ep045 ผังเวลา 64 ช่วง
บวชสามเณรรุ่นแรกที่บาห์เรน (114) อุทิศบุญ (111) ธุดงค์ปีใหม่ 2549 (94) อธิษฐานจิต (79) จานดาวธรรม (74) วัดพระธรรมกาย (73) เสาแก้วพันปี (69) ดุสิตบุรี (67) หยุดใจนิ่ง (52) มหาวิหารพระมงคลเทพมุนี (50) วงบุญพิเศษ (49) ภุมเทวา (47) อัญเชิญจักรแก้ว (44) วิหารน้อย (43) ชฎิลเศรษฐี (42) องค์พระในกลางกาย (42) กัลยาณมิตร (41) กฎแห่งกรรม (39) ยิ้ม (37) มหาทุคตะ (33) เนื้อนาบุญ (32) วิชชาธรรมกาย (31) เร่งเสาแก้วพันปี 300 ต้น (30) ทบทวนบุญ (28) หลวงพ่อทัตตชีโว (27) รักนิรันดร์ (26) วิมานทอง (19) พระสารีบุตร (18) ดาวดึงส์ (17) บำเพ็ญสมณธรรม (17) ศีล 10 ของสามเณร (16) สามเณรบัณฑิต (16) ปีใหม่ 2549 (15) ที่สุดแห่งธรรม (14) พระอรหันต์ (14) คลุมถุงชน (11) ตะวันออกกลาง (10) ฝนรัตนชาติ (9) พุทธันดร (9) สามเณรสังกิจจะ (9) จำพรรษา (6) บิณฑบาต (6) พระปัจเจกพุทธเจ้า (6) บุญสงเคราะห์โลก (4) พระยามาร (4) พระอนาคามี (4) เขตบรมโพธิสัตว์ (4) ต้นอินทผลัม (3) ต้นโพ (3) บวชอุบาสิกาแก้ว (3) อาหารปลาตะเพียน (3) เขาสิเนรุ (3) กรรมกงกรรมเกวียน (2) กรุงสาวัตถี (2) กองทัพหนอน (2) ตามองไม่เห็น (2) ถูกโกงมรดก (2) ทุพภิกขภัย (2) นครศรีธรรมราช (2) ผังเก่า (2) ผูกเวร (2) ภิกษุสามสิบรูป (2) ลงมาสร้างบารมีรอบสอง (2) เสื่อมจากศีลธรรม (2) แฮนด์บอล (2) กิจวัตรสามเณร (1) ชาติสุดท้าย (1) ฐานะตกต่ำ (1) ตำแหน่งเศรษฐี (1) ถวายภัตตาหารสามเณร (1) ถ่ายภาพหมู่ประวัติศาสตร์ (1) นรกร้าง (1) นายแบบโฆษณา (1) บ้านกัลยาณมิตรหลังแรกของบาห์เรน (1) ปาติโมกข์ (1) ลิขิตสวรรค์ (1) ศีลอุโบสถ (1) สมณะภายใน (1) หมอดูทำนาย (1) ให้พร (1) ไตรสรณคมน์ (1)
กล่าวคาถาสำเร็จว่าแม้มืดตื้อมืดมิดก็มีสิทธิ์เข้าถึงธรรม คำขวัญเมื่อเราสว่างโลกก็สว่างด้วย และเนื้อนาบุญสี่ระดับ คือมหาธรรมกายเจดีย์ของโลก มหาจุฬามณีของสวรรค์ พระในบ้านของครอบครัว และพระในตัวของเรา
ทบทวนการบ้าน 10 ข้อทีละข้อ ตั้งแต่เอาบุญไปฝากคนที่บ้าน จดบันทึกผลการปฏิบัติธรรม ก่อนนอนนึกถึงบุญที่สั่งสมมาทั้งหมด หลับและตื่นในอู่ทะเลบุญ ตื่นแล้วรวมใจเป็นหนึ่งกับองค์พระหนึ่งนาที ทุกหนึ่งชั่วโมงหยุดใจหนึ่งนาทีที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 นึกถึงดวงหรือองค์พระในทุกกิจกรรม จนถึงสร้างบรรยากาศด้วยรอยยิ้มและปิยวาจา
วันนี้เป็นวันที่ 74 นับจากวันออกพรรษา เหลืออีก 193 วันจะเข้าพรรษาอีกครั้ง และผ่านวันปีใหม่มา 364 วัน แล้วทบทวนว่าเราเกิดมาทำพระนิพพานให้แจ้ง แสวงบุญ สร้างบารมี พระนิพพานอยู่ภายในตัวเรา เริ่มต้นที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 ด้วยการทำใจหยุดนิ่งเฉย ๆ พร้อมย้ำว่าต้องศึกษาไว้เพราะความผิดพลาดเป็นอันตราย มีอบายภูมิรองรับอยู่
บอกว่าวันนี้มีเรื่องราวที่จะทำให้เข้าใจกฎแห่งกรรมได้ดีขึ้น เป็นเรื่องที่หวานทีเดียว หวานในระดับที่ครูไม่ใหญ่ไม่กล้าจะอ่านเอง แล้วชวนนักเรียนแต่งเนื้อแต่งตัวให้เรียบร้อยก่อนเข้าเนื้อหา
หยอกล้อผู้ที่ยังแต่งตัวไม่เสร็จ ใส่สูทแล้วนุ่งผ้าเข้ามา สวมรองเท้าแตะ หรือเขียนคิ้วข้างเดียวออกจากบ้านไปทำงาน แล้วให้เอารอยยิ้มออกมาต้อนรับกันทั่วโลก พร้อมชวนสันนิษฐานถึงหมู่ญาติที่มาอยู่ธุดงค์ปีใหม่ และผู้ที่อยู่ในดุสิตบุรีกับวงบุญพิเศษ
ดุสิตบุรีเป็นเขตของสวรรค์ที่เป็นที่ชุมนุมของบรมโพธิสัตว์ มีทั้งพระอริยเจ้า นิยตโพธิสัตว์ที่ได้รับพุทธพยากรณ์แล้ว และอนิยตโพธิสัตว์ที่ปรารถนาเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าแต่ยังไม่ได้รับพุทธพยากรณ์ เรื่องที่คุยกันบนนั้นมีแต่เรื่องการสร้างบารมี วงบุญพิเศษคือหมู่คณะที่มุ่งจะพ้นวัฏฏะ เพราะเบื่อหน่ายที่เกิดมาทีไรก็แก่ เจ็บ ตายทุกที เมื่อค้นพบว่ากิเลสอาสวะอยู่เบื้องหลังก็สร้างบารมีให้เต็มเปี่ยมเพื่อกำจัด อีกกลุ่มมุ่งไปสู่ที่สุดแห่งธรรม คือมุ่งไปที่ต้นแหล่งกำเนิดของกิเลสอาสวะทั้งหมด และย้ำว่าเกิดมาทีไรเราก็นึกเรื่องเก่าไม่ออก บางคนฟังแล้วรู้สึกแปลกแต่ก็ชอบ
เล่าว่านักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยานั่งกันอยู่ทุกโรงทุกภูมิภาคทั่วโลกตามศูนย์ต่าง ๆ โดยเฉพาะที่วัดพระธรรมกายที่แน่นเหยียดจนยุงไม่มีช่องว่างจะเบียดขึ้นมา แล้วเริ่มถามว่าผู้มาอยู่ธุดงค์ปีใหม่ที่อายุมากที่สุดอายุเท่าไร พร้อมตั้งกติกาว่าใครไม่ตอบต้องบูชาเสาแก้วหนึ่งต้น ต้นละหนึ่งร้อยบาท ตอบผิดไม่เป็นไรแต่ต้องตอบ
เฉลยว่าแชมป์ผู้มาอยู่ธุดงค์ปีใหม่ที่อายุมากที่สุดยังเป็นคุณยายท่านเดิม อายุ 92 ปี ส่วนอันดับสองเป็นคุณย่าอายุ 86 ปี มาจากภาคใต้ จังหวัดนครศรีธรรมราช พร้อมหยอกว่าประเทศไทยไม่มีภาคตะวันตกเพราะตะวันขึ้นอยู่ตลอดเวลา ต่อด้วยผู้มาอยู่ธุดงค์ที่อายุน้อยที่สุดคือแปดเดือน และเฉลยว่าผู้หญิงมามากกว่าผู้ชาย
บอกว่าเหลืออีกหนึ่งคืนก็จะถึงวันปิดงบบุญของชีวิตประจำปี การมาอยู่ที่นี่ก็เพื่อชำระกายวาจาใจให้สะอาดบริสุทธิ์ผ่องใส ให้เหมาะเป็นภาชนะรองรับบุญใหญ่ที่จะเกิดขึ้นในวันพรุ่งนี้ คือพิธีอัญเชิญจักรแก้วไปประดิษฐานที่มหาวิหารพระมงคลเทพมุนี จึงต้องเตรียมเนื้อเตรียมตัวรักษาใจให้ผ่องใส เพื่อไปเชื่อมบุญเก่าที่ทำผ่านมากับบุญที่จะส่งไปถึงในอนาคต
ชวนดูบรรยากาศเมื่อวานกับวันนี้ และการถ่ายภาพหมู่ประวัติศาสตร์โลกของการได้มาเกิดสร้างบารมีในโลกมนุษย์ยุคนี้ ในพุทธันดรนี้ ถามว่าใครได้ถ่ายและใครไม่ได้ถ่ายบ้าง แล้วชี้ให้ดูภาพที่วิหารน้อย พร้อมเอ่ยถึงชฎิลเศรษฐีที่มีลูกคนเดียว
เล่าว่าพุทธันดรที่แล้วหมู่คณะลงมาสองครั้ง ครั้งแรกเป็นรอบคัดเลือก ครั้งที่สองคัดเลือกลงมาเฉพาะผู้ที่เข้าถึงองค์พระจริง ไม่ใช่ตีกินว่ามีอยู่ทุกคน ต้องเห็นชัดใสแจ่มทั้งหลับตาลืมตา นั่งนอนยืนเดินเห็นตลอด ส่วนพุทธันดรนี้ใครจะมาครั้งแรกหรือครั้งที่สองก็แล้วแต่ตัวเรา เมื่อรู้ตรงนี้แล้วก็จะประกอบเหตุได้ถูกต้อง สั่งสมบุญบารมีไปทุกบุญไม่ให้ขาด
มาอยู่ธุดงค์ปีใหม่เพื่อสร้างความใสให้อยู่ในตัวเยอะ ๆ ให้กายวาจาใจสะอาดบริสุทธิ์ แล้วส่งความสุขไปยังผู้ที่เป็นที่รักและมวลมนุษยชาติ ให้รักษาใจไว้ให้ใสอย่าให้ขุ่นมัว คืนนี้ไม่ควรนอนดึกเพราะพรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้านั่งทำความเพียร ภาคบ่ายฟังธรรม ภาคเย็นไปอัญเชิญจักรแก้ว เหมือนวันนี้ที่ภาคเช้านั่งสมาธิ ภาคบ่ายไปฟังธรรมจากพระอาจารย์ที่เพิ่งกลับมาจากบาห์เรน เทศน์ให้ฟังหนึ่งชั่วโมงครึ่งโดยไม่ยอมเหนื่อย
พูดถึงสามเณรสิบรูปผู้มีบุญที่บาห์เรนว่าจะไปรับกิจนิมนต์ที่นู่นที่นี่ก็จะหมดเวลาเสียก่อน ตอนนี้ยังไม่มีความรู้อะไรแต่มีความตั้งใจดีที่จะทำพระนิพพานให้แจ้ง และเพราะบวชช่วงสั้น ๆ จึงต้องใช้วันเวลาให้เป็นประโยชน์มากที่สุด ยกตัวอย่างพุทธบุตรรุ่นก่อน ๆ ที่ใช้เวลาบวชช่วงสั้นไปเพื่อการบำเพ็ญสมณธรรม แล้วมีผลการปฏิบัติที่ดีมากและมาแชร์ประสบการณ์เป็นกำลังใจกัน ครูไม่ใหญ่หวังว่าสิบรูปประวัติศาสตร์นี้จะยกทีมกันเข้าถึงธรรม
ขอโอกาสจากญาติโยมทั้งหลายที่บาห์เรน และผู้ที่มาจากซาอุดีอาระเบียกับดูไบ ให้สามเณรรุ่นแรกซึ่งจะเป็นต้นแบบของรุ่นต่อ ๆ ไปได้ใช้เวลาปฏิบัติภายในบริเวณ เพราะเห็นว่าจะมีญาติโยมมากันอีกเยอะ และเนื่องจากเป็นครั้งแรกจึงยังไม่รู้ว่าจะต้องปรับปรุงอะไรอีก
อ่านกิจวัตรที่กำหนดไว้ให้สามเณรชุดบุกเบิกที่ตะวันออกกลาง ตีห้าถึงหกโมงครึ่งทำวัตรเช้า เจ็ดโมงฉันเช้า แปดโมงนั่งสมาธิสองชั่วโมงแล้วฉันเพล บ่ายโมงครึ่งถึงบ่ายสามโมงฟังธรรมสลับนั่งสมาธิ บ่ายสามโมงครึ่งถึงหกโมงเย็นเข้าโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา ทุ่มครึ่งถึงสามทุ่มครึ่งทำวัตรเย็นนั่งสมาธิและฟังธรรม เสร็จแล้วแยกกันปฏิบัติธรรม บางวันอาจปรับให้นั่งสมาธิยาวหรือฟังธรรมนานขึ้นเพราะยังเป็นผู้บวชใหม่
สั่งให้สามเณรทุกรูปเอาใจไว้ที่กลางกายให้ได้ตลอดเวลา และให้จำไว้ว่าเป็นชุดแรกของโลกตะวันออกกลาง ที่บวชตรงนี้เป็นแสงสว่างจุดแรกที่เกิดขึ้น และจะเป็นต้นแบบสำหรับรุ่นต่อ ๆ ไป จึงต้องตั้งใจประพฤติปฏิบัติและใช้เวลาให้เป็นประโยชน์ พร้อมย้ำว่าการเป็นสมณะไม่ได้ผูกขาดว่าต้องเป็นสามเณรอย่างเดียว เราเป็นสามเณรภายนอกแต่ใจเป็นสมณะภายในได้ ในสมัยพุทธกาลมีสามเณรบวชใหม่ที่บรรลุธรรมเป็นพระอริยบุคคลและพระอรหันต์อยู่มาก
การบวชเป็นสามเณรเป็นที่ขอรับสักการะกราบไหว้ของมนุษย์และเทวดาทั้งหลาย แม้พระอนาคามีที่ยังเป็นคฤหัสถ์ยังไม่ได้บวชก็ยังต้องยกมือไหว้พนมมือประคองอัญชลีให้ความเคารพบูชา จึงไม่ใช่เรื่องเล็ก ๆ เพศสมณะได้ชื่อว่าเป็นเนื้อนาบุญ แต่จะเป็นเนื้อนาบุญได้จริงก็อยู่ที่ตัวเราเอง ต้องทำใจให้สงัดจากอกุศลธรรมทั้งหลาย ทำใจหยุดใจนิ่งให้เข้าถึงแสงสว่างภายในดวงธรรมหรือองค์พระ ญาติโยมที่มาแสวงบุญจึงจะได้มีส่วนแห่งบุญจากเราซึ่งเป็นต้นแหล่งกำเนิดแห่งบุญ
สามเณรเล่าว่าเป็นครั้งประวัติศาสตร์ในดินแดนที่ว่างเว้นจากพระพุทธศาสนามานาน สิ่งที่ประทับใจมากที่สุดคือการได้รับไตรจีวรจากหลวงพ่อคุณครูไม่ใหญ่ ทำให้ตั้งใจจะเป็นสามเณรต้นบุญต้นแบบให้ได้ หลังเสร็จพิธีบวชประมาณตีหนึ่งกว่า ก็นั่งสมาธิด้วยกันทั้งคืนแม้จะง่วงและเพลียมาก เพราะคิดว่ามีเวลาน้อย ไม่อยากให้วันเวลาหมดไปกับเรื่องไร้สาระหรือแม้แต่การจำวัด เมื่อวานได้รับโอวาทจากหลวงพ่อทัตตชีโวก่อนที่ท่านจะเดินทางกลับ ท่านเมตตาให้ถามคำถามเรื่องการนั่งสมาธิและอาการปวดเมื่อยและตอบทุกปัญหา และในวันที่ได้ออกบิณฑบาตก็ดีใจที่ได้ทำกิจของสมณะ เห็นญาติโยมน้ำตาไหลก่อนจะเอื้อมมือมาใส่บาตร
เล่าว่าพุทธันดรที่แล้วแผ่นดินตรงนั้นติดกันหมด ไม่มีเกาะไม่มีแก่งไม่มีทะเล เป็นเมืองใหญ่ที่อุดมสมบูรณ์ มีต้นหมากรากไม้ และมีพระพุทธศาสนามาปักหลัก สลับกับยุคที่มนุษย์เสื่อมจากศีลธรรม คือไม่เห็นความสำคัญของการรักษาศีล ไม่ให้ความปลอดภัยต่อชีวิตและทรัพย์สินของกันและกัน มีอบายมุขเกิดขึ้น ความโลภ ความโกรธ ความหลงงอกงามในใจของคนยุคนั้น จึงเกิดทุพภิกขภัย และในที่สุดก็กลายเป็นทะเลทรายที่แห้งเหือด และตอนนี้กำลังจะย้อนกลับมาฟื้นฟูเมื่อแสงสว่างแห่งธรรมเริ่มไปปักหลัก
บอกว่านอกจากต้นอินทผลัมที่เป็นราชาแห่งทะเลทรายและราชาแห่งพฤกษา ยังมีต้นไม้อีกชนิดหนึ่งที่ขึ้นอยู่ตรงนั้นได้ ให้นักเรียนช่วยกันสันนิษฐานจนได้คำตอบว่าเป็นต้นโพ คาดว่าคงขึ้นมาเมื่อไม่กี่สิบปีนี้เอง เจริญงอกงามให้ร่มเงาอย่างดี นับเป็นนิมิตหมายที่ดีอย่างน่าอัศจรรย์ นอกเหนือจากต้นอินทผลัม ผลไม้ และน้ำผึ้ง แล้วย้ำเรื่องที่เคยพูดไว้ว่าเมื่อไรโลกใบนี้มีศีลธรรมและไม่มีอบายมุข คุกและนรกก็จะร้างหมด
เล่าว่ามีสาธุชนใหม่บางท่านเพิ่งมีโอกาสมาร่วมถวายภัตตาหารกับสามเณรบวชใหม่เป็นครั้งแรก แล้วประทับใจความสำรวมระหว่างการฉัน เพราะได้แนะนำไว้แต่แรกว่าต้องฉันด้วยความสำรวม ให้ระลึกว่าตัวเองเป็นเนื้อนาบุญเป็นผู้ให้ เป็นแหล่งแห่งบุญที่ให้กับโยม และให้ฝึกซ้อมการให้พรไว้ให้คล่องก่อนบวช เมื่อสาธุชนใหม่ได้ยินการให้พรเสียงดังชัดเจนพร้อมเพรียง จึงไปถามผู้นำบุญว่าพระท่านบวชมานานกี่พรรษาแล้ว ครูไม่ใหญ่บอกว่าเป็นสัญญาณที่ดี ไม่ช้าทุกรูปจะเข้าถึงพระในตัว
สอนว่านอกจากเคารพกันตามลำดับก่อนหลังของการบวช คือการเกิดใหม่ในธรรมวินัย ยังให้เคารพกันในคุณธรรมและคุณวิเศษด้วย ถ้าท่านผู้นั้นมีคุณธรรมสูงส่ง มีความประพฤติน่าเลื่อมใส เป็นที่พึ่งแก่ผู้อื่นได้ แม้อายุพรรษาน้อยก็ควรได้รับความเคารพ หรือรักษาศีล 10 ได้ครบถ้วนบริบูรณ์อย่างดีเยี่ยม หรือบางองค์บวชน้อยแต่เข้าถึงพระในตัวเร็ว หลับตาลืมตาก็เห็น ก็จะชื่นชมกันและกัน
ยกตัวอย่างเรื่องที่จะเล่าในวันนี้ คือสามเณรรูปหนึ่งนามสังกิจจะ ซึ่งบรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ตั้งแต่อายุเจ็ดขวบ และยังได้เป็นที่พึ่งแก่พระภิกษุสามสิบรูปในราวป่า แล้วหยอกนักเรียนว่าพวกเราอายุเท่าไรก็ไม่ต้องนับ แปลว่าต้องทำความเพียรกันต่อไป
สังกิจจะออกบวชเมื่ออายุเจ็ดขวบ ท่านมีความเป็นมาน่าอัศจรรย์ โยมมารดาเป็นธิดาของตระกูลมั่งคั่งในกรุงสาวัตถี เสียชีวิตด้วยโรคร้ายชนิดหนึ่งตั้งแต่ท่านยังอยู่ในครรภ์ เมื่อมารดาถูกเผาอยู่บนเชิงตะกอน เนื้อส่วนอื่นไหม้ไปจนหมดแต่ยังเหลือเนื้อส่วนท้อง นี่คือความอัศจรรย์ตั้งแต่ต้นเรื่อง
พวกสัปเหร่อจึงเอาหลาวเหล็กเสียบเนื้อท้องยกลงจากเชิงตะกอน แล้วแทงซ้ำอีกสองสามครั้งเพื่อให้เนื้อแตกออกจากกัน นี่คือความอัศจรรย์อันที่สองคือโดนไฟไม่ไหม้แล้วยังถูกหลาวแทงอีก ปลายหลาวเหล็กได้แทงหางตาของทารก เมื่อแทงเสร็จก็โยนกลับขึ้นไปบนเชิงตะกอนแล้วใส่ฟืนสุมไฟเข้าไปอีกชั้นหนึ่ง
แม้เนื้อท้องไหม้จนหมดแล้ว ทารกกลับไม่ไหม้ ยังคงนอนหลับสบายเหมือนนอนอยู่ในห้องกลีบดอกบัว ด้วยอานุภาพของผู้ที่เกิดมาเพื่อเป็นภพชาติสุดท้าย คือกำลังบารมีเต็มเปี่ยมแล้ว จะมาเกิดเป็นมนุษย์ชาติสุดท้ายและเป็นพระอรหันต์ แม้ถูกภูเขาสิเนรุที่ใหญ่กว่าโลกใบนี้ทับก็จะไม่สิ้นชีวิตจนได้บรรลุธรรม วันรุ่งขึ้นพวกสัปเหร่อกลับมาเพื่อจะดับเชิงตะกอน ก็เกิดความอัศจรรย์ใจที่เห็นทารกนอนอยู่บนเชิงตะกอน ทั้งที่ใช้ฟืนมากขนาดนั้นกับศพเดียว
เพราะเป็นเรื่องอัศจรรย์จึงต้องหาคนที่มีความรู้มาดู หมอดูทำนายว่าถ้าทารกนี้อยู่ครองเรือน หมู่ญาติตลอดเจ็ดชั่วเครือสกุลจะไม่ยากจน แต่ถ้าออกบวชจะได้บรรลุธรรมและมีสมณะห้าร้อยรูปเป็นลูกศิษย์ หมู่ญาติตั้งชื่อว่าสังกิจจะเพราะไฟไหม้ไม่ตายและหางตาถูกหลาวแทง แล้วมอบให้เป็นลูกศิษย์ของพระสารีบุตร เมื่ออายุเจ็ดปีท่านเพิ่งได้ยินเรื่องของตัวเอง จึงเกิดความสลดสังเวชในการเกิดบ่อย ๆ บอกหมู่ญาติว่าแม้รอดพ้นจากความตายมาได้ สักวันก็ต้องตายอยู่ดี จะขอบวชเพื่อแสวงหาทางที่ไม่ต้องตายอีกต่อไป เพราะถ้าไม่เกิดก็ไม่ตาย หมู่ญาติก็อนุโมทนาว่าตั้งใจไว้อย่างนั้นเหมือนกัน
หมู่ญาตินำสังกิจจะไปหาพระสารีบุตรและขอร้องให้ท่านช่วยบวชให้ ท่านให้กรรมฐานคือแนะนำวิธีเจริญภาวนาโดยมีผม ขน เล็บ ฟัน หนัง เป็นอารมณ์ไปพร้อมกับปลงผม ครูไม่ใหญ่เทียบกับที่หลวงปู่สอนให้นึกปอยผมไว้ในกลางกาย นึกว่าโคนชี้ไปทางไหนปลายชี้ไปทางไหน จนใจหยุดนิ่งเห็นปอยผมใสเป็นแก้ว แล้วปอยผมนั้นรวมตัวเป็นดวงใส คือเข้าถึงดวงธรรม สังกิจจะก็ทำตามไปเรื่อย ๆ ใจหยุดนิ่งอยู่ภายใน พอปลงผมเสร็จก็ได้บรรลุเป็นพระอรหันต์พร้อมปฏิสัมภิทาทันที เพราะมีบารมีมาก
วันหนึ่งมีพระภิกษุสามสิบรูปปรารถนาจะเข้าไปบำเพ็ญสมณธรรมในราวป่า จึงเข้าไปทูลลาพระบรมศาสดา พระองค์ทรงเห็นด้วยพุทธญาณว่าภัยของภิกษุจะเกิดจากชายชั่วคนหนึ่ง ถ้าพาสังกิจจะสามเณรไปด้วยก็จะช่วยป้องกันภัยนั้นได้ และภิกษุจะได้บรรลุเป็นพระอรหันต์ด้วย จึงรับสั่งให้ไปลาพระสารีบุตรก่อน เมื่อไปถึงสำนัก พระเถระถามว่าจะไปไหนและมีสามเณรอุปัฏฐากหรือยัง เมื่อบอกว่ายังไม่มี ท่านจึงให้นำสังกิจจะไปด้วย ภิกษุทั้งสามสิบรูปหันมามองสามเณรตัวเล็กแล้วปฏิเสธว่าจะพลอยกังวลใจเปล่า ๆ พระสารีบุตรจึงเตือนว่ากลับเป็นพวกท่านที่จะต้องอาศัยสามเณร แม้พระบรมศาสดาก็ทรงเห็นการณ์ไกลจึงให้ส่งสามเณรไป และย้ำว่าพาไปเถิด ตัวเล็ก ๆ ก็ช่วยได้
คณะจาริกไป เดินทางถึงร้อยยี่สิบโยชน์จนถึงหมู่บ้านแห่งหนึ่ง ชาวบ้านเห็นภิกษุสงฆ์เดินธุดงค์ผ่านมาก็เกิดจิตเลื่อมใส ถวายอาหารบิณฑบาตด้วยความเคารพ แล้วถามว่าจะเดินธุดงค์ไปไหน เมื่อทราบว่ากำลังหาสถานที่สัปปายะเหมาะแก่การปฏิบัติธรรม จึงกราบนิมนต์ให้อยู่จำพรรษาที่หมู่บ้านนี้ โดยชาวบ้านจะสมาทานศีลห้าและรักษาศีลอุโบสถ พระทุกรูปเห็นโยมมีศรัทธาแรงกล้าจึงรับนิมนต์ แล้วครูไม่ใหญ่บอกว่าหมดกระดาษแล้ว ไว้ต่อพรุ่งนี้
ทบทวนว่าตอนที่แล้วมหาทุคตะได้ถวายภัตตาหารแด่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าแล้วอุ้มบาตรไปส่งที่พระวิหาร เมื่อกลับมาถึงบ้านก็เห็นภรรยาและลูก ๆ ออกมานั่งอยู่ข้างถนน เพราะฝนรัตนชาติตกจนท่วมล้นออกมานอกบ้าน เขาจึงไปกราบทูลขอเกวียนหนึ่งพันเล่มจากพระราชาเพื่อไปขนรัตนชาติมา เมื่อขนมากองไว้ที่พระลานหลวงก็กองสูงขนาดต้นตาล พระราชาให้ประชุมชาวเมืองแล้วตรัสถามว่ามีใครมีทรัพย์มากขนาดนี้บ้าง เมื่อทรงทราบว่าไม่มีใครมี จึงพระราชทานตำแหน่งเศรษฐีให้แก่เขา
เมื่อได้ตำแหน่งเศรษฐี ชีวิตก็มีความสุขสะดวกสบายขึ้น ไม่ต้องทำงานรับจ้างเหนื่อยยากดังแต่ก่อน แต่ก็ไม่ลืมคุณค่าของบุญ ได้ถวายมหาทานแด่ภิกษุสงฆ์โดยมีพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นประธาน และสั่งสมทานบารมีเรื่อยมาจนตลอดอายุขัย เมื่อละโลกแล้วได้ไปบังเกิดในเทวโลก เสวยทิพยสมบัติท่องเที่ยวอยู่ในเทวโลกชั้นต่าง ๆ สิ้นพุทธันดรหนึ่ง มาถึงสมัยพระสัมมาสัมพุทธเจ้าของเรา จึงจุติมาเกิดในครรภ์ธิดาคนโตของตระกูลอุปัฏฐากพระสารีบุตรในกรุงสาวัตถี ด้วยบุญของเด็กในครรภ์ทำให้มารดาแพ้ท้อง อยากถวายทานแก่ภิกษุห้าร้อยรูปโดยมีพระสารีบุตรเป็นประธาน ด้วยอาหารที่ปรุงด้วยปลาตะเพียน และตัวเองก็อยากนุ่งผ้ากาสาวพัสตร์นั่งบนอาสนะต่อท้ายพระภิกษุ เมื่อทำตามแล้วอาการแพ้ท้องก็ระงับไป มารดาบิดายังทำบุญอย่างนั้นถึงเจ็ดครั้งขณะตั้งครรภ์ ซึ่งเป็นผลบุญจากการถวายอาหารปรุงด้วยปลาตะเพียนตอนเกิดเป็นมหาทุคตะนั่นเอง
ในงานอันเป็นมงคลวันตั้งชื่อ มารดาขอให้พระสารีบุตรให้ไตรสรณคมน์และให้ศีลแก่เด็ก เมื่อพระเถระถามชื่อ มารดาบอกว่าตั้งแต่เขามาเกิดอยู่ในครรภ์ คนที่ไม่ฉลาดพูดไม่ค่อยรู้เรื่องในเรือนนี้กลับกลายเป็นคนฉลาดพูดรู้เรื่องขึ้น เพราะเหตุนี้ลูกจึงควรมีชื่อว่าบัณฑิต พระเถระจึงให้เขารับศีลโดยให้มารดารับแทน มารดารู้ว่าลูกมีอัธยาศัยในการบวชจึงตั้งใจว่าถ้าลูกจะบวชก็จะไม่ทำลายอัธยาศัยของเขา เมื่ออายุได้เจ็ดขวบเขาจึงขออนุญาตมารดาว่าอยากบวชอยู่กับพระเถระ และมารดาก็อนุญาตตามที่ตั้งใจไว้
มารดานิมนต์พระเถระมาฉันที่บ้าน แล้วประชุมหมู่ญาติให้ช่วยทำสักการะแก่ลูก ภายในวันนั้นมารดาบิดาและหมู่ญาติก็ทำการเฉลิมฉลองให้อย่างยิ่งใหญ่ ถึงเวลาเย็นก็พาไปสู่พระวิหารและมอบถวายแก่พระเถระ พระสารีบุตรบอกให้เขาทราบว่าการบวชเป็นสิ่งที่ทำได้ยาก เป็นอยู่ด้วยความลำบาก ต้องนอนคนเดียว ฉันมื้อเดียว เมื่อเขารับรองว่าจะทำตามโอวาท ท่านจึงบอกกรรมฐานโดยให้พิจารณาผม ขน เล็บ ฟัน หนัง แล้วให้รับไตรสรณคมน์ รับศีล และบวชเป็นสามเณรในเย็นวันนั้น ส่วนมารดาบิดาพักอยู่ในพระวิหารเพื่อถวายภัตตาหารแก่ภิกษุสงฆ์โดยมีพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นประมุข ด้วยอาหารที่ปรุงด้วยปลาตะเพียนอย่างเดียวตลอดเจ็ดวัน แล้วจึงกลับไปยังเรือนของตน
ถามนักเรียนว่ามหาทุคตะทำธุรกิจอะไรจึงรวย คำตอบคือทำบุญ ไม่ได้ทำธุรกิจอัญมณีอะไรเลย จึงมีฝนรัตนชาติตกลงมา และบุญนั้นยังส่งผลต่อมาให้มาเกิดเป็นเด็กชายบัณฑิตลูกเศรษฐี แล้วออกบวชตอนเจ็ดขวบ สรุปว่าวันนี้ได้ฟังสองเจ็ด คือเจ็ดขวบของสังกิจจะและเจ็ดขวบของบัณฑิต แล้วเตือนกติกาเสาแก้วหนึ่งต้นสำหรับคนไม่ตอบ บอกว่าจะไม่พูดยาวเพราะมาอยู่ธุดงค์ปีใหม่กันและต้องมีเวลาทำกิจ ก่อนเข้าสู่รายการเคสสตูดี้
ผู้เขียนจดหมายอยู่ที่บาห์เรน เล่าว่าตามดูจานดาวธรรมไม่ขาด เป็นนักเรียนอนุบาลฝันในฝันพันธุ์แท้มาร่วมสองปีแล้ว ครั้งแรกที่ได้ดูจานดาวธรรมก็ได้พบคุณครูไม่ใหญ่ในจอทีวีและประทับใจมาก จนต้องหยุดทำงานทุกอย่างเพื่อตั้งใจฟังหลวงพ่อเล่าเรื่องกฎแห่งกรรม ประทับใจเสียงหลวงพ่อจนไม่อยากกินข้าว น้ำตาไหล และบอกคนรอบข้างทุกคนอย่างภาคภูมิใจว่า DMC ทำให้ชีวิตเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้น
เพื่อนของผู้เขียนเป็นคนจิตใจงาม โอบอ้อมอารี รักครอบครัว เป็นที่รักของทุกคน ใจดี ชอบให้ความช่วยเหลือผู้ตกยาก และชอบบริจาคช่วยสาธารณกุศล คุณแม่ของเขามีลูกทั้งหมดเก้าคน ชายห้าคน หญิงสี่คน เขาเป็นคนสุดท้องที่คุณแม่รักมากและเอาใจใส่ดูแลใกล้ชิดกว่าลูกคนอื่น ๆ เขาเรียนเก่งมาก แต่สิ่งที่ชอบเป็นชีวิตจิตใจกลับไม่ใช่การเรียน คือกีฬาแฮนด์บอลที่ใช้มือเล่น
เขาตั้งใจฝึกฝนด้านกีฬาจนได้เป็นนักกีฬาแฮนด์บอลมือหนึ่งของประเทศ และได้เป็นตัวแทนทีมชาติไปแข่งทั่วโลกตั้งแต่อายุเพียงสิบหกปี และเพราะมีรูปร่างหน้าตาหล่อเหลาจึงได้เป็นนายแบบโฆษณาอีกด้วย หลังจากนั้นได้ไปเรียนต่อที่ประเทศอินเดีย และที่นั่นเองก็ได้พบรักกับลูกสาวเศรษฐีที่เป็นคนบาห์เรนเหมือนกัน เธอเรียบร้อย สงบเสงี่ยม สง่างาม น่ารัก อ่อนโยนและเป็นคนดี ครั้งแรกที่ได้พบกันหัวใจของเขาก็ถูกเธอริบไปหมดทั้งดวง จนกลายเป็นความมั่นใจว่าเธอคนนี้คือคนที่จะร่วมสร้างครอบครัวด้วย
ธรรมเนียมการแต่งงานของชาวมุสลิมนั้นฝ่ายชายไม่มีสิทธิ์เลือกคู่ ญาติผู้ใหญ่จะเป็นผู้คัดเลือกเจ้าสาวที่เหมาะสมให้เอง เรื่องนี้ทั้งสองจึงต้องอดทนและยืนหยัดต่อสู้ ในที่สุดเขาก็บอกญาติทุกคนว่าเขาและเธอขอลิขิตชีวิตตัวเอง แล้วทั้งคู่ก็ได้แต่งงานกัน ออกจากบ้านหลังใหญ่ของเครือญาติมาอยู่แฟลตเพื่อดำเนินชีวิตด้วยตนเอง และไม่มีอะไรจะมาสั่นคลอนความรักของเขาและเธอได้ เพราะรักนี้เป็นรักนิรันดร์
เปิดเพลงสากลประกอบเรื่องราวความรักของทั้งคู่ มีเนื้อร้องว่าเป็นรักแรกที่เป็นทุกลมหายใจและทุกย่างก้าว สองหัวใจที่เต้นเป็นหนึ่งเดียวและชีวิตของเราเพิ่งเริ่มต้น
ทั้งคู่เป็นลูกมหาเศรษฐีจึงไม่เคยต้องกังวลเรื่องทำมาหากิน จนกระทั่งคุณแม่ของเพื่อนเสียชีวิตลงด้วยโรคชรา และหลังจากนั้นอีกหกปีคุณพ่อของเขาก็เสียชีวิตด้วยโรคตับอักเสบประกอบกับมีอายุมากแล้ว ตอนเสียชีวิตอายุเจ็ดสิบกว่าปี หลังจากนั้นเขาจึงได้รู้ว่ามรดกที่ควรจะได้รับถูกพี่สาวโยกย้ายเป็นของตัวเองหลายส่วนแล้ว เหลือไว้ให้เขาแค่เพียงนิดเดียว เขารู้สึกเสียใจแต่ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไร จึงพยายามดิ้นรนทำธุรกิจอื่นโดยไม่คาดหวังว่าจะพึ่งพามรดกของพ่อ ขณะนี้กำลังมุ่งมั่นที่จะได้ทำงานติดตามคณะรัฐมนตรีของประเทศบาห์เรน เขาและภรรยามีลูกด้วยกันสี่คน เป็นชายสามคน หญิงหนึ่งคน ทุกคนเป็นเด็กดีและน่ารัก ภรรยาของเขารักและห่วงใยผู้เขียนเสมอ โทรศัพท์คุยกันทุกสัปดาห์ เธอเป็นชาวมุสลิมที่ชอบดู DMC ตอนที่มีการแปลเป็นภาษาอังกฤษ บอกว่าชอบหลวงพ่อมาก แค่ได้เห็นก็มีความสุขมีพลังใจ และชอบนั่งสมาธิมากเพราะมันง่ายนิดเดียว แค่หลับตาพริ้ม ๆ นั่งหน้ายิ้ม ๆ ก็หยุดได้แล้ว
ช่วงเพลงประกอบกรณีศึกษา เนื้อร้องเป็นคำว่าสบายซ้ำ ๆ ตลอดทั้งเพลง
เล่าถึงฐานะเดิมของครอบครัวฝ่ายภรรยาว่ารวยขนาดใช้เงินจนไม่อยากจะใช้ มีเครื่องบิน แต่เมื่อคุณพ่อของเธอสิ้นชีวิต ฐานะทางครอบครัวก็ลดลงเหลือเป็นเพียงชนชั้นกลางในสังคมเท่านั้น เพราะขาดเสาหลักในการหารายได้ของครอบครัว ปัจจุบันแฟนของเพื่อนต้องเลี้ยงดูคุณแม่ที่มีอายุ 80 ปี
คุณแม่ของภรรยาเพื่อนเป็นคนอ่อนโยนโอบอ้อมอารี แต่กลับมีชีวิตที่แฝงไปด้วยความเศร้า ทั้งที่อายุ 80 ปีแล้ว นักเรียนช่วยกันสันนิษฐานว่าเพราะคิดถึงพ่อ คิดถึงสามี ไม่สบาย และไม่เคยพบความสุขที่แท้จริง เหตุคือท่านถูกจับแต่งงานกับสามีที่แก่กว่าถึงสองรอบ ตั้งแต่ตอนที่อายุเพียงสิบสองขวบ
ที่บริเวณนั้นมีหนอนตัวสีเหลืองขนเต็มตัวขนาดนิ้วก้อยจำนวนมาก มีกิจวัตรประจำวันคือเดินข้ามฝากถนนมายังบริเวณหมู่บ้านเป็นกองทัพ เกาะอยู่ตามกำแพงบ้านเต็มไปหมด บ้านของคุณแม่เธอกำแพงไม่หนาแน่นพอจึงต้านทางของทัพหนอนไม่ได้ หนอนเดินทัพผ่านกำแพงแล้วมุดทะลุเข้าไปในบ้าน แล้วกัดคุณแม่ของเธอที่ดวงตามองไม่เห็นจนเป็นแผลน่าสงสารมาก
ผู้เขียนเคยทำงานต้อนรับมาร่วมยี่สิบปี รักงานด้านนี้มาก แต่พออายุมากขึ้นจึงมาเปิดบริษัททัวร์ขายตั๋วเครื่องบิน เคยมาร่วมงานบวชอุบาสิกาแก้วแล้วก็ห่างวัดไป จนได้ติด DMC ที่บ้านจึงกลับเข้าวัดอีกครั้ง ครั้งแรกที่กลับมาได้ไปถวายปัจจัยหลวงพ่อที่ออฟฟิศระดมทุน โดยแจ้งผ่านพระอาจารย์และเจ้าหน้าที่พนักงานต้อนรับ ประทับใจการต้อนรับอย่างอบอุ่นจนรักและศรัทธาท่านมาก แล้วกลับมาร่วมบุญกับทีมงานต้อนรับทุกงานบุญ ค้นพบว่าทั้งหมดของชีวิตคือบุญนั่นเอง จึงตั้งใจรับบุญทุกบุญที่หลวงพ่อและหมู่คณะมอบให้อย่างทุ่มเทสุดชีวิต แม้บางครั้งแทบไม่มีเงินติดตัวเพราะฝากแบงก์ไว้ไม่ได้เบิกมา ได้ช่วยงานเปิดบ้านกัลยาณมิตรหลังแรกของบาห์เรน และร่วมบูชาเสาแก้ว 300 ต้น ต้นละ 100 บาท
บุญที่ผู้เขียนประทับใจมากที่สุดในช่วงนี้คือการบวชสามเณรสิบรูปเป็นครั้งแรกของโลกตะวันออกกลาง ที่ประเทศบาห์เรน ตัวเขาประทับใจมากเพราะมีส่วนสำคัญในการรับบุญช่วยประสานงานและอำนวยความสะดวกให้งานบวชสำเร็จลงได้อย่างอัศจรรย์ นำความปลาบปลื้มปีติใจให้หมู่ชาวไทยที่อาศัยอยู่ในประเทศแถบตะวันออกกลางเป็นอันมาก ทันทีที่ทราบว่าได้รับมอบหมายจากหมู่คณะให้รับบุญในโครงการนี้ก็ตั้งใจทำอย่างเต็มที่โดยไม่มีข้อแม้และเงื่อนไข จนเป็นผลสำเร็จ แล้วขอกราบถวายบุญนี้แก่หลวงพ่อคุณครูไม่ใหญ่ และแบ่งบุญนี้ให้เพื่อนนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทุกคน
อ่านคำถามว่าคุณพ่อคุณแม่ของเพื่อนตายแล้วไปไหน เพราะบุญใดทำให้ท่านได้เป็นมหาเศรษฐีระดับประเทศและมีมรดกมากมาย รุ่นลูกต้องประกอบเหตุอย่างไรจึงจะได้ครอบครองมรดก ถ้าเขาทำบุญไปให้พ่อแม่จะได้รับหรือไม่ ท่านทั้งสองฝากอะไรถึงลูกชายคนโปรดและลูกสะใภ้บ้าง คุณพ่อของภรรยาเพื่อนตายแล้วไปไหน เพราะบุญใดทำให้ได้เป็นมหาเศรษฐีในอีกตระกูลหนึ่ง แต่เหตุใดเมื่อท่านสิ้นชีวิตแล้วครอบครัวจึงมีฐานะตกต่ำลง กรรมใดทำให้คุณแม่ของภรรยาถูกจับแต่งงานกับสามีที่แก่กว่าหลายรอบตั้งแต่อายุสิบสองปี วิบากกรรมใดทำให้ตามองไม่ค่อยเห็น และทำไมกองทัพหนอนจึงเข้ามากัดทำร้ายท่าน มีวิบากกรรมอะไรร่วมกันหรือเปล่า
อ่านคำถามต่อว่าอดีตชาติเพื่อนของลูกและภรรยาเคยมีความสัมพันธ์กันมาอย่างไร ทำไมจึงรักกันตั้งแต่แรกเจอ และทำไมต้องเจออุปสรรคมากมายกว่าจะได้แต่งงานกัน ทั้งคู่เคยสร้างบารมีกับหมู่คณะของเรามาบ้างไหม และทำไมทั้งที่ต่างศาสนากันแต่เขากลับยินดีช่วยเหลือ
อ่านคำถามว่าในอนาคตเขาจะมีโอกาสได้มาช่วยงานพระพุทธศาสนาบ้างไหม ทำไมลูกจึงมาคุ้นเคยกับครอบครัวของเพื่อนคนนี้มาก เคยมีความสัมพันธ์กันอย่างไรในอดีตชาติ ทำไมชีวิตของลูกจึงวนเวียนอยู่แต่ในกลุ่มคนมุสลิมและคนอาหรับ อดีตชาติลูกสร้างบารมีมาอย่างไร ทำไมจึงมารู้จักคุ้นเคยและศรัทธาพระอาจารย์กับทีมงานต้อนรับที่เป็นกัลยาณมิตรในปัจจุบัน พุทธันดรที่แล้วพระอาจารย์สร้างบารมีมาอย่างไร มีหน้าที่อะไรในหมู่คณะ ก่อนจะมาเกิดในชาตินี้ท่านมาจากไหน มีผลการปฏิบัติธรรมเป็นอย่างไรและได้ลงมาสร้างบารมีรอบที่สองหรือไม่ ทำไมท่านจึงทรงจำปาติโมกข์ได้ทั้งที่ตอนเป็นคฤหัสถ์ไม่ได้เรียนเก่ง ลูกมีกำลังบุญมากพอที่จะรองรับงานขยายธรรมะไปสู่ตะวันออกกลางหรือไม่ ทำอย่างไรจึงจะสร้างบารมีได้เต็มที่และมั่นคงยิ่งขึ้น และผู้ที่มีส่วนในการจัดงานบวชที่บาห์เรนจะได้อานิสงส์อะไร บุญนี้จะทำให้ผู้มีส่วนร่วมมีผังการบวชติดไปทุกชาติด้วยหรือเปล่า
เริ่มเฉลยว่าคนที่ชาตินี้ไม่ได้เป็นชาวพุทธทำอะไรมาจึงรวย คุณพ่อคุณแม่ของเพื่อนชาวบาห์เรนเป็นมหาเศรษฐีระดับประเทศมีสมบัติมากมาย เพราะชาติในอดีตทั้งสองท่านทำทานมาเยอะ โดยเฉพาะบุญสงเคราะห์โลก แต่มีอยู่ชาติหนึ่งนานมาแล้ว ท่านทั้งสองเกิดในตระกูลยากจนและได้เป็นสามีภรรยากัน วันหนึ่งได้เห็นพระปัจเจกพุทธเจ้าเดินบิณฑบาตผ่านมาก็เกิดศรัทธา นำอาหารไปใส่บาตรท่านทั้งที่ตอนนั้นยากจน แล้วอธิษฐานจิตว่าขึ้นชื่อว่าความยากจนอย่าได้บังเกิดมีกับเรา เพราะเห็นความยากจนในชาตินั้นชัดเจนและรู้ว่าความจนลำเข็ญเหลือเกิน จึงอธิษฐานได้เพียงแค่นั้น
เพราะไม่ได้อธิษฐานให้ไปเกิดในบุญเขตของพระพุทธศาสนา ชาติต่อ ๆ มาท่านจึงรวยมาทุกชาติและติดนิสัยในการทำทานมาด้วย แต่ชาติหลัง ๆ ก็ไม่ได้อยู่ในบุญเขตพระพุทธศาสนา ส่วนบุญที่ทำกับพระปัจเจกพุทธเจ้ายังไม่หมด จึงยังส่งผลต่อมาเป็นชุด ๆ และย้ำว่าถ้าชาตินี้รุ่นลูกไม่ได้ประกอบเหตุทำบุญให้ถูกเนื้อนาบุญ ก็ไม่มีบุญที่จะรองรับทรัพย์สมบัติของท่านได้ ตรงนี้ต้องศึกษา
เฉลยว่าท่านทั้งสองได้ไปเกิดเป็นเทพบุตรเทพธิดา อยู่ในวิมานทองเดียวกันเพราะรักกันมาก ด้วยบุญเก่าที่เคยทำกับพระปัจเจกพุทธเจ้าในอดีตเป็นหลักซึ่งยังส่งผลอยู่ ส่วนบุญสงเคราะห์โลกในปัจจุบันเสริมเพียงเล็กน้อย และตอนนี้ท่านทั้งสองรู้แล้ว เพราะไปอยู่บนนั้นแล้วเห็นว่าเทวดาศักดิ์ใหญ่ส่วนใหญ่ถึงแปดสิบเปอร์เซ็นต์เป็นชาวพุทธ จึงเข้าใจว่าที่ท่านเหล่านั้นมีรัศมีมากเพราะทำบุญในพระพุทธศาสนาซึ่งเป็นเนื้อนาบุญ
บอกว่าถ้าลูกจะทำบุญอุทิศไปให้ท่านทั้งสอง ต้องทำให้ถูกเนื้อนาบุญแล้วอุทิศไปให้จึงจะมีกำลังบุญส่งไปถึง การอุทิศบุญไปถึงชั้นดาวดึงส์ถ้าไม่ถูกหลักวิชาไม่ถูกเนื้อนาบุญก็ไม่ถึง ท่านทั้งสองซึ่งอยู่วิมานเดียวกันซึ่งหายาก รู้สึกเห็นใจลูกชายที่ไม่ได้รับมรดกตามควร แต่ไม่รู้จะทำอย่างไรเพราะอยู่บนดาวดึงส์แล้ว มาบอกในเมืองมนุษย์ก็ไม่รู้เรื่อง จึงฝากว่าลูกเอ๋ยอย่าคิดมาก ให้ถือว่าเป็นลิขิตของสวรรค์แล้วจะสบายใจ และให้ทุ่มเทขยันทำงานเหมือนพ่อสมัยเป็นมนุษย์ ชีวิตก็จะประสบความสำเร็จ ที่ท่านใช้คำว่าลิขิตสวรรค์เพราะไม่ได้ถูกสั่งสอนตอนเป็นมนุษย์ อยู่ในเทวนิยม ความรู้สึกตอนนี้จึงเป็นพุทธแปดสิบเปอร์เซ็นต์ อีกยี่สิบเปอร์เซ็นต์เป็นเทวนิยม แต่ท่านยังอยากให้ลูกทำบุญให้ถูกเนื้อนาบุญ ซึ่งเนื้อนาบุญตอนนี้มีอยู่สิบรูปที่ตรงนั้นกำลังทำตัวให้เป็นเนื้อนาบุญ
เฉลยว่าคุณพ่อของภรรยาเพื่อนได้เป็นมหาเศรษฐีเพราะทำทานตลอดชีวิต ในอดีตชาติทำบุญแบบสงเคราะห์โลกมามาก จึงรวยมาหลายชาติแต่ไม่มากชาติเท่าคุณพ่อฝ่ายสามี และชาตินี้เป็นชาติสุดท้ายที่บุญสงเคราะห์โลกดังกล่าวมาส่งผล เมื่อท่านสิ้นชีวิตแล้วฐานะทางบ้านจึงลดลง ครูไม่ใหญ่สรุปว่าจะเห็นได้ว่าบุญสงเคราะห์โลกกับบุญที่ทำถูกเนื้อนาบุญอันไหนสำคัญกว่ากัน แต่ต้องทำทั้งสองอย่างจึงจะถูกหลักวิชา กำลังบุญของทางบ้านหย่อนเพราะมีธรรมบารมีไม่เท่าท่าน ฐานะจึงลดลงและไม่อาจรองรับสมบัติได้ สมบัติที่เห็นชัด ๆ ว่าน่าจะเป็นมรดกของเรา ถ้าไม่มีบุญรองรับก็มีเหตุให้อันตรธาน
เฉลยว่าคุณพ่อของภรรยาตายแล้วไปเป็นภุมเทวาระดับทั่วไป เพราะมีทานและเรื่องช่วยเหลือคนอยู่บ้าง อยู่ในหมู่บ้านภุมเทวาที่มีความเชื่อเหมือนกัน ซึ่งทุกคนกำลังรอคอยวันเวลาที่ผู้ที่ตนนับถือจะมาโปรด แต่คอยแล้วคอยเล่าก็ยังไม่มา เหมือนชายหนุ่มที่นึกถึงหญิงสาวในฝันซึ่งสวยแต่ไม่มีตัวจริง ส่วนคุณแม่ของภรรยาที่ถูกจับคลุมถุงชนแต่งงานตั้งแต่อายุสิบสองขวบกับสามีที่แก่กว่าสองรอบ เพราะกรรมที่เคยจับคลุมถุงชนเหมือนกัน ในชาตินั้นอยู่ในสังคมคลุมถุงชนแบบนี้และได้จับให้ลูกหลายคนแต่งงานกับคนที่ตนเลือกให้ คล้ายกับที่ท่านเจอในชาตินี้ เป็นกรรมกงกรรมเกวียน
เฉลยว่าท่านดวงตามองไม่ค่อยเห็นเพราะในอดีตชาติหนึ่งได้ทะเลาะกับเพื่อน แล้วเอาทรายปั้นใส่หน้าเพื่อนจนตาเสียมองไม่เห็น วิบากกรรมนี้จึงตามมาส่งผล ส่วนกองทัพหนอนที่เข้ามากัดทำร้ายท่าน เพราะเคยฆ่าหนอนและผูกเวรกันมา เรื่องมีอยู่ว่าชาติหนึ่งท่านเกิดเป็นผู้ชาย ได้เป็นทหารในกองทัพและไปรบพุ่งกับอีกแคว้นหนึ่งจึงผูกเวรกันมา กองทัพหนอนในชาตินี้คืออดีตคู่ศึกสงครามของแคว้นที่ท่านไปรบด้วย ทหารกลุ่มนี้เพิ่งพ้นจากอบายมาเป็นหมู่หนอน กรรมที่เคยผูกเวรกันมาจึงดึงดูดให้มาทำร้ายท่าน
เฉลยว่าเพื่อนของลูกและภรรยารักกันตั้งแต่แรกเจอ เพราะเคยสร้างบุญกับหมู่คณะมา ชาตินี้มาเจอกันบุญจึงบันดาลให้ปิ๊งกัน ส่วนที่ต้องเจออุปสรรคมากมายกว่าจะได้แต่งงานกัน เพราะผังเก่าที่เคยเกิดในสังคมที่จับคลุมถุงชนและทั้งสองคนก็เคยทำมาบ้าง ผังนี้จึงติดตัวมาเป็นอุปสรรคในช่วงแรก แต่เนื่องจากเคยทำบุญร่วมกันและได้เป็นกำลังสนับสนุนช่วยเหลือหมู่คณะอย่างเต็มกำลัง ดังนั้นเมื่อมาเจอกับหมู่คณะจึงรู้สึกมีความรักและยินดีช่วยเหลือทุกรูปแบบ เพื่อให้หมู่คณะได้ทำงานขยายธรรมะไปยังดินแดนที่ตนอยู่ และเคยเกื้อกูลกันมาหลายชาติโดยคอยช่วยเหลือแนะนำให้กำลังใจกัน จึงรักและผูกพันกัน
เฉลยว่าเพื่อนของลูกถูกโกงมรดกเพราะในอดีต ภายหลังจากหลุดจากหมู่คณะไปแล้ว ชาติถัดมาเขาเคยไปโกงเขามา เรื่องมีอยู่ว่าชาตินั้นได้เป็นพี่ชายคนโตในครอบครัวที่มีฐานะ เมื่อพ่อแม่เสียชีวิตลงก็คิดโกงมรดกของน้อง ๆ ไปเป็นของตนเอง ในน้องหลายคนมีน้องคนหนึ่งซึ่งต่อมาเป็นพี่สาวคนปัจจุบันได้ผูกเวรไว้ ดังนั้นชาตินี้เมื่อมาเจอกันภายหลังพ่อแม่เสียชีวิต กรรมนี้จึงบันดาลให้พี่สาวมาทำบ้างเหมือนมาเอาคืน พ่อกับแม่จึงบอกให้นึกว่าเป็นลิขิตของสวรรค์เพราะท่านมีความรู้เพียงแค่นั้น และให้ทำบุญให้ถูกเนื้อนาบุญ
สอนว่าอย่าไปผูกโกรธกัน ความเป็นพี่เป็นน้องกันมีคุณค่ามากกว่าทรัพย์มหาศาล ร่มเงาของญาติเย็นกว่าร่มเงาอื่น ลูกทั้งสี่คนของเพื่อนก็เคยสร้างบารมีกับหมู่คณะมา ในชาติที่พ่อแม่มาสร้างบารมีกับหมู่คณะ ลูกทั้งสี่ก็ได้มาเกิดเป็นลูกและออกจากหมู่คณะตามพ่อแม่ไปนับถือเทวนิยม ชาตินี้มาเจอกันอีกจึงต้องประคับประคองให้ดี ใจเย็นและอดทน เพราะเธอทั้งสี่ยังเด็กและอยู่ในสิ่งแวดล้อมอย่างที่เป็นอยู่ ส่วนที่ผู้เขียนคุ้นเคยกับครอบครัวนี้ เพราะชาตินั้นเคยชวนเขามาทำบุญบ้างนิดหน่อยและได้เป็นกัลยาณมิตรจนเขามาสร้างบารมีกับหมู่คณะ ต่อมาภายหลังเขากระทบใจแล้วออกไป ตัวลูกพยายามตามกลับมาแต่เขาไม่ยอมกลับ ชาตินี้มาเจอกัน บุญเก่าที่เคยทำร่วมกันจึงผูกให้รักใกล้กันและได้มาเป็นกัลยาณมิตรกับเขาและครอบครัวอีก และที่ชีวิตต้องวนเวียนกับชาวมุสลิมและชาวอาหรับ เพราะลูกเคยอธิษฐานจิตขอมาทำหน้าที่เผยแผ่พระพุทธศาสนาวิชชาธรรมกาย อาชีพในชาตินี้จึงต้องเกี่ยวข้องกับคนกลุ่มนี้ เพื่อให้ได้ทำหน้าที่กัลยาณมิตรตามที่ตั้งใจไว้
เฉลยว่าที่ลูกคุ้นเคยกับพระอาจารย์และทีมงานต้อนรับ เพราะเคยสร้างบารมีร่วมกันมากับทุกท่านที่คุ้นเคยกันในปัจจุบัน โดยพระอาจารย์กับทีมงานเป็นกัลยาณมิตรให้ลูกตั้งแต่พุทธันดรที่แล้ว พุทธันดรที่ผ่านมาพระอาจารย์เป็นทหารพระราชา และออกบวชตามพระราชาตั้งแต่ยังหนุ่มเหมือนชาตินี้ มีผลการปฏิบัติธรรมที่ดี ได้เข้าถึงพระธรรมกาย และคล่องตัวไปดุสิตบุรีได้ บวชแล้วก็ทำหน้าที่ทำวิชาและเผยแผ่จนตลอดชีวิต ลงมารอบสองก็มาทำหน้าที่เดิมอีก ในอดีตมีปัญญามากและมีความเพียรดี ชาตินี้จึงแกล้งเรียนไม่เก่งเพราะไม่รู้จะเรียนทางโลกไปทำไม แต่ทรงจำปาติโมกข์และทำวิชาได้
บอกว่าลูกมีบุญพอที่จะรองรับงานของหมู่คณะได้ อีกทั้งเป็นความปรารถนาข้ามชาติตั้งแต่พุทธันดรที่แล้ว ชาตินี้ก็ทำต่อไปให้สำเร็จ ไม่ว่าจะมีอุปสรรคอันใดก็อย่าหวั่นไหว ถ้าตั้งใจแน่วแน่ที่จะสร้างบารมีกับหมู่คณะก็ต้องคบกัลยาณมิตร สั่งสมบุญทุกบุญทั้งทาน ศีล ภาวนา ให้กำลังใจตัวเองทุกวัน และอธิษฐานจิตตอกย้ำความตั้งใจในการสร้างบารมีทุกวัน ส่วนผู้ที่มีส่วนในการบวชสามเณรประวัติศาสตร์ครั้งแรกของโลกตะวันออกกลาง โดยย่อจะมีปัญญาญาณแทงตลอดในธรรม ปิดอบายไปสวรรค์ได้เมื่อตั้งใจประพฤติธรรมบำเพ็ญสมณธรรมให้เต็มที่ และจะมีส่วนในผังบวชติดไปในภพชาติเบื้องหน้า ปิดท้ายด้วยการให้ทบทวนบุญและอธิษฐานจิตให้ใจไปที่ดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ ทุกวันจนหมดอายุขัย พร้อมสั่งสมบุญประกอบไปด้วย เพราะความปรารถนาจะสำเร็จได้ต่อเมื่อมีบุญสนับสนุน
ท่องบทประจำวันว่าสิ่งที่ต้องสั่งสมคือบุญกุศล สิ่งที่ต้องแสวงหาคือพระรัตนตรัยภายใน เป้าหมายชีวิตคือที่สุดแห่งธรรม ที่พักระหว่างทางคือดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์
ท่องคำขวัญปิดรายการว่าพุทธบุตรต้องเป็นหนึ่งเดียวกันเหมือนดวงตะวันที่มีดวงเดียว พุทธบริษัทสี่ต้องเป็นหนึ่งเดียวกัน เรื่องส่วนตัวให้วางอุเบกขา เรื่องพระศาสนาให้เอาอุเบกขาวาง จิตสดใสเมื่อใจสิ้นระแวงเหมือนดวงจันทร์ส่องแสงในคืนวันเพ็ญ และธรรมกายคือพระในตัวคุณที่คุณสามารถเข้าถึงได้ด้วยการทำใจหยุดนิ่ง