ฟังธรรม

เปรียบว่าความรู้ตรงนี้เหมือนหญ้าปากคอกที่วัวเดินผ่านไปกินหญ้าไกล ๆ เพราะเราได้ยินพระพูดแต่ฟังผ่าน ไม่ค่อยให้ความสำคัญกับการฟังธรรม จึงไม่ได้รับความรู้ตรงนี้ บางคนยังคิดว่าพระเทศน์ไม่รู้เรื่อง หรือไปเทศน์แข่งกับพระ หรือไม่ให้เกียรติพระที่กำลังนำคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้ามาแสดงธรรม กลับนั่งคุยกันเรื่องอื่น พระก็หมดอารมณ์ ทั้งที่โยมใส่บาตรให้พระได้บำเพ็ญสมณธรรมทำพระนิพพานให้แจ้ง พระจึงตั้งใจจะตอบแทนโยมด้วยของที่ดีกว่า แต่โยมก็ไม่เอา

เล่าว่าเมื่อคืนหลวงพ่อทัตตชีโวไปแสดงธรรมที่บาห์เรน ตอนสี่ทุ่มครึ่งผู้ฟังยังตื่นตัว แต่พอถึงตีสองก็ปลื้มอยู่แต่สังขารมีข้อจำกัด ง่วงและเหนื่อยเพราะเพียรเตรียมงานมา บางทีไม่ทราบว่าฟังไปได้อะไร แต่ตอนนี้รู้แล้วว่ามันดี แล้วไล่อ่านอานิสงส์การฟังธรรมห้าประการ คือได้ฟังเรื่องที่ยังไม่เคยฟัง ทำให้เรื่องที่เคยฟังแล้วชัดเจนยิ่งขึ้น ทำให้หมดความสงสัย ทำความเห็นให้ถูกต้อง และจิตย่อมผ่องใส

ขยายข้อแรกว่าการฟังธรรมทำให้เรามีความรู้เพิ่มจากที่เคยรู้ โดยเฉพาะเรื่องสำคัญของชีวิตคือบาป บุญ คุณโทษ ผิด ถูก ดี ชั่ว สิ่งใดควรทำสิ่งใดไม่ควรทำ ความรู้ตรงนี้โลกไม่ค่อยมีสอนกัน เขาสอนแต่ความรู้ที่จะทำมาหากิน ทำให้รวย แข่งขันสู้เขาได้ ทำให้เศรษฐกิจสูงขึ้น แล้วก็เบียดเบียนแก่งแย่งกันไปจนหมดเวลาของชีวิต จึงไม่เคยได้ยินความจริงของชีวิตว่านรกมีจริง สวรรค์มีจริง กฎแห่งกรรมมีจริง ข้อที่สองคือสำหรับผู้ที่เคยฟังมาแล้วแต่ยังคลุมเครือ ก็จะจำได้ชัดเจนและเข้าใจชัดขึ้น ที่ไม่รู้ก็รู้ ที่รู้แล้วก็ชัดขึ้น ข้อที่สามที่สงสัยก็หายสงสัย เข้าใจว่าอย่างนี้จึงจะถูกหลักวิชา ข้อที่สี่พอหายสงสัยความเห็นก็ตรงและถูกต้องตามความจริงของบัณฑิตนักปราชญ์และความจริงของชีวิต ทำให้ดำเนินชีวิตได้ถูกต้อง ปิดอบายไปสวรรค์ไปนิพพานได้ ข้อที่ห้าจิตย่อมผ่องใส ครูไม่ใหญ่ตั้งข้อสังเกตว่าน่าจะจิตผ่องใสก่อนแล้วจึงทำความเห็นได้ถูก