ep119 ผังเวลา 42 ช่วง
ทศชาติชาดก (153) สี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ (80) นำนั่งสมาธิ (78) พระธรรมกายประจำตัว (49) แผ่เมตตา (39) อาชีพครู (30) ความตระหนี่ (28) ตอบปัญหาธรรมะทางก้าวหน้า (26) ที่สุดแห่งธรรม (20) วันพระ (20) สวนพนาวัฒน์ (18) ภาษาบาลี (17) สุวรรณสาม (11) อากาศเทวา (11) ติดตั้งจานดาวธรรม (8) ปล่อยปลา (8) ฟังธรรม (6) ครูคือผู้ให้แสงสว่าง (5) ชวนคนทำความดี (5) ถวายภัตตาหาร (5) เขานุ่งกางเกงแดง (5) กฐินรายวัน (4) ครูบุรีรัมย์ (4) ตายแล้วฟื้น (4) สื่อสีขาว (4) ครูสอนสมาธิ (3) ดอยสุเทพ (3) ทำนุบำรุงวัดใกล้บ้าน (3) ปีติในความเป็นครู (3) เมตตาบารมี (3) ดวงตะวันภายใน (2) ตำหนิพระ (2) ถ้าเธอจะไปกับฉัน (2) ทุสสเจดีย์ (2) ประสบการณ์สากล (2) ผอ.เขตพื้นที่การศึกษาบุรีรัมย์ เขต 4 (2) วันสำคัญทางพระพุทธศาสนา (2) ดวงตาเห็นธรรม (1) ติดตั้งจานดาวธรรมทุกโรงเรียน (1) ทัวร์ภายใน (1) ทำบุญอุทิศให้พ่อ (1) นิมนต์พระ (1) บุญใช้แล้วหมด (1) ป่วยกะทันหันคืนพ่อตาย (1) ผลการปฏิบัติธรรมของคุณครู (1) พรหมสุทธาวาส (1) พระกับโยมพึ่งพากัน (1) มาฆบูชา 2538 (1) รักษาองค์พระ (1) วิสาขบูชา 2548 (1) สอนสมาธินักเรียน (1) อธิษฐานขณะใจเป็นสมาธิ (1) อธิษฐานขายบ้าน (1) อธิษฐานให้พระมาบ้าน (1) อนาคตของโลกอยู่ในกำมือครู (1) อานิสงส์การฟังธรรม (1) เทวสภา (1) เริ่มต้นจากตัวเรา (1) โดมบุญ (1) โลกอยู่ในฝ่ามือ (1)
ไฟล์เริ่มกลางรายการ ไม่มีช่วงเปิดรายการ คาถา และการบ้าน บรรทัดแรกขึ้นกลางประโยคที่เกริ่นว่าวันนี้มีกรณีศึกษาที่ทำให้เข้าใจเรื่องกฎแห่งกรรม ครูไม่ใหญ่คุยกับผู้ร่วมรายการเรื่องจะตั้งชื่อเรื่องว่าอะไร ได้ชื่อว่า เขานุ่งกางเกงแดง (ถอดเป็น เขานุ่ม ตรงกับช่วงเฉลยที่พูดว่านุ่งกางเกงแดง) แล้วบอกว่ามีผลการปฏิบัติธรรมของคุณครูผู้มีบุญสองท่าน ก่อนถึงตรงนั้นให้แต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จก่อน
เพลง ยิ้ม เนื้อหาชวนให้ส่งยิ้มให้แก่กัน ยิ้มเป็นสิ่งที่มีความหมายดีต่อกัน ส่งยิ้มสัมพันธ์กันทุกคน ยิ้มอย่ามีกังวล ช่วงต้นเพลงถอดเพี้ยนเป็นภาษาอังกฤษปนมั่ว หลังเพลงมีช่องไม่มีบรรทัดถอดเสียงราว 20 วินาที แล้วครูไม่ใหญ่พูดสั้น ๆ ว่าออกจากบ้านไปทำงานต้องแต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จด้วยการนำรอยยิ้มมาไว้บนใบหน้าทั้งในบ้านและนอกบ้าน
ครูไม่ใหญ่เกริ่นว่าคำถามยอดฮิต Do you love me บ่ แล้วเข้าเพลง Do You Love Me? บอก ถอดได้แต่ท่อนภาษาอังกฤษเป็นช่วง ๆ เช่น welcome to Thailand, come on let dance with me ช่วงกลางถึงท้ายเพลงถอดเพี้ยนเป็นภาษาปนมั่วและเสียงลากยาว
ครูไม่ใหญ่ทวนท่อนถ้าเธอจะไปกับฉัน ว่าอย่างไรก็ต้องว่าตามกัน แล้วบอกว่าจะชวนสร้างบุญบารมีอย่างเดียว เพื่อเป็นผู้มีบุญมาก อุปสรรคน้อย มีความสุขความสำเร็จ บุญมากไปตัดรอนวิบากกรรมวิบากมารจากชาติก่อนให้หนักเป็นเบาเบาเป็นหาย ตายแล้วไปสวรรค์ เป้าหมายคือที่สุดแห่งธรรมจึงต้องมีบุญมาก ต้องมีรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ คุณสมบัติเป็นอุปกรณ์ ไม่ตระหนี่ ไม่วิตกกังวลอนาคต ต้องตอกย้ำซ้ำทุกวันเพราะลืมง่าย เปรียบกับอาหารเช้าที่ใช้ได้แค่ถึงเที่ยง บุญใช้ไปก็หมดไปจึงต้องสร้างใหม่เรื่อย ๆ อย่าคิดว่าทำมามากแล้ว ถ้ามีบุญพอจริงเราไปนิพพานแล้ว ไม่ต้องมานั่งอยู่อย่างนี้
ถ้าตอนนี้ทรัพย์น้อยแต่หัวใจเกินร้อยก็ไปชวนคนอื่นทำความดี คนที่ไปชวนมีสามประเภท บางคนมีบุญเก่าพอก็ตอบรับชื่นใจ บางคนเฉย ๆ ขอคิดดูก่อน บางคนปฏิเสธเพราะความตระหนี่หรือคิดช้า คนตระหนี่จะมีข้ออ้าง เช่นวัดนี้รวยแล้ว บอกให้ไปทำกับวัดจนในจังหวัดชายแดนภาคใต้ (ถอดได้ว่าสองร้อยหกสิบหกวัด) ก็ว่าไกล บอกให้ช่วยวัดร้างก็ไม่ทำ ความตระหนี่บดบังไว้ แล้วยังบอกตัวเองว่าเป็นชาวพุทธ จึงต้องตอกย้ำกันทุกวันว่าเรามาเกิดเพื่อสร้างบารมี
พรุ่งนี้เป็นวันพระ ชาวพุทธที่ดีทุกวันพระต้องเข้าวัด ถ้าไปทั้งบ้านไม่ได้เพราะต้องทำมาหากินหรือเรียนหนังสือก็ส่งตัวแทนไปวัดใกล้บ้าน ไปปัดกวาดลานวัด ทำความสะอาดศาลา หอฉัน และเตรียมอาหารอร่อย ๆ ไปถวาย ท่านได้กำลังจากอาหารไปทำความเพียร เราก็มีส่วนแห่งบุญ ได้อานิสงส์อายุยืน วรรณะผ่องใส สุขกายสบายใจ มีกำลัง มีปฏิภาณ คนอดอาหารคิดไม่ออก หูอื้อตาลาย ท้ายช่วงถอดเป็นเสียงลากยาวราวหนึ่งนาที
การฟังธรรมทำให้มีปัญญาบารมี ถ้าเคารพการฟังธรรม ไม่คุยกันขณะพระแสดงธรรม จะได้รับความเคารพจากบริวาร พูดอะไรคนอยากฟังอยากเชื่อ อ่อนน้อมถ่อมตนเข้าไปขอฟังธรรมจะได้เกิดในตระกูลสูง แล้วให้ปฏิบัติธรรม สวดมนต์ภาวนาจนเห็นพระในตัว วันพระอย่าปล่อยให้ผ่านไปเปล่า เป็นโอกาสสั่งสมบุญและปัญญา ปิดอบายไปสวรรค์ พระพุทธศาสนาเจริญ พระได้ทำความเพียรศึกษาธรรมะแล้วถ่ายทอดให้เพื่อนมนุษย์เข้าถึงความสุขภายใน เราก็ได้ช่วยขยายความสุขทางอ้อม สิ่งดี ๆ เกิดขึ้นที่วัด
อย่าเสียเวลาตำหนิวัดหรือตำหนิพระ ถ้าจะแนะนำอะไรให้ไปกราบเรียนหลวงพ่อ หลวงปู่ หลวงตาด้วยความเคารพ เช่นอยากให้วัดสวยงามสะอาดร่มรื่น ไม่มีสุนัขแมวและมูลของมัน ท่านก็ยินดี ไปฟังพระเทศน์แล้วว่าไม่รู้เรื่องก็ให้พยายามฟังและศึกษาภาษาบาลี เด็กยังเรียนได้ บาลีเป็นภาษาที่เก็บคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าไว้ ไม่เข้าใจก็ถามท่าน ถ้าท่านตอบไม่ได้ก็ให้โอกาสท่านไปศึกษา พระฝากชีวิตไว้กับโยม โยมฝากจิตใจไว้กับพระ ต้องเกื้อกูลกันไปสู่ที่สุดแห่งธรรม ได้ชื่อว่าฟื้นฟูพระพุทธศาสนา ตายไปอยู่บนวิมานมองลงมาก็ยังปลื้ม นี่คือสิ่งที่ต้องทำในวันพรุ่งนี้ที่วัดข้างบ้าน
ครูไม่ใหญ่บอกว่าจะไปที่ผลการปฏิบัติธรรมของคุณครูสองท่าน แต่ก่อนนั้นเปิดเพลง ฉันจะเป็นแสงสว่างให้กับเธอ เพลงเกี่ยวกับครูผู้เป็นแสงนำทางให้ศิษย์มีชีวิตใหม่ ถอดได้บางท่อนทั้งไทยและท่อนภาษาอังกฤษ I will be the shining light to you ส่วนอื่นถอดเพี้ยน มีบรรทัด jingle คั่นช่วงหนึ่ง
ครูไม่ใหญ่อธิบายว่าเพลงนี้ไม่ใช่เรื่องเล็ก เพราะอนาคตของเด็ก ของชาติ และของโลกอยู่ในกำมือครูโดยครูไม่รู้ตัว สิ่งที่พ่อแม่รักที่สุดคือลูก ในโลกที่มีคนหลายพันล้าน พ่อแม่ต้องคัดคนที่สำคัญและสูงส่งมาดูแลลูกแทน และคัดได้ว่าต้องเป็นครู มอบอำนาจให้ดูแลชีวิตหนึ่งทั้งชีวิต พ่อแม่หวังว่าครูจะสอนความรู้คู่คุณธรรม ให้ลูกเก่งเพื่อทำมาหากินและดีเพื่อให้สังคมเป็นสุขและตายไปสู่เทวโลก ท้ายช่วงถอดเพี้ยนแล้วเป็นบรรทัด jingle ช่วงพักราวหนึ่งนาที
ถ้าเด็กมีความรู้ดีและคุณธรรมดี สังคม ประเทศชาติ และโลกก็ดีไปด้วย สิ่งที่มีผลกระทบต่อโลกได้ในเวลาเดียวกันถือเป็นสิ่งยอดเยี่ยม ครูให้ความรู้และคุณธรรมแก่เด็ก เด็กนำสิ่งดีกลับบ้าน พ่อแม่ที่เหนื่อยมาได้ชื่นใจ ไปทำมาหากินก็เกิดสิ่งดี ความดีขยายออกไปจนถึงประเทศชาติและโลก ครูจึงเป็นบุคคลสุดยอด ครูต้องตอกย้ำตัวเองว่าฉันจะเป็นแสงสว่างให้กับเธอและทุกคน จะได้ทำหน้าที่อย่างมีความสุข เหน็ดเหนื่อยแต่ไม่เหนื่อยหน่าย
ครูไม่ใหญ่ยกตัวอย่างเด็กที่ออกอากาศเมื่อวาน ชื่อถอดได้ว่า แม็กซิโม หรือ Maximo (ยังไม่ยืนยันการสะกด) ตอนแรกดื้อ ถามอะไรก็ไม่รู้ แต่ได้รับการหล่อหลอมจนเปลี่ยนไปในทางดี ปฏิบัติธรรมได้ผลดี การเรียนดีขึ้น พ่อแม่เป็นสุข เมื่อวานตัดต่อมาแค่สามนาทีกว่า แต่จริง ๆ พูดต่อเนื่องสองชั่วโมง ไม่พูดตามที่ใครบอกแต่พูดจากสิ่งที่เกิดกับตัวเอง ถ้าเด็กทุกโรงเรียนเป็นอย่างนี้โลกต้องหันมาดูประเทศไทย ตอนนี้โลกหันมาดูบุรีรัมย์ ซึ่งเป็นจังหวัดแรกของโลกที่ทั้งครูและนักเรียนสอบตอบปัญหาธรรมะทางก้าวหน้า 100 เปอร์เซ็นต์ (ช่วงนี้ถอดเพี้ยนเล็กน้อย)
ครูไม่ใหญ่อ่านผลการปฏิบัติธรรมของผู้อำนวยการสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาบุรีรัมย์ เขต 4 ชื่อถอดได้ว่า นายสมศักดิ์ ศรีรักษา (ยังไม่ยืนยันการสะกด) มาวัดพระธรรมกายครั้งแรกปี 2548 ช่วงหนึ่งถอดเพี้ยน เห็นแล้วเกิดศรัทธาในวัตรปฏิบัติเพราะความจริงที่เห็นกับสิ่งที่ได้ยินมาไม่เหมือนกัน ครูไม่ใหญ่แซวว่าท่านหูหนักไม่ต้องใส่ตุ้มหู เมื่อบริษัทติดตั้งจานดาวธรรมรับช่อง DMC 24 ชั่วโมงที่บ้าน พ่อดูได้ครึ่งเดือนก็ติดใจ หลานดูแล้วนิสัยดีขึ้น ครูไม่ใหญ่เสริมว่า DMC เป็นสื่อสีขาว นิสัยดีมีอยู่ในตัวทุกคนแต่ไม่ได้เอามาใช้ ดูแล้วได้คิดจึงนำมาใช้ จากนั้นเขาไปติดตั้งจานให้บ้านคุณแม่ที่อำเภอท่าช้าง จังหวัดสิงห์บุรี และบ้านน้องที่ลพบุรี ปีนี้ร่วมสร้างพระธรรมกายประจำตัวในมหาธรรมกายเจดีย์และมาร่วมงานวันคุ้มครองโลก 22 เมษายน 2549
ผู้อำนวยการเขตเล่าต่อว่าได้ไปปฏิบัติธรรมที่สวนพนาวัฒน์ครั้งแรกพร้อมคณะครูและผู้บริหารอีก 115 คน (มีบรรทัด jingle คั่น) ตอนแรกยังไม่แน่ใจเพราะต้องเดินทางไกลถึงเชียงใหม่ขึ้นดอย ห่วงความปลอดภัย ส่วนตัวชอบบรรยากาศเขาใหญ่ แต่ลองอนุมัติหนึ่งรุ่นดูก่อน พอไปถึงเห็นสถานที่และบรรยากาศก็ประทับใจมาก ถือเป็นสถานที่ปฏิบัติธรรมที่ดีที่สุดที่เคยไป ทั้งอาหาร ธรรมชาติ เครื่องสมาธิ และธรรมะจากพระอาจารย์และพี่เลี้ยง มั่นใจที่อนุมัติโครงการ แต่ต้องดูแลคณะครูด้วย พอเห็นแสงสว่างลาง ๆ ก็มีภารกิจเรียกไปทุกครั้ง ผลจึงไม่ดีเท่าที่ควร แต่ที่ติดตัวมาคือรู้สึกมีดวงแก้วและแสงสว่างลาง ๆ อยู่ในท้องตลอดเวลา ครูไม่ใหญ่ชมว่าเป็นรางวัลที่เงินซื้อไม่ได้
เพลงหรือสปอตสั้นที่ไม่ได้ประกาศชื่อ ถอดได้บางท่อนว่าเสาะแสวงหาบางสิ่งด้วยวิธีต่าง ๆ มามากมายแต่ไม่ใช่สิ่งที่ต้องการ ลองหลับตาเบา ๆ นึกอย่างสบาย ดวงตะวันที่สว่างอยู่กลางใจของคุณ แล้วจะพบว่าบางสิ่งที่สว่างอยู่ตรงนี้ เนื้อหาชวนให้หาความสุขด้วยการทำสมาธิ มีช่องไม่มีบรรทัดถอดเสียงคั่นเป็นระยะ
ต้นช่วงถอดเพี้ยน ครูไม่ใหญ่ชมว่าผลครั้งแรกถือว่าประสบความสำเร็จระดับหนึ่ง ถูกหลักวิชา ทำตามการบ้านที่ให้ไว้ แล้วมีบรรทัด jingle ช่วงพัก จากนั้นจดหมายเล่าต่อว่า สพฐ. อนุญาตให้ ผอ.เขต รอง ผอ.เขต ศึกษานิเทศก์ หรือหัวหน้างานบุคคลไปปฏิบัติธรรมอีกสองรุ่น คือ 2-9 เมษายน 2549 และ 23-30 เมษายน 2549 เขาเลือกรุ่นแรก ครั้งนี้ตั้งใจจริงจังเพราะครั้งแรกต้องไปโดยหน้าที่ คืนที่สี่นึกดวงแก้วได้สักพักก็เห็นภาพวิวทิวทัศน์ ภูเขา น้ำตก ท้องฟ้า ครูไม่ใหญ่เรียกว่าทัวร์ภายใน แล้วรู้สึกตัวถูกดูดไปตามน้ำตกที่สูงมาก พ้นน้ำตกก็เห็นแสงสว่างวาบ ดวงแก้วใสปรากฏ ครูไม่ใหญ่ว่าเห็นดวงตะวันภายใน ตะวันออกกลางกายแล้ว (มีบรรทัด jingle คั่นราวสองนาที) จากนั้นเห็นพระพุทธรูปผุดจากดวงแก้วซ้อน ๆ กันเป็นสายยาวไม่ขาดตอน แล้วลอยหายไปเหลือแต่แก้วใส ตัวเบาหวิว นึกในใจว่าลูกแก้วใสนี่มีจริง ถ้าปฏิบัติถูกวิธีต้องเจอแน่
ปัจจุบันเขาหาเวลานั่งสมาธิตอนกลางคืนเป็นประจำ ได้อนุมัติให้คณะครูและผู้บริหารไปปฏิบัติธรรมอีกสองรุ่น รวมราวสามร้อยคนเศษ ตั้งใจขยายไปสู่ครูและผู้บริหารทุกคนในเขตพื้นที่การศึกษาบุรีรัมย์ เขต 4 ให้ครบภายในปี 2549 และส่งเสริมให้ติดตั้งจานดาวธรรมครบทุกโรงเรียนในปี 2549 เพื่อขยายไปถึงนักเรียนทุกคน กราบขอบพระคุณหลวงพ่อและคุณครูไม่ใหญ่ ติดตามรายการโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาตลอดไม่ขาด ตั้งใจสร้างบารมีไปถึงที่สุดแห่งธรรม ลงชื่อถอดได้ว่า สมศักดิ์ ศรีรักษา ท้ายจดหมายบอกว่าเขียนจากประสบการณ์จริงที่ทุกคนเข้าถึงได้ถ้าลงมือปฏิบัติจริง
ครูไม่ใหญ่ชมว่าสมเป็น ผอ.เขตจริง ๆ ให้ดูภาพท่านนั่งหลับตาทำสมาธิ ถ้า ผอ.เขตทุกเขตทำได้อย่างท่าน สิ่งดี ๆ จะเกิดในแผ่นดินไทยและโลก ทุกสิ่งต้องเริ่มต้นจากตัวเรา จากเราถึงโลก ให้นึกเสมอว่าโลกเหมือนมะขามป้อมหรือมะนาวอยู่ในฝ่ามือเรา จะให้เป็นอย่างไรก็แล้วแต่ใจเรา และเป็นเครื่องพิสูจน์ว่าแม้มีภารกิจมากก็เข้าถึงพระธรรมกายภายในได้ แล้วสาธุการ
เพลง ฉันจะเป็นแสงสว่างให้กับเธอ เปิดอีกรอบ ถอดท่อนร้องได้ชัดกว่าครั้งแรก เนื้อเพลงว่าจะติดตามเธอดุจดวงจันทร์ติดตามราตรี ให้แสงสว่างเพื่อชีวิตที่ดี ดุจดวงสุรีย์ให้แสงอรุณ เพื่อให้วันมืดมนสดใสเป็นวันใหม่ ให้ความไม่รู้หมดไปจากใจของเธอ เป็นเพลงของครูที่มีต่อศิษย์
ต้นช่วงถอดเพี้ยนเป็นเสียงซ้ำ แล้วเป็นผลการปฏิบัติธรรมของคุณครูผู้หญิงอีกท่าน โรงเรียนของเธอให้นักเรียนทั้งโรงเรียน 3,500 คนแข่งตอบปัญหาธรรมะทางก้าวหน้าทุกปี เธอรู้จักวัดพระธรรมกายตั้งแต่ปี 2529 ได้รับมอบให้ดูแลห้องจริยธรรม ฝึกสมาธิพร้อมนักเรียน นักเรียนเห็นดวงแก้วแต่เธอยังมืดอยู่ รู้สึกอายนักเรียนมาก จึงฝึกวันละสี่รอบ คือตื่นกลางดึก เพิ่มทีละห้านาทีจนถึงหนึ่งชั่วโมง ก่อนเข้าเรียน หลังเลิกเรียน และก่อนนอน เพราะคิดว่าครูสอนสมาธิทำไม่ได้แล้วจะสอนนักเรียนได้อย่างไร สามเดือนใจเริ่มสงบ กำหนดนิมิตดวงแก้วได้ทุกอิริยาบถ ปี 2534 ได้ไปนั่งสมาธิกับหลวงพ่อที่ดอยสุเทพ วางใจกลางความสว่างจนดวงแก้วผุด ดีใจแล้วหาย วันที่ห้าเห็นดวงแก้วชัดใส มีดวงใหม่ซ้อนขึ้นเรื่อย ๆ แล้วมีองค์พระแก้วผุดเป็นชุด ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าเหมือนประสบการณ์ของ ผอ.เขต แม้ห่างกันยี่สิบปีและอยู่คนละจังหวัด แปลว่าเป็นประสบการณ์สากล เธอรายงานหลวงพ่อ ท่านให้วางใจที่ศูนย์กลางกายดูไปเรื่อย ๆ
คุณครูท่านที่สองนำวิธีและประสบการณ์ภายในมาสอนลูกศิษย์อย่างมั่นใจ ฝึกสมาธินักเรียนมายี่สิบปี นักเรียนพฤติกรรมและผลการเรียนดีขึ้น เธอไปฝึกที่สวนบัวบ้าง พนาวัฒน์บ้างอย่างน้อยปีละครั้ง ปีนี้ขึ้นพนาวัฒน์ช่วง 30 เมษายนถึง 6 พฤษภาคม 2549 (รุ่นถอดได้ไม่ชัด) หลับตาเบา ๆ วางใจกลางองค์พระจนสว่างเหมือนไม่มีตัวตน มีดวงผุดแล้วรู้สึกถูกดูดเข้าไปในที่สว่างมาก ชุ่มเย็น องค์พระผุดซ้อนสลับกับดวงแก้ว พยายามไม่ตื่นเต้นตามคำสอนหน้าห้องปฏิบัติธรรมว่าเห็นหรือไม่เห็นหยุดนิ่งเฉยได้ไหม ตอนนี้ลืมตาหลับตาก็มีองค์พระแก้วใส ลงชื่อถอดได้ว่า ชูศรี ยันทิพย์ (ยังไม่ยืนยันการสะกด) ครูไม่ใหญ่แนะว่าต้องรักษาไว้ให้ดี ถ้าไม่ปฏิบัติบ่อยอาจเลือนหาย กลับคืนยาก และความอยากได้อย่างเดิมจะมาบัง ยังมีความรู้ในตัวที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสรู้ให้ศึกษาอีกมาก ได้มาแล้วจงรักษาด้วยชีวิต แล้วชวนอนุโมทนา
เพลง ดอกไม้แห่งจักรวาล ถอดท่อนร้องได้เกือบครบ เนื้อเพลงว่าอยากเป็นดอกไม้แห่งจักรวาลที่แย้มชื่นบาน โปรยคุณงามความดีดั่งดาวโปรยแสงยามราตรี อยากให้โลกนี้เป็นดั่งสวรรค์ที่ทุกชาติทุกเผ่าพันธุ์ร่วมสร้างขึ้นด้วยรอยยิ้ม ความรัก ความเมตตา ปรารถนาให้โลกเป็นหนึ่งเดียวกัน
มินิซีรีส์ทศชาติชาดก เรื่องสุวรรณสาม ผู้ยิ่งด้วยเมตตาบารมี ตอนที่สิบหก พระเจ้าปิลยักขราช (ถอดได้ว่า ปิละยักขรา) ถือหม้อน้ำไปอาศรมตั้งใจจะเลี้ยงดูฤๅษีตาบอดทั้งสองโดยปิดเรื่องที่ฆ่าสุวรรณสาม แต่ทุกูลฤๅษีฟังเสียงฝีเท้าแล้วรู้ว่าไม่ใช่สามะ พระราชาจึงสารภาพว่าเป็นกษัตริย์ชาวกาสีและได้ยิงสามะตายที่ริมแม่น้ำ ปาริกาฤๅษีณีตกใจแทบสิ้นสติ ทุกูลฤๅษีสอนให้ไม่โกรธผู้ฆ่าลูก เพราะผู้รักษาเมตตาจิตไม่หวั่นไหวด้วยโทสะบัณฑิตย่อมสรรเสริญ นางคร่ำครวญถึงคุณของลูก พระราชาสงสารจึงขอสละราชสมบัติมาเลี้ยงดูทั้งสองในป่า ฤๅษีทูลว่าไม่สมควร พระราชาเลื่อมใสที่ไม่มีคำหยาบแม้แต่น้อยจึงขอให้เป็นบิดามารดา ฤๅษีขอเพียงให้ทรงจูงปลายไม้เท้าพาไปหาสุวรรณสาม จบด้วยโปรดติดตามตอนต่อไป
ท่องบทประจำวันซ้ำหลายรอบ สิ่งที่ต้องสั่งสมคือบุญกุศล สิ่งที่ต้องแสวงหาคือพระรัตนตรัยภายใน เป้าหมายชีวิตคือที่สุดแห่งธรรม ที่พักระหว่างทางคือดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ ต่อด้วยช่วงไม่มีบรรทัดถอดเสียงและบรรทัด jingle ช่วงพักรวมราวสองนาที
ช่วงอนุโมทนาบุญ ต้นช่วงเป็นเสียงร้องซ้ำ ๆ ถอดได้ว่า สุจิตรา สวรรค์ นักมีมงคล แล้วอ่านรายชื่อผู้ถวายชุดต่าง ๆ (ชื่อถอดเพี้ยน) วันนี้กลุ่มใหญ่ปล่อยปลาช่อน 181 ตัวและปลาดุก 600 ตัว ทำกฐินรายวันเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งกอง เป็นกองที่ 204 แล้วอนุโมทนาสาธุการ ส่วนท้ายถอดเพี้ยน
ครูไม่ใหญ่พูดสั้น ๆ ว่าเราเกิดมาสร้างบารมีต้องเป็นมหาเศรษฐีกันทุกคน แล้วเข้าเพลง ยิ้มแล้วรวย ถอดได้บางท่อน เช่น ให้ใจเปิดบาน ไม่ช้าไม่นานท่านจะร่ำรวย ยิ้มเข้าไว้ ถึงใครจะด่า ยิ้มแล้วรวย ท้ายเพลงเป็นเสียงลากยาว
เปิดกรณีศึกษา ลูกสาวเขียนมาขอให้เฉลยเรื่องปาฏิหาริย์และแปลกประหลาดในชีวิต เกิดในครอบครัวคนจีน (ถิ่นที่อยู่ถอดเพี้ยน) พ่อเป็นผู้จัดการโรงงานเฟอร์นิเจอร์ของลุง ขยัน ซื่อสัตย์ รักครอบครัว ไม่พูดปด มีศีลห้าครบ ชอบช่วยเหลือคน ถ่อมตน ปี 2543 พ่อป่วยเป็นโรคหัวใจ หลอดลมอักเสบ เบาหวาน ความดัน เข้าออกโรงพยาบาลหลายครั้ง วันหนึ่งเธอรู้สึกว่าพ่อจะเสียคืนนั้น จึงรีบกลับบ้านเก็บเสื้อผ้า เตรียมเทปสวดมนต์และองค์พระจะไปนอนเฝ้า ให้พ่อสวดตามและนั่งสมาธิข้าง ๆ ไม่ให้ใครเอาพ่อไป แต่กลับปวดหัว ไข้ขึ้นสูงทันที ล้มหมดแรง ประจำเดือนมาทั้งที่ไม่ถึงวัน ไปหาหมอก็ไม่ไหว รู้สึกเหมือนมีอะไรมาขวาง นอนร้องไห้บนเตียงของพ่อทั้งคืน พยายามลุกไปหาพ่อก็ลุกไม่ไหว ทั้งที่อยากทำหน้าที่ลูกให้สมบูรณ์
ครูไม่ใหญ่บอกว่าน้ำตาเธอไหลอย่างเดียว มาช่วยปลอบเธอหน่อย แล้วเปิดเพลงปลอบใจที่ไม่ได้ประกาศชื่อ ถอดท่อนร้องได้ว่า วันนี้เธอมีน้ำตา เจ็บปวดหาคนปลอบใจ สูญเสียทุกสิ่ง ไม่เป็นไรฉันจะคอยเช็ดน้ำตา อย่าร้องไห้ ความจริงของชีวิตไม่ผิดที่ต้องเจอ ทุกวันไม่มีความแน่นอน ขอเพียงทำใจให้พร้อม เริ่มต้นกันใหม่ ความดีให้สร้างไว้ ท้ายเพลงครูไม่ใหญ่แซวว่าบอกอย่าร้องไห้ บางคนกลับปล่อยโฮ
ที่แปลกกว่านั้นคือทันทีที่พ่อเสีย ไข้ของเธอดีขึ้นจนลุกไปหาหมอได้หน้าตาเฉย รุ่งเช้าแม่เล่าว่าคุณป้าที่เฝ้าสามีเตียงข้าง ๆ ในห้องเดียวกันเห็นชายนุ่งกางเกงสีแดงสามคนเดินทะลุประตูเข้ามา ป้ากลัวมากนึกว่าจะมาเอาสามีตัวเอง แต่ทั้งสามเดินตรงไปที่เตียงพ่อ พ่อดิ้นสุดแรงจนหัวไปอยู่ปลายเตียง ร้องว่าไม่ไป ไม่ไป จนหมดลม แต่แม่ที่นอนข้างเตียงซึ่งปกติตื่นง่ายกลับหลับไม่รู้เรื่อง เธอยิ่งเสียใจกลัวพ่อไปอบาย ครูไม่ใหญ่แทรกว่าเวลาจะตายให้ทำใจใสจนเห็นองค์พระแล้วเข้ากลางองค์พระไปเลย ถ้าใจยังขุ่นมัวหมองพวกนี้จึงมา จากนั้นเธอเข้าห้องพระนั่งสมาธิทำใจใส และช่วงที่พ่อเสียทำบุญใหญ่ให้พ่อทั้งสัปดาห์ ทั้งสร้างองค์พระธรรมกายประจำตัวที่วัดพระธรรมกาย ไปวัดปากน้ำภาษีเจริญ ไปวัดไกลบ้านถวายสังฆทาน สร้างวิหาร อธิษฐานให้พ่อทุกคืน
เพลงประกอบการนั่งสมาธิที่ไม่ได้ประกาศชื่อ แทรกกลางกรณีศึกษา เนื้อเพลงชวนหยุดคิดทุกเรื่อง หยุดใจไว้ที่ศูนย์กลางกาย นึกถึงดวงกลมใส ยิ้มนิด ๆ ไว้กลางใจ หยุดในหยุดกลางของกลางจนพบธรรมกาย สุขจริงอยู่ที่ศูนย์กลางกาย ชีวิตคือการเข้ากลาง โลกจะสุขสันต์เมื่อท่านเข้าถึงธรรมกาย
เธอทำบุญเพราะต้องการแสดงความกตัญญูให้พ่อสมหวัง ไม่อยากให้พ่อไปอบาย หลังพ่อเสียเพียงสัปดาห์เดียว พี่บ้านตรงข้ามมาบอกว่านิมนต์พระดังทางใต้รูปหนึ่งมาที่บ้าน ชวนไปร่วมพิธี เธอถามชื่อก็อัศจรรย์เพราะเป็นพระรูปที่เธออธิษฐานขอให้มาบ้าน (ชื่อถอดได้ว่า พระทิโร ยังไม่ยืนยัน) ท่านรับมาบ้านแล้วเธอเล่าเรื่องพ่อให้ฟัง ทุกคนดีใจเพราะพระยิ่งดังยิ่งนิมนต์ยาก ครูไม่ใหญ่อธิบายว่าจริง ๆ ไม่ยาก แต่ท่านแบ่งภาคไม่ได้ นิมนต์มาสิบรายการก็รับได้รายการเดียว บางองค์บวชเพื่อทำพระนิพพานให้แจ้ง กำหนดเวลาพบญาติโยมทุกวันอาทิตย์แล้วก็ไม่มา เหมือนไปธนาคารตอนหกโมงเย็นหรือตีสี่แล้วว่าธนาคาร ต้องไปให้ตรงเวลา พระต้องสอนตัวเองก่อน ถ้าโยมถามเรื่องพระรัตนตรัย บุญบาปมีจริงไหม ก็น่าคุยด้วย ต้องปรับเข้าหากันทั้งสองฝ่าย เธอดีใจที่อธิษฐานสำเร็จเพื่อพ่อ
เพลงเกี่ยวกับพระคุณของพ่อที่ไม่ได้ประกาศชื่อ แทรกกลางกรณีศึกษา ถอดท่อนร้องได้บางส่วน เช่น ในโลกนี้มีพ่อให้กำเนิด ควรจะชูท่านไว้ให้สูงส่ง ขอเชิญสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทุกทิศโปรดดลบันดาลให้ชีวิตพ่อ ทุกเวลาขอให้พ่อเป็นสุขใจกาย ส่วนอื่นถอดเพี้ยน
เธอเล่าเหตุอัศจรรย์ในวันสำคัญทางพระพุทธศาสนาสองเรื่อง วันวิสาขบูชา 2548 พาแม่มาวัดพระธรรมกายทำบุญบวชพระอุทิศชีวิตและอุทิศบุญให้พ่อ นั่งหน้าพระบวชฟังเสียงสวดแล้วระลึกถึงพระพุทธองค์จนน้ำตาไหล ดวงธรรมขยายซ้อนสว่างจนเป็นหนึ่งเดียวกับองค์พระ จึงอธิษฐานขอขายบ้านหลังหนึ่งแถวชลบุรีที่ดูแลไม่ไหวเพราะอยู่กรุงเทพฯ ไม่กี่นาทีโทรศัพท์ดัง ครูคนหนึ่งที่ชลบุรีซึ่งเพิ่งผ่าตัดกล่องเสียงอยู่ห้อง ICU ขอซื้อทันทีตามราคาที่ต้องการโดยไม่มีเงื่อนไข อีกเรื่องคือก่อนวันมาฆบูชาปี 2538 คุณยายอายุ 91 ปีเข้าโรงพยาบาลด้วยโรคชรา หมอว่าอยู่ได้ไม่นาน วันมาฆบูชาเธอทำใจใสทั้งวันจนเวียนเทียน อธิษฐานขอให้คุณยายหาย ขอแลกอะไรก็ได้ วันรุ่งขึ้นลุงโทรมาว่าเมื่อวานค่ำโรงพยาบาลแจ้งว่าคุณยายสิ้นลมแล้ว แต่อีกหนึ่งชั่วโมงก็โทรมาว่าฟื้นแล้ว ท้ายช่วงถอดเพี้ยน
ต้นช่วงถอดเป็นคำซ้ำ ๆ แล้วเธอเล่าว่าทุกครั้งที่อธิษฐานข้อแรกคือขอให้มีดวงตาเห็นธรรมทุกภพทุกชาติจนถึงที่สุดแห่งธรรม อยากบอกทุกคนว่าในวันสำคัญทางพระพุทธศาสนาควรมาร่วมงานบุญทุกครั้ง เพราะมั่นใจว่าวันนั้นทุกคนจะได้บุญใหญ่ที่พระพุทธองค์เป็นประธานในการปฏิบัติธรรม และขอยืนยันว่าพระอยู่ในตัวคุณทุกคน ถ้าทำใจหยุดนิ่งก็เป็นหนึ่งเดียวกับองค์พระในตัวได้
เพลงที่ไม่ได้ประกาศชื่อ ถอดท่อนร้องได้ว่า เราอยู่ในตัวคุณ มาอยู่กับเรา คุณจะไม่เหงา โศกเศร้า เสียใจ มีแต่ความรักและความห่วงใยที่หาที่ไหนไม่ได้อีก แค่คุณตั้งใจหยุดอยู่ภายใน เป็นเพลงเกี่ยวกับพระที่อยู่ในตัวทุกคน
ชุดคำถามของกรณีศึกษา พ่อตายเพราะชายนุ่งกางเกงแดงสามคนมาเอาตัวไปจริงหรือไม่ ถ้าจริงทำไมคุณป้าเห็น และพ่อดิ้นเพราะชายสามคนตามที่ป้าเห็นหรือไม่ ทำไมแม่ที่อยู่ใกล้ไม่รู้สึกอะไร ชายสามคนพาพ่อไปไหน พ่อไปเกิดภูมิใด สภาพเป็นอย่างไร บุญสร้างพระธรรมกายประจำตัวที่อุทิศไปพ่อได้รับไหม เหตุใดคืนที่พ่อเสียร่างกายลูกจึงวิปริต ไข้ขึ้นสูง ประจำเดือนมาก่อนวัน จนไม่มีแรงไปดูแลพ่อ มีวิญญาณหรือสิ่งลึกลับมาขัดขวางหรือไม่ พ่อกับพระรูปนั้นผูกพันกันอย่างไร ทำไมพ่ออยากพบท่าน (ส่วนท้ายถอดเพี้ยน) ต่อด้วยบรรทัด jingle ช่วงพักราวสองนาที
เฉลย เรื่องชายนุ่งกางเกงแดงสามคนไม่จริง คุณป้าฝันเป็นตุเป็นตะ แม่อยู่ใกล้จึงไม่รู้สึกอะไรเพราะเรื่องไม่ได้เกิดจริง สีแดงที่ป้าเห็นเกี่ยวกับพื้นใจของป้าเอง (ช่วงอธิบายถอดเพี้ยน) พ่อเสียชีวิตแบบหลับแล้วตื่นขึ้นกลางวิมานทองเป็นอากาศเทวา ได้รับบุญที่ลูกทำให้ ดีขึ้นทุกด้าน วิมานสวย อาหาร เครื่องประดับงดงาม หนุ่มขึ้น ยิ้มแย้ม ฝากขอบคุณ ร่างกายลูกวิปริตคืนนั้นเป็นเรื่องบังเอิญพ้องกัน ไม่มีวิญญาณมาแกล้ง เกิดจากความกังวลและพักผ่อนน้อยจนธาตุวิปริต พ่อกับพระรูปนั้นเคยสร้างบุญร่วมกันมาในอดีต พ่ออยากได้ท่านเป็นที่พึ่งช่วงท้ายชีวิตและคุ้นเคยกัน ท่านมาวันนั้นเพราะคำอธิษฐานของลูกเป็นหลัก พ่อไม่ได้มาพบท่านเพราะตื่นขึ้นในวิมานแล้ว ถ้าเป็นภุมมเทวาจึงจะวนเวียนมาดูได้ คุณยายฟื้นเพราะบุญที่รักษาศีลต่อเนื่องรวมกับบุญและการอธิษฐานขณะใจเป็นสมาธิของหลาน ต่อมาท่านเสียจริงไปเป็นอากาศเทวา วิมานไม่สูงกว่านั้นเพราะทำบุญยังไม่ถูกเนื้อนาบุญ ถือศีลกินเจไหว้เจ้าแบบชาวจีน ส่วนการขายบ้านได้ทันทีเพราะเธอตัดสินใจทำบุญทันทีเมื่อบุญเกิด ประกอบกับอธิษฐานขณะใจตั้งมั่นเป็นสมาธิ
ครูไม่ใหญ่เล่าต่อจากคำตอบว่าในวันสำคัญทางพระพุทธศาสนา เช่นวันวิสาขบูชาและมาฆบูชาทุกปี นอกจากการสร้างบุญในเมืองมนุษย์แล้ว บนสวรรค์หกชั้นเทวดามีสองประเภท พวกประมาทเพลินในทิพยสมบัติไม่สนใจวันสำคัญเหมือนมนุษย์บางคน ส่วนพวกไม่ประมาทและเทวดาที่เป็นพระอริยเจ้าจะมารวมที่เทวสภาในชั้นของตนเพื่อฟังธรรมจากผู้ปกครองภพ จากเทวดาที่เป็นพระอริยเจ้า หรือจากพรหมอนาคามีชั้นปัญจสุทธาวาสที่ลงมาแสดงธรรม บางพวกไปทำประทักษิณรอบพระจุฬามณีเจดีย์บนดาวดึงส์ พรหมทั่วไปและอรูปพรหมเพลินอยู่ในสมาบัติของตน ยกเว้นพรหมสุทธาวาสที่ไปเวียนประทักษิณทุสสเจดีย์ซึ่งเป็นเจดีย์แก้วบรรจุผ้าของเจ้าชายสิทธัตถะก่อนออกผนวช ท้ายช่วงถอดเพี้ยน ชวนตั้งใจสร้างบารมีทุกบุญ
เพลงที่ไม่ได้ประกาศชื่อ ถอดเพี้ยนปนภาษาอื่นเกือบทั้งเพลง ได้ยินพอจับความได้แค่ท่อนท้ายว่าดวงตะวันสว่างอยู่กลางท้องของฉันเอง
ท่องคำขวัญประจำรายการซ้ำคำละหลายรอบ พุทธบุตรและพุทธบริษัทสี่ต้องเป็นหนึ่งเดียวกันเหมือนดวงตะวันที่มีดวงเดียว เรื่องส่วนตัวให้วางอุเบกขา เรื่องพระศาสนาให้เอาอุเบกขาวาง จิตสดใสเมื่อใจสิ้นระแวงเหมือนดวงจันทร์ส่องแสงในคืนวันเพ็ญ ธรรมกายคือพระในตัวคุณที่เข้าถึงได้ด้วยการทำใจหยุดนิ่ง
ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าคำขวัญต้องตอกย้ำซ้ำเดิมให้ขึ้นปากขึ้นใจ แล้วพร้อมใจกันสวดสรรเสริญคุณพระรัตนตรัยซึ่งมีพระคุณหาประมาณมิได้ บทสวดถอดเพี้ยนเกือบทั้งหมด ตามด้วยบรรทัด jingle ช่วงพัก
ช่วงนำนั่งสมาธิหลังปิดรายการ เรียนเชิญทุกท่านนั่งหลับตาเบา ๆ ทำใจเบิกบานเหมือนดอกบัวรับแสงดวงตะวัน คลายจากนิวรณ์ทั้งกามฉันทะ พยาบาท ถีนมิทธะ วิจิกิจฉา วางใจที่ศูนย์กลางกาย ตรึกดวงใสหยุดในหยุดจนเห็นดวงธรรมในดวงธรรม กายในกาย นั่งนิ่งราวสามนาที แล้วประมวลบุญทั้งทาน ศีล ภาวนาให้เป็นโดมบุญ เหมือนคลิกคอมพิวเตอร์เบา ๆ ให้โปรแกรมบุญทำงาน อธิษฐานให้บุพการีและครอบครัวเป็นครอบครัวธรรมกาย ครอบครัวมหาเศรษฐีผู้ใจบุญ มีดวงตาเห็นธรรม แล้วแผ่เมตตาให้สรรพสัตว์เหมือนญาติ ขยายกระแสเมตตาเต็มโลกเต็มจักรวาล ท้ายไฟล์เป็นบทสัพพพุทธานุภาเวนะ บูชาพระรัตนตรัย พุทโธ ธัมโม สังโฆ เม นาโถ และเชิญนักเรียนกราบพระอาจารย์และคณะสงฆ์พร้อมอวยพร ไฟล์จบตรงคำสาธุท้ายรายการ
เวลาเริ่มของช่วง คำสะกด tag ที่ขาด ช่วงที่ยังไม่มีในผัง หรือลิงก์เสีย บอกได้ที่นี่ - คนที่ฟังจริงเห็นสิ่งที่คลังนี้มองไม่เห็น
เข้าสู่ระบบด้วยปุ่มด้านบนของหน้าก่อน แล้วช่องเขียนถึงผู้ดูแลจะขึ้นที่นี่