รื้อผังจน

เฉลยว่าเงินที่ขอยืมจากญาติเพื่อให้พี่ชายทำกฐินตอนป่วย ต่อมาพี่ชายยกที่ดินให้ญาติเจ้าของเงินเพื่อชดเชย อย่างนี้พี่ชายได้บุญเต็มที่ ไปรื้อผังจนได้ โดยถือว่าเป็นทรัพย์ของพี่ชายอย่างแท้จริงและไม่ได้เป็นหนี้ญาติ แต่ญาติคนนั้นก็มีส่วนแห่งบุญเพราะเป็นต้นบุญที่ทำให้สำเร็จ ส่วนน้องเขยที่ให้ยืมสามแสนบาทแล้วเปลี่ยนใจไม่เอาคืนโดยตั้งใจร่วมบุญไปกับพี่ชาย จะได้บุญเต็มที่ มีสมบัติติดตัวข้ามชาติ ผังจนถูกรื้อไป และจะได้ไปเกิดในหมู่ญาติที่เป็นสัมมาทิฐิซึ่งจะคอยเกื้อกูลการสร้างบารมีของเขา

ทบทวนว่าสี่ตอนแรกมหาทุคตะคิดวิธีการ ตั้งเป้าจะเลี้ยงพระก็ต้องมีอาหาร จะมีอาหารต้องมีทรัพย์ไปซื้อของมาปรุง จะมีทรัพย์ต้องออกเรี่ยวแรง ไม่ไปจี้ไปปล้นใคร แสวงหาทรัพย์ด้วยสัมมาอาชีวะ ไปรับจ้างผ่าฟืนกับเศรษฐี จนเศรษฐีทึ่งและเพิ่มค่าจ้างให้ เรื่องเดินเรื่อยมากระทั่งถึงชาวประมงจนได้ของมาประกอบเป็นอาหารที่บ้าน ซึ่งตัวเขาเองก็ไม่รู้ว่าใครเป็นคนปรุง ตอนนี้ใจมุ่งไปถึงพระบรมศาสดา และเข้าไปอยู่ในข่ายพระญาณว่าวันนี้จะโปรดใคร ปรากฏว่าทั้งภพมีมหาทุคตะคนเดียวที่เป็นเจ้าของบุญใหญ่วันนี้ และบุญนี้จะช่วยให้เขารื้อผังจน

เฉลยเรื่องชายตัวดำนุ่งผ้าหยักรั้งสองตนที่มาเข้าฝัน ช่วงคำตอบว่าเป็นใครและเรื่องตายเพราะไฟดูดเสียงถอดเพี้ยนจนอ่านไม่ได้ ได้ความชัดว่าถ้าไม่ได้สร้างบุญองค์พระธรรมกายประจำตัวไว้ ก็จะเป็นไปตามบัญชีนั้น ชาตินี้ยากจนเพราะกรรมตระหนี่ ทำทานมาน้อย บุญที่ตัดความตระหนี่ถวายสังฆทานสามหมื่นวัดจะรื้อผังจนให้หมด ให้นึกถึงบุญนี้บ่อย ๆ ผังจนถูกรื้อไปเยอะแล้ว ส่วนเนื้องอกในมดลูกข้างซ้ายเพราะกรรมกาเมเจ้าชู้ตอนเกิดเป็นผู้ชาย รวมกับกรรมปาณาติบาตฆ่าสัตว์ทำอาหาร กรรมเบาบางลงมากแล้ว บุญในงานสลายร่างคุณยายตัดรอนวิบากไปเยอะ ให้สั่งสมบุญและอธิษฐานให้หายจากโรคภัย

ต้องสอนให้คนจนรู้ว่าจนเพราะอดีตชาติเคยรวยแต่ประมาท มีความตระหนี่ เสียดายทรัพย์ในการทำความดี และเบื่อต่อเนื้อนาบุญ จะแก้ต้องรื้อผังจนด้วยการบริจาค เมื่อยังไม่มีเงินมากก็ทำแบบบัณฑิตผู้ครองเรือน ใช้แรงกายทำมาหากิน ส่วนหนึ่งเลี้ยงชีพ อีกส่วนนำไปทำบุญในเนื้อนาบุญคือผู้มีศีล ยิ่งบริสุทธิ์มากบุญยิ่งมาก จึงต้องให้ครบทั้งอภัยทาน วัตถุทาน วิทยาทาน ธรรมทาน หรือสอนให้นั่งสมาธิเพราะสมาธิเป็นบ่อเกิดของปัญญา เธอว่าถ้าใช้วิธีเดิมจะช่วยทุกคนให้สุขไม่ได้ ครูไม่ใหญ่ว่าคนจนมีสองประเภท จนเพราะไม่มีให้ข้าวปลาอาหารก็ประทังได้แต่ไม่รวยขึ้น กับจนเพราะไม่พอ ยกภูเขาทองให้ก็ยังอยากได้อีกลูก

ครูไม่ใหญ่ขยายว่าถ้าเคยให้แล้วไม่ให้ต่อ ผู้รับจะคิดว่าเป็นหน้าที่และโกรธ จึงต้องให้อย่างอื่นควบคู่กับวัตถุทาน คือธรรมทาน ให้ความรู้เรื่องความจริงของชีวิตว่าทำไมทำงานเหนื่อยแทบตายมีโอเวอร์ไทม์ก็ยังไม่พอ ทรัพย์มีมากในโลกแต่อยู่ในกระเป๋าคนอื่น คำปลอบใจว่าเป็นพระประสงค์ไม่ใช่คำตอบที่สมบูรณ์ แต่จำเป็นในยามยาก เหมือนเรือแตกกลางทะเลได้แผ่นกระดานก็ต้องเกาะไว้ แต่เมื่อมีเรือมาก็ต้องทิ้งกระดานขึ้นเรือ เมื่อแสงสว่างแห่งธรรมมาแล้วต้องกล้ากลับมาดูความจริงว่าเราหนีกฎแห่งกรรมไม่พ้น จนเพราะความตระหนี่ รื้อผังจนได้ด้วยการบริจาคชนะความตระหนี่ ให้ด้วยปีติ และให้กับผู้บริสุทธิ์ตั้งแต่มีศีลห้า ศีลแปด ศีลสิบ ศีล 227 ผู้เข้าถึงฌานสมาบัติ โคตรภูบุคคล พระอริยเจ้า จนถึงพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ทำได้อย่างนี้รับรองว่าชาติต่อไปรวย ชาตินี้อาจยังไม่รวยทันตาเพราะบุญกับวิบากกรรมทำงานพร้อมกัน บางทีบุญจะส่งผลแต่ตายเสียก่อน

ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าจะสร้างบารมีให้ดีต้องรื้อผังจน เราจำเป็นต้องรวย เพราะรวยแล้วให้ทานต่อเป็นบุญต่อบุญ สมบัติต่อสมบัติ รักษาศีลและเจริญภาวนาก็สะดวก ไม่ต้องกังวลเรื่องทำมาหากิน นึกถึงวันที่ 22 เมษายนแล้วทั้งปลื้มทั้งใจหาย แล้วตอบคำถามว่าทำไมไม่เอาเงินไปช่วยคนยากคนจน ว่าอยากทำกับเนื้อนาบุญ ถ้าคนจนเป็นเนื้อนาบุญก็จะไปทำ และช่วยด้วยเงินอย่างเดียวไม่ทำให้หายจน ต้องชวนเขามาทำบุญเพื่อรื้อผังจน ต้นแบบคือพระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่ทรงสอนมหาทุคตะให้บริจาคทานละความตระหนี่และความกังวล ในศาลานั้นมีพระราชาและมหาเศรษฐีมาก แต่ไม่ได้ตรัสให้ใครไปช่วยมหาทุคตะ

วันนั้นจะได้ถวายไทยธรรมแด่พุทธบุตร นอกจากปัจจัยสี่ที่ท่านจะนำไปใช้ในงานพระศาสนา ถวายปัจจัยได้เป็นผู้มีทรัพย์มาก รื้อผังจนกันไปเลย ถวายย่ามซึ่งเป็นคลังเก็บทรัพย์ ทรัพย์จะไม่เสื่อมด้วยภัยต่าง ๆ ทั้งอัคคีภัย โจรภัย ถวายยารักษาโรคให้ท่านแข็งแรงไปทำพระนิพพานให้แจ้งและถ่ายทอดความรู้ของพระพุทธเจ้า เราก็จะแข็งแรง ไม่เจ็บไม่ป่วย อายุยืน บุญนี้คุ้มครองจากวิบากกรรมที่ดำเนินชีวิตผิดพลาดมาทุกชาติซึ่งรอช่องส่งผล ความไม่มีโรคเป็นลาภอันประเสริฐ รวยแต่ป่วยก็ไม่เกิดประโยชน์ ร่างกายแข็งแรงนั่งนอนเป็นสุข ปฏิบัติธรรมและสร้างบารมีสะดวก ครูไม่ใหญ่ชวนคิดว่าแต่ละชาติเสียค่าหมอค่ายาไปมาก เกิดก็เสีย แก่ก็เสีย เจ็บก็เสีย ตายก็เสีย ถ้าปกป้องตรงนี้ได้ทรัพย์ก้อนนี้ก็มาสร้างบารมี ร่างกายแข็งแรงนั่งสมาธิได้ทั้งวันทั้งคืน ช่วงท้ายถอดเพี้ยนเป็นช่วง ๆ

จบสปอตครูไม่ใหญ่บอกว่าโอกาสที่ผ่านไปแล้วเรียกคืนไม่ได้ เวลาทบทวนบุญย้อนหลังจะได้ยกมือด้วยความปลื้มปีติว่าเราเป็นคนหนึ่งที่มีส่วนสร้างบารมีในยุคนั้น ความปลื้มทำให้บุญยิ่งขยาย ไปเชื่อมโยงกับบุญเก่าที่สั่งสมมานับชาติไม่ถ้วน ตัดรอนวิบากกรรมหนักเป็นเบาเบาเป็นหาย รื้อผังจนแล้วตั้งผังรวยที่เหมาะกับการสร้างบารมี