ep096 ผังเวลา 48 ช่วง
ทศชาติชาดก (153) กองเสบียง (87) ภุมเทวา (85) พระเตมีย์ (74) กัลยาณมิตร (45) แต่งเนื้อแต่งตัว (45) ศีลห้า (30) ความตระหนี่ (28) ผู้ประกาศข่าวชาวโอมาน (28) กรรมดื่มสุรา (21) ดาวดึงส์ (20) ต่างศาสนิก (19) ท้าวสักกะ (18) พระเจ้ากาสิกราช (17) ความสุขภายใน (13) ธรรมทาน (11) ไม่ได้รับมรดก (9) พระนางจันทาเทวี (8) รื้อผังจน (8) วิญญาณเข้าสิงร่าง (7) อาการทางประสาท (7) กินหมาก (6) ดุสิตบุรีวงบุญพิเศษ (6) นิ่งอย่างพระเตมีย์ (6) หิริโอตตัปปะ (5) ห้ามคนทำบุญ (5) ใครสร้างโลก (5) ธิดาเศรษฐี (4) พรหมโลก (4) มัดขาสัตว์ (4) วัตถุทาน (4) สร้างบารมีกับหมู่คณะ (4) หมาหอน (4) กายสัมภเวสี (3) ค้นหาเป้าหมายของชีวิต (3) จิตวิญญาณบริสุทธิ์ (3) ทำทานมาน้อย (3) VCD ภาษาอังกฤษ (2) ขุดดินก้อนแรก (2) ความยากจน (2) คำบรรยายภาษาอังกฤษ (2) ทำกับแกล้มสุรา (2) ผู้รู้ภายใน (2) พระจูฬปันถก (2) รวยสลับจน (2) ศักยภาพของมนุษย์ (2) อยากเรียนภาษาไทย (2) จนเพราะไม่มีกับจนเพราะไม่พอ (1) ต้องมีครู (1) ถูกญาติไล่ออกจากบ้าน (1) บริวารห้าร้อย (1) ลำเอียงแบ่งมรดก (1) ศีลเป็นที่มาแห่งโภคทรัพย์ (1) สมาธิไม่จำกัดเฉพาะชาวพุทธ (1) อธิษฐานขอพบหมู่คณะ (1) เพ่งกายในจิต เพ่งจิตในกาย (1) เหนื่อยไหมจ๊ะคนดี (1) แม่สามีรังเกียจเพราะจน (1) ใช้มรดกจนหมดตัว (1) ไม่ใช่ครูแต่เป็นกัลยาณมิตร (1) ไล่ลูกนาออกจากที่ดิน (1)
เปิดรายการด้วยการว่าคาถาสำเร็จ แม้มืดตื้อมืดมิดก็มีสิทธิ์เข้าถึงธรรม ท่องเนื้อนาบุญ มหาธรรมกายเจดีย์เป็นเนื้อนาบุญของโลก มหาจุฬามณีเป็นเนื้อนาบุญของสวรรค์ พระในบ้านเป็นเนื้อนาบุญของครอบครัว พระในตัวเป็นเนื้อนาบุญของเรา แล้วว่าคำขวัญเมื่อเราสว่าง โลกก็สว่างด้วย
ทบทวนการบ้าน 10 ข้อ ช่วงต้นมีบรรทัดที่ Whisper ถอดซ้ำราวครึ่งนาทีจึงไม่มีข้อหนึ่งถึงสี่ ต่อด้วยข้อห้าตื่นในอู่ทะเลบุญ ข้อหกรวมใจกับองค์พระหนึ่งนาที ข้อเจ็ดตัวเราอยู่ในองค์พระ ข้อแปดทุกหนึ่งชั่วโมงหยุดใจหนึ่งนาที ข้อเก้านึกถึงดวงหรือองค์พระในทุกกิจกรรม และข้อสิบสร้างบรรยากาศด้วยรอยยิ้มและปิยวาจา
ถามว่ายิ้มกันไปทั่วโลกแล้วหรือยัง นับวันหลังปีใหม่ได้ห้าสิบสามวัน แล้วทบทวนเป้าหมายชีวิต เราเกิดมาทำพระนิพพานให้แจ้ง แสวงบุญ สร้างบารมี พระนิพพานอยู่ภายในตัว เริ่มที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 ด้วยการทำใจหยุดนิ่ง คนที่ทำไม่ได้คือคนตาย คนบ้า คนที่ไม่ได้ทำ ย้ำให้ตอบซ้ำจนขึ้นใจ นักเรียนใหม่ต้องศึกษาไว้เพื่อดำเนินชีวิตไม่ผิดพลาดเพราะอบายรองรับอยู่
เกริ่นว่าวันนี้มีเรื่องราวดี ๆ ของเคสที่จะทำให้เข้าใจกฎแห่งกรรมดีขึ้น ชื่อเรื่องโรแมนติกหน่อย (ถ้อยคำถอดเสียงไม่ชัด ไม่ได้ยินชื่อเรื่อง) และมีเรื่องพระเตมีย์ แต่ก่อนนั้นให้แต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จเรียบร้อยก่อน หลังจากนั้นราวหนึ่งนาทีเศษไม่มีบรรทัดถอดเสียง
เพลงยิ้มกันทุกวันอย่าเก็บไว้ เพลงชวนให้ยิ้มให้กันทุกวัน Whisper ถอดได้เพียงท่อนชื่อเพลงคร่อมราวสองนาทีครึ่ง ใช้เป็นเพลงประกอบช่วงแต่งเนื้อแต่งตัวด้วยรอยยิ้ม
ถามว่ายิ้มกันแล้วหรือยัง ยิ้มกันไปทั่วโลกแล้วหรือยัง ถ้ายังไม่ยิ้มก็แปลว่ายังแต่งตัวไม่เสร็จ เหมือนใส่สูทนุ่งผ้าแต่สวมรองเท้าแตะ หรือเขียนคิ้วข้างเดียวออกจากบ้านไปทำงาน ต้องทำซ้ำให้คล่อง
เพลงคั่นที่ไม่ได้ประกาศชื่อ ถอดท่อนร้องได้ว่า Do you love me บ่ และ If you love me สอดคล้องกับที่เกริ่นว่าเรื่องวันนี้ชื่อโรแมนติก หลังจากนั้นเกือบสองนาทีไม่มีบรรทัดถอดเสียง และมีช่วงที่ Whisper ถอดเป็นประโยคมั่วหลายภาษา ก่อนกลับมาพูดต่อ
นับวันแล้วเอ่ยถึงวันคุ้มครองโลก แต่เราจะคุ้มครองโลกได้ต่อเมื่อทุกคนเป็นคนดี มีหิริ ละอายต่อการทำบาป เพราะคิดว่าเราเป็นมนุษย์ผู้มีใจสูงมีศักดิ์ศรี ต้องเว้นจากศีลห้าข้อ และมีโอตตัปปะ เกรงกลัวผลของบาป ในปัจจุบันคือความร้อนใจ กลัวคนรู้ กลัวติดคุก ในอนาคตคือวิบากกรรมพาไปนรก เปรต อสุรกาย สัตว์เดรัจฉาน แล้ววนกลับมาเป็นมนุษย์ชั้นล่างที่มีแต่ทุกข์และอยู่ในสิ่งแวดล้อมที่ทำให้ตกไปในวงจรเดิม ถ้าทุกคนมีหิริโอตตัปปะ โลกก็จะอยู่เย็นเป็นสุข โลกดีอยู่แล้วแต่คนบนโลกมีกิเลสอาสวะ
มีคนถามก่อนเข้าโรงเรียนว่าใครสร้างโลก สิบปากว่าไม่เท่าตาเห็น ต้องเห็นเอง พระสัมมาสัมพุทธเจ้าเจอคำถามนี้บ่อยแต่ไม่ตอบ ไม่ใช่ตอบไม่ได้เพราะทรงมีสัพพัญญุตญาณ เห็นว่าโลกเกิดมานับครั้งไม่ถ้วน กัปหนึ่งมี 256 อันตรกัป แบ่งสี่ส่วน ส่วนละ 64 อันตรกัป ให้ทำใจหยุดนิ่งเข้าถึงธรรมกายแล้วไปศึกษาเองว่าโลกเกิดขึ้นได้อย่างไร เหมือนป้อนข้อมูลแล้วค้นหาภาพ คำถามนี้เป็นสมมุติฐานที่มนุษย์มีทุกข์ตั้งขึ้นเพื่อหาที่พึ่ง ว่ามีผู้สร้างสรรพสิ่ง แล้วถามต่อว่าใครสร้างผู้สร้าง จนทะเลาะกัน จึงให้ยกไว้ก่อนแล้วไปดับทุกข์
คนที่บอกต่อกันมาเพียงไม่กี่พันปี แต่โลกมีอายุยาวนานมาก ผู้ที่ตอบได้ต้องอายุมากกว่าโลกสักหน่อย ถ้าคนนั้นมาบอกจึงจะเชื่อเพราะเขาเห็น แต่ถกเถียงกันไปก็เป็นเหตุแห่งทุกข์ ให้ดับทุกข์ก่อน หยุดใจเข้าถึงพระรัตนตรัยในตัว ความลับของชีวิตจะถูกเปิดเผย มองผ่านความมืดเห็นแสงสว่างเหมือนดวงตะวันยามเที่ยงที่เย็นเหมือนแสงจันทร์ แล้วเห็นท่านผู้รู้ภายในที่นั่งสงบนิ่ง ถามท่านแล้วท่านตอบเป็นภาพเหมือนดูภาพยนตร์ อย่าถามมนุษย์ด้วยกัน ให้ความสุขเกิดก่อนแล้วจะคุยด้วยภาษาของความสุข จากนั้นเกริ่นเรื่องโอมาน และมีช่วงราวหนึ่งนาทีครึ่งที่ถอดเสียงไม่ได้ความ
ติดตามเรื่องนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาคนหนึ่ง สตรีผู้ประกาศข่าวของสถานีวิทยุที่มีชื่อเสียงในโอมาน (ชื่อที่ถอดเสียงได้ว่ามาดามคาดั้ม ยังไม่ยืนยันการสะกด) ทบทวนข้อความของเธอเมื่อวันที่ 18 ก.พ. ว่าดู DMC แล้วอึดอัดอยากให้มีคำแปลภาษาอังกฤษมาก ๆ ทั้งที่ไม่รู้ว่าครูไม่ใหญ่พูดอะไรแต่ชอบทุกคำ ว่าพูดสละสลวย ตอนนี้อยากเรียนภาษาไทยแล้ว ครูไม่ใหญ่ว่าความรู้เรื่องความจริงของชีวิตถูกเก็บไว้เป็นภาษาไทยก็ต้องมาเรียนภาษาไทย ความรู้ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเก็บไว้เป็นภาษาบาลีก็ต้องศึกษาบาลี เพื่อกลับไปสู่ความรู้ภายใน
ผู้ประกาศข่าวชาวโอมานว่าอยากขยายเรื่องนี้ไปสู่คนหมู่มาก แต่คนคงยังไม่เชื่อเพราะเธอยังไม่ใช่ชาวพุทธ เป็นเพียงนักเรียนยังไม่ใช่ครู นั่งสมาธิวันละหนึ่งชั่วโมงและชวนครอบครัวมานั่งด้วย ตั้งใจจะนั่งทุกวันและเรียนรู้ให้มากขึ้นเพื่อให้น่าเชื่อถือก่อน อยากให้เมืองไทยส่งหนังสือและ VCD ภาษาอังกฤษมาเยอะ ๆ จะนำไปเปิดทางทีวีให้คนดูมากขึ้น ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าผู้ประกาศข่าวประกาศเรื่องราวให้มวลมนุษยชาติรู้ได้ และขีดเส้นใต้ประโยคที่ว่าคนส่วนใหญ่ในโลกยังไม่เข้าใจตัวเองและเป้าหมายของชีวิต หกเจ็ดพันล้านคนรู้เรื่องนี้ไม่กี่คน
ขยายความว่ามนุษย์มีพลังภายในแต่ไม่รู้จะนำมาใช้อย่างไร วิทยาศาสตร์ทำให้เหล็กลอยบนฟ้า แล่นบนน้ำใต้น้ำได้ แต่เมื่อสองพันห้าร้อยกว่าปีก่อน มนุษย์ฝึกจนเดินบนน้ำ เหาะได้เหมือนนก ดำดินได้เหมือนดำน้ำ และนิรมิตคนเดียวให้เป็นหลายคนได้โดยไม่ต้องโคลนนิ่ง ยกเรื่องพระจูฬปันถกที่สมองทึบ ท่องคาถาสี่บาทไม่ได้ พระพุทธเจ้าตรวจดูอดีตแล้วประทานผ้าขาวให้ลูบ ผ้าที่สะอาดหมองลง กระตุ้นความรู้สึกในอดีตชาติ ใจหยุดนิ่งตกศูนย์ หลุดพ้นจากกิเลสอาสวะเป็นพระอรหันต์ แล้วนิรมิตกายได้หลายองค์ในอิริยาบถต่าง ๆ ตามที่บันทึกในพระไตรปิฎก (ชื่อพระถอดเสียงได้ว่าพระจุลบันดก)
ผู้ฝึกใจสมัยพุทธกาลเดินทะลุกำแพงผ่านที่กำบังได้ ซึ่งยุคไฮเทคยังทำไม่ได้ เคลื่อนย้ายตัวเองไปสวรรค์และพรหมโลกด้วยกายหยาบ ครั้งหนึ่งพระอานนท์ทูลถามพระพุทธเจ้าว่าจริงหรือที่ทรงใช้กายที่ประกอบด้วยมหาภูตรูปสี่ไปสู่พรหมโลก ซึ่งไกลจนยานพาหนะใดไปไม่ถึง พระพุทธเจ้าตรัสว่าจริง สมัยใดตถาคตใช้ธรรมกายเพ่งกายในจิต เพ่งจิตในกาย กายของตถาคตจะสว่างเหมือนเหล็กที่เผาไฟ และเบาเหมือนปุยนุ่น สมัยนั้นตถาคตน้อมกายไปสู่พรหมโลกด้วยกายเนื้อได้
อธิบายว่าเพ่งในที่นี้คือหยุดดูตรงกลาง จิตเป็นดวงกลม ๆ ไม่เป็นแท่ง อาศัยธรรมจักรของธรรมกายหยุดลงไปกลางดวงจิต ให้ดวงจิตมีกาย ในกายมีจิต สลับกันไปนับครั้งไม่ถ้วนจนกายละเอียด (ช่วงนี้มีบรรทัดที่ Whisper ถอดซ้ำ) เมื่อกายละเอียดเท่าใจก็นึกนิดเดียวไปถึง มองธรรมจักรของธรรมกายแล้วทำความละเอียดให้เท่ากับพรหมโลก ก็ดูดเข้าหากันเหมือนเครื่องส่งกับเครื่องรับวิทยุ นี่คือศักยภาพของมนุษย์ มีตาทิพย์ หูทิพย์ ระลึกชาติได้ แสดงฤทธิ์ได้ ขยายความคำของผู้ประกาศข่าวชาวโอมานว่ามนุษย์ไม่รู้วิธีใช้พลังภายในด้วยตนเอง ถูกต้อง ทุกอย่างต้องมีครู ผู้รู้เองมีเพียงพระปัจเจกพุทธเจ้ากับพระสัมมาสัมพุทธเจ้า นอกนั้นเป็นนักเรียนหมด แม้แต่ตากผ้าก็ต้องมีหลักวิชา
ผู้ประกาศข่าวชาวโอมานว่าหลับตาทำสมาธิเห็นพระอาทิตย์พระจันทร์แล้วมีความสุข แต่ยังไม่ใช่จุดมุ่งหมายสูงสุด ต้องมีอะไรมากกว่านี้ ชอบเพลงของหลวงพ่อใน DMC ที่มีคำบรรยายภาษาอังกฤษจึงเข้าใจ (มีบรรทัดคั่นที่ Whisper ถอดซ้ำราวครึ่งนาที) ขอให้ DMC มีคำบรรยายภาษาอังกฤษมาก ๆ แบบด่วน ครูไม่ใหญ่รับว่าจะพยายามและชวนผู้รู้ภาษาอังกฤษมาช่วยแปล เธอชวนเพื่อนได้แล้วร้อยคน แนะนำให้นั่งสมาธิแล้วถูกถามมากมายว่าสมาธิคืออะไร นั่งไปทำไม ช่วยครอบครัวได้ไหม ขอให้ช่วยตอบ อยากให้เพื่อนค้นหาเป้าหมายของชีวิต เพราะชาวโลกดำเนินชีวิตหลงทาง ดื่มเหล้าสูบบุหรี่เพียงเพื่อความสนุก อยากเผยแพร่ DMC ให้ชีวิตเขาสูงขึ้น และอยากให้มีพระมาโอมานอีกเพราะครั้งแรกมาเพียงสามวัน
ผู้ประกาศข่าวชาวโอมานว่าเมื่อนั่งสมาธิได้พบว่าจิตวิญญาณของตนอยู่ที่ไหน แก้ปัญหาที่เคยแก้ไม่ได้ แปลกใจที่ตัวเต็มไปด้วยความรัก เมื่อทุกคนเต็มไปด้วยความรักก็จะทำสิ่งดีให้โลก ทุกคนจะมีความสุขจากภายใน ปกติคนหาความสุขจากภายนอกที่สุขน้อยแต่ทุกข์มาก เมื่อพบความสุขภายในจะสละความสุขภายนอกกลายเป็นผู้ให้ โลกจะมีการแบ่งปันและเกิดสันติสุข เธอยินดีร่วมมือ ขอแสดงความเคารพหลวงพ่อที่ทำประโยชน์ต่อชาวโลก และขอพระพุทธเจ้าช่วยเหลือหลวงพ่อ หลังจากนั้นราวห้านาทีครึ่งไม่มีบรรทัดถอดเสียงเลยและไม่มีบริบทบอกว่าเป็นอะไร
ผู้ประกาศข่าวชาวโอมานดีใจที่ได้คำแนะนำว่าแม้ไม่ใช่ครูก็เป็นกัลยาณมิตรได้ เดิมเธอกังวลว่ายังเป็นนักเรียนจะไปสอนคนที่รักได้อย่างไร ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าอย่าคิดว่าเป็นครู ให้ทำหน้าที่กัลยาณมิตรแนะนำชักชวนเหมือนเพื่อนที่ดี มีความรู้อะไรก็แบ่งปันเท่าที่เข้าใจ ใจก็สบาย เธอว่าใช่เลย ตนเป็นคนธรรมดาไม่ได้อยากเป็นผู้นำใคร ควรเป็นเพื่อนกันและมอบสิ่งดีให้กัน ชมว่าหลวงพ่อพูดนุ่มนวลไม่ทำเหมือนเป็นบิ๊กบอส ทุกคนที่เห็นหลวงพ่อพูดแล้วหัวเราะจะรักหลวงพ่อ ขอมอบหัวใจถวายหมดแล้ว ครูไม่ใหญ่ว่าเป็นยาหอมให้คนแก่ เธอเชื่อว่าสมาธิคงเป็นของขวัญจากพระเจ้า ครูไม่ใหญ่ว่าพระเจ้าอยู่ภายในตัว
ผู้ประกาศข่าวชาวโอมานเล่าว่ามักเอาเงินทองและเวลาไปให้เด็กพิการ คนยากจน คนถูกรังแก และครอบครัว จนเหลือเวลานอนวันละหนึ่งถึงสองชั่วโมง ปวดหัวมาก แล้วพบว่าช่วยเท่าไรก็ไม่มีวันสิ้นสุด ครูไม่ใหญ่ว่าเธอค้นพบแล้ว การแก้ปัญหาความยากจนด้วยวัตถุทานอย่างเดียวไม่พอ ต้องให้ควบคู่กันทั้งอภัยทาน วัตถุทาน วิทยาทาน และธรรมทาน ให้อภัยในข้อผิดพลาดของผู้ด้อยโอกาส ให้อาหาร เสื้อผ้า ที่อยู่อาศัย รับฟังความทุกข์ สอนวิชาชีพให้ดำรงชีวิตได้ แต่แค่นั้นยังไม่พอ
ต้องสอนให้คนจนรู้ว่าจนเพราะอดีตชาติเคยรวยแต่ประมาท มีความตระหนี่ เสียดายทรัพย์ในการทำความดี และเบื่อต่อเนื้อนาบุญ จะแก้ต้องรื้อผังจนด้วยการบริจาค เมื่อยังไม่มีเงินมากก็ทำแบบบัณฑิตผู้ครองเรือน ใช้แรงกายทำมาหากิน ส่วนหนึ่งเลี้ยงชีพ อีกส่วนนำไปทำบุญในเนื้อนาบุญคือผู้มีศีล ยิ่งบริสุทธิ์มากบุญยิ่งมาก จึงต้องให้ครบทั้งอภัยทาน วัตถุทาน วิทยาทาน ธรรมทาน หรือสอนให้นั่งสมาธิเพราะสมาธิเป็นบ่อเกิดของปัญญา เธอว่าถ้าใช้วิธีเดิมจะช่วยทุกคนให้สุขไม่ได้ ครูไม่ใหญ่ว่าคนจนมีสองประเภท จนเพราะไม่มีให้ข้าวปลาอาหารก็ประทังได้แต่ไม่รวยขึ้น กับจนเพราะไม่พอ ยกภูเขาทองให้ก็ยังอยากได้อีกลูก
ผู้ประกาศข่าวชาวโอมานว่ารู้จักความสุขจากสมาธิแล้วจึงรู้ว่าถ้าไม่ทำตัวเองให้มีความสุขก่อนจะช่วยคนอื่นให้สุขไม่ได้ จะกลับไปบอกคนเหล่านั้นว่าเรามาจากครอบครัวเดียวกัน จะมอบความสุขถาวรที่เป็นพลังในตัวเขาเอง ถามว่าเข้าใจถูกไหม ครูไม่ใหญ่ว่าถูกต้องมาก สมาธิทำให้หัวใจและสมองโล่ง งานที่เคยใช้หกชั่วโมงเหลือสองชั่วโมง มีเพื่อนหลายวัยหลายอาชีพที่มีปัญหาเงินทอง สามี ลูก จึงนำนั่งสมาธิ ไม่ใช่เพราะอยากเป็นคนใหญ่คนโต บอกเพื่อนว่าสมาธิคือนั่งเฉย ๆ ไม่ต้องคิด ไม่ต้องพูด แล้วจะรู้สึกว่าชีวิตมีคุณค่าเหมือนได้เป็นจักรพรรดิ อยากให้ทุกคนในโลกนั่งสมาธิ ไม่ใช่แค่ชาวพุทธ เพราะพลังในตัวไม่ได้จำกัดเฉพาะชาวพุทธ
ผู้ประกาศข่าวชาวโอมานว่าแม้เป็นมุสลิมแต่คิดว่าผู้คนไม่ค่อยให้ความสำคัญกับจิตใจ ลืมไปว่าวันหนึ่งจิตวิญญาณจะต้องไปอยู่ในร่างใหม่ ถ้าจิตวิญญาณไม่บริสุทธิ์ร่างนั้นก็จะทรมาน จึงอยากรับผิดชอบด้วยการทำจิตวิญญาณของตนให้สะอาด เบา สว่างก่อน ครูไม่ใหญ่ชี้ให้ดูว่าความคิดนี้เกิดกับเธอได้อย่างไร เธอได้ยินแต่เสียงเศร้า ร้องไห้ เจ็บป่วยไปทุกที่ หวังจะพบที่ที่มีแต่เสียงหัวเราะ และพบวิธีแล้ว แต่ถ้านั่งสมาธิมีความสุขคนเดียวขณะคนรอบข้างยังไม่สุขก็สุขไม่เต็มที่ ต้องให้คนรอบข้างนั่งด้วย อีกไม่นานจะมาเมืองไทยเพื่อเห็นหลวงพ่อและปฏิบัติธรรม ครูไม่ใหญ่ว่ายินดีต้อนรับ ทั้งหมดนี้เธอทำเพียงหยุดใจได้ หลังจากนั้นราวสองนาทีไม่มีบรรทัดถอดเสียง
เพลงภาษาอังกฤษสอนนั่งสมาธิ ท่อนร้องว่า Keep looking, relax, relax, Let it all be, As your mind wants it to be, Just focus on what you see ให้ผ่อนคลายและดูไปเฉย ๆ ไม่ได้ประกาศชื่อเพลง ช่วงต้นมีบรรทัดคั่นที่ Whisper ถอดซ้ำ
หลังเพลงว่าแค่นี้ก็หยุดใจได้ แล้วเข้าสู่ทศชาติชาดก เปรียบว่าที่ปลูกกล้วยไว้มากใบตองจะแห้ง ลมพัดดังก๊อบแก๊บ จิ้งจกตุ๊กแกก็ร้องจุ๊จ๊ะ ใครทำงานใหญ่ก็จะเจอเสียงใบตองแห้งหรือเสียงจิ้งจกตุ๊กแก แม้พูดได้ก็ต้องทำอย่างพระเตมีย์ ซึ่งพูดได้แต่นิ่งทำตัวเหมือนคนใบ้ ควรเอาท่านผู้ยิ่งด้วยเนกขัมมบารมีเป็นตัวอย่าง แล้วชวนติดตามละครตอนที่สาม
ละครทศชาติชาดก พระเตมีย์ผู้ยิ่งด้วยเนกขัมมบารมี ตอนที่สาม ทบทวนว่าพระเจ้ากาสิกราชแห่งกรุงพาราณสีไม่มีโอรสธิดา ชาวเมืองร้องเรียน พระสนมทำพิธีบวงสรวงไม่สำเร็จ พระนางจันทาเทวีอัครมเหสีสมาทานอุโบสถศีลในวันเพ็ญแล้วตั้งสัจจาธิษฐานขอพระโอรส อานุภาพศีลทำให้บัณฑุกัมพลศิลาอาสน์ของท้าวสักกะร้อน ท้าวสักกะเห็นเหตุแล้วพิจารณาหาเทพบุตรผู้มีบุญ พบเทพบุตรที่ชาติก่อนเป็นพระเจ้ากรุงพาราณสียี่สิบปี สั่งลงโทษประหารนักโทษจึงไปเกิดในอุสสุทนรกบริวารของสัญชีวมหานรกแปดหมื่นปี แล้วมาเกิดในดาวดึงส์และใกล้จุติ ท้าวสักกะเสด็จไปเชิญให้ลงไปเกิดในครรภ์พระนางจันทาเทวีเพื่อบำเพ็ญบารมี เทพบุตรโพธิสัตว์รับคำ และเทพบุตรบริวารห้าร้อยองค์ขออาสาลงไปเกิดเป็นบริวาร
คืนนั้นเทพบุตรโพธิสัตว์จุติลงสู่ครรภ์พระนางจันทาเทวี เทพบุตรบริวารห้าร้อยองค์ลงไปเกิดในครรภ์ภรรยาของอำมาตย์ พระนางรู้สึกว่าพระอุทรเต็มไปด้วยแก้ววิเชียร จึงแน่พระทัยว่าทรงครรภ์ แล้วกราบทูลพระราชสวามี พระเจ้ากาสิกราชดีพระทัยยิ่ง พระราชทานเครื่องบริหารพระครรภ์และให้นางสนมดูแล ชาวเมืองปลื้มปีติทั่วหน้า ครบสิบเดือนพระนางประสูติพระราชกุมารผู้สมบูรณ์ด้วยบุญลักษณะ พระราชาดำริว่าผู้มีบุญย่อมมีบริวารตามมา จึงให้เสนาบดีตรวจเรือนอำมาตย์ ก็พบว่าวันนั้นมีกุมารเกิดพร้อมกันห้าร้อยคน พระราชายินดียิ่ง ละครจบตอนด้วยคำว่าโปรดติดตามตอนต่อไป
ครูไม่ใหญ่ว่าตอนนี้มาถึงเรื่องของเคสที่ได้ยินชื่อว่าเหนื่อยไหมจ๊ะคนดี แล้วเปิดเพลงยิ้มแล้วรวย เพลงชวนให้ยิ้มเพราะยิ้มแล้วรวย มีบรรทัดที่ Whisper ถอดเป็นคำมั่วปนอยู่
ไฟล์เริ่มช่วงนี้กลางจดหมาย ผู้เขียนว่าผู้เป็นที่รักได้ตายไปแล้ว และเกิดเหตุการณ์ไม่ปกติจนสมาชิกครอบครัวสะพรึงกลัว จึงส่งเรื่องมาเป็นกรณีศึกษา พ่อแม่มีลูกสองคน คนที่สองตายตั้งแต่อายุเจ็ดวัน พ่อเป็นชาวนาขยันใจบุญแต่ไม่ได้รับการแบ่งมรดกเหมือนพี่น้องคนอื่น พ่อป่วยตายตอนผู้เขียนหกขวบ แม่ถูกญาติฝ่ายพ่อไล่ออกจากบ้านเพราะกลัวมีส่วนในสมบัติ ครูไม่ใหญ่ว่าถ้าไม่มีบุญรองรับสมบัติเห็นอยู่ก็ไม่ได้ ท่านเจ้าอาวาสวัดหนึ่งสงสาร ให้แม่ตัดไม้ไผ่ในวัดทำกระต๊อบอยู่ แม่ไปขอเช่าที่นาจากน้องเขยทำกินเลี้ยงลูก
ตั้งแต่หกขวบผู้เขียนต้องตรากตรำทำนากลางแดดลมฝน ต้องกู้ยืมเงินแล้วขายข้าวได้จึงใช้หนี้ ครูไม่ใหญ่ว่าคนที่ถามว่าจะรวยไปทำไมลองมาลำบากแบบนี้แล้วจะรู้ว่าจำเป็นต้องรวย เมื่อโตเป็นสาวคิดหาทางออกแบบชาวบ้านคือแต่งงาน หาหนุ่มบ้านนาที่ขยัน อึด มาช่วยทำนา มีหนุ่มหลายคนมาติดพัน ผู้เขียนเลือกคนที่ขยันสู้งานอดทนทำได้ทุกอย่าง แต่แม่ฝ่ายชายไม่ชอบเพราะผู้เขียนจนกว่ามาก แฟนยืนยันกับแม่ว่าจะแต่งให้ได้ ช่วงที่แม่ฝ่ายชายยอมให้แต่งงานถอดเสียงปนภาษาอังกฤษมั่วอ่านไม่ได้ความ ได้ความเพียงว่าสามีให้ความรักความเมตตากับลูกมาก
ผู้เขียนว่าชีวิตไม่เหมือนนางเอกหนังรักลงเอยด้วยดี หลังแต่งงานมีปัญหารุมเร้าทุกด้าน ภาระหน้าที่มากขึ้น ทำงานหนักขึ้น ต้องเลี้ยงลูกหลายคน ยิ่งกว่านั้นสามีเกิดอาการทางประสาทอย่างรุนแรง อาละวาดโวยวาย ด่าว่าสารพัด ทำข้าวของเสียหายเหมือนคนสติไม่ดี ครูไม่ใหญ่ว่าวิบากกรรมมาไม่บอกล่วงหน้า บางทีถือของมีคม (ช่วงนี้มีบรรทัดที่ Whisper ถอดซ้ำและฟังไม่ชัด) พาไปหาหมอ หมอให้กินยากดอาการไว้ตลอด ยาช่วยได้เป็นพัก ๆ พอยาหมดฤทธิ์อาการก็กลับมา
ผู้เขียนว่าเวลาสามีปกติดีจะพูดอย่างนี้ แล้วเปิดเพลงที่ไม่ได้ประกาศชื่อ ถอดท่อนร้องได้ว่าเริ่มจากความขาดแคลน ลงทุนด้วยความไม่พอ ประคองกันสู้เรื่อยมา บางครั้งพี่สร้างปัญหาทำให้เธอมีน้ำตา ขอบคุณที่น้องมีใจ ถ้าพี่ผิดไปขออภัย ยิ้มเถิดคนดี จับมือเดินเคียงกันสร้างพรุ่งนี้ด้วยกัน เป็นเพลงของสามีที่ขอบคุณภรรยาผู้อดทนร่วมทุกข์
เดิมผู้เขียนเลี้ยงแค่ตัวเองกับแม่ ต้องมาเลี้ยงสามีและลูกอีกสามคนด้วยตัวเอง มีปัญหากับญาติพี่น้องอย่างหนัก ภาระทุกอย่างตกอยู่ที่ผู้เขียนคนเดียว ทุกข์มากจนถามตัวเองว่าทำไม ยังพอมีบุญที่ตอบตัวเองได้ว่าลำบากเพราะทำบุญมาน้อย จึงภาวนาในใจขอให้มีพระดีวัดดีสักแห่งให้ได้ไปทำบุญ ต่อมาได้ข่าวว่าจะมีการสร้างศูนย์พุทธจักรปฏิบัติธรรมแถวตำบลคลองสาม อำเภอคลองหลวง (ช่วงนี้ถอดเสียงปนคำมั่ว)
สปอตเพลงคั่นกลางการอ่านจดหมาย ถอดท่อนร้องได้ว่าตำบลคลองสามเป็นแหล่งศึกษาธรรม ดูงามดั่งเมืองสวรรค์ มีต้นไม้ใบยาและผลิตภัณฑ์ ใครมาเยือนแล้วไม่อยากจากไปเพราะคนคลองสามมีน้ำใจ ลูกหลานเก่งและดี เน้นการศึกษาความรู้คุณธรรม ชุมชนสุขสันต์ (ถ้อยคำถอดเสียงไม่ชัด) ก่อนและหลังเพลงมีบรรทัดคั่นที่ Whisper ถอดซ้ำรวมราวสามนาที
ผู้เขียนดีใจที่ได้ข่าวการสร้างศูนย์พุทธจักรปฏิบัติธรรมแถวคลองสาม ได้มาร่วมงานบุญตั้งแต่วันขุดดินก้อนแรกสร้างวัดพระธรรมกาย เห็นหลวงพ่อนั่งทำสมาธิบนกองฟางกลางทุ่งนา เกิดความรู้สึกว่าวัดนี้แหละคือวัดดีมีพระดี ไม่นานก็เช่าที่นาใหม่ที่ตำบลคลองสามใกล้วัดได้ จึงย้ายครอบครัวมาทำนาและทำบุญทุกบุญไม่ตกหล่น ช่วยสร้างโบสถ์ คัดหิน จัดดอกไม้ ช่วยงานครัวของคุณยายอาจารย์ เก็บกวาด ถอนหญ้า วัดเป็นทั้งหมดของชีวิต ประทับใจที่สุดคือหลวงพ่อธัมมชโยบอกให้รับศีลห้า ผู้เขียนถามตรง ๆ ว่าคนจนอย่างลูกจะรักษาศีลห้าได้หรือ หลวงพ่อตอบว่าได้ เพราะศีลเป็นที่มาแห่งโภคทรัพย์ ตั้งแต่นั้นเปลี่ยนจากคนไม่มีศีลเป็นคนมีศีลเคร่งครัด ชวนลูกทุกคนเข้าวัด ชีวิตดีขึ้นตามลำดับ มีคนช่วยเหลือเสมอ แม้เจ้าของที่นาก็ยกบ้านสองชั้นให้ ท้ายช่วงถอดเสียงปนคำมั่ว
สามีที่มีอาการทางประสาทล้มป่วยเป็นอัมพาต สุขภาพทรุดลงจนนอนตายไปเฉย ๆ โดยไม่มีใครรู้เพราะคิดว่าหลับ ผู้เขียนจัดสวดศพที่บ้านเจ็ดวัน ระหว่างนั้นทุกอย่างปกติ แต่วันที่แปดหลังเก็บกระดูกกลับมา ลูกสาวพูดกับพ่อว่าป๊ากลับบ้านกับเรานะ ราวหกโมงเย็นขณะผู้เขียนดำนาอยู่ก็ใจสั่น ได้กลิ่นฉุนเหมือนดอกซ่อนกลิ่น บรรยากาศวังเวง รู้สึกว่าเขาต้องมาอยู่ใกล้แน่ หลังจากนั้นเกือบนาทีไม่มีบรรทัดถอดเสียง
เพลงคั่นที่ไม่ได้ประกาศชื่อ ถอดท่อนร้องได้เพียงว่าปล่อยใจ พี่ตรมพี่เหงาเพราะคิดถึงเจ้า เมื่อคิดถึงกัน เป็นเพลงเรื่องความคิดถึงคนรัก คั่นกลางช่วงที่ผู้เขียนเล่าว่าสามีที่ตายแล้วมาหา
ผู้เขียนพูดกับสามีที่มองไม่เห็นว่าดำนาเสร็จจะกลับบ้าน ให้เขาไปบูชาเจดีย์ที่วัดตอนหกโมงเย็น ไปดูองค์พระที่สร้างไว้ให้และไปหาหลวงพ่อ อย่าดื้อ ค่ำวันนั้นหมาตามบ้านเพื่อนสนิททุกบ้านเห่าหอนโหยหวนไล่มาจนถึงบ้าน แต่หมาที่บ้านกลับกระดิกหางดีใจเหมือนมีคนเข้าบ้าน ลูก ๆ ถามว่าครบเจ็ดวันแล้วพ่อไปแล้วไม่ใช่หรือ ตกดึกทุกคนนอนติดกัน ลูกสาวคนหนึ่งดิ้นเหมือนมีร่างใหญ่ดำทะมึนทับตัว แล้วอาการเกิดกับน้องชายสามี ไฟดับ พอเปิดไฟน้องชายทำตาขวาง เสียงเปลี่ยน พูดคำที่เป็นคำติดปากของสามี ทุกคนจึงรู้ว่าสามีเข้าสิงน้องชาย เขาด่าว่าเหมือนตอนมีชีวิต ผู้เขียนบอกให้ไปหาหลวงพ่อ ทั้งบ้านหวาดกลัวไม่ได้นอน รุ่งเช้ารีบมาวัดทำบุญให้และกราบเรียนหลวงพ่อ คืนต่อมาจึงสงบ
แม่ของผู้เขียนใจบุญแต่ชอบกินหมาก ตายด้วยโรคดีซ่านอายุ 77 ปี แม่สามีชอบทำบุญด้วยของดีทีละมาก รักผู้เขียนเหมือนลูก ก่อนตายเลี้ยงข้าวก่อนเที่ยงเพราะรู้ว่าผู้เขียนถือศีลแปด แล้วเสียชีวิตอย่างสงบอายุ 77 ปีเช่นกัน คำถาม บุพกรรมใดทำให้พ่อไม่ได้รับมรดก พ่อตายแล้วไปไหน ได้รับบุญไหม บุพกรรมใดต้องเป็นชาวนาลำบากแต่เล็ก ถูกไล่ออกจากบ้านและไล่ที่ทำกิน บุญใดที่เจ้าของนายกบ้านให้แต่บ้านตั้งบนนาเช่า ทำบุญแบบไหนมีที่ทำกินแต่ต้องเช่า บุพกรรมใดต้องเลี้ยงสามีที่เป็นโรคประสาทและขัดขวางการเข้าวัด สามีเป็นโรคประสาทและอัมพาตเพราะอะไร ลูกสาวชวนพ่อกลับบ้านเขาได้ยินไหม เขาไปหาที่ท้องนาและบ้านเพื่อนจริงไหม ทำไมเข้าสิงลูกสาวไม่ได้แต่เข้าสิงน้องชายได้ และอาละวาดเพื่ออะไร
คำถามต่อ ทำไมเหตุการณ์จึงเกิดวันที่แปดหลังตายทั้งที่เจ็ดวันแรกปกติ เจ็ดวันนั้นเขาไปทำอะไรที่ไหน ตอนนี้สามีอยู่ที่ไหน ได้รับบุญที่ทำให้ไหม มีอะไรฝากบอก รู้ตัวไหมว่าตายแล้ว แม่ตายแล้วไปไหน ได้รับบุญไหม การกินหมากของแม่เป็นบาปไหม มีผลเหมือนสูบบุหรี่หรือไม่ ทำไมก่อนแต่งงานแม่สามีไม่ชอบแต่หลังแต่งงานกลับรักมาก แม่สามีตายแล้วไปไหน บุญใดทำให้มีบ้านและที่นาใกล้วัด ได้เจอหมู่คณะตั้งแต่เริ่มสร้างวัด ผู้เขียนและลูกสร้างบารมีกับหมู่คณะมาอย่างไร มีหน้าที่อะไรในกองทัพธรรม เข้าถึงพระธรรมกายไหม ลูกมีบุญมากกว่าผู้เขียนไหม หลังชุดคำถามราวสองนาทีครึ่งมีเพียงท่อนเพลงหนึ่งบรรทัด
ครูไม่ใหญ่เฉลยว่าพ่อในอดีตทำทานมาน้อย และในชาติหนึ่งเป็นลูกคนโต เมื่อพ่อแม่ตายได้จัดการแบ่งมรดกให้น้อง ๆ แต่มีน้องคนหนึ่งชอบขัดใจ จึงมีอคติไม่ให้มรดกน้องคนนั้น วิบากกรรมนี้ทำให้ชาตินี้ไม่ได้รับมรดก พ่อตายแล้วไปเป็นภุมเทวาระดับทั่วไปในหมู่บ้านภุมเทวาแห่งหนึ่ง ช่วงแรกอดอยากเพราะไม่ค่อยทำทาน ต่อมาได้รับบุญที่อุทิศไปให้จึงมีสภาพดีขึ้น
ผู้เขียนต้องเป็นชาวนาลำบากตั้งแต่เล็ก ถูกไล่ออกจากบ้านและไล่ที่ทำกินเพราะในอดีตมีความตระหนี่ ทิฐิมานะ ใจร้าย ชาติหนึ่งเป็นเศรษฐีมีที่ดินมาก เคยไล่ลูกนาออกจากที่ของตนเพราะไม่จ่ายค่าเช่า และประมาทในการดำเนินชีวิต ไม่ค่อยทำทาน ครูไม่ใหญ่ว่าฟังมาหลายร้อยเคสจะเห็นว่าชีวิตในสังสารวัฏรวยสลับจนไปเรื่อย ๆ ชาติไหนประมาทชาติต่อไปก็จน พอขวนขวายแสวงบุญก็กลับมารวย ส่วนที่เจ้าของนายกบ้านให้เปล่าเพราะชาติที่เป็นเศรษฐีเคยช่วยญาติที่หมดเนื้อหมดตัวให้มาอยู่ในที่ดินของตน แต่ไม่ได้ทำบุญด้วยที่ดิน และให้ญาติอาศัยเพียงชั่วคราว ชาตินี้แม้มีที่ทำกินก็ต้องเป็นที่ดินเช่า
ผู้เขียนต้องเลี้ยงดูสามีที่มีอาการทางประสาทเพราะในอดีตก่อนเข้ามาสู่หมู่คณะมีสามีขี้เหล้า (ไม่ใช่สามีคนปัจจุบัน) ชอบทำกับแกล้มและซื้อเหล้ามาให้สามีดื่มที่บ้านเพราะไม่อยากให้ไปดื่มนอกบ้าน ส่วนที่สามีขัดขวางการเข้าวัดเพราะชาตินั้นยังไม่เข้าใจเรื่องบุญ มักห้ามคนที่จะมาทำบุญกับหมู่คณะเพราะเสียดายสมบัติแทนคนอื่นด้วยความตระหนี่ สามีเป็นโรคประสาทและอัมพาตเพราะกรรมดื่มสุรา เมาแล้วอาละวาด ฆ่าสัตว์ทำกับแกล้ม และมัดขาสัตว์ส่งขายและฆ่าขายเอง
หลังเก็บกระดูก ลูกสาวชวนพ่อกลับบ้าน สามีได้ยิน เพราะตายแล้วกายละเอียดยังเบลอ ๆ วิบากกรรมยังไม่หมดติดไปถึงกายละเอียด จึงเดินตามลูกและครอบครัวไปทุกที่ ได้ไปหาผู้เขียนที่ท้องนาและตามบ้านเพื่อนสนิทจริงเพื่อพยายามสื่อสารแต่ไม่มีใครเข้าใจ ตกดึกพยายามเข้าสิงลูกสาวเพื่อสื่อสาร แต่เข้าไม่ได้เพราะลูกสาวมีบุญกว่าและใส่พระ จึงเข้าสิงน้องชายแทนเพราะบุญกรรมใกล้เคียงกัน เข้าสิงแล้วอาละวาดเพราะยังมีอาการประสาทจากวิบากกรรมสุรา เหตุเกิดวันที่แปดเพราะช่วงแรกยังเบลอไม่ค่อยรู้เรื่อง พอวันที่แปดกายละเอียดเปลี่ยนจากสัมภเวสีที่เบลอมาเป็นภุมเทวาชั้นล่างที่ยังมีกรรมสุรา จึงเข้าสิงได้ ซึ่งดีกว่าสัมภเวสีหน่อยหนึ่ง
สามีรู้ตัวแล้วว่าตาย ได้รับบุญที่อุทิศไปให้ อาการทางประสาทหายไป เป็นภุมเทวาระดับดีขึ้น เป็นบริวารของเจ้าหน้าที่เขตแถวคลองสาม ยังแวะมาเยี่ยมบ้านเป็นระยะด้วยความรักไม่ได้มารบกวน ฝากบอกให้ทำบุญอุทิศให้บ่อย ๆ ตอนนี้เข้าใจเรื่องบุญดีขึ้นเพราะเจ้าหน้าที่เขตเป็นสัมมาทิฐิอบรมให้ ดูเรียบร้อยขึ้นมากต่างจากตอนเป็นมนุษย์ แม่ของผู้เขียนตายแล้วเป็นเทพธิดามีวิมานทองขนาดกลางชั้นดาวดึงส์ ด้วยบุญที่ทำในพระพุทธศาสนา และได้รับบุญที่อุทิศไปทำให้ทิพยสมบัติเพิ่มขึ้น การกินหมากไม่มีวิบากกรรม เพียงแต่สกปรกและเป็นภาระต้องหอบเชี่ยนหมาก ส่วนสูบบุหรี่เบียดเบียนตนและผู้อื่นจึงมีวิบากกรรม ก่อนแต่งงานแม่สามีรังเกียจเพราะผู้เขียนจน แต่ต่อมาเห็นความดีหลายด้าน ช่วงเฉลยเรื่องแม่สามีต่อจากนั้นถอดเสียงปนคำมั่วอ่านไม่ได้ความ
ที่ได้บ้านและที่นาใกล้วัดและได้เจอหมู่คณะตั้งแต่สร้างวัด เพราะในพุทธันดรที่ผ่านมาเป็นธิดาเศรษฐี มีทรัพย์มาก ถูกบิดามารดาตามใจตั้งแต่เด็ก จึงถือตัว ขี้หงุดหงิด เอาแต่ใจ เมื่อบิดามารดาตายได้รับมรดกแล้วใช้จ่ายฟุ่มเฟือยจนจากเศรษฐีกลายเป็นยาจก ต่อมาพระภิกษุที่ส่งไปเผยแผ่ในแคว้นนั้นเป็นกัลยาณมิตรให้ตอนหมดตัวแล้ว จึงทำบุญตามมีตามเกิดตามอารมณ์ และอธิษฐานว่าชาติต่อไปขอให้ได้เจอหมู่คณะเร็ว ได้อยู่ใกล้ และสร้างบุญอย่างเข้มข้นต่อเนื่อง จึงได้มาสร้างบารมีกับหมู่คณะตั้งแต่เบื้องต้นและอยู่ใกล้วัด แต่เพราะทำบุญไว้ตอนไม่ค่อยมีทรัพย์ บุญจึงยังได้น้อย
ผู้เขียนและลูกทุกคนสร้างบารมีกับหมู่คณะเป็นกองเสบียงมาหลายชาติ ชาติที่เป็นธิดาเศรษฐีมาเจอหมู่คณะตอนแก่และหมดตัวแล้ว ได้ไปชวนญาติมาสร้างบารมีกับหมู่คณะ ญาติเหล่านั้นก็คือลูกทุกคนในชาตินี้ ซึ่งทำทานมามากกว่า บุญของลูกจึงมากกว่าและมีโอกาสรวยกว่า ผลการปฏิบัติธรรมพอได้ดวงและเห็นองค์พระ สร้างบารมีพอประคองตัวรอด และไปดุสิตบุรีวงบุญพิเศษได้ (ช่วงท้ายคำตอบถอดเสียงปนคำมั่วและมีบรรทัดคั่นที่ Whisper ถอดซ้ำ ฟังไม่ชัด)
ท่องบทประจำวันซ้ำหลายรอบ สิ่งที่ต้องสั่งสมคือบุญกุศล สิ่งที่ต้องแสวงหาคือพระรัตนตรัยภายใน เป้าหมายชีวิตคือที่สุดแห่งธรรม ที่พักระหว่างทางคือดุสิตบุรีวงบุญพิเศษเขตบรมโพธิสัตว์ หลังจากนั้นราวห้านาทีมีแต่บรรทัดคั่นที่ Whisper ถอดซ้ำ ไม่มีช่วงอนุโมทนาในไฟล์
ปิดรายการด้วยคำขวัญพุทธบริษัทสี่ต้องเป็นหนึ่งเดียวกันเหมือนดวงตะวันที่มีดวงเดียว เรื่องส่วนตัวให้วางอุเบกขา เรื่องพระศาสนาให้เอาอุเบกขาวาง จิตสดใสเมื่อใจสิ้นระแวงเหมือนดวงจันทร์ส่องแสงในคืนวันเพ็ญ ธรรมกายคือพระในตัวคุณที่เข้าถึงได้ด้วยการทำใจหยุดนิ่ง แล้วชวนสวดสรรเสริญคุณพระรัตนตรัย หันลำโพงไปทางภาคใต้และสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ ไฟล์จบตรงคำเชิญให้เตรียมพร้อมก่อนเริ่มสวด
เวลาเริ่มของช่วง คำสะกด tag ที่ขาด ช่วงที่ยังไม่มีในผัง หรือลิงก์เสีย บอกได้ที่นี่ - คนที่ฟังจริงเห็นสิ่งที่คลังนี้มองไม่เห็น
เข้าสู่ระบบด้วยปุ่มด้านบนของหน้าก่อน แล้วช่องเขียนถึงผู้ดูแลจะขึ้นที่นี่