ep048 ผังเวลา 62 ช่วง
บวชสามเณรรุ่นแรกที่บาห์เรน (114) อุทิศบุญ (111) อธิษฐานจิต (79) วัดพระธรรมกาย (73) เสาแก้วพันปี (69) ดุสิตบุรี (67) คุณยายอาจารย์จันทร์ ขนนกยูง (63) บาห์เรน (52) หยุดใจนิ่ง (52) วงบุญพิเศษ (49) ภุมเทวา (47) องค์พระในกลางกาย (42) กัลยาณมิตร (41) ใจใส (39) ยิ้ม (37) มหารัตนวิหารคด (33) หลวงปู่วัดปากน้ำภาษีเจริญ (33) ตัดรอนวิบาก (32) เนื้อนาบุญ (32) ทบทวนบุญ (28) กรรมกาเมสุมิจฉาจาร (21) มหาธรรมกายเจดีย์ (19) อบายมุข (19) บ่ฮักก็บ่ต้องสงสาร (16) ต้นบุญต้นแบบ (15) ลาสิกขา (15) แต่งเนื้อแต่งตัว (15) ที่สุดแห่งธรรม (14) ผลการปฏิบัติธรรมสามเณรบาห์เรน (14) บ้านกัลยาณมิตร (11) ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 (11) ญี่ปุ่น (10) ร่างทรง (8) ศรีลังกา (8) ศาสนาอิสลาม (8) แสงสว่างภายใน (8) ความสุขภายใน (7) ต่างศาสนิก (7) ศูนย์โตเกียว (6) บวชระยะสั้น (5) ปิยวาจา (5) ผ้ากาสาวพัสตร์ (5) พระราชธิดาสุมนา (5) พระโสดาบัน (5) อากาศเทวา (5) คฤหัสถ์ (4) ถวายภัตตาหาร (4) มหาสมณะเทวบุตร (4) มะเร็งกระเพาะอาหาร (4) สามเณรวัย 13 ปี (4) แบ่งบุญ (4) กระดูกทับเส้นประสาท (3) กองทุนบูชาข้าวพระ (3) ซาอุดีอาระเบีย (3) ตักบาตรวันปีใหม่ 2549 (3) ทะเลทราย (3) ธิดาเศรษฐี (3) ฝนดอกมะลิ (3) พระวิปัสสีพุทธเจ้า (3) ศีล 5 (3) สันติสุขของโลก (3) สามีเจ้าชู้ (3) เทพบุตรสายยักษ์ (3) เทวโลก (3) แรงงานไทยในต่างแดน (3) กำพร้าพ่อ (2) ข้าวของแตกเอง (2) คุณอาบาส (2) งานสลายร่างคุณยายอาจารย์ (2) ตำรวจบาห์เรนยกมือไหว้พระ (2) นวดแผนโบราณ (2) นอนสะดุ้งผวา (2) บริจาคไต (2) บวชเสียผ้าเหลือง (2) พระมหาสมชาย ฐานวุฑโฒ (2) ภรรยาน้อย (2) วันคล้ายวันเกิดคุณยายอาจารย์ (2) สามีชาวญี่ปุ่น (2) สามเณรปลูกผักกลางทะเลทราย (2) เลิกอบายมุข (2) เสนาบดี (2) เห็นตัวเองในกลางกาย (2) แผ่เมตตา (2) โมโหก่อนทำบุญ (2) กรรมพูดพล่อย (1) กรรมโกหก (1) กายส่วนกายใจส่วนใจ (1) การุณยฆาต (1) กำเนิดทั้งสี่ (1) ขอไตจากแม่ (1) ขายของปลอม (1) ข้าวมธุปายาส (1) ความนิ่งประเสริฐกว่าความไม่นิ่ง (1) ความเย็นภายใน (1) คุณธรรมสากล (1) คุณลักกี้ (1) คุณไสย (1) จังหวัดลำปาง (1) ดวงใส (1) ตรอมใจ (1) ถวายภัตตาหารพระทั่วประเทศ (1) ถาดทองคำ (1) ทรัพย์บริสุทธิ์ (1) ทำบุญได้ยากในสมัยก่อน (1) ทำวัตรเช้าทำวัตรเย็น (1) ทุกศาสนาสอนตรงกัน (1) ธาตุวิปริต (1) นั่งสมาธิทุกวัน (1) นั่งสมาธิวันละสี่รอบ (1) บวชใจ (1) ผู้ให้แสงสว่างดวงแรก (1) พระเจ้าปเสนทิโกศล (1) พระเจ้าพันธุมราช (1) พวงมาลัยดอกมะลิ (1) ฟอกไต (1) มงคลสูตร (1) มดลูกบวม (1) มหาเศรษฐีผู้ใจบุญทุนใหญ่ (1) มัคทายก (1) มีส่วนในไทยธรรม (1) ยอดหญิงไม่ยอมแพ้ (1) ยิ่งหยุดยิ่งนิ่งยิ่งดิ่ง (1) ระลึกถึงพระรัตนตรัย (1) ละหมาดวันละห้าครั้ง (1) วัตถุทานบริสุทธิ์ (1) วางใจเฉย ๆ (1) สวดมนต์ (1) สวดมนต์วันพระขึ้น 15 ค่ำ (1) สังกิจจสามเณร (1) สัตว์สี่เท้ามาทับ (1) หนูน้อยชาวศรีลังกา (1) หวงแหนการทำบุญ (1) อยากบวชเป็นพระ (1) อยากเห็นมากเกินไป (1) อยู่แบบพี่แบบน้อง (1) อาการเหมือนผีเข้า (1) อุโบสถศีล (1) อ่านรายชื่อสามเณร (1) เข้าถึงธรรมได้ทุกคน (1) เคยเป็นลูกชายในอดีตชาติ (1) เจ็บป่วย (1) เชื่อมสายบุญ (1) เทวดารักษา (1) เบาหวาน (1) เปลี่ยนไต (1) เส้นเลือดในสมองฝ่อ (1) แปลกรณีศึกษาเป็นภาษาญี่ปุ่น (1) โกงตาชั่ง (1) โภคทรัพย์ (1) ใช้ทรัพย์ให้เป็น (1) ใช้เวลาให้เป็นประโยชน์ (1) ไตวาย (1) ไม่นอนนั่งสมาธิ (1)
ไฟล์บันทึกเริ่มที่ท้ายช่วงการบ้าน 10 ข้อ ได้ยินเฉพาะข้อสุดท้ายคือสร้างบรรยากาศให้สดชื่นด้วยรอยยิ้มและปิยวาจา แล้วถามย้ำว่ายิ้มกันหรือยัง และยิ้มกันไปทั่วโลกแล้วหรือยัง
วันนี้เป็นวันที่ 81 นับจากวันออกพรรษา เหลืออีก 186 วันจะเข้าพรรษาอีกครั้ง และผ่านวันปีใหม่มา 6 วัน แล้วทบทวนว่าเราเกิดมาทำพระนิพพานให้แจ้ง แสวงบุญ สร้างบารมี พระนิพพานอยู่ภายในตัวเรา เริ่มต้นที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 ด้วยการทำใจหยุดนิ่งเฉย ๆ พร้อมย้ำว่าต้องศึกษาไว้เพราะความผิดพลาดเป็นอันตราย มีอบายภูมิรองรับอยู่
บอกว่าวันนี้ฝนตกจึงหายใจไม่ค่อยสะดวก แล้วเกริ่นว่าจะมีเรื่องกฎแห่งกรรมชื่อ บ่ฮักก็บ่ต้องสงสาร เล่าติดตลกว่าฝ่ายชายเสนอให้ตั้งชื่อเรื่องว่า จอมขวัญดวงใจของพี่ แต่เสียงข้างมากของฝ่ายหญิงชนะ เพราะชื่อที่ฝ่ายชายเสนอหวานเกินไป
ช่วงเพลงคั่นก่อนเข้าเนื้อหา ชวนให้แต่งเนื้อแต่งตัวด้วยรอยยิ้มก่อนเริ่มรายการ
อธิบายว่าคนที่ยังไม่ยิ้มเท่ากับแต่งตัวไม่เสร็จ เหมือนใส่สูทแล้วสวมรองเท้าแตะ หรือเขียนคิ้วข้างเดียวออกจากบ้านไปทำงาน จึงต้องนำรอยยิ้มมาปรากฏบนใบหน้าให้ครบทุกคนทุกแห่ง ทั้งในบ้านและนอกบ้าน บอกว่ารอยยิ้มทำให้เป็นที่รักในหมู่นักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา และดังอยู่ในใจของสามเณรที่บาห์เรน เป็นเหตุให้ใจหยุดนิ่งสบาย ยกข้อคิดจากเพลงว่านั่งเครียดไปทำไม ให้ทำตามที่หลวงพ่อบอกไว้ก็แค่นั้นเอง แล้วชมภาพเด็กนักเรียนคู่ต่าง ๆ ที่โตขึ้นและเปลี่ยนไปตามกาลเวลา
ชวนนึกว่าวันที่ 19 มกราคมเป็นวันคล้ายวันเกิดของคุณยายอาจารย์ ถามว่าปีที่แล้วทำอะไรกัน ถ้าใครนึกออกก็ให้ทำอย่างนั้นอีก ถ้านึกไม่ออกก็หาเรื่องทำบุญกันดีกว่า และเล่าว่าตอนท่านยังมีชีวิตอยู่ เวลาถามท่านมักตอบว่าแล้วแต่ท่าน คือแล้วแต่ครูไม่ใหญ่ ด้วยความเอ็นดูและให้กำลังใจ บอกว่าตอนนี้คุณยายอาจารย์เป็นมหาสมณะเทวบุตรอยู่ในดุสิตบุรี วงบุญพิเศษไปแล้ว เทพบุตรที่เป็นพระนั้นหาไม่ง่ายเลย ไปดูตลอดทั่วภพสามก็ยากมาก และเล่าว่าครั้งหนึ่งในบทเทศน์ หลวงปู่วัดปากน้ำภาษีเจริญเคยถามว่ารู้จักมหาสมณะเทวบุตรไหม ตอนนั้นเงียบกันหมด
นอกจากเลี้ยงพระก่อน 7 วัน หลัง 7 วัน และวันจริงรวม 15 วันซึ่งทำอยู่แล้ว ท่านอยากให้ชาวโลกได้เห็นพุทธบุตรทุกนิกายและพุทธบริษัทสี่มารวมกันที่ลานธรรมมหาธรรมกายเจดีย์ จึงชวนมาสร้างเสาแก้วพันปีถวายคุณยายอาจารย์เพื่อเชื่อมสายบุญ ต้นละหนึ่งร้อย ใครมีกำลังมากกว่านั้นก็ตามกำลัง อีกอย่างหนึ่งคือกองทุนบูชาข้าวพระ ซึ่งคนมาใหม่และแม้คนมาก่อนก็ยังไม่เข้าใจความสำคัญว่าต้องมีส่วนในไทยธรรมนั้นด้วย ทั้งดอกไม้ ธูปเทียน อาหารหวานคาว ถ้ามีส่วนบุญจึงเต็มเม็ดเต็มหน่วย ถ้าไม่มีส่วนก็ได้แต่หน่วยไม่เต็มเม็ด เพราะการนำอาหารไปถวายเป็นสังฆทานให้กำลังผู้ประพฤติธรรมเป็นทางมาแห่งบุญของเราเอง จึงชวนให้ตั้งกองทุนกองละหนึ่งพันแล้วถวาย ย้ำว่าเราไปในฐานะมหาเศรษฐีผู้ใจบุญทุนใหญ่ ไม่ใช่มหาทุคตะผู้ใจบุญทุนน้อย
บอกว่าอยากให้เด็ก ๆ ตั้งกองทุนด้วย จะได้เชื่อมสายบุญกับคุณยายอาจารย์ในวันคล้ายวันเกิดที่จะถึงวันที่ 19 มกราคม เล่าว่ามีผู้มาหารือแล้วก็ยังนึกไม่ออก บอกว่าทำอย่างไรก็ได้ให้คุณยายได้บุญมาก ๆ และตั้งข้อสังเกตว่าจากวันที่ 19 มกราคมถึงวันสลายร่างท่านในเดือนกุมภาพันธ์ห่างกันเพียงสิบกว่าวัน เล่าติดตลกเรื่องคนตั้งใจจะแวะเข้าห้องน้ำแต่ขึ้นรถไปเสียก่อน กว่าจะนึกได้ก็ถึงที่หมายแล้ว รวมทั้งเรื่องนัดหมอแล้วลืมเมื่อมีคนมาชวนคุย จากนั้นเกริ่นว่าเมื่อวานพูดถึงคุณอาบาส และประทับใจคำสอนของมารดาคุณอาบาสมาก เป็นคำสอนที่ดีเป็นสากลที่ทุกคนในโลกควรเอาอย่าง
ช่วงเพลงคั่นสร้างบรรยากาศก่อนกลับเข้าเนื้อหาเรื่องคุณอาบาสที่บาห์เรน
บอกว่าเห็นน้ำใจของชนทั้งชาติแล้วจิตใจงามเหลือเกิน ชื่ออาบาสแปลว่าแสงสว่างแห่งพระผู้เป็นเจ้า คุณอาบาสเป็นหนุ่มมุสลิมชาวบาห์เรน เจ้าของสถานที่ที่ให้เช่าทำร้านอาหาร เขาเล่าว่าถ้าแม่และน้องรู้ว่าเงินที่หามาได้มาจากอาชีพที่ไม่ดี เขาจะไม่แตะเงินนั้นเลย มองก็ไม่มอง แตะก็ไม่แตะ ไม่ว่าจะแตะด้วยสายตาหรือด้วยนิ้วมือ เพราะถือว่าเป็นของสกปรกไม่สะอาด ครูไม่ใหญ่ชื่นใจและเทิดทูนประโยคนี้ว่าเป็นคำสั่งสอนที่ถ่ายทอดจากบรรพบุรุษต่อกันมาเป็นพันปี เป็นสัญลักษณ์ของคุณธรรมสากล คุณอาบาสไม่สงวนลิขสิทธิ์คำสอนนี้ ใครได้ยินก็เอาไปทำได้เลย สรุปว่าทรัพย์ที่ได้มาต้องบริสุทธิ์ จึงถูกหลักการทำบุญด้วยวัตถุทานที่บริสุทธิ์ เวลาทำบุญแล้วจะได้เป็นมหัคคตกุศล คือกุศลใหญ่มาก
อ่านคำบอกเล่าของคุณลักกี้ กัลยาณมิตรเจ้าของบ้านกัลยาณมิตร ว่ามีชาวบาห์เรนอีกท่านหนึ่งมาถามเสมอด้วยความห่วงใยว่าพระภิกษุที่มาเป็นอย่างไรบ้าง ท่านกลับไปแล้วหรือยัง และบอกว่ายูทำอย่างนี้ดีแล้ว เดี๋ยวยูจะโชคดี สิ่งดี ๆ จะเข้ามาหา เรื่องแปลกน่าอัศจรรย์คือชาวบาห์เรนเมื่อเห็นพระภิกษุมักจะยิ้มให้เป็นการส่งไมตรีจิต บางคนไม่รู้ธรรมเนียมก็ทักทายว่าฮัลโล วันหนึ่งขณะติดไฟแดง รถตำรวจบาห์เรนมาจอดเทียบข้าง ตำรวจเปิดกระจกมองแล้วยิ้มพร้อมยกมือไหว้พระด้วย สรุปว่านี่คือผู้ที่เข้าถึงคำสอนของพระศาสดา คือให้รักเพื่อนมนุษย์ ไม่เกลียดเพื่อนมนุษย์ และให้โอกาสกับคนดีที่กำลังจะทำความดี แล้วปิดท้ายช่วงสารคดีด้วยประโยคว่า This is Islam
ช่วงเพลงคั่นรายการยาวหลังจบสารคดีเรื่องชาวบาห์เรนกับพระภิกษุ
บอกว่าถ้าศาสนิกทุกศาสนามุ่งเข้าไปศึกษาคำสอนแท้ ๆ ของพระศาสดาของตน โลกนี้จะเกิดสันติสุข เพราะทุกศาสนาสอนให้คนเข้าถึงสันติสุขและรักเพื่อนมนุษย์ ไม่ให้เบียดเบียนกัน ยกคำที่ได้ยินมาว่าฆ่ามนุษย์เพียงคนเดียวเหมือนทำลายมวลมนุษยชาติ แต่ช่วยชีวิตคนหนึ่งเหมือนปกป้องมวลมนุษยชาติ และชี้ว่าอย่างน้อยศีลห้าข้อมีตรงกันทุกศาสนา คือไม่ฆ่า ไม่ลักทรัพย์ ไม่ประพฤติผิดในกาม ไม่พูดปด ไม่ดื่มสุราเมรัย
ชวนนึกถึงวันที่ 1 มกราคมที่ผ่านมา มีการตักบาตรวันปีใหม่ที่บาห์เรนโดยมีสามเณรรุ่นแรกในประวัติศาสตร์ของโลกตะวันออกกลาง มีการจุดเทียนธูปบูชาพระรัตนตรัยแล้วประกอบพิธีบิณฑบาต แต่ปรากฏว่าทุกคนพยายามหาไฟแช็กมาจุดเทียนธูปแล้วไม่มีเลย ถ้าไม่มีแสงสว่างนั้นพิธีกรรมก็เริ่มไม่ได้ เฉลยว่าผู้ที่ให้แสงสว่างดวงแรกและทำให้พิธีกรรมเกิดขึ้นได้คือชาวบาห์เรนที่นั่งหน้านิ่ง ๆ อยู่ ซึ่งที่จริงกำลังศึกษาดูอยู่ ไม่ใช่หน้าบึ้ง ครูไม่ใหญ่อธิบายว่าคนที่กำลังดูนิ่ง ๆ อย่านั้นอย่าไปเข้าใจผิด เมื่อถามว่ามีแสงสว่างไหมเขาก็ให้ไฟแช็ก จุดเทียนแล้วพิธีก็เริ่มได้ ทุกคนเบิกบานกันหมด
เล่าว่าเห็นรอยยิ้มแรกที่ยิ้มต่อเนื่องยาวนานตั้งแต่พิธีเบื้องต้นจนจบ ยิ้มค้างขนาดนั้นไม่ธรรมดา ยิ้มนานจนเมื่อยแก้ม แสดงว่าเบิกบานปีติมาก และวันนั้นมีชาวพุทธหลายประเทศมาร่วม ทั้งชาวศรีลังกา ชาวอินเดีย และชาวไทย ชวนศึกษาตัวแทนชาวศรีลังกาในบาห์เรนที่มาร่วมงาน มีข่าวว่ามีการบวชเกิดขึ้นที่บาห์เรน และย้ำว่านี่คือครั้งแรกในประวัติศาสตร์ เป็นการบวชครั้งแรกในตะวันออกกลาง ช่วงนี้เสียงในไฟล์เพี้ยนสลับภาษาไทยอังกฤษหลายจุด
เล่าว่าไปแนะนำการนั่งสมาธิให้กลุ่มชาวศรีลังกาประมาณห้าสิบคน ปกติชาวศรีลังกาจะรวมกันสวดมนต์ทุกวันขึ้น 15 ค่ำ เดือนละครั้ง ที่บ้านของคนใดคนหนึ่งหมุนเวียนกันไป ถือเป็นบ้านกัลยาณมิตร สวดมงคลสูตร รัตนสูตร กรณียเมตตสูตร ซึ่งเมืองไทยยังไม่ทำอย่างนี้กัน อธิบายว่าชาวศรีลังกาไม่ค่อยมีโอกาสบวช เพราะการบวชของเขาคือบวชตลอดชีวิต บวชเป็นอาชีพ เมื่อบวชกายไม่ได้ก็บวชใจ กายภายนอกเป็นคฤหัสถ์ แต่ดวงใจภายในเป็นสมณะ แล้วก็หมุนเวียนสวดมนต์กันอย่างนี้ เห็นแล้วน่าชื่นใจ
เล่าว่าการรวมกันวันที่ 2 มกราคมที่ผ่านมาถือเป็นการรวมพิเศษ เพราะมีหนูน้อยชาวศรีลังกาอายุสิบขวบเริ่มหัดนั่งสมาธิ แล้วสามารถกำหนดนึกเห็นดวงแก้วและองค์พระได้อย่างง่าย ๆ ทำให้ผู้ใหญ่ที่เหลือเกิดกำลังใจว่าเด็กทำได้ ผู้ใหญ่ก็ต้องทำให้ได้ บอกว่านักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาในซาอุดีอาระเบียได้จองสมัครบวชรุ่นต่อไปแล้วหลายท่าน และจะส่งตัวแทนมา จากนั้นเกริ่นถึงรายชื่อผู้บวชสามเณร ณ บาห์เรน ครั้งแรกของโลกตะวันออกกลาง ซึ่งจะลาสิกขาในวันพรุ่งนี้เพราะครบสิบวันแล้ว
บอกว่าวันเวลาผ่านไปรวดเร็วเหลือเกิน แค่คิดทำเรื่องดี ๆ ก็หมดเวลาไปก่อน ยังคิดไม่หมด ไม่มีเวลาไปคิดเรื่องไม่ดี แต่แปลกที่บางคนมีเวลาว่างไปดื่ม ไปเที่ยวกลางคืน เล่นอบายมุข เวลาของเขาเหลือเฟือได้อย่างไร แล้วเทียบว่าชาวไทยพุทธทำวัตรเช้ากับทำวัตรเย็นสองเวลา ส่วนพี่น้องมุสลิมละหมาดวันละห้าครั้ง คือสรรเสริญพระผู้เป็นเจ้าวันละห้าครั้ง แต่ชาวพุทธแค่สองครั้งบางทีก็ยังไม่ได้ทำ ย้ำว่าคำสอนดั้งเดิมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าให้ระลึกนึกถึงพระรัตนตรัยทุกลมหายใจเข้าออก จากนั้นถามผู้ฟังว่าจำได้ไหมว่าบวชกี่รูป แล้วตอบว่าสิบรูป เป็นรุ่นแรกของตะวันออกกลางที่บาห์เรน และชวนทบทวนบุญก่อนจะฟังรายชื่อทั้งสิบ
ช่วงเพลงคั่นรายการยาวก่อนกลับมาอ่านรายชื่อสามเณรทั้งสิบรูป
ก่อนอ่านรายชื่อ ครูไม่ใหญ่พูดเล่นว่าเทวดารู้จักชื่อเหล่านี้ แต่รุกขเทวาที่อยู่แถวต้นไม้อาจไม่ค่อยรู้ ส่วนอากาศเทวานั้นขึ้นไปเลย แล้วอ่านรายชื่อผู้บวชสามเณรที่บาห์เรนพร้อมอายุ บอกว่าเสียงดังกึกก้องไปในหมู่มนุษย์และเทวดาทั้งหลาย ช่วงอ่านรายชื่อในไฟล์เสียงเพี้ยนจนจับชื่อไม่ได้ครบ บอกว่าวันเวลาผ่านไปรวดเร็ว พรุ่งนี้ก็จะลาสิกขากันแล้ว สิบวันนี้ทุกรูปใช้เวลาให้เป็นประโยชน์กับการประพฤติปฏิบัติธรรม ซึ่งได้เล่าผลการปฏิบัติธรรมให้นักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาฟังเกือบทุกวัน ย้ำว่าถ้าบวชแล้วเช้าเอนเพลนอนบ่ายพักผ่อนก็ไม่ถูกหลักวิชา ต้องนั่ง ยืน เดิน แล้วนอนเท่าที่จำเป็น บวชแล้วต้องปลื้มปีติภาคภูมิใจทุกวันที่ห่มผ้ากาสาวพัสตร์ ภายนอกเป็นสมณะ ภายในใจก็เป็นสมณะ
อ่านผลการปฏิบัติธรรมของสามเณรวัย 32 ปี ที่เคยฟังมาแล้วและมีประสบการณ์ต่อมาอีก สามเณรซาบซึ้งในความเมตตาเอาใจใส่ที่หลวงพ่อให้กับสามเณรทุกรูป และตอนนี้เข้าใจแล้วว่าการเข้าถึงธรรมเป็นสิ่งที่ทุกคนเข้าถึงได้ ไม่ได้ผูกขาดเฉพาะนักบวชหรือพระธุดงค์ ใครก็เข้าถึงได้ถ้าวางใจให้ถูกส่วนและทำตามการบ้านของหลวงพ่อ สามเณรเล่าว่าหลังทบทวน ได้เห็นเส้นขอบรอบตัวกลายเป็นองค์พระ มีแสงสว่างแบบส้มนวล ต่อมากลายเป็นแสงแบบนีออน จนตอนนี้สว่างมากเหมือนดวงอาทิตย์ แต่เป็นดวงอาทิตย์ที่เย็นอยู่ภายใน ไม่ว่าจะขยับเนื้อขยับตัวก็ไม่มีผลต่อความสว่าง รักษาความสว่างได้ทุกอิริยาบถ
สามเณรเล่าว่าเวลามองแล้วรู้สึกไม่มีขอบเขต มีความสุขมาก ครูไม่ใหญ่เสริมว่าสุขอย่างนี้เลยสวรรค์ไปแล้ว ลมหายใจกลมกลืนกับธรรมชาติภายนอกเหมือนลมหายใจของเรากับจักรวาลเป็นอันเดียวกัน และเมื่อใจมีความสุขมากแล้ว ต้นไม้ต้นเดิมที่เคยเห็นแล้วอยากตัด กลับเห็นแล้วสวยงามขึ้นมา สามเณรเล่าว่าลมหายใจรู้สึกสะอาด เพราะใจกับลมหายใจกลืนเป็นอันเดียวกัน หายใจเข้าเหมือนเอาความบริสุทธิ์เข้ามา แล้วส่งคืนธรรมชาติ และเห็นดวงใสเหมือนน้ำที่มารวมตัวเป็นก้อนกลมนุ่มเบา สว่างไม่หยุด ขยายไปได้เท่าที่ใจอยากให้ขยาย ครูไม่ใหญ่เทียบว่าความสว่างของดวงอาทิตย์มีขอบเขตจำกัดและสว่างแค่กลางวัน แต่ความสว่างของใจไม่มีขอบเขตและสว่างทั้งกลางวันกลางคืน
สามเณรเล่าว่าแม้เจ็บป่วยเพราะอากาศเปลี่ยน เดี๋ยวร้อนเดี๋ยวหนาว แต่กายที่เจ็บป่วยก็ไม่เป็นอุปสรรคต่อความสว่างภายในเลย ครูไม่ใหญ่เสริมว่าคล้าย ๆ กับกายส่วนกาย ใจส่วนใจ กายป่วยก็ป่วยไปแต่ใจไม่ป่วย ต่างจากก่อนหน้าที่ป่วยนิดก็เป็นป่วยมาก เจ็บนิดก็เป็นเจ็บมาก สามเณรเล่าว่าเวลาทำภารกิจ ถ้าลองย้ายใจออกจากตรงกลางจะรู้สึกอึดอัดขึ้นมาทันที ทำให้รู้ตัวว่าหลุดจากกลางแล้ว เพราะที่อื่นไม่เย็นและไม่เป็นสุข พอกลับมาหยุดตรงกลางก็ชุ่มเย็นเป็นสุข ความเย็นภายในเอิบอาบมาถึงเนื้อหนัง ไม่เหมือนแอร์ ไม่เหมือนน้ำแข็งหรือผ้าเย็น ภาษามนุษย์มีถ้อยคำจำกัดจะอธิบาย และบอกว่าใจจริงไม่อยากลาสิกขาเลยเพราะรักผ้าเหลืองมาก
ช่วงเพลงคั่นรายการก่อนกลับมาอ่านผลการปฏิบัติธรรมของสามเณรรูปต่อไป
อ่านผลการปฏิบัติธรรมของสามเณรวัย 28 ปี ผู้ทำอาชีพปลูกผักกลางทะเลทราย ปลูกคะน้า ผักกาดเขียว ผักกาดขาว กะเพรา ครูไม่ใหญ่ทึ่งว่าใครจะไปนึกว่าผักจะขึ้นกลางทะเลทรายได้ ซึ่งที่ผ่านมาไม่เคยปลูกขึ้นเลย แต่คนไทยพลิกผืนทรายไปปลูกจนได้ จนลือไปทั่วตะวันออกกลาง มีวิธีปลูกและองค์ความรู้เฉพาะตัว เช่นขุดหาระดับน้ำที่ปลูกได้ และขายได้ราคาดี สามเณรเล่าว่านี่เป็นการบวชครั้งแรกในชีวิตและเป็นครั้งประวัติศาสตร์ของชีวิต เป็นการนั่งสมาธิครั้งแรกด้วย ไม่เคยมีความรู้หรือประสบการณ์ฝึกสมาธิมาก่อนเลย ช่วงสองสามวันแรกเมื่อยมาก ตอนนี้สู้กับความเมื่อยได้ ทุกอย่างเข้าที่ ใจไม่ฟุ้ง นิ่งและสงบมาก แม้ยังไม่เห็นอะไรแต่กลับมีความสุขมาก เหมือนมีเราอยู่คนเดียวในโลก อยากนั่งอย่างนี้ต่อไปเรื่อย ๆ เพราะความนิ่งย่อมประเสริฐกว่าความไม่นิ่งเสมอ
สามเณรเล่าว่าวันหนึ่งไปถามพี่สามเณรรูปที่เป็นศิลปินว่า พี่เป็นศิลปินยังนั่งสมาธิได้ดี แล้วเกษตรกรอย่างผมล่ะ รู้สึกอบอุ่นมากที่ได้มาอบรมรุ่นนี้ เหมือนอยู่ในครอบครัวเดียวกันแม้มาจากต่างสถานที่ต่างอาชีพ บอกว่ารู้จักวัดพระธรรมกายครั้งแรกจากการบวชครั้งนี้ ไม่เคยรู้จักมาก่อนเลย ประทับใจคำสอนของหลวงพ่อทุกคำ และตอนนี้อยากบวชเป็นพระภิกษุของวัดพระธรรมกาย จึงขอคำแนะนำว่าจะรักษาความรู้สึกนี้ไว้ได้อย่างไร ครูไม่ใหญ่ตอบว่าให้ทำอย่างนี้เท่านั้น ให้นั่งนิ่งไปเรื่อย ๆ ไม่เห็นอะไรก็ไม่เป็นไร เพราะเรานั่งมีความสุข นั่นแหละคือจุดเริ่มต้นของการเดินทางกลับไปสู่ภายใน ถ้าไม่หยุดไม่นิ่งก็ดิ่งเข้าไปไม่ได้ ยิ่งหยุดยิ่งนิ่งก็ยิ่งดิ่งไม่หยุด
ฟังผลการปฏิบัติธรรมของสามเณรตัวเล็กอายุ 13 ปี ชื่อเล่นโอปอ เล่าว่าปลื้มหลวงพ่อมาก หลวงพ่อเล่าธรรมะสนุก ฟังแล้วอยากฟังอีก ภาพก็สวย เพลงก็เพราะ โดยเฉพาะชอบเรื่องสังกิจจสามเณร รอดูทุกวันเลย สามเณรวัย 13 ปีเล่าว่าการบวชครั้งนี้ส่วนใหญ่เป็นผู้ใหญ่ เวลานั่งสมาธิจึงเข้มข้นมาก มีช่วงสมาธิวันละสี่รอบ รอบละหนึ่งชั่วโมงครึ่ง แต่เด็กอย่างเขาก็ไม่ยอมแพ้ ผู้ใหญ่นั่งนานเท่าไรก็ต้องนั่งให้ได้เท่านั้น ช่วงแรกเมื่อยมาก แต่ไม่เอาจิตไปอยู่จุดที่ปวด สุดท้ายก็คลายจนลืมไปเลยว่าปวดเมื่อย
สามเณรวัย 13 ปีเล่าว่าในความสบายนั้นเห็นมีคนเหมือนตัวเองนั่งขัดสมาธิอยู่ในท้อง แต่หันหลังให้ ที่รู้ว่าเหมือนตัวเองเพราะด้านหลังศีรษะของเขามีแผลเหมือนตัวเองทุกตำแหน่ง แล้วตื่นเต้นจนภาพหายไป จึงเรียนถามว่าวันต่อมาวางใจเหมือนเดิมทุกอย่างแล้วทำไมไม่กลับมาเห็นอีก ครูไม่ใหญ่ตอบว่าเป็นเพราะวางใจเหมือนเดิมแต่อยากจะเห็นมากเกินไป อยากเห็นอย่างนั้นอีกและคิดอยู่ตลอดเวลาว่าจะทำอย่างไรให้เห็น ต้องวางใจเฉย ๆ แค่นั้น แล้วเดี๋ยวก็จะเห็นอีก
ช่วงเพลงคั่นรายการที่มีเนื้อร้องว่าทำใจใส ๆ หยุดนิ่งกลางกายสบาย
กลับมาดูภาพสามเณรทั้งสามรูปที่ส่งผลการปฏิบัติธรรมมา คือรูปที่เล่าเรื่องแสงสว่าง รูปที่ปลูกผักกลางทะเลทรายได้ และสามเณรวัย 13 ปีที่เห็นตัวเองนั่งอยู่กลางกาย ครูไม่ใหญ่บอกว่าเด็กคนนี้ผ่านขั้นตอนไปเลย ไปเห็นตัวเองเลย ขณะที่ผู้ใหญ่ยังเห็นดวงใสนิ่งสงบ แต่ทุกรูปมีประสบการณ์ภายในทั้งสิ้น มากหรือน้อยก็ตาม บอกสามเณรว่าวันนี้เป็นวันสุดท้ายของการบวชสามเณรประวัติศาสตร์ครั้งแรกของโลกตะวันออกกลาง พรุ่งนี้จะต้องลาสิกขากันแล้ว คืนนี้อย่านอน ให้นั่งสมาธิ หลับบ้างตื่นบ้างก็ช่างเถอะ เพราะหยุดอยู่ภายในมีอะไรให้ดูและไม่ง่วง ภาพทุกภาพเป็นประวัติชีวิตการสร้างบารมี ต้องเป็นต้นบุญต้นแบบที่ดีของรุ่นต่อไป ไม่เฉพาะตะวันออกกลางแต่ทุกภูมิภาคทั่วโลก พรุ่งนี้เช้าทำกิจของนักบวชให้เสร็จแล้วกลับมานึกถึงบุญที่บวชมาสิบวัน
สอนให้สามเณรอธิษฐานจิตว่าให้บุญนี้ไปเชื่อมโยงสายสมบัติ ให้มีสิ่งแวดล้อมคือหมู่ญาติพวกพ้องบริวารเพื่อนฝูงที่เป็นบัณฑิตนักปราชญ์ เกื้อกูลการสร้างบารมีไปทุกภพทุกชาติจนถึงที่สุดแห่งธรรม ให้ประสบความสำเร็จในชีวิต ธุรกิจ การงาน ส่วนสามเณรตัวน้อยที่ยังอยู่ในวัยศึกษาก็ให้สำเร็จการศึกษาเป็นบัณฑิตนักปราชญ์ ให้สิ่งดี ๆ เข้ามาใกล้ สิ่งไม่ดีให้ห่างไกล และให้เป็นต้นบุญต้นแบบที่ดีของโลก สอนต่อว่าหลังอธิษฐานให้อุทิศบุญกุศลไปยังบรรพบุรุษและผู้มีอุปการะ ไม่ว่าท่านจะมีชีวิตอยู่หรือละโลกไปแล้ว รวมทั้งผู้ที่เราเคยล่วงเกินทางกายวาจาใจจนเป็นคู่กรรมคู่เวรกันมา ก็แบ่งบุญไปให้ ใครมีทุกข์มากให้ทุกข์น้อยลง แล้วแผ่เมตตาจิตให้สรรพสัตว์ทั้งหลายที่เกิดในกำเนิดทั้งสี่ คืออัณฑชะในฟองไข่ ชลาพุชะ สังเสทชะ และโอปปาติกะที่เกิดปุ๊บโตปั๊บ ไม่มีประมาณทั่วทุกจักรวาล
สอนให้ตั้งใจว่าต่อจากนี้เมื่ออยู่ในเพศคฤหัสถ์แล้วจะรักษาศีลห้าให้เป็นปกติ ไม่ฆ่า ไม่ลักทรัพย์ เว้นจากการประพฤติผิดในกาม ไม่พูดปด เว้นจากสุราเมรัย บุหรี่ และยาเสพติด เหมือนตอนที่บวชเป็นสามเณร ชีวิตที่ผิดพลาดก่อนบวชให้ผ่านไป และอย่าให้ใครตำหนิได้ว่าบวชเสียผ้าเหลือง คือหลังลาสิกขาแล้วแย่กว่าเดิม ย้ำว่าโลกกำลังขาดแคลนตัวอย่างที่ดี ทุกคนอยากเป็นคนดีแต่ไม่รู้ว่าทำอย่างไร ถ้าทำได้ก็จะได้ชื่อว่าเป็นกัลยาณมิตรของโลก บางครั้งเพื่อนหรือหมู่ญาติอาจล้อเล่นหรือสอบอารมณ์ ยื่นน้ำเมา ยื่นบุหรี่ ชวนเล่นอบายมุข ก็อย่าไปถือสา ให้ยิ้มแย้มแจ่มใสแล้วบอกเขาว่าเลิกเถอะ เพราะสิ่งนั้นไม่ได้ทำให้ชีวิตดีขึ้น และให้บอกว่ามีสิ่งทดแทนที่เป็นความสุขแท้จริงคือการปฏิบัติธรรม ชวนเขามา แม้ครั้งแรกไม่สำเร็จก็อย่าท้อ เพราะคำพูดดี ๆ ที่ฝังไว้จะงอกงาม
ชี้ว่าคนที่มาอยู่ต่างแดนล้วนมุ่งหาทรัพย์เพื่อส่งกลับบ้านเลี้ยงดูบิดามารดาและครอบครัว แต่แล้วก็ถูกอบายมุขและน้ำเมาดึงทรัพย์เหล่านั้นให้สูญเสียไป สุดท้ายแม้ตัวเองก็แทบเอาตัวไม่รอด ทางบ้านที่รอความหวังก็สิ้นหวัง จึงหมดเวลาแล้วที่ชีวิตอย่างนี้จะเกิดขึ้นอีก เมื่อได้ทรัพย์มาต้องใช้ทรัพย์ให้เป็นประโยชน์ต่อครอบครัว ต่อตัวเอง และต่อการสร้างบารมี ธรรมปฏิบัติสิบวันนี้เป็นเพียงพื้นฐาน ลาสิกขาไปแล้วขอให้นั่งทุกวันอย่างสม่ำเสมอ ไม่มีข้อแม้ ข้ออ้าง หรือเงื่อนไขว่าไม่ว่าง ป่วย หรือไม่พร้อม ถ้าทำต่อมนุษย์และเทวดาจะสรรเสริญ เทวดาจะดูแลรักษา ซึ่งเป็นทางมาแห่งสิริมงคลและโภคทรัพย์ไหลมาเทมา แล้วบอกว่าคืนนี้พูดสั้น ๆ เพราะยังมีช่วงกรณีศึกษา จึงจะฝากความในใจถึงสามเณรทั้งสิบรูปผ่านบทเพลง
ช่วงเพลงยาวที่ครูไม่ใหญ่ใช้บอกความในใจกับสามเณรทั้งสิบรูปก่อนลาสิกขา
เข้าช่วงสารคดีเรื่องพระราชธิดาสุมนา ผู้เกิดมามีฝนดอกมะลิตกท่วมถึงเข่า ตอนที่สอง ทบทวนจากตอนที่แล้วว่าเมื่อพระราชธิดามีพระชนมายุเจ็ดขวบ ได้รับสนองงานพระราชบิดาให้ขึ้นราชรถ 500 คัน พร้อมเด็กหญิงบริวาร 500 คน ไปรับเสด็จพระบรมศาสดา ครั้งนั้นได้ฟังธรรมและบรรลุธรรมเป็นพระโสดาบันพร้อมหญิงบริวาร เล่าบุพกรรมว่าในสมัยพระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระนามว่าวิปัสสี พระเจ้าพันธุมราชผู้เป็นพระพุทธบิดาทรงหวงแหนพระพุทธเจ้าและเหล่าพระสงฆ์ ยึดการปฏิบัติบำรุงไว้ลำพังพระองค์เอง ไม่ยอมให้ชาวเมืองได้ทำบุญเลย กระทั่งท่านเสนาบดีรวมกับชาวเมืองท้ารบกับพระองค์เพื่อให้ได้ทำบุญบ้าง พระเจ้าพันธุมราชไม่อาจรบกับชาวเมืองได้จึงยินยอม โดยวันแรกเป็นวาระของท่านเสนาบดี ซึ่งส่งทหารไปคุ้มกันไม่ให้ใครตัดหน้าถวายทานก่อน
เล่าว่าวันนั้นภรรยาของท่านเศรษฐีก็อยากถวายทานเป็นคนแรกเช่นกัน นางร้องไห้รำพันว่าถ้าท่านเศรษฐียังมีชีวิตอยู่ นางจะต้องได้ถวายทานในวันนี้ ธิดาของนางเห็นมารดาเสียใจจึงเข้าไปปลอบและให้สัญญาว่าจะทำอุบายสักอย่างเพื่อให้มารดาได้ถวายทานก่อนใครให้ได้ ธิดาเศรษฐีบรรจุข้าวมธุปายาสที่ปรุงด้วยเนยใส น้ำผึ้ง และน้ำตาลกรวดอย่างประณีต ลงในถาดทองคำราคาหนึ่งแสนจนเต็ม แล้วนำถาดอีกใบมาครอบไว้ และเอาพวงมาลัยดอกมะลิประดับไว้เบื้องบน ให้คนมองเห็นว่าเป็นเพียงถาดพวงมาลัยดอกมะลิธรรมดา เมื่อพระศาสดาเสด็จเข้าสู่เมือง นางจึงยกถาดด้วยตนเองแวดล้อมด้วยบริวารเข้าไปเฝ้า
เหล่าทหารของเสนาบดีเข้ามากั้นไม่ให้นางเข้าเฝ้าพระบรมศาสดา แต่นางเป็นผู้มีบุญและมีปัญญา ใช้ถ้อยคำปิยวาจาพูดกับทหารด้วยถ้อยคำไพเราะและให้เหตุผลว่าจะบูชาพระบรมศาสดาด้วยถาดดอกมะลินี้จะไม่ได้หรือ ท่านเห็นอาหารของดิฉันที่ตรงไหน ทหารเห็นว่าเป็นเพียงถาดดอกมะลิจึงอนุญาต โดยไม่รู้ว่าในถาดนั้นมีข้าวมธุปายาสซ่อนอยู่เต็ม เมื่อถวายไทยธรรมแล้ว ธิดาเศรษฐีตั้งความปรารถนาว่าด้วยอานุภาพแห่งการถวายทานครั้งนี้ เมื่อเกิดในภพน้อยภพใหญ่ ขออย่าให้มีชีวิตอยู่ด้วยความสะดุ้งหวาดกลัว ในภพที่เกิดแล้วขอให้เป็นที่รักดุจพวงดอกมะลินี้ และขอให้มีนามว่าสุมนาด้วยเถิด พระบรมศาสดาตรัสว่าเจ้าจงมีความสุขเถิด
เมื่อเสนาบดีถือข้าวยาคูน้อมเข้าไปถวาย พระบรมศาสดาทรงเอาพระหัตถ์ปิดปากบาตรไว้ แล้วตรัสว่าได้บิณฑบาตอย่างหนึ่งมาในระหว่างทางแล้ว เสนาบดีจึงนำพวงมาลัยออกจากถาด เห็นข้าวมธุปายาสในถาดทองคำก็สงสัยว่าใครมาชิงถวายก่อนได้ เมื่อรู้ว่าธิดาเศรษฐีลวงบริวารของตนแล้วถวายก่อน ก็นึกชื่นชมว่านางเป็นผู้มีปัญญา หญิงมีปัญญาเช่นนี้เมื่ออยู่ในเรือนของชายใด สมบัติของชายผู้นั้นย่อมหาได้ไม่ยาก จึงไปสู่ขอนางมาเป็นภรรยาและมอบความเป็นใหญ่ในเรือนทั้งหมดให้
ธิดาเศรษฐีใช้ทรัพย์ทั้งของบิดามารดาและของเสนาบดีผู้เป็นสามี ทำบุญถวายทานแด่พระบรมศาสดาและเหล่าภิกษุสงฆ์จนตลอดอายุขัย เมื่อละโลกแล้วได้ไปบังเกิดในเทวโลก เสวยสมบัติอันเป็นทิพย์ด้วยความร่าเริงบันเทิงใจ ในสถานที่ที่นางเกิด ฝนดอกมะลิอันเป็นทิพย์ได้ตกทั่วทั้งเทวโลกประมาณเข่า ในสมัยพระบรมศาสดาองค์ปัจจุบัน นางได้เข้าสู่พระครรภ์ของพระอัครมเหสีของพระเจ้าปเสนทิโกศล ในวันที่พระราชธิดาประสูติ ฝนดอกมะลิได้ตกเต็มพื้นแผ่นดินจนสูงประมาณเข่า จึงได้รับพระราชทานนามว่าสุมนา เป็นผู้พรั่งพร้อมบริบูรณ์ด้วยมนุษย์สมบัติ ดังที่พระนางตั้งความปรารถนาไว้ทุกประการ
สรุปข้อคิดว่าผู้คนในสมัยก่อนกว่าจะได้ทำบุญถวายทานแด่เนื้อนาบุญอย่างพระสัมมาสัมพุทธเจ้านั้นไม่ใช่เรื่องง่าย ถึงกับต้องตัดสินใจทำสงครามเพื่อให้ตนได้ทำบุญ เมื่อรู้ว่าทำบุญได้ยากเขาจึงทำอย่างเต็มที่เต็มกำลัง เพราะรู้ว่าบุญเป็นบ่อเกิดแห่งความสุขและความสำเร็จทั้งในโลกนี้และโลกหน้า ครูไม่ใหญ่เสริมว่าคนในสารคดีต้องเอาชีวิตไปเสี่ยงเดิมพันฝ่าทหารเข้าไปจึงจะทำบุญได้ แต่ที่นี่เปิดตลอด ไม่มีทหาร ไม่มีอะไรกั้น ทำได้เลย และชี้ว่าในอนาคตอันใกล้เมื่อมหารัตนวิหารคดสำเร็จ พวกเราจะได้สร้างบุญใหญ่ถวายภัตตาหารและไทยธรรมแก่พระภิกษุสงฆ์ทั่วประเทศพร้อมกัน จึงควรร่วมแรงร่วมใจสร้างให้สำเร็จโดยเร็ว ท้ายช่วงถามผู้ฟังว่าจะฟังกรณีศึกษาคืนนี้หรือพรุ่งนี้ดีเพราะดึกแล้ว สุดท้ายตกลงว่าเอาก็เอา
ช่วงเพลงคั่นรายการก่อนเข้าช่วงกรณีศึกษาเรื่องบ่ฮักก็บ่ต้องสงสาร
เริ่มกรณีศึกษาเรื่องบ่ฮักก็บ่ต้องสงสาร ผู้เขียนจดหมายเล่าว่าครอบครัวอยู่ที่จังหวัดลำปาง คุณพ่อคุณแม่มีลูกสี่คนเป็นหญิงล้วน ตัวเองเป็นคนที่สาม คุณพ่อเป็นคนดีเป็นต้นบุญต้นแบบในการทำความดีให้ลูกเห็นเสมอ ใจบุญสุนทาน ชอบทำบุญตักบาตร สร้างโบสถ์สร้างวิหาร ทอดกฐินพระป่า ชอบสวดมนต์เช้าเย็นและนั่งสมาธิทุกวันไม่เคยขาด ทั้งยังเป็นมัคทายกที่วัดอีกด้วย ผู้เขียนเล่าว่าคุณพ่อมีความรักและเคารพพระมาก วันที่ฝนตกพระออกบิณฑบาตไม่ได้ ท่านจะกังวลใจกลัวว่าพระจะไม่มีฉัน จึงจัดเตรียมอาหารที่บ้านไปถวายพระที่วัดด้วยตัวท่านเอง เพราะท่านรู้ว่าพระสงฆ์นั้นคือใคร ในช่วงเข้าพรรษาจะเห็นคุณพ่อไปถืออุโบสถศีลและนอนค้างที่วัดด้วย ทุกวันนี้สุขภาพร่างกายของคุณพ่อไม่ค่อยดี ไปรักษาทั้งยาแผนไทยและแผนปัจจุบันก็ไม่หาย
ผู้เขียนเล่าว่าคุณแม่จัดแจงข้าวปลาอาหารถวายพระทุกวันไม่เคยขาด ทำทาน รักษาศีล เจริญภาวนาเป็นนิตย์ ช่วงเข้าพรรษาทุกวันพระก็ถืออุโบสถศีลเหมือนคุณพ่อ แต่วันหนึ่งขณะอายุหกสิบกว่าปี ท่านสั่นหัวไปมา นั่งตัวสั่นเหมือนผีเข้า จำใครไม่ได้เลยแม้กระทั่งตัวเอง พูดคุยสื่อสารกับใครก็ไม่รู้เรื่อง หมอตรวจพบว่าป่วยเป็นโรคเส้นเลือดในสมองฝ่อ เบาหวาน ความดันสูง ต้องเข้าออกโรงพยาบาลเป็นประจำ ปัจจุบันอายุหกสิบห้าปี ลูกทำได้เพียงเล่าเรื่องบุญให้ท่านฟังแล้วให้ท่านสาธุ
ผู้เขียนเล่าว่าพี่สาวคนที่สองมีชีวิตครอบครัวที่ลำบากมาก เพราะสามีชอบดื่มเหล้าและเจ้าชู้ มีกิ๊กเรื่อยไป จนพี่สาวจับได้คาหนังคาเขาว่าไปมีภรรยาน้อยเป็นตัวเป็นตน ยังซ้ำไปสร้างบ้านมาอยู่กับภรรยาน้อยอีกด้วย พี่สาวเสียใจและช้ำใจมาก จึงตรอมใจ ร่างกายผ่ายผอม ป่วยกระเสาะกระแสะเรื่อยมา
ช่วงเพลงประจำเรื่องที่มีเนื้อร้องว่าอย่าทำเป็นห่วงใย ปากบอกสงสาร
ผู้เขียนเล่าว่าพาพี่สาวไปรักษากับร่างทรง ร่างทรงใช้สูตรเดิมคือเอาไข่ไก่คลึงไปคลึงมาตามตัว แล้วเอาไข่ไปตอกให้เลือดออก ในไข่มีตะปูและเส้นผม ครั้งละพันบาท หมอร่างทรงบอกว่าเธอโดนคุณไสยจากภรรยาน้อย หลังจากนั้นพี่สาวมีอาการดีขึ้นและสบายใจ แต่ไม่นานอาการก็หนักกว่าเดิม ผู้เขียนเล่าว่าครั้งนี้ต้องรักษาในโรงพยาบาลอีก หมอตรวจพบว่าพี่สาวป่วยเป็นมะเร็งในกระเพาะอาหาร หลังจากนั้นหมาที่บ้านก็เห่าหอนทุกวัน ข้าวของเครื่องใช้ในบ้านตกลงแตกเองโดยไม่มีใครเห็น และเล่าถึงน้องสาวคนสุดท้องซึ่งเป็นคนอารมณ์หงุดหงิดง่าย โมโหร้าย แต่ชอบทำบุญใส่บาตร และทุกครั้งก่อนใส่บาตรเธอจะโมโหหงุดหงิดก่อนเสมอ
ช่วงเพลงคั่นรายการเรื่องยักษ์ ที่ถามว่ารู้จักยักษ์กันดีไหม
ผู้เขียนเล่าว่าเคยเปิดร้านเสริมสวยและขายของชำอยู่ที่ลำปางระยะหนึ่ง ต่อมาปี 2534 ขณะอายุ 28 ปี มีเพื่อนชวนไปทำงานที่ประเทศญี่ปุ่นในร้านขายเครื่องดื่มแห่งหนึ่ง ขายเครื่องดื่มอย่างเดียวไม่มีบริการอื่น และในปี 2536 ได้พบรักแต่งงานกับสามีชาวญี่ปุ่น จนหันมาทำอาชีพนวดแผนโบราณถึงปัจจุบัน สามีเป็นลูกโทน พ่อเสียชีวิตตั้งแต่เขาอายุหกขวบ เหลือแม่เพียงคนเดียวที่ดูแลเขามาตั้งแต่เล็ก ผู้เขียนเล่าว่าหลังแต่งงานอยู่กันเป็นสามีภรรยาได้แค่สองปี หลังจากนั้นก็อยู่แบบพี่แบบน้อง เลิกความสัมพันธ์แบบสามีภรรยามาสิบกว่าปีแล้ว แต่ตัวเองรู้สึกเสมอว่าสามีเป็นเหมือนพี่ชาย เหมือนพระ เหมือนพ่อ เหมือนเพื่อน เหมือนน้อง และเหมือนลูกชาย ครูไม่ใหญ่ถามผู้ฟังว่ามีใครรู้สึกอย่างนี้บ้างไหม และว่าเขาให้ความคุ้มครองปกป้องและให้ความอบอุ่น
ผู้เขียนเล่าว่าสามีชอบและส่งเสริมให้ทำบุญในพุทธศาสนา และมาปฏิบัติธรรมด้วยกันที่ศูนย์ปฏิบัติธรรมโตเกียวตั้งแต่ปี 2538 เป็นประจำทุกวันอาทิตย์ ร่วมทำบุญกับทางศูนย์โตเกียวมาตลอด แรก ๆ สวดมนต์ไม่ได้คล่อง แต่หมั่นเพียรจนสวดได้คล่องและจำได้แม่นยำโดยไม่ต้องดูหนังสือ ทั้งยังชอบฟังหลวงพ่อเทศน์มาก ครูไม่ใหญ่บอกว่าเพิ่งเจอเคสแรกที่เป็นอย่างนี้ ผู้เขียนเล่าว่าสามีเคยไปฝึกฝนอบรมที่วัด และได้รับความเมตตาจากพระอาจารย์ พระมหาสมชาย ฐานวุฑโฒ ต่อมาช่วงที่ป่วย น้ำหนักลดลงอย่างรวดเร็วจาก 70 กิโลกรัม เหลือประมาณ 50 กิโลกรัม ลดไป 20 กิโลกรัม ร่างกายอ่อนเพลียไม่มีแรง ช่วงนี้ในไฟล์เสียงเพี้ยนสลับภาษาหลายจุด
ผู้เขียนเล่าว่าก่อนเข้ารักษาตัว เกิดเหตุการณ์กับสามีคือตกดึกจะนอนสะดุ้งผวาตลอด ยกแขนยกขาเหมือนมีอะไรมาฉุด แล้วบอกว่าเห็นสัตว์สี่เท้าตัวใหญ่เข้ามาทับทั้งตัวจนหายใจไม่ออก ดิ้นทุลักทุเล ต่อมาอาการหนักขึ้นเรื่อย ๆ จนต้องฟอกไตวันเว้นวัน สามีอึดอัดมากและบ่นกับผู้เขียนเสมอว่าอยากหาย ไม่อยากตาย และอยากกลับไปบวช ผู้เขียนเล่าว่าสามียังกังวลจึงไปปรึกษาหมอว่าทำอย่างไรจึงจะหาย หมอแนะว่าต้องเปลี่ยนไต เขาจึงมีความหวังขึ้นมา ไปหาแม่ของเขาแล้วพูดว่าแม่ครับ ผมขอไตข้างหนึ่งได้ไหม ถ้าได้ผมจะหายเป็นปกติเหมือนคนทั่วไป แม่ตอบว่าหัวอกแม่ ถ้าให้แล้วแม่ต้องลำบากใช่ไหม จึงไม่ให้ เมื่อผิดหวังจากคุณแม่แล้วจึงมาขอจากภรรยา
ผู้เขียนเล่าว่าสามียังช่วยงานแปลที่ศูนย์โตเกียวจนถึงปัจจุบัน ถึงทุกวันนี้แม้จะฟอกไตวันเว้นวัน เขายังเอางานกรณีศึกษามาแปลเป็นภาษาญี่ปุ่นด้วย ส่วนสุขภาพของผู้เขียนเองก็ไม่แข็งแรง เหนื่อยง่าย ปวดตามเนื้อตัว ตามคอ แขนและขา และมีอาการชาตลอด หมอบอกว่าเป็นโรคกระดูกทับเส้นประสาทที่คอ และทำงานหนักไม่ได้เพราะอาจปวดจากโรคมดลูกบวม แต่ทุกวันนี้ยังต้องทำงานหนักหาเงินเลี้ยงครอบครัวขณะที่สามีป่วยหนักขึ้นเรื่อย ๆ ตัวเองก็รักษาตัวทุกวิธีเพื่อให้อาการทุเลา แต่ก็ไม่ละทิ้งการสร้างบารมีเลย ครูไม่ใหญ่ให้กำลังใจว่าอยากให้ลูกสู้ ทุกคนขอเป็นกำลังใจให้ลูกและพ่อบ้านสู้ชีวิตต่อไป เหมือนยอดหญิงที่ไม่ยอมแพ้
ช่วงเพลงให้กำลังใจ มีเนื้อร้องว่าต้องเคยผ่านร้อนผ่านหนาว และพลังแกร่งกล้าที่ฝังอยู่ในจิตใจลึก ๆ มานาน
ผู้เขียนตั้งคำถามว่าบุพกรรมใดทำให้คุณพ่อป่วยและปัสสาวะทุกครั้งมีก้อนหินเล็ก ๆ ปนออกมา บุญจากการทำบุญและการถืออุโบสถศีลจะช่วยท่านได้ไหม บุพกรรมใดทำให้คุณแม่มีอาการป่วยเหมือนผีเข้า เป็นโรคเส้นเลือดในสมองฝ่อ ความดัน เบาหวาน และจำใครไม่ได้เลย และบุพกรรมใดทำให้พี่สาวคนที่สองต้องช้ำใจเพราะสามีเจ้าชู้ เธอตายเพราะเหตุใด เพราะมะเร็งในกระเพาะหรือโดนคุณไสย คำถามต่อว่าหลังพี่สาวตายได้มาทำของหล่นแตกที่บ้านหรือไม่ ได้รับบุญที่อุทิศไปให้หรือไม่ ทำไมน้องสาวคนเล็กจึงเป็นคนเจ้าโทสะ ผลบุญผลกรรมของการโมโหก่อนและหลังทำบุญแตกต่างกันอย่างไร บุพกรรมใดสามีจึงกำพร้าพ่อมาตั้งแต่เด็ก ทำไมจึงศรัทธาการบวชและชอบศึกษาพระพุทธศาสนาทั้งที่เป็นชายญี่ปุ่น บุพกรรมใดทำให้เจ็บป่วยด้วยโรคไตวายและความดัน ถ้าผู้เขียนบริจาคไตให้เขาจะดีหรือไม่ บุญที่แปลกรณีศึกษาจะช่วยตัดรอนกรรมได้ไหม และทั้งสองจะได้ไปดุสิตบุรีวงบุญพิเศษเขตบรมโพธิสัตว์หรือไม่
เริ่มเฉลย ช่วงต้นของการเฉลยเรื่องคุณพ่อในไฟล์เสียงเพี้ยนมากจนจับใจความไม่ได้ครบ จับได้ว่าเกี่ยวกับก้อนหินเล็ก ๆ และวิบากกรรมเรื่องการฆ่าสัตว์ตัดชีวิต ส่วนที่ชัดคือให้สั่งสมบุญและอธิษฐานจิตขอให้ได้เจอหมอดี ยาดี และให้หายจากโรคนี้ เฉลยว่าคุณแม่มีอาการป่วยเหมือนผีเข้า เป็นโรคเส้นเลือดในสมองฝ่อ ความดันสูง เบาหวาน และจำใครไม่ได้ เพราะกรรมที่เคยโกหกในหลาย ๆ โอกาสมารวมกัน เช่นโกหกในการค้าขายและโกหกพ่อแม่ ให้สั่งสมบุญให้มาก ๆ บุญจะไปตัดรอนวิบากกรรมให้หนักเป็นเบา แต่คงจะหายยากเพราะกรรมส่งผลยังหนักอยู่
เฉลยว่าพี่สาวคนที่สองมีสามีเจ้าชู้ต้องช้ำใจ เพราะเป็นเศษกรรมเจ้าชู้ของเธอเอง ตอนที่เคยเกิดเป็นผู้ชายเจ้าชู้มามาก ส่วนสาเหตุการตายคือตายเพราะมะเร็งในกระเพาะเป็นหลัก การุณยฆาตเป็นส่วนเสริม และย้ำว่าการเอาไข่ไปคลึงตัวนั้นไม่ได้ผล ไม่เกิดประโยชน์ ที่จริงไม่ได้ตายเพราะโดนคุณไสย เฉลยว่าช่วงแรกพี่สาวยังรับไม่ได้จากการตาย ยังไม่ยอมรับว่าตายแล้ว จึงได้มาทำของหล่นแตกในบ้านจริง ๆ แต่เมื่อได้รับบุญกุศลที่อุทิศไปให้ก็ทำให้มีสภาพดีขึ้น ใจสงบขึ้น ยอมรับว่าตายแล้ว แต่ก็ยังอยู่ที่บ้าน
เฉลยว่าน้องสาวเป็นคนเจ้าโทสะทั้งก่อนและหลังทำบุญ เพราะติดนิสัยเป็นเทวดาสายยักษ์มาหลายชาติ จึงมีนิสัยมักโกรธ ผลบุญผลกรรมของการโมโหทั้งก่อนและหลังทำบุญคือจะต้องไปเกิดเป็นยักษ์อีก แต่จะเป็นยักษ์ที่มีระดับขึ้น คือยักษ์ไฮโซ ยักษ์รวย ยักษ์สวย ด้วยบุญที่ทำด้วยจิตที่มักโกรธ และย้ำว่าถ้าแก้ไขได้เด็ดขาดก็มีสิทธิ์ไม่ต้องเป็นยักษ์ เฉลยว่าสามีกำพร้าพ่อมาตั้งแต่เด็ก เพราะในอดีตชาติเคยทะเลาะกับบิดาถึงขนาดพูดพล่อยว่าชาติต่อไปขออย่าได้มีพ่ออย่างนี้อีก ตอนนั้นเขายังเป็นวัยรุ่น วิบากกรรมนี้จึงมาส่งผล ส่วนที่เขามีใจศรัทธาในการบวชและชอบศึกษาพระพุทธศาสนา เพราะในอดีตเคยบวชระยะสั้นกับหมู่คณะมาเป็นส่วนใหญ่ บวชระยะยาวมีแต่น้อยชาติกว่า จึงติดอัธยาศัยนี้มา
เฉลยว่าสามีเจ็บป่วยด้วยโรคไตวายและโรคความดัน เพราะกรรมในอดีตเคยเป็นพ่อค้าที่มักโกงตาชั่ง และมักขายของที่มีคุณภาพไม่ดีบ้าง ของปลอมบ้าง สอดไส้ปนกับของดีของแท้อยู่เป็นประจำ รวมกับกรรมฆ่าสัตว์ตัดชีวิตมารวมส่งผล แต่เขามีบุญพอที่จะดีขึ้นในระดับที่จะได้สร้างบารมีต่อไป จึงให้สั่งสมบุญทั้งทาน ศีล ภาวนาให้มาก อย่าไปกังวล บุญจะไปตัดรอนวิบากกรรมให้หนักเป็นเบา เฉลยว่าผู้เขียนไม่ได้มีกรรมเกี่ยวกับเรื่องไตร่วมกับสามี บุญจะมีสำหรับตัวผู้เขียนเองและเขาก็จะได้สร้างบารมีต่อไป แต่ต้องรักษาสุขภาพของตัวเองให้ดีทั้งคู่ ส่วนเรื่องจะบริจาคไตหรือไม่ ให้ไปตัดสินใจกันเองโดยปรึกษาคุณหมอ
เฉลยว่าอาการที่สามีชอบนอนสะดุ้งผวา ยกแขนขาเหมือนมีอะไรมาฉุด และบอกว่าเห็นสัตว์สี่เท้าตัวใหญ่มาทับทั้งตัวจนหายใจไม่ออก เกิดจากธาตุวิปริตที่สุขภาพร่างกายเขาไม่แข็งแรง ประกอบกับภุมเทวามาเลี้ยงในขณะนอนหลับ จึงมีอาการดังกล่าว แต่ไม่ได้มีตัวอะไรมาทับจริง เฉลยว่าที่ผู้เขียนรู้สึกว่าสามีคือลูกชายเสมอ เพราะในอดีตหลาย ๆ ชาติเขาเคยเป็นสามีเหมือนชาติปัจจุบัน และอีกหลาย ๆ ชาติก็เคยเกิดเป็นลูกชายของผู้เขียนจริง ๆ โดยเกิดเป็นลูกชายมากกว่าเป็นสามี ทั้งในปัจจุบันผู้เขียนก็ดูแลเขาด้วย ความรู้สึกลึก ๆ จึงเป็นเช่นนั้น
ท่องบทประจำวันว่าสิ่งที่ต้องสั่งสมคือบุญกุศล สิ่งที่ต้องแสวงหาคือพระรัตนตรัยภายใน เป้าหมายชีวิตคือที่สุดแห่งธรรม ที่พักระหว่างทางคือดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์
ช่วงเพลงคั่นรายการก่อนถึงช่วงอธิษฐานแบ่งบุญและปิดรายการ
อธิษฐานอวยพรให้ทุกคนได้บุญได้บารมี เข้าถึงพระธรรมกายกันทุกคน และขอแบ่งบุญนี้ให้กับนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทุกบ้านทุกคนทั่วโลก ช่วงนี้เสียงในไฟล์เพี้ยนสลับภาษาหลายจุด
ท่องคำขวัญว่าพุทธบุตรต้องเป็นหนึ่งเดียวกันเหมือนดวงตะวันที่มีดวงเดียว พุทธบริษัทสี่ต้องเป็นหนึ่งเดียวกัน เรื่องส่วนตัวให้วางอุเบกขา เรื่องพระศาสนาให้เอาอุเบกขาวาง จิตสดใสเมื่อใจสิ้นระแวง และธรรมกายคือพระในตัวคุณ แล้วชวนพร้อมใจกันสวดสรรเสริญคุณของพระรัตนตรัย โดยหันลำโพงไปทางภาคใต้ของผืนแผ่นดินไทยและสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้