ep046 ผังเวลา 63 ช่วง
อุทิศบุญ (111) ธุดงค์ปีใหม่ 2549 (94) อธิษฐานจิต (79) เสาแก้วพันปี (69) ดุสิตบุรี (67) หยุดใจนิ่ง (52) มหาวิหารพระมงคลเทพมุนี (50) วงบุญพิเศษ (49) โชติกเศรษฐี (48) ภุมเทวา (47) กองเสบียง (45) อัญเชิญจักรแก้ว (44) ชฎิลเศรษฐี (42) องค์พระในกลางกาย (42) กัลยาณมิตร (41) ใจใส (39) มหาทุคตะ (33) หลวงปู่วัดปากน้ำภาษีเจริญ (33) อนุโมทนาบุญ (33) มรณานุสติ (30) เร่งเสาแก้วพันปี 300 ต้น (30) ทบทวนบุญ (28) ขออะไรก็ขอเถิด อย่าขอหมอลำ (25) เมณฑกเศรษฐี (24) พระเจ้าจักรพรรดิ (23) จักรแก้ว (22) ยมโลก (20) วิมานทอง (19) พระสารีบุตร (18) คตินิมิต (17) บำเพ็ญสมณธรรม (17) กฐินบรมมหาจักรพรรดิ 2548 (16) สามเณรบัณฑิต (16) ปีใหม่ 2549 (15) รัตนะเจ็ด (15) ที่สุดแห่งธรรม (14) พระอรหันต์ (14) เจ้าภาพ (12) วัดปากน้ำภาษีเจริญ (11) ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 (11) กรรมนิมิต (10) ญี่ปุ่น (10) รวยปุ๊บปั๊บ (10) การะวริยะเศรษฐี (9) บุญชัย เบญจรงคกุล (9) มหาปูชนียาจารย์ (9) ปุณณเศรษฐี (8) ร่างทรง (8) สั่งสมบุญทุกวัน (8) ทานศีลภาวนา (6) บิณฑบาต (6) บุญไม่มีขาย (6) ปิดอบายไปสวรรค์ (6) สายสมบัติ (6) ชมรมพุทธศาสตร์สากล (5) ความฝันก่อนตั้งท้อง (4) ต้นกัลปพฤกษ์ (4) สมบัติใต้ดิน (4) ไถนาเป็นทองคำ (4) กุมภัณฑ์ (3) ของคล้ายไข่ไก่เรืองแสง (3) จุดประทีป (3) ถวายการรักษาหลวงปู่ (3) พระธาตุจากสำลี (3) สายบุญกับหมู่คณะ (3) หลักวิชาการทำบุญ (3) อาหารปรุงด้วยปลาตะเพียน (3) อู่ทะเลบุญ (3) กุลธิดา (2) คุณย่ามาเข้าฝัน (2) ตักบาตรวันปีใหม่ (2) ถวายมหาทาน (2) นำสื่อธรรมะไปศูนย์ต่างประเทศ (2) น้ำตาไหลข้างเดียว (2) บริกรรมนิมิต (2) บวชเจ็ดขวบ (2) ปีแพะ (2) ฝึกจิต (2) ศูนย์ออสเตรเลีย (2) สามีดื่มเหล้าสูบบุหรี่ (2) โรงพิพากษายมโลก (2) ไข่พญานาค (2) กลัวไสยเวท (1) ขายที่ดินได้ (1) คนทรงจัดฉาก (1) คุณตาแพทย์พลเรือจัตวา (1) คุณยายเสียชีวิตวัย 91 ปี (1) คุณย่าจากไปวัย 91 ปี (1) คุณย่ารักความสะอาด (1) คุณแม่สามี (1) งูใหญ่มีหงอน (1) จิตตคหบดี (1) จิตประกอบด้วยเมตตา (1) ช่างศรดัดลูกศร (1) ช่างไม้ทำล้อเกวียน (1) ตายในขณะหลับ (1) ทหารพระราชาออกบวช (1) ทารกในครรภ์มาธุดงค์ (1) ที่ดิน 60 ไร่ (1) นรกไม่ได้อยู่ในใจ (1) นับวันถอยหลัง (1) นางตะเคียน (1) นึกบุญไม่ออก (1) บทประจำวัน (1) ผู้มีบุญอายุน้อยที่สุด (1) ผู้มีบุญอายุมากที่สุด (1) ผู้มีบุญในกาลก่อน (1) ฝนรัตนชาติตกท่วมบ้าน (1) ฝันเดินใต้น้ำเห็นดอกบัว (1) ฝันเห็นทับทิมแดง (1) พญานาคเฝ้าสมบัติ (1) พระยายมราช (1) พิธีขุดสมบัติใต้ดิน (1) มัจจุราชให้โอกาส (1) ยังไม่พร้อมที่จะตาย (1) ยุคนี้โลเทค (1) รูปปั้นพญานาค (1) ลูกสาวคนเล็ก (1) ลูกสาวคนโต (1) ลูกแก้วธรรมดา (1) สวนยาง (1) สำลีเปล่า (1) หมอหลวงประจำองค์ (1) หลงงมงายไสยเวท (1) อธิษฐานหน้าพระพุทธรูป (1) อย่าดื้อไม่ยอมรวย (1) อุปกรณ์สร้างบารมี (1) เด็กหญิงนามิ (1) เทวโลกหนึ่งพุทธันดร (1) เสบียงข้ามวัฏสงสาร (1) เหมืองไขน้ำ (1) แก้วสารพัดนึก (1) แพะทองคำกายสิทธิ์ (1) โทษภัยของเหล้าบุหรี่ (1) ใจติดผูกพันลูกหลาน (1) ไม่ผิดหวังในสิ่งที่ปรารถนา (1) ไม่มีอาถรรพ์ (1)
กล่าวคาถาสำเร็จว่าแม้มืดตื้อมืดมิดก็มีสิทธิ์เข้าถึงธรรม คำขวัญเมื่อเราสว่างโลกก็สว่างด้วย และเนื้อนาบุญสี่ระดับ คือมหาธรรมกายเจดีย์ของโลก มหาจุฬามณีของสวรรค์ พระในบ้านของครอบครัว และพระในตัวของเรา
ทบทวนการบ้าน 10 ข้อทีละข้อ ตั้งแต่เอาบุญไปฝากคนที่บ้าน จดบันทึกผลการปฏิบัติธรรม ก่อนนอนนึกถึงบุญที่สั่งสมมาทั้งหมด หลับและตื่นในอู่ทะเลบุญ ตื่นแล้วรวมใจเป็นหนึ่งกับองค์พระหนึ่งนาที ทุกหนึ่งชั่วโมงหยุดใจหนึ่งนาทีที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 นึกถึงดวงหรือองค์พระในทุกกิจกรรม จนถึงสร้างบรรยากาศด้วยรอยยิ้มและปิยวาจา
วันนี้เป็นวันที่ 75 นับจากวันออกพรรษา เหลืออีก 192 วันจะเข้าพรรษาอีกครั้ง และวันนี้เป็นวันสุดท้ายของปี แล้วทบทวนว่าเราเกิดมาทำพระนิพพานให้แจ้ง แสวงบุญ สร้างบารมี พระนิพพานอยู่ภายในตัวเรา เริ่มต้นที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 ด้วยการทำใจหยุดนิ่งเฉย ๆ พร้อมย้ำว่าต้องศึกษาไว้เพราะความผิดพลาดเป็นอันตราย มีอบายภูมิรองรับอยู่
บอกล่วงหน้าว่าวันนี้มีเรื่องราวกฎแห่งกรรมที่ครูไม่ใหญ่ตั้งชื่อใหม่ว่า ขออะไรก็ขอเถิด อย่าขอหมอลำ ทั้งที่เจ้าของจดหมายเขียนมาเป็นอีกชื่อหนึ่ง และวันนี้ยังมีช่วงทบทวนบุญพิธีอัญเชิญจักรแก้วและจุดประทีปบูชาพระผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย
ช่วงพักให้แต่งเนื้อแต่งตัวให้เรียบร้อย มีเสียงร้องชวนว่ายิ้มกันทุกวันอย่าเก็บไว้ แล้วถามตอบว่ายิ้มกันไปทั่วโลกแล้วหรือยัง ปิดท้ายด้วยการย้ำว่าต้องนำรอยยิ้มมาปรากฏบนใบหน้าทั้งในบ้านและนอกบ้าน
ถามนักเรียนว่าใครไปร่วมพิธีอัญเชิญจักรแก้วประดิษฐานที่หน้ามหาวิหารของพระผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย แล้วให้สาธุตามลำดับว่าใครทำบุญทุกวันทั้งปี เกือบทุกวัน ขาดหนึ่งวัน หนึ่งอาทิตย์ หรือเกินหนึ่งอาทิตย์ พร้อมย้ำว่าพรุ่งนี้เป็นปีใหม่แล้ว อย่าให้ขาดอีก
บอกว่าไม่มีที่ไหนในโลกที่นับวันถอยหลังตั้งแต่วันปีใหม่ว่าใครสั่งสมบุญทุกวัน มีที่โรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาแห่งเดียว เพราะอยากให้นักเรียนทั่วโลกสั่งสมบุญให้ถูกหลักวิชชาสมกับที่เกิดมาเป็นมนุษย์ และเพราะยังต้องเดินทางไกลไปสู่ที่สุดแห่งธรรม ชีวิตเราไม่ควรลำเค็ญเหมือนชาตินี้ ต้องมีอุปกรณ์ในการสร้างบารมีให้พร้อมเหมือนผู้มีบุญในกาลก่อน ยกคำที่ว่าอย่าดื้อไม่ยอมรวยเสียเลย แต่ไม่เอารวยฟรีที่มีทรัพย์แล้วไม่รู้จะทำอะไร ทางเดียวคือสั่งสมบุญอย่างสม่ำเสมอ
ตั้งกติกาว่าถามแล้วต้องตอบ ตอบผิดไม่เป็นไรแต่ห้ามไม่ตอบ ใครไม่ตอบต้องสร้างเสาแก้วพันปีหนึ่งต้น ต้นละหนึ่งร้อยบาท แล้วทบทวนมินิซีรีส์ผู้มีบุญในกาลก่อน ท่านที่หนึ่งคือชฎิลเศรษฐีที่มีภูเขาทองอยู่หลังบ้านและมีจอบเพชรตักไม่พร่อง ท่านที่สองคือโชติกเศรษฐีที่มีสมบัติจักรพรรดิตักไม่พร่อง มีปราสาทแก้ว มีต้นกัลปพฤกษ์ที่นึกได้สารพัด และมีขุมทรัพย์ทั้งสี่ที่ใครแย่งชิงไม่ได้ เพราะเคยถวายน้ำอ้อยแด่พระปัจเจกพุทธเจ้า ถวายพระคันธกุฎีสามหลัง และถวายรัตนะเจ็ดในสมัยพระวิปัสสีสัมมาสัมพุทธเจ้า
ท่านเมณฑกเศรษฐีมีขุมทรัพย์แพะกายสิทธิ์เป็นแพะทองคำที่บันดาลได้ทุกอย่าง ตัวโตขนาดช้าง ตัวเล็กก็ขนาดบัว ครูไม่ใหญ่แซวว่าวันนี้เป็นวันสุดท้ายของปีแพะ แล้วถามว่าท่านทำธุรกิจอะไร คำตอบคือทำบุญอย่างเดียว ต่อด้วยท่านที่สี่คือการะวริยะเศรษฐีที่มีสมบัติมากมาย ช่วงนี้เสียงในเทปขาดหายเป็นช่วง ๆ จึงได้ยินเพียงการถามย้ำว่าทำธุรกิจอะไร ทำบุญอะไร
ท่านที่ห้าคือเศรษฐีผู้ไถนาแล้วดินกลายเป็นทองคำ ครูไม่ใหญ่ถามว่าไปเรียนไฮเทคมาจากไหน เพราะยุคนี้ไถนาก็ยังเป็นดินอยู่ จึงถือว่ายุคนี้โลเทคเมื่อเทียบกับท่าน เหตุที่ทำได้เพราะเคยถวายอาหารแด่พระและอนุโมทนาบุญ ท่านที่หกคือจิตตคหบดี มหาเศรษฐีผู้เป็นที่เคารพสักการบูชาของเทวดาและมนุษย์ ท่านทำบุญอย่างเดียวคือถวายทานแด่พระอรหันต์ในสมัยพระกัสสปสัมมาสัมพุทธเจ้า
ท่านที่เจ็ดที่กำลังศึกษาอยู่คือมหาทุคตะ คนจนที่สุดในเมืองที่เปลี่ยนมาเป็นมหาเศรษฐีใหญ่ มีฝนรัตนชาติตกท่วมบ้าน เพราะถวายทานแด่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าองค์ปัจจุบันเมื่อสองพันห้าร้อยกว่าปีก่อน วันนี้เป็นตอนที่แปด แล้วสรุปว่าเรื่องบุญสำคัญมาก ครูไม่ใหญ่จึงจำเป็นต้องถามทุกวันว่าผ่านปีใหม่มากี่วันและใครสั่งสมบุญทุกวัน เพราะอยากให้นักเรียนมีบุญมีสมบัติเหมือนผู้มีบุญในกาลก่อนทั้งเจ็ดท่าน
ประกาศว่าผู้มีบุญที่มาธุดงค์ปีใหม่และมีอายุมากที่สุดในวันนี้คืออายุ 93 ปี ท่านยังช่วยตัวเองได้ ไม่ยอมให้ใครเข้าไปช่วยจนจำเป็น ครูไม่ใหญ่ชมว่าหัวใจเข้มแข็ง อันดับสามและสี่เป็นกัลยาณมิตรอายุ 86 ปี รายหนึ่งมาจากจังหวัดสงขลา ส่วนผู้มีบุญที่อายุน้อยที่สุดยังอยู่ในครรภ์อายุแปดเดือน ยังไม่ทราบเพศ ถามเป็นวันที่สามแล้ว รองลงมาเป็นเด็กชายอายุยี่สิบวันและเด็กหญิงอายุสองเดือนที่มาธุดงค์ด้วย
สารคดีเรื่องสิ่งที่บังเกิดขึ้นได้ยากในโลก อธิบายว่าจักรแก้วคือประธานแห่งรัตนะเจ็ด เป็นสมบัติคู่บุญของพระเจ้าจักรพรรดิที่มีอานุภาพมากที่สุด บันดาลความสุขความสำเร็จได้ตามความปรารถนา และได้จำลองลงมาให้ชาวโลกประจักษ์ถึงอานุภาพของพระพุทธศาสนาและวิชชาธรรมกาย
พิธีอัญเชิญจักรแก้วประดิษฐาน ณ ด้านหน้ามหาวิหารพระมงคลเทพมุนี ตรงกับวันเสาร์ที่ 31 ธันวาคม 2548 สาธุชนหลายหมื่นคนทั้งในและต่างประเทศมาร่วมบุญอย่างเนื่องแน่น เวลา 17 นาฬิกาพระราชภาวนาวิสุทธิ์นำนั่งสมาธิกลั่นใจให้ใสเพื่อเป็นภาชนะรองรับบุญใหญ่ เมื่อถึงเวลาพระเดชพระคุณหลวงพ่อกดปุ่มประกอบพิธี เจ้าภาพผู้มีบุญถือสายสมบัติสีขาวเชื่อมสายบุญบารมี แล้วจุดประทีปต่อกันไปนับหมื่นนับแสนดวงจนสว่างทั่วบริเวณ พร้อมใจกันสวดสรรเสริญพระมงคลเทพมุนี และจุดพลุขึ้นสู่ท้องฟ้าเฉลิมฉลอง
ปิดสารคดีด้วยการย้อนรำลึกภาพความปลื้มปีติของพิธีที่ทำมาตลอดปี ทุกอนุวินาทีเต็มไปด้วยบุญกุศลทั้งการทำทาน รักษาศีล และเจริญสมาธิภาวนา จึงเป็นทวีมหากุศลที่จะติดตามเป็นเสบียงเดินทางข้ามวัฏสงสารจนถึงที่สุดแห่งธรรม
ช่วงพักรายการมีเสียงเพลงและสปอตคั่น เสียงในเทปฟังไม่ชัดเป็นช่วง ๆ ก่อนจบด้วยสปอตที่บอกว่าดารามาชวนตักบาตรกันแล้ว
สั่งว่าคืนนี้อย่านอนดึก ให้เข้าไปดูดวงในกลางกายนับไปทีละดวง แล้วหลับอยู่ในอู่ทะเลบุญ เพื่อตื่นเช้ามาใส่บาตรด้วยความสดใส ประธานตักบาตรเช้าวันพรุ่งนี้คือกัลยาณมิตรบุญชัย เบญจรงคกุล ย้ำว่าจะทำความเพียรทำใจใสเหมือนทุกคืน เพื่อเปิดศักราชใหม่ให้เป็นปีของความสมปรารถนาด้วยการสั่งสมบุญ เพราะบุญนี้ไม่มีขาย อยากได้ก็ต้องทำเอง
เพลงที่ร้องว่าบุญไม่มีขาย อยากจะได้ก็ต้องทำเอง ตามพ่อตามแม่ไปวัดแล้วพระท่านจัดให้เราเอง บาปบุญมีจริง ทำบุญแล้วสบายใจ และสวรรค์อยู่ในอกนรกอยู่ในใจ
บอกว่าชอบใจเพลงนี้มากเพราะมาจากญี่ปุ่น แล้วทักทายเด็กที่มาไกลถามชื่อ ได้ชื่อว่านามิ ชมว่าน่ารักมากแต่ฟังไม่รู้เรื่อง ก่อนชวนดูสารคดีท่านมหาทุคตะตอนที่แปด
ทบทวนว่ามหาเศรษฐีผู้เคยเป็นมหาทุคตะ เมื่อได้ฝนรัตนชาติแล้วก็ถวายมหาทานแด่หมู่สงฆ์โดยมีพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นประมุข และสั่งสมบุญจนตลอดชีวิต เมื่อละโลกได้ไปบังเกิดในเทวโลกเสวยทิพยสมบัติตลอดหนึ่งพุทธันดร ต่อมาในสมัยพระสัมมาสัมพุทธเจ้าองค์ปัจจุบันมาเกิดในครรภ์ของธิดาคนโตในตระกูลอุปัฏฐากของพระสารีบุตร มารดาแพ้ท้องอยากถวายภัตตาหารที่ปรุงด้วยปลาตะเพียนแด่พระสงฆ์โดยมีพระสารีบุตรเป็นประธาน เมื่อทำตามแล้วอาการก็ระงับ และถวายทานทำนองนี้อีกถึงเจ็ดครั้ง
เมื่อเขามาเกิด คนในบ้านที่ไม่ฉลาดพูดไม่ค่อยรู้เรื่องกลับฉลาดและพูดรู้เรื่องขึ้น มารดาจึงตั้งชื่อว่าบัณฑิต อายุเจ็ดขวบเด็กชายบัณฑิตขออนุญาตมารดาบวชเป็นสามเณรกับพระสารีบุตร วันรุ่งขึ้นเวลาเย็นมารดาจึงนำไปพระวิหาร สามเณรน้อยตั้งใจฝึกตน อยู่ในโอวาทของพระอุปัชฌาย์ มีความเพียรสม่ำเสมอ ดูแลความสะอาดของพระวิหาร แล้วตามพระเถระไปบิณฑบาตในหมู่บ้านโดยอุ้มบาตรตามไปด้วย
ระหว่างทางสามเณรเห็นเหมืองจึงถามพระสารีบุตรว่าคืออะไรและใช้ทำอะไร ท่านตอบว่าเขาไขน้ำให้ไหลไปตามเหมืองเข้าไปในนาเพื่อเลี้ยงข้าวกล้า สามเณรถามต่อว่าน้ำมีจิตไหม ท่านตอบว่าไม่มี สามเณรจึงคิดว่าคนไขน้ำที่ไม่มีจิตให้ไปตามที่ต้องการได้ แล้วคนที่มีจิตใจแท้ ๆ ทำไมจะทำจิตของตนให้อยู่ในอำนาจและบำเพ็ญสมณธรรมไม่ได้
สามเณรเดินต่อไปเห็นช่างศรเอาลูกศรลนไฟแล้วเล็งด้วยหางตาดัดให้ตรง จึงถามว่าคนเหล่านี้เป็นใครทำอะไร และลูกศรมีจิตไหม พระเถระตอบว่าไม่มีจิต สามเณรจึงคิดว่าถ้าคนดัดลูกศรที่ไม่มีจิตให้ตรงได้ แล้วคนที่มีจิตแท้ ๆ ทำไมจะดัดจิตของตนไม่ได้
สามเณรถามถึงช่างไม้ที่เอาไม้มาถากแล้วต่อเข้าด้วยกันทำล้อเกวียน และถามว่าไม้เหล่านี้มีจิตไหม พระเถระไม่หงุดหงิดที่สามเณรซักถามมาก แต่ตอบด้วยจิตประกอบด้วยเมตตาว่าไม้ก็ไม่มีจิตเหมือนกัน สามเณรจึงคิดชัดขึ้นว่าควรกลับวัดไปบำเพ็ญสมณธรรมได้แล้ว
สามเณรเรียนพระเถระว่าถ้าท่านถือบาตรของตนได้ ผมจะขอกลับวัดไปบำเพ็ญสมณธรรม พระเถระไม่ถือสาที่สามเณรเพิ่งบวชแต่กล่าวว่าส่งมาสิสามเณร สามเณรคืนบาตรแล้วขอให้ท่านบิณฑบาตอาหารที่ปรุงด้วยปลาตะเพียนมาฝาก เมื่อพระเถระถามว่าจะไปเอาจากที่ไหน สามเณรผู้เกิดในตระกูลมั่งคั่งและไม่เคยผิดหวังในสิ่งที่ตนปรารถนาตอบว่า ถ้าไม่ได้โดยบุญของท่านก็จะได้โดยบุญของกระผม
ถามทบทวนโดยย้ำกติกาว่าใครไม่ตอบต้องเติมเสาแก้วพันปีหนึ่งต้น แล้วถามว่าสามเณรบัณฑิตคืออดีตมหาทุคตะในชาตินั้น มาเกิดในตระกูลใด ออกบวชเมื่ออายุกี่ขวบ คำตอบคือเจ็ดขวบ และไปอยู่กับพระสารีบุตรที่ชวนไปบิณฑบาตโดยให้สามเณรถือบาตร
ชี้ว่าสิ่งที่สามเณรเห็นคือเหมืองทางน้ำ ช่างดัดลูกศร และช่างไม้ถักไม้ทำล้อเกวียน เป็นสิ่งที่ชาวนา นายพราน หรือช่างไม้เองก็เห็นอยู่ทุกวัน แต่ไม่มีใครคิดอย่างสามเณรที่ถามพระสารีบุตรว่าทั้งสามอย่างมีจิตหรือไม่ แล้วคิดต่อว่าสิ่งที่ไม่มีจิตยังดัดได้ เราที่มีจิตทำไมจะดัดไม่ได้ ถามว่าแต่ละคนอายุเท่านี้เคยคิดอย่างสามเณรบ้างหรือไม่ ก่อนย้ำถึงประโยคเด็ดที่สามเณรบอกสเปคขอกับข้าวที่มีปลาตะเพียน และตอบพระสารีบุตรว่าถ้าไม่ได้ด้วยบุญของท่านก็ต้องด้วยบุญของสามเณรนี่แหละ จึงแปลว่าบุญสำคัญมากและบุญไม่มีซื้อขาย
เพลงที่ร้องว่าบุญไม่มีขายต้องทำเอง ตามพ่อตามแม่ไปวัด ทำบาปต้องตกกระทะ ทำบุญแล้วได้คืน และย้ำว่าไม่อยากฝันร้ายต้องสวดมนต์ไหว้พระ
แก้ความเข้าใจผิดว่านรกไม่ได้อยู่ในใจ แต่สวรรค์เป็นอีกภพหนึ่งและนรกก็เป็นอีกภพหนึ่ง แล้วเล่าถึงคนที่ครูไม่ใหญ่เคยรู้จัก ตอนเป็นมนุษย์เป็นผู้หลักผู้ใหญ่ที่คนนับหน้าถือตา เก่งเรื่องหลักวิชาการทำงาน แต่เรื่องหลักวิชาการทำบุญไม่ค่อยเข้าใจ ทำตามประเพณีเมื่อมีคนชวน งานทางโลกจะให้บริสุทธิ์บริบูรณ์ไม่ใช่ง่าย จึงมีดีบ้างไม่ดีบ้างคละกันไป ระหว่างที่เพลินกับงานก็เจ็บป่วยแล้วจากไปทันที
เล่าว่าเมื่อเดินทางไกลไปแล้วต้องไปยืนอยู่หน้าโรงพิพากษายมโลก มีเจ้าหน้าที่กุมภัณฑ์ตัวใหญ่จนท่านตัวสั่น เห็นคนมาจากนานาชาติ ยมโลกมีอยู่หลายแห่งไม่ใช่แห่งเดียว ตัวสั่นไม่ใช่เพราะหนาวแต่เพราะร้อน คอตกกลัวมากทั้งที่ตอนเป็นมนุษย์ใคร ๆ ก็กลัวท่าน ท่านจึงพยายามบอกหมู่ญาติที่ยังมีชีวิตอยู่ว่าต้องรีบทำบุญใหญ่ส่งไปให้ บอกวิธีไว้ครบแล้วแต่ยังไม่มีใครทำ ขณะนั้นก็เดินเข้าไปใกล้ปากประตูมากขึ้นและเจ้าหน้าที่เอ่ยเรียกชื่อไปเรื่อย ๆ
บรรยายว่าเมื่อเข้าไปในโรงพิพากษา ต้องเดินผ่านผู้ทำหน้าที่ที่รูปร่างน่ากลัว มีอาวุธยุทโธปกรณ์ประดับไว้ บรรยากาศร้อนอบอ้าว สองข้างทางมีเจ้าหน้าที่ยืนถือหอก แล้วคุกเข่าอยู่หน้าบัลลังก์โดยร่างกายปราศจากอาภรณ์ ผู้ที่นั่งบนบัลลังก์เป็นกุมภัณฑ์ ไม่มีเขาและไม่มีหัวกะโหลกห้อย เป็นธรรมาธิบดีหรือพระยายมราช คำถามแรกว่าชื่ออะไรก็ตอบไม่ถูก ท่านถามเรื่องบาปก่อนเพื่อให้โอกาสแล้วถามเรื่องบุญ แต่นึกไม่ออกเพราะไม่ได้ทำถูกหลักวิชชาและไม่เคยศึกษา จึงต้องเอาภาพบุญให้ดู เมื่อเห็นก็ยังมีบุญเชื่อมอยู่บ้างจึงดีขึ้นแต่ยังสั่น ครูไม่ใหญ่บอกว่าเวลาไม่พอ ยังไม่เล่าต่อวันนี้
เปิดช่วงกรณีศึกษาด้วยเพลงยิ้มแล้วรวย ต่อด้วยเพลงที่ร้องว่าเธอเป็นคนดีมาก คิดดี พูดดี ทำดี อยู่ใกล้แล้วรู้สึกสบายใจ
จดหมายเล่าว่าคุณตาหรือน้องเขยของคุณยายเป็นแพทย์ มียศพลเรือจัตวา ตำแหน่งผู้อำนวยการโรงพยาบาลทหารเรือ และเป็นน้องชายแท้ ๆ ของแม่ชีที่เป็นหัวหน้าโรงครัวของวัดปากน้ำภาษีเจริญ คุณตาถวายการรักษาหลวงปู่วัดปากน้ำภาษีเจริญตั้งแต่ท่านอาพาธจนมรณภาพ เมื่อผู้เขียนได้ฟังกรณีศึกษาของป้าที่จังหวัดสุพรรณบุรีว่าแม่ชีพี่สาวของคุณตาได้ไปอยู่ดุสิตบุรี วงบุญพิเศษเขตใน ก็ปลื้มใจที่สุด จึงอยากรู้ว่าคุณตาไปที่ใด และเล่าว่าหลวงปู่เคยบอกว่าอาการป่วยรักษาเท่าไหร่ก็ไม่หาย แต่หมอคนนี้มีความกตัญญูรู้คุณ ก็ปล่อยให้เขารักษาไปเถิดจะได้เป็นบุญของเขา คุณตาเสียชีวิตด้วยโรคชราวัย 89 ปี ตรงกับ พ.ศ. 2528
เล่าถึงคุณย่าว่าเป็นคนรักความสะอาด รักความเป็นระเบียบมาก ชอบทำบุญ ใจดีกับลูกหลาน นึกถึงเมื่อไรก็มีความสุข ต่อมาเมื่อผู้เขียนไปเยี่ยมคุณย่าที่โรงพยาบาล เห็นน้ำตาของท่านไหลออกมาข้างเดียวทั้งที่ยังหลับอยู่ นับจากนั้นคุณย่าก็ไม่ลืมตาขึ้นมาอีกเลยเกือบอาทิตย์ แล้วจากไปในวัย 91 ปี โดยที่หลานยังไม่รู้ว่าย่าเป็นอะไร
หลังคุณย่าเสียชีวิตได้เกือบสามเดือน คุณย่ามาเข้าฝันบอกว่าคุณยายของลูกตายแล้ว ในฝันเห็นคุณย่าใส่ชุดขาวคล้ายชุดแม่ชี เดินหันหลังให้และดูสาวกว่าเดิม ผู้เขียนแย้งว่าคุณย่ายังเดินอยู่ยังไม่ตาย แต่คุณย่าย้ำว่าคุณยายตายแล้ว แล้วสะดุ้งตื่น ปรากฏว่าคุณยายเสียชีวิตในวันที่ฝันจริง ๆ รวมอายุ 91 ปีเท่ากับคุณย่า และจากไปด้วยการนอนหลับเฉย ๆ เหมือนกัน
เล่าถึงคุณแม่สามีอายุ 80 ปี มีที่ดินผืนหนึ่งประมาณ 60 ไร่ สมัยก่อนเคยทำสวนยางและจ้างคนงาน แต่มีงูตัวใหญ่มีหงอนบนหัวมาปรากฏตัวให้เห็นบ่อย ๆ ตอนออกไปกรีดยางกลางคืน คนงานกลัวจนบางคนจับไข้ สวนยางจึงเลิกล้มไปกลายเป็นที่ดินว่างเปล่า
ต่อมาคุณแม่สามีอยากขายที่ดิน มีคนแนะนำให้พาร่างทรงไปดู ร่างทรงบอกว่าขายได้เพราะเจ้าของเดิมอนุญาตแล้ว แต่ที่ดินแปลงนี้แรงเพราะมีเจ้าที่ มีพญานาค มีนางตะเคียน มีงูใหญ่ และมีสมบัติอยู่ใต้ดิน จะขายได้ต่อเมื่อขุดสมบัติขึ้นมาให้หมดก่อน เพราะพญานาคคอยดูแลอยู่และจะยกให้เฉพาะเจ้าของที่ดินคือคุณแม่สามี
เมื่อต้นปี 2548 ทำพิธีขุดครั้งแรก บริเวณนั้นมีจอมปลวกคล้ายส่วนหัวพญานาค ร่างทรงคอยบอกตำแหน่งให้ยืนให้เดิน ห้ามเดินข้ามหัวพญานาค แล้วให้ขุดดินราดน้ำจนชุ่มและให้คุณแม่สามีอธิษฐานจิตว่าถ้าสมบัติใต้ดินนี้เป็นของท่านก็ขอให้ได้อย่างง่าย ๆ ปรากฏว่าเพียงคุ้ยดินก็หยิบของขึ้นมาได้ ของที่ได้มีตุ่ม ต่างหูเพชร เข็มขัดทอง สร้อยคอ สร้อยข้อมือ ทับทิม หยก มุก หัวทองคำ และของแปลกคือชิ้นกลมเหมือนไข่ไก่ปอกเปลือก ดูนิ่มแต่แข็ง วางในที่มืดมีแสงออกมา ส่องแดดโปร่งแสง อีกชิ้นเป็นรูปปั้นพญานาคที่มีลูกกลมเกิดขึ้นเองสามลูก ร่างทรงบอกว่าเป็นไข่พญานาคที่เป็นแก้วสารพัดนึก อยากได้อะไรให้อธิษฐานขอ ปัจจุบันเหลืออยู่กับคุณแม่สามีหนึ่งลูก อีกสองลูกยกให้ลูกหลาน
นอกจากทำพิธีที่ที่ดิน อีกครั้งหนึ่งยังมีการประกอบพิธีที่บ้าน ขณะทำพิธีร่างทรงนำสำลีเปล่าที่ไม่มีอะไรอยู่ข้างในมายื่นให้สามีของผู้เขียนถือไว้ แล้วบอกให้ไปอธิษฐานต่อหน้าพระพุทธรูปกันทั้งครอบครัว อยากได้อะไรก็ให้อธิษฐานขอเอา อันเป็นที่มาของชื่อเรื่องว่าขออะไรก็ขอเถิด อย่าขอหมอลำ
ผู้เขียนกลัวเรื่องไสยเวท จึงอธิษฐานว่าขอให้ตนและครอบครัวไปพักระหว่างทางที่ดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ และเมื่อต้องมาเกิดก็ขอได้กายมนุษย์เพื่อสร้างบารมีต่อ วนเวียนอยู่แต่ในสองภพภูมินี้จนถึงที่สุดแห่งธรรม เมื่อเปิดสำลีออกดูพบข้างในเป็นก้อนคล้ายกรวดเล็ก ๆ สีขาว สีเทาอ่อน และสีนวล ร่างทรงบอกว่าเป็นพระธาตุ ถ้าบูชาดี ๆ จะเพิ่มจำนวนขึ้น จึงนำไปใส่เจดีย์เล็ก ๆ บูชาที่ห้องพระแต่ไม่กล้าเปิดดูอีกเพราะกลัวไสยเวท
ก่อนตั้งท้องลูกสาวคนโต ผู้เขียนฝันเห็นทับทิมแดงที่สวยงามมาก ยิ่งเก็บยิ่งทวีเพิ่มขึ้นจนเหมือนอยู่บนกองทับทิมกองใหญ่ รอบตัวมีแต่แสงทับทิมระยิบระยับ ปัจจุบันลูกคนนี้ทำงานด้านลงทุนของธนาคารต่างชาติ เริ่มสนใจศึกษาธรรมะ ชอบออกไปใส่บาตรตอนเช้า และชอบนั่งสมาธิเพราะยิ่งนั่งยิ่งรู้สึกเป็นสุข
เพลงคั่นที่ร้องชวนให้นั่งนิ่ง ๆ นาน ๆ นุ่ม เบา ๆ แล้วเดี๋ยวเราจะเห็นเอง ตามด้วยเสียงที่บอกว่าสุขใจจังเลย แค่หยุดใจก็เป็นสุขที่หนึ่งเลย
ก่อนลูกสาวคนเล็กมาเกิด ผู้เขียนฝันว่าเดินอยู่ใต้น้ำที่สะอาดใสเย็น สองข้างทางเต็มไปด้วยดอกบัวชูสูงเหนือน้ำ สายบัวใหญ่มากจนตัวเองเหลือเล็กนิดเดียว แล้วพบคนกลุ่มหนึ่งนำดอกบัวที่สวยงามมากมาให้จนดีใจที่สุด ปัจจุบันลูกสาวคนเล็กทำงานที่ต้องเดินทางไปต่างประเทศบ่อย จึงรับบุญนำสื่อธรรมะไปส่งตามศูนย์สาขาของวัดในต่างประเทศ และนำของหรือปัจจัยที่ศูนย์ฝากกลับมาให้วัด ทุกครั้งที่กลับมาก็ไปกราบพระอาจารย์รูปหนึ่งเป็นประจำ
ตั้งคำถามว่าคุณตาเคยสร้างบารมีกับหลวงปู่มาอย่างไรจึงได้เป็นนายทหารเรือพลเรือจัตวาที่ทำหน้าที่แพทย์ถวายการรักษา ท่านจะได้รับอานิสงส์อย่างไร ก่อนตายนึกถึงบุญนี้ได้หรือไม่ คตินิมิตของท่านเป็นอย่างไร น้ำตาของคุณย่าที่ไหลตอนลูกไปกระซิบข้างหูเป็นเพราะท่านอยากบอกอะไร คุณย่าที่เสียชีวิตแล้วมาเข้าฝันจริงหรือเปล่า คุณย่าและคุณยายอายุยืนด้วยบุญอะไร และการที่ลูกท่องบทประจำวันอุทิศให้ ท่านรับบุญได้หรือไม่
ตั้งคำถามว่าสมบัติที่อยู่ในที่ดินของคุณแม่สามีเป็นของใคร มีจริงหรือไม่ จะขายที่ดินได้หรือไม่ ถ้าขายแล้วจะเป็นอะไรหรือเปล่า ของที่คล้ายไข่ซึ่งมีแสงในที่มืดคืออะไร ลูกกลมสามลูกที่เกิดขึ้นเองในโถคืออะไร พญานาคมีจริงหรือไม่และถ้ามาจริงควรทำอย่างไร องค์พระที่ได้จากสำลีเป็นองค์จริงหรือไม่ ควรบูชาพระธาตุอย่างไรและทำไมจะเพิ่มจำนวน ทำไมก่อนตั้งท้องลูกสาวทั้งสองจึงมีความฝัน ลูกทั้งสองมาจากที่ไหน การถือสื่อธรรมะไปศูนย์ต่างประเทศจะมีอานิสงส์อย่างไร และทำไมลูกสาวมีความสุขทุกครั้งที่ไปช่วยงานที่ศูนย์ออสเตรเลีย
ตั้งคำถามว่าสามีเป็นคนดีมาก รักครอบครัว ไม่เจ้าชู้ ตั้งใจหาเลี้ยงครอบครัว แต่ยังดื่มเหล้าและสูบบุหรี่ จะทำอย่างไรให้เปิดใจเรื่องบุญมากขึ้น เขาพอมีสายบุญกับหมู่คณะไหม เพื่อนร่วมงานที่เป็นกัลยาณมิตรเคยเป็นกัลยาณมิตรกันมาก่อนหรือไม่ ผู้เขียน สามี และลูกสาวทั้งสองเคยสร้างบุญกับหมู่คณะในรูปแบบใด และในอดีตชาติพระอาจารย์ท่านมีหน้าที่อะไร มีผลการปฏิบัติธรรมเป็นอย่างไร
เพลงคั่นที่ร้องว่าให้นั่งนอนยืนเดินอยู่ในศูนย์กลางกาย อยากจะแท้ทำไมแย่ แค่หยุดใจอย่างเดียวก็จะเห็นดวงแก้วใสในตัวเราเอง และถามว่านั่งเครียดไปทำไม บอกให้นั่งใจสบาย นั่งเฉย ๆ
ครูไม่ใหญ่ตอบว่าคุณตาของผู้เขียนได้เป็นแพทย์คอยดูแลรักษาหลวงปู่ เพราะเคยเป็นหมอที่รักษาหลวงปู่มาหลายชาติแล้ว จึงมีอัธยาศัยชอบเป็นหมอรักษาคนไข้ และได้อธิษฐานจิตมาว่าขอให้ได้อุปัฏฐากรักษาหลวงปู่ในชาติต่อ ๆ ไป ในอดีตเคยเป็นหมอหลวงประจำองค์หลวงปู่ในชาติที่หลวงปู่เกิดเป็นกษัตริย์ก่อนออกบวช
ตอบว่าอานิสงส์จากการดูแลรักษาหลวงปู่คือจะได้มนุษย์สมบัติที่แข็งแรง ปราศจากโรคภัยไข้เจ็บ อายุยืน ได้ทิพยสมบัติปิดอบายไปสวรรค์ยาวนาน และจะได้เข้าถึงพระธรรมกาย ก่อนตายจิตท่านผ่องใส ระลึกถึงบุญทุกบุญได้ บุญจึงส่งผล บริวารได้นำทิพยยานมารับกลับไปเป็นเทพบุตร มีวิมานทองของดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตกองเสบียง
ตอบว่าน้ำตาของคุณย่าไหลตอนลูกไปกระซิบข้างหู เพราะท่านได้ยินที่ลูกพูดแต่ขยับตัวไม่ได้ ทั้งที่อยากจะพูด อยากขอลา อยากปีติในบุญ อยากได้บุญเยอะ ๆ และยังไม่พร้อมที่จะตาย ส่วนที่คุณย่ามาเข้าฝันบอกเรื่องคุณยายนั้นจริง เพราะท่านรู้ว่าคุณยายจะตายตรงตามที่ลูกฝัน ที่มาเข้าฝันได้เพราะท่านตายแล้วไปเป็นภุมเทวาชั้นดี วนเวียนอยู่ใกล้ ทั้งที่มีบุญพอจะไปที่สูงกว่านี้ แต่ใจยังผูกพันวนเวียนอยู่กับลูกหลาน ใจติดอะไรผูกพันอะไรก็จะอยู่กับสิ่งนั้น
ตอบว่าคุณย่าและคุณยายอายุยืนเพราะชอบทำบุญถวายทานแด่พระทั้งในอดีตและปัจจุบัน รวมทั้งบุญอื่น ๆ ในพระพุทธศาสนา และบุญที่รักษาถวายพระมาส่งผล เมื่อทั้งสองตายแล้ว คุณย่าไปเป็นภุมเทวาชั้นดี ส่วนคุณยายไปเป็นเทพธิดามีวิมานทองของดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตกองเสบียง ด้วยบุญที่ทำกับหลวงปู่ และทั้งสองท่านได้รับบุญทุกบุญที่ลูกอุทิศไปให้แล้ว ทำให้มีสมบัติเพิ่มขึ้นกว่าเดิม
ครูไม่ใหญ่ชวนดูภาพของที่ขุดได้จากใต้ดินทีละชิ้น มีเข็มขัดเงิน สร้อยคอ ของที่ดูเหมือนทองฝังเพชร และเครื่องประดับของผู้หญิง พร้อมดูรูปปั้นพญานาคแล้วแซวว่าถ้าเป็นไข่พญานาคจริงตัวจะโตขนาดไหน จากนั้นตอบว่าสมบัติที่อยู่ใต้ดินในที่ดินของคุณแม่สามีเป็นของคนทรง คนทรงจัดฉากเพื่อปลูกศรัทธาให้คุณแม่สามีเชื่อในตัวเขา อย่าไปสนใจเลยเพราะไม่เกิดประโยชน์ ของพวกนี้ขายยาก เอาไว้ดูเองดีกว่า ถ้าไม่เชื่อก็ลองเอาไปให้ร้านขายจิวเวลรี่ดู
ตอบว่าถ้าจะขายที่ดินก็ไม่จำเป็นต้องขุดของอะไรขึ้นมาจากใต้ดินตามที่คนทรงบอก ให้ขึ้นอยู่กับผู้ซื้อผู้ขายตกลงราคาที่พอใจกันทั้งสองฝ่าย รีบขายไปเถิด ถ้ามีคนซื้อในราคาดีจะรวยอย่างเดียว ไม่มีอาถรรพ์อะไรที่จะทำให้ยุ่งยาก นอกจากหลงงมงายจากสายไสยเวท
ตอบว่าของที่คล้ายไข่ ดูนิ่มแต่แข็ง และมีแสงในที่มืดนั้น เป็นหินธรรมชาติชนิดหนึ่งที่เอามาเจียระไนเป็นรูปไข่ ไม่ใช่ของอัศจรรย์ ให้เก็บไว้เป็นบริกรรมนิมิตวางไว้ที่ศูนย์กลางกายจะดีกว่า ส่วนลูกกลมสามลูกที่เกิดขึ้นในโถที่ใส่รูปปั้นพญานาคเป็นลูกแก้วธรรมดาที่มีคนเอามาใส่ เหมาะจะใช้เป็นบริกรรมนิมิตซึ่งจะทำให้เจอของจริงสักวันหนึ่ง พญานาคไม่ได้มีอยู่แถวนั้น เป็นเรื่องการสร้างศรัทธาของคนทรง สมบัติต่าง ๆ ก็ไม่ใช่ของมีราคามากมายเพราะเป็นเพียงของที่คล้ายของจริง
ตอบว่าองค์พระที่ครอบครัวได้จากสำลีที่ร่างทรงให้นำไปอธิษฐานนั้นเป็นของคล้ายของจริง ไม่ใช่ของจริง อย่าให้ความสำคัญมากนัก เอาเวลามาสั่งสมบุญทั้งทาน ศีล ภาวนา จะดีกว่าหลายล้านเท่า ความฝันก่อนตั้งท้องลูกสาวทั้งสองเป็นเพราะทั้งคู่มาจากที่ดีที่สว่างมาก เคยสร้างบารมีมาหลายชาติ การถือสื่อธรรมะไปศูนย์ต่างประเทศและถือปัจจัยกลับมาที่วัดจะได้ปัญญาบารมีและมีส่วนในบุญที่เขาได้ศึกษาธรรมะแล้วนำไปปฏิบัติ ส่วนลูกสาวคนเล็กพุทธันดรที่ผ่านมาเคยเป็นกุลธิดาที่มาสร้างบารมีกับหมู่คณะและปรารถนาเผยแผ่ธรรมะไปทั่วโลก จึงมีความสุขทุกครั้งที่ไปช่วยงานที่ศูนย์ออสเตรเลีย
ตอบว่าสามีเป็นคนดีมากแต่ยังดื่มเหล้าสูบบุหรี่ เพราะยังไม่เห็นโทษภัยของเหล้าบุหรี่อย่างแท้จริงที่จะเกิดกับตนเองทั้งในปัจจุบัน ปรโลก และสังสารวัฏ ต้องหากัลยาณมิตรให้เขา และผู้เขียนต้องเป็นกัลยาณมิตรด้วยใจที่เย็นและอดทน หาคนที่เขาฟังด้วยเหตุด้วยผลมาช่วย แล้วส่วนละเอียดคือสั่งสมบุญและอธิษฐานจิตให้เขาเข้าใจความจริงของชีวิตแล้วเลิกดื่มเลิกสูบ สักวันหนึ่งก็คงได้ผล และสามีก็มีสายบุญกับหมู่คณะมา
ตอบว่าเพื่อนร่วมงานที่เป็นกัลยาณมิตรเคยเป็นกัลยาณมิตรกับผู้เขียนทั้งในอดีตและปัจจุบัน เคยช่วยประคับประคองให้ได้มาสร้างบารมีกับหมู่คณะหลายชาติ ผังที่ติดตัวมาเมื่อเจอกันอีกก็มาทำต่อ ส่วนผู้เขียน สามี และลูกสาวทั้งสองเคยสร้างบุญกับหมู่คณะมาแบบกองเสบียงอย่างสม่ำเสมอ ที่ได้เจอมหาปูชนียาจารย์ทุกท่านเพราะมีสายบุญร่วมกันและอธิษฐานจิตทุกครั้งว่าขอให้ได้มาเจอกันอีก
ตอบว่าผู้เขียนและครอบครัวเคยสร้างบุญกับพระอาจารย์ที่ลูกสาวคนเล็กไปกราบ โดยท่านเป็นกัลยาณมิตรให้ เมื่อพุทธันดรที่ผ่านมาท่านเป็นทหารของพระราชาและได้ออกบวชตามพระราชา ทำหน้าที่เผยแผ่ธรรมะ มีผลการปฏิบัติธรรมคือเข้าถึงองค์พระภายใน บวชตลอดชีวิต และกลับดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตใน ชาตินี้มาเจอกันแล้วก็ให้ตั้งใจสร้างบารมีเต็มที่และอธิษฐานจิตตามติดไปดุสิตบุรีให้ได้
ท่องบทประจำวันว่าสิ่งที่ต้องสั่งสมคือบุญกุศล สิ่งที่ต้องแสวงหาคือพระรัตนตรัยภายใน เป้าหมายชีวิตคือที่สุดแห่งธรรม ที่พักระหว่างทางคือดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์
ย้ำว่าวันพรุ่งนี้เป็นวันปีใหม่ ให้สร้างบุญใหญ่ด้วยการตักบาตรพระตอนเช้า และปี 2549 เราจะต้องสร้างบุญกันทุกวันไม่ให้ขาด ไม่ใช่เพียงวันเดียว
อ่านรายนามผู้ร่วมบุญโครงการเร่งสร้างเสาแก้วพันปี ชมรมพุทธศาสตร์สากลเพิ่มให้อีกต้นละสามพันบาท รวมเป็นต้นละสี่พันบาท จำนวนสามร้อยต้น แล้วอ่านชื่อครอบครัวเจ้าภาพที่ร่วมบุญเนื่องในวันคล้ายวันเกิด ต้นละห้าร้อยบาท สามร้อยต้น
อ่านรายชื่อเจ้าภาพกฐินที่เพิ่มมาอีกสองกอง เป็นกองที่ 54 และ 55 กองที่ 54 บูชาธรรมโดยชมรมพุทธศาสตร์สากลและชมรมพุทธศาสตร์ทุกสถาบันการศึกษาทั่วประเทศ แล้วอนุโมทนาบุญให้รวยเร็วรวยแรงรวยทุกวัน ให้เข้าถึงพระธรรมกายทุกคน และขอแบ่งบุญนี้ให้นักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลกทุกคน
ท่องคำขวัญว่าพุทธบุตรต้องเป็นหนึ่งเดียวกันเหมือนดวงตะวันที่มีดวงเดียว พุทธบริษัทสี่ต้องเป็นหนึ่งเดียวกัน เรื่องส่วนตัวให้วางอุเบกขา เรื่องพระศาสนาให้เอาอุเบกขาวาง จิตสดใสเมื่อใจสิ้นระแวงเหมือนดวงจันทร์ส่องแสงในคืนวันเพ็ญ และธรรมกายคือพระในตัวคุณที่เข้าถึงได้ด้วยการทำใจหยุดนิ่ง ปิดท้ายด้วยการย้ำว่าคืนนี้อย่าลืมหลับอยู่ในอู่ทะเลบุญ