ถือศีล 8

จากนั้นเธอมาสวดมนต์ทำวัตรเย็นและนั่งสมาธิที่ศูนย์ทุกวันไม่เคยขาด จนท่องบทสวดมนต์ทำวัตรเย็นได้อย่างแม่นยำ ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าชาวพุทธกี่คนจะท่องได้โดยไม่ต้องเปิดหนังสือ ส่วนเธอทำทั้งทำวัตรเย็นและนั่งสมาธิมาหนึ่งปีสามเดือนไม่เคยขาดเลย บอกว่านั่งสมาธิแล้วรู้สึกสดชื่นและรู้สึกดีจริง ๆ หลังจากนั้นก็เริ่มช่วยวัดจัดสถานที่ จัดดอกไม้ ถือพาน ทำและถวายภัตตาหารแด่พระภิกษุ วันพ่อ 5 ธันวาคม 2547 เธอมาร่วมพับนกสันติภาพส่งเป็นแรงใจดับไฟใต้ และกลับมาถือศีล 8 อยู่ธุดงค์ปีใหม่ต้นปี 2548 ด้วย

อธิบายว่าในวันพระเธอถือศีล 8 ด้วย และช่วงหนึ่งถือศีลลำบดรของศาสนาอิสลามซึ่งอดกลางวันรับประทานกลางคืน ขณะที่ศีล 8 อดตั้งแต่หลังเที่ยงถึงเช้าวันถัดไป จึงเรียกว่าถือศีลสองอด ซึ่งไม่ใช่เรื่องธรรมดา เธอเล่าว่าตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็นหลวงพ่อในโรงเรียน รู้สึกว่าท่านเป็นคนอารมณ์ดี มีความสุข ดูได้จากใบหน้าที่อ่อนเยาว์ และทำให้ทุกคนสดชื่นตามไปด้วย เธอชื่นชมหลวงพ่อมาก สุขใจทุกครั้งที่เห็นท่านมาสอนธรรมะ และตั้งใจฟังทุกเรื่อง ครูไม่ใหญ่อ่านต่อไม่ค่อยได้เพราะเขิน

18 ตุลาคม 2548 เป็นวันพระขึ้น 15 ค่ำ หลังนั่งสมาธิต่อเนื่องมาได้ครึ่งเดือนกว่า ลูกขออนุญาตสามีถือศีล 8 ครูไม่ใหญ่ว่าค่อย ๆ ขยับจากศีล 5 มาศีล 8 นั่งหลับตาเบา ๆ ทำใจนิ่ง ๆ สักครู่ตัวก็เบาขึ้น แล้วเห็นองค์พระใส ๆ ขนาดเท่าฝ่ามือลอยมา ครูไม่ใหญ่ว่าเป็นประสบการณ์ที่ทุกคนไปถึงแล้วเล่าเหมือนกัน ท่านเหมือนมีชีวิต ละมุนละไมเหมือนน้ำ ลอยมาระดับเดียวกับศูนย์กลางกาย หันหน้าไปทางเดียวกับตัวลูก แล้วลอยเข้ามาในผนังท้องรวมเป็นหนึ่งเดียวกับตัว ท่านใสมาก ไม่กระด้าง ลูกปลื้มปีติจนเก็บความรู้สึกไว้ไม่อยู่ แล้วเข้าเพลงคั่น