บิณฑบาต

เช้าวันนี้สามเณรธรรมทายาทจำนวนสิบรูปออกบิณฑบาตโดยมีพุทธบุตรและท่านประธานนำหน้า อยู่ในบริเวณบ้านที่จัดเอาไว้ คนเบียดกันแน่น เป็นจุดเริ่มต้นที่ดีแห่งแสงสว่าง พุทธบริษัทสี่ทำหน้าที่อย่างสมบูรณ์ที่สุด ครูไม่ใหญ่ให้ระลึกว่ากว่าจะมาถึงวันนี้ไม่ใช่ง่าย หลายท่านไม่เคยบวชมาก่อน หลายท่านต้องผ่านน้ำตา ต้องขอร้องอ้อนวอนเจ้านาย บางท่านก็ไม่ต้องลา เรื่องราวจะเล่ากันตอนหลังหลังลาสิกขาไปแล้ว

สามเณรเล่าว่าเป็นครั้งประวัติศาสตร์ในดินแดนที่ว่างเว้นจากพระพุทธศาสนามานาน สิ่งที่ประทับใจมากที่สุดคือการได้รับไตรจีวรจากหลวงพ่อคุณครูไม่ใหญ่ ทำให้ตั้งใจจะเป็นสามเณรต้นบุญต้นแบบให้ได้ หลังเสร็จพิธีบวชประมาณตีหนึ่งกว่า ก็นั่งสมาธิด้วยกันทั้งคืนแม้จะง่วงและเพลียมาก เพราะคิดว่ามีเวลาน้อย ไม่อยากให้วันเวลาหมดไปกับเรื่องไร้สาระหรือแม้แต่การจำวัด เมื่อวานได้รับโอวาทจากหลวงพ่อทัตตชีโวก่อนที่ท่านจะเดินทางกลับ ท่านเมตตาให้ถามคำถามเรื่องการนั่งสมาธิและอาการปวดเมื่อยและตอบทุกปัญหา และในวันที่ได้ออกบิณฑบาตก็ดีใจที่ได้ทำกิจของสมณะ เห็นญาติโยมน้ำตาไหลก่อนจะเอื้อมมือมาใส่บาตร

เมื่อเขามาเกิด คนในบ้านที่ไม่ฉลาดพูดไม่ค่อยรู้เรื่องกลับฉลาดและพูดรู้เรื่องขึ้น มารดาจึงตั้งชื่อว่าบัณฑิต อายุเจ็ดขวบเด็กชายบัณฑิตขออนุญาตมารดาบวชเป็นสามเณรกับพระสารีบุตร วันรุ่งขึ้นเวลาเย็นมารดาจึงนำไปพระวิหาร สามเณรน้อยตั้งใจฝึกตน อยู่ในโอวาทของพระอุปัชฌาย์ มีความเพียรสม่ำเสมอ ดูแลความสะอาดของพระวิหาร แล้วตามพระเถระไปบิณฑบาตในหมู่บ้านโดยอุ้มบาตรตามไปด้วย

เล่าเรื่องสามเณรบัณฑิตที่มารดาตั้งชื่อว่าบัณฑิต เมื่ออายุเจ็ดขวบก็ออกบวชเป็นสามเณรอยู่กับพระสารีบุตรเถระ เมื่อบวชมาถึงวันที่แปด พระเถระให้อุ้มบาตรตามไปบิณฑบาตในหมู่บ้าน สามเณรเดินตามไปเห็นสภาพแวดล้อมและกิจกรรมที่คนทั้งหลายทำอยู่ก็อยากรู้ไปทั้งหมด ครั้งแรกเห็นคลองส่งน้ำจึงเรียนถามพระเถระว่านั่นอะไร เขาเอาไว้ใช้ทำอะไร และพระเถระก็เมตตาตอบให้

คุณพ่อติดการพนันเพราะคบคนพาล ในอดีตคบนักพนันจนเป็นนักพนันเอง ชาตินี้มาคบคนพาลอีกเพราะมีเชื้อเดิมอยู่ จึงตกในวงจรซ้ำ คุณแม่ได้สามีติดพนันไม่ใช่เพราะมีวิบากร่วม แต่เพราะสร้างบุญร่วมกันและอธิษฐานเป็นคู่กันมา นิสัยพนันเป็นเรื่องส่วนตัวของคุณพ่อที่ติดข้ามชาติ ทะเลาะกันเพราะพ่อชอบแต่แม่ไม่ชอบเสียเงินโดยไม่จำเป็น วิธีแก้คือชวนคุณพ่อออกจากคนพาล แล้วกราบเท้าบอกว่าตอนเด็กพ่อพาเข้าวัดและส่งเรียนพุทธศาสนาวันอาทิตย์ที่วัดมหาธาตุ วันนี้ลูกขอเป็นลูกแก้วของพ่อ ขอบิณฑบาตการพนันถวายพระ เพราะเป็นอบายมุข ปากทางไปอบาย แล้วชวนเข้าวัดและขึ้นไปปฏิบัติธรรมเพื่อสร้างทางสวรรค์ในบั้นปลาย ต้องอดทนใจเย็น พูดบ่อย ๆ ดูจังหวะตอนท่านอารมณ์ดี ไม่ใช่ตอนเพิ่งเสียพนัน เหมือนนักมวยต้องดูจังหวะก่อนต่อย

เช้าวันใหม่พระธรรมทายาทออกรับบิณฑบาตในชุมชน หัวใจศรัทธาของชาวพุทธในถิ่นนี้ยังคงมุ่งตรงต่อพระพุทธศาสนา เห็นได้จากญาติโยมที่มารอใส่บาตรตลอดทาง และเสียงคณะสงฆ์ให้พรที่ดังขึ้นเป็นระยะ บ้านไหนมีลูกมีหลานก็พร้อมใจพามาใส่บาตร มาเรียนรู้ประเพณีดีงามที่ทุกวัยต้องช่วยกันทำนุบำรุงให้คงอยู่คู่ชุมชน

ช่วงออกบิณฑบาต สามเณรรวมใจนึกถึงดวงแก้ว นึกถึงองค์พระ และภาวนาสัมมาอะระหังไปด้วย เพราะอยากให้ญาติโยมที่มาใส่บาตรได้บุญมากที่สุด ได้พบความสุขความเจริญ และจะได้มาทำบุญในพระพุทธศาสนามากขึ้น โยมแม่ของสามเณรรูปหนึ่งให้สัมภาษณ์ด้วยความตื้นตันว่าปลื้มที่ลูกชายบวชแล้วชวนแม่ไปทำบุญ เพราะไม่เคยมีโอกาสอย่างนี้มาก่อน