องค์พระใส

คุณเฉินเผยคุณเห็นคริสตัลบอลลูกแรกขนาดเท่าไข่แดงของไก่ ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าตรงกับคำของหลวงปู่พระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) ที่ว่าดวงธรรมโตเท่าฟองไข่แดงของไก่ เขาอธิบายว่าใช้คำนี้เพราะนึกไม่ออกว่ามีอะไรขนาดใกล้เคียงกว่านี้อีก ดวงนั้นปรากฏที่ศูนย์กลางกาย แสงสว่างเหมือนพระจันทร์เต็มดวงแต่ไม่แสบตา สักพักเกิดอีกสี่ลูกขนาดและแสงเท่ากันในระนาบเดียวกันทางทิศเหนือ ใต้ ออก ตก แล้วทั้งห้าลูกรวมเป็นหนึ่งที่ศูนย์กลางกายฐานที่เจ็ด เขารู้สึก very good และ very สบายมาก ๆ ซึ่งครูไม่ใหญ่ว่าผู้ประสานงานลงคำตามที่เขาพูดจริง จากนั้นมีดวงสว่างผุดซ้อนขึ้นมานับไม่ถ้วน แล้วเห็นพระพุทธรูปใสในท่าขัดสมาธิกลางดวง เห็นพระเศียร องค์ท่าน และฐาน เป็นคริสตัลบุดดาที่เรืองแสงสว่างมาก ทั้งหมดเกิดขึ้นเองแบบอัตโนมัติไม่ต้องคิดอะไร จากนั้นไม่มีบรรทัดถอดเสียงราวครึ่งนาที ถอดเสียงเพี้ยน และเป็นช่วงพักที่มีบรรทัด jingle ราวสองนาที

คุณเฉินเผยคุณเห็นคริสตัลบอลลูกแรกขนาดเท่าไข่แดงของไก่ ใช้คำนี้เพราะนึกไม่ออกว่ามีอะไรใกล้เคียงกว่านี้ ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าตรงกับคำสอนของหลวงปู่ที่ว่าโตเท่าฟองไข่แดงของไก่ แปลว่าดวงนี้เป็นสากล ดวงนั้นเกิดที่ศูนย์กลางกาย สว่างเหมือนพระจันทร์เต็มดวงแต่ไม่แสบตา สักพักเกิดอีกสี่ลูกขนาดและแสงเท่ากันในระนาบเดียวกันทางทิศเหนือ ใต้ ออก ตก แล้วทั้งห้าลูกรวมเป็นหนึ่งที่ศูนย์กลางกายฐานที่เจ็ด รู้สึก very good และ very สบาย แล้วมีดวงสว่างผุดซ้อนขึ้นมานับไม่ถ้วน ไม่นานก็มีพระพุทธรูปใสนั่งขัดสมาธิขึ้นกลางดวง เห็นพระเศียร องค์ และฐาน เป็นคริสตัลบุดดาที่ส่องแสงสว่างมาก ทั้งหมดเกิดขึ้นแบบ automatic ไม่ต้องคิดอะไร

ประสบการณ์ของลูกชายคุณหยาง เห็นดวงใสที่ต้องเรียกว่าเท่าไข่แดงของไก่ เอาความรู้สึกทั้งหมดหยุดลงกลางดวงนั้น ครูไม่ใหญ่ชมว่าเขาสอนตัวเองได้ แม้บอกว่าไม่รู้ว่าทำถูกหรือเปล่าก็ถูกแล้ว ถ้าจัดสิ่งแวดล้อมภายในกลางกายให้ดี ดวงจะมีชีวิตขยายตัวได้เหมือนจุลินทรีย์ ต่อมาเห็นศีรษะคนใส ๆ มีดอกบัวอยู่ข้างบน ดูไปจนเห็นครบจึงรู้ว่าเป็นองค์พระใสนั่งขัดสมาธิ มีแสงสว่างเย็นตา มีดอกบัวบนพระเศียรซึ่งเขาไม่เคยเห็นพระพุทธรูปแบบนี้มาก่อนในชีวิต ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าแม้ไม่เคยเห็นก็เห็นตรงกัน แปลว่าเป็นของสากลที่มีอยู่ในทุกคน การศึกษาวิชชาธรรมกายง่ายมาก แค่หลับตาเบา ๆ ให้หนังตาชนกันเบา ๆ แล้วเขาก็รวมความรู้สึกหยุดที่ศูนย์กลางกายขององค์พระ องค์พระค่อย ๆ ขยายจนเท่าตัวมนุษย์และสว่างมากขึ้น

ผู้เขียนนั่งสมาธิทุกวัน ขณะหนึ่งภาวนาสัมมาอะระหังไปเรื่อย ๆ สักครู่คำภาวนาเงียบหายไปคล้ายหลับแต่ยังรู้ตัวมีสติ รู้สึกนิ่งมาก เบามาก สบายอย่างบอกไม่ถูก รู้สึกเหมือนไม่มีมือไม่มีเท้า แล้วเห็นดวงดาวดวงเล็ก ๆ อยู่ไกล ๆ ใสและนวลสวย รู้สึกชุ่มเย็นไปหมด ทำใจสบายดูไปเรื่อย ๆ จากดวงนั้นก็เห็นองค์พระขนาดเล็กใสมากจนเห็นชัดเจน เย็นซาบซ่านทั้งกายและใจ เหมือนเวลาไปหายใจใกล้ ๆ เครื่องปรับอากาศ โล่งไปหมด มีความสุขแบบที่ไม่เคยเจอมาก่อนในชีวิต ท้ายช่วงไม่มีบรรทัดถอดเสียงราวครึ่งนาที