ep118 ผังเวลา 50 ช่วง
ผลการปฏิบัติธรรม (136) กองเสบียง (87) มหารัตนวิหารคด (64) พระธรรมกายประจำตัว (49) วันคุ้มครองโลก 2549 (44) มหาสุวรรณนิธิ (29) ดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ (24) พระมหาชนก (24) ที่สุดแห่งธรรม (20) วันพระ (20) ปิดอบายไปสวรรค์ (16) พุทธบุตร (16) เดนมาร์ก (13) เส้นเลือดในสมองแตก (13) ฆ่าตัวตาย (11) บุคคลในประวัติศาสตร์ (11) พระโปลชนก (9) อายุยืน (9) ติดตั้งจานดาวธรรม (8) รื้อผังจน (8) รูปเคารพ (8) สวีเดน (8) วิริยบารมี (7) อดีตชาติ (7) อุโบสถศีล (7) คนธรรพ์ (5) มะเร็งลำไส้ (5) อายุ วรรณะ สุขะ พละ ปฏิภาณ (5) โยชน์ (5) คุณย่ารักความสะอาด (4) สามีเป็นคริสต์ (4) องค์พระใส (4) เจ้าอาวาสหนึ่งหมื่นวัด (4) โรคหัวใจ (4) ถวายยารักษาโรค (3) ลางสังหรณ์ (3) วัดพุทธโคเปนเฮเกน (3) แอบนั่งสมาธิ (3) ต้อนรับพุทธบุตร (2) ทัสสนานุตตริยะ (2) นักทำนายอดีตชาติ (2) นางมณีเมขลา (2) ปลูกถั่วได้ถั่ว (2) สัมผัสที่หก (2) หนึ่งอำเภอหนึ่งทุน (2) หล่อพระ (2) เพลงสวีเดนฝันถึงสันติภาพ (2) เรือแตกกลางมหาสมุทร (2) ความเชื่อเรื่องตายแล้วเกิดใหม่ (1) ความเพียรที่ไม่มีโทษ (1) ความไม่มีโรคเป็นลาภอันประเสริฐ (1) ตาลปัตร (1) นาฬิกาที่เงียบยี่สิบปีดังขึ้นเอง (1) พระบังบด (1) พุทธบุตรอายุร้อยปี (1) มหาสมณเทพบุตร (1) เรือจำลองของโคลัมบัส (1) แก้วสามดวง (1)
ไฟล์เริ่มกลางรายการ ไม่มีช่วงเปิดรายการ คาถา และการบ้าน บรรทัดแรกเป็นบรรทัด jingle ตามด้วยท้ายคำพูดของครูไม่ใหญ่เรื่องแต่งตัวออกจากบ้านไปทำงานแล้วให้มีรอยยิ้มบนใบหน้า (ถอดเพี้ยน) จากนั้นเป็นเพลง Do You Love Me? บอก ที่ถอดได้แต่ท่อนภาษาอังกฤษเป็นช่วง ๆ ต่อด้วยช่วงไม่มีบรรทัดถอดเสียงราว 45 วินาทีก่อนครูไม่ใหญ่พูดต่อ
ครูไม่ใหญ่ทวนท่อนถ้าเธอจะไปกับฉัน ว่าอย่างไรก็ต้องว่าตามกัน แล้วถามว่าอะไรมันที่สุด คือการสร้างบารมี เรามาเกิดเพื่อสร้างบารมีไปสู่ที่สุดแห่งธรรม จะพักกลางทางเฉพาะที่ดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ ไม่แวะพักภพอื่น ทั้งภพมนุษย์ ภุมมเทวา รุกขเทวา อากาสเทวา นาค ครุฑ คนธรรพ์ วิทยาธร ดาวดึงส์ หรือยามา เพราะเวลามันมากเกินไป ดุสิตบุรีเป็นที่ชุมนุมของพระโพธิสัตว์ทั้งที่ยังไม่ได้รับพุทธพยากรณ์และที่ได้รับแล้วซึ่งจะตรัสรู้ในอนาคตแน่นอน รวมถึงพระอริยบุคคล วงบุญพิเศษเหมือนวัดอยู่บนสวรรค์ มีมหาสมณเทพบุตรและสมณเทพบุตร อยากรู้จักต้องทำใจหยุดใจนิ่งและศึกษาวิชชาธรรมกาย
อีก 24 วันจะถึงวันคุ้มครองโลก ให้ใช้เวลานี้สร้างบารมีให้เต็มที่ทั้งทำเองและชวนคนอื่น รักษาใจให้ใสตามหลักวิชาการสั่งสมบุญ ใจใสทั้งก่อนทำ ขณะทำ และหลังทำ ช่วงนี้คือช่วงก่อนทำ ให้นำมหาสุวรรณนิธิทุกระดับ ตั้งแต่จุลเศรษฐี มหาเศรษฐี ถึงบรมเศรษฐี ที่เป็นโลหะสีทองซึ่งจะนำมาหล่อพระธรรมกายประจำตัวที่ประดิษฐานในมหาธรรมกายเจดีย์หนึ่งแสนองค์ มาไว้ที่กลางกาย ทำใจหยุดนิ่งจนสีทองแปรเป็นแก้วใส ใจก็ใสและขยาย เหมาะเป็นภาชนะรองรับบุญใหญ่ไม่หกไม่หล่น บุญนี้จะทำให้ได้สมบัติทั้งสามง่าย ๆ ไม่มีวิบัติ จึงชวนวันที่ 22 เมษายนมาหล่อพระกัน ท้ายช่วงไม่มีบรรทัดถอดเสียงราวหนึ่งนาทีครึ่ง
ครูไม่ใหญ่ชวนมาหล่อพระ จะหล่ออะไรก็ได้แต่อานิสงส์ไม่เท่าหล่อพระ เพราะพระพุทธรูปเป็นสัญลักษณ์แทนพระสัมมาสัมพุทธเจ้า แทนธรรมะที่พระองค์ตรัสรู้และนำมาสอน และหมายถึงกายตรัสรู้ธรรมคือพระธรรมกายที่มีอยู่ในตัวมนุษย์ทุกคน รูปเคารพต้องใช้ปัญญาพิจารณา รูปที่หมายถึงผู้รู้แจ้งเห็นแจ้งในธรรมทั้งปวงควรยกไว้สูงบนหิ้งเป็นเครื่องระลึกถึงพระพุทธเจ้า ทำอย่างนี้ปิดอบายไปสวรรค์ ถ้าทำลายสักการะก็ปิดสวรรค์ไปอบายยาวนาน อย่างน้อยมหานรก แรงกว่านั้นถึงโลกันตนรก ส่วนรูปเคารพที่ดูแล้วทำให้เกิดโมหะไม่ทำให้ปัญญาเจริญเป็นอีกเรื่องหนึ่ง เหมือนเรื่องที่เกิดขึ้นเร็ว ๆ นี้ (ไม่ได้ระบุว่าเรื่องอะไร) ควรศึกษาไว้ให้ดี แล้วชวนมาหล่อพระหนึ่งแสนองค์
วันนี้มีข่าวดีว่ามติเป็นเอกฉันท์แล้ว จะไปกราบอาราธนาพุทธบุตรผู้มีบุญหนึ่งหมื่นวัดแรกทั่วประเทศมาเป็นเนื้อนาบุญ มาเจริญพุทธมนต์ที่มหารัตนวิหารคดรอบมหาธรรมกายเจดีย์ซึ่งยาวรอบละสามกิโลเศษ เป็นชุดแรกของโลกที่ได้นิมนต์ท่านมากลั่นมหารัตนวิหารคด รวมพระผู้ติดตามแล้วเรียงหลายแถวได้ระยะทางหนึ่งโยชน์ คือ 16 กิโลเมตร เท่าระยะจากวัดพระธรรมกายถึงดอนเมือง ครูไม่ใหญ่ชวนนึกภาพแถวพุทธบุตรต่อกันไปถึงดอนเมือง ที่เคยเห็นกันคือพระจำนวนมากแต่วัดจำนวนน้อย แต่นี่ทั้งวัดจำนวนมากและพระจำนวนมาก ไม่ใช่เรื่องธรรมดาเลย
วันนั้นจะได้ถวายไทยธรรมแด่พุทธบุตร นอกจากปัจจัยสี่ที่ท่านจะนำไปใช้ในงานพระศาสนา ถวายปัจจัยได้เป็นผู้มีทรัพย์มาก รื้อผังจนกันไปเลย ถวายย่ามซึ่งเป็นคลังเก็บทรัพย์ ทรัพย์จะไม่เสื่อมด้วยภัยต่าง ๆ ทั้งอัคคีภัย โจรภัย ถวายยารักษาโรคให้ท่านแข็งแรงไปทำพระนิพพานให้แจ้งและถ่ายทอดความรู้ของพระพุทธเจ้า เราก็จะแข็งแรง ไม่เจ็บไม่ป่วย อายุยืน บุญนี้คุ้มครองจากวิบากกรรมที่ดำเนินชีวิตผิดพลาดมาทุกชาติซึ่งรอช่องส่งผล ความไม่มีโรคเป็นลาภอันประเสริฐ รวยแต่ป่วยก็ไม่เกิดประโยชน์ ร่างกายแข็งแรงนั่งนอนเป็นสุข ปฏิบัติธรรมและสร้างบารมีสะดวก ครูไม่ใหญ่ชวนคิดว่าแต่ละชาติเสียค่าหมอค่ายาไปมาก เกิดก็เสีย แก่ก็เสีย เจ็บก็เสีย ตายก็เสีย ถ้าปกป้องตรงนี้ได้ทรัพย์ก้อนนี้ก็มาสร้างบารมี ร่างกายแข็งแรงนั่งสมาธิได้ทั้งวันทั้งคืน ช่วงท้ายถอดเพี้ยนเป็นช่วง ๆ
ไทยธรรมยังมีจีวร นอกจากเราจะมีผ้าเหลือเฟือใช้เองและแจกจ่ายในอนาคต ผิวพรรณยังดี ฝุ่นไม่เกาะ (ช่วงกลางถอดเพี้ยนอ่านไม่ได้) ถวายร่มแล้วจะอยู่ร่มเย็นเป็นสุข ส่วนรองเท้าตัดออกเพราะไม่ได้วัดขนาดเท้าท่าน กลัวท่านเอาไปทิ้ง ที่ยังเหลือคือตาลปัตร ซึ่งเพิ่งคิดออกตอนนี้ เวลาไม่ทันเพราะต้องเพิ่มคนทำงานอีกเท่าตัวและติดช่วงสงกรานต์ จึงยังไม่ทราบว่าจะมีหรือไม่ แต่อยากมีเพราะท่านต้องใช้ทั้งเวลาสวดมนต์และเทศน์ แล้วจะได้ถวายภัตตาหาร ได้พรห้าประการ คืออายุยืน ผิวพรรณผ่องใส มีความสุข ร่างกายแข็งแรงมีกำลัง และมีปฏิภาณไหวพริบ
วันนั้นยังได้ฟังพรจากท่าน การเห็นพุทธบุตรจำนวนมากเป็นทัสสนานุตตริยะ การเห็นที่ประเสริฐ แม้เทวดายังอยากเห็นพุทธบุตร เห็นจำนวนมากอย่างนี้ยิ่งเป็นมหามงคลเพราะเห็นได้ยาก แม้พระเองก็ยังไม่เคยเห็นพระเยอะขนาดนี้ จึงเป็นจังหวะดีที่จะเอาบุญใหญ่ ครูไม่ใหญ่คิดว่าไทยธรรมทั้งหมดนี้ให้เริ่มกันวัดละบาท หนึ่งหมื่นวัด โดยครูไม่ใหญ่เริ่มต้นวัดละหนึ่งร้อยบาท แล้วแบ่งบุญให้นักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลกทุกคน ก่อนเข้าเพลงเราคือผู้ออกแบบชีวิต
เพลงเราคือผู้ออกแบบชีวิต เนื้อหาบอกว่าชีวิตจะเป็นอย่างไรเราออกแบบได้เอง อยากเป็นมหาเศรษฐีหรืออยากเป็นอะไรก็แล้วแต่ใจของเรา ถอดได้เพียงท่อนเปิดและอีกท่อนหนึ่ง ช่วงกลางไม่มีบรรทัดถอดเสียง
จากการไปกราบอาราธนาหนึ่งหมื่นวัดทั่วประเทศ ได้ข่าวว่ามีพระเถระอายุร้อยปีขึ้นไปหลายรูป บางรูปอยากมามากแต่สังขารไม่ไหว ขอให้พรแทน ซึ่งอย่างน้อยท่านคงอยากให้พวกเรามีอายุยืนเหมือนท่าน บางรูปอาจนิมนต์มาได้ ให้ช่วยกันอธิษฐานให้ท่านแข็งแรงเดินมาได้ หลายรูปอยากมาแต่พระในวัดห่วงใย บางรูปถึงกับบอกให้หามไป ครูไม่ใหญ่ปลื้ม และว่าไม่แน่อาจมีพระบังบด (ถอดเสียงว่า พระบังบท ยังไม่ยืนยันการสะกด) ที่อายุยืนแต่บังตัวไม่ให้ใครเห็น มีหูทิพย์ตาทิพย์ จึงให้ช่วยกันอธิษฐานอาราธนาให้มาสักองค์สององค์ ไม่เปิดเผยตัวก็ไม่เป็นไร และบอกว่าพรุ่งนี้อาจมีเรื่องพระบังบดมาเล่าให้ฟัง
ก่อนไปสวีเดน ครูไม่ใหญ่ขอทำความตกลงเรื่องผู้ที่จะมาร่วมงาน เดิมไม่มีรายการกลั่นมหารัตนวิหารคดและไปกราบอาราธนาพุทธบุตรหนึ่งหมื่นวัด มีแค่หล่อพระหนึ่งแสนองค์ พอมีเมกะโปรเจกต์ที่ไม่มีใครทำนี้ขึ้นมา ตั้งใจว่าปีนี้จะทำสามครั้ง เมษายน สิงหาคม และธันวาคม ครั้งละหนึ่งหมื่นวัดไม่ซ้ำกัน ให้ได้รู้จัก ถวายทาน และฟังธรรมจากพระทั่วประเทศ นักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลกที่อยู่นอกประเทศไทยมาได้ก็มา มาไม่ได้ให้ดูทางจอ ผู้มาร่วมงานต้องทำหน้าที่เป็นเจ้าของวัด ต้อนรับพุทธบุตรทุกรูป ทักทาย ไหว้ กราบ และพูดกับท่านให้เป็น ผู้ชายที่อยากช่วยถือย่ามก็ระวังอย่าคว้าย่ามท่านหนีไปจนท่านกลับวัดไม่ถูก (พูดเล่น) วิธีต้อนรับจะค่อยคุยกันใน 24 วันนี้ เพราะสิ่งที่ทำจะถูกบันทึกเป็นประวัติศาสตร์ให้ชนรุ่นหลังศึกษาว่าเดินผ่านพระ ต้อนรับพระ และปฏิสันถารกับพระควรทำอย่างไร เราคือบุคคลในประวัติศาสตร์ แล้วชวนดูภาพธุดงค์อีกครั้ง
ครูไม่ใหญ่ให้ดูภาพธุดงค์อีกครั้ง (ชื่องานถอดว่า ธุดงค์กลั่นแผ่นดิน ยังไม่ยืนยัน เป็นภาพชุดเดียวกับที่ฉายตอนก่อน) ช่วงแรกไม่มีบรรทัดถอดเสียงราวหนึ่งนาที แล้วเป็นเพลงที่ไม่ได้ประกาศชื่อ เนื้อเพลงสรรเสริญมหาธรรมกายเจดีย์ที่งามล้ำ เป็นที่พึ่งของชาวโลก ถอดเพี้ยนเป็นส่วนใหญ่
ช่วงพักคั่นรายการราวสามนาที ถอดได้แต่บรรทัด jingle นี่คือประโยคแรก พักสักหน่อย ก็กลับมาแล้ว ซ้ำหลายรอบ ไม่มีเนื้อหา
ใครเห็นภาพนั้นกี่ครั้งก็ปีติ คราวนี้ก็จะเป็นวันประวัติศาสตร์เหมือนกัน คือการกลั่นมหารัตนวิหารคดโดยพุทธบุตรทั่วประเทศหนึ่งหมื่นวัด ยาวหนึ่งโยชน์ 16 กิโลเมตร (ช่วงนี้ถอดปนภาษาอังกฤษอ่านไม่ได้บางส่วน) ขออนุโมทนาทั้งการมาร่วมพิธี การมาสร้างบารมี และการมาเป็นต้นแบบที่ดีในการต้อนรับพุทธบุตร เพราะเดี๋ยวนี้ชาวพุทธมองข้ามพุทธบุตร มองข้ามขนบธรรมเนียมประเพณีที่ดีงาม เดินผ่านพระก็ทำไม่เป็นแล้ว ถ้าปล่อยไว้จะล่มสลาย ถึงเวลาฟื้นฟู ถ้าต้อนรับดูแลท่านถูกหลักวิชา ท่านก็ทำหน้าที่เนื้อนาบุญและอายุพระศาสนา เราจะเห็นพุทธบุตรที่งดงามทุกอิริยาบถ ญาติโยมก็งดงามตาม พุทธบริษัทก็งดงามไปด้วย ที่ผ่านมาเราก็มีส่วนทำให้มันฟุบแฟบเพราะไม่ทำสิ่งดี ๆ ตอนนี้จึงต้องช่วยกันฟื้นฟู ไม่งั้นจะมาเกิดทำไม
ครูไม่ใหญ่ทวนท่อนถ้าเธอจะไปกับฉัน ว่าอย่างไรก็ต้องว่าตามกัน แล้วนำว่าวาทะธรรม 072 สามรอบ สิ่งที่ต้องสั่งสมคือบุญกุศล สิ่งที่ต้องแสวงหาคือพระรัตนตรัยภายใน เป้าหมายชีวิตคือที่สุดแห่งธรรม ที่พักระหว่างทางคือดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ ท้ายช่วงไม่มีบรรทัดถอดเสียงราวหนึ่งนาที
เพลงที่ไม่ได้ประกาศชื่อ ถอดได้แค่ท่อนว่าฉันเป็นคนหัวใจ... (เพี้ยน) ตามด้วยช่วงพักคั่นรายการราวสี่นาทีที่ถอดได้แต่บรรทัด jingle พักสักหน่อย ก็กลับมาแล้ว ซ้ำหลายรอบ
ครูไม่ใหญ่บอกว่าจะมาสู่ประเทศสวีเดนกันเลย และเปิดช่วงด้วยเพลงนี้ แต่ไม่ได้ประกาศชื่อเพลง ช่วงเพลงไม่มีบรรทัดถอดเสียง มีแต่บรรทัด jingle ซ้ำคั่นอยู่ราวสองนาที
ครูไม่ใหญ่ชวนนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลกมากล่าวคำทักทายชาวสวีเดน ผู้ประสานงานเขียนประโยคภาษาสวีเดนมาให้หลายประโยคแต่อ่านไม่ไหว จึงทักทายด้วยประโยคแรก เฮ อัลลา (ถอดเสียงเพี้ยน) สวัสดีชาวสวีเดนทุก ๆ คน ซ้ำหลายรอบ บรรทัดต่อไปไม่กล้าอ่าน แต่ว่าภาษาสวีเดนไม่ยาก มีคำว่า อื้อ อื้อ
ฟังผลการปฏิบัติธรรมของผู้มีบุญชาวสวีเดน ผู้เขียนเป็นกัลยาณมิตร อายุ 53 ปี (ชื่อถอดเสียงว่า สภิษฐ์ หรือ สถิต พันธุวัฒนา ยังไม่ยืนยันการสะกด) ครูไม่ใหญ่ให้ทายว่าเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย แล้วจดหมายเฉลยว่ามาแต่งงานกับสามีชาวสวีเดนได้สามปี ช่วงแรกไม่รู้อะไรเลย ไม่รู้ภาษาสวีเดน อ่านไม่ออกเขียนไม่ได้ ครูไม่ใหญ่ว่าคนเป็นใบ้ยังนั่งยิ้มได้ แต่คนพูดได้แล้วสื่อสารไม่รู้เรื่องเป็นทุกข์อย่างหนึ่ง ทั้งพ่อแม่และน้อง ๆ ก็พากันตายจากไปหมด ผู้เขียนเครียดจัด มืดทุกด้านจนอยากฆ่าตัวตาย ครูไม่ใหญ่เตือนว่าฆ่าตัวตายร้ายกว่าฆ่าคนอื่น นอกจากติดคุกยังไปอบาย ท้ายช่วงถอดเพี้ยนปนภาษาอังกฤษอ่านไม่ได้
ผู้เขียนเล่าว่าเห็นพระรูปหนึ่งแต่ไม่ทราบว่าเป็นใคร ครูไม่ใหญ่แซวว่าอยู่ในวัดมานานแล้วยังไม่รู้จัก ท่านยังหนุ่มมาก ใบหน้ายิ้มแย้มมีเมตตา ครูไม่ใหญ่ต่อมุกว่ายิ้มได้เมื่อปัจจัยมา ยิ้มไม่ออกเมื่อปัจจัยไป แล้วสอนว่าให้ยิ้มได้เมื่อภัยมา ผู้เขียนได้ฟังธรรมจากท่านซึ่งไม่เคยได้ยินที่ไหนมาก่อน ยังจำได้ถึงวันนี้คือปลูกถั่วได้ถั่ว ปลูกงาได้งา ช่วงกลางถอดเพี้ยนเป็นคำซ้ำอ่านไม่ได้ราวหนึ่งนาที ต่อมาสามีนึกอย่างไรไม่ทราบ ไปตามช่างมาติด DMC ให้ ผู้เขียนดีใจมาก ดูทุกวันไม่ยอมขาด
ครูไม่ใหญ่เล่าภาพในเพลงที่ออกตอนเปิดรายการ ชายหนุ่มนั่งกลุ้มฟุ้งซ่านอยู่ในโรงแรม แล้วให้ฟังเสียงเด็ก ๆ ร้องเพลงอีกครั้ง ไม่ได้ประกาศชื่อเพลง ท่อนที่ถอดได้คือทำไมคุณจึงต้องไปท้อแท้ใจ ทำใจนิ่ง ๆ อยู่ที่กลางกาย ดวงตะวันสว่าง แล้วฉันก็จะหายท้อแท้ใจ แล้วฉันก็มีความหวังและกำลังใจ เป็นเพลงให้กำลังใจคนท้อแท้ด้วยการทำใจนิ่ง ครูไม่ใหญ่คั่นกลางว่าฟังแล้วความท้อแท้ในใจมลายหายสูญไป แล้วให้ฟังอีกรอบ
จดหมายของกัลยาณมิตรจากสวีเดนต่อ (บรรทัดแรกถอดขาดความ) สามีรักมากจึงบังคับห้ามนอนดึกเด็ดขาด ต้องนอนให้ได้แปดชั่วโมงและคอยจับเวลาเหมือนนักกีฬา แต่ผู้เขียนดู DMC แล้วคิดว่าเวลาของชีวิตจะมีคุณค่าเมื่อได้นั่งสมาธิเท่านั้น จึงแอบย่องตอนกลางคืนตอนสามีหลับไปนั่งที่ห้องโถงบ้าง ตามมุมมืดบ้าง สุดท้ายพบว่าที่สงบที่สุดในบ้านคือห้องน้ำ เข้าไปปิดไฟให้มืดแล้วนั่ง ครูไม่ใหญ่ว่าคนที่มีคนคอยห้ามกลับรักการนั่ง ส่วนคนที่นั่งสะดวกสบายกลับไม่ค่อยทำ เวลาทองคือช่วงก่อนสามีตื่นกับหลังสามีหลับ ยิ่งดึกยิ่งดี ถ้าสามีไม่อยู่บ้านยิ่งวิเศษ ทุกครั้งที่มีเวลาแม้เพียงห้านาที ระหว่างรอรถเมล์ หรือยาวเป็นชั่วโมงก็ใช้นั่งสมาธิ และได้รับความสบายและความสุขทุกครั้ง
ผู้เขียนนั่งสมาธิทุกวัน ขณะหนึ่งภาวนาสัมมาอะระหังไปเรื่อย ๆ สักครู่คำภาวนาเงียบหายไปคล้ายหลับแต่ยังรู้ตัวมีสติ รู้สึกนิ่งมาก เบามาก สบายอย่างบอกไม่ถูก รู้สึกเหมือนไม่มีมือไม่มีเท้า แล้วเห็นดวงดาวดวงเล็ก ๆ อยู่ไกล ๆ ใสและนวลสวย รู้สึกชุ่มเย็นไปหมด ทำใจสบายดูไปเรื่อย ๆ จากดวงนั้นก็เห็นองค์พระขนาดเล็กใสมากจนเห็นชัดเจน เย็นซาบซ่านทั้งกายและใจ เหมือนเวลาไปหายใจใกล้ ๆ เครื่องปรับอากาศ โล่งไปหมด มีความสุขแบบที่ไม่เคยเจอมาก่อนในชีวิต ท้ายช่วงไม่มีบรรทัดถอดเสียงราวครึ่งนาที
เพลงภาษาไทยที่ไม่ได้ประกาศชื่อ ถอดท่อนร้องได้ว่า ไม่ต้องมีห้องอันกว้างใหญ่ ไม่ต้องมีการประชุมกัน เพียงแค่ทุกคนหลับตาเบา ๆ ไม่ต้องคิด ไม่ต้องพูด ทำใจนิ่ง ๆ สบาย นึกถึงดวงตะวันที่กลางกาย เมื่อสงครามภายในใจหยุดลง ไม่ช้าก็จะเข้าถึงความพอใจที่ไม่ต้องการอะไรอีก นอกจากให้ความรักปรารถนาดีต่อกัน สันติภาพของโลกเริ่มจากสันติสุขภายในใจด้วยวิธีง่าย ๆ เป็นเพลงเดียวกับที่ตอบเพลงสวีเดนที่ฝันถึงสันติภาพในตอนก่อน
เมื่อฝึกสมาธิแล้ว เพื่อน ๆ ทักว่าหน้าตาสดใสขึ้น ความคิดคำพูดเป็นระเบียบไม่สับสน จากที่เคยเป็นคนน้อยเนื้อต่ำใจก็มีใจเข้มแข็งองอาจขึ้น มีพลังแห่งความสุข วันหนึ่งเจ็บหัวใจมากรีบไปโรงพยาบาล หมอตรวจแล้วบอกว่าเป็นโรคกระเพาะ ให้ยาโรคกระเพาะกลับบ้าน แต่ก็ไม่หายเพราะเป็นที่หัวใจ มีบางจังหวะที่หัวใจหยุดเต้นกะทันหัน จึงพยายามเอาใจไว้ที่ศูนย์กลางกาย ท่องสัมมาอะระหัง นึกถึงบุญที่ทำทุกบุญ แล้วอาการก็ดีขึ้นโดยไม่ต้องกินยา เพื่อน ๆ บอกว่าคนอื่นเป็นอาการนี้มักไม่รอด ยิ่งมั่นใจในบุญ ตั้งแต่ทำบุญกับหมู่คณะและนั่งสมาธิ สุขภาพแข็งแรงขึ้นจนลืมไปว่าเป็นโรคหัวใจ
ผู้เขียนไม่รู้ว่าปัจจัยมาจากไหน มีให้ทำบุญได้ตลอดเวลาที่ต้องการ ได้รับมหาสุวรรณนิธิแล้วน้อมไว้กลางท้อง ภาวนาเบา ๆ เห็นมหาสุวรรณนิธิสว่าง ไม่ว่าจะนั่ง นอน ยืน เดิน ก็เห็นอยู่ตลอด ใจสบายมาก ครูไม่ใหญ่ว่าทำถูกหลักวิชา จะมีภาชนะรองรับบุญใหญ่ ผู้เขียนกราบขอบคุณครูไม่ใหญ่ที่เมตตา เวลาฟังครูไม่ใหญ่สอนจะร้องไห้ด้วยความซาบซึ้ง เพราะในชีวิตไม่มีใครสอนวิธีเตรียมตัวก่อนตาย ตอนนี้มีกำลังใจ ไม่ท้อแท้ อยากสู้ชีวิต ไม่คิดฆ่าตัวตายอีกแล้ว สามีที่เคยกีดกันก็ดูอ่อนลง ได้มาดูหลวงพ่อตอนพูดถึงสวีเดนวันแรก พอเพลงภาษาไทยดังขึ้นสามีตื่นเต้นมาก นั่งอ่านซับไตเติลแล้วร้องตามไปตลอดเพลง (ช่วงนี้ถอดปนภาษาต่างประเทศ) ตอนนี้สามีและผู้เขียนจะเดินทางมาร่วมงานหล่อพระธรรมกายแสนปลื้มปี 2549 ด้วย ครูไม่ใหญ่บอกว่าจะเปิดเพลงต้นฉบับให้สามีของเธอฟัง
ครูไม่ใหญ่บอกว่าจะเปิดเพลงต้นฉบับให้สามีชาวสวีเดนของผู้เขียนจดหมายฟัง ช่วงเพลงไม่มีบรรทัดถอดเสียงของเนื้อร้อง Whisper ถอดเป็นบรรทัด jingle พักสักหน่อย ก็กลับมาแล้ว ซ้ำราวสองนาทีครึ่ง อนุมานว่าเป็นเพลงสวีเดนที่ฝันถึงสันติภาพจากคำพูดก่อนและหลังช่วง (ครูไม่ใหญ่บอกหลังจากนั้นว่าเมื่อกี้ได้ฟังเจ้าของเดิมร้องแล้ว) ไม่ได้ประกาศชื่อเพลง
ครูไม่ใหญ่สรุปว่าผู้เขียน (เรียกว่าเทพธิดาสถิต ยังไม่ยืนยันการสะกดชื่อ) เจียดเวลาไม่ว่าจะดึกดื่นแค่ไหน เพราะที่บ้านคุมเข้มให้นอนแปดชั่วโมงตามหมอสั่งด้วยความรักความห่วงใย เธอเข้าใจแต่ก็ยังแอบมานั่งธรรมะแม้มีเวลาเพียงห้านาทีในห้องน้ำ น่าชื่นชมอนุโมทนา จากนั้นบอกว่าเมื่อกี้ได้ฟังเจ้าของเดิมร้องแล้ว ต่อไปเป็นเพลงเดิมแต่ร้องโดยฝ่ายหญิง
เพลงสวีเดนที่ฝันถึงสันติภาพที่ร้องใหม่โดยนักร้องหญิง ช่วงแรกไม่มีบรรทัดถอดเสียง แล้ว Whisper ถอดเนื้อร้องภาษาสวีเดนเพี้ยนปนภาษาอื่นอ่านไม่ได้ ตามด้วยบรรทัด jingle ซ้ำราวครึ่งนาที ไม่ได้ประกาศชื่อเพลง
ครูไม่ใหญ่เล่าว่าผู้ร้องชื่อฟางข้าว เป็นนักศึกษา ฝึกวันเดียวแล้วร้องอัดเสร็จวันนั้นเลย มีครูฝึกเป็นคนไทยที่ไปอยู่สวีเดนมานาน (ชื่อถอดได้ไม่ชัด) เพราะเพลงของโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาเป็นประเภทสุกเอาเผากิน ไม่มีเวลามาก ทั้งภาพและเพลงต้องทำวันต่อวัน วันหนึ่งเขียนได้หลายเพลงก็ต้องใส่กันอย่างนี้ แซวว่าตั้งแต่ร้องเพลงนี้ผู้ร้องขาวขึ้นเฉพาะดวงตากับฟัน และชมครูฝึกว่าเก่งจริง จากนั้นบอกว่าวันนี้เป็นวันพระ (ถอดว่า ...สิบห้า เดือนสี่) ให้คืนนี้ผ่านไปอย่างมีประโยชน์ จึงชวนศึกษาเรื่องพระโพธิสัตว์ว่ากว่าจะเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าลำบากเพียงใด ผ่านมินิซีรีส์ทศชาติชาดก พระมหาชนก ผู้ยิ่งด้วยวิริยบารมี ตอนที่เจ็ด
มินิซีรีส์ทศชาติชาดก พระมหาชนก ตอนที่เจ็ด ช่วงแรกไม่มีบรรทัดถอดเสียงราวครึ่งนาที แล้วทวนตอนที่แล้วว่าพระราชกุมารขอทรัพย์จากพระมารดาไปลงทุนค้าขายเพื่อชิงราชสมบัติของพระราชบิดากลับคืน พระมารดามอบแก้วสำคัญมีค่ามากให้สามดวง แต่ตรัสห้ามว่าทรัพย์นี้พอจะใช้ชิงราชสมบัติคืนได้ อย่าคิดทำการค้าเลย พระโอรสไม่ทรงเปลี่ยนพระทัย แปลงทรัพย์เป็นต้นทุนซื้อสินค้าจำนวนมากขนขึ้นเรือพร้อมพวกพ่อค้า โดยไม่รู้ถึงความสังหรณ์พระทัยของพระมารดาว่าจะมีภัย ทูลลาพระมารดาแล้วรีบออกเดินทางทันที
ถึงวันที่เจ็ดของการเดินทาง เรือประสบพายุร้าย คลื่นลูกใหญ่ซัดข้างเรือจนแผ่นกระดานปริแตก น้ำทะเลทะลักเข้า ในที่สุดเรือแตกและค่อย ๆ จมกลางมหาสมุทร พวกพ่อค้าเจ็ดร้อยคนรู้ว่าต้องจมน้ำตายแน่ บ้างร้องไห้คร่ำครวญ บ้างไหว้อ้อนวอนเทวดาและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ตนนับถือ ส่วนพระโพธิสัตว์ไม่หวั่นไหว เสวยข้าวคลุกน้ำตาลกรวดกับเนยจนอิ่ม นำผ้าเนื้อเกลี้ยงสองผืนชุบน้ำมันจนชุ่มมานุ่งห่มกันน้ำเค็ม แล้วปีนขึ้นยืนบนยอดเสากระโดง เมื่อเรือจม พ่อค้าบางพวกถูกกระแสน้ำดูดลงตายพร้อมเรือ บางพวกหลุดจากแรงดูดแต่หมดแรงว่ายก็จมน้ำเป็นอาหารปลาและเต่า ไม่มีใครรอด มีเพียงพระมหาชนกที่ตั้งสติมั่น กำหนดทิศของเมืองมิถิลาแล้วกระโดดจากยอดเสากระโดงไปทางทิศนั้น ข้ามพ้นฝูงปลาร้ายไปตกไกลจากเรือ พ้นแรงดูดของน้ำเพราะมีพละกำลังมาก
ในวันเดียวกันนั้นพระเจ้าโปลชนกสวรรคตโดยไม่มีรัชทายาทที่เหมาะสมสืบราชสมบัติ ส่วนพระมหาชนกเมื่อพ้นแรงดูดของน้ำและสัตว์ร้ายแล้ว ก็แหวกว่ายไปดุจท่อนทองคำที่ลอยอยู่ในคลื่น เพียรว่ายข้ามมหาสมุทรด้วยกำลังแขนถึงเจ็ดวัน แม้เหนื่อยอ่อนล้าเพียงใด เมื่อนึกถึงเป้าหมายคือราชสมบัติที่รออยู่ก็เกิดกำลังใจว่ายต่อไปแม้มองไม่เห็นฝั่ง ผู้บรรยายอธิบายวิสัยของพระบรมโพธิสัตว์ว่ามีความเพียรไม่ลดละ ไม่ท้อถอยแม้รู้ว่าสิ่งที่ทุ่มเทอาจไร้ผล ถ้าเป็นความเพียรที่ไม่มีโทษและบรรลุแล้วเกิดประโยชน์ใหญ่ก็ไม่หยุดแม้ต้องพลีชีวิต อย่างน้อยจะเป็นต้นแบบความเพียรให้อนุชนรุ่นหลัง และเป็นผังสำเร็จติดตัวข้ามชาติ ชีวิตเปี่ยมด้วยความหวังและพลังใจ ปัญหาหนักเพียงใดก็มีแต่คำว่าทำได้และสำเร็จ พระโพธิสัตว์ทั้งหลายจึงประสบความสำเร็จเรื่อยมา
เมื่อว่ายมาถึงวันที่เจ็ด พระมหาชนกเห็นพระจันทร์เต็มดวง รู้ว่าเป็นวันอุโบสถ จึงบ้วนพระโอษฐ์ด้วยน้ำเค็มแล้วอธิษฐานอุโบสถศีลด้วยใจตั้งมั่น แล้วว่ายต่อไปโดยไม่คำนึงถึงความทุกข์ยาก สมัยนั้นท้าวโลกบาลทั้งสี่มอบหมายให้เทพธิดาชื่อมณีเมขลาคอยคุ้มครองมนุษย์ผู้มีคุณธรรม เช่นผู้บำรุงบิดามารดา ไม่ให้ตายในมหาสมุทร แต่นางเพลิดเพลินเสวยทิพยสมบัติจนไม่ได้ตรวจตรามหาสมุทรถึงเจ็ดวัน พอนึกขึ้นได้จึงตรวจดู เห็นพระมหาชนกโพธิสัตว์ดำผุดดำว่ายอยู่กลางมหาสมุทรตามลำพัง คิดว่าถ้ามหาชนกกุมารสิ้นพระชนม์ในมหาสมุทร นางจะมีความผิดมหันต์ อาจหมดสิทธิ์เข้าเทวสมาคม จึงรีบเหาะมาสถิตในอากาศเหนือที่พระโพธิสัตว์ว่ายอยู่
นางมณีเมขลาอัศจรรย์ใจที่คนทั้งหลายจมน้ำตายหมดแล้วแต่พระองค์ยังว่ายต่อไปแม้มองไม่เห็นฝั่ง จึงเปล่งเสียงถามว่าใครหนอแม้แลไม่เห็นฝั่งก็ยังพยายามว่ายอยู่กลางมหาสมุทร เห็นประโยชน์อะไร พระโพธิสัตว์ทรงนึกว่าว่ายมาเจ็ดวันยังไม่เคยเห็นใคร ใครมาพูดกับเรา เมื่อมองขึ้นไปเห็นเทพธิดามณีเมขลาจึงตรัสตอบว่า เราพิจารณาเห็นวัตรปฏิบัติของโลกและอานิสงส์แห่งความเพียร จึงพยายามว่ายแม้มองไม่เห็นฝั่ง ความเพียรที่ไม่มีโทษ เมื่อบุรุษทำความเพียรไปย่อมไม่เสียหาย ย่อมดำรงอยู่ในความสุขได้ หากไม่ทำความเพียรแล้วจะพบความสำเร็จได้อย่างไร นางชื่นชมในความเพียร แต่จะรีบช่วยทันทีหรือไม่ให้ติดตามตอนต่อไป
ครูไม่ใหญ่บอกให้เข้าสู่รายการสวัสดีกันเลย เปิดรายการด้วยเพลงยิ้มแล้วรวย ช่วงเพลงไม่มีบรรทัดถอดเสียงของเนื้อร้อง มีแต่บรรทัด jingle คั่นอยู่หนึ่งบรรทัด
เปิดจดหมายของผู้มีบุญที่อยู่ประเทศเดนมาร์ก (ช่วงก่อนหน้ามีบรรทัด jingle และช่วงไม่มีบรรทัดถอดเสียง) ผู้เขียนเข้ามาสร้างบารมีกับหลวงพ่อเมื่อปลายปี 2547 แต่เริ่มอย่างเต็มกำลัง โดยร่วมกับหมู่คณะบุกเบิกก่อตั้งวัดพุทธโคเปนเฮเกน ประเทศเดนมาร์ก และทำบุญทุกบุญกับหลวงพ่อ ครอบครัวชอบดูหลวงพ่อและรายการในช่องดาวธรรมมาก ผู้ที่ได้ดูสงสัยเรื่องหลวงพ่อว่าอายุเท่าไร ทำไมดูหนุ่ม ผู้เขียนตอบติดตลก (ช่วงนี้ถอดขาดความหลายตอน และช่วงราว 5460-5530 ถอดได้น้อย)
ผู้เขียนได้พบรักกับเจ้าของฟาร์มแห่งหนึ่งและแต่งงานกัน สามีเป็นคนเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ ใจดี ไม่ดื่มเหล้า ไม่สูบบุหรี่ ตั้งหน้าตั้งตาทำงาน ครอบครัวฝ่ายสามีเป็นคริสต์ศาสนิกชนที่เคร่งครัด ไปโบสถ์ทุกวันอาทิตย์ แต่มีความเชื่อเรื่องตายแล้วเกิดใหม่สืบทอดกันมาจนเป็นสายเลือด ในระดับว่ามนุษย์ตายแล้วเกิดเป็นมนุษย์เท่านั้น ทำไม่ดีในชาตินี้ชาติหน้าก็ลำบาก แต่ไม่เชื่อว่ามนุษย์จะเกิดเป็นสัตว์ได้ ครูไม่ใหญ่อธิบายว่าเข้าใจในระดับหนึ่งแต่ไม่สมบูรณ์ ความเชื่อนี้น่าจะสืบมาจากผู้ที่ได้สมาธิระดับหนึ่งแล้วเห็นได้ไม่กี่ชาติ เห็นแค่มนุษย์เกิดเป็นมนุษย์ สัตว์เกิดเป็นสัตว์ แต่ไม่รู้เหตุว่ามีวิบากกรรมอะไร
ผู้เขียนกับสามีมีลูกด้วยกันสามคน ผู้เขียนรักลูกชายคนแรกดุจแก้วตาดวงใจ ความผูกพันของแม่ลูกทำให้สามีสงสัยว่าอดีตชาติทั้งสองเป็นอะไรกัน ครั้งหนึ่งไปพักผ่อนที่สเปน ได้ขึ้นเรือที่สร้างจำลองจากเรือของโคลัมบัสที่ใช้เดินทางจนพบทวีปอเมริกา สามีรู้สึกเหมือนถูกเสียบปลั๊กเข้ากับความทรงจำ เห็นข้าวของและบรรยากาศแล้วรู้สึกเคยเห็นเคยใช้ทั้งที่ไม่เคยไป กลับมาเดนมาร์กจึงไปหานักทำนายที่เชื่อกันว่าระลึกชาติได้ นักทำนายตอบว่าผู้เขียนกับลูกชายเคยเกิดร่วมกันในไอซ์แลนด์ มีความรักต่อกันแต่ไม่สมหวังเพราะวัยห่างกันมาก ส่วนสามีเมื่อห้าร้อยปีก่อนเคยเป็นนายทหารชั้นผู้ใหญ่ของสเปน ระหว่างออกรบภรรยาที่บ้านมีชู้ จับได้จึงฆ่าทั้งภรรยาและชายชู้ ภรรยาคนนั้นคือแฟนเก่าที่แยกทางไปแล้วซึ่งสามียังต้องให้เงินรายเดือนและเงินพิเศษ และคนอีกสิบคนที่สามีช่วยเหลือมาตลอดคือคนที่เคยถูกฆ่าตอนเป็นทหาร สามีเต็มใจดูแลเพราะคิดว่าเป็นกรรมในอดีตชาติที่ต้องชดใช้
คุณย่าของสามีเป็นคนเจ้าระเบียบจัดและรักความสะอาดอย่างยิ่งยวด เฟอร์นิเจอร์และสิ่งของทุกชิ้นในบ้าน ใครจะหยิบจะจับต้องล้างและเช็ดมือให้สะอาดก่อนทุกครั้ง เด็กคนไหนแตะของของคุณย่าโดยไม่ล้างมือจะถูกตำหนิอย่างรุนแรง แล้วต้องทำความสะอาดใหม่หมด ครูไม่ใหญ่ว่าท่านคงพยายามอธิบายว่านิ้วมือมีประโยชน์อย่างไร แล้วเข้าเพลงคั่น
เพลงคั่นที่ไม่ได้ประกาศชื่อ ช่วงแรกไม่มีบรรทัดถอดเสียงราวครึ่งนาที ถอดท่อนร้องได้บางส่วนเป็นเรื่องนิ้วมือแต่ละนิ้วที่มีนิสัยต่างกัน เช่นนิ้วชี้ชอบโกรธประจำ นิ้วก้อยเป็นน้องสุดท้องคอยห้าม นิ้วกลางขี้เกียจ นิ้วนางสวยอย่างเดียว ถอดเพี้ยนหลายคำ ท้ายช่วงไม่มีบรรทัดถอดเสียงราวสี่สิบวินาที
คุณย่าของสามีกังวลว่าบ้านไม่เรียบร้อยพอจะรับรองแขก ความกังวลกดดันเป็นความเครียดที่รุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ วันหนึ่งเส้นเลือดในสมองแตกและเสียชีวิตในวัยเพียง 54 ปี ลูกสาวคนที่สองของผู้เขียน แม่ของสามีเชื่อว่าคือคุณย่ามาเกิด เพราะบุคลิกเจ้าระเบียบเหมือนกันมาก ใครทำอะไรไม่เรียบร้อยจะตามเก็บ และคุ้นเคยกับของของคุณย่า เช่นแม่สามีหยิบช้อนของคุณย่าให้ดู เด็กบอกว่าช้อนของหนู และสนิทกับแม่สามีที่สุดเหมือนคุณย่า ส่วนลูกชายคนที่สาม ตั้งแต่อยู่ในครรภ์ก็ทำให้ผู้เขียนได้เข้าวัดพระธรรมกาย มีพี่คนไทยที่นับถือเป็นกัลยาณมิตรให้ ลูกคนเล็กเมื่อมาวัดจะเข้าไปกราบ คุย และเล่นกับพระภิกษุเหมือนคุ้นเคยกันมาก่อน ต่างจากเด็กทั่วไป ทำให้หลายคนสงสัยในอดีตชาติของเขา
ครอบครัวสามีมีลักษณะพิเศษที่เชื่อเหมือนกันคือสัมผัสได้ถึงสิ่งที่จะเกิดในอนาคต โดยเฉพาะสามีและพ่อสามี เมื่อจะมีเหตุร้ายเกิดกับคนในครอบครัวจะมึนและเวียนศีรษะรุนแรง คราวหนึ่งสามีเวียนศีรษะหนักจนอาเจียนทั้งที่ไม่มีความเครียดมาก่อน รู้สึกว่ามีพลังที่มองไม่เห็นเข้ามาปะทะและสื่อสารบางอย่าง จึงรู้ว่าต้องมีเหตุกับคนในครอบครัว คนที่นึกถึงคือคุณยายของเขา แต่โทรไปก็ไม่มีอะไร ในเวลาเดียวกันที่บ้านพ่อสามี นาฬิกาแขวนผนังที่เงียบมาตลอด 20 ปีดังขึ้นอย่างไร้สาเหตุ พ่อสามีรีบโทรมาถามว่ามีใครเป็นอะไรหรือเปล่า แต่ก็ไม่มีอะไร หลังจากนั้นหนึ่งสัปดาห์จึงทราบว่าคุณยายของสามีละโลกไปอย่างสงบด้วยโรคชรา
ช่วงพักยาวราวสี่นาทีครึ่ง ถอดได้แต่บรรทัด jingle พักสักหน่อย ก็กลับมาแล้ว ซ้ำหลายรอบ และเพลงที่ Whisper ถอดปนภาษาต่างประเทศอ่านไม่ได้ ไม่มีเนื้อหา
ทวนคำถาม (ช่วงต้นถอดปนภาษาต่างประเทศ) คำทำนายของนักทำนายจริงหรือไม่ คุณย่าของสามีที่เจ้าระเบียบจนเป็นความกังวลตายแล้วไปไหน ลูกชายคนที่สามมาจากไหน ทำไมคุ้นเคยกับพระภิกษุ อาการรู้เหตุการณ์ล่วงหน้าเกิดจากอะไร ทำไมบางคนมีบางคนไม่มี คุณยายของสามีที่ใจดีความจำดีไม่เลอะเลือน ตายแล้วไปภพภูมิไหน จะมาบอกลาสามีหรือไม่ และอะไรทำให้อายุยืน คุณตาของสามีทำฟาร์มโคนม ใจดี ไปโบสถ์ทุกวันอาทิตย์ เสียชีวิตด้วยมะเร็งลำไส้ เพราะบุพกรรมอะไรและไปอยู่ที่ไหน น้องนักศึกษาที่สนิทเหมือนพี่น้องเคยผูกพันกันมาหรือไม่ ทำไมฝันเห็นก่อนพบตัวจริง นักศึกษาฝึกงานคนอื่นเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะอย่างไร ความตั้งใจจะรวมนักศึกษาทุนหนึ่งอำเภอหนึ่งทุนในยุโรปให้มาสร้างบารมีจะสำเร็จหรือไม่ พุทธันดรที่แล้วครอบครัวสร้างบารมีกับหมู่คณะอย่างไร และทำไมสามีเกิดเป็นชาวต่างชาติต่างศาสนาแต่สนับสนุนการทำบุญ ให้ลูกเข้าวัด และจะบวชเมื่ออายุมากขึ้น ช่วงราว 6572-6732 ถอดปนภาษาต่างประเทศอ่านไม่ได้
คำตอบ ครอบครัวสามีเชื่อว่ามนุษย์ตายแล้วเกิดเป็นมนุษย์ สัตว์ตายแล้วเกิดเป็นสัตว์ เพราะบรรพบุรุษมีสมาธิระดับหนึ่งที่ระลึกชาติได้บ้าง แต่บางชาติก็เคยเกิดเป็นชาวพุทธ ที่นักทำนายบอกว่าผู้เขียนกับลูกชายเคยเกิดร่วมกันในไอซ์แลนด์นั้นไม่จริง สามีเคยเป็นทหารสเปนสังหารภรรยาและชายชู้ รวมทั้งสิบคนที่ต้องช่วยเหลือก็ไม่จริง นักทำนายพยากรณ์ตามความรู้สึกของเขา ความจริงคือผู้เขียนกับลูกชายเคยสร้างบุญร่วมกันโดยเป็นแม่ลูกกันมา ชาตินี้จึงผูกพันด้วยสายโลหิต ส่วนสิบคนนั้นเคยเป็นญาติที่เกื้อกูลกันมากับสามี ชาตินี้มาเกื้อกูลกันอีกเป็นบุญใหม่ของสามี สามีไม่ได้ฆ่าใคร ถ้าฆ่าคนมากขนาดนั้นต้องไปอยู่มหานรก ยังกลับมาเกิดชาตินี้ไม่ได้
คุณย่าของสามีที่ก่อนตายจิตกังวลกับครอบครัว เมื่อตายใหม่ ๆ ไปเป็น (ถอดเพี้ยน) อยู่ที่บ้าน ได้จังหวะตอนผู้เขียนกับสามีประกอบธาตุธรรมส่วนหยาบจึงเข้ามาเกิดเป็นลูกสาวด้วยจิตผูกพัน ครูไม่ใหญ่ว่าชีวิตในวัฏสงสารเป็นพ่อแม่ ปู่ย่าตายาย ลูกหลาน สลับกันไปมา ความเจ้าระเบียบรักความสะอาดจนเป็นความกังวลเป็นนิสัยที่สั่งสมมาหลายชาติ ลูกชายคนที่สามที่ทำให้ผู้เขียนเข้าวัดและเป็นกำลังสร้างวัด ก่อนมาเกิดมาจากดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เคยสร้างบารมีกับหมู่คณะมา เคยบวชตลอดชีวิตมาหลายชาติ จึงคุ้นเคยกับพระภิกษุผิดเด็กธรรมดา ให้ประคับประคองไว้ให้ดี จะเป็นกำลังเผยแผ่พระพุทธศาสนาไปทั่วยุโรป
อาการเวียนศีรษะรุนแรงของสามีและพ่อสามีก่อนเกิดเหตุในครอบครัวเป็นเพราะกรรมบันดาลให้รู้สึกเพื่อบอกเหตุ ยังไม่ถึงขั้นเรียกว่าสัมผัสที่หกหรือ sixth sense นาฬิกาที่ไม่ได้ดังมายี่สิบปีดังขึ้นด้วยเหตุบังเอิญ ส่วนสัมผัสที่หก ลางสังหรณ์ หรือการผุดรู้เหตุการณ์ข้างหน้า เกิดได้หลายสาเหตุ ทั้งบาปบุญบันดาล เทวดาสังหรณ์ อำนาจสมาธิ และผลจากการฝึกสมาธิมาข้ามชาติ กรรมบันดาลที่มีกำลังพอทำให้บางคนรู้สึกอย่างนี้ บางคนมีบุญมีศีลมีธรรมจะมีเทวดารักษาคอยแสดงเหตุให้รู้ บางคนฝึกสมาธิมาข้ามชาติก็มีสัมผัสอย่างนี้ได้
คุณยายของสามีจิตใจดี ความจำดีมาก ไม่เลอะเลือน และอายุยืน เพราะในปัจจุบันเป็นคนจิตใจดี มีศีล มีสัจจะ พูดคำจริงเป็นปกติ ไม่โกหก ในอดีตมีบุญที่ชอบแจกจ่ายอาหารให้เพื่อนบ้านเนือง ๆ และไม่มีกรรมปาณาติบาตรุนแรงติดตัวมา ตายแล้วเป็นเทพธิดาสายคนธรรพ์ ระดับ (ถอดไม่ชัด) ช่วงราว 7022-7073 ถอดเพี้ยนปนภาษาต่างประเทศและบรรทัด jingle คำตอบเรื่องคุณตาของสามีที่ตายด้วยมะเร็งลำไส้จึงฟังไม่ได้ในไฟล์นี้ จากนั้นครูไม่ใหญ่อธิบายว่าคนธรรพ์มีคนละระดับ คนธรรพ์ระดับล่างเหมือนคนป่าอยู่ในป่าไม้สีทอง ส่วนคนธรรพ์ชั้นสูงมีวิมาน
น้องนักศึกษาที่สนิทเหมือนพี่น้องเคยเป็นพี่น้องกันมาจริง ผู้เขียนเป็นกัลยาณมิตรให้เขาเหมือนชาตินี้ บุญเก่าที่ทำร่วมกันทำให้ฝันเห็นเขาก่อนพบตัวจริง นักศึกษาคนอื่นก็เคยสร้างบารมีกับหมู่คณะเป็นกุลบุตรกุลธิดาเมื่อพุทธันดรที่แล้ว เป็นกลุ่มเดียวกัน ความตั้งใจจะรวมนักศึกษาทุนหนึ่งอำเภอในยุโรปจะสำเร็จในระดับหนึ่ง เพราะบางคนมีเชื้อสายบุญมาก บางคนมีน้อย ต้องมีกำลังใจแม้บางคนปฏิเสธ พุทธันดรที่แล้วผู้เขียน สามี และลูกทั้งสามสร้างบารมีกับหมู่คณะแบบกองเสบียง แต่ลูกชายคนที่สามได้บวช สามีเกิดเป็นชาวต่างชาติต่างศาสนาแต่สนับสนุนการทำบุญ ให้ลูกเข้าวัดเต็มที่ และจะบวชเมื่ออายุมากขึ้น เพราะมีสายบุญกับหมู่คณะและพระพุทธศาสนา เพียงพลัดไปเกิดต่างประเทศ ช่วงราว 7169-7199 ถอดเพี้ยน (น่าจะเป็นคำตอบเรื่องพี่ที่ชวนเข้าวัด) บรรทัดสุดท้ายให้อธิษฐานจิตตามไปดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ อย่าได้พลัดกันเลย ไฟล์จบตรงนี้ ไม่มีช่วงคำขวัญปิดรายการ
เวลาเริ่มของช่วง คำสะกด tag ที่ขาด ช่วงที่ยังไม่มีในผัง หรือลิงก์เสีย บอกได้ที่นี่ - คนที่ฟังจริงเห็นสิ่งที่คลังนี้มองไม่เห็น
เข้าสู่ระบบด้วยปุ่มด้านบนของหน้าก่อน แล้วช่องเขียนถึงผู้ดูแลจะขึ้นที่นี่