ศูนย์กลางกายฐานที่ 7

บอกว่าเราทุกคนกำลังสั่งสมลักษณะมหาบุรุษ แม้ได้เพียงประการเดียวชีวิตก็สดชื่นแล้ว ยกตัวอย่างอุณาโลมกลางหน้าผากที่อยู่ระหว่างคิ้วกับกรอบหน้า ทำให้ดูเด่นจนคนมากราบไหว้ แต่ย้ำว่านั่นไม่ใช่ตาที่สาม เพราะตาที่สามที่สำคัญนั้นอยู่ที่ศูนย์กลางกายฐานที่เจ็ด ไม่ได้อยู่ตรงหน้าผาก

สอนว่าวันนี้เป็นวันพระต้องนึกถึงพระภายในเพื่อให้ใจอบอุ่นมั่นใจ ใจที่เตร็ดเตร่ออกไปข้างนอกยาวนานจะไม่มีพลังเลย วันใดที่ใจกับกายรวมกันเป็นหนึ่งเดียวกันตรงศูนย์กลางกายฐานที่ 7 ตำแหน่งแห่งความสมปรารถนา วันนั้นเราจะเป็นมนุษย์มหัศจรรย์ที่พบความสุขยิ่งใหญ่อย่างที่ไม่เคยเจอ มีพลังเหลือเฟือ มีกำลังใจอยากทำความดีทุกหนทุกแห่ง ไม่มีเงื่อนไขข้ออ้างที่จะเป็นอุปสรรคกับการทำความดี ใจจะตั้งมั่นสงัดจากกามและบาปอกุศล และรู้แจ้งเรื่องราวความจริงของชีวิต แต่วันนี้เรายังไม่รู้จักเพราะใจติดในรูป เสียง กลิ่น รส สัมผัส ธรรมารมณ์ ที่ดึงใจออกไปข้างนอก

ครูไม่ใหญ่แทรกว่าเรื่องนี้จะไปแก้ได้ยังไง ยาก ตรงที่นักธุรกิจใหญ่ นักการเมือง คนพวกนี้ไปทำแบบนี้ การแก้ปัญหาสังคมจึงยาก และสรุปว่ามันต้องเริ่มต้นที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 ของทุก ๆ คน

บอกว่าทุกศาสนาสอนให้มุ่งแสวงหาสันติสุขและความบริสุทธิ์ แต่ไม่รู้ว่าความบริสุทธิ์อยู่ตรงไหนและจะเข้าถึงได้อย่างไร จนมีการมาตรัสรู้ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ความรู้นี้จึงถูกเปิดเผยออกมาเหมือนเผยผิวใสไล่ผิวเสีย เปิดเผยความสุขไล่ความทุกข์ให้กระเจิงไปด้วยการทำใจหยุดนิ่ง แล้วย้ำว่าให้นั่งทำตัวสบาย ๆ อย่าเครียดเกินไป นั่งนอนยืนเดินอยู่ในศูนย์กลางกาย

ตอบว่าของที่คล้ายไข่ ดูนิ่มแต่แข็ง และมีแสงในที่มืดนั้น เป็นหินธรรมชาติชนิดหนึ่งที่เอามาเจียระไนเป็นรูปไข่ ไม่ใช่ของอัศจรรย์ ให้เก็บไว้เป็นบริกรรมนิมิตวางไว้ที่ศูนย์กลางกายจะดีกว่า ส่วนลูกกลมสามลูกที่เกิดขึ้นในโถที่ใส่รูปปั้นพญานาคเป็นลูกแก้วธรรมดาที่มีคนเอามาใส่ เหมาะจะใช้เป็นบริกรรมนิมิตซึ่งจะทำให้เจอของจริงสักวันหนึ่ง พญานาคไม่ได้มีอยู่แถวนั้น เป็นเรื่องการสร้างศรัทธาของคนทรง สมบัติต่าง ๆ ก็ไม่ใช่ของมีราคามากมายเพราะเป็นเพียงของที่คล้ายของจริง

สามเณรเล่าว่าแม้เจ็บป่วยเพราะอากาศเปลี่ยน เดี๋ยวร้อนเดี๋ยวหนาว แต่กายที่เจ็บป่วยก็ไม่เป็นอุปสรรคต่อความสว่างภายในเลย ครูไม่ใหญ่เสริมว่าคล้าย ๆ กับกายส่วนกาย ใจส่วนใจ กายป่วยก็ป่วยไปแต่ใจไม่ป่วย ต่างจากก่อนหน้าที่ป่วยนิดก็เป็นป่วยมาก เจ็บนิดก็เป็นเจ็บมาก สามเณรเล่าว่าเวลาทำภารกิจ ถ้าลองย้ายใจออกจากตรงกลางจะรู้สึกอึดอัดขึ้นมาทันที ทำให้รู้ตัวว่าหลุดจากกลางแล้ว เพราะที่อื่นไม่เย็นและไม่เป็นสุข พอกลับมาหยุดตรงกลางก็ชุ่มเย็นเป็นสุข ความเย็นภายในเอิบอาบมาถึงเนื้อหนัง ไม่เหมือนแอร์ ไม่เหมือนน้ำแข็งหรือผ้าเย็น ภาษามนุษย์มีถ้อยคำจำกัดจะอธิบาย และบอกว่าใจจริงไม่อยากลาสิกขาเลยเพราะรักผ้าเหลืองมาก

ชี้ว่าคนในบ้านเดียวกันยังคุยกันไม่รู้เรื่อง บ้านเรือนเคียงกัน หมู่บ้าน ตำบล จังหวัด ประเทศก็เป็นเช่นนี้ ที่ที่จะสื่อสารกันได้ต้องไปอยู่ ณ จุดเดียวกันคือกลางกาย ซึ่งเป็นชุมทางของมุมทั้งสี่ ทำใจนิ่ง ๆ ตรงนั้นแล้วจะเห็นตะวันออกกลางกาย เป็นตะวันเที่ยงที่ไม่มีตะวันตกและไม่มีสุริยคราส เมื่อเข้าถึงจุดเดียวกันการสื่อสารก็จะเกิดขึ้น

เล่าว่ากัลยาณมิตรผู้ดูแล (Whisper ถอดชื่อว่า "คุณเปเล่" สลับกับ "เบเล่" ยังไม่ยืนยัน) เริ่มแนะนำการฝึกสมาธิที่ศึกษาจาก DMC ให้ชาวโซโลมอน โดยบอกตำแหน่งศูนย์กลางกายฐานที่ 7 เหนือสะดือสองนิ้วมือ ให้นึกดวงแก้วกลมใสและภาวนาสัมมาอะระหัง ลืมเรื่องครอบครัวและงานเหมือนอยู่คนเดียวในโลก จนทุกคนขอให้จัดปฏิบัติธรรมทุกสัปดาห์ และนัดเป็นวันพุธ

เรียนเชิญทุกท่านนั่งหลับตาเจริญสมาธิภาวนา ทำใจให้หยุดนิ่งดิ่งเข้าสู่ภายในที่ศูนย์กลางกาย แล้วตรึกถึงบุญกุศลและแผ่เมตตา หลับตาเบา ๆ ผ่อนคลาย ปรับร่างกาย ทำความรู้สึกว่าอยู่ในที่โล่งกว้างคล้ายอวกาศ ปล่อยวางทุกเรื่องในโลก ให้ใจมุ่งตรงต่อนิพพาน เส้นทางไปนิพพานคือทางสายกลาง อริยมรรคมีองค์แปด ไม่ได้อยู่นอกตัว อยู่ที่ศูนย์กลางกายฐานที่เจ็ด เหนือสะดือสองนิ้วมือ เป็นที่ตั้งของดวงธรรมและพระธรรมกาย จะดับกิเลสได้ต้องอาศัยพระธรรมกาย ใจมาจรดศูนย์กลางกายก็ได้ชื่อว่าเข้าสู่หนทางนิพพานแล้ว

ครูไม่ใหญ่ขยายความสปอตว่าคนแสวงหาไปเรื่อย เข้าใจว่าทรัพย์จะทำให้ชีวิตสมบูรณ์ก็ไม่ใช่ ไปเที่ยวทะเล น้ำตก ต่างประเทศก็ไม่ใช่ สุดท้ายรู้ว่าสิ่งที่แสวงหาอยู่ตรงนี้ คือศูนย์กลางกายฐานที่ 7 เหนือสะดือสองนิ้วมือ ได้ยินเพียงคำนี้ก็ถือว่ามีบุญหู บุญตา บุญใจแล้ว ถ้าไม่มีคนบอก Know How นี้ บางทีหากันจนตายฟรี เกิดมาหาใหม่ก็ตายฟรีซ้ำนับภพนับชาติไม่ถ้วน แค่รู้ว่าอยู่ตรงนี้ก็เข้าถึงความสุขที่ยิ่งใหญ่ได้ ดังที่จะได้ฟังจากผลการปฏิบัติธรรมของแอน หัว ทิ เล

พรรษาที่ผ่านมาเรียกคืนไม่ได้ แต่วันนี้เป็นวันเข้าพรรษาวันแรก หลวงพ่ออยากให้ลูกทุกคนเริ่มต้นชีวิตใหม่ในเพศสมณะที่สมบูรณ์ จำพรรษาทั้งภายนอกตามขอบเขตที่กำหนด และจำพรรษาภายในคือใจอยู่ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 ร่วมกับพระภายใน สิ่งนี้ได้บอกญาติโยมผ่าน DMC ทั่วโลกแล้ว พระยิ่งต้องทำให้เข้มข้นกว่า เพราะเราคือหนึ่งในพระรัตนตรัย

พรรษานี้เป็นพรรษาแห่งการติวเข้ม ให้ร่วมมือโดยจำพรรษาทั้งภายนอกและภายใน จะพึ่งคนอื่นไม่ได้ ที่พึ่งแท้จริงคือตัวเองเมื่อใจหยุดนิ่งอยู่ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 เท่านั้น ให้ขวนขวายทำความเพียรให้เข้าถึงธรรมกาย ห่างไกลข้าศึกของกุศล อย่าประมาท เอื้อเฟื้อต่อพระธรรมวินัยและกฎเกณฑ์หมู่คณะ รักษากันและกัน ให้กำลังใจซึ่งกันและกันจนไม่มีใครมาตัดกำลังใจได้

พระรัตนตรัยอยู่ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 กลางท้องเหนือสะดือขึ้นมาสองนิ้วมือ ให้ผู้มาใหม่นึกว่าภายในตัวโล่งกลวงเหมือนท่อแก้วใส กำหนดเส้นด้ายสองเส้นตัดกันเป็นกากบาทกลางท้อง เหนือจุดตัดขึ้นมาสองนิ้วมือเป็นจุดเล็กใสเหมือนดวงดาว คือศูนย์กลางกายฐานที่ 7 ที่ซ้อนสถิตของพระธรรมกาย กายแก้วใสอันเป็นแหล่งรวมแห่งปัญญา การจะเข้าถึงต้องทำใจให้หยุด โดยกำหนดบริกรรมนิมิตเป็นดวงกลมใสเหมือนเพชรไม่มีขีดข่วน วางไว้ที่ศูนย์กลางกาย พร้อมภาวนาสัมมาอะระหังเหมือนเสียงดังออกมาจากกลางกาย เมื่อหยุดถูกส่วนดวงใสจะปรากฏแจ่มเหมือนพระจันทร์วันเพ็ญ แล้ววางคำภาวนา ต่อด้วยช่วงนั่งเงียบราวสองนาทีครึ่ง

สอนว่าต้องพัฒนากาย วาจา ใจ ให้ใสสะอาดบริสุทธิ์ ด้วยการตรึกระลึกนึกถึงองค์พระไว้ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 ทั้งตอนหลับตา ลืมตา นั่ง นอน ยืน เดิน ให้เห็นท่านใสแจ่มอยู่ตลอดเวลา เพื่อให้ใจอยู่กับท่านได้ตลอด

ย้ำหลักว่าขึ้นต้นอะไรก็ได้แต่ต้องลงท้ายที่ศูนย์กลางกาย ชมว่าเก่ง แล้วบอกว่าวันคืนผ่านไปเร็วมาก ถามว่าผ่านไปกี่วันแล้ว มีเสียงตอบว่า 10 วัน จากนั้นทักทายลูกพระธรรมทายาทว่าดูและฟังกันอยู่หรือเปล่า