จดหมายยุวกัลยาณมิตร

อ่านจดหมายยุวกัลยาณมิตรที่เขียนมาเล่าว่าร่วมบุญวัดละห้าบาทถึงสิบบาท มีทั้งน้องโกจากโรงเรียนอนุบาลวัดนางนอง น้องเฟรมจากโรงเรียนอุดมวิทยา ราชบุรี น้องโชริวจากปทุมธานี น้องเทอร์โบจากโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยบูรพา ชลบุรี และน้องเกม โดยครูไม่ใหญ่ให้ข้อคิดว่าความเกรงใจเป็นสิ่งดีแต่ถ้าจะชวนคนทำความดีอย่าเกรงใจ และยุคนี้เป็นยุคคิดใหม่ทำใหม่ คิดใหญ่ทำใหญ่ คิดไวทำไว คิดได้ทำได้

บอกว่าท่านยังยืนหยัดสู้ไม่ถอยออกมาจากที่นั้นเพื่อเป็นแสงสว่างและที่พึ่งของชาวพุทธ เราไม่ได้ไปอยู่ตรงนั้นก็ต้องส่งกำลังบำรุงไป ไม่ควรดูดายเลย ควรด่วนมาช่วยดูแลทำนุบำรุงท่าน กุฏิท่านถูกเผาไปแล้วยังไม่ทราบว่าสร้างเสร็จหรือยัง ถ้ายังไม่เสร็จครูไม่ใหญ่อยากไปสร้างตรงนั้นให้ท่านได้พักอาศัยบำเพ็ญสมณธรรม ส่วนจดหมายของเด็ก ๆ ที่จะอ่านวันนี้ต้องเลื่อนไปเรื่อย ๆ เพราะเวลาไม่พอ แล้วสรุปว่าวันพระวันนี้จบด้วยเหตุการณ์พระภิกษุมรณภาพ ยังไงเราก็ต้องตาย แต่ควรตายด้วยเหตุอันควร เราเป็นเพื่อนมนุษย์ด้วยกันควรให้โอกาสเพื่อนมนุษย์ได้สร้างความดีตามความเชื่อของตน ควรอยู่ร่วมกันอย่างสันติสุข เพราะโลกใบนี้เป็นของกลางไม่ใช่ของใคร เหมือนไม้ในป่ามีหลากหลายพันธุ์ ปลาในทะเลมีหลากหลายชนิด

อ่านจดหมายลงวันที่ 6 สิงหาคม ของเด็กหญิงคนหนึ่งซึ่งชื่อยาวจนครูไม่ใหญ่แซวว่าจำยาก เธอเป็นพี่คนโต อายุ 14 ปี เรียนชั้น ม.3 ที่โรงเรียนแห่งหนึ่งในจังหวัดตรัง เธอได้ไปที่ศูนย์กัลยาณมิตรตรัง ได้อ่านหนังสือแล้วเห็นรูปภาพหลวงพ่อและพระรูปต่าง ๆ ถูกพวกใจหยาบไม่มีศาสนาทำร้าย ครูไม่ใหญ่แทรกว่าคงไม่มีศาสนาจริง ๆ นั่นแหละ เพราะศาสนาสอนไม่ให้เบียดเบียนซึ่งกันและกัน

เด็กหญิงเล่าว่าครั้งแรกที่นั่งก็เห็นองค์พระ หลวงปู่ คุณยาย และหลวงพ่อ ครูไม่ใหญ่บอกว่าอย่าให้หายนะลูก ให้รักษาไว้ ส่วนคุณแม่ของเธอเห็นองค์พระวันที่สอง โดยนั่งมองดวงตาหลวงปู่ในรูปภาพแล้วอธิษฐานว่าถ้าบุญกุศลของแม่มีจริงขอให้นั่งสมาธิได้ดี แล้วหลับตาสักพักก็เห็นองค์พระภายใน ครูไม่ใหญ่แทรกสอนว่าปิดตาแค่ขนตาชนกันก็รู้ได้เองไม่ต้องให้คนอื่นมาเพ่งพินิจให้ คุณแม่อยากเป็นพยานบอกคนที่นั่งสมาธิแล้วยังไม่เห็นองค์พระว่าอย่าท้อ ให้สู้ต่อไป เพราะองค์พระมีจริงไม่ได้โมเมกัน ท้ายจดหมายขอให้หลวงพ่อสุขภาพแข็งแรงและหายปวดขาเร็ว ๆ กับคำขวัญของเธอว่าจริงใจ ทำบุญวันนี้จิตแจ่มใส เบิกบานใจไปทั่วโลก จากนั้นชมรูปน้องแพรทั้งตัวโตตัวเล็กและชมว่าลายมือสวยมาก ข้างล่างยังขีดโน้ตเพลงมาให้ด้วย

อ่านจดหมายเด็กชายอายุสิบปีจากจังหวัดพิษณุโลก ที่เข้าวัดตั้งแต่อายุสี่ปี เรียนอยู่โรงเรียนอนุบาลแห่งหนึ่ง เขาขอทำบุญกับพระภาคใต้ 238 วัด วัดละบาท ด้วยเงินที่เก็บไว้นานแล้วซึ่งได้จากอาแปะอาอี๊ พร้อมบอกว่าอยากให้พระภาคใต้อยู่อย่างปลอดภัยจากระเบิด และขอให้หลวงพ่อแข็งแรง แล้วอ่านของพี่สาวของเขาที่เรียนชั้น ม.3 ซึ่งร่วมทำบุญด้วยเช่นกันเป็นจำนวนเงินห้าร้อยบาท ครูไม่ใหญ่ชมว่าหวานตั้งแต่ยังเด็ก

เปิดเพลงโปรดให้ฝาแฝดสองใบเถาน้องใบไหมกับน้องใบหม่อนได้ฟัง แล้วอ่านจดหมายเด็กชายคนหนึ่งชื่อเล่นแปลกจนครูไม่ใหญ่ว่าน่าจะมีคนเดียวในโลก เขาสงสารพระภาคใต้มากจึงร่วมบุญ 238 บาท วันละห้าบาท ด้วยเงินที่ได้จากการชนะเลิศอันดับที่หนึ่งการประกวดร้องเพลงลูกทุ่ง และตั้งใจจะเอาเงินมาทำบุญกับหลวงพ่อทุกบุญ ครูไม่ใหญ่ชมว่าหล่อและเป็นแชมป์ลูกทุ่ง แล้วบอกว่าวันหลังจะหาเพลงลูกทุ่งให้ร้อง

อ่านจดหมายเด็กชายอายุเจ็ดขวบ เรียนชั้น ป.3 ที่มาวัดตั้งแต่ปี 2547 และเขียนว่าอยากบวชตลอดชีวิต ครูไม่ใหญ่บอกให้เก็บใบนี้ไว้ให้ดีและอัดเทปไว้เลย คุณพ่อคุณแม่ของเขาอยากมาซื้อบ้านแถววัดเพื่อจะได้มาหาเขาและมาวัดตลอดชีวิต เขานำเงินมาร่วมบุญ 238 วัด วัดละ 20 บาท และคุณพ่อยังบอกบุญเพื่อนที่ทำงานด้วย ต่อด้วยจดหมายของเด็กที่ลงชื่อว่าเจมส์ ลูกพระธรรม ซึ่งเขียนว่าจะรอหลวงพ่ออ่านของผมทุกคืนเลย ครูไม่ใหญ่ชมลายมือและรูปวาดที่ส่งมาว่าสวยมาก ในภาพมีคุณพ่อคุณแม่ของเขาใส่เสื้อรักแม่ จึงเตือนว่าต้องรักพ่อด้วยเพราะใกล้วันพ่อแล้ว

เล่าว่าจดหมายจากเด็ก ๆ ที่เห็นว่าควรมีส่วนร่วมรักษาพระพุทธศาสนา โดยสนับสนุนทำนุบำรุงพระพุทธศาสนากับพระภิกษุผู้อุทิศชีวิตรักษาพระศาสนาในชายแดนภาคใต้ ส่งมามากมายเป็นตั้งจนอ่านไม่หมด ยังอยู่ในเดือนสิงหาคม 2548 แล้วอ่านจดหมายเด็กหญิงที่มาทำบุญที่วัดในวันเกิดของตัวเองวันที่ 7 สิงหาคม ครูไม่ใหญ่ให้พรย้อนหลังและอวยพรให้คุณยายของเธอมีสุขภาพแข็งแรง

อ่านจดหมายยุวกัลยาณมิตรเด็กหญิงอายุ 12 ปี ชั้น ม.1 โรงเรียนเซนต์โยเซฟ จังหวัดระยอง ที่รู้สึกเสียใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับพระและวัด 238 วัดทางภาคใต้ จึงขอทำบุญกับวัดละ 1 บาท และเชื่อว่าเหตุการณ์ทางภาคใต้จะสงบลงกลับมาเป็นเหมือนเดิม พร้อมขอให้ครูไม่ใหญ่แข็งแรงและมีความอดทนสู้กับปัญหาเพื่อเผยแผ่พระศาสนาต่อไป ครูไม่ใหญ่ชมว่าลายมือของเธอสวยมาก

อ่านจดหมายยุวกัลยาณมิตรเด็กหญิงอายุ 12 ปี ชั้นเกรด 7 โรงเรียนในกรุงเทพฯ ที่เสียใจที่เกิดเหตุการณ์ร้ายแรงกับพระ เธอดูข่าวในทีวีแล้วเฝ้ารอว่าเมื่อไรโจรจะกลับตัวกลับใจ ครูไม่ใหญ่ย้ำข้อความของเธอซ้ำ ๆ ให้ผู้ก่อความไม่สงบได้เห็นชัด ๆ ว่ามีหนูน้อยคนหนึ่งกำลังดูอยู่

อ่านจดหมายเด็กหญิงอายุ 9 ปี ชั้น ป.4 โรงเรียนอุดมวิทยา จังหวัดราชบุรี ที่ขอให้คนจะทำความชั่วเกรงใจคนทำความดี เพราะอยากให้มีคนดีมากกว่าคนชั่ว และเพิ่มเงินทำบุญจากวัดละ 1 บาทเป็น 3 บาท ต่อด้วยจดหมายเด็กหญิงอายุ 16 ปี ชั้น ม.3 จากกรุงเทพฯ และยุวกัลยาณมิตรอีกคนที่รอบแรกทำบุญวัดละ 1 บาทแล้ววันนี้มาถวายเพิ่มอีกวัดละ 1 บาท เพราะอยากให้วัดภาคใต้มีความสุขและอยากให้ภาคใต้สงบสุขเร็ว ๆ

อ่านจดหมายของเด็ก ๆ ที่ส่งปัจจัยมาช่วยพี่น้องชาวใต้ มีรายที่ส่งมา 35.50 บาท มีการเอ่ยถึงนางงามนพมาศ และครูไม่ใหญ่ชมลายมือของเด็กแต่ละคน พร้อมทายว่าใครเป็นคนเขียน

อ่านจดหมายของเด็กหญิงอายุหกปีแปดเดือนที่เป็นตัวแทนของพี่สามคนชื่อพี่โจ้ พี่จูน และพี่พราว บอกว่าเห็นข่าวน้ำท่วมภาคใต้แล้วรู้สึกสงสารและอยากช่วยชาวใต้ จึงขอร่วมบุญกับหลวงพ่อคนละ 300 บาท ครูไม่ใหญ่ชมว่าหน้าตาน่ารักและลายมือสวย เขียนเอง มีอักษรจีนแทรกด้วย และชมว่าเป็นครอบครัวธรรมกายที่ชอบนั่งสมาธิกันทุกคน

ครูไม่ใหญ่เล่าว่าตอนนั้นยังไม่มีใครให้ความสำคัญกับเรื่องนี้มาก ครูไม่ใหญ่และนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทนไม่ไหวที่ชาวพุทธซึ่งไม่คิดเบียดเบียนใครต้องมาลำบาก ถูกระเบิด ถูกเผาวัด ถูกทำร้ายจนถึงมรณภาพ เมื่อ 238 วัดยังเอาชีวิตเป็นเดิมพันรักษาพระศาสนา ชาวพุทธก็ต้องช่วย และเมื่อตัวใหญ่ ๆ ยังไม่พร้อม จึงชวนตัวเล็ก ๆ มาช่วยกันตั้งแต่เดือนสิงหาคม แล้วอ่านจดหมายเด็ก ๆ ที่สงสารวัดในภาคใต้ทั้ง 238 วัด และบอกว่าคนที่วางระเบิดเป็นคนไม่ดี ไม่เห็นด้วยอย่างแรงกับการวางระเบิด