ep037 ผังเวลา 65 ช่วง
อุทิศบุญ (111) ธุดงค์ปีใหม่ 2549 (94) อธิษฐานจิต (79) จานดาวธรรม (74) เสาแก้วพันปี (69) ดุสิตบุรี (67) คุณยายอาจารย์จันทร์ ขนนกยูง (63) สี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ (55) หยุดใจนิ่ง (52) วงบุญพิเศษ (49) โชติกเศรษฐี (48) ภุมเทวา (47) กองเสบียง (45) อัญเชิญจักรแก้ว (44) วิหารน้อย (43) ชฎิลเศรษฐี (42) องค์พระในกลางกาย (42) กัลยาณมิตร (41) กฎแห่งกรรม (39) ใจใส (39) ยิ้ม (37) หลวงปู่วัดปากน้ำภาษีเจริญ (33) เนื้อนาบุญ (32) วิชชาธรรมกาย (31) มรณานุสติ (30) เร่งเสาแก้วพันปี 300 ต้น (30) ทบทวนบุญ (28) ปาณาติบาต (25) เมณฑกเศรษฐี (24) คาซาบลังกาพาฝัน (23) ยมโลก (20) ใจหมอง (20) อบายมุข (19) พระสารีบุตร (18) บำเพ็ญสมณธรรม (17) มหาวิหารคุณยายอาจารย์ (15) แต่งเนื้อแต่งตัว (15) จาตุมหาราชิกา (12) คลุมถุงชน (11) การะวริยะเศรษฐี (9) สวนพนาวัฒน์ (9) ถวายสังฆทาน (8) ปุณณเศรษฐี (8) ศาสนาอิสลาม (8) จิตตคฤหบดี (7) สายสมบัติ (6) เทวนิยม (6) กรรมสุรา (5) ธรรมทาน (5) บวชระยะสั้น (5) ปัญจวัคคีย์ (5) ฝรั่งเศส (5) หลักเกณฑ์ส่งกรณีศึกษา (5) โรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา (5) ครูสอนศีลธรรม (4) ฝันในฝัน (4) พระอนาคามี (4) พระไตรปิฎก (4) ปรโลก (3) วัดพุทธสตราสบูร์ก (3) ศีลสองอด (3) ศูนย์ประสานงานโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา (3) หอฉันคุณยายอาจารย์ (3) อัญเชิญรูปหล่อทองคำคุณยายอาจารย์ (3) โมร็อกโก (3) ข้าวเหนียวหมูสู้ชีวิต (2) ถือศีล 8 (2) บิ๊กแจ๋ว (2) ผังชีวิต (2) ฝนดอกไม้ห้าสี (2) ลูคีเมีย (2) สวดมนต์ทำวัตรเย็น (2) สุนัขกัด (2) อทินนาทาน (2) อัมพาฏการาม (2) เครื่องบรรณาการพันชนิด (2) ความประมาท (1) ทดแทนพระคุณมารดา (1) บุตรบุญธรรม (1) พระมหานามะ (1) พับนกสันติภาพ (1) มัชฉิกาสัณฑนคร (1) รัตนบัลลังก์ดอกบัวสีทอง (1) วัฒนธรรมคุณยาย (1) วันคล้ายวันสลายร่างคุณยายอาจารย์ 2548 (1) วันพิพากษา (1) อาหารฮาลาล (1) เจ้ากรรมนายเวร (1) เปิดใจ (1) เอตทัคคะฝ่ายธรรมกถึก (1) โทสจริต (1)
กล่าวคาถาสำเร็จว่าแม้มืดตื้อมืดมิดก็มีสิทธิ์เข้าถึงธรรม คำขวัญเมื่อเราสว่างโลกก็สว่างด้วย และเนื้อนาบุญสี่ระดับ คือมหาธรรมกายเจดีย์ของโลก มหาจุฬามณีของสวรรค์ พระในบ้านของครอบครัว และพระในตัวของเรา
ทบทวนการบ้าน 10 ข้อทีละข้อ ตั้งแต่เอาบุญไปฝากคนที่บ้าน จดบันทึกผลการปฏิบัติธรรม ก่อนนอนนึกถึงบุญที่สั่งสมมาทั้งหมด หลับและตื่นในอู่ทะเลบุญ ตื่นแล้วรวมใจเป็นหนึ่งกับองค์พระหนึ่งนาที ทุกหนึ่งชั่วโมงหยุดใจหนึ่งนาทีที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 นึกถึงดวงหรือองค์พระในทุกกิจกรรม จนถึงสร้างบรรยากาศด้วยรอยยิ้มและปิยวาจา
วันนี้เป็นวันที่ 58 นับจากวันออกพรรษา ตอนนี้ถามถึงจำนวนวันที่เหลือจะเข้าพรรษาอีกครั้ง และจำนวนวันที่ผ่านวันปีใหม่มาโดยไม่ได้เอ่ยตัวเลขในไฟล์ แล้วทบทวนว่าเราเกิดมาทำพระนิพพานให้แจ้ง แสวงบุญ สร้างบารมี พระนิพพานอยู่ภายในตัวเรา เริ่มต้นที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 เหนือสะดือสองนิ้วมือ ด้วยการทำใจหยุดนิ่งเฉย ๆ พร้อมย้ำว่าต้องศึกษาไว้เพราะความผิดพลาดเป็นอันตราย มีอบายภูมิรองรับอยู่
บอกว่าวันนี้มีเรื่องราวกฎแห่งกรรมของผู้ที่ถือศีลสองอด ชื่อเรื่องคาซาบลังกาพาฝัน และมีเรื่องของมหาเศรษฐีที่มีสมบัติอัศจรรย์คือท่านจิตตคฤหบดี เศรษฐีผู้มีบุญในสมัยพุทธกาล แล้วชวนไปแต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จเรียบร้อยก่อน
ช่วงเพลงคั่นระหว่างที่ให้นักเรียนไปแต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จเรียบร้อย
ถามว่ายิ้มกันไปทั่วโลกหรือยัง ถ้ายังไม่ยิ้มก็แปลว่าแต่งตัวยังไม่เสร็จ เปรียบเหมือนใส่สูทแต่นุ่งผ้าขาวม้า สวมรองเท้าแตะ หรือเขียนคิ้วข้างเดียวแล้วออกจากบ้านไปทำงาน ย้ำว่าต้องแต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จทุกคนทุกแห่ง ทั้งในบ้านและนอกบ้าน คือนำรอยยิ้มมาปรากฏบนใบหน้า
ชวนเจริญมรณานุสติ ระลึกถึงความตายเพื่อให้จิตใจใส ย้ำว่าเรามีชีวิตอยู่เพียงสองเวลาคือหลับตากับลืมตา หายใจเข้าหนึ่งครั้งและออกอีกหนึ่งครั้ง
อธิบายว่าการระลึกถึงความตายทำให้ขนขวายสร้างบุญสร้างบารมี เพราะความตายไม่มีนิมิตหมาย ไม่รู้ว่าจะตายเมื่อไร ที่ไหน ด้วยวิธีใด วิธีที่ดีที่สุดคือเตรียมตัวตายให้ถูกหลักวิชา โดยทำให้ถูกวัตถุประสงค์ของการมาเกิดเป็นมนุษย์ คือละชั่ว ทำดี และทำใจให้บริสุทธิ์ผ่องใส ซึ่งจะเป็นทางมาแห่งบุญกุศลและความสำเร็จทั้งปัจจุบันและอนาคตทุกชาติจนถึงที่สุดแห่งธรรม ใครไม่ระลึกถึงความตายเลยยังได้ชื่อว่าประมาท มัวเพลิดเพลินทางโลกและหมกมุ่นอยู่กับอบายมุข
นึกถึงพุทธบุตร 50 รูปที่ขึ้นไปปฏิบัติธรรมที่สวนพนาวัฒน์ ว่าการบวชครั้งนี้แม้เป็นช่วงสั้นแต่มีคุณค่าและสูงส่ง และถูกวัตถุประสงค์ของการบวช คือชำระกายวาจาใจให้สะอาดบริสุทธิ์ หลุดพ้นจากความทุกข์ ท่านบำเพ็ญสมณธรรมทุกวันทุกคืนอย่างเบิกบาน ผลการปฏิบัติธรรมดีขึ้น ครูไม่ใหญ่บอกว่าไม่มีวันไหนเลยที่ไม่ปลื้มใจเมื่อได้ฟังผลการปฏิบัติธรรมที่ผู้ประสานงานส่งมา
เล่าพระรูปหนึ่งที่ไม่ได้ขึ้นไปบำเพ็ญสมณธรรมตามลำพัง แต่ชวนโยมมารดาขึ้นไปปฏิบัติธรรมด้วย ตัวท่านทำตามสูตรสำเร็จหยุดนิ่งจนหลุดเข้าไปถึงพระภายในและมีความสุขมาก จึงบอกให้โยมแม่อนุโมทนาว่าการบวชคราวนี้ได้ทดแทนพระคุณของท่านอย่างดีที่สุด แล้วสอนแม่ให้ปฏิบัติธรรมแบบง่าย ๆ จนแม่หลุดเข้าไปเห็นพระด้วย ทำให้ได้บุญหลายชั้น ทั้งบุญจากการบวช บุญจากการบำเพ็ญสมณธรรมที่เข้าถึงพระ และบุญจากการแนะนำโยมแม่ให้เข้าถึงพระในตัว
บอกว่าปลื้มปีติทุกครั้งที่มีคนเห็นพระหรือดวงธรรมภายใน หรือแม้ยังไม่เข้าถึงแต่มีความเพียรสม่ำเสมอ เพราะเป็นเครื่องยืนยันว่าในตัวเรามีพระจริง ๆ ซึ่งเป็นสรณะที่พึ่งที่ระลึกที่แท้จริง ท่านจึงคิดวันหนึ่งอย่างเดียวว่าอย่าเพิ่งตายเลย ตราบใดที่ชาวโลกไม่ว่าเชื้อชาติศาสนาใดยังไม่รู้ว่าในตัวมีพระ เพราะเสียดายคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าและการค้นพบที่ยิ่งใหญ่ของหลวงปู่ที่สละชีวิตค้นพบความจริงของชีวิต ถ้าไม่ถ่ายทอดกันต่อ ความรู้เรื่องความลับของชีวิตจะสูญหายไปในเวลาไม่กี่ปี
เพลงเตือนว่านั่งสมาธิไม่ต้องเครียด อย่ารุ้น อย่าเร่ง อย่าเพ่ง อย่าจ้อง แค่หยุดใจอย่างเดียวก็จะเห็นดวงแก้วใสในตัว
บอกว่าคนที่ร้องเพลงธรรมะมาหลายปีอัศจรรย์ใจว่าไม่มีเพลงไหนคึกคักเท่าลำตัดวิบากกรรม เพราะไม่ใช่ลำตัดธรรมดา และอีกไม่กี่วันก็จะได้ฟังเพลงของคุณเฉา ส่วนคุณเอเลนบอกว่าคิดถึงครูไม่ใหญ่มาก น่าจะมีเพลงบอกความรู้สึกนั้น จึงส่งเพลงไปให้เตรียมร้อง ต่อด้วยช่วงเพลงและการแสดงบนเวที
ตอบนักเรียนใหม่ที่สงสัยว่าที่นี่เป็นที่ไหน ว่านี่คือโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาที่มีเพียงชั้นเดียว นักเรียนมีตั้งแต่เด็กเกิดใหม่ลืมตาดูโลกจนถึงคนอายุร้อยเศษที่ใกล้จะหลับตาลาโลก เพราะมีทั้งต่างเพศต่างวัยหลายระดับ จึงต้องปรับให้มาอยู่ในระดับเดียวกันด้วยการมีเพลง มีภาพ และมีพูด คล้ายโรงเรียนอนุบาลทั่วไป ต่างกันที่โรงเรียนอนุบาลทั่วไปมีแต่เด็ก แต่ที่นี่มีทั้งเด็กและอดีตเด็ก
ชวนทบทวนบุญให้เกิดความปลื้มปีติ ว่าตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2548 เราทำบุญใหญ่อะไรมาบ้าง เท่าที่เวลาอำนวยจึงคัดมาได้ 30 รายการใหญ่ ทั้งบุญในวัดและนอกวัด เพื่อจะได้ตามระลึกนึกถึงบุญ และต้องสร้างบุญให้ครบ 360 วันในปีนี้ ซึ่งเหลืออีก 17 วันก็จะสิ้นปี วันนี้เป็นงานทบทวนบุญที่ 3
สารคดีอ้างพุทธพจน์ว่าการบูชาบุคคลที่ควรบูชาเป็นมงคลอันสูงสุด คุณยายอาจารย์มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง เป็นต้นแบบต้นบุญแห่งการสร้างบารมีของหมู่คณะ เพราะถ้าไม่มีคุณยายก็คงไม่มีวัดพระธรรมกาย และคงไม่มีหมู่คณะที่ได้มาสร้างบุญจนถึงทุกวันนี้ เนื่องในวันคล้ายวันสลายร่างของท่านซึ่งตรงกับวันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2548 เหล่าศิษยานุศิษย์จึงพร้อมใจกันแสดงความกตัญญูบูชาธรรม ในพิธีอัญเชิญรูปหล่อทองคำของคุณยายอาจารย์ไปประดิษฐานยังมหาวิหารคุณยายอาจารย์
เวลา 11 นาฬิกา พระภาวนาวิริยคุณเป็นประธานสงฆ์นำคณะพระภิกษุเจริญพระพุทธมนต์ดังกึกก้องไปทั้งหอฉัน จากนั้นผู้แทนสาธุชนนำกล่าวคำถวายภัตตาหารเป็นสังฆทาน ภาคบ่ายเวลา 13 นาฬิกา เหล่าผู้มีบุญถือผ้าเช็ดถูมาคนละผืน เพื่อร่วมสืบสานวัฒนธรรมคุณยายด้วยการทำความสะอาดพื้นหอฉัน เป็นช่วงเวลาแห่งความสุขและความเบิกบานใจที่หาดูหาชมได้ยาก
เวลา 15 นาฬิกา เหล่าเทพบุตรในชุดขาวจัดริ้วขบวนอัญเชิญรูปหล่อทองคำของคุณยายบริเวณด้านหน้าหอฉัน นำหน้าด้วยขบวนธง ขบวนพานพุ่มบุปผชาติ และแถวพระภิกษุสงฆ์ เคลื่อนไปตามถนนอย่างสงบสง่า สาธุชนหลายพันคนร่วมขบวนโดยถือสายสมบัติสีขาวบริสุทธิ์ที่เชื่อมโยงมาจากรูปหล่อทองคำ พร้อมอธิษฐานจิตขอสร้างบารมีติดตามคุณยายไปทุกภพทุกชาติจนถึงที่สุดแห่งธรรม ริ้วขบวนเวียนประทักษิณรอบอุโบสถ แล้วจึงอัญเชิญรูปหล่อทองคำเข้าสู่มหาวิหาร
เวลา 17 นาฬิกา พระราชภาวนาวิสุทธิ์เป็นประธานนำสาธุชนนั่งสมาธิเจริญภาวนา รายรอบรัตนบัลลังก์ที่ประดิษฐานรูปหล่อทองคำคุณยายอาจารย์มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง ทุกสายตาจับจ้องไปยังรูปหล่อทองคำที่ประดิษฐานบนรัตนบัลลังก์รูปดอกบัวสีทอง รัศมีเรืองรองส่องสว่างงดงาม เปรียบดังชีวิตของคุณยายที่เกิดมาเพื่อสร้างความสว่างให้แก่ชาวโลก ปฏิปทาในการสร้างบารมีของท่านไร้ขีดจำกัด เข้มแข็ง เด็ดเดี่ยว เป็นแบบอย่างให้คนรุ่นหลังไปอีกนานนับพันปี
ช่วงเพลงหลังสารคดี ครูไม่ใหญ่กล่าวว่าคงจะได้ตามติดคุณยายไปแน่ แล้วให้ลูกจอยที่นั่งอยู่ข้างหน้าร้องเพลงตามที่ขอ
สรุปว่าบุญในวาระอัญเชิญรูปหล่อทองคำของคุณยายอาจารย์เป็นบุญใหญ่หลายชั้น ทั้งบุญหล่อ บุญอัญเชิญ บุญสร้างมหาวิหาร และบุญประดิษฐาน แล้วบอกว่าเหลืออีก 17 วันก็จะถึงวันธุดงค์ ให้รักษาใจให้ใส อย่าให้ขุ่นมัว และฟิตร่างกายให้แข็งแรง เพราะอากาศเย็นกำลังสบายเหมาะกับการปฏิบัติธรรม ให้เคลียร์เรื่องกังวลให้เสร็จภายในสองอาทิตย์เพื่อเข้ามาอยู่ธุดงค์ปีใหม่ด้วยใจปลอดกังวล และบอกว่าอาทิตย์หน้าจะมีภาพวิธีประกอบเต็นท์และปักเต็นท์มาให้ดู
สปอตประชาสัมพันธ์ว่าวันปีใหม่คือศักราชใหม่แห่งความสว่าง วันเข้าถึงพุทธะกลางดวงใจ เชิญยอดกัลยาณมิตรเริ่มต้นศักราชปี 2549 ด้วยการอยู่ธุดงค์ปีใหม่ตั้งแต่วันที่ 29 ธันวาคมถึง 1 มกราคม ณ ลานมหาธรรมกายเจดีย์ วัดพระธรรมกาย จังหวัดปทุมธานี ปีนี้จะแตกต่างจากทุกปี ให้มาร่วมอยู่วิหารหลังน้อยและนำกลับบ้านเป็นเครื่องระลึก พร้อมแจ้งเบอร์ติดต่อผู้ประสานงานภาค
บอกว่าผู้มาอยู่ธุดงค์จะได้รับของขวัญคือบิ๊กแจ๋ว องค์พระขนาดหนึ่งเซนติเมตรสีน้ำเงิน และเต็นท์หรือวิหารน้อยที่มาอยู่ธุดงค์จะเป็นเครื่องระลึกนึกถึงบุญที่ได้มาอยู่ธุดงค์ บุญอัญเชิญจักรแก้วประดิษฐาน และบุญบูชาธรรมหลวงปู่ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย ย้ำว่าบุญนี้ต้องทำ เพราะบุญเป็นบ่อเกิดของความสุขและความสำเร็จในชีวิต ถ้าปฏิเสธบุญก็เท่ากับปฏิเสธสมบัติ ปฏิเสธความสุขและความสำเร็จ ชีวิตก็จะลำเค็ญต่อไปในอนาคต
ทบทวนมหาเศรษฐีผู้มีสมบัติตักไม่พร่องที่เคยศึกษามาแล้ว ท่านที่หนึ่งชฎิลเศรษฐี ท่านที่สองโชติกเศรษฐีที่มีภูเขาทองผุดขึ้นมาเอง มีปราสาทแก้วและต้นกัลปพฤกษ์ ท่านที่สามเมณฑกเศรษฐีที่มีฝูงแพะกายสิทธิ์แพะทองคำตัวโตเท่าช้าง อย่างเล็กเท่าวัว มีเส้นด้ายออกจากปากให้ดึงเอาสิ่งที่ปรารถนา ท่านที่สี่การะวริยะเศรษฐีที่ได้ขุมทรัพย์จากยักษ์เพราะทำบุญกับพระมหากัสสปะที่เพิ่งออกจากนิโรธสมาบัติ ท่านที่ห้าปุณณเศรษฐีที่เพิ่งจบไป และวันนี้เป็นท่านที่หกคือจิตตคฤหบดี
อารัมภบทว่าคนที่ไม่มีศรัทธาเมื่อได้ยินเรื่องบริจาคทานย่อมไม่สบายใจเพราะหวงแหนกลัวทรัพย์จะสิ้นไป แต่ผู้มีศรัทธาย่อมปีติดีใจที่จะได้สั่งสมบุญ เพราะทราบว่าบุญเท่านั้นทำให้มีความสุขและชีวิตดีขึ้นทุกทาง ยิ่งทำบุญด้วยความสดชื่น ใจใส มีศรัทธา และทำกับเนื้อนาบุญ ผลบุญก็ยิ่งทวีคูณ ตามที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสสอนไว้ เหมือนเศรษฐีท่านหนึ่งที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้เลิศกว่าอุบาสกทั้งหลายในฝ่ายเป็นธรรมกถึก คือจิตตคฤหบดี ผู้มีศรัทธาตั้งมั่นไม่หวั่นไหวในพระรัตนตรัย และได้บรรลุคุณวิเศษสูงสุดเท่าที่ผู้ยังไม่ออกบวชจะบรรลุได้
ย้อนไปในครั้งพุทธกาล ในดินแดนชื่อมัชฉิกาสัณฑนคร มีมหาเศรษฐีผู้เปี่ยมศรัทธาชื่อจิตตคฤหบดี ในวันที่ท่านเกิดมีฝนดอกไม้ห้าสีตกลงบนพื้นดินสูงประมาณเข่าทั่วพระนคร บิดามารดาเห็นบุพนิมิตนั้นจึงคิดว่าบุตรของเราเกิดมาพร้อมกับนำชื่อของตนมาด้วย จึงขนานนามว่าจิตตกุมาร แปลว่ากุมารผู้มีความวิจิตร เมื่อเติบโตขึ้นดำรงอยู่ในฆราวาสวิสัย และเมื่อบิดาล่วงลับก็ได้ตำแหน่งเศรษฐีในนครนั้น
สมัยนั้นพระเถระชื่อมหานามะ หนึ่งในห้าของพระปัญจวัคคีย์ เดินทางไปถึงมัชฉิกาสัณฑนคร จิตตคฤหบดีเลื่อมใสในอิริยาบถของท่าน จึงเข้าไปต้อนรับ รับบาตร นิมนต์เข้าไปในเรือน และถวายอาหารบิณฑบาต เมื่อท่านฉันเสร็จก็นำไปยังสวนของตนชื่ออัมพาฏการาม แล้วมอบถวายสวนนั้นแด่พระเถระ ต่อมาสร้างที่อยู่ถวายในสวนนั้นและนิมนต์ให้ท่านพักอยู่ พระเถระเห็นอุปนิสัยจึงรับนิมนต์และแสดงธรรมโปรด ในที่สุดจิตตคฤหบดีก็บรรลุธรรมเป็นพระอนาคามี
แม้บรรลุเป็นพระอนาคามีแล้วท่านก็ยังใฝ่การศึกษา หมั่นเข้าไปสอบถามธรรมะจากท่านผู้รู้เนือง ๆ ท่านกลายเป็นกำลังสำคัญที่ทำให้พระพุทธศาสนาเจริญรุ่งเรืองในดินแดนนั้น สละทรัพย์ออกทำทานจำนวนมหาศาลเพื่อบำรุงเลี้ยงพระภิกษุที่มาจากทิศต่าง ๆ และสร้างพระอารามชื่ออัมพาฏการาม ทำให้พระพุทธศาสนาหยั่งรากมั่นคงในมัชฉิกาสัณฑนคร คำร่ำลือถึงศรัทธาของท่านเลื่องลือไปทั่ว จนพระอัครสาวกทั้งสองเดินทางมาพร้อมพระสงฆ์หมู่ใหญ่เพื่อสงเคราะห์ท่าน และเมื่อได้ฟังธรรมเพียงข้อคิดเล็กน้อยจากพระสารีบุตร ท่านก็แตกฉานเชี่ยวชาญในพระไตรปิฎก เมื่อท่านเดินทางไปที่ใด มหาชนจะนำเครื่องบรรณาการหนึ่งพันชนิดมาสักการะบูชาเสมอ
ขยายว่าท่านสร้างวัดถวายในพระพุทธศาสนาไว้มาก และใฝ่ในการศึกษา ตอนเกิดมีดอกไม้ห้าสีตกลงมาสูงถึงเข่า ต่างจากคนทั่วไปที่ตอนเกิดไม่มีดอกไม้ มีแต่ตอนตายจึงจะมีดอกไม้มา ชื่อของท่านจึงแปลว่าวิจิตร ตอนโตขึ้นก็ปรับจากปุถุชนเป็นพระอริยเจ้าชั้นอนาคามี และเชี่ยวชาญในพระไตรปิฎก ไปที่ไหนก็ได้รับเครื่องสักการะจากมหาชนทั้งมนุษย์และเทวดาทีละพันชนิด ครูไม่ใหญ่หยอกว่าตัวท่านได้ชนิดเดียวคือใส่ซองมา แล้วชวนคิดว่าต้องมีบุพกรรมอะไร ให้ติดตามตอนที่สองวันพรุ่งนี้
บอกว่าไม่มีเพลงของจิตตคฤหบดี จึงขอยืมเพลงของเศรษฐีอีกท่านหนึ่งคืออนาถบิณฑิกเศรษฐีมาเปิดแทน ปิดท้ายด้วยสปอตว่า DMC ช่องนี้ช่องเดียว สิ่งใดไม่เคยรู้ สิ่งใดไม่เคยเห็น จะบอกให้รู้
พูดถึงการเป็นครูสอนศีลธรรมว่าไม่ใช่การถูกกลั่นแกล้ง เพราะการสอนธรรมะทำให้เบิกบานทั้งตื่น ทั้งหลับ และฝัน เวลาคิดก็ไหลไปเรื่องความบริสุทธิ์จากคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ทำให้ความคิด คำพูด และการกระทำบริสุทธิ์ไปด้วย มีความสุขตลอด ย้ำว่าไม่มีวิชาใดในโรงเรียนที่สอนแล้วทำให้ใจผ่องใสเป็นทางมาแห่งบุญกุศล ไม่ว่าวิทยาศาสตร์หรือภาษา แต่ธรรมะนั้นใสตั้งแต่ครูถึงนักเรียน ครูถือเป็นตัวแทนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าไปถ่ายทอดความรู้ให้เด็ก เป็นการให้ธรรมทานซึ่งเป็นสุดยอดแห่งการให้ ให้สมบัติจักรพรรดิยังแพ้การให้ธรรมทาน เพราะร่ำรวยแต่ไม่รู้วิธีดำเนินชีวิตที่ถูกต้องก็ไม่ปลอดภัยจากอบาย
บอกว่าจึงเลือกที่จะสอนศีลธรรม แม้สอนไม่ค่อยเป็นก็ต้องฝึกสอน แต่มีความสุขทุกครั้ง ฝึกมาได้สามปีกว่า และเลือกเวลาไพรม์ไทม์ซึ่งเป็นเวลาที่คนกำลังดูข่าวดูละคร เพื่อให้รู้กันว่าคนที่รู้ว่าเขาหลอกแต่เต็มใจให้หลอกนั้นใจหมองหรือใจใส เชื่อว่าต้องมีผู้มีบุญมาฟังเรื่องที่ทำให้ใจใสโดยไม่ทำให้ใจหมอง และเป็นเรื่องจริง ในช่วงเวลาข้ามคืนจึงไม่มีใครง่วง ผู้ฟังบอกว่าเวลาผ่านไปเร็วเหลือเกิน แวบเดียวก็เข้าชั่วโมงที่สองแล้ว
อธิบายว่าสิ่งที่ผ่านเข้ามาทางใจมีผลต่อความหมองหรือความใสของใจ ซึ่งมีผลต่อชีวิตหลังจากตายแล้วและการเดินทางไปสู่ปรโลก ไม่ว่าใครจะเชื่อว่าตายแล้วสูญหรือไม่สูญก็มีผลทั้งสิ้น เพราะพวกที่ไม่เชื่อพอตายก็จะรู้เอง ถ้าใจใสก็ไปดีคือไปสวรรค์ ถ้าใจหมองก็ไปไม่ดีคือไปอบาย ศีลธรรมซึ่งเป็นความรู้ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทำให้ครูผู้สอนใสก่อนเป็นต้นบุญ และนักเรียนใสตามเป็นกลางบุญและปลายบุญ ทั้งครูและนักเรียนจึงได้บุญซึ่งกันและกัน
บอกว่าเรื่องราววันนี้ส่งมาจากต่างประเทศคือโมร็อกโก ชื่อเรื่องคาซาบลังกาพาฝัน เจ้าของเรื่องเกิดที่คาซาบลังกา ไปโตที่มาร์ราเกช แล้วมาอยู่ที่ฝรั่งเศส และถือศีลสองอด ก่อนเข้าเรื่องประกาศว่าวันปีใหม่จะมีอาหารพิเศษสำหรับผู้มาอยู่ธุดงค์ คือข้าวเหนียวหมูสู้ชีวิตจากเทพธิดาสระเป๋า ครูไม่ใหญ่หยอกว่าเคยลองสู้มาแล้วสมัยที่หมูยังเนื้อนิ่ม พอสมาชิกเยอะหมูก็กลายเป็นหมูพันปี ชิ้นเดียวข้าวหมดครึ่งจานยังอยู่ในปาก จึงขอให้เอาหมูอ่อน ๆ หรือไม่เอาเนื้อสัตว์เลย ฉันแต่ข้าวเหนียวอย่างเดียว
เปิดเพลงยิ้มแล้วรวยเพื่อเข้าสู่ช่วงกรณีศึกษาคาซาบลังกาพาฝัน
ทบทวนขั้นตอนโดยดูจากผัง จากเจ้าของเคสส่งผ่านผู้ประสานงาน ไปถึงศูนย์ประสานงานโรงเรียน มีคณะกรรมการคัดเลือกโดยไม่เลือกที่รักมักที่ชัง เลือกแต่เรื่อง แล้วเรียบเรียง จากนั้นแยกเป็นทีมหาเพลงและตัดต่อเพลง ทีมทำการ์ตูน และทีมทำภาพประกอบ เมื่อครบสามขบวนการจึงพิมพ์และเข้าโรงเรียน ออกจากโรงเรียนแล้วจัดเก็บทำสื่อเผยแผ่เป็นหนังสือ วีซีดี และเทป ใครได้ออกรายการให้ดีใจ ใครได้ดูก็ให้ดีใจ ใครยังไม่ออกก็ให้สบายใจ รอหน่อย ดีที่สุดคือฝันเอง ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าไม่อยากทำให้ใครไม่สบายใจ อยากจากโลกนี้ไปอย่างไม่มีเวรไม่มีภัย แม้เคสที่แรงก็พยายามทำให้อ่อนลงเพื่อให้เจ้าของเคสรับได้และพอเหมาะกับเวลา
ผู้เขียนรายงานตัวว่าเป็นนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาชาวโมร็อกโก ซึ่งเป็นประเทศในทวีปแอฟริกาตอนเหนือ มีศาสนาอิสลามเป็นศาสนาประจำชาติ ประชากร 95 เปอร์เซ็นต์นับถืออิสลาม ตัวเธอเป็นอิสลามโดยกำเนิดสืบทอดมาตั้งแต่บรรพบุรุษ เกิดและเติบโตที่เมืองคาซาบลังกาซึ่งเป็นเมืองเศรษฐกิจของประเทศและมีชื่อเสียงไปทั่วโลก
ที่ฝรั่งเศสคุณพ่อให้เธอไปเรียนภาษาอาหรับและศาสนาอิสลามอย่างจริงจังจากชุมชนชาวอิสลาม จนเดือนกันยายน 2547 วันหนึ่งขณะเดินอยู่บนถนน เธอเหลือบไปเห็นป้ายชื่อวัดพุทธที่สตราสบูร์ก มีคำอธิบายว่าเป็นศูนย์ปฏิบัติสมาธิ เธอรู้สึกสนใจและประหลาดใจมากที่มีสถานที่แบบนี้ เมื่อสอบถามจึงทราบว่ามีการสวดมนต์และแนะนำสมาธิเป็นภาษาฝรั่งเศสทุกเย็น ต่อมาเธอได้มาที่วัดอีกครั้งและมีโอกาสพบพระภิกษุ ซึ่งเป็นครั้งแรกในชีวิตที่ได้เห็นพระภิกษุองค์จริง และรู้สึกเคารพในพระภิกษุมาก
ช่วงสารคดีเพลงภาษาอังกฤษเพื่อทำความเข้าใจศาสนาอิสลาม เนื้อร้องบอกว่าอิสลามคือสันติภาพ ไม่ได้สอนการก่อการร้าย แต่เป็นเรื่องความรัก ครอบครัว การให้ และการภาวนาต่อพระเจ้าองค์เดียว
เธอตอบว่าเป็นการยากที่ใครสักคนจะสละความสุขสบายในทางโลกมาบวชเป็นพระ และกลับต้องมาลำบากฝึกฝนตนเองเพียงเพื่อจะกำจัดกิเลสภายใน แล้วยังคอยสอนผู้อื่นโดยไม่หวังการตอบแทน พระจึงเป็นสัญลักษณ์ของคนดี เป็นบุคคลที่น่าเทิดทูน ส่วนวัตถุประสงค์ของการบวชคือสอนตนเอง สอนคนอื่น แบ่งปันความรู้ ให้ธรรมทาน และเป็นครูสอนศีลธรรมของโลก เหมือนดวงอาทิตย์ที่เป็นแสงสว่างแห่งโลก ไม่ใช่ตะเกียงดวงเล็ก ๆ ในที่มืด ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าชาวพุทธหลายคนยังคิดไม่ได้อย่างเธอ
เธอสนใจฝึกสมาธิเพราะต้องการความสงบในใจและแสวงหาอิสรภาพที่แท้จริง ครูไม่ใหญ่ขยายว่าไม่ใช่เพียงอิสรภาพทางการเงินที่แค่ไม่เป็นหนี้หรือมีทรัพย์ซื้อของได้ เธอเข้าใจด้วยตัวเองทั้งที่ยังไม่ได้ฟังพุทธพจน์ว่าไม่มีสุขใดยิ่งกว่าความสงบ เธอสนใจธรรมะคำสอนของพระพุทธเจ้าเพราะคิดว่าทำให้มีผลดีต่อชีวิต แม้เพื่อนชาวมุสลิมบางคนจะทักท้วง แต่เธอคิดว่าเมื่อได้มาเจอสิ่งที่ดี ทำไมต้องปิดกั้นตัวเองเพราะทิฐิ ควรเปิดโอกาสให้ตัวเองได้รับสิ่งดี ๆ ในชีวิตจะดีกว่า
เธอคิดว่าสมาธิเป็นสิ่งที่ดีงามและเป็นของกลาง เหมาะสำหรับทุกชาติ ทุกภาษา และทุกศาสนา การทำสมาธิไม่ใช่การเรียนศาสนาอื่น แต่เป็นการเรียนรู้วิถีอื่นที่จะทำให้ใจสงบมากขึ้น คล้ายกับความรู้ที่เคยศึกษาไว้ยังทำให้ใจสงบไม่ถึงจุดที่พอใจ จึงมาเรียนเพิ่มเติมให้ความรู้นั้นสมบูรณ์ขึ้น เพื่อให้ใจสงบมากจนไม่ปรารถนาสิ่งใดอีก และย้ำว่าเราไม่ควรเอาความเชื่อหรือทิฐิมาเป็นกำแพงปิดกั้นใจในการเรียนรู้ความจริงของชีวิต เธอจึงไม่ยอมให้กำแพงใด ๆ มาล้อมใจของเธอเอาไว้
ครูไม่ใหญ่ขยายว่าสังคมไม่ว่าย่อยหรือใหญ่ ถ้าไม่เปิดใจคุยกันเหมือนมีกำแพงมากั้นใจ ชีวิตก็ไม่ผาสุก สามีภรรยาอยู่บ้านเดียวกันแต่ไม่คุยกัน หันหลังให้กัน ความไม่ผาสุกก็เกิดขึ้น พ่อแม่ลูกไม่เปิดใจคุยกัน ไม่รับฟังกัน ชีวิตก็เป็นทุกข์ ที่ทำงานก็เช่นเดียวกัน จึงชวนว่าอย่าตั้งกำแพงล้อมใจ ให้เปิดใจให้กว้าง ถ้าเปิดใจไม่ได้ก็ให้เปิด DMC
จากนั้นเธอมาสวดมนต์ทำวัตรเย็นและนั่งสมาธิที่ศูนย์ทุกวันไม่เคยขาด จนท่องบทสวดมนต์ทำวัตรเย็นได้อย่างแม่นยำ ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าชาวพุทธกี่คนจะท่องได้โดยไม่ต้องเปิดหนังสือ ส่วนเธอทำทั้งทำวัตรเย็นและนั่งสมาธิมาหนึ่งปีสามเดือนไม่เคยขาดเลย บอกว่านั่งสมาธิแล้วรู้สึกสดชื่นและรู้สึกดีจริง ๆ หลังจากนั้นก็เริ่มช่วยวัดจัดสถานที่ จัดดอกไม้ ถือพาน ทำและถวายภัตตาหารแด่พระภิกษุ วันพ่อ 5 ธันวาคม 2547 เธอมาร่วมพับนกสันติภาพส่งเป็นแรงใจดับไฟใต้ และกลับมาถือศีล 8 อยู่ธุดงค์ปีใหม่ต้นปี 2548 ด้วย
เปิดเพลงประกอบโครงการพับนกสันติภาพให้ฟังสำหรับคนที่ยังนึกภาพไม่ออก แล้วบอกว่าครบปีแล้วสำหรับนกสันติภาพ
ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าเดิมคิดว่าพับนกสันติภาพเฉพาะคนไทย แต่ชาวโมร็อกโกก็ยังร่วมพับส่งเป็นแรงใจดับไฟใต้ เธอเล่าว่าการอยู่ธุดงค์ต้องประสบปัญหาเรื่องอาหาร เพราะไม่สามารถทานหมูหรือเนื้อสัตว์ที่ไม่ผ่านการรับรองจากศาสนาอิสลามได้ แต่นั่นก็ไม่เป็นอุปสรรค เธอกลับประทับใจที่ได้ค้นพบว่าชีวิตคนเราไม่ได้ต้องการอะไรมาก แทนที่จะแสวงหาความสุขภายนอก ควรแสวงหาอิสรภาพที่แท้จริงจากภายในดีกว่า ปีนี้เธอตั้งใจจะมาร่วมพิธีธุดงค์ปีใหม่ด้วย ครูไม่ใหญ่จึงหยอกว่าเทพธิดาสระเป๋าคงต้องเติมสระเป๋าเป็นหมื่นลูก
ช่วงเพลงคั่นยาวกว่าปกติ เพราะวันนี้ครูไม่ใหญ่เสียงไม่ค่อยมี
อธิบายว่าในวันพระเธอถือศีล 8 ด้วย และช่วงหนึ่งถือศีลลำบดรของศาสนาอิสลามซึ่งอดกลางวันรับประทานกลางคืน ขณะที่ศีล 8 อดตั้งแต่หลังเที่ยงถึงเช้าวันถัดไป จึงเรียกว่าถือศีลสองอด ซึ่งไม่ใช่เรื่องธรรมดา เธอเล่าว่าตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็นหลวงพ่อในโรงเรียน รู้สึกว่าท่านเป็นคนอารมณ์ดี มีความสุข ดูได้จากใบหน้าที่อ่อนเยาว์ และทำให้ทุกคนสดชื่นตามไปด้วย เธอชื่นชมหลวงพ่อมาก สุขใจทุกครั้งที่เห็นท่านมาสอนธรรมะ และตั้งใจฟังทุกเรื่อง ครูไม่ใหญ่อ่านต่อไม่ค่อยได้เพราะเขิน
พ่อแม่ของเธอแต่งงานเพราะถูกจับคลุมถุงชน มีลูกด้วยกันหกคน เธอเป็นคนที่สอง แต่เธอไม่เคยรู้สึกสนิทสนมกับพี่น้องคนไหนเลย แม้กระทั่งกับพ่อแม่ของตัวเอง และดูเหมือนเธอเป็นคนเดียวในครอบครัวที่สนใจเรื่องจิตใจและจิตวิญญาณ แม่ของเธอมีพี่น้องแปดคน ตอนแม่เกิดมีญาติมาขอไปเลี้ยงเป็นบุตรบุญธรรม ผ่านไปสองปียายคิดถึงจึงไปอุ้มหนีขึ้นแท็กซี่กลับมา สองสามเดือนต่อมาญาติอีกคนที่แต่งงานนานแล้วไม่มีลูกมาขอแม่ไปเลี้ยงอีก จนแม่อายุห้าขวบก็ถูกสุนัขดุกัดขย้ำที่หน้า แขน และขาจนเป็นแผล จึงถูกยกไปอยู่กับยายทวดแทน ส่วนยายทวดนั้น หลังคลอดยายได้เพียงสองสามเดือน ตาทวดก็ไปหาภรรยาใหม่โดยอ้างว่าจะได้มีคนช่วยงานในฟาร์ม ปลายชีวิตยายทวดหกล้มสะโพกหัก รักษาตัวอยู่สี่ปีก่อนเสียชีวิต
เพื่อนนักเรียนไทยของเธอที่อยู่ฝรั่งเศสเป็นชาวมุสลิม จบปริญญาตรีสถาปัตย์ที่เมืองไทยแล้วมาเรียนปริญญาโท เพื่อนยึดมั่นในศีลบางข้อของอิสลามแต่ไม่เคร่งทั้งหมด ตอนแรกเธอชวนให้มานั่งสมาธิด้วยแต่เพื่อนไม่มาเพราะคิดว่าการทำสมาธิเป็นวิถีของชาวพุทธ จนวันหนึ่งเพื่อนต้องเข้าโรงพยาบาลจึงทราบว่าเป็นโรคลูคีเมียหรือมะเร็งเม็ดเลือดขาว ต้องเข้าออกโรงพยาบาลทุกเดือนเพื่อรักษาตัวและถ่ายเลือด เวลาไปเยี่ยม เพื่อนมักพูดว่านี่แหละคือบททดสอบจากพระเจ้า เพราะเธอเป็นอิสลามที่เคร่งครัด จนวันที่ 14 มิถุนายน 2548 ผิวหนังของเพื่อนดำลงมาก ตาเหลือง ตัวบวม ติดเชื้อที่ปอด เลือดออก แล้วเสียชีวิต ผู้เขียนสงสารและอยากช่วยจึงตัดสินใจทำบุญที่วัดพุทธสตราสบูร์กและถวายสังฆทานอุทิศไปให้เพื่อนแทน
ช่วงเพลงที่ผู้เขียนขอให้เปิดอีกครั้ง ก่อนเข้าสู่ช่วงคำถามของกรณีศึกษา
ถามว่าเธอเคยเข้าถึงธรรมะมาก่อนหรือไม่ ชาตินี้จะเข้าถึงได้หรือไม่ คุณย่าคริสเตียนที่เคร่งครัดมีความสัมพันธ์กับเธอมาอย่างไร ทำไมจึงปฏิบัติกับเธอเหมือนเป็นลูกสาว เหตุใดพ่อจึงขี้หงุดหงิดโมโหร้าย และการที่ท่านเคยดื่มเหล้าสูบบุหรี่จัดแต่เลิกแล้วจะส่งผลอย่างไร ทำไมแม่ไม่ได้อยู่กับพ่อแม่ของตัวเองแต่มีญาติมาขอไปเลี้ยงด้วยความรัก แต่ทำไมตอนห้าขวบจึงโดนสุนัขขย้ำเกือบเสียชีวิต และทำไมโตขึ้นยังถูกจับคลุมถุงชน ยายทวดตอนนี้อยู่ในภพภูมิใดและมีสภาพอย่างไร บุพกรรมใดที่ทำให้เพื่อนนักเรียนไทยเสียชีวิตด้วยลูคีเมีย เขาตายแล้วไปไหน เพื่อนเป็นอิสลามจะมีโอกาสรับบุญที่อุทิศจากพระพุทธศาสนาหรือไม่ เธอเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะมาอย่างไร ทำไมมาเกิดเป็นคนต่างชาติต่างศาสนาแต่กลับรู้สึกคุ้นเคยกับหมู่คณะ ครอบครัวเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะหรือไม่ เธอจะทำหน้าที่กัลยาณมิตรได้สำเร็จไหม การที่ยังปฏิบัติทุกอย่างในศาสนาเดิมแต่มาสร้างบุญในพระพุทธศาสนาจะส่งผลต่อชีวิตในปรโลกอย่างไร จำเป็นต้องเปลี่ยนศาสนาหรือไม่ และพระอาจารย์กับเพื่อนกัลยาณมิตรที่ประคับประคองเธอเคยสร้างบุพกรรมกับเธออย่างไร
ตอบว่าเธอต้องไปเกิดต่างประเทศในครอบครัวต่างศาสนาและไม่คุ้นเคยกับคนในครอบครัว เพราะหลายพุทธันดรที่แล้วเธอเป็นลูกชาย ออกเที่ยวแสวงหาคำตอบของชีวิตจากครูบาอาจารย์ต่าง ๆ แล้วได้มาเจอหมู่คณะและศึกษาปฏิบัติธรรมอยู่ระยะหนึ่ง แต่ภายหลังกระทบกระทั่งกับบางคนในหมู่คณะและเกิดความรำคาญคนหมู่มาก จึงลาออกจากหมู่คณะไปแสวงหาความรู้แบบเทวนิยมอีกหลายสำนัก ด้วยเหตุนี้จึงต้องผ่านการเรียนรู้ทั้งอิสลาม คริสต์ และพุทธในปัจจุบัน ผังที่ชอบเดินทางไปแสวงหาคำตอบของชีวิตติดมา จึงไม่คุ้นเคยกับครอบครัวแต่คุ้นเคยกับญาติทางศาสนาที่ตัวศึกษา ส่วนที่ชอบนั่งสมาธิเพราะในชาติที่เป็นผู้ชายเคยบวชระยะสั้นกับหมู่คณะและเคยนั่งสมาธิ อุปนิสัยจึงติดมา
ตอบว่าคุณย่าที่รักผูกพันกับเธอแบบลูกสาว เพราะเคยเป็นแม่ลูกกันในชาติที่เธอเป็นผู้ชายและออกจากบ้านไปแสวงหาคำตอบของชีวิต เมื่อมาเจอกันในชาตินี้ สายใยของความที่เคยเป็นแม่ลูกกันจึงทำให้ผูกพันกัน ส่วนคุณพ่อที่ขี้หงุดหงิดโมโหร้ายเป็นจริตอัธยาศัยที่ติดข้ามชาติมา ในอดีตก็มีนิสัยอย่างนี้ เรียกว่าโทสจริต
ตอบว่าคุณพ่อเคยดื่มเหล้าสูบบุหรี่จัดแต่เลิกภายหลัง วิบากกรรมคือปัจจุบันอาจเจ็บป่วยด้วยผลของสุราและบุหรี่ และถ้าก่อนตายภาพเหล่านั้นมาปรากฏก็จะไปยมโลกหรือไปเกิดเป็นยักษ์ในสวรรค์ชั้นจาตุมหาราชิกา แต่ในเมื่อท่านเลิกแล้วก็ดีแล้ว ให้เธอแนะนำท่านว่าอดีตที่ผิดพลาดให้ลืมให้หมดและอย่าหวนกลับไปดื่มเหล้าสูบบุหรี่อีก แล้วแนะนำให้ท่านนั่งสมาธิซึ่งเป็นความรู้สากลที่ทุกคนศึกษาได้ จะทำให้ใจสงบและไม่หงุดหงิด
ตอบว่าที่แม่ไม่ได้อยู่กับพ่อแม่ของตัวเอง แต่มีญาติมารับไปเลี้ยงด้วยความรักและความเต็มใจ เพราะในอดีตท่านเคยยกลูกของตนเองให้ผู้อื่นเลี้ยง วิบากกรรมนี้จึงทำให้ถูกคนอื่นนำไปเลี้ยงเหมือนกัน แต่เพราะมีบุญสงเคราะห์ญาติในอดีต จึงทำให้ญาติในปัจจุบันมารับเลี้ยงดูด้วยความเต็มใจ ส่วนตอนห้าขวบที่ถูกสุนัขกัดขย้ำจนเกือบเสียชีวิต เพราะสุนัขตัวนั้นเคยเป็นคู่กรณีกันในชาติที่แม่เป็นผู้ชาย ตอนที่สุนัขยังเป็นมนุษย์ผู้ชาย แม่ได้ชก ต่อย ทุบ ตีเขาไว้จนบาดเจ็บสาหัสแต่ไม่ตาย ชาตินี้มาเจอกันอีกแต่ต่างสภาพกันเพราะเขามาเกิดเป็นสุนัขด้วยกรรมที่เขาทำไว้ และที่โตขึ้นถูกคลุมถุงชน เพราะในชาติอดีตท่านเคยเกิดในสังคมเกษตรกรรมแล้วจับลูกหลานหลายคนให้แต่งงานแบบคลุมถุงชนเหมือนกัน
ตอบว่ายายทวดตายแล้วไปเป็นภุมเทวาระดับล่าง มีสภาพค่อนข้างลำบาก อาหารไม่สมบูรณ์ มีบ้านโทรม ๆ อยู่ไปวัน ๆ โดยไม่รู้ว่าควรทำอะไรต่อไป เพราะไม่ได้ทำทานตามหลักวิชา มีเพียงบุญสงเคราะห์ญาติและช่วยเหลือคนทั่วไปแบบชาวโลก ไม่มีข้อความอะไรฝากมาเพราะยังเลื่อนลอยไม่มีจุดหมาย และยังหาพระเจ้าไม่เจอตามที่ตัวเคยศึกษาและศรัทธาไว้เมื่อเป็นมนุษย์
ตอบว่าเพื่อนนักเรียนไทยเสียชีวิตด้วยลูคีเมียเพราะกรรมปาณาติบาตคือฆ่า ร่วมกับกรรมอทินนาทานคือขโมย เรื่องมีอยู่ว่าชาตินั้นเขาเกิดในสังคมเกษตรกรรม ตอนเป็นเด็กไปขโมยผลไม้ของคนอื่นกินและถูกจับได้ เจ้าของสวนเฆี่ยนตี เขาจึงเกิดความแค้นและเอายาพิษไปใส่ปนกับหญ้าในรางหญ้า ให้วัวกับม้าของเจ้าของสวนกินจนตาย วิบากกรรมนี้จึงมาส่งผล ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าไม่ได้เป็นการทดสอบของใครตามที่เธอเข้าใจ เพราะเธอไม่มีความรู้เรื่องความจริงของชีวิต
เล่าว่าตอนเป็นมนุษย์เพื่อนเชื่อว่าคนลำบากยากจนเพราะเป็นการทดสอบของพระผู้เป็นเจ้า แต่ภายหลังเมื่อเจอความทุกข์ของคนที่ลำบากมาก ก็คิดว่าทำไมต้องทดสอบรุนแรงขนาดนี้ แล้วเก็บความคิดไว้ไม่พูดกับใครแต่บันทึกไว้ในสมุดบันทึก ตายแล้วมีผู้นับถือความเชื่อเดียวกันชวนไปอยู่หมู่บ้านภุมเทวาแห่งหนึ่ง เพื่อรอวันพิพากษาใหญ่ที่พระเจ้าจะมา สภาพความเป็นอยู่เหมือนท้องทุ่งหญ้ากว้าง มีอาหารพอประทังชีวิตเพราะบุญที่เคยช่วยเหลือคนในชุมชน แต่เสื้อผ้าปอน ๆ สู้ตอนเป็นมนุษย์ไม่ได้ เมื่อได้รับบุญที่อุทิศไปให้ก็มีอาหารทิพย์และเสื้อผ้าทิพย์เพิ่มขึ้น สภาพดีขึ้นกว่าเดิม แต่เธอเข้าใจว่าพระเจ้าเมตตาบันดาลให้ผู้เขียนทำบุญและอุทิศไปให้ เธอฝากมาบอกว่าอยากให้ทุกคนรวมทั้งผู้เขียนไปอยู่ด้วยกันเพื่อคอยพบพระเจ้า และเมื่อเห็นพระธรรมกายไปปรากฏ เธอก็คุกเข่าประคองมือทั้งสองขึ้นด้วยความดีใจเพราะเข้าใจว่าเป็นพระเจ้า
ตอบว่าผู้เขียนเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะทั้งเคยบวชและเป็นกองเสบียง แต่พลัดไปหลายพุทธันดรที่ผ่านมา เพิ่งกลับมาเจอหมู่คณะเมื่อพุทธันดรที่แล้วแต่กลายเป็นผู้หญิงแล้ว ชาตินี้บุญเก่าที่ทำกับหมู่คณะจึงทำให้กลับมาเจอกันอีกและรู้สึกคุ้นเคยกับหมู่คณะมาก แต่กรรมที่ออกจากหมู่คณะไปหลายพุทธันดรทำให้ผังนี้ติดมาและพลัดไปเกิดต่างชาติต่างศาสนาในชาตินี้อีก ครอบครัวของเธอก็เคยสร้างบารมีกับหมู่คณะมานานมากกว่าตัวเธออีก จึงต้องใช้ความพยายามอดทนอธิบายด้วยใจเยือกเย็นและด้วยความรักความปรารถนาดี จะประคับประคองครอบครัวให้เข้าใจได้ และเธอจะสามารถทำหน้าที่กัลยาณมิตรให้แก่ชาวโมร็อกโกได้
ตอบว่าการที่ยังปฏิบัติทุกอย่างตามศาสนาเดิมแต่มาสร้างบุญในพระพุทธศาสนา ให้ทาน รักษาศีล สวดมนต์ นั่งสมาธิ และดู DMC ทุกวันไม่เคยขาด จะส่งผลให้ชีวิตทั้งปัจจุบันและอนาคตดีขึ้น จะเปลี่ยนหรือไม่เปลี่ยนศาสนาก็แล้วแต่เธอ ได้ทั้งนั้น ข้อปฏิบัติที่ศาสนาเดิมสอนไว้ดีอยู่แล้วก็ให้ทำต่อ เช่น ไม่ดื่มสุรา ไม่สูบบุหรี่ ไม่เล่นการพนัน มีความกตัญญูกตเวทีต่อพ่อแม่และผู้มีพระคุณ และแบ่งปันให้ทานกับเพื่อนมนุษย์ ซึ่งเป็นความดีสากล ส่วนความรู้ใหม่ที่เพิ่มเติมให้สมบูรณ์ขึ้นก็ให้น้อมนำมาปฏิบัติ ถ้าทำได้ก็มีสิทธิ์กลับไปดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ และถ้าทำบุญทุกบุญพร้อมอธิษฐานจิตทุกวันไม่ให้ขาด ขอให้ชาติต่อไปได้เกิดในร่มเงาพระพุทธศาสนาและได้ศึกษาวิชชาธรรมกาย ผังนี้ก็จะแน่น
ตอบว่าในพุทธันดรที่ผ่านมา พระอาจารย์ที่ประคับประคองเธอเคยเป็นทหารของพระราชาที่ออกบวช แล้วได้ออกบวชตามพระราชาองค์นั้น ทำหน้าที่เผยแผ่และเป็นกัลยาณมิตรให้กับเธอ ส่วนเพื่อนกัลยาณมิตรที่ประคับประคองเธอ พุทธันดรที่ผ่านมาเป็นกุลธิดาที่เป็นเพื่อนกับเธอ และเป็นกัลยาณมิตรชวนเธอเข้ามาเจอหมู่คณะ ในชาตินั้นกัลยาณมิตรท่านนี้เบื่อชีวิตในการครองเรือน
ท่องบทประจำวันว่าสิ่งที่ต้องสั่งสมคือบุญกุศล สิ่งที่ต้องแสวงหาคือพระรัตนตรัยภายใน เป้าหมายชีวิตคือที่สุดแห่งธรรม ที่พักระหว่างทางคือดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์
อ่านรายชื่อกัลยาณมิตรที่เป็นเจ้าภาพเสาแก้วพันปี ต้นละหนึ่งร้อยกว่าบาทถึงสามร้อยบาท จำนวนสามร้อยต้น ทั้งที่มาเป็นรายบุคคล พร้อมคณะ และมาทั้งครอบครัว
ท่องคำขวัญว่าพุทธบุตรต้องเป็นหนึ่งเดียวกันเหมือนดวงตะวันที่มีดวงเดียว พุทธบริษัทสี่ต้องเป็นหนึ่งเดียวกัน เรื่องส่วนตัวให้วางอุเบกขา เรื่องพระศาสนาให้เอาอุเบกขาวาง จิตสดใสเมื่อใจสิ้นระแวง และธรรมกายคือพระในตัวคุณ แล้วชวนพร้อมใจกันสวดสรรเสริญคุณของพระรัตนตรัย โดยหันลำโพงไปทางภาคใต้ของผืนแผ่นดินไทยและสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้