รื้อผังจน

เฉลยว่าเงินที่ขอยืมจากญาติเพื่อให้พี่ชายทำกฐินตอนป่วย ต่อมาพี่ชายยกที่ดินให้ญาติเจ้าของเงินเพื่อชดเชย อย่างนี้พี่ชายได้บุญเต็มที่ ไปรื้อผังจนได้ โดยถือว่าเป็นทรัพย์ของพี่ชายอย่างแท้จริงและไม่ได้เป็นหนี้ญาติ แต่ญาติคนนั้นก็มีส่วนแห่งบุญเพราะเป็นต้นบุญที่ทำให้สำเร็จ ส่วนน้องเขยที่ให้ยืมสามแสนบาทแล้วเปลี่ยนใจไม่เอาคืนโดยตั้งใจร่วมบุญไปกับพี่ชาย จะได้บุญเต็มที่ มีสมบัติติดตัวข้ามชาติ ผังจนถูกรื้อไป และจะได้ไปเกิดในหมู่ญาติที่เป็นสัมมาทิฐิซึ่งจะคอยเกื้อกูลการสร้างบารมีของเขา

ทบทวนว่าสี่ตอนแรกมหาทุคตะคิดวิธีการ ตั้งเป้าจะเลี้ยงพระก็ต้องมีอาหาร จะมีอาหารต้องมีทรัพย์ไปซื้อของมาปรุง จะมีทรัพย์ต้องออกเรี่ยวแรง ไม่ไปจี้ไปปล้นใคร แสวงหาทรัพย์ด้วยสัมมาอาชีวะ ไปรับจ้างผ่าฟืนกับเศรษฐี จนเศรษฐีทึ่งและเพิ่มค่าจ้างให้ เรื่องเดินเรื่อยมากระทั่งถึงชาวประมงจนได้ของมาประกอบเป็นอาหารที่บ้าน ซึ่งตัวเขาเองก็ไม่รู้ว่าใครเป็นคนปรุง ตอนนี้ใจมุ่งไปถึงพระบรมศาสดา และเข้าไปอยู่ในข่ายพระญาณว่าวันนี้จะโปรดใคร ปรากฏว่าทั้งภพมีมหาทุคตะคนเดียวที่เป็นเจ้าของบุญใหญ่วันนี้ และบุญนี้จะช่วยให้เขารื้อผังจน