิชาชีพให้ไปเลี้ยงชีวิตได้และสอนวิชาชีวิต เป็นแม่พิมพ์พ่อพิมพ์ เป็นต้นบุญต้นแบบของโลก ถ้าโลกขาดครูโลกจะโง่ ครูที่ดีไม่ดื่มเหล้า ไม่สูบบุหรี่ ไม่เจ้าชู้ เป็นผู้ให้ ทั้งแนะด้วยความรู้และนำด้วยการทำให้ดู

บอกว่าชีวิตในสังสารวัฏไปสิ้นสุดที่วิชาชีพของครู คือพระบรมครูสัมมาสัมพุทธเจ้าที่สอนให้พ้นจากวัฏฏะ หรือถ้ายังเวียนว่ายก็ให้เกิดในที่ดี มีรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ คุณสมบัติ ไม่มีวิชาชีพสายไหนเป็นวิชาสุดท้ายของชีวิตนอกจากอาชีพครู ครูบางทีไม่รู้ตัวว่าเป็นบุคคลสำคัญ จึงสอนเด็กให้ไปยกมือไหว้บอกคุณครูว่าคุณครูเป็นบุคคลสำคัญของโลก เปรียบดุจดวงตะวันที่โลกขาดไม่ได้ หนูก็ขาดคุณครูไม่ได้เพราะคุณครูเป็นแสงสว่างให้หนู

ให้หนูน้อยบอกคุณครูว่าคุณแม่ให้หนูมาเรียนรู้สิ่งที่ถูกต้องดีงามจากคุณครู แล้วชวนนึกถึงหัวอกแม่ ของรักที่สุดในชีวิตคือลูก ไม่ใช่ทรัพย์สินเงินทอง ลาภยศ สรรเสริญ แต่เอาของรักที่สุดไปให้ครูดูแล หล่อเลี้ยง หล่อหลอม ครูจึงเป็นบุคคลสำคัญ แต่ครูมักไม่รู้ตัว มัวคิดว่าอาชีพครูไม่รวย ทุกอาชีพมีทั้งจนและรวย รวยหรือจนขึ้นอยู่กับว่าทำบุญด้วยวัตถุทานมาหรือเปล่า ครูให้วิทยาทานก็รวยความรู้แต่ไม่รวยทรัพย์ ถ้าให้ทรัพย์ด้วยไม่ตระหนี่ เอาเงินที่จะซื้อเหล้าบุหรี่ไปทำบุญ ก็จะรวย

เล่าว่านึกถึงครูแล้วปลื้ม และยังจำครูที่ขว้างแปรงลบกระดานลอยมาจากหน้าห้องได้แม่นที่สุด แต่หลบทัน (ถอดเพี้ยนเป็นแปลงรกฎาล) แล้วบอกว่าครูต้องสอนนักเรียนคนหนึ่งก่อนสอนคนอื่น บางทีครูไม่รู้ว่านักเรียนคนแรกคือใคร ให้ไปยืนหน้ากระจก คนในกระจกนั่นแหละคือนักเรียนคนแรก เป็นคนที่ดื้อที่สุด ต้องสอนให้เป็นเด็กดี พอเอาความดื้อออกความดีจะเด่นขึ้นมา แล้วชวนฟังผลการปฏิบัติธรรมของคุณครู

ครูไม่ใหญ่ชวนนึกภาพคุณครูที่มีความสุขภายใน มีรอยยิ้มสดใส สอนด้วยความเบิกบาน นักเรียนก็เบิกบานตาม เหมือนเห็นดอกไม้สวยก็แปลว่ามีน้ำหล่อเลี้ยงดี ครูที่สดใสก็มีน้ำหล่อเลี้ยงใจดีจากแหล่งความสุขภายใน นักเรียนจะอยากเข้าห้องเรียน ครูต้องหน้าเบิกบาน ไม่ใช่กล้ามเนื้อหน้าตาย เวลาเรียนอย่างมีความสุขเวลาจะผ่านไปเร็ว นักเรียนถามว่าหมดเวลาแล้วหรือ ขอต่ออีก ไม่ใช่นั่งรอว่าเมื่อไหร่จะหมดเวลา

สอนว่าคุณครูต้องนึกเสมอว่า ฉันจะเป็นแสงสว่างให้เธอ ตั้งแต่อยู่บ้าน กินข้าว ล้างหน้า แปรงฟัน ออกจากบ้าน นั่งรถ ถึงหน้าโรงเรียน หน้าห้อง จนเข้าห้อง ความรู้สึกของครูจะสูงส่งดุจดวงตะวันดวงจันทร์ เป็นผู้ให้แสงสว่าง ใจเบิกบาน ครูจะเป็นหนุ่มสาวตลอดกาล มีรอยย่นปนรอยยิ้มก็โอเค แต่รอยย่นปนรอยแย่ไม่ไหว

ครูไม่ใหญ่ชวนฝันว่าถ้าครูทั้งประเทศ 7-8 แสนคนปฏิบัติธรรม หลับตาลืมตาเห็นดวงใสองค์พระใส ๆ มีความสุขทุกอิริยาบถรวมทั้งตอนสอน สิ่งดี ๆ จะถ่ายทอดจากครูไปถึงนักเรียน นักเรียนถูกหล่อหลอมเป็นคนดีที่โลกต้องการ กลับไปบ้านก็ขยายผลให้ผู้ปกครองหายเหนื่อยจากการทำมาหากิน ทุกสิ่งเริ่มต้นที่ครูเหมือนแสงสว่างเริ่มที่ดวงตะวัน ถ้าครูเข้าถึงได้ด้วยสมาธิง่าย ๆ นักเรียนอีกสิบสี่ล้านคนก็มีความสุข ผู้ปกครองคูณสองเข้าไป

บอกว่าคุณครูเป็นบุคคลสำคัญ เป็นฮีโร่ของโลกที่เปลี่ยนแปลงโลกได้ ถ้าครูมีประสบการณ์ภายในก็มีวิชาถ่ายทอดให้เพื่อนมนุษย์ โลกอยู่ในกำมือของครู พระบรมครูเปลี่ยนแปลงโลกได้ เราศึกษาความรู้จากพระบรมครูมาและอยู่สายครูเหมือนกัน ครูเป็นคนที่นักเรียนต้องฟัง อย่าเสียเวลากับเรื่องอื่น ลืมอดีตที่ผิดพลาด หักดิบแล้วเริ่มต้นชีวิตใหม่ด้วยใจใส ๆ เหมือนผู้อำนวยการท่านนี้ที่ปฏิบัติธรรมจนมีประสบการณ์ภายใน (ชื่อถอดได้หลายแบบใกล้เคียง ปาริดา ยังไม่ยืนยันการสะกด) เมื่อท่านทำได้ก็ไม่มีเหตุผลที่ครูทุกคนในโลกจะทำไม่ได้ ท้ายจดหมายเขียนว่ารักและเคารพหลวงพ่อมาก ๆ

หลังบรรทัด jingle ช่วงพักยาว บอกว่าคุณครูคือฮีโร่ของโลก เป็นวีรบุรุษในดวงใจของมนุษยชาติ เป็นต้นบุญต้นแบบที่โลกขาดแคลนไม่ได้ เพราะมนุษย์เกิดใหม่ทุกวันและต้องเรียนรู้สิ่งถูกต้องดีงามจากครูเป็นหลัก มนุษย์ที่มาเกิดล้วนเคยทำผิดพลาดมาแล้ว ถ้าทำแต่ดีก็ไม่ต้องมาเกิด การมาเกิดคือมาเติมเต็มสิ่งที่พร่อง ซึ่งต้องมีผู้ถ่ายทอดคือครู จึงชวนคุณครูที่รักทั้งหลายคิดใหม่ ทำใหม่ คิดใหญ่ ทำใหญ่ และทำให้ดีกว่าดีที่สุด บอกนักเรียนในกระจกทุกวันว่าอาชีพครูไม่ใช่อาชีพต่ำต้อยแต่สูงส่ง ถ้าครูดื่มเหล้า สูบบุหรี่ เจ้าชู้ นักเรียนก็จะเข้าใจว่าให้ทำอย่างนั้น

สอนว่าคุณครูต้องสร้างความศักดิ์สิทธิ์ให้เกิดขึ้นในตัวก่อน ผ่านความคิด คำพูด การกระทำ ด้วยการทำแต่ความดี คิดพูดทำสิ่งดี ๆ เวลาพูดออกมาจะมีพลัง นักเรียนฟังแล้วอาจหาญร่าเริงเบิกบาน อยากทำตาม และทำตามแล้วรู้สึกสุขใจไม่อึดอัด ซึ่งจะเกิดขึ้นเมื่อถ้อยคำของครูศักดิ์สิทธิ์ ออกมาจากกายวาจาที่สั่งสมแต่สิ่งถูกต้องดีงาม แล้วชวนครู 7-8 แสนคนลองดูให้เป็นประเทศแรกของโลก (ช่วงนี้มีบรรทัดถอดซ้ำคำว่าคุณยาวสองช่วงและท้ายช่วงถอดเพี้ยน)

ครูไม่ใหญ่ขยายความว่าครูต้องมีประสบการณ์ภายใน หลับตาแล้วไม่มืด เห็นองค์พระเห็นดวงใสในตัว หรือตัวเบาเหมือนจะลอย จึงเป็นครูที่สมบูรณ์แบบ ครูต้องปลุกเสกตัวเองก่อน ปลุกให้ตื่นภายในและเสกตัวเองให้เป็นพระด้วยการทำใจหยุดนิ่ง แล้วความศักดิ์สิทธิ์จะเกิดเป็นตบะ ทำให้นักเรียนและเพื่อนครูเกิดความเลื่อมใส ใครเข้าใกล้ก็ได้รับกระแสความสุขความบริสุทธิ์ สอนบนพื้นฐานใจที่มีความสุข เบิกบานทุกชั่วโมงที่เปลี่ยนห้อง เป็นดอกไม้บานไม่ใช่ดอกไม้เฉา ยิ่งสอนยิ่งหนุ่มยิ่งสาว