บ้านกัลยาณมิตร

เล่าว่าก่อนไปหลวงพ่อทัตตชีโวฟิตร่างกายทั้งกลางวันกลางคืน การเดินทางข้ามทะเลจากเมืองไทยใช้เวลาแปดชั่วโมง ถึงแผ่นดินตรงนั้นสี่ทุ่มครึ่งตามเวลาบาห์เรนของวันที่ 27 ธันวาคม และวันนี้วันที่ 28 เป็นวันบรรพชาสามเณร เมื่อไปถึงสนามบินแห่งชาติมีเหล่าพี่น้องไปรอต้อนรับอย่างอบอุ่น พอลงจากเครื่องท่านก็โปรยรอยยิ้มไปก่อนเลย อุณหภูมิตอนนั้นประมาณสิบเจ็ดองศาเซลเซียส เมื่อถามท่านว่าอากาศขนาดนี้เป็นไง ท่านตอบว่าสบายดี จากนั้นเดินทางไปบ้านกัลยาณมิตร มีทั้งชายและเด็กและผู้ใหญ่ ทั้งพุทธ มุสลิม และศิษย์ฮินดู กับธรรมทายาทรุ่นประวัติศาสตร์นั่งเฝ้าคอย ท่านไม่พักผ่อน ให้โอวาทตั้งแต่สี่ทุ่มครึ่งถึงเที่ยงคืนครึ่ง แล้วยังลงมาตรวจความเรียบร้อยของสถานที่จัดพิธี

รายการ New News ประจำวันพุธที่ 28 ธันวาคม 2548 รายงานความคืบหน้างานบุญใหญ่ครั้งประวัติศาสตร์ คือโครงการบรรพชาสามเณรเก้ารูป จัดขึ้นครั้งแรกในประเทศบาห์เรน พระเดชพระคุณพระภาวนาวิริยคุณ หลวงพ่อทัตตชีโว ประธานสงฆ์ในพิธี เดินทางด้วยเที่ยวบินกัลฟ์แอร์ของวันอังคารที่ 27 ธันวาคม ถึงบาห์เรนเวลา 22 นาฬิกาตามเวลาท้องถิ่น แล้วเดินทางไปบ้านกัลยาณมิตรที่ใช้เป็นสถานที่จัดพิธีในใจกลางเมือง สาธุชนยืนตั้งแถวสองข้างทางรอต้อนรับ ท่านไม่หยุดพักผ่อน เมตตาให้โอวาท สอบถามถึงการติดตั้งเครื่องรับสัญญาณ DMC ว่าชัดเจนหรือไม่ และถามความเป็นอยู่ของทุกคนอย่างใกล้ชิด

ชี้ว่าที่ผู้รายงานข่าวบอกว่าจะบรรพชาสามเณรเก้ารูปนั้นตรงกับที่แจ้งไว้เมื่อวาน แต่มีเพิ่มมาอีกหนึ่งท่าน คือมีผู้หนึ่งนึกอย่างไรไม่รู้ อยากมาที่บ้านกัลยาณมิตรมากเลย พอมาถึงเห็นเขาเตรียมบวชกันก็ขอบวชด้วยทั้งที่ตั้งใจมาแค่ร่วมงาน เมื่อตรวจแล้วมีคุณสมบัติครบก็รับ จึงเป็นสิบคน ท่านนี้อยู่บาห์เรนเข้าปีที่สามแล้วและเพิ่งทราบข่าวเรื่องนี้ ไม่เคยนึกเลยว่าสิ่งนี้จะเกิดขึ้นได้ที่ตะวันออกกลาง

อ่านรายชื่อผู้มีบุญที่บวชสามเณรที่บาห์เรน เป็นประวัติศาสตร์ครั้งแรกของโลกตะวันออกกลาง ทบทวนอีกครั้งเพราะบัดนี้ท่านเหล่านั้นเป็นสามเณรกันไปแล้ว มีเจ้าของบ้านที่ใช้จัดพิธี ผู้สนับสนุนซึ่งเป็นสุภาพสตรีในตระกูลเดียวกัน และเด็กอายุสิบสองปี ครูไม่ใหญ่บอกว่าเอาแค่สิบท่านนี้ก่อนเพราะสถานที่ไม่พอ ถ้ารับมากกว่านี้ต้องขยายรั้วบ้านออกไป แต่ก็แปลกที่พอเบรกไว้ก็ยังมีคนมาสมัครอีกเยอะ

บอกว่าจริง ๆ จะเปิดเพลงบ้านกัลยาณมิตรให้คนที่บาห์เรนฟัง เพราะเขาไม่ได้ยินมานาน และเขาอยากมีบ้านกัลยาณมิตรอย่างนี้ เพื่อพี่น้องในตะวันออกกลางสิบสี่ประเทศและนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลกที่ยังเป็นนักเรียนใหม่ได้ฟังกัน

ครูไม่ใหญ่เล่าว่าดินแดนนั้นรอคอยมาเป็นพันปี ตั้งแต่เปิดโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาก็ถ่ายทอดไปทุกภูมิภาคทั่วโลก ที่ตะวันออกกลางโดยเฉพาะบาห์เรนรับได้ชัดเจน ผู้ชมค่อย ๆ ศึกษาจนเกิดกุศลศรัทธา เปิดบ้านกัลยาณมิตร รวมกลุ่มปรึกษาหารือกันจนได้นิมนต์พุทธบุตรไปเยี่ยมไปแสดงธรรม กระทั่งปลูกศรัทธาให้เกิดความอยากบรรพชาเป็นสามเณรในคราวนี้

ครูไม่ใหญ่ว่าที่นั่นเป็นดินแดนมหัศจรรย์ แดดแรงจนทุกคนต้องห่มผ้าเปิดเผยเฉพาะดวงตา แต่ก็ยังรู้ได้ว่าใครเป็นใคร งานนี้สำเร็จได้เพราะทุกคนตั้งแต่เด็กตัวเล็กจนถึงเด็กโตมีภารกิจกันหมด ช่วยเช็ดถูทำความสะอาดบ้านด้วยการเอาตัวที่สวมเสื้อจุ่มน้ำแล้วถูพื้น เด็กเล็กทำหน้าที่จัดเรียงรองเท้าแล้วกลับมายืนต้อนรับ ได้รับการปลูกฝังคุณธรรมกันตั้งแต่ตัวเล็ก ๆ

บอกว่าการที่ต้นโพขึ้นได้เป็นสัญญาณแห่งความปีติ เพราะมีการบวชที่ตรงนั้นเป็นครั้งแรกของโลกตะวันออกกลาง และต้องเรียกว่าเป็นครั้งแรกของพุทธันดรนี้ ตะวันออกกลางเป็นดินแดนทะเลทรายที่หาต้นไม้ขึ้นเองได้น้อยมาก แต่กลับมีต้นโพซึ่งเป็นต้นไม้ตรัสรู้เกิดขึ้นในประเทศแถบนี้มากมาย ตั้งแต่ซาอุดีอาระเบียที่ขึ้นตามถนนหนทางและรอบบ้านจนถึงชายทะเล จอร์แดนขึ้นตามถนนและอาคารบ้านเรือน โอมานขึ้นแม้แต่บนดาดฟ้า อิสราเอลขึ้นมากตามท้องถนนจนเป็นต้นไม้ประจำเมือง สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ขึ้นเยอะมากโดยเฉพาะในเขตที่เจริญ และในบาห์เรนก็มี แม้แต่หน้าบ้านกัลยาณมิตรที่จัดงานบวชก็มีต้นโพเกิดขึ้น สามเณรรูปหนึ่งอายุ 13 ขวบบอกว่าที่นี่ใกล้จะหน้าร้อนแล้ว ถ้าร้อนที่นี่ก็จะร้อนมาก ๆ จึงอยากให้ดินแดนนี้มีความร่มรื่นชุ่มชื่นดังพุทธันดรที่แล้วกลับคืนมา ครูไม่ใหญ่บอกว่าน่าชื่นใจ และตอนนี้จานดาวธรรมขยายไปทั่ว จานสีดำใหญ่ ๆ รับได้หมด พอเปิดปุ๊บก็เจอ

อ่านคำบอกเล่าของคุณลักกี้ กัลยาณมิตรเจ้าของบ้านกัลยาณมิตร ว่ามีชาวบาห์เรนอีกท่านหนึ่งมาถามเสมอด้วยความห่วงใยว่าพระภิกษุที่มาเป็นอย่างไรบ้าง ท่านกลับไปแล้วหรือยัง และบอกว่ายูทำอย่างนี้ดีแล้ว เดี๋ยวยูจะโชคดี สิ่งดี ๆ จะเข้ามาหา เรื่องแปลกน่าอัศจรรย์คือชาวบาห์เรนเมื่อเห็นพระภิกษุมักจะยิ้มให้เป็นการส่งไมตรีจิต บางคนไม่รู้ธรรมเนียมก็ทักทายว่าฮัลโล วันหนึ่งขณะติดไฟแดง รถตำรวจบาห์เรนมาจอดเทียบข้าง ตำรวจเปิดกระจกมองแล้วยิ้มพร้อมยกมือไหว้พระด้วย สรุปว่านี่คือผู้ที่เข้าถึงคำสอนของพระศาสดา คือให้รักเพื่อนมนุษย์ ไม่เกลียดเพื่อนมนุษย์ และให้โอกาสกับคนดีที่กำลังจะทำความดี แล้วปิดท้ายช่วงสารคดีด้วยประโยคว่า This is Islam

เล่าว่าไปแนะนำการนั่งสมาธิให้กลุ่มชาวศรีลังกาประมาณห้าสิบคน ปกติชาวศรีลังกาจะรวมกันสวดมนต์ทุกวันขึ้น 15 ค่ำ เดือนละครั้ง ที่บ้านของคนใดคนหนึ่งหมุนเวียนกันไป ถือเป็นบ้านกัลยาณมิตร สวดมงคลสูตร รัตนสูตร กรณียเมตตสูตร ซึ่งเมืองไทยยังไม่ทำอย่างนี้กัน อธิบายว่าชาวศรีลังกาไม่ค่อยมีโอกาสบวช เพราะการบวชของเขาคือบวชตลอดชีวิต บวชเป็นอาชีพ เมื่อบวชกายไม่ได้ก็บวชใจ กายภายนอกเป็นคฤหัสถ์ แต่ดวงใจภายในเป็นสมณะ แล้วก็หมุนเวียนสวดมนต์กันอย่างนี้ เห็นแล้วน่าชื่นใจ

เริ่มจากประกาศหาผู้มีบุญแล้วมีผู้มาสมัครกันเพียบ แต่สถานที่เป็นบ้านกัลยาณมิตรหลังเล็กบนเกาะบาห์เรน จึงต้องปรับปรุงสถานที่ทุกอย่าง เทพธิดาเจ้าของบ้านช่วยชักชวนญาติสนิทมิตรสหายทั้งพุทธ คริสต์ อิสลาม และฮินดูมาร่วมงาน หลังคัดให้เหลือผู้ที่มีความพร้อมจริงก็เหลือเพียงสิบท่าน ช่วงแรกมีแปดแล้วเพิ่มอีกสองด้วยบุญบันดาล ซึ่งในดินแดนนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเหมือนบนผืนแผ่นดินไทยหรือประเทศที่ชาวพุทธเป็นส่วนใหญ่