คลุมถุงชน

ตอบว่าอดีตแฟนถูกบังคับให้แต่งงานกับหญิงที่เขาไม่รัก เพราะอดีตเคยเกิดในสังคมเกษตรกรรมและมักจับสัตว์ผสมพันธุ์กัน อีกทั้งมักชอบคลุมถุงชนลูกหลานให้แต่งงานกับคนที่ตนเองชอบ ทั้งสองคนมีกรรมคล้าย ๆ กันแต่ไม่ได้มีบุพกรรมอะไรต่อกัน และตัวผู้เขียนก็ไม่ได้มีบุพกรรมอะไรกับหญิงคนนี้ แต่ผู้เขียนจะมีกรรมของการเป็นคนเจ้าชู้มาก จึงบันดาลให้ต้องเปลี่ยนคู่ไปเรื่อย ๆ

พ่อแม่ของเธอแต่งงานเพราะถูกจับคลุมถุงชน มีลูกด้วยกันหกคน เธอเป็นคนที่สอง แต่เธอไม่เคยรู้สึกสนิทสนมกับพี่น้องคนไหนเลย แม้กระทั่งกับพ่อแม่ของตัวเอง และดูเหมือนเธอเป็นคนเดียวในครอบครัวที่สนใจเรื่องจิตใจและจิตวิญญาณ แม่ของเธอมีพี่น้องแปดคน ตอนแม่เกิดมีญาติมาขอไปเลี้ยงเป็นบุตรบุญธรรม ผ่านไปสองปียายคิดถึงจึงไปอุ้มหนีขึ้นแท็กซี่กลับมา สองสามเดือนต่อมาญาติอีกคนที่แต่งงานนานแล้วไม่มีลูกมาขอแม่ไปเลี้ยงอีก จนแม่อายุห้าขวบก็ถูกสุนัขดุกัดขย้ำที่หน้า แขน และขาจนเป็นแผล จึงถูกยกไปอยู่กับยายทวดแทน ส่วนยายทวดนั้น หลังคลอดยายได้เพียงสองสามเดือน ตาทวดก็ไปหาภรรยาใหม่โดยอ้างว่าจะได้มีคนช่วยงานในฟาร์ม ปลายชีวิตยายทวดหกล้มสะโพกหัก รักษาตัวอยู่สี่ปีก่อนเสียชีวิต

ตอบว่าที่แม่ไม่ได้อยู่กับพ่อแม่ของตัวเอง แต่มีญาติมารับไปเลี้ยงด้วยความรักและความเต็มใจ เพราะในอดีตท่านเคยยกลูกของตนเองให้ผู้อื่นเลี้ยง วิบากกรรมนี้จึงทำให้ถูกคนอื่นนำไปเลี้ยงเหมือนกัน แต่เพราะมีบุญสงเคราะห์ญาติในอดีต จึงทำให้ญาติในปัจจุบันมารับเลี้ยงดูด้วยความเต็มใจ ส่วนตอนห้าขวบที่ถูกสุนัขกัดขย้ำจนเกือบเสียชีวิต เพราะสุนัขตัวนั้นเคยเป็นคู่กรณีกันในชาติที่แม่เป็นผู้ชาย ตอนที่สุนัขยังเป็นมนุษย์ผู้ชาย แม่ได้ชก ต่อย ทุบ ตีเขาไว้จนบาดเจ็บสาหัสแต่ไม่ตาย ชาตินี้มาเจอกันอีกแต่ต่างสภาพกันเพราะเขามาเกิดเป็นสุนัขด้วยกรรมที่เขาทำไว้ และที่โตขึ้นถูกคลุมถุงชน เพราะในชาติอดีตท่านเคยเกิดในสังคมเกษตรกรรมแล้วจับลูกหลานหลายคนให้แต่งงานแบบคลุมถุงชนเหมือนกัน

ธรรมเนียมการแต่งงานของชาวมุสลิมนั้นฝ่ายชายไม่มีสิทธิ์เลือกคู่ ญาติผู้ใหญ่จะเป็นผู้คัดเลือกเจ้าสาวที่เหมาะสมให้เอง เรื่องนี้ทั้งสองจึงต้องอดทนและยืนหยัดต่อสู้ ในที่สุดเขาก็บอกญาติทุกคนว่าเขาและเธอขอลิขิตชีวิตตัวเอง แล้วทั้งคู่ก็ได้แต่งงานกัน ออกจากบ้านหลังใหญ่ของเครือญาติมาอยู่แฟลตเพื่อดำเนินชีวิตด้วยตนเอง และไม่มีอะไรจะมาสั่นคลอนความรักของเขาและเธอได้ เพราะรักนี้เป็นรักนิรันดร์

คุณแม่ของภรรยาเพื่อนเป็นคนอ่อนโยนโอบอ้อมอารี แต่กลับมีชีวิตที่แฝงไปด้วยความเศร้า ทั้งที่อายุ 80 ปีแล้ว นักเรียนช่วยกันสันนิษฐานว่าเพราะคิดถึงพ่อ คิดถึงสามี ไม่สบาย และไม่เคยพบความสุขที่แท้จริง เหตุคือท่านถูกจับแต่งงานกับสามีที่แก่กว่าถึงสองรอบ ตั้งแต่ตอนที่อายุเพียงสิบสองขวบ

เฉลยว่าคุณพ่อของภรรยาตายแล้วไปเป็นภุมเทวาระดับทั่วไป เพราะมีทานและเรื่องช่วยเหลือคนอยู่บ้าง อยู่ในหมู่บ้านภุมเทวาที่มีความเชื่อเหมือนกัน ซึ่งทุกคนกำลังรอคอยวันเวลาที่ผู้ที่ตนนับถือจะมาโปรด แต่คอยแล้วคอยเล่าก็ยังไม่มา เหมือนชายหนุ่มที่นึกถึงหญิงสาวในฝันซึ่งสวยแต่ไม่มีตัวจริง ส่วนคุณแม่ของภรรยาที่ถูกจับคลุมถุงชนแต่งงานตั้งแต่อายุสิบสองขวบกับสามีที่แก่กว่าสองรอบ เพราะกรรมที่เคยจับคลุมถุงชนเหมือนกัน ในชาตินั้นอยู่ในสังคมคลุมถุงชนแบบนี้และได้จับให้ลูกหลายคนแต่งงานกับคนที่ตนเลือกให้ คล้ายกับที่ท่านเจอในชาตินี้ เป็นกรรมกงกรรมเกวียน

เฉลยว่าเพื่อนของลูกและภรรยารักกันตั้งแต่แรกเจอ เพราะเคยสร้างบุญกับหมู่คณะมา ชาตินี้มาเจอกันบุญจึงบันดาลให้ปิ๊งกัน ส่วนที่ต้องเจออุปสรรคมากมายกว่าจะได้แต่งงานกัน เพราะผังเก่าที่เคยเกิดในสังคมที่จับคลุมถุงชนและทั้งสองคนก็เคยทำมาบ้าง ผังนี้จึงติดตัวมาเป็นอุปสรรคในช่วงแรก แต่เนื่องจากเคยทำบุญร่วมกันและได้เป็นกำลังสนับสนุนช่วยเหลือหมู่คณะอย่างเต็มกำลัง ดังนั้นเมื่อมาเจอกับหมู่คณะจึงรู้สึกมีความรักและยินดีช่วยเหลือทุกรูปแบบ เพื่อให้หมู่คณะได้ทำงานขยายธรรมะไปยังดินแดนที่ตนอยู่ และเคยเกื้อกูลกันมาหลายชาติโดยคอยช่วยเหลือแนะนำให้กำลังใจกัน จึงรักและผูกพันกัน

ผู้เขียนมีพี่น้องรวมกันแปดคน คือพี่สาวสี่คนและน้องชายสามคน ตัวเองเป็นคนที่ห้า พออายุสิบเจ็ดปีก็ถูกจับคลุมถุงชนแต่งงานกับหนุ่มที่รับซื้อผลผลิตทางการเกษตร ซึ่งอายุแก่กว่าห้าปี อยู่กินด้วยกันมาเก้าปี ตอนคุณแม่ป่วยเป็นวัณโรค ผู้เขียนไปนอนเฝ้าดูแลท่านในโรงพยาบาล แต่สามีไม่ชอบใจเพราะรังเกียจกลัวว่าจะติดเชื้อวัณโรค และพูดจาไม่ให้ความเคารพต่อคุณพ่อคุณแม่ จึงทะเลาะกันและตัดสินใจหย่าขาดจากเขา แล้วไปดูแลคุณแม่อย่างใกล้ชิดในช่วงเวลาสุดท้าย อีกแปดวันต่อมาคุณแม่ก็เสียชีวิต

เฉลยว่าที่ลูกต้องถูกคลุมถุงชนแต่งงานและต้องหย่าจากสามีคนแรก ด้วยสาเหตุที่เขาไม่เคารพคุณพ่อคุณแม่ของลูก ไม่ใช่เพราะการนอกใจ จึงไม่ใช่เกิดจากกรรมกาเมสุมิจฉาจารของลูกโดยตรง แต่เป็นเพราะคุณธรรมของลูกและสามีไม่เสมอกันในปัจจุบัน ส่วนการถูกคลุมถุงชนแต่งงานในชาตินี้ ก็เป็นผังในอดีตของลูกที่เคยคลุมถุงชนลูกหลานในสมัยที่เกิดในสังคมเกษตรกรรม วิบากกรรมนี้จึงมาส่งผล และที่ตอนแรกคิดจะแต่งงานกับชาวเบลเยียมคนหนึ่งที่ฐานะไม่ดี แต่ต่อมากลับมาแต่งงานกับอีกคนที่มีฐานะดีแบบไม่เคยคิดมาก่อน เพราะในอดีตลูกเคยสร้างบุญร่วมกันกับสามีคนปัจจุบันที่มีฐานะดี บุญนี้จึงบันดาลให้มาอยู่ร่วมกันอีกในปัจจุบัน ส่วนคนแรกที่คิดจะแต่งงานด้วยแต่ไม่ได้แต่งนั้นไม่ได้สร้างบุญร่วมกันมา

เพื่อนที่ทำหน้าที่กัลยาณมิตรให้ผู้เขียนถูกจับแต่งงานโดยการคลุมถุงชน ทั้งที่ไม่รู้จักกันมาก่อนเลย ทั้งเพื่อนและสามีมีอุปนิสัยแตกต่างกันมาก เพื่อนเป็นคนใจบุญและขยันในการสร้างบุญ แต่สามีไม่สนใจในการทำบุญเลย และไม่สนับสนุนการทำบุญของภรรยา มุ่งแต่ทำงานหาเงินเพียงอย่างเดียว แต่ก็ได้ไม่คุ้มกับที่ทุ่มเทแรงกายแรงใจไป สามีเป็นคนรักญาติพี่น้องของตัวเองมาก เวลามีเรื่องทะเลาะระหว่างครอบครัวของญาติก็จะเข้าข้างญาติทุกครั้ง

ครูไม่ใหญ่ตอบว่าเพื่อนต้องมาถูกคลุมถุงชนแต่งงานกับคนที่ไม่เคยรู้จักกัน เพราะกรรมในอดีตสมัยเกิดในสังคมเกษตรกรรมก็เคยทำในลักษณะนี้ คือจับลูกหลานคลุมถุงชนแต่งงานกับคนที่ไม่รู้จัก โดยเป็นความหวังดีว่าจะเลือกคู่ให้ลูกให้หลาน เพราะดูมาแล้วทั้งหน้าร้อน หน้าฝน หน้าหนาว ดูทั้งหน้านอกหน้าใน ดูไปถึงปู่ย่าตายาย และเคยจับสัตว์ผสมพันธุ์กันด้วย ส่วนที่เพื่อนยังรักและเห็นว่าสามีเป็นคนดี เพราะเคยเป็นสามีภรรยากันมาในอดีตบ้าง แต่ไม่มากชาตินัก สำคัญที่ปัจจุบันได้เกื้อกูลกัน มีทาน ปิยวาจา และสังคหวัตถุ จึงทำให้ผูกสมัครรักใคร่กัน แม้ไม่รักกันแต่เกื้อกูลกันก็ไม่เป็นไร

แม่ทาบทามหนุ่ม ๆ มาให้แต่งงาน แต่ผู้เขียนไม่ได้รักจึงยิ่งใกล้วันแต่งยิ่งเซ็ง ตัดสินใจให้ชายจับกังเรือคนหนึ่งที่นับถือเป็นพี่ชายพาหนีไปอยู่ต่างจังหวัด แต่เหมือนหนีเสือปะจรเข้ เพราะเมื่อตั้งท้องได้หกเดือนจึงรู้ว่าเขามีภรรยาอยู่แล้ว แม่ของเขาก็ด่าด้วยคำหยาบทุกวัน ทนไม่ได้จึงกลับมาอยู่กับพ่อแม่ คลอดลูกสาวแล้วเขาตามมาอยู่ด้วยไม่นานก็หนีไปอีก

แม่เป็นลูกพี่ลูกน้องของพ่อ ตามศาสนาและประเพณีญาติต้องแต่งงานกันเอง แม่ถูกผู้ใหญ่หมั้นไว้ตั้งแต่เด็ก โตขึ้นจะรักหรือไม่ก็ต้องแต่ง บางครอบครัวลูกสาวไปรักคนที่ไม่ได้หมั้น หรือแต่งกับคนต่างศาสนาต่างนิกาย โทษคือถูกฆ่าทิ้งเพราะถือว่าทำให้ครอบครัวสกปรก แม่เคร่งศาสนาเชื่อฟังพ่อแม่ แต่งงานตอนอายุ 18 กับพ่อที่อายุ 26 อยู่ด้วยกันแล้วรักกันมาก พ่อรับผิดชอบสูง ให้แม่เป็นแม่บ้านดูแลลูก เมื่อเกิดสงครามพ่อถูกทางการจับไปตัดคอ แม่กับลูกเล็ก ๆ ถูกสั่งให้เวียนเข้าออกคุกทุกสามเดือน อดอยากจนลูกบางคนตาย แม่เจ็บช้ำที่สามี ลูกเจ็ดคน และญาติหลายคนตายจากไป บ้านเมืองระส่ำระสาย ทหารถือปืนจับคนขังคุกเป็นว่าเล่น ท้ายช่วงเสียงถอดเพี้ยน

ผู้เขียนเล่าว่าแม่ตอนนี้อายุหกสิบสองปี ภรรยาของเขาเป็นชาวอิรักนับถืออิสลามเคร่งครัด เป็นลูกพี่ลูกน้องของเขาเอง พ่อแม่หมั้นหมายไว้ให้ก่อนแต่งงาน ทั้งสองรู้จักคุ้นเคยกันมาก่อนและเคยคุยเรื่องแต่งงานกันตั้งแต่เด็ก แล้วเขาขอรำพึงเป็นเพลง

ทั้งคู่คุยกันทุกวันแต่เธอไม่เคยตอบคำถาม จนวันหนึ่งเขาถามตรง ๆ ว่าคุณเป็นชาวพุทธตั้งแต่เกิดทำไมไม่รู้หลักปฏิบัติ ถามเรื่องอิสลามเขาตอบได้หมด ชาวพุทธไม่สอนให้คนเข้าวัดบ้างหรือ ครูไม่ใหญ่เตือนชาวพุทธว่าถ้าเจอผู้มีบุญถามอย่างนี้ให้ตอบว่าละชั่ว ทำดี ทำใจให้ใส ละชั่วคืออกุศลกรรมบถ ทำใจใสคือนั่งหลับตาทำสมาธิ เอาอะไรก็ได้เช่นมะพร้าวหรือซาลาเปามาวางไว้กลางกาย เขาบอกว่าต้องการแสวงหาความสงบเพราะเบื่อการรบราฆ่าฟันกันเอง และเริ่มปรึกษาเรื่องส่วนตัวกับเธอ เขาสงสัยว่าศาสนาของเขาให้แต่งงานกันเองในเครือญาติ แต่กลับทำสงครามฆ่ากันเองในเครือญาติ ขณะที่ศาสนาอื่นไม่บังคับ สุดท้ายเขาก็กลับไปแต่งงานกับภรรยาชาวอิรักคนปัจจุบัน

แม่มาเกิดในอิรักและนับถืออิสลามเพราะเคยนับถือเทวนิยมแบบพ่อมาหลายชาติ และยินดีในการทำสงครามระหว่างเผ่าที่มีความเชื่อต่างกัน แม้คนละยุคแต่กรรมเสมอกันจึงดึงดูดเข้าหากัน ที่ต้องแต่งกับพ่อที่เป็นญาติเพราะในอดีตหลายชาติทั้งสองอยู่ในเผ่าที่เข่นฆ่ากันระหว่างเผ่า จึงไม่นิยมแต่งงานข้ามเผ่าเพื่อป้องกันความลับรั่วไหล ความคุ้นนี้ดึงดูดให้มาอยู่ในหมู่ความเชื่อเดิมซึ่งตอนนี้ขยายเป็นระดับประเทศ ที่ถูกขังคุกจนซึมเศร้าเพราะเคยยินดีอนุโมทนาสนับสนุนสงครามระหว่างเผ่า ครูไม่ใหญ่สรุปว่าความเชื่อต่างกันก็ทะเลาะกัน ทั้งพุทธ คริสต์ อิสลาม แม้ความเชื่อเดียวกันแต่ความคิดต่างกัน หรือสามีภรรยาในบ้านเดียวกันก็ยังทะเลาะกัน

ที่อยากเรียนรู้พุทธศาสนา ชอบสมาธิ และดู DMC ทั้งที่ไม่เข้าใจ เพราะในอดีตเคยเป็นชาวพุทธในทะเบียนบ้านเหมือนชาวพุทธปัจจุบัน ไม่ศึกษาจริงจังจึงพลัดไปตามวิบาก แต่เชื้อเดิมยังพอมี เมื่อทุกข์จากสงครามที่ความเชื่อต่างกันจึงขวนขวายหาคำสอนที่ดับทุกข์ได้ซึ่งมีในพระพุทธศาสนา และรู้ว่าใจร้อนรุ่มเพราะโลภ โกรธ หลง จึงอยากให้ทุกคนนั่งสมาธิจนเลิกเบียดเบียนกันด้วยความสมัครใจ หญิงไทยที่ถูกคลุมถุงชนกับชาวต่างชาติจนมีลูกสาวหนึ่งคน เพราะในอดีตสมัยสังคมเกษตรกรรมเคยจับลูกหลานคลุมถุงชน ที่เลิกกับสามีเพราะกรรมกาเมเจ้าชู้สมัยเป็นผู้ชาย และปัจจุบันศีล ศรัทธา ทิฐิไม่เสมอกัน ลูกสาวก็มีเศษกรรมเคยมีภรรยาหลายบ้านทำให้ครอบครัวแตกแยก ให้สั่งสมบุญและอธิษฐานจิต ส่วนที่มาอยู่ต่างประเทศเป็นเรื่องปัจจุบันไม่ใช่วิบาก

คุณย่าตายแล้วเป็นภุมเทวาระดับทั่วไปในหมู่บ้านภุมเทวาแห่งหนึ่ง และไม่ได้มาขอร้องให้ลูกสาวคุณป้าพาไปเยี่ยมคุณพ่อที่โรงพยาบาล ส่วนคุณแม่เป็นว่าที่สะใภ้ตั้งแต่อายุห้าขวบแทนน้าสาวคนที่สาม เพราะในอดีตเคยเกิดในสังคมเกษตรกรรมที่มีประเพณีคลุมถุงชน และเคยจับลูกหลานคลุมถุงชนบ่อยครั้งกว่าน้าสาว วิบากนี้มาส่งผล ทำอย่างไรได้อย่างนั้น เหมือนปลูกองุ่นได้องุ่น ปลูกแอปเปิลได้แอปเปิล

ครูไม่ใหญ่ทักพุทธบุตรทั่วโลก แล้วอ่านชุดคำถาม วิบากกรรมอะไรทำให้พ่อแม่แต่งงานแบบคลุมถุงชนและต้องทำงานในกงสีของลุงโดยได้เงินเพียงบางส่วน พ่อเสียชีวิตแล้วไปภพภูมิใด มีอะไรฝากบอกลูก ๆ พ่อตายเมื่ออายุ 87 ปี แม่ปัจจุบันอายุ 84 ปี ทั้งสองทำกรรมใดไว้จึงอายุยืน แม่ปวดท้องประจำหมอบอกเป็นโรคกระเพาะจริงหรือไม่และแก้ไขอย่างไร วิบากกรรมใดทำให้พี่สาวคนที่สามได้ดูแลพ่อแม่ตลอดมาและบุญนี้จะส่งผลอย่างไร พี่คนที่สองเป็นไวรัสขึ้นสมองเพราะกรรมใดและไปอยู่ภพภูมิไหน

ครูไม่ใหญ่ถามว่าจำคำถามได้ไหม แล้วแซวว่าหลับตาฝันแล้วนำมาเล่าเป็นนิยายปรัมปรา ก่อนเฉลยว่าพ่อแม่แต่งงานแบบคลุมถุงชนเพราะในอดีตชาติเคยเกิดในสังคมเกษตรกรรมที่มีธรรมเนียมคลุมถุงชน และเคยคลุมถุงชนลูกหลานตัวเองมาเหมือนกัน อีกทั้งเคยเป็นสามีภรรยากันมา จึงเป็นคลุมถุงชนแต่คลุมถูกคน ส่วนที่ต้องทำงานในกงสีของลุงและได้เงินเพียงบางส่วน เพราะในอดีตทำทานน้อยและไม่ค่อยทำบุญสงเคราะห์ญาติเท่าที่ควร ชาตินี้จึงไม่ได้รับการสงเคราะห์จากญาติ สมบัติขึ้นอยู่กับเรา ทำบุญมากก็มีบุญมาก มีบุญมากก็มีสมบัติมาก

คุณแม่อายุ 17 ปีถูกคลุมถุงชนให้แต่งงานกับคุณพ่อซึ่งพบหน้ากันเพียงครั้งเดียว (ครูไม่ใหญ่แซวว่าคุณพ่อปิ๊งแล้ว) หลังแต่งงานลำบากมาก เป็นสะใภ้คนจีน ทำงานหนักและกินข้าวเป็นคนสุดท้ายทุกวัน แต่อดทนทำงานทุกอย่างเลี้ยงลูกเจ็ดคน แม้ไม่ได้เรียนหนังสือก็อบรมลูกทุกคนให้เป็นคนดี จบปริญญากันทุกคน สุดหาสิ่งใดจะทดแทนคุณท่าน ลูก ๆ จึงตั้งใจทำความดีเทิดทูนพระคุณแม่