วัตถุทาน

บอกว่าอาชีพครูเป็นอาชีพที่มนุษย์และเทวดาสรรเสริญ ไม่มีใครที่ไม่เคยเจอครูเลยตั้งแต่เกิด โลกขาดแคลนครูไม่ได้เพราะจะโง่หมด แต่ครูมักไม่รู้ว่าตัวเองสำคัญและไปตั้งผังน้อยใจว่าอาชีพครูไม่รวย อธิบายหลักวิชาว่าถ้าให้วิทยาทานอย่างเดียวก็จะรวยความรู้และมีดวงปัญญา ถ้าให้วัตถุทานด้วยก็จะมีวัตถุ ถ้าให้ทั้งวิทยาทาน วัตถุทาน และธรรมทาน ก็จะรวยทั้งทรัพย์และดวงปัญญา ผังนี้แก้ไขได้ด้วยการสั่งสมบุญให้ครบทุกอย่าง และครูอุดมคติต้องทั้งแนะคือสอนความรู้ และนำคือทำความดีให้ดู จึงจะเป็นมหาปูชนียาจารย์ที่ควรกราบไหว้บูชา

ผู้ประกาศข่าวชาวโอมานเล่าว่ามักเอาเงินทองและเวลาไปให้เด็กพิการ คนยากจน คนถูกรังแก และครอบครัว จนเหลือเวลานอนวันละหนึ่งถึงสองชั่วโมง ปวดหัวมาก แล้วพบว่าช่วยเท่าไรก็ไม่มีวันสิ้นสุด ครูไม่ใหญ่ว่าเธอค้นพบแล้ว การแก้ปัญหาความยากจนด้วยวัตถุทานอย่างเดียวไม่พอ ต้องให้ควบคู่กันทั้งอภัยทาน วัตถุทาน วิทยาทาน และธรรมทาน ให้อภัยในข้อผิดพลาดของผู้ด้อยโอกาส ให้อาหาร เสื้อผ้า ที่อยู่อาศัย รับฟังความทุกข์ สอนวิชาชีพให้ดำรงชีวิตได้ แต่แค่นั้นยังไม่พอ

ครูไม่ใหญ่ขยายว่าถ้าเคยให้แล้วไม่ให้ต่อ ผู้รับจะคิดว่าเป็นหน้าที่และโกรธ จึงต้องให้อย่างอื่นควบคู่กับวัตถุทาน คือธรรมทาน ให้ความรู้เรื่องความจริงของชีวิตว่าทำไมทำงานเหนื่อยแทบตายมีโอเวอร์ไทม์ก็ยังไม่พอ ทรัพย์มีมากในโลกแต่อยู่ในกระเป๋าคนอื่น คำปลอบใจว่าเป็นพระประสงค์ไม่ใช่คำตอบที่สมบูรณ์ แต่จำเป็นในยามยาก เหมือนเรือแตกกลางทะเลได้แผ่นกระดานก็ต้องเกาะไว้ แต่เมื่อมีเรือมาก็ต้องทิ้งกระดานขึ้นเรือ เมื่อแสงสว่างแห่งธรรมมาแล้วต้องกล้ากลับมาดูความจริงว่าเราหนีกฎแห่งกรรมไม่พ้น จนเพราะความตระหนี่ รื้อผังจนได้ด้วยการบริจาคชนะความตระหนี่ ให้ด้วยปีติ และให้กับผู้บริสุทธิ์ตั้งแต่มีศีลห้า ศีลแปด ศีลสิบ ศีล 227 ผู้เข้าถึงฌานสมาบัติ โคตรภูบุคคล พระอริยเจ้า จนถึงพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ทำได้อย่างนี้รับรองว่าชาติต่อไปรวย ชาตินี้อาจยังไม่รวยทันตาเพราะบุญกับวิบากกรรมทำงานพร้อมกัน บางทีบุญจะส่งผลแต่ตายเสียก่อน

ไม่ได้แปลว่าจะไม่สงเคราะห์เพื่อนมนุษย์ แต่ต้องให้ทั้งสามอย่าง วัตถุทานคืออาหารและเสื้อผ้า วิทยาทานคือความรู้ไว้ทำมาหากินเหมือนมีสมบัติติดตัว และธรรมทานให้รู้ว่าที่จนไม่ใช่เพราะเกิดมาจน เศรษฐกิจตกต่ำ หรือเคราะห์ แต่เพราะออกแบบชีวิตมาอย่างนั้นในอดีต ครูไม่ใหญ่ศึกษาคำสอนแล้วเห็นว่าทางเดียวที่จะหนีความจนคือสร้างทานบารมี อยากสวยต้องรักษาศีล อยากฉลาดต้องเจริญภาวนาสั่งสมปัญญาบารมี อยากได้บริวารสมบัติต้องชวนคนมาทำความดีด้วย แล้วถามว่าชวนอย่างนี้บ่อย ๆ เหนื่อยไหม