คิดใหม่ทำใหม่

อ่านจดหมายยุวกัลยาณมิตรที่เขียนมาเล่าว่าร่วมบุญวัดละห้าบาทถึงสิบบาท มีทั้งน้องโกจากโรงเรียนอนุบาลวัดนางนอง น้องเฟรมจากโรงเรียนอุดมวิทยา ราชบุรี น้องโชริวจากปทุมธานี น้องเทอร์โบจากโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยบูรพา ชลบุรี และน้องเกม โดยครูไม่ใหญ่ให้ข้อคิดว่าความเกรงใจเป็นสิ่งดีแต่ถ้าจะชวนคนทำความดีอย่าเกรงใจ และยุคนี้เป็นยุคคิดใหม่ทำใหม่ คิดใหญ่ทำใหญ่ คิดไวทำไว คิดได้ทำได้

อธิบายว่าถ้าทอดกฐินแล้วตายก็ไปสวรรค์ เพราะบุญทอดกฐินเป็นทานปีละหนึ่งครั้งซึ่งดีกว่าทานที่ทอดทุกวันเวลา แต่ผู้ไม่ทอดกฐินตายแล้วไม่ได้สั่งสมบุญ อย่างที่ศึกษาจากกรณีศึกษามาแล้วก็มีสิทธิ์ไปอบายเพราะบาปจะดึงดูดไป ใจจะไปหาความใสได้อย่างไรเมื่อสิ่งที่สร้างความใสคือพลังแห่งบุญเราไม่ได้ทำ และบุญไม่หล่นทับมาเอง ต้องทำ จึงต้องคิดใหม่ เพราะเราอยู่ในยุคคิดใหม่ทำใหม่ คิดใหญ่ทำใหญ่ คิดไวทำไว และต้องทำให้ดีกว่าดีที่สุด เราเป็นชาวพุทธจะให้เมืองพุทธมีกฐินตกค้างได้อย่างไร

หลังบรรทัด jingle ช่วงพักยาว บอกว่าคุณครูคือฮีโร่ของโลก เป็นวีรบุรุษในดวงใจของมนุษยชาติ เป็นต้นบุญต้นแบบที่โลกขาดแคลนไม่ได้ เพราะมนุษย์เกิดใหม่ทุกวันและต้องเรียนรู้สิ่งถูกต้องดีงามจากครูเป็นหลัก มนุษย์ที่มาเกิดล้วนเคยทำผิดพลาดมาแล้ว ถ้าทำแต่ดีก็ไม่ต้องมาเกิด การมาเกิดคือมาเติมเต็มสิ่งที่พร่อง ซึ่งต้องมีผู้ถ่ายทอดคือครู จึงชวนคุณครูที่รักทั้งหลายคิดใหม่ ทำใหม่ คิดใหญ่ ทำใหญ่ และทำให้ดีกว่าดีที่สุด บอกนักเรียนในกระจกทุกวันว่าอาชีพครูไม่ใช่อาชีพต่ำต้อยแต่สูงส่ง ถ้าครูดื่มเหล้า สูบบุหรี่ เจ้าชู้ นักเรียนก็จะเข้าใจว่าให้ทำอย่างนั้น

ความสำคัญของครูไม่ใช่เรื่องเล็ก อย่าให้โอกาสสร้างบารมีและถ่ายทอดสิ่งดีงามให้นักเรียนผ่านไปเป็นวิกฤตของชีวิต เกษียณแล้วนึกย้อนว่ารู้อย่างนี้ตอนเป็น ผอ.เขต ผอ.โรงเรียน น่าจะเอาครูมาอบรม ตอนนั้นก็สายเสียแล้ว ครูต้องคิดใหม่ทำใหม่ คิดใหญ่ทำใหญ่ คิดได้ทำได้ และต้องทำให้ดีกว่าดีที่สุด ใครจะดีสุดช่างเขา ยังมีตำแหน่งมีพลังอยู่ ครูอีกเจ็ดแปดแสนคน จะสร้างสิ่งดีให้เกิดขึ้นแทนตัวเรา แล้วเกษียณไปก็ปลื้มที่ได้ทำหน้าที่ผู้ให้แสงสว่างอย่างดีที่สุด เห็นนักเรียนเป็นคนเก่งและดีที่โลกต้องการ เป็นทั้งผลงานและผลบุญ