ep132 ผังเวลา 60 ช่วง
ทศชาติชาดก (153) อุทิศบุญ (142) ผลการปฏิบัติธรรม (136) สี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ (80) มโหสถบัณฑิต (73) อนุโมทนาบุญ (57) ตัวเล็ก ๆ ก็ช่วยได้ (54) พระเจ้าวิเทหราช (44) แผ่เมตตา (39) มหาทุคตะ (38) ฉันจะเป็นแสงสว่างให้กับเธอ (36) ศีลห้า (30) หลวงพ่อทัตตชีโว (29) ปาณาติบาต (28) หายากกว่าโคตรเพชร (23) สวนพนาวัฒน์ (18) ยุคบุกเบิกสร้างวัดพระธรรมกาย (14) มหาเศรษฐีทุกคน (13) สวดสรรเสริญพระรัตนตรัย (13) อโหสิกรรม (13) ครอบครัวแก้ว (10) DMC ช่องนี้ช่องเดียว (9) กุมภัณฑ์ (9) ครอบครัวธรรมกาย (9) สวรรค์ชั้นดาวดึงส์ (8) กุศลกรรมบถ 10 (7) พุทธเทียมพุทธแท้ (7) อกุศลกรรมบถ 10 (7) บุญปนบาป (6) บุตรบุญธรรม (6) จองเวร (4) ผู้คุมนักโทษ (4) ครอบครัวสุวรรณราศี (3) กรมชลประทาน (2) จับขโมยของวัด (2) ตั้งชื่อลูก (2) ภูฏาน (2) มโหสถสร้างศาลา (2) กรณียกิจ (1) คอเลสเตอรอลสูง (1) ชาวลาวในปารีส (1) ดวงใสเท่าลูกฟุตบอล (1) ดอกเบี้ยบุญ (1) ตายกะทันหัน (1) ตำรวจอย่าฆ่าคน (1) ถูกกลั่นแกล้งแจ้งความ (1) ทำบุญหมดบัญชี (1) ทำบุญเงินล้านแรก (1) นั่งสมาธิแก้ปัญหา (1) นั่งอย่างมักน้อย (1) บวชหลังเกษียณ (1) ปีใหม่ไม่ดื่มเหล้า (1) ผู้ใหญ่บ้านปราบโจร (1) พรอสูร (1) พระมีอยู่แล้วในตัว (1) พ่อเป็นต้นแบบ (1) พ่อไม่เที่ยวไม่ดื่มสุรา (1) ฟังธรรมแล้วใจหยุด (1) รักษาศีลเป็นการให้ (1) ศีลห้ารักษาง่ายแค่อยู่เฉย ๆ (1) สนามรบเป็นสนามรัก (1) สอนนักโทษนั่งสมาธิ (1) สอบสวนผู้ต้องหา (1) สอบเข้าตำรวจ (1) อานิสงส์รักษาความปลอดภัยในวัด (1) อิคคิวซัง (1) เด็กแสดงธรรม (1) เป็นตำรวจเพราะบุญหรือกรรม (1) เราเกิดมาสร้างบารมี (1) แย่งรีโมททีวี (1) โยกตัวองค์พระไม่หล่น (1) ไม่ควรนำคำว่าธรรมกายไปตั้งชื่อ (1)
ไฟล์เริ่มกลางรายการ ไม่มีช่วงเปิดรายการ คาถา และการบ้าน ครูไม่ใหญ่บอกหลังเพลงว่าสวัสดีกันไปเรียบร้อยแล้ว ช่วงแรกเป็นเพลงภาษาอังกฤษที่ไม่ได้ประกาศชื่อ ถอดท่อนร้องได้ว่า Hand in hand together และ Hello, hello, hello my friend เป็นเพลงทักทายผู้ชมต่างชาติ ครูไม่ใหญ่ต่อท้ายว่าฟังแล้วค่อยมีกำลังใจพูดภาษาอังกฤษหน่อย
กลับเข้าช่วงผลการปฏิบัติธรรม จดหมายของคุณแม่ชาวลาวอายุ 48 ปี (ชื่อถอดได้ว่า ดาริวัล สุวรรณราศี ยังไม่ยืนยันการสะกด) ย้ายมาอยู่ปารีส ฝรั่งเศส 30 ปี พบรักกับสามีชาวลาวที่นั่นและมีลูกสาวสามคน บอกว่าเป็นครอบครัว DMC ติดรายการกันทั้งบ้านจึงไม่มีปัญหาแย่งรีโมท ดูช่องนี้ช่องเดียว (แทรกสปอต DMC ช่องนี้ช่องเดียว The only one channel) เล่าว่าตอนจูนหาคลื่นไปเรื่อย ๆ ไม่มีช่องไหนโดนใจ พอเจอ DMC เห็นผ้าเหลืองก็โดนใจทันทีเหมือนฟ้าลิขิต เห็นพระนั่งอยู่ในจอแล้วชุ่มชื่นหัวใจ อบอุ่นเหมือนอ้อมกอดพ่อแม่ ครูไม่ใหญ่อ่านไปแซวไปว่าไม่ทราบองค์ไหน
บรรทัด jingle ช่วงพักสลับกับท่อนเพลงที่ Whisper ถอดเพี้ยนจนอ่านไม่ได้ราวสองนาที หลังจากนั้นครูไม่ใหญ่บอกว่าจริง ๆ เพลงนั้นยาวกว่านี้ แต่ตัดตอนมาใช้แค่นี้ ไม่ได้ประกาศชื่อเพลง
อ่านจดหมายต่อ บุคคลที่ปรากฏในจอ DMC คือครูไม่ใหญ่ ผู้เขียนบอกว่าคงมีบุญร่วมกันมา หลังเจอ DMC คืนนั้นไม่อยากนอนเลย การได้เห็นพระเป็นเรื่องพิเศษเพราะอยู่ที่นั่นเกือบ 30 ปีไม่เคยเจอพระ ครูไม่ใหญ่ว่านี่คือหัวใจชาวพุทธ เห็นสัญลักษณ์พระพุทธศาสนาแล้วปลื้มปีติ จากนั้นเล่าว่าเดิมบ้านมีสงครามเล็ก ๆ บ่อย ๆ ตั้งแต่ชิงรีโมท ลูกสาวสามคนนิสัยต่างกัน คนหนึ่งเชื่อมั่นตัวเองสูงหัวชนฝา คนหนึ่งขี้งอแงชอบน้อยใจ ครูไม่ใหญ่แทรกว่าอย่าพูดว่าชอบน้อยใจ เพราะตัดคำว่าเล่น ๆ ออกแล้วจะเป็นทุกข์ อีกคนอารมณ์ศิลปิน แต่หลังเจอ DMC ทุกคนเป็นหนึ่งเดียวกัน เป็น Single Mind
เพลงภาษาอังกฤษ Single Mind for Peace ถอดท่อนร้องได้ว่า Single mind, single mind for peace, we will go hand in hand, we will understand เป็นเพลงเรื่องการมีใจเป็นหนึ่งเดียวกันเพื่อสันติภาพ มีบรรทัด jingle ช่วงพักแทรกกลางเพลง
ครูไม่ใหญ่ชมคณะที่ร้องเพลงว่าร้องเพราะทุกครั้ง แล้วอ่านจดหมายต่อ ครอบครัวเป็นหนึ่งเดียวกัน หลวงพ่อพานั่งสมาธิทุกคนก็นั่ง สอนเรื่องกฎแห่งกรรมทุกคนก็ฟัง ผู้เขียนได้ไปปฏิบัติธรรมที่สวนพนาวัฒน์ ตอนแรกหลับตาแล้วมืดไม่เห็นอะไร แต่คิดว่ามาจากฝรั่งเศสแค่ได้นั่งก็สุขใจแล้ว ครูไม่ใหญ่ชมว่าเป็นความสันโดษมักน้อยตั้งแต่แรก ถูกหลักวิชา เพราะเริ่มต้นนั่งอย่างมักน้อยแล้วผลจะดีขึ้นไปเรื่อย ๆ
ขณะนั่งฟังธรรมผู้เขียนหัวเราะแบบสุด ๆ แล้วใจหยุดกึกเหมือนดิสก์เบรก ขาค้างอยู่กลางอากาศ แล้วเห็นดวงกลางท้องและเห็นองค์พระ ครูไม่ใหญ่อธิบายว่านี่เป็นเครื่องยืนยันว่าในสมัยพุทธกาลฟังธรรมแล้วบรรลุธรรมได้ง่าย คือฟังแล้วใจหยุด ไม่ว่าอิริยาบถไหนวิธีการไหน ก็เข้าถึงสิ่งที่มีอยู่แล้วในตัว พระมีอยู่แล้วในตัวมนุษย์ทุกคนตั้งแต่เกิด ผู้เขียนไม่ได้ตั้งใจจะเห็น ไม่ได้เล็ง ไม่ได้คาดคิด แต่ตั้งใจฟังธรรมก็เห็นเอง
ผู้เขียนแปลกใจว่าอะไรอยู่ในท้อง จึงขยับตัวแรง ๆ ให้แน่ใจ โยกซ้ายทีขวาทีดูว่าองค์พระจะหล่นไหม ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าอ่านตามที่เขียนมา ไม่ได้แต่งเอง ปรากฏว่าท่านไม่หล่น พี่เลี้ยงบอกให้รักษาองค์พระไว้ดี ๆ ผู้เขียนปีติจนน้ำตาไหล ดีใจว่าองค์พระไม่ได้เข้าถึงยากอย่างที่เคยเข้าใจ ขนาดหัวเราะอยู่แต่ใจหยุดท่านก็มาปรากฏให้เห็น ต่อจากนั้นมีบรรทัดที่ Whisper ถอดซ้ำ คุณผู้ชาย ยาวครึ่งนาทีและบรรทัด jingle ช่วงพัก
ผู้เขียนตั้งใจนิ่ง ๆ ที่กลางท้อง องค์พระที่เคยเห็นตอนหลับตา พอลืมตาท่านหายไป เห็นเป็นดวงกลม ๆ เท่าลูกฟุตบอล เหมือนก้อนเมฆลอยขึ้นมา ตรงกลางใสเป็นจุดสว่างแล้วขยายออก มีความสุขมากตลอด ใจสบาย ไม่หงุดหงิด ไม่โกรธ ไม่เครียด ไม่เหงา ไม่อิจฉาริษยา ครูไม่ใหญ่แซวว่าเธอว่ามาเยอะเลย
เพลงสอนนั่งสมาธิฉบับภาษาไทย ถอดท่อนร้องได้ว่า บอกให้นั่งเฉย ๆ ยังนั่งอย่างเคยเอาเป็นเอาตาย เมื่อยก็ขยับ ง่วงก็ให้หลับ นั่งนอนยืนเดินอยู่ในศูนย์กลางกาย อยากจะแท้ทำไม่ยาก นิ่งเฉย ๆ เพียงหยุดใจ ก็จะได้เห็นพระแก้วใสในตัว Whisper ถอดเพี้ยนหลายคำ ต่อท้ายด้วยบรรทัดที่ถอดเป็นภาษาปน ๆ อ่านไม่ได้
ผู้เขียนเล่าว่าตักตวงบุญวันนี้ให้มากที่สุด พอมีปัญหาอะไรข้างในจะบอกมาเป็นความรู้สึก ขณะที่ใจนิ่งคำตอบก็ออกมาพร้อมความสบาย จึงบอกทุกคนว่าถ้ามีปัญหาให้นั่งสมาธิ ครูไม่ใหญ่เสริมว่าแก้ได้ตั้งแต่ระดับตัวเอง ครอบครัว หมู่บ้าน จนถึงประเทศและโลก ปัญหาที่ประเทศหนึ่งโยนกันไปมาระหว่างหน่วยงาน เอามานั่งหลับตาทำใจนิ่ง ๆ เดี๋ยวก็ผุดรู้ขึ้นมา บางทีมีคนมาปรับทุกข์ ผู้เขียนนำปัญหาไปขบคิดด้วยใจใส ๆ อิคคิวซังใช้สมอง แต่สูตรของผู้เขียนคือใช้ใจใส ทำใจใสสักพักคำตอบผุดปิ๊งขึ้นมากลางท้อง แล้วรีบโทรไปแนะนำเขาทันที
ผู้เขียนเล่าว่าตอนนี้ลูกสาวดีหมดทุกคน รู้จักพระพุทธเจ้า นรกสวรรค์ กฎแห่งกรรม และรักษาศีลห้ากันหมด ครูไม่ใหญ่ยกตัวอย่างประเทศภูฏานที่ออกกฎหมายให้ทุกคนมีศีล การฆ่าสัตว์ผิดกฎหมายจึงไม่มีใครตกปลา ใครอยากกินเนื้อสัตว์ต้องสั่งเข้ามาจากอินเดีย คือเสียทรัพย์ไม่เสียศีล เป็นพุทธแท้ ไม่ใช่พุทธเทียมเหมือนบางประเทศที่บอกว่าเป็นชาวพุทธแต่ยังดื่มเหล้าเข้าสังคม และว่าเมืองไทยน่าเอาอย่าง
ครูไม่ใหญ่อธิบายว่าคนกลัวศีลห้าแต่ศีลห้ารักษาง่าย แค่อยู่เฉย ๆ ไม่ต้องทำอะไร ส่วนการผิดศีลยากกว่า คิดฆ่าต้องวางแผนเยอะ คิดขโมยคิดโกงคอร์รัปชันก็ยาก คิดผิดลูกผิดเมียเขาต้องหาวิธี โกหกต้องจำให้ได้ว่าโกหกไปกี่เรื่อง ถ้าเขาไม่เชื่อหรือเราจำไม่ได้จะเป็นอย่างไร จะดื่มเหล้าต้องไปหาเงินมา ต้องไปซื้อ กินแล้วเมามีเรื่องวุ่นวายตามมาเป็นขบวน ดื่มน้ำเปล่าดีกว่า การรักษาศีลห้ายังเป็นการให้ ให้ความปลอดภัยต่อชีวิต ทรัพย์สิน ครอบครัว ให้ความจริงใจ ให้สติแก่ตัวเอง และความสงบสุขแก่สังคม แต่ไม่ทำกันจึงวุ่นวายถึงปัจจุบัน
หลังนั่งสมาธิลูก ๆ เรียนดีขึ้นตามลำดับ ได้เกรดเอเป็นประจำ นิสัยเปลี่ยนจากใจร้อน เอาแต่ใจ หงุดหงิด งอแง เป็นสาวน้อยที่มีเหตุมีผล ลูกสาวคนเล็กนั่งเห็นดวงใสสว่างกลางท้องและเล่นดนตรีได้ ผู้เขียนดีใจที่หลวงพ่อนำเรื่องพระพุทธเจ้ามาให้คนรู้พระคุณ ทั้งครอบครัวจะช่วยงานพระพุทธศาสนาแบบถวายชีวิต ครูไม่ใหญ่ว่าเป็นครอบครัวพุทธแท้ ครอบครัว DMC และครอบครัวธรรมกาย เปลี่ยนจากสมรภูมิเป็นสันติสุข สนามรบเป็นสนามรัก แล้วแนะนำสมาชิกครอบครัวจากรูปถ่าย คุณพ่อ (ชื่อถอดไม่ชัด) คุณแม่ผู้เขียน และลูกสาวอายุ 21 ปี 15 ปี และ 14 ปี (ชื่อถอดได้ว่า ดอรินา อาริยะดา มยุรา ยังไม่ยืนยันการสะกด) แล้วชวนเปิดเพลงครอบครัวสวรรค์ให้
เพลงครอบครัวสวรรค์ตามที่ครูไม่ใหญ่ประกาศ เป็นเพลงเรื่องครอบครัวที่พ่อแม่ลูกรักผูกพันกัน สื่อสารเข้าใจกันจึงอบอุ่นเหมือนดังสวรรค์ ต่างจากครอบครัวที่ต่างคนต่างอยู่ ถอดท่อนร้องได้ว่า ครอบครัวผู้ใด มอบรักจากใจให้กันและกัน พ่อแม่ลูกมีรักผูกพัน ครอบครัวผู้นั้นเหมือนดังสวรรค์ และท่อนจบ ใจใสทุกคนเป็นหนึ่งเดียวกัน เพียงไม่กี่วันโลกที่ใฝ่ฝันจะพลันเป็นจริง เปิดสองรอบ มีบรรทัด jingle ช่วงพักคั่น และท่อนแรกบางส่วนถอดเพี้ยน
สปอตประชาสัมพันธ์ชวนฝึกสมาธิให้เข้าถึงพระภายใน ถอดได้ว่า คุณรู้ไหม เดี๋ยวนี้ใคร ๆ เขาถึงกราบภายในกันแล้ว แล้วคุณล่ะ
มินิซีรีส์ทศชาติชาดก เรื่องมโหสถบัณฑิต ผู้ยิ่งด้วยปัญญาบารมี ตอนที่ห้า ท่านสิริวัฒกเศรษฐีทราบว่าบ้านอนุเศรษฐีมีกุมารเกิดวันเดียวกับมโหสถถึงหนึ่งพันคน จึงส่งของและนางนมไปดูแลให้มาเป็นเพื่อนเล่นและบริวาร มโหสถเติบโตจนอายุเจ็ดปี เกียรติคุณเรื่องความฉลาดเลื่องลือ วันหนึ่งฝนตกเพื่อน ๆ วิ่งหนีฝนชนกันหกล้มเข่าแตก มโหสถจึงชวนกันออกเงินคนละหนึ่งกหาปณะสร้างศาลา นายช่างขึงเชือกผิดแบบ มโหสถทักสองครั้งนายช่างก็ไม่ใส่ใจเพราะเห็นเป็นเด็ก จนมโหสถรับเชือกมาขึงเอง ด้วยบุญญานุภาพของพระโพธิสัตว์เชือกที่ขึงเหมือนท้าววิสสุกรรมมาขึงให้ นายช่างทั้งหลายยอมรับในความสามารถ
มโหสถวางแผนและควบคุมการก่อสร้างเองทุกขั้นตอน แบ่งศาลาเป็นห้องสำหรับคนยากไร้ นักบวชอาคันตุกะจากแดนไกล คนเดินทาง ห้องเก็บสินค้าของพ่อค้าวาณิช และห้องให้หญิงอนาถาคลอดบุตร มีห้องโถงเป็นสนามเล่น โรงวินิจฉัยคดี และธรรมสภา ผนังมีจิตรกรรมงดงาม แล้วให้ขุดสระโบกขรณีคดเคี้ยวนับพันคุ้งรอบศาลา มีท่าน้ำร้อยท่า ปลูกไม้ดอกไม้ผล โดยขอทรัพย์เพิ่มจากท่านสิริวัฒกเศรษฐีผู้เป็นบิดาอีกหลายพันกหาปณะ ศาลาจึงงามเปรียบสุธรรมาเทวสภาบนสวรรค์
ประชาชนมาพักที่ศาลาเนืองแน่นทุกวัน คนสัญจรได้รับความสะดวก มโหสถบัณฑิตยังชี้แจงข้ออรรถข้อธรรม แนะนำสิ่งที่ควรทำคือกรณียกิจ และให้เว้นอกรณียกิจที่เป็นเหตุแห่งความเสื่อม มหาชนอนุโมทนาสรรเสริญ เกียรติคุณของพระโพธิสัตว์ขจรไปทั่วทิศ ได้รับความเคารพเหมือนพระสัมมาสัมพุทธเจ้าองค์น้อยเสด็จอุบัติ ย้อนไปที่พระเจ้าวิเทหราช นับแต่อาจารย์เสนกะทำนายพระสุบิน ก็ทรงปรารภถึงบัณฑิตน้อยบ่อยครั้ง แม้ล่วงมาเจ็ดปีก็ยังเฝ้ารอให้มาสู่ราชสำนัก จบตอนด้วยโปรดติดตามตอนต่อไป
เทปเด็กเล็กสนทนาธรรมกัน (ต้นช่วงมีบรรทัดที่ถอดเป็นภาษาปนอ่านไม่ได้) พี่ถามน้องว่าคนทำความชั่วใจใสหรือหมอง แล้วสอนว่าความชั่วทำได้สามทาง ทางกายสามอย่าง คือฆ่าสัตว์ ลักทรัพย์ ประพฤติผิดในกาม ทางวาจาสี่อย่าง คือพูดเท็จ พูดส่อเสียด พูดคำหยาบ พูดเพ้อเจ้อ ทางใจสามอย่าง คือโลภอยากได้ของผู้อื่น คิดพยาบาท และมีความเห็นผิด รวมเรียกอกุศลกรรมบถ 10 ใครทำใจจะหมองต้องไปอบาย น้องท่องบาลี จิตเต สังกิลิฏเฐ ทุคติ ปาฏิกังขา ได้ แล้วพี่สอนกุศลกรรมบถ 10 ซึ่งเป็นฝ่ายทำความดี ทำแล้วใจใสไปสวรรค์ ปิดท้ายด้วยชื่อช่วง ตัวเล็ก ๆ ก็ช่วยได้
ครูไม่ใหญ่เชื่อมเรื่องมโหสถที่เพิ่งฟังว่าตอนเป็นพระโพธิสัตว์ยังเด็กก็แสดงธรรมได้ เหมือนเด็กตัวเล็ก ๆ ในเทปที่แสดงธรรมเรื่องกุศลกรรมบถและอกุศลกรรมบถ ซึ่งชาวโลกอีกหลายพันล้านคนไม่รู้เรื่องเลย จึงเป็นเรื่องสำคัญ วันพระมีเวลาก็ให้เด็ก ๆ ตัวเล็ก ๆ ก็ช่วยได้มาแสดงธรรม จะได้มั่นใจว่าที่มโหสถแสดงธรรมในศาลาที่ชวนเด็ก ๆ สร้างเป็นเรื่องจริง แล้วชวนว่าบทประจำวัน
ว่าบทประจำวันพร้อมกัน สิ่งที่ต้องสั่งสมคือบุญกุศล สิ่งที่ต้องแสวงหาคือพระรัตนตรัยภายใน เป้าหมายชีวิตคือที่สุดแห่งธรรม ที่พักระหว่างทางคือดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ ว่าสองรอบ มีบรรทัด jingle ช่วงพักแทรก
ท่อนเพลงสั้น ๆ ที่ไม่ได้ประกาศชื่อ ถอดได้ว่า ฉันเป็นคน ใจไม่เอียง ซ้ำสามครั้ง (Whisper ถอดเป็น บัวใจไม่เอียง ยังไม่ยืนยันคำร้อง) ต่อด้วยท่อนที่ถอดเพี้ยนอ่านไม่ได้ ไม่ทราบว่าเพลงเกี่ยวกับอะไรแน่
อ่านรายนามอนุโมทนาผู้ร่วมบุญถวายไทยธรรมเป็นชุด ๆ แก่พระภิกษุและคณะ รายนามส่วนใหญ่ Whisper ถอดเพี้ยนและปนภาษาอื่นจนอ่านไม่ได้ มีบรรทัด jingle ช่วงพักคั่นยาว แล้วครูไม่ใหญ่อวยพรให้รวยล้นฟ้าทุกวัน บุญวันนี้ให้เข้าถึงพระธรรมกาย และย้ำว่าความจนไม่ควรมีเพราะเราเกิดมาสร้างบารมี ต้องเป็นมหาเศรษฐีกันทุกคน
ครูไม่ใหญ่บอกว่าเข้าสู่ช่วงกรณีศึกษา ชื่อเรื่องถอดได้ว่า หายากกว่าโคตรเพชร ลำดับเคสถอดได้ว่า 878 (ช่วงหลังเพลงพูดว่าร้อยเจ็ดสิบแปด ยังไม่ชัดว่าเลขเท่าไร) แล้วเปิดด้วยเพลงยิ้มแล้วรวย
เพลงยิ้มแล้วรวย ชวนให้ยิ้มเพราะรอยยิ้มพาให้รวย ถอดท่อนร้องได้ว่า ถ้าไม่ได้ยิ้มมาช่วยก็ดูสวยดูหล่อไม่ได้ ความรู้ไม่มีแต่ยิ้มดีพารวย ยิ้มแล้วรวย ส่วนที่เหลือ Whisper ถอดเป็นคำว่ายิ้มซ้ำยาว
ครูไม่ใหญ่บอกว่าบางช่วงอยากให้ทบทวนเคสเก่า ๆ เพื่อจะได้ไม่ลืม แล้วเกริ่นว่าหายากกว่าโคตรเพชรคงไม่ใช่เรื่องขุดเพชรพลอย แต่เป็นสิ่งที่ยิ่งกว่านั้น จดหมายเริ่ม (ต้นจดหมายถอดเป็นภาษาปนอ่านไม่ได้ช่วงหนึ่ง) ผู้เขียนเข้าวัดพระธรรมกายมาสิบกว่าปี คุณพ่อพาทุกคนเข้าวัด ลูก ๆ แต่งงานแล้วก็พาเขยและสะใภ้เข้าวัดหมด ปัจจุบันมาวัดเป็นทีม ครูไม่ใหญ่ว่าจะกลับดุสิตบุรีเป็นทีมและไปสู่ที่สุดแห่งธรรมเป็นทีมด้วย
คุณพ่อของผู้เขียนรับราชการที่กรมชลประทาน เป็นต้นบุญต้นแบบของครอบครัว พาครอบครัวมาวัดตั้งแต่ยุคปรับปรุงพื้นที่สร้างโบสถ์ ครูไม่ใหญ่ถามผู้ชมว่าใครได้สร้างโบสถ์บ้าง คุณพ่อพาผู้เขียน ลูกน้อง และเพื่อนมาช่วยขนหิน ขนทราย เทปูนสร้างโบสถ์เป็นประจำทุกเย็นหลังเลิกงาน บางครั้งมาช่วยมุงหลังคาจาก ครูไม่ใหญ่ว่าหัวหน้าครอบครัวสำคัญมาก ถ้าพ่อเป็นต้นแบบ ลูกหลานเหลนโหลนก็จะทำตาม เป็นปีติที่สืบเนื่องไม่มีวันสิ้นสุด
เพลงอวยพรคนที่มาช่วยงานบุญ ไม่ได้ประกาศชื่อเพลง ถอดท่อนร้องได้ว่า ขอให้รวย ขอให้รวย ที่มาช่วยงานบุญวันนี้ ให้โชคดี โชคดี สุขเกษมเปรมปรีดิ์ งานบุญไม่มีอะไรให้ มีแต่พรให้สวย ๆ ใครมีลูกให้ว่านอนสอนง่าย เงินทองให้เต็มห้อง
เล่าต่อว่าช่วงงานปีใหม่ที่ลูกน้องเคยเลี้ยงกันที่ทำงาน ต่อมาเลิกดื่มเหล้าไปเลย พอปีใหม่ก็มาดื่มน้ำหวานกัน ครูไม่ใหญ่ว่าการดื่มน้ำเมาหมดยุคหมดสมัยแล้ว ดื่มแล้วไปให้พรเขาเรียกว่าพรอสูร ต่อด้วยบรรทัด jingle ช่วงพัก
คุณพ่อเสียชีวิตเพราะไขมันคอเลสเตอรอลในเลือดสูง ทำให้ผู้เขียนเข้าใจว่าความตายมาโดยไม่ทันตั้งตัว ไม่มีนิมิตหมาย หลังพ่อเสีย คุณแม่ซึ่งเป็นลูกจ้างประจำที่กรมชลประทานถูกเพื่อนร่วมงานกลั่นแกล้งแจ้งความดำเนินคดีว่าลักทรัพย์ ผู้เขียนกับแม่ฟ้องกลับข้อหาหมิ่นประมาท ตอนนั้นผู้เขียนรับราชการตำรวจแล้ว โกรธมากถึงขั้นคิดวางแผนฆ่าคู่กรณี แต่ยังอยู่ในระดับความคิด
วันหนึ่งผู้เขียนได้พบหลวงพ่อทัตตชีโว ท่านเตือนว่าเป็นตำรวจจะทำอะไรก็ทำ แต่อย่าฆ่าคนเด็ดขาด ไม่งั้นบุญที่ทำมาจะต้องเอาไปชดใช้วิบากกรรมนี้ ผู้เขียนไม่แน่ใจว่าท่านบังเอิญเตือนหรือท่านทราบ แต่ท่านบังเอิญอย่างนี้ทุกที จึงกลับมาเล่าให้แม่ฟัง แล้วหยุดคิดเรื่องนี้และอโหสิทันที ครูไม่ใหญ่ชมว่าถูกหลักวิชา อยู่เฉย ๆ ไม่ต้องไปออกแรงทำไม
ครูไม่ใหญ่ชวนเปิดเพลงเกี่ยวกับตำรวจให้เจ้าของเรื่องที่เป็นตำรวจ ไม่ได้ประกาศชื่อเพลง ถอดท่อนร้องได้บางส่วนว่า ตำรวจปราบโจรผู้ร้ายทั่วแผ่นดินไทย ตำรวจกู้ภัย ตำรวจดับเพลิง และจราจร ท่อนอื่นถอดไม่ได้
คุณพ่อคุณแม่มีบุตรสี่คน ฐานะไม่มากแต่พ่อไม่เที่ยว ไม่ดื่มสุรา ไม่เจ้าชู้ ลูกทุกคนจึงได้เรียน ผู้เขียนเป็นลูกคนโตเป็นตำรวจยศพันตำรวจโท ครูไม่ใหญ่แซวว่าอนาคตพลตำรวจเอก น้องสาวคนที่สองเป็นทหารยศพันตรีหญิง น้องชายคนที่สามเป็นเจ้าหน้าที่กรมราชทัณฑ์คุมเรือนจำ น้องสาวคนที่สี่จบปริญญาตรีเป็นแม่บ้าน ยังมีบุตรบุญธรรมชายคนที่ห้าที่เกเรมาก แม้เลี้ยงดูอย่างดีแต่รู้ว่าไม่ใช่ลูกแท้จึงไม่เรียนหนังสือ ขโมยเงินในบ้าน ใช้มีดแทงน้องชายคนที่สามบาดเจ็บ แล้วติดคุกเพราะไปลักของคนอื่น ออกจากคุกแล้วต้องกลับมาอยู่กับพี่น้อง
คุณตามีนิสัยเป็นคนจริง ทางราชการแต่งตั้งเป็นผู้ใหญ่บ้านเพื่อปราบโจร สมัยก่อนโจรเรียกกันว่าเสือนั่นเสือนี่ คุณตาปราบโจรได้จนมีชื่อจารึกอยู่ที่อำเภอ ชาวบ้านนับถือเหมือนเป็นตำรวจ มีเรื่องเดือดร้อนก็ขอให้ไปช่วย ครูไม่ใหญ่ว่ามีเชื้อสายที่ไม่ชอบโจรผู้ร้าย
เพลงตลกที่ไม่ได้ประกาศชื่อ ผู้ชายขอให้ตำรวจช่วยจับภรรยาที่เอาแต่เล่นไพ่เล่นการพนันจนไม่ทำอะไร ติดไพ่งอมแงม เตือนแล้วไม่ฟัง ขึ้นเสียงด่า ส่วนแม่ยายกลับเข้าข้างลูกสาว ถอดท่อนร้องได้บางส่วน (Whisper ถอดเป็น เล่นไข่) ต่อด้วยบรรทัด jingle ช่วงพักยาว
ต้นช่วงถอดเป็นภาษาปนอ่านไม่ค่อยได้ พอจับความได้ว่าผู้เขียนเรียนอยู่ในเกณฑ์ดี แต่ไปสมัครงานที่ไหนก็สอบไม่ได้ ไม่มีใครช่วย วันสอบตำรวจวิชาคณิตศาสตร์สิบข้อเดาทั้งหมดเพราะลืมไปนานแล้ว ประกาศผลถูกแปดข้อ จึงได้เป็นตำรวจจนอายุ 25 ปี ตำรวจเปิดสอบวุฒินิติศาสตร์ก็ไปสมัครอีก ทำข้อสอบไม่มั่นใจ วันประกาศผลไม่ได้ไปดู จนเพื่อนบอกให้ไปรายงานตัวเพราะสอบได้ตัวจริง ครูไม่ใหญ่ว่าฟ้าลิขิต ผู้เขียนถามตัวเองว่าการเป็นตำรวจเป็นบุญหรือกรรม เพราะช่วงที่คนทั่วไปหลับนอนต้องเข้าเวรรับฟังเรื่องคนทะเลาะกัน ท้ายช่วงมีบรรทัดที่ถอดซ้ำและ jingle ยาว
ผู้เขียนเล่าว่าเมื่อปี 2526 ได้ยินหลวงพ่อพูดขณะนำนั่งสมาธิว่า เราเกิดมาสร้างบารมี ประโยคนี้ตรงใจเข้าใจทันที จึงเข้าวัดสร้างบุญสร้างบารมีเต็มที่เต็มกำลังมากว่ายี่สิบสามปี ปัจจุบันมีบุตรหนึ่งคนอายุหนึ่งปีหกเดือน ถามว่าชื่อลูกที่เกี่ยวกับพระรัตนตรัยเหมาะสมหรือไม่ ถ้าไม่เหมาะสมจะเปลี่ยนชื่อ (บางส่วนถอดเป็นภาษาปน ไม่ได้ยินชื่อลูก)
ครูไม่ใหญ่ตอบว่าคำที่เกี่ยวกับพระรัตนตรัย พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ ต้องยกไว้ให้สูง อย่าเอามาตั้งเป็นชื่อจริง ชื่อเล่น ชื่อร้าน หรือธุรกิจ ยกตัวอย่างชื่อเล่นข้าพุทธ พอโตมีเพื่อนแกล้งกันหรือทะเลาะกันจะเรียกยังไง แล้วเล่าว่ามีคนนำคำว่าธรรมกายไปตั้งนามสกุลและชื่อกิจการถึง 25 รายการในสมุดโทรศัพท์ ช่วงสร้างวัดมีโครงการบ้านจัดสรรจะใช้ชื่อธรรมกาย ครูไม่ใหญ่ไปขอร้องเขาก็ให้ความร่วมมือดี คำว่าธรรมกายหมายถึงพระพุทธเจ้า ตถาคตคือธรรมกาย เป็นพุทธรัตนะ ไม่ถึงขั้นเอาผิดทางกฎหมายแต่ขอร้อง เพราะลูกหลานที่ใช้ชื่อนั้นยังมีกิเลส ถ้าพลั้งทำผิดคนจะเข้าใจคำว่าธรรมกายผิด คิดพูดทำไม่ดีแล้วพลาดโอกาสฟังธรรม เป็นบาปถึงผู้ตั้งชื่อคนแรก จึงแนะให้เปลี่ยนชื่อลูกเป็นอย่างอื่น เช่น เป็ดย่าง ข้าวต้ม ข้าวสวย
ผู้เขียนกับภรรยาไม่เคยขัดกันเรื่องทำบุญ ทำบุญโดยนึกถึงใจของมหาทุคตะเป็นแบบอย่าง พอเก็บเงินได้เท่าไรเมื่อครูไม่ใหญ่บอกบุญก็ปรึกษากันแล้วถอนเงินจากธนาคารจนหมดบัญชีมาทำบุญ แล้วเก็บใหม่ทำใหม่ จนไม่มีเงินเก็บ ครูไม่ใหญ่ว่าเงินเปลี่ยนเป็นบุญเหมือนบัตรเครดิตภายในมี statement อยู่ข้างใน ดอกเบี้ยบุญยิ่งกว่าดอกเบี้ยธนาคารที่ได้ปีละไม่กี่บาท เพราะขยายเป็นทิพยวิมานรัตนชาติสูงเป็นโยชน์ ๆ มีบริวารและทิพยสมบัติ แต่ก็ควรเก็บไว้บ้าง ผู้เขียนบอกภรรยาว่าถ้าไม่ทำตอนนี้ รอให้สิ่งก่อสร้างเสร็จแม้มีเงินก็ไม่มีโอกาสทำแล้ว ภรรยาเห็นด้วยทุกครั้ง ทุกครั้งที่ทำบุญจะใส่ชื่อคุณพ่อที่เสียชีวิตแล้วเพื่อตอบแทนบุญคุณ เพราะผมเป็นลูกพ่อ
เพลงของลูกชายที่อยากเป็นเหมือนพ่อ ไม่ได้ประกาศชื่อเพลง ต่อจากที่ผู้เขียนบอกว่าทำเพราะผมเป็นลูกพ่อ ถอดท่อนร้องได้ว่า เมื่อยังเล็กใครต่อใครเขาถามว่าโตขึ้นจะเป็นอะไร จะเป็นเหมือนกับที่พ่อเป็น ถ้าได้เป็นแค่ครึ่งของพ่อแค่นั้นก็พอ จะตั้งใจเป็นคนดีให้สมเป็นลูกชายของพ่อ คำที่พ่อเคยพร่ำจดจำไว้ เกิดมาแล้วต้องทำความดี และจากนี้ก็จะเป็นลูกพ่อคนเดิม
ครูไม่ใหญ่แนะว่าควรแบ่งเงินเป็นงบ ๆ (มีบรรทัด jingle ช่วงพักคั่น) แล้วว่าพระบรมโพธิสัตว์กับผู้มีบุญที่ได้สมบัติใหญ่อย่างชฎิลเศรษฐี โชติกเศรษฐี เมณฑกเศรษฐี และพระสัมมาสัมพุทธเจ้าตอนเป็นพระโพธิสัตว์ มีหัวใจต่างจากชาวโลก ให้ทานอย่างนี้แต่ไม่เคยหมดสักที ดูเหมือนจะหมดแต่ไม่หมด ผู้เขียนเล่าว่าทำบุญมาตั้งแต่เด็กแต่ยังไม่เคยทำหลักล้าน ตั้งใจว่าถ้ามีเงินล้านแรกในชีวิตจะขอทำบุญก่อน ครูไม่ใหญ่อวยพรให้สมปรารถนา
เพลงตลกเรื่องความหวัง ถอดท่อนร้องได้ว่า หวังกันไปก็ได้ แต่หวังไม่เสียสตางค์และไม่ผิดกฎหมาย หวังในใจตำรวจไม่จับ คนตายยังหวังจะฟื้น คนจนหวังกับหวย คนรวยหวังกับหุ้น ทำบุญแล้วก็หวังได้บุญ ลงทุนแล้วก็หวังกำไร ปิดท้ายด้วย สมหวังนะครับ
ต้นช่วงถอดเป็นภาษาปนอ่านไม่ได้ พอจับความได้ว่าเป็นเรื่องที่น้องชายซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ราชทัณฑ์เล่า รู้สึกหดหู่และกลัวมาก นักโทษบางคนสักยันต์เต็มตัวเหลือแต่ลูกตากับใบหู ผู้คุมบางคนใช้กระบองยาวตีหลังนักโทษที่ทำผิด การลงโทษหนักที่สุดคือกระบองที่เรียกว่าไอ้ก๋อง เป็นด้ามหวายยาวที่ปลายพันหนังเป็นลูกตุ้ม โดนแล้วตายได้ง่าย (ชื่อกระบองถอดได้ว่า ไอ้ก๋อง ยังไม่ยืนยัน)
อ่านชุดคำถาม เหตุใดคุณพ่อจึงเสียชีวิตกะทันหัน มีคตินิมิตอย่างไร ตายแล้วอยู่ที่ไหน สุขสบายไหม ได้รับบุญที่ทำให้หรือไม่ มีข้อความถึงลูกบ้างไหม ทำไมคุณแม่ต้องถูกใส่ความเรื่องลักทรัพย์และมีเรื่องกับผู้บังคับบัญชาคนนี้มาก ทำกรรมอะไรต่อกันไว้ คุณตาคุณยายเสียชีวิตแล้วอยู่ที่ไหน ถ้าลำบากจะช่วยอย่างไร น้องชายบุญธรรมมีกรรมอะไรกับครอบครัว ลูกจริงต้องมาเป็นคนเกเร ต่อด้วยบรรทัด jingle ช่วงพัก และครูไม่ใหญ่แทรกว่าการบวชเปิดโอกาสทุกวัน ใครอยากบวชมาเลย
อ่านคำถามต่อ ผู้คุมนักโทษที่ต้องลงโทษด้วยวิธีต่าง ๆ จะได้รับกรรมอย่างไร และจะทำงานผู้คุมอย่างไรให้มีวิบากกรรมน้อยที่สุด เพื่อนร่วมงานที่ครูไม่ใหญ่เคยบอกว่าอดีตเป็นหัวหน้าองครักษ์ ผูกพันกันอย่างไรถึงได้มาทำงานด้วยกัน คนหนึ่งจับกุม อีกคนสอบสวนรวบรวมหลักฐานออกหมายจับ การติดตามจับคนขโมยของวัดแล้วนำของมาคืน และการเดินตรวจรักษาความปลอดภัยในวัดจะได้อานิสงส์อย่างไร การสอบสวนผู้ต้องหาที่บางครั้งพูดดีไม่ได้ต้องใช้วิธีแบบตำรวจจะได้บาปหรือบุญมากกว่า ทำไมต้องเป็นตำรวจ เคยสร้างบารมีกับหมู่คณะมาอย่างไร ทำไมทำทานยากมาก ชีวิตข้างหน้าจะสำเร็จและได้ทำทานหลักล้านไหม และสามีของน้องสาวคนที่สองที่ไม่มีบุตร ชอบสันโดษ ตั้งใจว่าได้บำนาญแล้วจะบวชตลอดชีวิต จะบวชได้หรือไม่ ครูไม่ใหญ่แซวรูปถ่ายว่าหน้าตาดูเป็นพลตำรวจเอก
หลังบรรทัดที่ถอดซ้ำ ที่สอง ยาวครึ่งนาที เข้าท่อนเพลง นึกถึงดวงตะวันสว่าง ใจสบาย แล้วคุณก็จะหายท้อแท้ใจ แล้วฉันก็มีความหวังและกำลังใจ เป็นเพลงชวนทำใจนิ่งนึกถึงดวงสว่างที่กลางกายเพื่อคลายความท้อแท้ ไม่ได้ประกาศชื่อเพลงในตอนนี้
ครูไม่ใหญ่ถามว่าจำเรื่องราวและคำถามได้ไหม แล้วบอกให้ฟังเป็นนิยายปรัมปรา คุณพ่อเสียชีวิตกะทันหันเพราะกรรมในอดีตชาติหนึ่งเป็นทหารออกรบฆ่าข้าศึกตายจำนวนมาก รวมกับกรรมปาณาติบาตอีกชาติหนึ่งที่สั่งข้าทาสบริวารฆ่าสัตว์ทำอาหารเลี้ยงแขก กรรมสองชาตินั้นรวมกันส่งผล (ต่อด้วยบรรทัด jingle ยาวราวหนึ่งนาที) จากนั้นเล่าว่าคุณพ่อฝากมาบอกให้ทุกคนตั้งใจสร้างบารมีให้เต็มที่จะได้กลับดุสิตบุรี วงบุญพิเศษด้วยกัน ท่านนั่งบนบัลลังก์ยิ้มเบิกบาน สมบัติอลังการ ส่วนว่าคุณพ่อไปอยู่ภพภูมิใดช่วงนี้ถอดไม่ชัด
คุณแม่ถูกใส่ความและมีเรื่องกับผู้บังคับบัญชาคนนี้มากเพราะจองเวรกันมา ในอดีตชาติแม่เป็นผู้ชายมียศตำแหน่งสูง อีกฝ่ายเป็นลูกน้อง แม่ไม่ชอบหน้าเพราะหมั่นไส้โดยไม่มีสาเหตุ ครูไม่ใหญ่ยกตัวอย่างคนที่เดินเตะคนอื่นเพราะหมั่นไส้ แม่จึงตั้งข้อกล่าวหาบีบให้เขาลาออก เกิดการจองเวรผลัดกันทำ สิ่งที่แม่เจอคือภาพในอดีตของแม่เอง สิ่งที่ควรทำคือเวรย่อมระงับด้วยการไม่จองเวร ถ้าแม่ชนะคดีก็ให้ถอนฟ้องและอโหสิกรรมไป จะได้ตัดเวรกัน
คุณตาเสียชีวิตแล้วไปเป็นกุมภัณฑ์ในยมโลก ทำหน้าที่ทรมานสัตว์นรก เพราะตอนปราบโจรมีทั้งบุญและบาป บางรายต้องทำร้าย บางรายต้องฆ่าตามหน้าที่ แต่มีบุญที่ทำไว้ในพระพุทธศาสนาจึงไม่ไปมหานรก ให้ทำบุญอุทิศไปให้เรื่อย ๆ อายุในยมโลกจะน้อยลงจนพ้นไปเกิดที่สูงกว่า คุณยายไปเป็นเทพธิดามีวิมานทองชั้นดาวดึงส์ด้วยบุญที่ทำในพระพุทธศาสนา กำลังยิ้มมีความสุข ให้อุทิศบุญไปให้เช่นเดียวกัน
เฉลยเรื่องน้องชายบุญธรรมที่เกเรว่าครอบครัวต้องดูแลเขา ช่วงนี้ถอดเพี้ยนอ่านไม่ได้เกือบทั้งหมด จากนั้นเล่าว่าน้องชายที่เป็นเจ้าหน้าที่กรมราชทัณฑ์คุมนักโทษ ในพุทธันดรที่ผ่านมาเคยเป็นทหารของพระราชาองค์ที่ออกบวช มีหน้าที่คุมนักโทษโดยเฉพาะเชลยศึก ก่อนมาเจอหมู่คณะเคยเป็นกุมภัณฑ์ดูแลสัตว์นรกในยมโลกหลายชาติ เชื้อนี้ยังไม่หมดจึงมาเป็นผู้คุมนักโทษในชาตินี้ ชาติที่ผ่านมาได้บวชตอนอายุมากและตายในผ้าเหลือง มีผลการปฏิบัติธรรมพอตัวรอดกลับดุสิตบุรีได้ ชาตินี้มีสิทธิ์เข้าถึงธรรมกายถ้าตั้งใจทำสม่ำเสมอถูกหลักวิชา ถ้าตั้งใจบวชอุทิศชีวิตก็ทำได้ในชาตินี้แต่ต้องใช้กำลังใจสูงเพราะบวชตอนอายุมาก (ช่วงหลังนี้อาจเป็นคำตอบของสามีน้องสาวคนที่สองที่อยากบวช ถอดไม่ชัดว่าตอบเรื่องใคร)
ผู้คุมนักโทษที่ต้องลงโทษด้วยวิธีต่าง ๆ มีวิบากกรรมทั้งนั้นไม่มากก็น้อย ถ้านักโทษจองเวรด้วยก็จะผลัดกันทำหมุนเวียนไป และต้องกลับไปเป็นเจ้าหน้าที่ในยมโลกเพราะความคุ้นเคยและเชื้อบุญปนบาป จะมีวิบากน้อยได้ก็ต้องลงโทษตามหน้าที่ที่ได้รับมอบหมาย ไม่ทำด้วยความโกรธหรือเจตนาแกล้ง และควรเป็นผู้ให้แสงสว่างแก่นักโทษ บอกว่าฉันจะเป็นแสงสว่างให้กับเธอ นักบวชก็อยู่ในอารามแคบ ๆ เหมือนกันแต่สมัครใจ ให้ทำใจว่าไม่ใช่ผู้ต้องขังแต่อยู่ในอารามที่มีคนดูแล หลับตานั่งสมาธิแล้วชีวิตจะเป็นอิสระทันที มีความสุขภายในจนสงสารคนข้างนอก ผู้ให้แสงสว่างกับผู้ปฏิบัติก็ได้บุญทั้งคู่ ที่คุมขังจะกลายเป็นอารามของนักปฏิบัติ
เพื่อนร่วมงานที่เป็นฝ่ายจับกุมกับผู้เขียนที่เป็นฝ่ายสอบสวนรวบรวมหลักฐานออกหมายจับ ต้องมาทำงานร่วมกันเพราะพุทธันดรที่ผ่านมาเป็นทหารองครักษ์ของพระราชาองค์ที่ออกบวชด้วยกันทั้งคู่ การติดตามจับคนขโมยของวัดและนำของมาคืน ได้อานิสงส์โดยย่อคือสมบัติจะไม่วิบัติด้วยโจรภัยหรือภัยธรรมชาติเพราะบุญที่รักษาสมบัติพระศาสนา และเป็นผู้มีปัญญาปฏิภาณรู้เท่าทันเหลี่ยมคนทั้งหลาย ส่วนการเดินตรวจรักษาความปลอดภัยในวัดจะปลอดภัยในทุกสถานที่ มีคนคอยดูแลคุ้มครอง ครูไม่ใหญ่บอกว่าเวลานี้สี่ทุ่มสิบนาทีแล้วจึงตอบโดยย่อ
การสอบสวนผู้ต้องหาที่พูดดีไม่ได้ต้องใช้วิธีแบบตำรวจ ครูไม่ใหญ่แซวด้วยการทำเสียงตำรวจพูดสุภาพว่าเซ็นตรงนี้ครับ การทำเช่นนี้ได้บุญปนบาป บุญคือการรักษาความสงบสุขของสังคม (ช่วงนี้มีบรรทัดถอดซ้ำและเพี้ยน) ให้สร้างบุญจนบาปตามไม่ทันแล้วกลับดุสิตบุรีให้ได้ อาชีพตำรวจต้องอยู่กับคนร้าย บางทีไม่อยากร้ายแต่ต้องเป็นอย่างนี้ ที่เป็นตำรวจเพราะผังเดิมดังที่กล่าวมา ที่ทำทานยากเพราะในอดีตทำทานไม่มาก สมบัติจึงเกิดยาก ให้ทำต่อไปบุญจะส่งผลดีขึ้นเรื่อย ๆ ผู้เขียนเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะในกองเสบียงอาหารของพระราชาองค์ที่ออกบวช แต่ไม่ได้ออกบวชตาม มีผลการปฏิบัติธรรมถึงดวงใสพอตัวรอดกลับดุสิตบุรีได้ ครูไม่ใหญ่ว่าพันตำรวจโทคนนี้มาจากดุสิตบุรี ต่อไปจะเป็นพลตำรวจเอกถ้าเขาให้ เป็นช่วงสุดท้ายของการเฉลย ไม่ได้ตอบเรื่องทานหลักล้านแยกออกมา
เพลงเรื่องสันติภาพโลกที่เริ่มจากใจ ไม่ได้ประกาศชื่อเพลง ถอดท่อนร้องได้ว่า หมดเวลาแห่งความฝันแล้ว เพราะความจริงกำลังจะเกิดขึ้น โลกไม่จำเป็นต้องมีทหาร สงครามภายนอกจะไม่มีเมื่อสงครามภายในใจหยุดลง ไม่ต้องมีห้องอันกว้างใหญ่ ไม่ต้องประชุมกัน เพียงแค่ทุกคนหลับตาเบา ๆ ทำใจนิ่ง ๆ นึกถึงดวงตะวันที่กลางกาย สันติภาพของโลกเริ่มจากสันติสุขภายในใจด้วยวิธีง่าย ๆ อย่างนี้เอง
หลังบรรทัด jingle ช่วงพัก ว่าคำขวัญประจำท้ายรายการ พุทธบริษัทสี่ต้องเป็นหนึ่งเดียวกันเหมือนดวงตะวันที่มีดวงเดียว เรื่องส่วนตัวให้วางอุเบกขา เรื่องพระศาสนาให้เอาอุเบกขาวาง จิตสดใสเมื่อใจสิ้นระแวงเหมือนดวงจันทร์ส่องแสงในคืนวันเพ็ญ ธรรมกายคือพระในตัวคุณที่คุณสามารถเข้าถึงได้ด้วยการทำใจหยุดนิ่ง ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าต้องว่าซ้ำให้ขึ้นใจแล้วรีบทำให้ได้
ครูไม่ใหญ่บอกว่าจากนี้จะพร้อมใจกันสวดสรรเสริญคุณของพระรัตนตรัยซึ่งมีพระคุณไม่มีประมาณ โดยหันลำโพงไปทางภาคใต้ของแผ่นดินไทย มุ่งไปที่สี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ ให้นักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลกตั้งใจสวดพร้อมกัน ต่อจากนั้นเป็นบรรทัด jingle ช่วงพักยาวราวหกนาทีโดยไม่มีบรรทัดเนื้อหา
ช่วงสวดสรรเสริญพระรัตนตรัยพร้อมกัน Whisper ถอดบทสวดเพี้ยนจนอ่านเป็นถ้อยคำไม่ได้ จับได้เพียงท่อนท้ายที่ขอให้อันตรายใด ๆ จงดับไป
เชิญทุกท่านนั่งหลับตาเจริญสมาธิภาวนา หลับตาเบา ๆ ผ่อนคลายร่างกาย ปล่อยวางเรื่องภายนอก ทำความรู้สึกว่าภายในตัวเป็นปล่องกลวงคล้ายท่อแก้วใส หย่อนใจลงไปหยุดที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 เหนือสะดือสองนิ้วมือ มีดวงกลมใสเหมือนเพชรลูกที่เจียระไนแล้ว หยุดในหยุด นิ่งในนิ่ง แล้วกระดิกจิตเบา ๆ ประมวลบุญทั้งทาน ศีล ภาวนาเป็นดวงบุญใสสว่าง อุทิศแก่บุพการี บิดามารดา ปู่ย่าตาทวด ญาติทุกคน อธิษฐานให้ครอบครัวเป็นครอบครัวแก้ว ครอบครัวมหาเศรษฐีผู้ใจบุญ เหมือนครอบครัวอนาถบิณฑิกเศรษฐีและมหาอุบาสิกาวิสาขา แล้วขยายดวงบุญแผ่ไปถึงสรรพสัตว์ทั้งหลายให้เต็มโลกเต็มจักรวาล ต่อด้วยบรรทัด jingle และช่วงที่ไม่มีบรรทัดถอดเสียงราวสามนาที
ยังคงหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกาย แล้วสวดอรหังสัมมาสัมพุทโธ พุทโธ เม นาโถ พระพุทธเจ้าเป็นที่พึ่งของเรา ธัมโม เม นาโถ สังโฆ เม นาโถ (มีบรรทัด jingle แทรก) เชิญนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยากราบพระอาจารย์และคณะสงฆ์พร้อมกัน อวยพรให้มีความสุข สวัสดี มีดวงตาเห็นธรรม เข้าถึงพระธรรมกายภายในโดยเร็วพลัน ไฟล์จบที่คำอวยพรพอดี
เวลาเริ่มของช่วง คำสะกด tag ที่ขาด ช่วงที่ยังไม่มีในผัง หรือลิงก์เสีย บอกได้ที่นี่ - คนที่ฟังจริงเห็นสิ่งที่คลังนี้มองไม่เห็น
เข้าสู่ระบบด้วยปุ่มด้านบนของหน้าก่อน แล้วช่องเขียนถึงผู้ดูแลจะขึ้นที่นี่