ep044 ผังเวลา 65 ช่วง
บวชสามเณรรุ่นแรกที่บาห์เรน (114) อุทิศบุญ (111) ธุดงค์ปีใหม่ 2549 (94) อธิษฐานจิต (79) จานดาวธรรม (74) วัดพระธรรมกาย (73) เสาแก้วพันปี (69) ดุสิตบุรี (67) บาห์เรน (52) มหาวิหารพระมงคลเทพมุนี (50) วงบุญพิเศษ (49) ภุมเทวา (47) กองเสบียง (45) อัญเชิญจักรแก้ว (44) วิหารน้อย (43) องค์พระในกลางกาย (42) กฎแห่งกรรม (39) ใจใส (39) ยิ้ม (37) มหาทุคตะ (33) ตัดรอนวิบาก (32) เนื้อนาบุญ (32) ฉันจะเป็นแสงสว่างให้กับเธอ (30) เร่งเสาแก้วพันปี 300 ต้น (30) หลวงพ่อทัตตชีโว (27) ปาณาติบาต (25) กรรมกาเมสุมิจฉาจาร (21) ยมโลก (20) ปีใหม่ 2549 (15) แต่งเนื้อแต่งตัว (15) บ้านกัลยาณมิตร (11) เสื้อธุดงค์ปีใหม่ (11) ฝนรัตนชาติ (9) ดื่มสุรา (8) มะเร็งตับ (7) สมณธรรม (7) เทศน์สอนนักโทษในคุก (7) บิณฑบาต (6) ปิดอบายไปสวรรค์ (6) ลงทะเบียนธุดงค์ (6) ศีลห้า (6) ท้าวสักกะ (5) อากาศเทวา (5) เผยแผ่ต่างประเทศ (5) ไต้หวัน (5) สร้างองค์พระ (4) เขตบรมโพธิสัตว์ (4) เนื้องอกในสมอง (4) ตักบาตรวันปีใหม่ 2549 (3) นักโทษประหาร (3) ปล่อยปลา (3) ผังบวช (3) มะเร็งเต้านม (3) สัมมาอาชีวะ (3) หัวใจพระโพธิสัตว์ (3) เถรวาท (3) คุกร้าง (2) ค้ายาเสพติด (2) ถือศีลกินเจ (2) นักเลงรับจ้างทวงหนี้ (2) นักโทษแจ่หลิน (2) พระราชาแต่งตั้งเป็นเศรษฐี (2) ภิกษุณีนิกายมหายาน (2) มะเร็งโพรงจมูก (2) หม้อทรัพย์ (2) อทินนาทาน (2) อาเจียนเป็นเลือด (2) เจ้าโทสะ (2) คัดลอกพระไตรปิฎก (1) คุณย่าวิเชียร ตันคิม (1) ดอกกุหลาบสีขาว (1) ต้นบุญต้นแบบของโลก (1) นักโทษใส่ตรวน (1) บวชช่วงสั้นรุ่น 124 (1) ปลูกฝังลูกให้ทำบุญตั้งแต่เด็ก (1) พลัดจากหมู่คณะ (1) ภิกษุณีเมี่ยวหุ้ย (1) มหาวิทยาลัยแห่งชาติไต้หวัน (1) วิมานเงิน (1) ศีลพระโพธิสัตว์ (1) ศูนย์ปฏิบัติธรรมไทเป (1) สนับสนุนทางอ้อม (1) สวดมนต์บูชาพระรัตนตรัย (1) หน้าที่นักบวชสองประการ (1) อธิษฐาน 13 ปี (1) อนันตริยกรรมฆ่าพ่อแม่ (1) อยู่ธุดงค์ตั้งแต่อยู่ในครรภ์ (1) เจ้าแม่กวนอิม (1) แม่แก้ว (1)
กล่าวคาถาสำเร็จว่าแม้มืดตื้อมืดมิดก็มีสิทธิ์เข้าถึงธรรม คำขวัญเมื่อเราสว่างโลกก็สว่างด้วย และเนื้อนาบุญสี่ระดับ คือมหาธรรมกายเจดีย์ของโลก มหาจุฬามณีของสวรรค์ พระในบ้านของครอบครัว และพระในตัวของเรา
ทบทวนการบ้าน 10 ข้อทีละข้อ ตั้งแต่เอาบุญไปฝากคนที่บ้าน จดบันทึกผลการปฏิบัติธรรม ก่อนนอนนึกถึงบุญที่สั่งสมมาทั้งหมด หลับและตื่นในอู่ทะเลบุญ ตื่นแล้วรวมใจเป็นหนึ่งกับองค์พระหนึ่งนาที ทุกหนึ่งชั่วโมงหยุดใจหนึ่งนาทีที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 นึกถึงดวงหรือองค์พระในทุกกิจกรรม จนถึงสร้างบรรยากาศด้วยรอยยิ้มและปิยวาจา
วันนี้เป็นวันที่ 73 นับจากวันออกพรรษา เหลืออีก 194 วันจะเข้าพรรษาอีกครั้ง และผ่านวันปีใหม่มา 363 วัน แล้วทบทวนว่าเราเกิดมาทำพระนิพพานให้แจ้ง แสวงบุญ สร้างบารมี พระนิพพานอยู่ภายในตัวเรา เริ่มต้นที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 ด้วยการทำใจหยุดนิ่งเฉย ๆ พร้อมย้ำว่าต้องศึกษาไว้เพราะความผิดพลาดเป็นอันตราย มีอบายภูมิรองรับอยู่
บอกว่าวันนี้มีเรื่องราวกฎแห่งกรรมชื่อ ฉันจะเป็นแสงสว่างให้กับเธอ และมีข่าวน่าปลื้มปิติเรื่องการบรรพชาสามเณรรุ่นแรกของโลก ณ ประเทศบาห์เรน ที่จะเสนอผ่านรายการ New News แล้วชวนให้แต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จก่อนเข้าเนื้อหา
ช่วงเพลงคั่นรายการหลังครูไม่ใหญ่ชวนให้แต่งเนื้อแต่งตัว เสียงในไฟล์บันทึกช่วงนี้ซ้ำเป็นชุดเดียวจนถอดเนื้อเพลงไม่ได้
ยกตัวอย่างคนที่ใส่สูทแต่นุ่งผ้าขาวม้า สวมรองเท้าแตะ หรือเขียนคิ้วข้างเดียวออกจากบ้านไปทำงาน แล้วสรุปว่าเราต้องแต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จเรียบร้อยทุกคนทุกแห่ง ทั้งภายในบ้านและนอกบ้าน โดยนำรอยยิ้มมาปรากฏบนใบหน้า
ห้องเรียนคับคั่งไปด้วยผู้มีบุญที่ตั้งใจไปอยู่วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ มากันแน่นจนอากาศเย็นรอบข้างอบอุ่นขึ้น วันนี้เป็นวันแรกของการอยู่ธุดงค์ปีใหม่ มาลงทะเบียนและรับอุปกรณ์การอยู่ธุดงค์ แล้วแยกย้ายกันไปติดตั้งวิหารน้อยในสถานที่ที่หมู่คณะจัดเอาไว้ให้
ให้มีรอยหน้ายิ้มแย้มปลื้มปิติ บางท่านยังไม่ได้รับวิหารน้อย วันพรุ่งนี้จะทยอยรับกันไป ย้ำข้อตกลงว่าจะปิติยินดีในเสนาสนะที่หมู่คณะมอบให้ เพราะทุกจุดในสถานที่นี้ต้องสมมุติว่าเป็นที่หนึ่งในวงบุญพิเศษที่เราตั้งผังจะไปถึงด้วยกัน
ครูไม่ใหญ่แจ้งว่าได้รับทราบมาว่าวิหารน้อยคงไม่ได้ตามเป้า แต่จะไม่โทษใคร ต้องสั่งสมบุญขึ้นอีกให้มากกว่านี้เพื่อให้ผู้รับผิดชอบงานรอบคอบขึ้นและโรงงานที่ผลิตวิหารน้อยมีอารมณ์รับผิดชอบขึ้น เล่าว่าผู้ประสานงานยืนยันทุกครั้งว่าจะสร้างทันเพราะกระจายไปตามโรงงานต่าง ๆ และได้แจ้งผ่านจานดาวธรรมทุกวันรวมทั้งวันอาทิตย์ แต่สุดท้ายโรงงานกลับบอกว่าทำไม่ทัน
ครูไม่ใหญ่ขอรับผิดชอบเพียงคนเดียว ให้ผู้ที่มาจองทำบุญสร้างเสาแก้วพันปี 300 ต้น ต้นละ 100 บาท แล้วไม่ได้วิหารน้อย มารับปัจจัยคืนไปก่อน ถ้ายังมีศรัทธาค่อยเอามาทำบุญใหม่ในภายหลัง แต่บัตรวีไอพีไม่ต้องคืนเพราะเป็นความตั้งใจจะมอบให้ผู้สร้างบุญเสาแก้วพันปี ส่วนเสื้อยังมีเพียงพอ รับไปได้เลย และบอกว่าเป็นความบกพร่องของตนที่สร้างบารมีน้อยไปจึงไม่สมบูรณ์
ผู้ที่ไม่มีวิหารน้อยให้ปฏิบัติธรรมที่บ้านรักษาใจให้ใส ส่วนผู้ที่อยู่ธุดงค์ให้นึกว่าเดินไกลคือได้ภาวนานานกว่าคนอื่น วันที่ 31 ธันวาคมจะมีพิธีอัญเชิญจักรแก้วประดิษฐานที่หน้ามหาวิหารพระมงคลเทพมุนี พระผู้ปราบมาร เวลา 17.00 น. เสร็จพิธีก็ปฏิบัติธรรมแล้วเลิกเร็ว ไม่มีการนับถอยหลังแบบที่ทั่วไปเขาทำกัน เพื่อสงวนเวลาไว้ปฏิบัติธรรมและพักผ่อน เช้าวันที่ 1 มกราคมจะใส่บาตรพระที่ลานธรรมหน้ามหาธรรมกายเจดีย์ด้านทิศใต้ ที่ไปรับบุญทำความสะอาดกันมาเมื่อวันอาทิตย์ที่ 25 ธันวาคม
บอกผู้ที่มาอยู่ธุดงค์วันนี้และวันถัด ๆ ไปให้ดีใจว่าตัดสินใจถูกแล้ว ที่ใช้ช่วงรอยต่อระหว่างสิ้นปีเก่าและต้อนรับปีใหม่ไปกับการประพฤติปฏิบัติธรรม ฟังธรรม และขนขวายบุญทุกอย่างที่จะเกิดขึ้นได้ ซึ่งถูกวัตถุประสงค์ของการมาเกิดเป็นมนุษย์ วันแรกนี้ให้ตั้งใจชำระกายวาจาใจให้บริสุทธิ์ด้วยศีล สมาธิ ปัญญา ทาน ศีล ภาวนา
ห้ามคิดห้ามพูดเรื่องราวทางโลกหรือเรื่องที่เป็นข้าศึกต่อการกุศล ทุกอย่างที่พูดคิดทำต้องเกื้อกูลการปฏิบัติธรรมและการเข้าถึงพระรัตนตรัยในตัว ชี้ว่าชาวโลกไม่รู้ว่าวันสิ้นปีควรทำอะไร จึงจัดงานเลี้ยง ดื่มเครื่องดองของเมา กลายเป็นทางมาแห่งบาปและอบายมุข แต่พวกเรามาเป็นหมู่คณะเพื่อเป็นบุคคลประวัติศาสตร์ เป็นต้นบุญต้นแบบที่ดีของโลก เพราะทุกสิ่งที่ทำจะถ่ายทอดผ่านจานดาวธรรมไปสู่สายตาผู้มีบุญทั่วโลก
รายการ New News เสนอสกู๊ปข่าวพิเศษโครงการบรรพชาสามเณรในตะวันออกกลางรุ่นแรกของโลก ณ ประเทศบาห์เรน พิธีบรรพชาสามเณรทั้ง 10 รูป ตรงกับวันพฤหัสบดีที่ 28 ธันวาคม 2548 เวลา 21.35 ถึง 24.00 น. ตามเวลาท้องถิ่น เริ่ม 21.30 น. คณะญาติรับผ้าไตรคุณธรรมที่ได้รับความเมตตาจากพระราชภาวนาวิสุทธิ์ ให้ผู้แทนนำมามอบแก่นาคธรรมทายาททั้งสิบท่าน แล้วจัดริ้วขบวนอัญเชิญผ้าไตรเข้าสู่ศูนย์กลางพิธีพร้อมบทสวดอิติปิโส
เวลา 22.00 น. เป็นพิธีขอขมาและรับผ้าไตรจากคณะญาติ ให้พ่อแม่ผู้ปกครองอดโทษในความผิดพลาดล่วงเกิน เพื่อความบริสุทธิ์ในชีวิตพรหมจรรย์ นับเป็นนิมิตหมายแห่งสันติภาพในดินแดนแห่งนี้ จากนั้นเป็นพิธีขอไตรสรณคมน์และขอศีล พระศีลาจารย์ให้ศีลและคล้องผ้าไตรจีวรให้นาคธรรมทายาททั้งสิบรูป เวลา 23.00 น. คณะผู้ปกครองถวายบาตรและปัจจัยไทยธรรม สามเณรให้พรเป็นภาษาบาลี ประธานสงฆ์ให้โอวาท แล้วถ่ายภาพประวัติศาสตร์ร่วมกัน
ผู้หญิงคนหนึ่งกล่าวขอบพระคุณหลวงพ่อที่เมตตาให้จัดงานบวชสามเณรในประเทศบาห์เรน และขอบพระคุณหลวงพ่อทัตตชีโวที่มาเป็นประธาน บอกว่าตนเกิดเป็นผู้หญิงบวชไม่ได้ จึงจะขอช่วยงานเผยแผ่พระพุทธศาสนาให้ดีที่สุด ชายอีกคนบอกว่ารู้สึกอัศจรรย์ใจที่จัดงานบวชที่บาห์เรนได้เป็นครั้งแรกและบวชได้ถึงสิบรูป ปลื้มปิติจนที่สุดและจะระลึกได้อีกนาน
ครูไม่ใหญ่เล่าว่าดินแดนนั้นรอคอยมาเป็นพันปี ตั้งแต่เปิดโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาก็ถ่ายทอดไปทุกภูมิภาคทั่วโลก ที่ตะวันออกกลางโดยเฉพาะบาห์เรนรับได้ชัดเจน ผู้ชมค่อย ๆ ศึกษาจนเกิดกุศลศรัทธา เปิดบ้านกัลยาณมิตร รวมกลุ่มปรึกษาหารือกันจนได้นิมนต์พุทธบุตรไปเยี่ยมไปแสดงธรรม กระทั่งปลูกศรัทธาให้เกิดความอยากบรรพชาเป็นสามเณรในคราวนี้
ครูไม่ใหญ่ว่าที่นั่นเป็นดินแดนมหัศจรรย์ แดดแรงจนทุกคนต้องห่มผ้าเปิดเผยเฉพาะดวงตา แต่ก็ยังรู้ได้ว่าใครเป็นใคร งานนี้สำเร็จได้เพราะทุกคนตั้งแต่เด็กตัวเล็กจนถึงเด็กโตมีภารกิจกันหมด ช่วยเช็ดถูทำความสะอาดบ้านด้วยการเอาตัวที่สวมเสื้อจุ่มน้ำแล้วถูพื้น เด็กเล็กทำหน้าที่จัดเรียงรองเท้าแล้วกลับมายืนต้อนรับ ได้รับการปลูกฝังคุณธรรมกันตั้งแต่ตัวเล็ก ๆ
ดอกไม้ที่นั่นหายาก เมื่อถึงกำหนดที่ต้องมีดอกไม้ประกอบพิธีจึงต้องสั่งข้ามทวีปมา คือดอกกุหลาบสีขาว ผู้มาร่วมพิธีเดินทางข้ามประเทศมาจากซาอุดีอาระเบียและจากดูไบ สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ รวมแล้วประมาณเกือบสองร้อยคน มีหลายศาสนิกจริง ๆ ทั้งพุทธ อิสลาม และฮินดู มาร่วมกันทำวันดี ๆ นี้ให้เกิดขึ้น
ในห้องต้องใช้ฮีเตอร์เพราะอากาศหนาวมาก คนล้นออกไปนอกห้องต้องเบียดกันไว้จึงอบอุ่นดี ประกอบพิธีตั้งแต่สามทุ่มครึ่งเสร็จเที่ยงคืนตามเวลาท้องถิ่น ทุกคนปลื้มปิติเบิกบานใจ บวชเสร็จก็อยู่ฟังธรรมจากท่านประธาน ครูไม่ใหญ่ว่าธรรมชาติของท่านประธานถ้านั่งเทศน์แล้วตีหนึ่งตีสองก็ไม่เลิก สาธุชนต้องพนมมือฟังแล้วสะกิดกันไปกราบนิมนต์ให้ท่านพักเพราะเดินทางมาไกล และเช้าวันรุ่งขึ้นต้องใส่บาตรสามเณร
เช้าวันนี้สามเณรธรรมทายาทจำนวนสิบรูปออกบิณฑบาตโดยมีพุทธบุตรและท่านประธานนำหน้า อยู่ในบริเวณบ้านที่จัดเอาไว้ คนเบียดกันแน่น เป็นจุดเริ่มต้นที่ดีแห่งแสงสว่าง พุทธบริษัทสี่ทำหน้าที่อย่างสมบูรณ์ที่สุด ครูไม่ใหญ่ให้ระลึกว่ากว่าจะมาถึงวันนี้ไม่ใช่ง่าย หลายท่านไม่เคยบวชมาก่อน หลายท่านต้องผ่านน้ำตา ต้องขอร้องอ้อนวอนเจ้านาย บางท่านก็ไม่ต้องลา เรื่องราวจะเล่ากันตอนหลังหลังลาสิกขาไปแล้ว
บวชแล้วต้องบำเพ็ญสมณธรรมให้ถูกหลักวิชาและถูกวัตถุประสงค์ของการบวช คือทำพระนิพพานให้แจ้ง แสวงบุญ สร้างบารมี ชำระกายวาจาใจให้หลุดพ้นจากกิเลสอาสวะ ให้ใช้วันเวลาที่มีจำกัดให้เป็นประโยชน์ที่สุด ยกตัวอย่างพุทธบุตรที่บวชช่วงสั้นสองรุ่นที่ผ่านมา คือรุ่น 124 และรุ่นที่ออกเสียงว่าเอ็มห้าสิบ ว่าช่วงสั้นช่วงยาวไม่สำคัญ สำคัญที่ใช้เวลานั้นทำความเพียรอย่างถูกหลักวิชา อย่างน้อยก็ได้ความสว่างภายในและรู้จักความสุขภายใน
มีภารกิจมากก็ไม่เป็นอุปสรรคต่อการเข้าถึงธรรมถ้าตั้งใจจริง ทำความเพียรและทำถูกหลักวิชา สามเณรทั้งสิบรูปเป็นผู้มีบุญที่สั่งสมมาดีแล้ว แม้อยู่แดนไกลที่พระพุทธศาสนายังไม่เคยไปถึงก็ยังมาบวชได้ แปลว่ามีบุญในระดับที่เข้าถึงธรรมะภายในได้ ให้ตั้งใจทำความเพียรและอย่าลืมเอาดวงธรรมหรือองค์พระสวยใสมาฝากครูไม่ใหญ่
บุญที่บวชเป็นสามเณรตัดรอนบาปเก่าให้หมด ถ้าไม่ทำบาปใหม่ก็ปิดอบายไปสวรรค์ ไม่ต้องไปอบายภูมิอีก และทำให้มีผังบวชที่นานแน่นทั้งตัวผู้บวชและผู้มาร่วมสนับสนุน จะแทงตลอดในธรรมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ชี้ว่าคนไปอบายเหมือนฝุ่นธุลีในจักรวาลแต่ไปสวรรค์เหมือนธุลีในเล็บ เพราะไม่รู้ความจริงของชีวิตจึงดำเนินชีวิตผิดพลาด ผู้สนับสนุนการบวชไม่ว่าจะเป็นศาสนิกไหนก็ได้อานิสงส์ตามความเข้าใจ เข้าใจเร็วและมากก็ได้บุญมาก
ครูไม่ใหญ่ให้นักเรียนสันนิษฐานว่าผู้มาอยู่ธุดงค์ปีใหม่ปีนี้อายุมากที่สุดเท่าไร มีผู้ทายว่าใกล้ร้อย มีรายหนึ่งวัย 92 ปี แต่ที่มากที่สุดคือคุณย่าที่ออกเสียงชื่อว่าวิเชียร ตันคิม อายุ 99 ปี ส่วนอายุน้อยที่สุดคือหนูน้อยที่ยังอยู่ในครรภ์มารดา ยังไม่ทราบว่าหญิงหรือชาย แม่ชื่อบุญรักษา ครูไม่ใหญ่ให้คุณแม่หาสมุดมาจดบันทึกไว้ว่าเมื่อลูกอยู่ในท้องแม่ พุทธศักราช 2548 ต่อ 2549 ได้มาอยู่ธุดงค์ นับเป็นประวัติศาสตร์ชีวิตอันงดงาม
สารคดีเรื่องมหาทุคตะ ผู้มีฝนรัตนชาติตกท่วมบ้าน ตอนที่ 6 มหาทุคตะเดินไปพระวิหารด้วยความหวังสุดท้ายว่าจะกราบอาราธนาพระศาสดาให้มารับภัตตาหารของตน แต่ไปถึงก็พบพระราชาและเสนาบดีรออยู่ก่อน พระราชาตรัสถามว่ามาทำไมเพราะยังไม่ถึงเวลาอาหาร เพราะเคยเห็นเขามารอรับอาหารที่เหลือจากพระภิกษุ เขาตอบว่ามากราบพระสัมมาสัมพุทธเจ้าไม่ได้มารอรับอาหาร แล้วซบเศียรลงทูลอาราธนา
พระบรมศาสดาเสด็จออกมาประทานบาตรให้ เขาดีใจสุดประมาณ ประคองอุ้มบาตรนำเสด็จไปเสวยที่เรือนของตน โดยไม่สนใจทรัพย์มากมายที่พระราชาและมหาเศรษฐีมาขอซื้อบาตรในราคาแพงลิบ เขาถวายภัตตาหารด้วยจิตเลื่อมใส พระบรมศาสดาตรัสอนุโมทนาแล้วเสด็จลุกจากอาสนะ ท้าวสักกะแนะให้เขารับบาตรตามส่งเสด็จไปพระวิหาร ส่วนท้าวสักกะยืนที่ประตูเรือน แลดูท้องฟ้าและอธิษฐานจิต อาศัยบุญของมหาทุคตะและเทวานุภาพบันดาลให้ฝนรัตนชาติเจ็ดประการตกลงมาในเรือน
มหาทุคตะกลับมาเห็นภรรยาและลูก ๆ ออกมานั่งอยู่ข้างถนน ภรรยาบอกว่าเรือนเต็มไปด้วยแก้วเจ็ดประการทั่วทั้งหลังจนทะลักออกมานอกเรือน ไม่มีที่จะอยู่แล้ว เขาคิดว่าทานของเราให้ผลทันตาเห็นภายในวันเดียว แต่จะซ่อนทรัพย์มากมายไว้ใช้ตามลำพังไม่ได้ จึงไปเข้าเฝ้ากราบทูลพระราชาให้ขนทรัพย์เหล่านั้นไป พระราชาดำริว่าน่าอัศจรรย์ที่ทานถวายแด่พระพุทธเจ้าให้ผลในวันนี้เลย แล้วตรัสถามว่ามากขนาดไหน เขาทูลขอพระราชทานเกวียนสักพันเล่มจึงจะพอขน
พระราชาส่งเกวียนพันเล่มไปขนทรัพย์มาเกลี่ยไว้ที่พระลานหลวง กองรัตนชาติสูงประมาณเท่าต้นตาล จึงรับสั่งให้ชาวเมืองประชุมกันแล้วถามว่ามีใครมีทรัพย์มากเท่านี้บ้าง ชาวเมืองทูลว่าไม่มี และเสนอให้ตั้งเป็นเศรษฐีประจำพระนคร พระราชาจึงทำการเฉลิมฉลองอย่างยิ่งใหญ่และพระราชทานฉัตรเศรษฐีให้ พร้อมมอบที่ดินซึ่งเคยเป็นที่ตั้งบ้านของเศรษฐีคนหนึ่งให้เขาปลูกเรือน ขณะแผ้วถางพื้นที่มีหม้อที่เต็มไปด้วยทรัพย์เบียดเสียดกันผุดขึ้น พระราชาให้ใช้สอยตามใจ เมื่อสร้างเรือนเสร็จเขาถวายมหาทานแก่ภิกษุสงฆ์มีพระพุทธเจ้าเป็นประมุขตลอดเจ็ดวัน
ชีวิตของมหาทุคตะจากยากจนที่สุดในเมืองกลับกลายเป็นเศรษฐีรวยที่สุดในเมือง ด้วยทานบารมีที่ทำถูกเนื้อนาบุญในพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เพราะเขาและภรรยามีใจเลื่อมใส แม้ยากจนก็ตั้งใจประกอบสัมมาอาชีวะ ได้ทรัพย์มาด้วยความบริสุทธิ์ ถวายทานในเนื้อนาบุญอันบริสุทธิ์ด้วยใจปลื้มปิติทุกขั้นตอน บุญจึงมากมายมหาศาลบันดาลให้ฝนรัตนชาติตกจนล้นออกมานอกบ้าน ส่วนผลบุญจะส่งต่อในภพชาติเบื้องหน้าอย่างไรให้ติดตามตอนต่อไป
ครูไม่ใหญ่ทบทวนเรื่องมหาทุคตะกับนักเรียน ถามว่าท่านทำธุรกิจอะไรจึงรวย คำตอบคือทำบุญ สมบัติเกิดขึ้นสองทางคือทางอากาศที่ฝนรัตนชาติตกลงมาท่วมบ้าน และใต้ดินที่หม้อทรัพย์ผุดขึ้นเองในที่ดินที่พระราชาพระราชทาน สุดท้ายท่านมีอาชีพเป็นมหาเศรษฐีอย่างเดียว ครูไม่ใหญ่แซวว่าใครไม่ตอบต้องทำบุญเสาแก้วพันปีต้นละร้อย
ยกพระพุทธพจน์ว่าถวายภัตตาหารและสังฆภัณฑ์ได้อานิสงส์มาก ให้นึกถึงเนื้อนาบุญที่มีอยู่ ตอนนี้ที่บาห์เรนมีสามเณรอยู่สิบรูปนั่งเป็นเนื้อนาบุญอยู่ตรงนั้น เพราะเนื้อนาบุญของสามเณรต้องนั่งให้เห็นองค์พระใส ๆ เล่าว่ามีสามเณรรูปหนึ่งที่นั่นแดดลมแรงและไม่ได้ปิดหน้าปิดตา ผิวหยาบ แต่พอบวชแล้วผิวผ่องขึ้นมาทันที น่าอัศจรรย์
เพลงยิ้มแล้วรวย เนื้อร้องว่ายิ้มไว้ให้ใจเบิกบาน ไม่ช้าไม่นานจะร่ำรวย จะเล่นหุ้นเล่นแชร์ก็ไปได้สวยเพราะฉันรวยรอยยิ้ม ยิ้มเข้าไว้ถึงใครจะด่า ยิ้มแล้วรวย ใครก็ต้องรวย
เปิดกรณีศึกษาเรื่องฉันจะเป็นแสงสว่างให้กับเธอ ผู้เขียนจดหมายเป็นภิกษุณีในพุทธศาสนานิกายมหายาน อยู่ที่ประเทศไต้หวัน บวชมาเกือบสามสิบพรรษา วันนี้ท่านไม่ค่อยสบาย ตัวสั่นไปหมด แต่ขอให้หมอช่วยฉีดยาหรือหายาให้ เพราะอยากมาฟังเรื่องราวกรณีศึกษาที่ศูนย์ปฏิบัติธรรมด้วยตัวเอง ครูไม่ใหญ่ชี้ว่านี่คือหัวใจอันยิ่งใหญ่ของพระโพธิสัตว์
ปัจจุบันท่านเป็นสมาชิกขององค์การพุทธสมาคมแห่งไต้หวัน ทำหน้าที่อบรมสั่งสอนธรรมะให้กับนักโทษในคุกที่ใหญ่ที่สุดของไต้หวันมากว่า 20 ปีแล้ว นักโทษที่ท่านเทศน์สอนล้วนเป็นนักโทษเด็ดขาดและนักโทษประหาร นักโทษธรรมดามาไม่ถึงท่าน ครูไม่ใหญ่ว่าการแสดงธรรมบทนี้ต้องอยู่ในระดับปิดอบายให้ได้ ซึ่งไม่ใช่เรื่องธรรมดา
โยมพ่อของผู้เขียนเมื่อก่อนไม่ได้ศรัทธาในพระพุทธศาสนา แต่ก็ไม่คัดค้านที่ลูกจะมาบวชเป็นภิกษุณี ต่อมาท่านล้มป่วยด้วยโรคมะเร็งที่ตับจึงหันมาสนใจพระพุทธศาสนา สวดมนต์บูชาพระรัตนตรัยเป็นประจำ ชาวจีนถือเอาการสวดมนต์เป็นการปฏิบัติธรรม คืนก่อนที่โยมพ่อจะละโลก ลูกศิษย์ของท่านจำนวนมากมาช่วยกันสวดมนต์ให้ที่บ้านตลอดทั้งคืน เพื่อให้ท่านระลึกถึงคุณของพระรัตนตรัย ท่านละโลกไปด้วยรอยยิ้มบนใบหน้า เมื่อวันที่ 24 เมษายน 2548
โยมแม่เคร่งในพุทธศาสนา ถือศีลกินเจมาหลายสิบปี ได้รับศีลพระโพธิสัตว์ ปรารถนาสร้างบารมีเพื่อบรรลุธรรมเป็นพระพุทธเจ้า ปัจจุบันอายุ 74 ปี สุขภาพไม่ค่อยแข็งแรงและมักอาเจียนออกมาเป็นเลือดบ่อย ๆ ผู้เขียนมีพี่น้องด้วยกันสามคนเป็นหญิงล้วน ตนเป็นน้องคนสุดท้อง พี่สาวคนโตเสียชีวิตแล้ว พี่สาวคนรองอายุ 54 ปียังไม่แต่งงาน ช่วยโยมแม่เลี้ยงหลานชายซึ่งเป็นลูกชายของพี่สาวคนโตที่เสียชีวิตไปแล้ว
ผู้เขียนสนใจพระพุทธศาสนามาตั้งแต่เด็กเพราะโยมแม่มักพาไปทำบุญและฟังธรรมที่วัดอยู่เสมอ ครูไม่ใหญ่ชี้ว่านี่เป็นเรื่องสำคัญ การเป็นแม่แก้วนอกจากให้กำเนิดในทางโลกแล้วยังให้กำเนิดในทางธรรมด้วย เพราะปลูกฝังเรื่องบุญกุศลให้บุตรตั้งแต่ยังเยาว์วัย คำสอนของพระพุทธองค์เปรียบดังประทีปธรรมที่สว่างใส ทำให้เธอเติบใหญ่ขึ้นมาในเส้นทางธรรม
ผู้เขียนจบการศึกษาระดับปริญญาตรีคณะปรัชญา จากมหาวิทยาลัยแห่งชาติไต้หวัน ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยอันดับหนึ่งของประเทศ แล้วเข้าอบรมปฏิบัติธรรมเพื่อเตรียมตัวบวชเป็นภิกษุณีในพุทธศาสนานิกายมหายาน และได้บวชในเวลาต่อมา ขณะนั้นอายุประมาณ 24 ปี บวชเสร็จก็เริ่มเผยแผ่พระศาสนาทันที โดยเริ่มจากงานเทศน์สอนเยาวชนก่อน
ต่อมาได้รับนิมนต์จากทางรัฐบาลให้ไปเทศน์สอนนักโทษในคุก เพราะนักโทษก่อปัญหาขึ้นมากมายจนรัฐบาลไม่ทราบว่าจะแก้ไขอย่างไร จึงคิดว่าศาสนาน่าจะแก้ปัญหาได้ ครูไม่ใหญ่ว่าจริง ๆ ควรใช้ศาสนาตั้งแต่ต้นเพื่อรักษาคนดีไว้ไม่ให้เสีย ไม่ใช่มารักษาคนเสียให้ดีคล้ายซ่อมรถ คุกที่ท่านไปเทศน์สอนเป็นคุกใหญ่ที่สุดของประเทศ นักโทษส่วนใหญ่เป็นนักโทษแก๊งระดับแนวหน้า ความผิดคือค้ายาเสพติดและฆ่าคนตาย และมีท่านเพียงคนเดียวที่รัฐบาลอนุญาตให้เข้าไปเทศน์สอนได้
ช่วงแรกมีเสียงคัดค้านมากมายจากคนรอบข้างว่าอย่าเข้าไปเลยเพราะอันตราย นักโทษล้วนเป็นแก๊ง ขนาดรัฐบาลยังเอาไม่อยู่ ท่านเป็นผู้หญิงเป็นภิกษุณีจะเอาอยู่หรือ แต่ท่านคิดว่าบุคคลเหล่านี้น่าสงสาร ทำผิดไปเพราะไม่รู้เรื่องบุญและบาป ถ้าพ้นโทษก็จะออกไปเป็นคนดีของสังคม ถ้าต้องถูกประหารชีวิตอย่างน้อยก็มีบุญกุศลติดตัวไปในภายภาคหน้า และตัวท่านเองก็จะได้บุญจากการเทศน์สอนด้วย ครูไม่ใหญ่ว่านี่คือความคิดที่มีได้เฉพาะหัวใจของพระโพธิสัตว์
ท่านเข้าไปเพียงคนเดียว ในหนึ่งสัปดาห์เทศน์สอนนักโทษชายสามวัน นักโทษหญิงหนึ่งวัน เรื่องที่ใช้เทศน์เป็นเรื่องกฎแห่งกรรม การทำดีได้ดีทำชั่วได้ชั่ว รวมถึงการนำธรรมะไปใช้ในชีวิตประจำวัน เพราะต้องอยู่ในบ้านหลังใหญ่ที่มีคนอยู่ชิดกัน จะทำอย่างไรจึงจะไม่ทุกข์ทรมานและไม่เบียดเบียนตัวเองและผู้อื่น กฎแห่งกรรมเป็นเรื่องที่ทุกคนต้องเรียนรู้ แม้ผู้ที่อยู่ในเรือนจำก็ตาม
นักโทษที่ไม่มีศาสนาหันมานับถือพระพุทธศาสนา สวดมนต์ทั้งเช้าเย็นอย่างสม่ำเสมอ เวลาว่างในคุกก็อ่านและคัดลอกพระไตรปิฎก ต่อมาเล่าถึงนักโทษที่ทำให้ชื่อของท่านปรากฏไปทั่ว เป็นนักโทษชายวัยรุ่นที่ออกเสียงชื่อว่าแจ่หลิน เคยสร้างความสะเทือนขวัญแตกกระจายไปทั่วไต้หวัน เพราะติดยาเสพติดแล้วฆ่าพ่อแม่ นำทรัพย์สมบัติไปขายเพื่อซื้อยามาเสพตามคำแนะนำของเพื่อนในแก๊ง ขณะอยู่ในคุกได้ฟังธรรมและปฏิบัติธรรมจึงรู้เรื่องบุญและบาป หันมานับถือพระพุทธศาสนาเหมือนได้พบชีวิตใหม่
ก่อนวันถูกประหารชีวิต เขาเขียนจดหมายมาถึงท่านว่ารู้สึกผิดที่ได้ทำอนันตริยกรรมฆ่าพ่อแม่ แต่ดีใจที่มีโอกาสมารู้จักพระพุทธศาสนาจากการสอนของท่าน ก่อนตายเขาตั้งใจวาดภาพเจ้าแม่กวนอิมเพื่อมอบให้ และบอกว่าท่านเปรียบเสมือนเจ้าแม่กวนอิมที่มาช่วยให้เขาพบพระพุทธศาสนา จดหมายฉบับนี้ทำให้ท่านมีกำลังใจยืนหยัดเผยแผ่พระพุทธศาสนาต่อไป จนเรื่องดังไปถึงหนังสือพิมพ์ที่นำไปตีแผ่และพาดหัวข่าว
ครูไม่ใหญ่ให้อ่านพาดหัวข่าวภาษาจีนแล้วให้ล่ามแปล ได้ความว่าถ้าคุกยังไม่ร้าง ภิกษุณีที่ออกเสียงชื่อว่าเมี่ยวหุ้ยจะไม่ยอมเข้านิพพานเพื่อไปเป็นพระพุทธเจ้า ครูไม่ใหญ่ลองอ่านออกเสียงจีนตามแล้วบอกว่าไม่รู้ว่าอ่านถูกหรือเปล่า และชมว่าคำนี้ไพเราะจริง ๆ ทุกคนในโลกอยากฟัง
ท่านเป็นคนชอบนั่งสมาธิและปรารถนามานานที่จะเรียนรู้พระพุทธศาสนาแบบเถรวาท โดยเฉพาะที่ประเทศไทย เพราะมีความคล้ายคลึงกับพระพุทธศาสนาสมัยพุทธกาลมาก ท่านเคยตัดภาพหนึ่งที่มีพระภิกษุเถรวาทจำนวนมากนั่งสมาธิอยู่ใต้ต้นโพธิ์โดยมีพระพุทธรูปเป็นประธาน จากหนังสือมาวางไว้ในห้องพระแล้วกราบไหว้ทุกวัน พร้อมอธิษฐานว่าสักวันหนึ่งขอให้ได้รู้จักพระภิกษุเถรวาทและได้นิมนต์ท่านมาเป็นเนื้อนาบุญ ทำอย่างนี้ทุกวันตลอด 13 ปี
มีพระเถรวาทจากวัดพระธรรมกายมาเผยแผ่ศาสนาและสอนสมาธิอยู่ที่ศูนย์ปฏิบัติธรรมไทเป ท่านปลื้มปิติจนขนลุกไปทั้งตัวเพราะคำอธิษฐานที่ทำทุกวันตลอด 13 ปีจะเป็นจริง จึงรีบไปนิมนต์พระอาจารย์จากศูนย์ไทเปมาถวายสังฆทานที่วัดของท่านทันที และบอกว่าแม้ต้องทำหน้าที่เผยแผ่พระพุทธศาสนาคนเดียวในคุกก็ไม่เคยย่อท้อ จะทำต่อไปตราบชีวิตจะหาไม่ ตั้งใจว่าสักวันหนึ่งจะหาโอกาสไปวัดพระธรรมกายเพื่อศึกษาพระพุทธศาสนาแบบดั้งเดิม และไปกราบนมัสการครูไม่ใหญ่สักครั้งหนึ่งในชีวิต
หลานชายเป็นลูกของโยมพี่สาวคนโต ปัจจุบันอายุ 26 ปี กำพร้าพ่อแม่มาตั้งแต่เด็ก พ่อของเขาเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งที่จมูกเมื่อปี 2540 แม่ของเขาเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งที่หน้าอกเมื่อปี 2541 หลานชายจึงมาอยู่ในความดูแลของโยมพี่สาวคนรองและโยมแม่ตั้งแต่เล็กจนโต เขามีนิสัยโมโหร้าย เจ้าโทสะ เวลาโกรธมักทำร้ายข้าวของ
หลานชายไม่เคยสนใจพระพุทธศาสนา แต่หลังกลับจากเกณฑ์ทหารก็บ่นว่าปวดหัวและล้มบ่อย ๆ เมื่อพาไปให้แพทย์ตรวจพบว่ามีเนื้องอกในสมอง หมอนัดผ่าตัดโดยด่วนแต่ไม่รับรองผล อาจดีขึ้นหรืออาจเสียชีวิต หรือถ้ารอดก็อาจเป็นเจ้าชายนิทรา ผู้เขียนจึงทำบุญสร้างองค์พระและปล่อยปลาให้ หลังผ่าตัดเขารอดชีวิตและไม่เป็นเจ้าชายนิทรา แต่ระบบการทรงตัวเสียไปจนช่วยเหลือตนเองไม่ได้ ต่อมาหมอตรวจพบก้อนเนื้องอกอีกสองชิ้นลึกในสมอง ผ่าตัดครั้งที่สองแล้วตาบอดไปข้างหนึ่ง แขนและขาใช้การไม่ได้ ต้องทำกายภาพบำบัดอย่างน้อยหนึ่งปี
ถามว่าโยมพ่อตายแล้วอยู่ภพภูมิใด สร้างพระใส่ชื่อท่านจะได้รับบุญและมีความเป็นอยู่ดีขึ้นหรือไม่ ; โยมแม่และโยมพี่สาวคนรองเคยมีบุพกรรมร่วมกับหลานชายมาอย่างไรจึงต้องเลี้ยงดูและรองรับอารมณ์เขาเหมือนลูกแท้ ๆ ; เพราะกรรมใดสุขภาพโยมแม่ยังไม่แข็งแรงและอาเจียนเป็นเลือดบ่อยทั้งที่ถือศีลกินเจตลอด ; พี่สาวคนโตและสามีทำกรรมเหมือนและต่างกันมาอย่างไรจึงตายด้วยมะเร็งคนละตำแหน่ง ปัจจุบันอยู่ภพภูมิใด ; โรคมะเร็งในทัศนะของโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาต่างจากทางการแพทย์อย่างไร เกิดจากกรรมอะไร ถ่ายทอดทางพันธุกรรมได้หรือไม่ ; บุพกรรมใดจึงต้องไปเทศน์สอนนักโทษในคุก ได้บุญหรือบาป ควรทำต่อไปหรือไม่ ; อาการเนื้องอกในสมองของหลานชายเกิดจากกรรมใด มีทางหายหรือไม่ ; และครอบครัวเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะมาก่อนหรือไม่ ทำไมตนต้องมาเป็นภิกษุณีต่างนิกาย
ครูไม่ใหญ่ดูภาพที่ท่านส่งมา เป็นภาพขณะสอนนักโทษ บางคนใส่ตรวนบางคนไม่ใส่ เห็นนักโทษใส่ตรวนก้มกราบ ครูไม่ใหญ่ว่านึกไม่ออกว่าใส่ตรวนแล้วนั่งสมาธิจะนั่งอย่างไร มีภาพที่ท่านตัดเก็บไว้ และภาพหนังสือพิมพ์ที่พาดหัวข่าวจนชื่อเสียงท่านโด่งดัง ครูไม่ใหญ่ให้ล่ามอ่านแล้วบอกว่าห้ามเอาเยี่ยงตนเพราะตนก็อ่านภาษาจีนไม่ออกเหมือนกัน
เพลงคั่นรายการสอนวิธีนั่งสมาธิ เนื้อร้องว่านั่งเครียดไปทำไม ให้นั่งใจสบาย นั่งเฉย ๆ อย่างนั่งอย่างเคย เมื่อยก็ขยับ ง่วงก็ให้หลับ ฟุ้งก็ให้ลืมตา ทำตัวสบาย ๆ อย่าเพ่งอย่าเร่งอย่าจ้องจนเกินไป ให้อยู่ในศูนย์กลางกายทั้งนั่งนอนยืนเดิน เดี๋ยวก็ได้เอง
โยมพ่อไปเป็นอากาศเทวา มีวิมานคล้ายสถาปัตยกรรมจีนนิดหนึ่งตามความคุ้นเคยตอนเป็นมนุษย์ อากาศเทวาจะมีวิมานพ้นจากโลกมนุษย์หนึ่งโยชน์ ท่านไปเป็นอากาศเทวาเพราะจิตผ่องใสในช่วงท้ายของชีวิตที่ได้สวดมนต์และระลึกถึงคุณพระรัตนตรัย แม้ไม่ได้ทำทานรักษาศีลเจริญภาวนา เมื่อได้รับบุญที่สร้างพระอุทิศชื่อท่านไปให้ ก็ยิ่งมีทิพยสมบัติมากขึ้น วิมานเดิมเป็นเงินก็เปลี่ยนเป็นเงินปนทอง อาหารเพิ่มขึ้น แต่ไม่มีบริวารเพราะไม่มีบุญที่ไปชวนคนทำความดี
ในอดีตชาติหนึ่ง หลานชายคนนี้เป็นลูกชายของโยมแม่และเป็นน้องชายของพี่สาวคนรอง มีอาชีพเป็นนักเลงรับจ้างทวงหนี้และทำร้ายคน ได้เงินมาก็มาดูแลแม่และพี่สาว ทั้งสองรู้ว่าเขาทำอาชีพนี้แต่ไม่ได้ห้ามปราม เพราะเป็นทางมาแห่งรายได้ จึงทำเป็นเมิน ๆ ไม่เมียงมอง เสมือนสนับสนุนทางอ้อม วิบากกรรมนี้จึงมาส่งผลในวันนี้ ให้ต้องมาเลี้ยงดูและรองรับอารมณ์ของหลานชาย ซึ่งเป็นอดีตลูกชายและน้องชายของพี่สาวคนรอง
บุญจากการสร้างพระให้โยมแม่และโยมพี่สาวคนรองที่ยังมีชีวิตอยู่ ช่วยตัดรอนวิบากกรรมได้บ้าง แต่ต้องสร้างให้หลานชายด้วยเพราะเขามีวิบากกรรมเยอะ และเพิ่งพ้นจากยมโลกมาเกิดเป็นมนุษย์เลย จึงติดนิสัยเจ้าโทสะเพราะถูกทรมานมานาน ถ้าผ่านขั้นตอนเป็นเปรต อสุรกาย สัตว์เดรัจฉานก่อนจะมาเป็นมนุษย์ นิสัยเจ้าโทสะจะผ่อนคลายลงเพราะค่อย ๆ ลืมสิ่งที่เคยถูกทรมานมา ครูไม่ใหญ่บอกให้โยมแม่และพี่สาวทำเฉย ๆ เวลาเขาอาละวาด ทำเหมือนเป็นต้นไม้ที่ฟังไม่รู้เรื่อง เดี๋ยวก็สงบไปเอง
สุขภาพของโยมแม่ไม่แข็งแรงและอาเจียนเป็นเลือดบ่อย ๆ ทั้งที่ท่านมีจิตใจงดงามและถือศีลกินเจตลอด เพราะกรรมปาณาติบาตทรมานสัตว์ในอดีตชาติที่ท่านเกิดในสังคมเกษตรกรรม ฆ่าสัตว์ทำอาหารเป็นประจำ กรรมนั้นมาส่งผล ไม่ได้เป็นกรรมปัจจุบันเพราะปัจจุบันท่านถือศีลกินเจ
พี่สาวคนโตเป็นมะเร็งเพราะกรรมปาณาติบาตต่างกรรมต่างวาระหลายครั้ง รวมกับกรรมเจ้าชู้ทั้งในชาติที่เกิดเป็นหญิงและเป็นชายหลายชาติมารวมส่งผล ส่วนสามีมีกรรมฆ่าสัตว์และทำร้ายคนในอดีตหลายชาติ ชาติหนึ่งทะเลาะกับเพื่อนบ้านจนทำร้ายเขาด้วยท่อนไม้ทำให้จมูกบาดเจ็บอย่างรุนแรง เป็นกรรมนำแล้วกรรมปาณาติบาตอื่นมาเสริม จึงเป็นมะเร็งในโพรงจมูกในชาตินี้ ตายแล้วทั้งคู่ไปเป็นภุมเทวาระดับทั่วไปในหมู่บ้านภุมเทวาแห่งหนึ่ง บ้านเรือนเคียงกัน ต่อมาได้รับบุญที่อุทิศไปให้จึงมีสภาพดีขึ้นในทุกด้าน
โรคมะเร็งในทัศนะของโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาเกิดจากวิบากกรรมเฉพาะตัว ใครจะมารับกรรมแทนไม่ได้ ไม่ได้ถ่ายทอดทางพันธุกรรม แต่ถ้าพ่อแม่มีกรรมใกล้เคียงกับลูกก็จะดึงดูดให้ลูกที่มีวิบากกรรมชนิดนี้มาเกิดร่วมด้วย มะเร็งเกิดจากกรรมปาณาติบาตเป็นหลักแล้วมีกรรมอื่นมาเสริม มะเร็งมดลูกเกิดจากปาณาติบาตบวกกรรมกาเมสุมิจฉาจาร มะเร็งในเลือดและในกระดูกบวกกรรมอทินนาทานลักขโมย มะเร็งที่ลิ้นบวกกรรมมุสาวาท ผรุสวาท ด่าว่าคำหยาบ และมะเร็งที่ตับบวกกรรมสุรา
จะแก้ไขได้หรือไม่ขึ้นอยู่กับกรรมหนักหรือเบา และมีบุญมากหรือน้อยทั้งอดีตและปัจจุบัน เรื่องจึงซับซ้อนมาก บางเคสแก้ได้ บางเคสหนักเป็นเบา บางเคสเบาแล้วหาย บางเคสตายแต่ไปดี ดังนั้นดีที่สุดคือป้องกันด้วยการรักษาศีลห้าให้บริสุทธิ์ ผู้รักษาศีลได้ชื่อว่าให้ความปลอดภัยกับชีวิตต่อเพื่อนมนุษย์และสรรพสัตว์ ให้ความปลอดภัยต่อทรัพย์สินและครอบครัว ให้ความจริงต่อเพื่อนมนุษย์ และให้ความมีสติกับตัวเราเอง
ท่านต้องไปเทศน์สอนในคุกเพราะมีอุปนิสัยมาเช่นนั้น อานิสงส์คือจะมีดวงปัญญารอบรู้ทั้งทางโลกและทางธรรม เกิดที่ใดจะไม่มีศัตรูเพราะมีจิตเมตตา เป็นที่รักของทุกคน ได้เกิดในตระกูลสัมมาทิฐิ มีชื่อเสียงกระจายไปทั่ว และปิดอบายไปสวรรค์ ครูไม่ใหญ่สรุปว่านักบวชควรทำหน้าที่สองประการ คือหนึ่งป้องกันคนดีอย่าให้เสีย ด้วยการแนะนำสั่งสอนให้คนรู้บาปบุญคุณโทษจนไม่ประพฤติผิดศีลธรรมและกฎหมาย และสองแก้ไขคนที่เสียแล้วให้ดี เช่นสอนคนในคุกให้รู้บาปบุญคุณโทษ ส่วนนักโทษประหารจิตก็จะผ่องใส ตายแล้วหนักเป็นเบา ถ้าทำได้ทั้งสองข้อนรกและคุกจะร้าง
หลานชายเป็นเนื้องอกในสมองเพราะชาติในอดีตที่เป็นนักเลงรับจ้างไปทำร้ายคนเพื่อทวงหนี้หรือลอบทำร้ายตามที่เขาสั่ง ครั้งหนึ่งไปรับงานลอบตีศีรษะของคนหลายครั้งและทุบตีร่างกาย กรรมนี้มาส่งผล แก้ไขด้วยการให้หลานชายหมั่นทำทาน รักษาศีล เจริญภาวนา บุญจากการสร้างพระจะช่วยปิดนรกให้เขาในชาตินี้ที่เขาทำกรรมกับคุณยายไว้ แต่ยังไม่พอ ต้องทำบุญอื่น ๆ เสริม
ท่านและครอบครัวเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะมาหลายชาติ โดยครอบครัวสร้างบารมีแบบกองเสบียง ส่วนตัวท่านสร้างบารมีแบบนักบวช เป็นพระภิกษุและเป็นนักเผยแผ่ แต่ต่อมาพลัดไปจากหมู่คณะเพราะกระทบกระทั่งกับเพื่อนสหธรรมิก จึงคิดอยากแยกออกไป แค่ระดับความคิดไม่ได้ไปจริง แต่พอกระทบกันก็คิดว่าไปดีกว่าและชอบบ่นว่าเบื่อ เป็นความเบื่อแบบสุกเอาเผากินไม่ใช่นิพพิทา ชาตินี้จึงพลัดไปจริง ครูไม่ใหญ่ถามว่ามีใครบ่นว่าเบื่ออยากไปดีกว่าบ้างไหม แล้วชวนทบทวนว่าเราจะไปพักกลางทางกันที่ดุสิตบุรี
ที่ท่านมาเป็นภิกษุณีต่างนิกายในพระพุทธศาสนา เพราะเดิมท่านเคยบวชเป็นพระภิกษุกับหมู่คณะและทำหน้าที่เผยแผ่มาตั้งแต่พุทธันดรที่ผ่านมา ชอบงานเผยแผ่มาก ได้อธิษฐานจิตว่าขอให้เป็นกำลังเผยแผ่พระพุทธศาสนาวิชชาธรรมกาย แต่กรรมกาเมสุมิจฉาจารเจ้าชู้เก่า ๆ ในหลายชาติมาขวางตอนอธิษฐาน จึงทำให้มาเกิดเป็นหญิง แต่ยังมีนิสัยนักบวช และเคยผูกพันกับการบวชแบบเถรวาทมาจากพุทธันดรที่ผ่านมา
ท่องบทประจำวันว่าสิ่งที่ต้องสั่งสมคือบุญกุศล สิ่งที่ต้องแสวงหาคือพระรัตนตรัยภายใน เป้าหมายชีวิตคือที่สุดแห่งธรรม ที่พักระหว่างทางคือดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์
ท่องคำขวัญว่าพุทธบุตรต้องเป็นหนึ่งเดียวกันเหมือนดวงตะวันที่มีดวงเดียว พุทธบริษัทสี่ต้องเป็นหนึ่งเดียวกัน เรื่องส่วนตัวให้วางอุเบกขา เรื่องพระศาสนาให้เอาอุเบกขาวาง จิตสดใสเมื่อใจสิ้นระแวงเหมือนดวงจันทร์ส่องแสงในคืนวันเพ็ญ และธรรมกายคือพระในตัวคุณที่เข้าถึงได้ด้วยการทำใจหยุดนิ่ง