ผลการปฏิบัติธรรมสามเณรบาห์เรน

tag ที่มักมาด้วยกัน: บวชสามเณรรุ่นแรกที่บาห์เรน สามเณรวัย 13 ปี ลาสิกขา ผ้ากาสาวพัสตร์ เห็นตัวเองในกลางกาย ความสุขภายใน แสงสว่างภายใน องค์พระในกลางกาย

โรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา 6 ม.ค. 2549

  • 50:44 ผลปฏิบัติธรรมสามเณรวัย 32 ปี เห็นเส้นขอบรอบตัวเป็นองค์พระและแสงสว่างเหมือนดวงอาทิตย์ที่เย็น
    อ่านผลการปฏิบัติธรรมของสามเณรวัย 32 ปี ที่เคยฟังมาแล้วและมีประสบการณ์ต่อมาอีก สามเณรซาบซึ้งในความเมตตาเอาใจใส่ที่หลวงพ่อให้กับสามเณรทุกรูป และตอนนี้เข้าใจแล้วว่าการเข้าถึงธรรมเป็นสิ่งที่ทุกคนเข้าถึงได้ ไม่ได้ผูกขาดเฉพาะนักบวชหรือพระธุดงค์ ใครก็เข้าถึงได้ถ้าวางใจให้ถูกส่วนและทำตามการบ้านของหลวงพ่อ สามเณรเล่าว่าหลังทบทวน ได้เห็นเส้นขอบรอบตัวกลายเป็นองค์พระ มีแสงสว่างแบบส้มนวล ต่อมากลายเป็นแสงแบบนีออน จนตอนนี้สว่างมากเหมือนดวงอาทิตย์ แต่เป็นดวงอาทิตย์ที่เย็นอยู่ภายใน ไม่ว่าจะขยับเนื้อขยับตัวก็ไม่มีผลต่อความสว่าง รักษาความสว่างได้ทุกอิริยาบถ
  • 53:06 ความสุขไม่มีขอบเขต ลมหายใจกลมกลืนกับจักรวาล และเห็นดวงใสที่ขยายได้ไม่จำกัด
    สามเณรเล่าว่าเวลามองแล้วรู้สึกไม่มีขอบเขต มีความสุขมาก ครูไม่ใหญ่เสริมว่าสุขอย่างนี้เลยสวรรค์ไปแล้ว ลมหายใจกลมกลืนกับธรรมชาติภายนอกเหมือนลมหายใจของเรากับจักรวาลเป็นอันเดียวกัน และเมื่อใจมีความสุขมากแล้ว ต้นไม้ต้นเดิมที่เคยเห็นแล้วอยากตัด กลับเห็นแล้วสวยงามขึ้นมา สามเณรเล่าว่าลมหายใจรู้สึกสะอาด เพราะใจกับลมหายใจกลืนเป็นอันเดียวกัน หายใจเข้าเหมือนเอาความบริสุทธิ์เข้ามา แล้วส่งคืนธรรมชาติ และเห็นดวงใสเหมือนน้ำที่มารวมตัวเป็นก้อนกลมนุ่มเบา สว่างไม่หยุด ขยายไปได้เท่าที่ใจอยากให้ขยาย ครูไม่ใหญ่เทียบว่าความสว่างของดวงอาทิตย์มีขอบเขตจำกัดและสว่างแค่กลางวัน แต่ความสว่างของใจไม่มีขอบเขตและสว่างทั้งกลางวันกลางคืน
  • 56:03 กายป่วยแต่ใจไม่ป่วย ทดลองย้ายที่อยู่ของใจแล้วอึดอัดทันที และไม่อยากลาสิกขาเพราะรักผ้าเหลือง
    สามเณรเล่าว่าแม้เจ็บป่วยเพราะอากาศเปลี่ยน เดี๋ยวร้อนเดี๋ยวหนาว แต่กายที่เจ็บป่วยก็ไม่เป็นอุปสรรคต่อความสว่างภายในเลย ครูไม่ใหญ่เสริมว่าคล้าย ๆ กับกายส่วนกาย ใจส่วนใจ กายป่วยก็ป่วยไปแต่ใจไม่ป่วย ต่างจากก่อนหน้าที่ป่วยนิดก็เป็นป่วยมาก เจ็บนิดก็เป็นเจ็บมาก สามเณรเล่าว่าเวลาทำภารกิจ ถ้าลองย้ายใจออกจากตรงกลางจะรู้สึกอึดอัดขึ้นมาทันที ทำให้รู้ตัวว่าหลุดจากกลางแล้ว เพราะที่อื่นไม่เย็นและไม่เป็นสุข พอกลับมาหยุดตรงกลางก็ชุ่มเย็นเป็นสุข ความเย็นภายในเอิบอาบมาถึงเนื้อหนัง ไม่เหมือนแอร์ ไม่เหมือนน้ำแข็งหรือผ้าเย็น ภาษามนุษย์มีถ้อยคำจำกัดจะอธิบาย และบอกว่าใจจริงไม่อยากลาสิกขาเลยเพราะรักผ้าเหลืองมาก
  • 1:00:26 สามเณรวัย 28 ปี ผู้ปลูกผักกลางทะเลทรายบาห์เรน บวชและนั่งสมาธิครั้งแรกในชีวิต
    อ่านผลการปฏิบัติธรรมของสามเณรวัย 28 ปี ผู้ทำอาชีพปลูกผักกลางทะเลทราย ปลูกคะน้า ผักกาดเขียว ผักกาดขาว กะเพรา ครูไม่ใหญ่ทึ่งว่าใครจะไปนึกว่าผักจะขึ้นกลางทะเลทรายได้ ซึ่งที่ผ่านมาไม่เคยปลูกขึ้นเลย แต่คนไทยพลิกผืนทรายไปปลูกจนได้ จนลือไปทั่วตะวันออกกลาง มีวิธีปลูกและองค์ความรู้เฉพาะตัว เช่นขุดหาระดับน้ำที่ปลูกได้ และขายได้ราคาดี สามเณรเล่าว่านี่เป็นการบวชครั้งแรกในชีวิตและเป็นครั้งประวัติศาสตร์ของชีวิต เป็นการนั่งสมาธิครั้งแรกด้วย ไม่เคยมีความรู้หรือประสบการณ์ฝึกสมาธิมาก่อนเลย ช่วงสองสามวันแรกเมื่อยมาก ตอนนี้สู้กับความเมื่อยได้ ทุกอย่างเข้าที่ ใจไม่ฟุ้ง นิ่งและสงบมาก แม้ยังไม่เห็นอะไรแต่กลับมีความสุขมาก เหมือนมีเราอยู่คนเดียวในโลก อยากนั่งอย่างนี้ต่อไปเรื่อย ๆ เพราะความนิ่งย่อมประเสริฐกว่าความไม่นิ่งเสมอ
  • 1:06:49 สามเณรวัย 13 ปีชื่อเล่นโอปอ นั่งสมาธิวันละสี่รอบสู้กับผู้ใหญ่ไม่ยอมแพ้
    ฟังผลการปฏิบัติธรรมของสามเณรตัวเล็กอายุ 13 ปี ชื่อเล่นโอปอ เล่าว่าปลื้มหลวงพ่อมาก หลวงพ่อเล่าธรรมะสนุก ฟังแล้วอยากฟังอีก ภาพก็สวย เพลงก็เพราะ โดยเฉพาะชอบเรื่องสังกิจจสามเณร รอดูทุกวันเลย สามเณรวัย 13 ปีเล่าว่าการบวชครั้งนี้ส่วนใหญ่เป็นผู้ใหญ่ เวลานั่งสมาธิจึงเข้มข้นมาก มีช่วงสมาธิวันละสี่รอบ รอบละหนึ่งชั่วโมงครึ่ง แต่เด็กอย่างเขาก็ไม่ยอมแพ้ ผู้ใหญ่นั่งนานเท่าไรก็ต้องนั่งให้ได้เท่านั้น ช่วงแรกเมื่อยมาก แต่ไม่เอาจิตไปอยู่จุดที่ปวด สุดท้ายก็คลายจนลืมไปเลยว่าปวดเมื่อย
  • 1:08:25 เห็นคนเหมือนตัวเองนั่งขัดสมาธิอยู่ในท้อง และคำตอบว่าไม่กลับมาเห็นเพราะอยากเห็นเกินไป
    สามเณรวัย 13 ปีเล่าว่าในความสบายนั้นเห็นมีคนเหมือนตัวเองนั่งขัดสมาธิอยู่ในท้อง แต่หันหลังให้ ที่รู้ว่าเหมือนตัวเองเพราะด้านหลังศีรษะของเขามีแผลเหมือนตัวเองทุกตำแหน่ง แล้วตื่นเต้นจนภาพหายไป จึงเรียนถามว่าวันต่อมาวางใจเหมือนเดิมทุกอย่างแล้วทำไมไม่กลับมาเห็นอีก ครูไม่ใหญ่ตอบว่าเป็นเพราะวางใจเหมือนเดิมแต่อยากจะเห็นมากเกินไป อยากเห็นอย่างนั้นอีกและคิดอยู่ตลอดเวลาว่าจะทำอย่างไรให้เห็น ต้องวางใจเฉย ๆ แค่นั้น แล้วเดี๋ยวก็จะเห็นอีก
  • 1:11:43 ทบทวนภาพสามเณรสามรูป และคืนสุดท้ายก่อนลาสิกขาสั่งว่าอย่านอน ให้เป็นต้นบุญต้นแบบ
    กลับมาดูภาพสามเณรทั้งสามรูปที่ส่งผลการปฏิบัติธรรมมา คือรูปที่เล่าเรื่องแสงสว่าง รูปที่ปลูกผักกลางทะเลทรายได้ และสามเณรวัย 13 ปีที่เห็นตัวเองนั่งอยู่กลางกาย ครูไม่ใหญ่บอกว่าเด็กคนนี้ผ่านขั้นตอนไปเลย ไปเห็นตัวเองเลย ขณะที่ผู้ใหญ่ยังเห็นดวงใสนิ่งสงบ แต่ทุกรูปมีประสบการณ์ภายในทั้งสิ้น มากหรือน้อยก็ตาม บอกสามเณรว่าวันนี้เป็นวันสุดท้ายของการบวชสามเณรประวัติศาสตร์ครั้งแรกของโลกตะวันออกกลาง พรุ่งนี้จะต้องลาสิกขากันแล้ว คืนนี้อย่านอน ให้นั่งสมาธิ หลับบ้างตื่นบ้างก็ช่างเถอะ เพราะหยุดอยู่ภายในมีอะไรให้ดูและไม่ง่วง ภาพทุกภาพเป็นประวัติชีวิตการสร้างบารมี ต้องเป็นต้นบุญต้นแบบที่ดีของรุ่นต่อไป ไม่เฉพาะตะวันออกกลางแต่ทุกภูมิภาคทั่วโลก พรุ่งนี้เช้าทำกิจของนักบวชให้เสร็จแล้วกลับมานึกถึงบุญที่บวชมาสิบวัน

โรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา 7 ม.ค. 2549

  • 35:51 ประสบการณ์ภายในของสามเณรบาห์เรนถ่ายทอดไปทั่วโลกและทำให้คนฟังทำได้ผล
    ประสบการณ์ภายในที่สามเณรมาแบ่งปันถูกส่งไปทุกภูมิภาคทั่วโลกเป็นกำลังใจ หลายคนฟังไปแล้วก็หลับตาทำตามไปด้วย หลายท่านก่อนหน้านี้ทำแล้วไม่ได้ผล แต่พอฟังประสบการณ์ภายในของสามเณรประวัติศาสตร์ก็ได้ผลด้วย ครูไม่ใหญ่ปีติยินดีว่าการบวชคราวนี้ไปกันเป็นทีมจริง ๆ และเรื่องราวจะไปถึงที่ใดก็มีการปฏิบัติควบคู่กันไประหว่างฟัง บางช่วงก็ลืมตามาดูครูไม่ใหญ่แล้วรีบหลับตาเอาหูฟัง มองเข้าไปอยู่ภายใน
  • 46:56 ความในใจสามเณรสุพฤกษ์ ชื่อเล่นโอปอล์ อายุ 13 ปี ที่ฟังธรรมแล้วร้องไห้ด้วยความปีติ
    ช่วงความในใจตัวแทนสามเณรวันลาสิกขา 7 มกราคม 2549 เริ่มที่สามเณรสุพฤกษ์ ชื่อเล่นโอปอล์ อายุ 13 ปี เล่าว่าเมื่อคืนเป็นครั้งแรกที่ฟังธรรมะแล้วร้องไห้ เป็นการร้องไห้ที่แตกต่างจากที่เคยร้องมาตั้งแต่เด็ก นั่งได้นิ่ง ๆ สบาย ไม่ปวดเมื่อย เห็นดวงแก้วสว่างได้ตลอดเวลาที่ยังไม่เผลอหลับ และพอสติกลับคืนมาใจก็ยังอยู่ที่ศูนย์กลางกาย รักษาประสบการณ์เดิมได้ตลอด ลาสิกขาแล้วจะนั่งสมาธิทุกวัน เดิมคิดว่าเป็นลูกผู้ชายอย่างน้อยต้องลองเหล้าบุหรี่บ้างเพราะเห็นผู้ใหญ่ทำมา แต่พอมาดู DMC ก็เกลียดสิ่งเหล่านี้เข้ากระดูกดำ ใครถามว่าโตขึ้นจะเป็นอะไรก็ตอบว่าจะเป็นพระ
  • 50:25 ความในใจสามเณรเมทัศน์ ขอใช้เวลาจนวินาทีสุดท้ายในผ้ากาสาวพัสตร์
    สามเณรเมทัศน์เล่าว่าเจ้านายโทรมาตามให้รีบกลับไป แต่ตั้งใจว่าอะไรจะเกิดก็ต้องให้มันเกิด ต้องทำผังบวชให้หนาแน่น ขอให้มีโอกาสใช้วันเวลาจนวินาทีสุดท้ายในภาคผ้ากาสาวพัสตร์ เมื่อคืนไปนั่งบนดาดฟ้าทั้งที่อากาศหนาว รู้สึกสงบนิ่งมีความสุขมาก พอน้ำค้างเริ่มตกเหมือนฝนปรอย ๆ จึงกลับมาที่ห้อง วันนี้นั่งแล้วก็ถูกดูดอีกแต่ยังไม่หายตกใจ ครูไม่ใหญ่บอกว่ายอมให้มันตกใจสักพักเดี๋ยวก็จะคุ้นเอง ลาสิกขาแล้วตั้งใจรักษาศีลห้าเป็นปกติ จะเป็นต้นแบบที่เข้มข้นไม่ให้ใครเย้ยหยันได้ว่าบวชเสียผ้าเหลือง และขอถวายบุญทั้งหมดให้หลวงพ่อ ครูไม่ใหญ่นัดว่ายังต้องมาอยู่ดุสิตบุรีด้วยกัน
  • 55:40 ความในใจสามเณรณัฐพร ลมหายใจเข้าออกอย่างมีความสุข
    สามเณรณัฐพรบอกว่าโดยเนื้อแท้อยากอยู่ตรงนี้ รู้สึกเสียดายมากที่ต้องกลับไปใช้ชีวิตทางโลก เพราะอยู่ตรงนี้แม้จะนอนน้อยและมีเครื่องอำนวยความสะดวกน้อย แต่กลับมีลมหายใจเข้าออกอย่างมีความสุข ครูไม่ใหญ่ให้ขีดเส้นใต้ประโยคนี้และฟังใหม่ ว่าทุกคนต้องมีลมหายใจเข้าแล้วออก แต่ไม่อาจพูดได้เลยว่าเข้าแล้วออกอย่างมีความสุข คำนี้ผูกขาดเฉพาะผู้ที่มีความสุขภายในเท่านั้น
  • 56:34 ทุกคนมีองค์พระภายในขอเพียงวางใจให้ถูกส่วน ใจเต็มเหมือนลูกบอลแก้วใส
    สามเณรณัฐพรบอกว่าได้กำลังใจจากหลวงพ่อเต็มเปี่ยม รู้ว่าชีวิตภายใต้ภาคผ้ากาสาวพัสตร์และวิชชาธรรมกายเป็นสิ่งประเสริฐสุด แม้ได้บวชช่วงสั้นแต่ประสบการณ์ภายในที่ได้รับทำให้เชื่อว่าทุกคนมีองค์พระภายใน ขอเพียงวางใจให้ถูกส่วน ก่อนบวชอยากทำหน้าที่กัลยาณมิตรให้คนอื่นแต่ไม่รู้จะประมวลคำตอบอย่างไร ประสบการณ์ธรรมภายในครั้งนี้ทำให้มั่นใจ ตอนนี้ใจอิ่มเอิบเต็มเหมือนลูกบอลแก้วใส ๆ ที่ได้รับการเติมจนเต็มอย่างไม่มีฟองอากาศ ทั้งเต็มทั้งใสและชุ่มเย็นตลอด และไม่อยากอยู่ในอริยาบถอื่นใดเลยนอกจากการนั่งสมาธิ
  • 1:01:29 ความในใจสามเณรธนชัย จะจัดตารางเวลานั่งสมาธิไม่ให้สิ่งใดเป็นข้ออ้าง
    สามเณรธนชัยบอกว่าดีใจมากที่หลวงพ่อบอกว่าชื่อของสามเณรได้ดังไปทั่วสวรรค์ทุกชั้นฟ้าแล้ว แม้ต้องลาสิกขาไปเจอภารกิจที่มากมาย ก็จะทำตารางเวลาให้นั่งสมาธิและไม่ยอมให้สิ่งต่าง ๆ มาเป็นข้ออ้าง ครูไม่ใหญ่เสริมว่าการปฏิบัติธรรมจะเป็นส่วนช่วยเสริมภารกิจประจำวันให้สมบูรณ์ยิ่งขึ้น จะได้ดู ได้ฟัง ได้ทำอะไรก็มีความสุข ทำภารกิจด้วยความสุขสดชื่นและเป็นทางมาแห่งบุญตลอดเวลา
  • 1:02:51 ความในใจสามเณรวิรุณ นั่งข้ามคืนเป็นครั้งแรกในชีวิต
    สามเณรวิรุณบอกว่านี่คือการนั่งข้ามคืนเป็นครั้งแรกในชีวิต ครูไม่ใหญ่ให้ฟังใหม่แล้วชวนคิดว่าเราอาจเคยอดนอนข้ามคืนมาหลายครั้ง เล่นไพ่บ้าง ดูการละเล่นบ้าง แต่นี่ไม่ใช่ นี่คือนั่งข้ามคืนบำเพ็ญสมณธรรมจึงนำมาถึงความปีติ สามเณรบอกว่าไม่กลัวและไม่หวั่น จะทำตามโอวาทของลูกพ่อเพราะประทับใจและกินใจมาก ในชีวิตไม่เคยได้รับโอวาทจากพระรูปใดอย่างนี้มาก่อน ตั้งใจจะทำหน้าที่เผยแผ่พระพุทธศาสนา และงานบุญของหมู่คณะจะตั้งใจทำไม่มีวันหยุดจนลมหายใจสุดท้ายของชีวิต