ศีลห้า

ผู้เขียนซึ่งเป็นชาวใต้บอกว่าซาบซึ้งในมโนปณิธานและดำริของครูไม่ใหญ่ที่ให้มีโครงการตอบปัญหาธรรมะทางก้าวหน้า โดยเฉพาะในสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ที่กำลังเดือดร้อนจากผู้ก่อการร้ายที่ไม่หวังดีต่อประเทศชาติ และเชื่อว่าถ้าทุกคนมีศีลห้า มีธรรมะ มองกันด้วยจิตเมตตาปรารถนาดี เข้าใจคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าอย่างแท้จริง เข้าใจเรื่องบาปบุญคุณโทษและกฎแห่งกรรมตามที่ครูไม่ใหญ่ถ่ายทอดให้ทุกวัน ปัญหาสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ก็จะยุติได้ในทันที

เล่าว่าคุณพ่อเริ่มจากตั้งชื่อและนามสกุลให้ตัวเองและลูกชายทั้งสามใหม่หมด โดยทุกชื่อและนามสกุลมีคำว่า พุทธ อยู่ด้วย เพราะท่านปรารถนาอยากเป็นทายาทของพระพุทธเจ้าอย่างมาก จึงภาคภูมิใจกับชื่อและนามสกุลใหม่ที่ตั้งเองนี้มาก ต่อมาเลิกสูบบุหรี่อย่างเด็ดขาด เลิกขายบุหรี่ เหล้า เบียร์ และยาแรงทุกชนิด เชื่อเรื่องบุญและบาป รักษาศีลห้าอย่างเคร่งครัด พาลูก ๆ ไปวัดทำบุญอย่างสม่ำเสมอและสอนให้ลูกฝึกนั่งสมาธิ ครูไม่ใหญ่แทรกว่าบางคนเชื่อแต่เรื่องบาปแต่ไม่เชื่อเรื่องบุญเพราะกลัวถูกชวนทำบุญ

สัมภาษณ์ครูที่บอกว่าเด็กส่วนมากมีพฤติกรรมค่อนข้างซน จึงแก้ไขด้วยการให้ดูเรื่องกรรมที่เขากระทำ ใครทำกรรมดีได้รับกรรมดี ใครทำกรรมชั่วได้รับกรรมชั่ว เน้นเรื่องศีลห้า แล้วเอา VCD รายการกฎแห่งกรรม เรื่องนรกสวรรค์มาให้เด็กดู เด็กกลัวเรื่องเปรตมาก จนให้คำสัญญากับครูว่าต่อไปจะเป็นเด็กดี ผู้ปกครองคนหนึ่งบอกว่าลูก ๆ ที่บ้านดูจานดาวธรรมกันทุกคน บางเรื่องดูแล้วไม่ต้องสอนลูกเพราะจานดาวธรรมสอนได้ พร้อมอวยพรให้ครูไม่ใหญ่สุขภาพแข็งแรง

จะแก้ไขได้หรือไม่ขึ้นอยู่กับกรรมหนักหรือเบา และมีบุญมากหรือน้อยทั้งอดีตและปัจจุบัน เรื่องจึงซับซ้อนมาก บางเคสแก้ได้ บางเคสหนักเป็นเบา บางเคสเบาแล้วหาย บางเคสตายแต่ไปดี ดังนั้นดีที่สุดคือป้องกันด้วยการรักษาศีลห้าให้บริสุทธิ์ ผู้รักษาศีลได้ชื่อว่าให้ความปลอดภัยกับชีวิตต่อเพื่อนมนุษย์และสรรพสัตว์ ให้ความปลอดภัยต่อทรัพย์สินและครอบครัว ให้ความจริงต่อเพื่อนมนุษย์ และให้ความมีสติกับตัวเราเอง

ครูไม่ใหญ่ตอบว่าการมาอยู่กับคนที่รักกันก่อนจะแต่งงานตามประเพณีถือว่าไม่เหมาะสม ยิ่งถ้ายังไม่บรรลุนิติภาวะหรือยังอยู่ในความปกครองดูแลของบิดามารดาก็ถือว่าผิดศีลข้อสาม แต่ถ้าปกครองตัวเองได้เพราะโตแล้ว ไม่ได้อยู่ในความปกครองของบิดามารดาแล้วมาอยู่ด้วยกัน ถ้านอกใจกันถือว่าผิดศีลข้อสาม ถ้าไม่นอกใจก็ไม่ผิด ถ้าให้ดีที่สุดคือไปแต่งงานหรือไปจดทะเบียนให้ถูกเรื่องถูกราวตามประเพณีที่ดีงาม ให้มีคนรับรู้รับเห็น ในกรณีของแฟนพี่ชายเจ้าของบ้านที่ทั้งคู่มีศีลห้า อยู่ด้วยกันฉันสามีภรรยาโดยพฤตินัยและไม่ได้นอกใจกัน ถือว่าไม่ผิดศีลข้อสาม

ครูไม่ใหญ่ตอบว่าพ่อเป็นนักเลงหัวไม้ ชอบชกต่อยและเจ้าชู้มาก เพราะกรรมในอดีตที่คบคนพาลทำให้เป็นคนเกเร ทำทานมาน้อย และผิดศีลทั้งห้าข้อ ใจจึงหมองมาก ต้องไปมหานรกหลายขุม เมื่อกลับมาเกิดเป็นมนุษย์ก็จะยากจน มีโรคภัย และต้องไปเป็นหญิงขายบริการ วิธีแก้คือให้ท่านหักดิบเลิกสิ่งไม่ดี หันมาทำทาน รักษาศีล เจริญภาวนา จนเข้าถึงพระในตัวจึงจะปิดอบายได้ ถ้ายังไม่ถึงก็จะผ่อนหนักเป็นเบา พร้อมทบทวนว่าอบายมีสี่คือ นรก เปรต อสุรกาย และสัตว์เดรัจฉาน

ตอบว่าก่อนมาเกิดผู้เขียนมาจากกายที่แสวงหาที่เกิด เพราะในอดีตสร้างกรรมไว้เยอะ คือกรรมตระหนี่ไม่ทำทาน กรรมเจ้าชู้ กรรมมีมานะทิฐิ และผิดศีลข้อต่าง ๆ จึงเกิดในตระกูลระดับล่างและลำบาก แล้วขยายความว่าศีลไม่ใช่กฎที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตั้งขึ้น แต่ท่านไปเห็นผลของการกระทำแต่ละอย่างมาแล้วจึงมาสอนว่าพึงเว้น ซึ่งไม่ใช่ข้อห้ามแต่คือการให้ความปลอดภัยในชีวิต ในทรัพย์สิน และในชีวิตครอบครัวแก่ผู้อื่น และย้ำว่ากฎแห่งกรรมไม่ใช่กฎธรรมชาติ ปลูกถั่วก็เป็นถั่ว ปลูกงาก็เป็นงา บางอย่างส่งผลทันที บางอย่างรอส่งผลในอนาคต

ตอบว่าเป็นภาพในอดีตของผู้เขียนเองที่เคยทำเอาไว้แบบเดียวกัน ปลูกถั่วก็เป็นถั่ว ปลูกงาก็เป็นงา การแก้ไขในชาตินี้ต้องรักษาศีลห้าให้ครบถ้วน ทำทาน และนั่งสมาธิให้สม่ำเสมอ บุญเหล่านี้จะไปตัดรอนวิบากกรรมให้จากหนักเป็นเบา

อธิบายว่าเมื่อดื่มน้ำเมาแล้วระบบภายในร่างกายเปลี่ยน ทั้งความคิด คำพูด และการกระทำเพี้ยนไปหมด ทำให้ฆ่าคนฆ่าสัตว์ได้ง่าย ลักทรัพย์คอร์รัปชัน ผิดในทางเพศ พูดคำหยาบส่อเสียด ครบทุกข้อ ความหายนะจึงเกิดกับชีวิต หลายชีวิตรวมกันเป็นประเทศชาติที่ล่มจม และควรมีสักประเทศหนึ่งที่ยืนยันว่าสิ่งนี้ไม่ถูกต้องแล้วขยายสิ่งดีนี้ไปทั่วโลก ปิดท้ายด้วยการชมลุงจำลองว่าเป็นคนเก่งและคนดี

ไล่ข้อสอบหนึ่งเดือนแรกที่เบน ฟรานซ์ต้องทำให้ได้ ต้องกตัญญูและเคารพบิดามารดาและผู้มีพระคุณ ดูแลท่านอย่างดี ต้องรักครอบครัวให้อบอุ่น เว้นจากการฆ่ามนุษย์และสัตว์ทั้งหลายและให้ความรักความปรารถนาดีต่อสรรพสัตว์ เว้นจากการลักทรัพย์คือให้ความปลอดภัยในทรัพย์สินของผู้อื่น ยินดีเฉพาะคู่ครองของตนและให้ความปลอดภัยกับคู่ครองของคนอื่น พูดความจริงต่อเพื่อนมนุษย์ และไม่ดื่มน้ำเมา ไม่สูบบุหรี่ ไม่เคี้ยวหมาก โดยอธิบายว่าน้ำเมาเข้าตัวแล้วจะเปลี่ยนระบบความคิด คำพูด และการกระทำไปในทางไม่ดี ทำให้เสียทั้งชีวิตและทรัพย์สินทั้งของตนและผู้อื่น

เบนไล่ตอบบททดสอบที่ครูไม่ใหญ่ให้ไปทีละข้อ ข้อแรกให้กตัญญูต่อผู้มีพระคุณและไม่ฆ่ามนุษย์และสัตว์ เขาบอกว่ารักครอบครัวและปรารถนาดีกับทุกคนอยู่แล้ว ตอนเด็กเคยฆ่าไก่มาทำอาหารแต่โตมาก็ไม่ทำอีก ข้อสองตอนเด็กเคยขโมยลูกมะพร้าวแต่ตอนนี้ไม่หยิบของที่เจ้าของไม่อนุญาต ข้อสามแต่งงานมาเจ็ดปีมีลูกชายหนึ่งคน รักภรรยาและครอบครัวอยู่แล้ว ข้อสี่เคยโกหกแค่ตอนพูดล้อเล่นว่าจะไปซื้อเบียร์แล้วไม่ได้ไป ข้อห้าจะไม่ดื่มของมึนเมาและไม่ยุ่งกับการพนัน จะนั่งสมาธิทุกวัน แผ่เมตตา และให้อภัยในข้อผิดพลาดของเพื่อนมนุษย์ทุกคน เพราะเป็นความปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะเป็นชาวพุทธให้ได้

โทมัสตอบว่าข้อกตัญญู ให้อภัย และนั่งสมาธิทุกวันทำได้และง่าย ส่วนการฆ่า ขโมย โกหก เขาสารภาพว่าเคยทำเพราะไม่มีใครบอกว่าไม่ดี ตอนนี้รู้แล้วหยุดได้ ข้อยินดีในภรรยาของตน ในอดีตเป็นปัญหาหลักของการต่อสู้ในเผ่าจนล้มตายและนำมากินกัน เมื่อได้ยินกฎข้อนี้เขาดีใจ รู้สึกจงรักภักดีต่อภรรยา ที่เคยรักเมื่อก่อนและจะรักต่อไปจนตายจากกัน

ครูไม่ใหญ่อธิบายว่าพุทธแท้ดั้งเดิมตั้งแต่สมัยพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นอย่างหนึ่ง พุทธเทียมหรือพุทธในทะเบียนบ้านเป็นอีกอย่าง พุทธแท้ต้องเว้นการฆ่าสัตว์ การลักทรัพย์ การยินดีในคู่ครองของคนอื่น การพูดเท็จ ส่อเสียด คำหยาบ เพ้อเจ้อ เว้นการดื่มน้ำเมาและอบายมุข แล้วเล่าว่าชาวโซโลมอนผู้นี้ซึ่งเป็นบุคคลในประวัติศาสตร์ ก็เข้ามาขอร่วมและเป็นนักเรียนที่ดี มานั่งสมาธิสม่ำเสมอทุกครั้ง

โรเบิร์ตบอกว่าอยากสมัครเป็นสมาชิกใหม่ร่วมเป็นชาวพุทธ ตอนแรกไม่รู้ว่าคนอื่นกำลังทำอะไรกันเพราะสนใจแต่นั่งสมาธิกับงาน เขามั่นใจว่ารักษาศีลได้ เพราะไม่เคยฆ่าสัตว์ ไม่เคยขโมยของใครเพราะอายตัวเอง แม้คนอื่นไม่เห็นแต่เราก็เห็น เรื่องไม่ยุ่งกับภรรยาคนอื่นง่ายมากเพราะยังโสด ไม่เคยโกหก แต่เคยดื่มเหล้าและเคี้ยวหมากเป็นบางครั้ง ถ้าให้เลิกก็ทำได้ ครูไม่ใหญ่ชี้ว่านี่ไม่ธรรมดา เป็นหิริโอตตัปปะ และแซวว่าความโสดอิสระดีจะยืนยันไปถึง พ.ศ. ไหน

ครูไม่ใหญ่ประกาศให้มนุษย์กินข้าวทั้งหลายพึงฟังถ้อยคำของโรเบิร์ตผู้มีหิริโอตตัปปะและเป็นหนึ่งเดียวกับธรรมชาติ เขาอยากบอกทุกคนในโลกว่าอย่าฆ่ากัน อย่าขโมยของใคร อย่าเจ้าชู้ ให้รักษาภรรยาตัวเองเพื่อลูก อย่าพูดเท็จ ให้จริงใจต่อกัน และอย่าเสพสิ่งเสพติดใด ๆ เลย เขายืนยันว่าทุกคนมาหาความสุขจากการปฏิบัติธรรมได้

ทบทวนเรื่องโรเบิร์ต แมฟฟิตตี้ ที่ดีใจมากว่าภาพชุดที่ใส่อยู่ได้ไปปรากฏทั่วโลก (ถ้อยคำช่วงนี้ถอดไม่ชัด) เขาขอสมัครเป็นชาวพุทธ มั่นใจว่าทำได้ ไม่เคยฆ่าสัตว์ ไม่เคยขโมยเพราะอายตัวเอง แม้คนอื่นไม่เห็นแต่เราเห็น ครูไม่ใหญ่ว่าจะมีชาวพุทธอย่างนี้สักกี่คน เรื่องภรรยาคนอื่นง่ายเพราะยังโสด ไม่เคยโกหก เคยดื่มเหล้าและเคี้ยวหมากบางครั้งแต่เลิกได้

เพื่อนบ้านสามสี่คนตามมานั่งสมาธิที่บ้านโรเบิร์ต เขาอยากเป็นแบบหลวงพ่อและอยากให้หลวงพ่อไปสอนที่โซโลมอน และอยากบอกทุกคนในโลกว่าอย่าฆ่ากัน อย่าขโมย อย่าเจ้าชู้ให้รักสามีภรรยาตัวเอง อย่าพูดเท็จ อย่าเสพสารเสพติด มาหาความสุขจากการปฏิบัติธรรมเพื่อพบตะวันออกกลางกาย ต่อจากนี้ราวสองนาทีไม่มีคำถอด

แดเนียลว่าสิ่งที่ทำไปแล้วถูกต้องที่สุดคือการมาร่วมกลุ่มนั่งสมาธิ ที่ผ่านมารู้แต่ว่าอยากทำสิ่งที่ถูกแต่ไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไร ตอนนี้จะไม่ฆ่าสัตว์มาทำอาหารอีก จะไปซื้อที่ตลาดแทนโดยไม่เสียดายเงิน ครูไม่ใหญ่ว่าเขารักศีลข้อที่หนึ่งแล้ว ยอมเสียทรัพย์แต่ไม่ยอมเสียศีล ซึ่งเป็นปกติของคนดี

ครูไม่ใหญ่อ่านถ้อยคำของจอน ควาเลมาเน่ บุคคลประวัติศาสตร์หนึ่งในเก้าคนชุดแรกตามที่เขาเขียนมา จอนบอกว่าเคารพหลวงพ่อมากเพราะหลวงพ่อจะพาไปสวรรค์ได้ ครูไม่ใหญ่อธิบายว่าหลวงพ่อได้แค่แนะนำคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ถ้าจอนปฏิบัติตามก็ไปสวรรค์ได้ จอนตอบว่าเป็นหนทางเดียว ไม่มีทางอื่น จอนขอบคุณที่นำภาพนรกกับสวรรค์มาให้ดู ภาพนรกทำให้หยุดดื่มเหล้าได้อย่างถาวร ไม่อยากไปนรกเลย มั่นใจว่ารักษาศีลของชาวพุทธได้ ไม่ฆ่าสัตว์ ไม่ลักขโมย รักภรรยาคนเดียว ไม่โกหก

คนที่มานั่งสมาธิยุคแรกบางคนยังไม่รู้ว่าศีลห้ามีอะไร เล่าเรื่องจริงว่าถูกถามแล้วตอบว่าเมตตา กรุณา มุทิตา อุเบกขา และสุราเมรัย ปนพรหมวิหารกับศีลกัน เป็นชาวพุทธในทะเบียนบ้าน จึงต้องชวนกันมานั่งหลับตา เพราะสมาธิเป็นบ่อเกิดของปัญญาและความสุขที่แท้จริง ซึ่งทำแทนกันไม่ได้เหมือนหายใจแทนกันไม่ได้ แล้วค่อยเรียนธรรมะทั้งภาคทฤษฎีและภาคปฏิบัติ

ปฏิบัติข้อวัตรสิบข้อด้วยความเพียรที่เบิกบาน ไม่ใช่ฝืน มุ่งโพธิญาณหรือพระนิพพาน ระวังข้อผิดเล็กน้อยเหมือนผ้าที่ไม่ขาดแต่ทะลุ พระรูปที่หกแจกหนังสือธรรมะที่รวมโอวาทไว้ พระที่เหลือสวดชยันโต แล้วบอกข้อปฏิบัติสิบข้อ ห้าข้อแรกคือศีลห้า ครูไม่ใหญ่ยกว่าเคยได้ยินคนตอบว่าศีลห้าคือเมตตา กรุณา มุทิตา อุเบกขา และสุรา เป็นชาวพุทธที่ไม่ศึกษาคือชาวพุทธแต่ในทะเบียนบ้าน

พระเจ้าสุตโสมทรงยกความหลังว่าเคยเป็นอาจารย์ให้ศิลปวิทยาแก่โปริสาทที่สำนักทิศาปาโมกข์ และแสดงสตารหคาถาให้อีก ถ้อยคำของอาจารย์ผู้มีคุณศิษย์ไม่ควรทำลาย โปริสาทไตร่ตรองแล้วเห็นว่าพระองค์ไม่เคยทอดทิ้งแม้ตนทำบาปหยาบช้า ยึดมิตรธรรมอย่างมั่นคง คนเกิดมาต้องตาย ตายเพื่อรักษาสัจจะและบูชาคุณอาจารย์ก็สมควร จึงกราบทูลทั้งน้ำตาว่ายอมถวายพรข้อนี้ พระเจ้าสุตโสมรับพรและขอให้สมาทานศีลห้า โปริสาทรับจะตั้งมั่นตลอดชีวิต พระองค์ตรัสว่าศีลห้าจะเป็นเกราะป้องกันภัย คนจะหายกลัว หายเกลียด หายโกรธ แล้วกลับมานับถือ ท้ายตอนทิ้งคำถามว่าเมื่อปล่อยกษัตริย์ร้อยเอ็ดนครแล้วพวกนั้นจะไว้ชีวิตโปริสาทหรือไม่ โปรดติดตามต่อไป

มินิซีรีส์คนกินคนตอนที่ 19 ต่อจากที่พระเจ้าสุตโสมขอพรข้อสุดท้ายให้งดกินเนื้อมนุษย์ พระเจ้าสุตโสมเปรียบคนที่เสพสิ่งเป็นที่รักทั้งที่ห่างไกลความดีว่าเหมือนคอสุราดื่มสุราเจือยาพิษ โปริสาทร้องไห้อ้อนวอนให้ขอพรข้ออื่น พระเจ้าสุตโสมทวงว่าท่านกล่าวเองว่าออกปากให้พรแล้วกลับคำไม่ควร และเตือนว่าตนเป็นอาจารย์ผู้ให้ศิลปวิทยาตั้งแต่อยู่สำนักทิสาปาโมกข์ โปริสาทตรองแล้วเห็นว่าตายเพื่อรักษาสัจจะและบูชาคุณอาจารย์ก็สมควร จึงยอมถวายพร พระเจ้าสุตโสมประทานศีลห้าให้รักษามั่นคง ช่วงต้นมีบรรทัด jingle คั่นราวครึ่งนาที

เพื่อนมนุษย์ทุกศาสนาต่างแสวงหาความดีตามที่ตนเข้าใจ แต่ละศาสนามีสิ่งงดงาม พุทธ คริสต์ อิสลามมีข้อคล้ายกันห้าข้อ คือเว้นจากการฆ่า การลักทรัพย์ การประพฤติผิดในคู่ครองของผู้อื่น การพูดเท็จ และการดื่มน้ำเมา ที่ต่างคือพุทธศาสนาเว้นการฆ่าทั้งมนุษย์และสัตว์เดรัจฉาน ส่วนบางศาสนาเว้นเฉพาะมนุษย์และสอนว่าสัตว์เป็นอาหารหรือใช้บูชายัญ ครูไม่ใหญ่ว่าเท่าที่ศึกษามา ถ้าไม่ตรงให้ส่งข้อมูลมาแก้ แล้วย้ำอีกครั้งว่าศาสนาเป็นสิ่งที่ต้องศึกษา

ผู้เขียนดีใจที่ได้ข่าวการสร้างศูนย์พุทธจักรปฏิบัติธรรมแถวคลองสาม ได้มาร่วมงานบุญตั้งแต่วันขุดดินก้อนแรกสร้างวัดพระธรรมกาย เห็นหลวงพ่อนั่งทำสมาธิบนกองฟางกลางทุ่งนา เกิดความรู้สึกว่าวัดนี้แหละคือวัดดีมีพระดี ไม่นานก็เช่าที่นาใหม่ที่ตำบลคลองสามใกล้วัดได้ จึงย้ายครอบครัวมาทำนาและทำบุญทุกบุญไม่ตกหล่น ช่วยสร้างโบสถ์ คัดหิน จัดดอกไม้ ช่วยงานครัวของคุณยายอาจารย์ เก็บกวาด ถอนหญ้า วัดเป็นทั้งหมดของชีวิต ประทับใจที่สุดคือหลวงพ่อธัมมชโยบอกให้รับศีลห้า ผู้เขียนถามตรง ๆ ว่าคนจนอย่างลูกจะรักษาศีลห้าได้หรือ หลวงพ่อตอบว่าได้ เพราะศีลเป็นที่มาแห่งโภคทรัพย์ ตั้งแต่นั้นเปลี่ยนจากคนไม่มีศีลเป็นคนมีศีลเคร่งครัด ชวนลูกทุกคนเข้าวัด ชีวิตดีขึ้นตามลำดับ มีคนช่วยเหลือเสมอ แม้เจ้าของที่นาก็ยกบ้านสองชั้นให้ ท้ายช่วงถอดเสียงปนคำมั่ว

ครูไม่ใหญ่พาไปสิงคโปร์ตามที่เกริ่นไว้ ชมว่าเป็นวัดพระธรรมกายอีกวัดหนึ่ง แล้วอ่านจดหมายของคุณหยาง (ชื่อเต็มถอดได้ว่า ยางเทียน หรือ หยางเทียนเหอ ยังไม่ยืนยันการสะกด) ชาวจีนสิงคโปร์ อายุ 52 ปี รับราชการ เคยศึกษาตำราพุทธศาสนาแบบจีนมาสิบกว่าปี อ่านพระสูตรมามาก รู้ดีรู้ชั่วหมดแต่ไม่มีกำลังใจแม้แต่รักษาศีลห้า ยังเที่ยวกลางคืนตลอด ครูไม่ใหญ่เสริมว่าไม่ว่าศึกษาแบบไหน ถ้าไม่ลงมือปฏิบัติก็ไม่มีกำลังใจเอาชนะใจตัวเอง เมื่อสองปีก่อนเพื่อนแนะนำให้ไปฝึกสมาธิที่ศูนย์ในสิงคโปร์ (ชื่อศูนย์ถอดเพี้ยน) เริ่มแล้วสบายทั้งกายและใจจึงติดใจ ศรัทธาพามาร่วมงานบุญที่เมืองไทยครั้งแรกเมื่อปี 2547 (ชื่องานถอดเพี้ยน) ประทับใจความเป็นระเบียบ กลับไปจึงนั่งสมาธิทุกวันอย่างน้อยวันละชั่วโมง ปล่อยใจนิ่งที่ศูนย์กลางกายไม่คาดหวังจะเห็นอะไร นิ่งนานขึ้นก็เห็นความสว่างเหมือนหลอดไฟในท้อง ใจมีความสุขสงบอยู่ภายใน

ผู้เขียนเล่าว่าตอนนี้ลูกสาวดีหมดทุกคน รู้จักพระพุทธเจ้า นรกสวรรค์ กฎแห่งกรรม และรักษาศีลห้ากันหมด ครูไม่ใหญ่ยกตัวอย่างประเทศภูฏานที่ออกกฎหมายให้ทุกคนมีศีล การฆ่าสัตว์ผิดกฎหมายจึงไม่มีใครตกปลา ใครอยากกินเนื้อสัตว์ต้องสั่งเข้ามาจากอินเดีย คือเสียทรัพย์ไม่เสียศีล เป็นพุทธแท้ ไม่ใช่พุทธเทียมเหมือนบางประเทศที่บอกว่าเป็นชาวพุทธแต่ยังดื่มเหล้าเข้าสังคม และว่าเมืองไทยน่าเอาอย่าง

ครูไม่ใหญ่อธิบายว่าคนกลัวศีลห้าแต่ศีลห้ารักษาง่าย แค่อยู่เฉย ๆ ไม่ต้องทำอะไร ส่วนการผิดศีลยากกว่า คิดฆ่าต้องวางแผนเยอะ คิดขโมยคิดโกงคอร์รัปชันก็ยาก คิดผิดลูกผิดเมียเขาต้องหาวิธี โกหกต้องจำให้ได้ว่าโกหกไปกี่เรื่อง ถ้าเขาไม่เชื่อหรือเราจำไม่ได้จะเป็นอย่างไร จะดื่มเหล้าต้องไปหาเงินมา ต้องไปซื้อ กินแล้วเมามีเรื่องวุ่นวายตามมาเป็นขบวน ดื่มน้ำเปล่าดีกว่า การรักษาศีลห้ายังเป็นการให้ ให้ความปลอดภัยต่อชีวิต ทรัพย์สิน ครอบครัว ให้ความจริงใจ ให้สติแก่ตัวเอง และความสงบสุขแก่สังคม แต่ไม่ทำกันจึงวุ่นวายถึงปัจจุบัน

มโหสถเห็นนางนิ่งเงียบจึงพูดเบา ๆ ด้วยเมตตาว่าใครก็รักชีวิตและหวงแหนทรัพย์สมบัติของตัว การพรากลูกจากอ้อมอกแม่ก็เท่ากับพรากชีวิตแม่ ถ้ายังทำกรรมชั่วต่อไปจะพ้นจากกำเนิดยักษิณีได้อย่างไร นางยักษิณีตัดสินใจยื่นเด็กคืนให้แม่ ใคร่ครวญแล้วละอายใจ มโหสถจึงให้โอวาทให้สมาทานศีลห้า รักษาให้บริสุทธิ์ตลอดชีวิต เว้นจากการเบียดเบียนชีวิตและทรัพย์สินผู้อื่น นางคิดว่าเกิดเป็นยักษิณีก็ต่ำพอแล้ว ไม่ควรซ้ำเติมตัวเองให้ตกต่ำในชาติหน้า จึงรับปาก มโหสถบอกว่าศีลนี้จะพาให้ประสบความสุขแล้วปล่อยนางไป ส่วนแม่ได้ลูกคืนก็ดีใจร่ำไห้รำพันถึงพระคุณของมโหสถ

สามเณรเล่าว่าตอนอยู่บ้านมีแต่เล่น พอมาบวชจึงรู้จักบุญบาป สวรรค์นรก รูปหนึ่งเล่าว่าเป็นเด็กธรรมดาที่โดนมดกัดก็ตบตอบ แอบไปเล่นเกมก็ต้องโกหก ติดเกมมากถึงขั้นขโมยเงิน สุดท้ายโยมแม่รู้จึงถูกลงโทษอย่างหนัก จากนั้นมาก็ถือศีลห้าและนั่งสมาธิ ตอนเวียนประทักษิณเห็นโยมพ่อโยมแม่ก็ร้องไห้ด้วยความปลื้ม และหลายรูปขอให้หลวงพ่อได้พักและมีสุขภาพแข็งแรงอยู่กับลูก ๆ นาน ๆ