ep149 ผังเวลา 52 ช่วง
ทศชาติชาดก (153) ผลการปฏิบัติธรรม (136) จานดาวธรรม (110) ดุสิตบุรี (80) สี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ (80) นำนั่งสมาธิ (78) มโหสถบัณฑิต (73) แต่งตัวด้วยรอยยิ้ม (64) พระเจ้าวิเทหราช (44) แผ่เมตตา (39) ต้นบุญต้นแบบ (32) อาจารย์เสนกะ (30) อาชีพครู (30) ถวายปัจจัยไทยธรรม 3000 วัด (28) ตอบปัญหาธรรมะทางก้าวหน้า (26) บูชาพระรัตนตรัย (26) วันแม่ 2549 (19) พระธรรมกิตติวงศ์ (18) สวนพนาวัฒน์ (18) ปิดอบายไปสวรรค์ (16) อุทิศส่วนกุศล (15) อุปสมบทพระธรรมทายาทจากต่างประเทศ 2549 (14) พระอุปัชฌาย์ (13) สวดสรรเสริญพระรัตนตรัย (13) ครอบครัวแก้ว (10) พระบรมครู (9) ปล่อยปลา (8) ผอ.เขตพื้นที่การศึกษาอ่างทอง (8) บวชให้แม่ (7) บวชสองชั้น (6) กลางของกลาง (5) ครูคือผู้ให้แสงสว่าง (5) ประธานกองกฐิน 2549 (5) ปัญหาโคตัวผู้ตกลูก (5) วัตถุประสงค์การบวช (5) ไม่ตกบุญ (5) ครูบุรีรัมย์ (4) คิดใหม่ทำใหม่ (4) บารมี 30 ทัศน์ (3) คิดถึงแม่ (2) ฉือจี้ (2) ถ้อยคำศักดิ์สิทธิ์ (2) นักเรียนคนแรกคือคนในกระจก (2) นั่งสมาธิก่อนเรียน (2) น้ำตาไหลด้วยปีติ (2) ปัญหาหุงข้าวเปรี้ยวองค์แปด (2) พ่อพิมพ์แม่พิมพ์ของชาติ (2) ยิ้มที่ออกมาจากใจ (2) รอยย่นปนรอยยิ้ม (2) อดีตนักบวชวัชรยาน (2) เสียเวลาเพื่อได้ (2) ครูทั้งจังหวัดปฏิบัติธรรม (1) ครูทั้งประเทศนั่งสมาธิ (1) ครูมีความสุขนักเรียนมีความสุข (1) รวยจนขึ้นอยู่กับทาน (1) วางใจหลวม ๆ (1) สวดมนต์ขณะขับรถ (1) สามีนั่งสมาธิตาม (1) เหตุและผลของการสร้างบารมี (1)
ไฟล์เริ่มที่ประโยคเกริ่นว่ากรณีศึกษาที่เลื่อนมาจากเมื่อวานชื่อเรื่องถอดได้ว่า "ฉันจะดูแลเธอเอง" (ยังไม่ยืนยันชื่อเรื่อง และทั้งไฟล์ไม่มีเนื้อเคสนี้ ช่วงท้ายรายการถอดได้เพียงว่าหมดเวลาไปอีก) และมีผลการปฏิบัติธรรมของผู้อำนวยการสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาอ่างทอง จังหวัดอ่างทอง ช่วงต่อมาถอดเพี้ยนปนภาษาอื่น พอจับได้ว่าพูดถึงเอกสารที่พิมพ์ตราครุฑมาว่าของแท้ แล้วชวนแต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จเรียบร้อยก่อน
เพลงชวนยิ้ม ท่อนที่ถอดได้ว่า จะยากก็แค่ยิ้ม พวกเรามายิ้มให้กันได้ไหม ยิ้มให้กันตลอดไป ให้โลกเราได้สดใส จากวันนี้และทุก ๆ วันมีแต่ยิ้ม ไม่ได้ประกาศชื่อเพลงในที่ถอด tag ใช้ท่อนที่ได้ยิน ก่อนเพลงมีช่วงไม่มีบรรทัดถอดเสียงราวหนึ่งนาที
ต่อจากเพลง บอกว่าถ้ายังไม่ยิ้มก็เหมือนแต่งตัวไม่เสร็จ ใส่สูทนุ่งผ้าขาวม้า สวมรองเท้าแตะ หรือเขียนคิ้วข้างเดียวออกจากบ้านไปทำงาน ช่วงต่อมาถอดเพี้ยนปนภาษาอังกฤษและภาษาอื่นมาก พอจับได้ว่าทักสาวน้อยอายุแปดขวบที่มาจากอเมริกามายืนต้อนรับ ถามว่าง่วงไหม เธอตอบว่าง่วง แล้วครูไม่ใหญ่ถามสาวน้อยก่อนเข้าเพลงว่า Do you love me บ่
เพลงที่ถอดได้ท่อน Do you love me บ่, Come on let dance with me, I love you like, I sing a song, Are you looking for a little love ไม่ได้ประกาศชื่อเพลงในที่ถอด ชื่อเพลงอนุมานจากท่อน Do you love me ที่ตรงกับเพลงซึ่งเปิดในตำแหน่งเดียวกันของตอนก่อน ๆ
เพลงถ้าเธอจะไปกับฉัน ถอดได้ท่อน ถ้าเธอจะไปกับฉัน จะพาเธอไปพบความสุข เธอจะไปกับฉันหรือว่าเธอจะไปกับเขา เป็นเพลงชวนเลือกเดินทางไปกับผู้ที่พาไปพบความสุข
ต่อจากเพลง บอกว่าถ้าเธอจะไปกับฉัน จะพาเธอไปสู่ที่สุดแห่งธรรม และพักกลางทางที่ดุสิตบุรี ให้สั่งสมบุญทุก ๆ บุญไม่ให้ตกบุญเลยไปจนหมดอายุขัย จะได้เป็นผู้มีบุญทุกภพทุกชาติตราบถึงที่สุดแห่งธรรม แล้วบอกว่าช่วงนี้จะไม่พูดเยอะเพราะวันนี้มีเรื่องจะพูดเยอะ
เล่าต่อมินิซีรีส์ทศชาติชาดก มโหสถบัณฑิต ที่เล่าไม่จบสองวันติดจนค้างคาใจ พระราชาส่งวัวตัวผู้ที่ขุนจนท้องย้อยเหมือนตั้งครรภ์มาทดสอบปัญญามโหสถซึ่งตอนนั้นยังเป็นเด็ก สั่งให้ทำให้คลอดลูก ถ้าทำไม่ได้จะถูกปรับทั้งตำบล มโหสถหัวเราะเมื่อได้ยินคำถาม แล้วเรียกชาวบ้านคนหนึ่งมากระซิบสั่ง ให้ไปร้องห่มร้องไห้ต่อหน้าพระราชาว่าพ่อนอนเจ็บท้องอยู่เจ็ดวันแล้วเพราะจะคลอดลูก พระราชาหัวเราะจนทั้งท้องพระโรงหัวเราะกันไปหมด (ช่วงนี้ถอดเพี้ยนหลายคำ)
อธิบายว่าเรื่องมโหสถเป็นเรื่องจริงที่พระบรมศาสดาตรัสเล่าถึงพระชาติที่เป็นพระโพธิสัตว์ แสดงปัญญาบารมีที่สั่งสมมานับภพนับชาติไม่ถ้วน เพื่อให้มนุษย์และเทวดาศึกษาเป็นตัวอย่างการดำเนินชีวิตในสังสารวัฏ ปิดอบายไปสวรรค์ จนถึงการเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ยังไม่เคยเห็นความเชื่ออื่นที่เล่าเรื่องพระชาติที่ผ่านมาว่าทำเหตุอย่างนี้แล้วมีผลอย่างนี้ ที่อื่นปุ๊บปั๊บมาอยู่มนุษย์แล้วไปอยู่สวรรค์เลย ชีวิตไม่ง่ายขนาดนั้นแต่สลับซับซ้อน แล้วชวนติดตามให้ดี (ท้ายช่วงถอดเพี้ยน)
ทบทวนกันสั้น ๆ ว่าต้องทำบุญวัดละบาท กี่วัด ตอบว่า 3,000 วัด แล้วชวนไปดูสปอตว่าทำไมต้อง 3,000 วัด
สปอตประชาสัมพันธ์ เปรียบเพชรเป็นสุดยอดอัญมณี รัตนชาติสูงค่า เป็นที่นิยมชมชอบและเป็นเครื่องหมายแห่งความมั่งคั่งฉันใด พระภิกษุสามเณรผู้ขวนขวายในการศึกษาพระธรรมวินัยก็ฉันนั้น เชิญร่วมพิธีถวายสังฆทานแก่วัดทั่วประเทศในวันสมาธิโลก อาทิตย์ที่ 6 สิงหาคม 2549 ณ วัดพระธรรมกาย ปทุมธานี พระภิกษุสามเณรจากวัดในพื้นที่สี่จังหวัดชายแดนภาคใต้พร้อมใจกันเดินทางมาเป็นเนื้อนาบุญ นิมิตหมายแห่งสันติภาพเมื่อพุทธบริษัทรวมเป็นหนึ่งเดียวเหมือนดวงตะวัน (ถอดเพี้ยนบางคำ รวมตัวเลขจำนวนวัดที่ฟังไม่ชัด)
ชวนมาเอาบุญ ปีหนึ่งมีครั้งเดียว วันพรุ่งนี้มีพิธีบรรพชาอุปสมบทธรรมทายาทนานาชาติจำนวน 44 รูป พระเดชพระคุณพระธรรมกิตติวงศ์เป็นพระอุปัชฌาย์ เริ่มเวียนประทักษิณเวลา 6 โมง 15 นาที ต้องมาถึงก่อน ทักสาวน้อยที่มาจากต่างประเทศว่าพรุ่งนี้จะตื่นทันไหม เธอตอบว่าทัน พี่ชายของเธอจะบวชด้วยและคุณแม่จะเป็นโยมแม่ แล้วอยากให้นักเรียนใหม่ได้รู้จักพระอุปัชฌาย์องค์นี้ ชวนดูว่าเป็นองค์ไหน
ช่วงภาพแนะนำพระอุปัชฌาย์ประกอบเพลง ถอดได้ท่อนว่าเราภาคภูมิใจในพระอุปัชฌาย์ ต่อด้วยบรรทัด jingle ที่ Whisper ถอดซ้ำราวหนึ่งนาที แล้วท่อนร้องว่า มีใจที่สดใส เหมือนฟ้าที่กว้างไกล เหมือนน้ำใสที่ชุ่มเย็น เหมือนคืนจันทร์วันเพ็ญ ใครเห็นเป็นชื่นใจ และอวยพรให้ท่านมีสุขสันต์ทุกคืนวัน ไม่ได้ประกาศชื่อเพลงในที่ถอด tag ใช้ท่อนที่ได้ยิน
ท่านนี้จะเป็นพระอุปัชฌาย์ให้ผู้มีบุญในวันพรุ่งนี้ แม้มีทุกอย่างพร้อมหมดแต่ถ้าขาดพระอุปัชฌาย์ การอุปสมบทก็มีไม่ได้ เป็นเรื่องสำคัญมาก ท่านมีภารกิจเยอะ แต่เพื่อการสืบทอดอายุพระศาสนาท่านก็วางภารกิจมาเป็นพระอุปัชฌาย์ให้ผู้มีบุญที่ตั้งใจมาบวช คือผู้บวชนานาชาติ 44 คนที่พูดถึงเมื่อวาน
สำหรับผู้ที่จะบวชพรุ่งนี้ อย่าให้ราตรีนี้ผ่านไปเปล่า ให้ผ่านไปด้วยการปฏิบัติธรรม ให้เข้าถึงพระธรรมกายจะได้บวชสองชั้น บวชชั้นเดียวปิดอบายไปสวรรค์ได้ถึง 64 กัป คือโลกเกิดขึ้นตั้งอยู่แล้วเสื่อมสลายไป 64 ครั้ง เกิดกี่ครั้งก็ไม่ไปมหานรก แต่ถ้าบวชสองชั้นเข้าถึงพระรัตนตรัยในตัวจะมากกว่านั้นจนคำนวณไม่ได้ ราตรีนี้จึงสำคัญสำหรับธรรมทายาทรุ่นนานาชาติ 44 ท่าน ให้ทำความเพียรพอดี ๆ ต่อเนื่อง ความคิดคำพูดการกระทำบริสุทธิ์ เมื่อใจหยุดนิ่งสนิททุกส่วนก็จะเข้าถึงดวงธรรมและองค์พระใส ๆ ในกลางกายเอง
แม้บวชช่วงสั้นก็ต้องบวชให้ถูกวัตถุประสงค์ ซึ่งมีเพียงประการเดียว คือสลัดตนให้พ้นจากกองทุกข์ ทำพระนิพพานให้แจ้ง บวชเพื่อแสวงหามรรคผลนิพพาน ไม่ใช่บวชแก้บน บวชเพราะถูกจ้าง มีข้อต่อรอง หรือบวชเพื่อให้เป็นคนสุกแล้วออกไปเบียดเบียน ไม่ว่าบวชวันเดียว บวชหน้าไฟ หรือกี่วันก็ตาม ต้องจำตรงนี้ให้ดี ไม่งั้นบวชแล้วจะเป็นแบบเช้าเอนเพล บ่ายพักผ่อน ค่ำจำวัด
หลังบรรทัด jingle ช่วงพัก เป็นเพลงหรือสปอตสั้นที่ไม่ได้ประกาศชื่อ ถอดได้ว่าคุณผ่านวิธีต่าง ๆ มามากมายแต่ไม่ใช่สิ่งที่ต้องการ ลองกลับมาเบา ๆ นึกถึงดวงตะวันที่สว่างอยู่กลางใจของคุณ นึกอย่างสบาย แล้วจะพบว่าบางสิ่งที่แสวงหาอยู่ตรงนี้เอง ใช้ tag รูปเดียวกับสปอตเดียวกันในตอนก่อน
ย้ำว่าเริ่มเวียนประทักษิณเวลา 6.15 น. ให้จำไว้ แล้วบอกว่าช่วงนี้ใกล้วันแม่เข้าไปเรื่อย ๆ นึกถึงแม่ที่เดินทางไปก่อนแล้ว คิดถึงจังเลย อยากบอกแม่ว่าอยู่ที่ไหนก็แล้วแต่ อยากจะบอกอย่างนี้ แล้วเข้าเพลง
เพลงรักแม่ เนื้อร้องเล่าตั้งแต่อยู่ในครรภ์มารดานอนหลับฝันดี ลืมตาดูโลกพบมารดายิ้มให้สดใส รอยยิ้มพิมพ์ใจไม่เหมือนใครในโลกา สายน้ำนมแม่คือความรักแท้ที่หล่อเลี้ยงชีวิตจากเด็กจนโต เป็นคนดีเพราะแม่สอนไว้ แม่รู้ไหมฉันรักแม่ จบด้วยท่อนฉันรักแม่จังเลย ไม่ได้ประกาศชื่อเพลงในที่ถอด tag ใช้ท่อนที่ได้ยิน
ต่อจากเพลงฉันรักแม่จังเลย บอกว่าถ้าเป็นผู้ชายและรักแม่ก็ต้องบวชให้แม่ บวชสองชั้น ถ้าเป็นผู้หญิงก็บวชภายในคือบวชใจ อย่างนี้ถึงจะเรียกว่ารักแม่จังเลย จะได้ช่วยปิดอบายเปิดประตูสวรรค์ให้มารดา แล้วถามเล่น ๆ ว่ามีลูกจึงมีแม่หรือมีแม่จึงมีลูก ในวันแม่ใครคิดถึงแม่บ้าง (ท้ายช่วงมีบรรทัดถอดซ้ำคำว่าสวัสดีราวครึ่งนาที)
สอนเด็ก ๆ ว่านอกจากพ่อแม่ที่ให้กำเนิด ยังมีแม่อีกคนอยู่ในโรงเรียน ต้องเชื่อฟังคำสอน ลูกซนได้แต่อย่าดื้อกับแม่ที่โรงเรียน เพราะลูกอยู่กับแม่คนนั้นมากกว่าแม่ที่ให้กำเนิดอีก แม่คนนั้นให้กำเนิดความฉลาด สอนวิชาชีพให้ไปเลี้ยงชีวิตได้และสอนวิชาชีวิต เป็นแม่พิมพ์พ่อพิมพ์ เป็นต้นบุญต้นแบบของโลก ถ้าโลกขาดครูโลกจะโง่ ครูที่ดีไม่ดื่มเหล้า ไม่สูบบุหรี่ ไม่เจ้าชู้ เป็นผู้ให้ ทั้งแนะด้วยความรู้และนำด้วยการทำให้ดู
บอกว่าชีวิตในสังสารวัฏไปสิ้นสุดที่วิชาชีพของครู คือพระบรมครูสัมมาสัมพุทธเจ้าที่สอนให้พ้นจากวัฏฏะ หรือถ้ายังเวียนว่ายก็ให้เกิดในที่ดี มีรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ คุณสมบัติ ไม่มีวิชาชีพสายไหนเป็นวิชาสุดท้ายของชีวิตนอกจากอาชีพครู ครูบางทีไม่รู้ตัวว่าเป็นบุคคลสำคัญ จึงสอนเด็กให้ไปยกมือไหว้บอกคุณครูว่าคุณครูเป็นบุคคลสำคัญของโลก เปรียบดุจดวงตะวันที่โลกขาดไม่ได้ หนูก็ขาดคุณครูไม่ได้เพราะคุณครูเป็นแสงสว่างให้หนู
เพลงฉันจะเป็นแสงสว่างให้กับเธอ เนื้อร้องเปรียบดั่งดวงจันทร์ติดตามราตรีให้แสงสว่างแด่เธอเพื่อชีวิตที่ดี ดุจดวงสุรีย์ให้แสงอรุโณทัย จะเป็นแสงสว่างให้เธอตลอดไป ให้วันมืดมนได้สดใส ความไม่รู้อันใดให้หมดไปจากใจของเธอ เป็นเพลงของครูที่มอบความรู้ให้ศิษย์
ให้หนูน้อยบอกคุณครูว่าคุณแม่ให้หนูมาเรียนรู้สิ่งที่ถูกต้องดีงามจากคุณครู แล้วชวนนึกถึงหัวอกแม่ ของรักที่สุดในชีวิตคือลูก ไม่ใช่ทรัพย์สินเงินทอง ลาภยศ สรรเสริญ แต่เอาของรักที่สุดไปให้ครูดูแล หล่อเลี้ยง หล่อหลอม ครูจึงเป็นบุคคลสำคัญ แต่ครูมักไม่รู้ตัว มัวคิดว่าอาชีพครูไม่รวย ทุกอาชีพมีทั้งจนและรวย รวยหรือจนขึ้นอยู่กับว่าทำบุญด้วยวัตถุทานมาหรือเปล่า ครูให้วิทยาทานก็รวยความรู้แต่ไม่รวยทรัพย์ ถ้าให้ทรัพย์ด้วยไม่ตระหนี่ เอาเงินที่จะซื้อเหล้าบุหรี่ไปทำบุญ ก็จะรวย
เล่าว่านึกถึงครูแล้วปลื้ม และยังจำครูที่ขว้างแปรงลบกระดานลอยมาจากหน้าห้องได้แม่นที่สุด แต่หลบทัน (ถอดเพี้ยนเป็นแปลงรกฎาล) แล้วบอกว่าครูต้องสอนนักเรียนคนหนึ่งก่อนสอนคนอื่น บางทีครูไม่รู้ว่านักเรียนคนแรกคือใคร ให้ไปยืนหน้ากระจก คนในกระจกนั่นแหละคือนักเรียนคนแรก เป็นคนที่ดื้อที่สุด ต้องสอนให้เป็นเด็กดี พอเอาความดื้อออกความดีจะเด่นขึ้นมา แล้วชวนฟังผลการปฏิบัติธรรมของคุณครู
อ่านจดหมายของผู้อำนวยการสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาอ่างทอง จังหวัดอ่างทอง (ชื่อถอดได้ประมาณว่า นางปราริดา ยังไม่ยืนยันการสะกด) ได้ไปปฏิบัติธรรมกับผู้อำนวยการเขตพื้นที่การศึกษาที่สวนพนาวัฒน์ จังหวัดเชียงใหม่ เมื่อวันที่ 25 เมษายน 2549 ประทับใจสถานที่กว้างขวาง ร่มรื่น สะอาด ห้องพักห้องน้ำพอเพียง อาคารปฏิบัติธรรมพร้อม อาหารสะอาดอร่อยทุกวัน ไม่เคยคิดว่าจะมีใครสร้างสถานที่พร้อมขนาดนี้เพื่อการปฏิบัติธรรม จึงอยากกราบขอบพระคุณหลวงพ่อ ครูไม่ใหญ่แทรกว่ากว่าจะหาที่นั่นได้รถพังไปหลายคัน เกือบตกเขาหลายครั้ง ที่วัดร้อนอบอ้าวแต่ที่นั่นเย็นสบาย หลวงพ่อมีความตั้งใจเล็ก ๆ แค่อยากให้ทุกคนเข้าถึงพระธรรมกาย ไม่อยากให้ตายฟรี
จดหมายต่อว่าเมื่อเข้าถึงพระรัตนตรัยในตัวก็มีที่พึ่งทางใจ จากที่ได้พบเห็นวันแรกทำให้ศรัทธาหลวงพ่อมาก เห็นการเสียสละที่ยิ่งใหญ่ ทำเพื่อชาวโลกไม่ได้ทำเพื่อตนเอง ความคิดแบบนี้ไม่เคยเกิดมาก่อนเพราะสื่อและข่าวต่าง ๆ ทำให้ไม่สนใจเลย แต่ฝึกปฏิบัติธรรม 5 วันบนสวนพนาวัฒน์มีความสุข ปีติเบิกบานอย่างที่ไม่เคยได้รับ เสียดายที่มาช้า ครูไม่ใหญ่ตอบว่ายังทัน จากนั้นได้ดูรายการโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทาง DMC ชอบที่ใช้สื่อเทคโนโลยีทันสมัยสอดคล้องกับธรรมะเข้าใจง่าย (ครูไม่ใหญ่เขินที่ถูกชมและบอกว่าตัวเองเป็นแค่ครูฝึกสอนระดับอนุบาล) ทำให้ไม่อยากทำบาป ทำหน้าที่กัลยาณมิตรชวนผู้บริหารและครูติดจานดาวธรรมทั้งที่บ้านและโรงเรียน อยากให้ผู้บริหารและครูในจังหวัดมีความสุขแบบนี้ เพราะความสุขของครูจะส่งไปถึงนักเรียนทั้งจังหวัด
ครูไม่ใหญ่ชวนนึกภาพคุณครูที่มีความสุขภายใน มีรอยยิ้มสดใส สอนด้วยความเบิกบาน นักเรียนก็เบิกบานตาม เหมือนเห็นดอกไม้สวยก็แปลว่ามีน้ำหล่อเลี้ยงดี ครูที่สดใสก็มีน้ำหล่อเลี้ยงใจดีจากแหล่งความสุขภายใน นักเรียนจะอยากเข้าห้องเรียน ครูต้องหน้าเบิกบาน ไม่ใช่กล้ามเนื้อหน้าตาย เวลาเรียนอย่างมีความสุขเวลาจะผ่านไปเร็ว นักเรียนถามว่าหมดเวลาแล้วหรือ ขอต่ออีก ไม่ใช่นั่งรอว่าเมื่อไหร่จะหมดเวลา
ครูไม่ใหญ่เสนอว่าก่อนสอนและเรียนควรเสียเพื่อได้ เพราะอย่างไรก็เสียอยู่แล้ว นักเรียนเสียเวลากับความฟุ้งซ่านจากสิ่งเร้าในสื่อต่าง ๆ เรียนจริงในห้องอาจแค่ 5-10 นาที ฟุ้งไป 50-55 นาที จึงให้ทั้งครูและนักเรียนปรับใจก่อนเรียน ครูหายเหนื่อยและสอนออกมาจากใจที่รักและปรารถนาดี นักเรียนเรียนในระดับที่ใจเป็นสมาธิตั้งมั่น ความสุขขยายจากศูนย์กลางกายไปสู่กล้ามเนื้อและสิ่งแวดล้อม เสียเวลาห้านาทีได้อีก 55 นาทีที่มีประสิทธิภาพ เปลี่ยนชั่วโมงเปลี่ยนวิชาครูใหม่ก็ทำอย่างนี้เพื่อล้างวิชาเก่าให้ใจพร้อมรับวิชาใหม่
สอนว่าคุณครูต้องนึกเสมอว่า ฉันจะเป็นแสงสว่างให้เธอ ตั้งแต่อยู่บ้าน กินข้าว ล้างหน้า แปรงฟัน ออกจากบ้าน นั่งรถ ถึงหน้าโรงเรียน หน้าห้อง จนเข้าห้อง ความรู้สึกของครูจะสูงส่งดุจดวงตะวันดวงจันทร์ เป็นผู้ให้แสงสว่าง ใจเบิกบาน ครูจะเป็นหนุ่มสาวตลอดกาล มีรอยย่นปนรอยยิ้มก็โอเค แต่รอยย่นปนรอยแย่ไม่ไหว
จดหมายต่อว่ากลับมาติดจานดาวธรรมที่บ้าน เปิดดูรายการทุกวัน ช่วงเช้าฟังหลวงพ่อสอนสมาธิเบื้องต้นแล้วฝึกไปด้วยก่อนไปทำงาน เมื่อไปพบผู้บริหารโรงเรียนก็เอาบุญมาฝาก เล่าเรื่องการปฏิบัติธรรม และจัดทำโครงการพาผู้บริหารและคุณครูไปปฏิบัติธรรมที่สวนพนาวัฒน์ (จำนวนคนและชื่อโครงการถอดเพี้ยน ฟังไม่ชัด) ครูไม่ใหญ่แทรกว่าขึ้นไปใหม่ ๆ สองสามวันแรกคงยิ้มไม่ค่อยออก ใจจริงอยากพาไปให้เร็วกว่านี้แต่มีคนจองขึ้นสวนพนาวัฒน์ต่อเนื่อง และตั้งใจจะพาครูทุกโรงเรียนทุกคนขึ้นไปตามลำดับ
ครูไม่ใหญ่ชวนฝันว่าถ้าครูทั้งประเทศ 7-8 แสนคนปฏิบัติธรรม หลับตาลืมตาเห็นดวงใสองค์พระใส ๆ มีความสุขทุกอิริยาบถรวมทั้งตอนสอน สิ่งดี ๆ จะถ่ายทอดจากครูไปถึงนักเรียน นักเรียนถูกหล่อหลอมเป็นคนดีที่โลกต้องการ กลับไปบ้านก็ขยายผลให้ผู้ปกครองหายเหนื่อยจากการทำมาหากิน ทุกสิ่งเริ่มต้นที่ครูเหมือนแสงสว่างเริ่มที่ดวงตะวัน ถ้าครูเข้าถึงได้ด้วยสมาธิง่าย ๆ นักเรียนอีกสิบสี่ล้านคนก็มีความสุข ผู้ปกครองคูณสองเข้าไป
จดหมายต่อว่าผู้บริหารที่กลับจากสวนพนาวัฒน์ประชุมร่วมกันแล้วสรุปว่าต้องช่วยกันแก้ภาพลักษณ์ของธรรมกาย ส่วนผลการปฏิบัติธรรมของตัวเอง ระยะแรกยังไม่เห็นอะไรแต่มีความสุขมาก จิตสงบขึ้น ผ่านไปสามสี่วันเริ่มเห็นแสงสว่างเรือง ๆ ภายในท้อง กำหนดเป็นดวงแก้วได้ใสบ้างไม่ใสบ้าง ตัวเบาโปร่งโล่งสบาย วันสุดท้ายขณะนั่งสมาธิมีความสุขมากจนขนลุกทั้งตัว ปีติจนน้ำตาเย็นไหลออกมาเองนานจนเสื้อเปียก ชุ่มใจ อิ่มใจจนบอกไม่ถูก ครูไม่ใหญ่แทรกว่าขนาดครูที่ชำนาญการสอนยังอธิบายความสุขนี้ยาก เหมือนเอาตัวไปแช่อยู่ในแหล่งความสุข
จดหมายเล่าว่าวันนั้นปลื้มใจตลอดทั้งวัน ปกติเป็นคนยิ้มง่ายอยู่แล้ว วันนั้นยิ่งยิ้มง่ายกว่าเดิม หน้าตาเปล่งปลั่ง ไปทางไหนก็อยากยิ้มให้ทุกคน จากเดิมต้องพยายามยิ้ม ตอนนี้สมัครใจยิ้มและชื่นใจที่ได้ยิ้ม ครูไม่ใหญ่อธิบายว่าเป็นยิ้มที่ออกมาจากภายในเมื่อใจใส เหมือนดอกไม้ที่มีน้ำหล่อเลี้ยงสดชื่น
จดหมายเล่าว่ากลับบ้านแล้วฝึกนั่งสมาธิทุกวันวันละ 30-45 นาที โดยฟังหลวงพ่อสอนนั่งสมาธิตอนเช้ามืด เสียงหลวงพ่อนุ่มเบามีพลังเมตตาสูง ฝึกก่อนไปทำงานทุกวัน ฝึกได้ราวหนึ่งเดือน ระหว่างขับรถไปทำงานจะสวดมนต์ไปด้วยทุกครั้ง ครูไม่ใหญ่แทรกว่าภารกิจเยอะไม่ใช่ข้ออ้างที่จะไม่สวดมนต์ทำวัตร มือเท้าขับรถ ปากสวด ใจนึกถึงพระได้พร้อมกัน อยู่ดี ๆ ก็เห็นองค์พระใส ๆ กลางท้อง แปลกที่เห็นเฉพาะตอนขับรถ (ครูไม่ใหญ่แซวว่าต้องขับรถไฟจะได้เห็นนาน) บางวันเห็นดวงแก้วใสองค์พระใส บางวันไม่เห็นอะไร ต่อมาสามีเห็นนั่งสมาธิบ่อยก็มานั่งด้วยทุกวัน และเปิดดู DMC เองทั้งที่เดิมไม่ยอมเปิด (ช่วงเรื่องสามีถอดเพี้ยนบางคำ)
จดหมายเล่าว่าขึ้นสวนพนาวัฒน์ครั้งที่สองก้าวหน้าขึ้น เห็นองค์พระแก้วใสองค์ใหญ่เต็มท้องมีแสงเรือง ๆ ตอนแรกเกรงว่าจะอึดอัดเวลานั่งงอตัวหรือลุกยืนแล้วองค์พระจะเป็นอะไรไหม แต่กลับรู้สึกสบายยิ่งกว่าครั้งแรก ตอนนี้ยังเห็นองค์พระตลอดเวลาที่นึกถึง แม้ขณะพูดหรือเขียนผลการปฏิบัติธรรมนี้ บางครั้งใหญ่ บางครั้งเล็ก ใสเหมือนแก้วเหมือนเพชรจนแวววาว รวมเวลาฝึกสองเดือน ครูไม่ใหญ่บอกว่าอยากให้คุณครูทั้งหลายเขียนผลการปฏิบัติธรรมมาให้อ่านเพราะอ่านแล้วหลับเป็นสุข ในฐานะอาชีพเดียวกัน ถ้าครูทุกคนในโลกเห็นพระอย่างนี้ โลกอาจเปลี่ยนแปลงแล้ว
เพลงพรุ่งนี้โลกก็เปลี่ยนแปลงแล้ว เนื้อร้องว่าใช้ทั้งสงครามและรางวัลจูงใจแล้วโลกก็ยังไม่เปลี่ยน ควรหาวิธีง่าย ๆ ที่เหมาะกับทุกเพศทุกวัย แค่หลับตาเบา ๆ ผ่อนคลายสบาย รวมใจหยุดนิ่งในศูนย์กลางกายจนดวงตะวันสว่างใสภายใน ความรักและหวังดีต่อเพื่อนมนุษย์จะเกิดขึ้นเอง ความแตกแยกจะหมดไป พรุ่งนี้โลกก็เปลี่ยนแปลงแล้วด้วยวิธีง่าย ๆ ที่ใคร ๆ นึกไม่ถึง กลางเพลงมีบรรทัด jingle ช่วงพักแทรก
บอกว่าคุณครูเป็นบุคคลสำคัญ เป็นฮีโร่ของโลกที่เปลี่ยนแปลงโลกได้ ถ้าครูมีประสบการณ์ภายในก็มีวิชาถ่ายทอดให้เพื่อนมนุษย์ โลกอยู่ในกำมือของครู พระบรมครูเปลี่ยนแปลงโลกได้ เราศึกษาความรู้จากพระบรมครูมาและอยู่สายครูเหมือนกัน ครูเป็นคนที่นักเรียนต้องฟัง อย่าเสียเวลากับเรื่องอื่น ลืมอดีตที่ผิดพลาด หักดิบแล้วเริ่มต้นชีวิตใหม่ด้วยใจใส ๆ เหมือนผู้อำนวยการท่านนี้ที่ปฏิบัติธรรมจนมีประสบการณ์ภายใน (ชื่อถอดได้หลายแบบใกล้เคียง ปาริดา ยังไม่ยืนยันการสะกด) เมื่อท่านทำได้ก็ไม่มีเหตุผลที่ครูทุกคนในโลกจะทำไม่ได้ ท้ายจดหมายเขียนว่ารักและเคารพหลวงพ่อมาก ๆ
ดีใจที่เป็นจังหวัดอ่างทอง แล้วเล่าว่ามีจังหวัดหนึ่งเป็นจังหวัดแรกที่ทั้งครูและนักเรียนสอบตอบปัญหาธรรมะทางก้าวหน้าทั้งจังหวัด คือบุรีรัมย์ ยังปลื้มไม่หายที่ในวันงานจุดเทียนชัยถวายพระพร บุรีรัมย์จัดรถมาเองพานักเรียนมาอยู่ฝ่ายต้อนรับ อ่างทองอยู่ใกล้แค่นี้ อาจเป็นจังหวัดที่ตอบปัญหาธรรมะทางก้าวหน้า แต่จังหวัดไหนจะเป็นจังหวัดแรกที่พาครูทุกคนทั้งจังหวัดรวมทั้ง ผอ. ขึ้นไปปฏิบัติธรรม กำลังรอคอยอยู่ แล้วให้ดูภาพ ผอ. ท่านนี้ว่ามีผม คิ้ว ตา จมูก ปาก มือข้างละห้านิ้วเหมือนเรา ไม่ต้องดูแหวนเพชร ท่านทำได้คุณครูทั้งหลายก็ทำได้
เพลงดอกไม้แห่งจักรวาล เนื้อร้องว่าอยากเป็นดอกไม้แห่งจักรวาลที่ปล่อยสายธารแห่งคุณงามความดีดั่งดาวส่องแสงยามราตรีเพื่อสร้างโลกให้งามอำไพ แย้มชื่นบานไม่ว่าที่หนใด อยากให้โลกนี้เป็นดังสวรรค์ที่ทุกชาติทุกเผ่าพันธุ์ร่วมสร้างด้วยรอยยิ้ม ความรัก ความเมตตา ให้โลกเป็นหนึ่งเดียวกัน หลังเพลงเป็นบรรทัด jingle ช่วงพักยาว
หลังบรรทัด jingle ช่วงพักยาว บอกว่าคุณครูคือฮีโร่ของโลก เป็นวีรบุรุษในดวงใจของมนุษยชาติ เป็นต้นบุญต้นแบบที่โลกขาดแคลนไม่ได้ เพราะมนุษย์เกิดใหม่ทุกวันและต้องเรียนรู้สิ่งถูกต้องดีงามจากครูเป็นหลัก มนุษย์ที่มาเกิดล้วนเคยทำผิดพลาดมาแล้ว ถ้าทำแต่ดีก็ไม่ต้องมาเกิด การมาเกิดคือมาเติมเต็มสิ่งที่พร่อง ซึ่งต้องมีผู้ถ่ายทอดคือครู จึงชวนคุณครูที่รักทั้งหลายคิดใหม่ ทำใหม่ คิดใหญ่ ทำใหญ่ และทำให้ดีกว่าดีที่สุด บอกนักเรียนในกระจกทุกวันว่าอาชีพครูไม่ใช่อาชีพต่ำต้อยแต่สูงส่ง ถ้าครูดื่มเหล้า สูบบุหรี่ เจ้าชู้ นักเรียนก็จะเข้าใจว่าให้ทำอย่างนั้น
สอนว่าคุณครูต้องสร้างความศักดิ์สิทธิ์ให้เกิดขึ้นในตัวก่อน ผ่านความคิด คำพูด การกระทำ ด้วยการทำแต่ความดี คิดพูดทำสิ่งดี ๆ เวลาพูดออกมาจะมีพลัง นักเรียนฟังแล้วอาจหาญร่าเริงเบิกบาน อยากทำตาม และทำตามแล้วรู้สึกสุขใจไม่อึดอัด ซึ่งจะเกิดขึ้นเมื่อถ้อยคำของครูศักดิ์สิทธิ์ ออกมาจากกายวาจาที่สั่งสมแต่สิ่งถูกต้องดีงาม แล้วชวนครู 7-8 แสนคนลองดูให้เป็นประเทศแรกของโลก (ช่วงนี้มีบรรทัดถอดซ้ำคำว่าคุณยาวสองช่วงและท้ายช่วงถอดเพี้ยน)
ต้นช่วงถอดเพี้ยน พอจับได้ว่าหมดเวลาไปอีกแล้ว แต่ไม่เป็นไร (กรณีศึกษาที่เกริ่นไว้ต้นรายการไม่ปรากฏเนื้อเคสในไฟล์นี้) แล้วบอกว่าพรุ่งนี้โลกจะเปลี่ยนแปลงเพราะมีพิธีบรรพชาอุปสมบทธรรมทายาทรุ่นนานาชาติ 44 ท่าน ให้ตื่นแต่เช้า แต่งชุดขาวมาเวียนประทักษิณเอาบุญ ผู้ที่ข้ามน้ำข้ามทะเลมาบวชไม่ใช่เรื่องธรรมดา ท่านหนึ่งเป็นอดีตนักบวชวัชรยานที่มาศึกษาที่วัดแล้วเกิดศรัทธา ไปกราบลาอาจารย์เดิมเพื่อขอมาบวชแบบเถรวาท อาจารย์ถามว่าพร้อมจะไปเรียนรู้ใหม่ใช่ไหม ถ้าพร้อมก็ยินดี อีกท่านเป็นประธานชมรมพุทธ เป็นหัวหน้าเขตหนึ่งขององค์กรฉือจี้ในไต้หวัน ผู้มีบุญมารวมกันเหมือนดวงดาวมาประชุมที่พระอุโบสถวัดพระธรรมกาย แล้วบอกว่ายังมีมินิซีรีส์ให้หายค้างคาใจ
ทบทวนพร้อมกันสามรอบว่า สิ่งที่ต้องสั่งสมคือบุญกุศล สิ่งที่ต้องแสวงหาคือพระรัตนตรัยภายใน เป้าหมายชีวิตคือที่สุดแห่งธรรม ที่พักระหว่างทางคือดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ ต่อด้วยบรรทัด jingle ช่วงพัก
แนะนำประธานกองกฐินปี 2549 ทีละกอง มีทั้งพระภิกษุ กลุ่มบุญ และครอบครัว (ชื่อถอดเพี้ยน ไม่ยืนยันการสะกด) คั่นด้วยบรรทัด jingle ช่วงพัก แล้วอนุโมทนาบุญผู้ปล่อยปลาช่อน 350 ตัว ปลาดุก 600 ตัว (ถอดเพี้ยนบางคำ) ขอให้บุญนี้ส่งให้เข้าถึงพระธรรมกายทุกคน และแบ่งบุญให้นักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลก
ทศชาติชาดก เรื่องมโหสถบัณฑิต ผู้ยิ่งด้วยปัญญาบารมี ตอนที่ 27 มโหสถกุมารเห็นโคมงคลของพระราชาก็ขำในใจ ถามว่าใครกล้าอาสาไปกราบทูลพระราชา ชายคนหนึ่งรับอาสา มโหสถซักซ้อมแผนการ วันต่อมาพระเจ้าวิเทหราชได้ยินเสียงร้องไห้ ชายผู้นั้นกราบทูลว่าบิดาปวดท้องคลอดมาเจ็ดวันแล้วยังไม่คลอด พระราชาตรัสว่าพ่อเป็นผู้ชายจะคลอดลูกได้อย่างไร ชายนั้นจึงทูลย้อนว่าถ้าอย่างนั้นโคมงคลตัวผู้ที่ส่งไปให้ชาวบ้านปาจีนยวมัชฌคามทำให้ตกลูกจะสมเหตุสมผลหรือ ท้องพระโรงเงียบกริบ พระราชารู้ทันทีว่าเป็นอุบายของมโหสถ ชื่นชมว่าคมคาย แต่ยังรับตัวเข้าวังไม่ได้เพราะติดคำทัดทานของอาจารย์เสนกะ จึงให้ส่งโคมงคลคืน ลูกโคจะมีหรือไม่ไม่ติดใจ ชาวบ้านพากันสรรเสริญมโหสถ
ต่อมาพระเจ้าวิเทหราชคิดอุบายทดลองมโหสถอีก ให้หุงข้าวพิเศษที่ไม่มีใครเคยลิ้มลอง ให้ราชบุรุษไปประกาศแก่ชาวบ้านปาจีนยวมัชฌคามซึ่งแปลกใจที่คราวนี้มาตัวเปล่า พระบรมราชโองการว่าจะเสวยข้าวเปรี้ยวรสเลิศที่ถึงพร้อมด้วยองค์แปด คือไม่หุงด้วยข้าวสาร ไม่หุงด้วยน้ำปกติ ไม่หุงด้วยหม้อข้าว ไม่หุงด้วยเตา ไม่หุงด้วยไฟปกติ ไม่หุงด้วยฟืน ไม่ให้หญิงหรือชายเป็นผู้ยกมา และไม่ให้นำมาตามทางเดิน ถ้าหุงส่งมาไม่ได้จะถูกปรับพันกหาปณะ ชาวบ้านมึนงง ปัญหาคงต้องถึงมโหสถอีก โปรดติดตามตอนต่อไป
ท่องคำขวัญปิดรายการ พุทธบริษัทสี่ต้องเป็นหนึ่งเดียวกันเหมือนดวงตะวันที่มีดวงเดียว เรื่องส่วนตัวให้วางอุเบกขา เรื่องพระศาสนาให้เอาอุเบกขาวาง จิตสดใสเมื่อใจสิ้นระแวงเหมือนดวงจันทร์ส่องแสงในคืนวันเพ็ญ ธรรมกายคือพระในตัวคุณที่เข้าถึงได้ด้วยการทำใจหยุดนิ่ง
บอกว่าต้องท่องย้ำซ้ำเดิมให้คล่องปากขึ้นใจแล้วรีบทำให้ได้ ต่อจากนี้ให้พร้อมใจกันสวดสรรเสริญคุณพระรัตนตรัย หันลำโพงไปทางภาคใต้ของผืนแผ่นดินไทย สี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ ให้นักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลกตั้งใจสวด หลังจากนั้นเป็นบรรทัด jingle ยาวหลายนาทีและถอดเสียงสวดไม่ได้
นำนั่งสมาธิ ตรึกถึงบุญกุศลและแผ่เมตตา เริ่มจากปรับกาย หลับตาเบา ๆ ให้เลือดลมเดินสะดวก ปรับใจปล่อยวางปัญหาใหญ่น้อยในชีวิตประจำวัน ทำใจให้ว่าง โปร่ง เบิกบาน ทำความรู้สึกว่าภายในตัวกลวงเหมือนท่อแก้วใส ใจเบาเหมือนปุยนุ่นปุยสำลีหรือขนนกลอยลงมาสัมผัสศูนย์กลางกาย วางใจหลวม ๆ เหมือนใส่เสื้อผ้าหลวมสบาย อย่าบีบอย่าเค้นใจเพราะจะไม่ถูกส่วน เข้ากลางไม่ได้ แต่ก็อย่าหลวมจนหลุดลอย ให้รู้สึกพักผ่อนสบาย
นำนั่งสมาธิต่อ กลางกายมีดวงใสดวงสว่างซ้อนอยู่ ให้หยุดในหยุด นิ่งในนิ่ง พอหยุดถูกส่วนใจรวมตกศูนย์ ศูนย์กลางกายขยายกว้าง ดวงธรรมผุดขึ้นใสสว่าง แสงสว่างเหมือนพระอาทิตย์แต่เย็นเหมือนดวงจันทร์ ใสยิ่งกว่าเพชร ท่านที่เข้ากลางได้ก็ปล่อยใจดิ่งเข้ากลางของกลาง ดวงธรรมในดวงธรรม กายในกาย องค์พระในองค์พระ ยิ่งหยุดยิ่งดิ่ง ยิ่งละเอียดใสสว่างขยายกว้าง มีช่วงนั่งเงียบยาวราวสี่นาที
ให้ประมวลบุญบารมีที่เคยทำมานับภพนับชาติ ทั้งทาน ศีล ภาวนา บารมีสามสิบทัศ (ช่วงไล่ชื่อบารมีถอดเพี้ยนปนภาษาอังกฤษ) รวมเป็นจุดเดียวที่ศูนย์กลางกายจนดวงบุญบารมีขยายขึ้น กายใจใสเป็นแก้วเป็นเพชร แล้วน้อมอุทิศบุญแก่บุพการีมีบิดามารดา ไม่ว่ายังมีชีวิตหรือละโลกไปแล้ว ให้บุญไปสว่างที่ศูนย์กลางกายของท่าน อุทิศแก่คุณครูอุปัชฌาย์อาจารย์ ผู้มีพระคุณ ญาติพี่น้อง อธิษฐานให้ครอบครัววงศ์ตระกูลเป็นครอบครัวแก้ว ครอบครัวธรรมกาย ครอบครัวเศรษฐีผู้ค้ำจุนพระพุทธศาสนา มีศรัทธาตั้งมั่น สัมมาทิฐิ ศีลมั่นคง มุ่งสร้างบารมีไปทิศทางเดียวกัน
น้อมใจต่อไปว่าสรรพสัตว์ทั้งปวงเป็นเพื่อนทุกข์เกิดแก่เจ็บตาย ปรารถนาดีต่อทุกชีวิตเหมือนญาติพี่น้อง ให้พ้นทุกข์ มีดวงตาเห็นธรรม พ้นจากการเป็นบ่าวทาสของกิเลสและพญามาร แผ่ความเมตตาความสว่างขยายไปรอบตัวทุกทิศจนเต็มโลกเต็มจักรวาล ความเมตตาทำลายความขุ่นเคืองพยาบาทจนหมด มีช่วงนั่งเงียบยาวราวสามนาทีครึ่ง แล้วกล่าวสัพพพุทธานุภาเวนะ บูชาพระรัตนตรัย อะระหัง สัมมาสัมพุทโธ ภควา พุทโธ เม นาโถ ธัมโม เม นาโถ สังโฆ เม นาโถ เชิญนักเรียนผู้มีบุญทุกท่านกราบพร้อมกัน ท้ายไฟล์ถอดเพี้ยนเป็นตัวเลขและภาษาอังกฤษ แล้วจบที่คำอวยพรให้มีความสุข มีดวงตาเห็นธรรม เข้าถึงพระธรรมกายภายในโดยเร็ว
เวลาเริ่มของช่วง คำสะกด tag ที่ขาด ช่วงที่ยังไม่มีในผัง หรือลิงก์เสีย บอกได้ที่นี่ - คนที่ฟังจริงเห็นสิ่งที่คลังนี้มองไม่เห็น
เข้าสู่ระบบด้วยปุ่มด้านบนของหน้าก่อน แล้วช่องเขียนถึงผู้ดูแลจะขึ้นที่นี่