ฟังธรรม

เปรียบว่าความรู้ตรงนี้เหมือนหญ้าปากคอกที่วัวเดินผ่านไปกินหญ้าไกล ๆ เพราะเราได้ยินพระพูดแต่ฟังผ่าน ไม่ค่อยให้ความสำคัญกับการฟังธรรม จึงไม่ได้รับความรู้ตรงนี้ บางคนยังคิดว่าพระเทศน์ไม่รู้เรื่อง หรือไปเทศน์แข่งกับพระ หรือไม่ให้เกียรติพระที่กำลังนำคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้ามาแสดงธรรม กลับนั่งคุยกันเรื่องอื่น พระก็หมดอารมณ์ ทั้งที่โยมใส่บาตรให้พระได้บำเพ็ญสมณธรรมทำพระนิพพานให้แจ้ง พระจึงตั้งใจจะตอบแทนโยมด้วยของที่ดีกว่า แต่โยมก็ไม่เอา

เล่าว่าเมื่อคืนหลวงพ่อทัตตชีโวไปแสดงธรรมที่บาห์เรน ตอนสี่ทุ่มครึ่งผู้ฟังยังตื่นตัว แต่พอถึงตีสองก็ปลื้มอยู่แต่สังขารมีข้อจำกัด ง่วงและเหนื่อยเพราะเพียรเตรียมงานมา บางทีไม่ทราบว่าฟังไปได้อะไร แต่ตอนนี้รู้แล้วว่ามันดี แล้วไล่อ่านอานิสงส์การฟังธรรมห้าประการ คือได้ฟังเรื่องที่ยังไม่เคยฟัง ทำให้เรื่องที่เคยฟังแล้วชัดเจนยิ่งขึ้น ทำให้หมดความสงสัย ทำความเห็นให้ถูกต้อง และจิตย่อมผ่องใส

ขยายข้อแรกว่าการฟังธรรมทำให้เรามีความรู้เพิ่มจากที่เคยรู้ โดยเฉพาะเรื่องสำคัญของชีวิตคือบาป บุญ คุณโทษ ผิด ถูก ดี ชั่ว สิ่งใดควรทำสิ่งใดไม่ควรทำ ความรู้ตรงนี้โลกไม่ค่อยมีสอนกัน เขาสอนแต่ความรู้ที่จะทำมาหากิน ทำให้รวย แข่งขันสู้เขาได้ ทำให้เศรษฐกิจสูงขึ้น แล้วก็เบียดเบียนแก่งแย่งกันไปจนหมดเวลาของชีวิต จึงไม่เคยได้ยินความจริงของชีวิตว่านรกมีจริง สวรรค์มีจริง กฎแห่งกรรมมีจริง ข้อที่สองคือสำหรับผู้ที่เคยฟังมาแล้วแต่ยังคลุมเครือ ก็จะจำได้ชัดเจนและเข้าใจชัดขึ้น ที่ไม่รู้ก็รู้ ที่รู้แล้วก็ชัดขึ้น ข้อที่สามที่สงสัยก็หายสงสัย เข้าใจว่าอย่างนี้จึงจะถูกหลักวิชา ข้อที่สี่พอหายสงสัยความเห็นก็ตรงและถูกต้องตามความจริงของบัณฑิตนักปราชญ์และความจริงของชีวิต ทำให้ดำเนินชีวิตได้ถูกต้อง ปิดอบายไปสวรรค์ไปนิพพานได้ ข้อที่ห้าจิตย่อมผ่องใส ครูไม่ใหญ่ตั้งข้อสังเกตว่าน่าจะจิตผ่องใสก่อนแล้วจึงทำความเห็นได้ถูก

บอกว่าพรุ่งนี้เป็นวันพระ ให้ไปทำนุบำรุงพระพุทธศาสนาที่วัดใกล้บ้าน ดูแลพระให้ดีเป็นทางมาแห่งบุญ ท่านจะได้มีกำลังทำความเพียรทำพระนิพพานให้แจ้ง และเราได้สั่งสมบุญกิริยาวัตถุสิบประการ ทั้งทาน ศีล ภาวนา ฟังธรรม เวลาไปฟังธรรมต้องเคารพในธรรม ตั้งใจฟังอย่างสงบ ให้เกียรติผู้แสดงธรรม มีปีติก็สาธุ เทศน์จบแล้วเข้าไปชื่นชมให้กำลังใจ เหมือนนักกีฬาต้องการกองเชียร์ และบอกท่านล่วงหน้าว่าวันพระหน้าอยากฟังธรรมเรื่องอะไร ท่านจะดีใจที่มีคนใฝ่ศึกษาและได้ใช้เวลาศึกษาความรู้มาถ่ายทอด เป็นการเกื้อกูลกัน

ครูไม่ใหญ่บอกว่าตอนแรกลมยังขึ้น ตอนนี้ติดลมแล้ว เวลาพระท่านขึ้นภาษาบาลี นั่นเป็นภาษาของพระพุทธเจ้า ต้องทำใจนิ่ง ๆ แม้ฟังไม่รู้เรื่องให้รู้ว่าท่านกำลังอ้างอิงคำศักดิ์สิทธิ์ ไม่ได้พูดเอง แม้เทวดาก็เลื่อมใส ในอากาศมีเทวดา ยักษ์ คนธรรพ์มาฟังธรรมมาก แล้วเล่าถึงสัตว์ที่ไม่ต้องผ่านการเป็นมนุษย์ แค่ฟังธรรมภาษาบาลีแล้วจิตเลื่อมใส ใสกระจ่างเหมือนเพชร ก็ไปเป็นเทพบุตรทันที (ช่วงเล่าเรื่องนี้ถอดเพี้ยนปนภาษาต่างประเทศ ไม่ได้ยินชื่อสัตว์) จึงให้ตั้งใจฟังพระสวดบาลี ถ้าไม่รู้เรื่องก็ไปศึกษาเสีย ดูอย่างอาจารย์ลูกเป็นตัวอย่าง

การฟังธรรมทำให้มีปัญญาบารมี ถ้าเคารพการฟังธรรม ไม่คุยกันขณะพระแสดงธรรม จะได้รับความเคารพจากบริวาร พูดอะไรคนอยากฟังอยากเชื่อ อ่อนน้อมถ่อมตนเข้าไปขอฟังธรรมจะได้เกิดในตระกูลสูง แล้วให้ปฏิบัติธรรม สวดมนต์ภาวนาจนเห็นพระในตัว วันพระอย่าปล่อยให้ผ่านไปเปล่า เป็นโอกาสสั่งสมบุญและปัญญา ปิดอบายไปสวรรค์ พระพุทธศาสนาเจริญ พระได้ทำความเพียรศึกษาธรรมะแล้วถ่ายทอดให้เพื่อนมนุษย์เข้าถึงความสุขภายใน เราก็ได้ช่วยขยายความสุขทางอ้อม สิ่งดี ๆ เกิดขึ้นที่วัด