ธิดาเศรษฐี

เล่าว่าวันนั้นภรรยาของท่านเศรษฐีก็อยากถวายทานเป็นคนแรกเช่นกัน นางร้องไห้รำพันว่าถ้าท่านเศรษฐียังมีชีวิตอยู่ นางจะต้องได้ถวายทานในวันนี้ ธิดาของนางเห็นมารดาเสียใจจึงเข้าไปปลอบและให้สัญญาว่าจะทำอุบายสักอย่างเพื่อให้มารดาได้ถวายทานก่อนใครให้ได้ ธิดาเศรษฐีบรรจุข้าวมธุปายาสที่ปรุงด้วยเนยใส น้ำผึ้ง และน้ำตาลกรวดอย่างประณีต ลงในถาดทองคำราคาหนึ่งแสนจนเต็ม แล้วนำถาดอีกใบมาครอบไว้ และเอาพวงมาลัยดอกมะลิประดับไว้เบื้องบน ให้คนมองเห็นว่าเป็นเพียงถาดพวงมาลัยดอกมะลิธรรมดา เมื่อพระศาสดาเสด็จเข้าสู่เมือง นางจึงยกถาดด้วยตนเองแวดล้อมด้วยบริวารเข้าไปเฝ้า

เมื่อเสนาบดีถือข้าวยาคูน้อมเข้าไปถวาย พระบรมศาสดาทรงเอาพระหัตถ์ปิดปากบาตรไว้ แล้วตรัสว่าได้บิณฑบาตอย่างหนึ่งมาในระหว่างทางแล้ว เสนาบดีจึงนำพวงมาลัยออกจากถาด เห็นข้าวมธุปายาสในถาดทองคำก็สงสัยว่าใครมาชิงถวายก่อนได้ เมื่อรู้ว่าธิดาเศรษฐีลวงบริวารของตนแล้วถวายก่อน ก็นึกชื่นชมว่านางเป็นผู้มีปัญญา หญิงมีปัญญาเช่นนี้เมื่ออยู่ในเรือนของชายใด สมบัติของชายผู้นั้นย่อมหาได้ไม่ยาก จึงไปสู่ขอนางมาเป็นภรรยาและมอบความเป็นใหญ่ในเรือนทั้งหมดให้

ครูไม่ใหญ่ตอบว่าที่ลูกต้องมาเป็นคนใช้ในบ้านหลังแรกที่ไม่มีคุณธรรมเลย เพราะกรรมในอดีตในชาติที่ได้มาปฏิบัติธรรมกับหมู่คณะ ชาตินั้นลูกได้เป็นเศรษฐีบุตรี เป็นลูกเศรษฐี เคยร่ำรวย แต่มีกรรมแห่งความตระหนี่ในบางชาติ กับกรรมที่ดุด่าคนรับใช้ในบ้าน รวมกับกรรมมีมานะทิฐิในชาติเดียวกันมารวมส่งผล กรรมพวกนี้กำลังคอยช่องว่างอยู่ พอเราทำวิบากกรรมที่เป็นกระแสแห่งบาป มันก็ดูดเข้ามารวมส่งผลทันที จึงเป็นอย่างปัจจุบันนี้

ที่ได้บ้านและที่นาใกล้วัดและได้เจอหมู่คณะตั้งแต่สร้างวัด เพราะในพุทธันดรที่ผ่านมาเป็นธิดาเศรษฐี มีทรัพย์มาก ถูกบิดามารดาตามใจตั้งแต่เด็ก จึงถือตัว ขี้หงุดหงิด เอาแต่ใจ เมื่อบิดามารดาตายได้รับมรดกแล้วใช้จ่ายฟุ่มเฟือยจนจากเศรษฐีกลายเป็นยาจก ต่อมาพระภิกษุที่ส่งไปเผยแผ่ในแคว้นนั้นเป็นกัลยาณมิตรให้ตอนหมดตัวแล้ว จึงทำบุญตามมีตามเกิดตามอารมณ์ และอธิษฐานว่าชาติต่อไปขอให้ได้เจอหมู่คณะเร็ว ได้อยู่ใกล้ และสร้างบุญอย่างเข้มข้นต่อเนื่อง จึงได้มาสร้างบารมีกับหมู่คณะตั้งแต่เบื้องต้นและอยู่ใกล้วัด แต่เพราะทำบุญไว้ตอนไม่ค่อยมีทรัพย์ บุญจึงยังได้น้อย