บวชระยะสั้น

เล่าถึงพุทธบุตรที่ไปอยู่ศูนย์อบรมสวนพนาวัฒน์ บนยอดดอยสูงจากระดับน้ำทะเลราวหนึ่งพันเมตร ท่านเย็นทั้งกายและใจเพราะปรับเป็นสมณะได้ถูกหลักวิชาและทำความเพียรอย่างเต็มกำลัง ทั้งที่รู้ว่ามีเวลาบวชช่วงสั้น ก็ยังตั้งใจให้ตรงตามวัตถุประสงค์ของการบวชคือทำพระนิพพานให้แจ้ง สลัดตนพ้นจากกองทุกข์ ครูไม่ใหญ่บอกว่านึกถึงท่านเมื่อไรก็นั่งยิ้ม นอนยิ้ม ยืนเดินก็ยิ้ม

นึกถึงพุทธบุตร 50 รูปที่ขึ้นไปปฏิบัติธรรมที่สวนพนาวัฒน์ ว่าการบวชครั้งนี้แม้เป็นช่วงสั้นแต่มีคุณค่าและสูงส่ง และถูกวัตถุประสงค์ของการบวช คือชำระกายวาจาใจให้สะอาดบริสุทธิ์ หลุดพ้นจากความทุกข์ ท่านบำเพ็ญสมณธรรมทุกวันทุกคืนอย่างเบิกบาน ผลการปฏิบัติธรรมดีขึ้น ครูไม่ใหญ่บอกว่าไม่มีวันไหนเลยที่ไม่ปลื้มใจเมื่อได้ฟังผลการปฏิบัติธรรมที่ผู้ประสานงานส่งมา

เล่าพระรูปหนึ่งที่ไม่ได้ขึ้นไปบำเพ็ญสมณธรรมตามลำพัง แต่ชวนโยมมารดาขึ้นไปปฏิบัติธรรมด้วย ตัวท่านทำตามสูตรสำเร็จหยุดนิ่งจนหลุดเข้าไปถึงพระภายในและมีความสุขมาก จึงบอกให้โยมแม่อนุโมทนาว่าการบวชคราวนี้ได้ทดแทนพระคุณของท่านอย่างดีที่สุด แล้วสอนแม่ให้ปฏิบัติธรรมแบบง่าย ๆ จนแม่หลุดเข้าไปเห็นพระด้วย ทำให้ได้บุญหลายชั้น ทั้งบุญจากการบวช บุญจากการบำเพ็ญสมณธรรมที่เข้าถึงพระ และบุญจากการแนะนำโยมแม่ให้เข้าถึงพระในตัว

ตอบว่าเธอต้องไปเกิดต่างประเทศในครอบครัวต่างศาสนาและไม่คุ้นเคยกับคนในครอบครัว เพราะหลายพุทธันดรที่แล้วเธอเป็นลูกชาย ออกเที่ยวแสวงหาคำตอบของชีวิตจากครูบาอาจารย์ต่าง ๆ แล้วได้มาเจอหมู่คณะและศึกษาปฏิบัติธรรมอยู่ระยะหนึ่ง แต่ภายหลังกระทบกระทั่งกับบางคนในหมู่คณะและเกิดความรำคาญคนหมู่มาก จึงลาออกจากหมู่คณะไปแสวงหาความรู้แบบเทวนิยมอีกหลายสำนัก ด้วยเหตุนี้จึงต้องผ่านการเรียนรู้ทั้งอิสลาม คริสต์ และพุทธในปัจจุบัน ผังที่ชอบเดินทางไปแสวงหาคำตอบของชีวิตติดมา จึงไม่คุ้นเคยกับครอบครัวแต่คุ้นเคยกับญาติทางศาสนาที่ตัวศึกษา ส่วนที่ชอบนั่งสมาธิเพราะในชาติที่เป็นผู้ชายเคยบวชระยะสั้นกับหมู่คณะและเคยนั่งสมาธิ อุปนิสัยจึงติดมา

เฉลยว่าน้องสาวเป็นคนเจ้าโทสะทั้งก่อนและหลังทำบุญ เพราะติดนิสัยเป็นเทวดาสายยักษ์มาหลายชาติ จึงมีนิสัยมักโกรธ ผลบุญผลกรรมของการโมโหทั้งก่อนและหลังทำบุญคือจะต้องไปเกิดเป็นยักษ์อีก แต่จะเป็นยักษ์ที่มีระดับขึ้น คือยักษ์ไฮโซ ยักษ์รวย ยักษ์สวย ด้วยบุญที่ทำด้วยจิตที่มักโกรธ และย้ำว่าถ้าแก้ไขได้เด็ดขาดก็มีสิทธิ์ไม่ต้องเป็นยักษ์ เฉลยว่าสามีกำพร้าพ่อมาตั้งแต่เด็ก เพราะในอดีตชาติเคยทะเลาะกับบิดาถึงขนาดพูดพล่อยว่าชาติต่อไปขออย่าได้มีพ่ออย่างนี้อีก ตอนนั้นเขายังเป็นวัยรุ่น วิบากกรรมนี้จึงมาส่งผล ส่วนที่เขามีใจศรัทธาในการบวชและชอบศึกษาพระพุทธศาสนา เพราะในอดีตเคยบวชระยะสั้นกับหมู่คณะมาเป็นส่วนใหญ่ บวชระยะยาวมีแต่น้อยชาติกว่า จึงติดอัธยาศัยนี้มา

ผู้เขียนกล้าสู้โจรสามคนทั้งที่มีมีดคัตเตอร์ด้ามเดียว เพราะติดนิสัยจากชาติที่เป็นผู้ชายซึ่งไม่ยอมใครง่าย ๆ ที่ต้องไปอยู่ในสถานการณ์นั้นเพราะเคยสมน้ำหน้าคนที่ไม่ชอบเมื่อได้ข่าวว่าเขาถูกโจรปล้น ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าเรื่องวิบากกรรมต้องศึกษาไว้ ผู้เขียน พี่ชายคนที่สอง และพี่ชายบุญธรรมยังโสดทั้งหมดเพราะยังไม่เจอคนถูกใจและเบื่อหน่ายการครองเรือน ทั้งสามคนกับคุณพ่อเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะแบบกองเสบียงประเภทตามอารมณ์ บางทีฟังธรรมมีปีติอยากประพฤติพรหมจรรย์ พอห่างไปก็กลับไปครองเรือน เบื่อ ๆ อยาก ๆ จิตใจโลเลอย่างนี้เรื่อยมา เคยบวชระยะสั้นกันทั้งหมด เพื่อนรุ่นน้องที่สร้างบารมีด้วยกันก็เป็นกองเสบียงแบบเดียวกัน ถ้าชาตินี้อยากประพฤติพรหมจรรย์ต้องมุ่งมั่น มีกำลังใจสูง เปลี่ยนผังเดิมได้ โดยแก้เบื่อ ๆ อยาก ๆ ให้เป็นเบื่อหน่ายอย่างแท้จริง แล้วชวนสร้างบารมีทุกบุญและอธิษฐานจิตไปดุสิตบุรี ท้ายช่วงถอดเสียงเพี้ยนปนภาษาอังกฤษ