ep099 ผังเวลา 48 ช่วง
จานดาวธรรม (110) โชติกเศรษฐี (50) แต่งเนื้อแต่งตัว (45) ชฎิลเศรษฐี (44) นอร์เวย์ (44) วันคุ้มครองโลก 2549 (44) กฐิน 2548 (39) ต้นบุญต้นแบบ (32) มหาสุวรรณนิธิ (29) สภาธรรมกายสากล (27) เมณฑกเศรษฐี (26) กรรมทำแท้ง (21) ถวายโคมมาฆประทีป (17) วัดก็เข้า เหล้าก็กิน (17) คำสอนของเธอ (15) บ้านกัลยาณมิตร (14) กรรมปาณาติบาต (11) สันติภาพเริ่มจากสันติสุขภายใน (11) หนีออกจากบ้าน (8) เลิกเหล้าด้วยสมาธิ (8) จุลเศรษฐี (7) นิ่งอย่างพระเตมีย์ (6) บุญปนบาป (6) พ่อขี้เมา (6) สฟาลบาร์ (6) อธิษฐานล้อมกรอบ (6) เห็นองค์พระในท้อง (6) ถูกบังคับแต่งงาน (5) นายนิรยบาล (5) ลิขิตชีวิตของเราเอง (5) ศีลแปดทุกวันพระ (5) เยอรมนี (5) ดวงตะวันไม่เคยตก (4) ทอนสเบิร์ก (4) บรมเศรษฐี (4) พุทธบริษัทหนึ่งล้านคน 2550 (4) ขอขมาสามี (3) ค้นหาเป้าหมายของชีวิต (3) ค้ามนุษย์ (3) ชาวไทยในนอร์เวย์ (3) ภาษามือ (3) ยมโลกมหานรกขุมหก (3) รางวัลสันติภาพ (3) สามีชาวคริสต์นั่งสมาธิ (3) เจ้าหน้าที่ยมโลก (3) กัลยาณมิตรข้ามชาติ (2) คนตัวดำนุ่งผ้าแดง (2) ตัวหายเป็นหนึ่งเดียวกับองค์พระ (2) ถูกล็อตโต้ (2) นั่งธรรมะวันอาทิตย์ (2) ปลูกแอปเปิลได้แอปเปิล (2) พันธุ์ตะวันเที่ยงคืน (2) สัมผัสที่หก (2) Lexicon (1) กราบสามีวันพระ (1) ขว้าง โยน ยื่น (1) คนจานงานเงิน (1) จำนำพัดลม (1) ฉลาดพูด (1) ช่วยโคแม่ลูกอ่อน (1) ถือศีลแปดทุกวัน (1) ปรัชญา (1) พระพาหิยะ (1) ภรรยาทำร้ายสามี (1) ยางรถบรรทุกระเบิด (1) ระเบิดปลา (1) ลุงกับหลานมาเป็นสามีภรรยา (1) สถาปนิกชีวิต (1) อธิษฐานขอถูกหวย (1) อ้างอิงกับแอบอ้าง (1) เหมือนมีพระอยู่ในบ้าน (1)
ไฟล์เริ่มที่ต้นรายการพอดี นักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาว่าคาถาสำเร็จ แม้มืดตื้อมืดมิดก็มีสิทธิ์เข้าถึงธรรม ท่องเนื้อนาบุญ มหาธรรมกายเจดีย์เป็นเนื้อนาบุญของโลก มหาจุฬามณีเป็นเนื้อนาบุญของสวรรค์ พระในบ้านเป็นเนื้อนาบุญของครอบครัว พระในตัวเป็นเนื้อนาบุญของเรา แล้วว่าคำขวัญเมื่อเราสว่าง โลกก็สว่างด้วย
ถามว่าการบ้านมีอะไรบ้าง แล้วท่องการบ้านสิบข้อ เอาบุญไปฝากคนที่บ้าน จดบันทึกผลการปฏิบัติธรรม ก่อนนอนนึกถึงบุญ หลับและตื่นในอู่ทะเลบุญ ตื่นแล้วรวมใจกับองค์พระหนึ่งนาที ทั้งวันให้รู้สึกว่าตัวเราอยู่ในองค์พระ ทุกชั่วโมงขอหนึ่งนาทีหยุดใจ ทุกกิจกรรมนึกถึงดวงหรือองค์พระ และสร้างบรรยากาศให้ดีด้วยรอยยิ้มและปิยวาจา
ถามว่ายิ้มกันไปทั่วโลกหรือยัง นับวันว่าวันนี้เป็นวันที่ร้อยสามสิบเอ็ดนับจากออกพรรษา เหลืออีกร้อยสามสิบหกวันจะเข้าพรรษา และผ่านปีใหม่มาห้าสิบหกวัน แล้วทบทวนเป้าหมายชีวิต ทำพระนิพพานให้แจ้ง แสวงบุญสร้างบารมี อยู่ภายในตัวเริ่มที่ศูนย์กลางกายฐานที่เจ็ด ด้วยการทำใจหยุดนิ่ง คนที่ทำไม่ได้คือคนตาย คนบ้า คนที่ไม่ได้ทำ แล้วย้ำให้ท่องจนขึ้นใจ นักเรียนใหม่ต้องศึกษาไว้ให้ดำเนินชีวิตถูกต้องตามวัตถุประสงค์ของการเกิดเป็นมนุษย์
เกริ่นว่าวันนี้มีเรื่องราวดี ๆ ของกรณีศึกษาที่จะทำให้เข้าใจเรื่องกฎแห่งกรรมดีขึ้น มีเสียงตัวอย่างสั้น ๆ คำสอนของเธอ จำไว้นะ ครับผมจะจำ ซึ่งเป็นชื่อเรื่องที่ยืนยันได้ตอนเปิดกรณีศึกษาท้ายรายการ แล้วชวนว่าก่อนเข้าเนื้อหาให้แต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จเรียบร้อยก่อน
เพลงเกี่ยวกับการส่งรอยยิ้มให้กันเพื่อสร้างไมตรี ไม่ได้ประกาศชื่อเพลง ถอดท่อนร้องได้ว่าเพียงให้เธอและฉันส่งยิ้มสัมพันธ์ต่อกันทุกคน ยิ้มที่ส่งไปนี้จะสร้างไมตรีทุกแห่งหน ยิ้มสิอย่ามีกังวล ส่งยิ้มของตนไปให้แก่กัน ยิ้ม ยิ้ม ยิ้ม จึงใช้ท่อนที่ได้ยินเป็นชื่อเรียกตามที่คลังใช้อยู่แล้ว
ถามว่ายิ้มกันไปทั่วโลกหรือยัง ถ้ายังไม่ยิ้มก็เหมือนแต่งตัวไม่เสร็จ ใส่สูทนุ่งผ้าขาวม้า สวมรองเท้าแตะ หรือเขียนคิ้วข้างเดียวออกจากบ้านไปทำงาน จึงต้องแต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จด้วยรอยยิ้มทั้งในบ้านและนอกบ้าน แล้วถามก่อนเข้ารายการว่าอยากจะไปกับใคร ตอบว่าไปกับคุณครูไม่ใหญ่ และให้ว่าตามกัน ช่วงราว 573 ถึง 674 ไม่มีบรรทัดถอดเสียง
ชวนมาวัดพระธรรมกายวันอาทิตย์พรุ่งนี้ ครูไม่ใหญ่กับสมาชิกเขตในเตรียมปูสแลนสีเขียวที่ดูสดชื่นเบิกบานไว้ ด้วยความรักและห่วงใย นั่งที่บ้านดูจานก็ไม่สุขใจเท่ามานั่งที่สภาธรรมกายสากล มาตั้งแต่เช้าสูดอากาศ ภาวนา นั่งสมาธิ ฟังธรรม ฟังรายการสู้ต่อไปให้เกิดกำลังใจสร้างบารมีและอนุโมทนาบุญกัน ฟังครูไม่ใหญ่คุย สวดมนต์ที่ห้องเรียนบ้านคุณยายอาจารย์ แล้วตอนเย็นไปบูชาพระมหาธรรมกายเจดีย์ที่องค์ภายนอกเกือบเสร็จแล้ว เหลือองค์พระภายใน ลานธรรม และมหารัตนวิหารคดที่ต้องช่วยกันสร้างต่อ ช่วงกลางถอดเสียงเพี้ยนปนภาษาอังกฤษ
นับว่าเหลือห้าสิบหกวันจะถึงวันคุ้มครองโลก ให้รักษาใจผ่องใสทั้งสมาชิกเขตในเขตนอก และสร้างบารมีด้วยหลักคน จาน งาน เงิน เข้าวัดอย่ามาคนเดียวให้ชวนกันมาเยอะ ๆ ให้สมาชิกใหม่คุ้นเคยกับการสร้างบารมี เตรียมรองรับบุญใหญ่ในปี 2550 ที่จะอัญเชิญพุทธบุตรทั่วโลกทุกนิกายและสาธุชนรวมเป็นพุทธบริษัทนับล้านมาชุมนุมกัน ช่วยกันขยายจานเพราะภาพบุญวันอาทิตย์และบุญใหญ่จะไปถึงสายตาผู้มีบุญทั่วโลก ขยายจานคือขยายธรรมะของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ติดจานแล้วจะติดใจ ส่วนงานทางโลกก็ทำให้สำเร็จเป็นทางมาแห่งทรัพย์ควบคู่งานสร้างบารมี สมาชิกเขตในต้องดูแลต้อนรับและประสานงานให้ผู้มีบุญ ทั้งเขตนอกเขตในมีค่าใช้จ่ายต้องทำควบคู่กัน เพื่อเตรียมรับบุญใหญ่และหล่อพระธรรมกายประจำตัว ช่วงท้ายมีบรรทัดถอดเสียงซ้ำ แล้วราว 1126 ถึง 1245 ไม่มีบรรทัดถอดเสียง
จะเป็นเศรษฐีระดับไหนแล้วแต่ใจปรารถนา เปิดภาพขยายผังที่นั่ง มีส่วนของคณะสงฆ์ ที่ของครูไม่ใหญ่ และที่หล่อพระทุกโซน ชุด A บรมเศรษฐี ชุด B มหาเศรษฐี ชุด C สีเขียวจุลเศรษฐี ภาพเปอร์สเปกทีฟด้านหน้าและด้านหลัง ย้ำว่าวันนั้นให้ใส่เสื้อเศรษฐีตามระดับ เก็บชุดอื่นไว้ที่บ้าน เวลาเดินผ่านคนเห็นเสื้อจะถามความหมาย เป็นบทสนทนาที่น้อมไปสู่กุศลธรรม แล้วอย่าลืมมารับมหาสุวรรณนิธิ จุลเศรษฐีสีเขียว มหาเศรษฐีสีคราม บรมเศรษฐีสีแดง ขนาดต่างกันตามกำลังบุญ ต้นช่วงถอดเสียงเพี้ยน
ความเสมอภาคคือให้โอกาสทำเหมือนกัน ถ้าทุกคนที่มาวันนั้นเลือกทำระดับเดียวกันก็จะไปเกิดในยุคเดียวกัน ยุคจุลเศรษฐีมีทรัพย์คนละเล็กละน้อย คุยกันรู้เรื่องแต่ทำงานใหญ่ยาก ยุคมหาเศรษฐีสมบัติมากขึ้นสร้างบารมีสะดวก ยุคบรมเศรษฐีมีแต่โชติกเศรษฐี ชฎิลเศรษฐี เมณฑกเศรษฐีเต็มไปหมด ต่างคนต่างขอเป็นเจ้าภาพเอง ถ้าทำไม่เหมือนกันความเป็นเศรษฐีก็คละกัน การนั่งก็แยกแถบตามกำลังบุญเหมือนบนสวรรค์ ทำน้อยไปอยู่ท้ายแถว ทำมากอยู่ข้างหน้า
ในโลกมนุษย์เราเป็นสถาปนิกชีวิต เป็นผู้ออกแบบและลิขิตชีวิตของเราเอง ไม่ใช่พรหม ไม่ใช่ฟ้า ไม่ใช่ใคร จะเป็นจุลเศรษฐี มหาเศรษฐี หรือบรมเศรษฐีก็แล้วแต่ใจ ไม่มีบททดสอบของใคร จะเป็นคนใบ้ คนบ้า ปัญญาอ่อนก็จากการกระทำของเราเอง การบอกว่าเป็นประสงค์ของใครให้มาทดสอบนั้นไม่น่าใช่ เป็นการคิดขึ้นเอง ยกตัวอย่างข้อมูลที่ส่งมาว่านักบวชนอกพุทธศาสนาบอกว่าเหล้าไวน์คือของขวัญจากพระเจ้า ซึ่งไม่น่าจะใช่ แปลว่ามนุษย์มีกิเลสว่ากันเอง ช่วงท้ายมีบรรทัดถอดเสียงซ้ำยาวราว 1709 ถึง 1818
ครูไม่ใหญ่บอกว่าเปิดด้วยดนตรีพื้นเมืองนอร์เวย์ แล้วเปิดเพลงบรรเลงพื้นเมืองนอร์เวย์ราวหนึ่งนาทีครึ่ง ไม่มีบรรทัดถอดเสียงที่เป็นเนื้อร้อง ชื่อเพลงไม่ได้ประกาศ ใช้ชื่อเรียกเดียวกับที่คลังใช้ในตอน dmc4408
ครูไม่ใหญ่ว่าเพลงนี้เพราะมาก ชาวนอร์เวย์กำลังแต่งชุดบูนาดเตรียมต้อนรับ แล้วอ่านจดหมายที่เคยนำเสนอไปแล้วของลูกพระธรรมหญิงไทยที่เมืองทอนสเบิร์ก ประเทศนอร์เวย์ (ชื่อถอดเสียงคล้ายบียอเนส ยังไม่ยืนยัน) เมื่อก่อนดื่มเหล้าจัดและต่อเนื่อง ดื่มจนอาเจียน สามีชาวนอร์เวย์ต้องตามเช็ดให้ตลอดสิบปี บ้านเป็นที่ดื่มของเพื่อนขี้เมามีเหล้าครบทุกยี่ห้อ จนปี 2547 ได้พบกัลยาณมิตรชื่อพี่ต้อย รู้จัก DMC และเปิดบ้านกัลยาณมิตร เพื่อนขี้เมาหายไป เพื่อนดีมาแทน จึงหักดิบเลิกได้หมด แล้วเริ่มหัดนั่งสมาธิ แรก ๆ อึดอัดแต่อดทนมาเรื่อย ๆ จนปี 2548 ได้เป็นประธานกฐิน ต่อด้วยบรรทัดคั่นช่วงพักที่ Whisper ถอดซ้ำ
เวลานั่งสมาธิเอาขนตาชนกันแล้วน้อมผ้ากฐินมาไว้กลางท้อง นึกถึงบุญที่จะได้จากการทอดกฐิน ความสุขเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ นั่งทุกวันปล่อยใจนิ่ง ๆ จนตัวขยายโล่งโปร่งเบาสบาย วันหนึ่งเห็นองค์พระสีทองสว่างที่กลางท้อง ปลื้มจนองค์พระหายไป หลังจากนั้นยิ่งขยันนั่งเช้ากลางวันเย็นวันละสามสี่ชั่วโมง วันหนึ่งรู้สึกถูกดูดเข้าไปภายใน เห็นองค์พระแบบมองจากด้านบน ใสเกินบรรยายมองทะลุได้ ยิ่งนั่งยิ่งสุข แล้วรู้สึกกลายเป็นหนึ่งเดียวกับองค์พระ แม้นึกนิด ๆ ว่าเป็นผู้หญิงจะไปอยู่ในองค์พระได้อย่างไร แต่ความสุขท่วมท้นจนปีติ ไม่ต้องหันซ้ายขวาก็เห็นได้ทุกอย่าง ครูไม่ใหญ่ชมว่าดีมาก ช่วงกลางมีบรรทัดคั่นช่วงพักที่ Whisper ถอดซ้ำราว 2313 ถึง 2400
เวลาดูรายการจะชวนสามีมาดูด้วย ครูไม่ใหญ่ว่าเป็นกัลยาณมิตรที่ไม่ไปดุสิตบุรีคนเดียวแต่หอบสามีไปด้วย วันที่หลวงพ่อพูดถึงนอร์เวย์ก็รีบไปหาเพื่อนชาวนอร์เวย์มาดูทั้งครอบครัว ลูกสาวที่เป็นใบ้ก็นั่งดู DMC ตลอด แล้วใช้ภาษามือบอกพ่อชาวนอร์เวย์ว่าหลวงพ่อใน DMC ดูมีความสุขมาก อายุหกสิบกว่าแต่ดูหนุ่ม ต่างจากคนตากแดดอายุหกสิบที่ดูแก่ แล้วบอกให้พ่อไปนั่งสมาธิ ถอดเสียงเพี้ยนบางช่วง ชื่อลูกสาวไม่ได้ยิน
ชื่อผู้เขียนมีคำว่างามใจ แปลกดี แล้วเล่าว่าชาวนอร์เวย์ชื่อถอดเสียงคล้ายไรน์ฮาร์ด มาร่วมพิธีจุดมาฆประทีปที่หน้าจอ DMC เห็นภาพพระนั่งเป็นแถวแล้วว่าไม่นึกว่าจะมีภาพดี ๆ อย่างนี้ในโลก ครูไม่ใหญ่ขยายว่าภาพดีคือคนดีมาทำความดีพร้อมกันอย่างมีระเบียบ ต่างเชื้อชาติศาสนานั่งสมาธิสงบได้เป็นชั่วโมง ถามว่าทำได้อย่างไร ก็แค่บอกให้หลับตาแล้วเขาทำเอง ชาวนอร์เวย์ดู DMC ทุกวันทั้งที่ฟังไม่รู้เรื่อง หมุนไปช่องอื่นมีแต่ข่าวรบกันทำลายกันจนหดหู่ ครูไม่ใหญ่ว่าเคยบอกให้ทำเป็นพระเตมีย์ใบ้กันทุกคน บ้านเมืองที่วุ่นวายจะได้สงบ คนออกมาไม่กี่ร้อยแต่ทำให้คนส่วนใหญ่เสียค่าใช้จ่าย ชาวนอร์เวย์ว่า DMC เป็นสื่อพิเศษ ควรให้ชาวนอร์เวย์ดูตั้งแต่อนุบาล ชาวไทยในนอร์เวย์ดูรอบสดแล้วยังตามดูรอบทบทวน แทบไม่เชื่อหูว่าหลวงพ่อมีเพลงให้ประเทศเขา ครูไม่ใหญ่ว่ายังมีอีกเพลงหนึ่งแล้วให้เปิดฟัง
ต่อจากที่ครูไม่ใหญ่ว่ายังมีอีกเพลงหนึ่งให้ประเทศนอร์เวย์แล้วให้เปิดฟัง ช่วงราว 2780 ถึง 2932 มีแต่บรรทัดถอดเสียงเศษ ๆ ที่อ่านไม่ออก ไม่ได้ประกาศชื่อเพลงและถอดท่อนร้องไม่ได้ จึงใช้คำเรียกหน้าที่ว่าเพลงคั่น
ครูไม่ใหญ่ว่าไม่อ่านจดหมายยาวแล้ว สรุปว่าชาวนอร์เวย์นั่งดูหลวงพ่อพูดแล้วหัวเราะไปตลอด คำพูดที่ว่าชาวนอร์เวย์ควรนั่งสมาธิทั้งประเทศเป็นจริงแล้ว เพื่อให้รู้ว่าสันติสุขภายในเป็นอย่างไรและขยายมาเป็นสันติภาพภายนอกได้อย่างไร ประเทศนอร์เวย์เป็นผู้มอบรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ จึงต้องรู้ก่อนว่าสันติภาพต้องมาจากสันติสุขภายใน ใครปลูกป่ามากแล้วได้รางวัลสันติภาพยังเฉียดเป้าไปนิดหนึ่ง ต้องนั่งสมาธิให้รู้จักความสุขภายใน แล้วจะรู้ว่าเราเป็นพี่น้องครอบครัวเดียวกันจริง ไม่ใช่คำหรูที่ทำไม่ได้ ผู้มอบรางวัลหรือกรรมการควรนั่งสมาธิเสีย ดวงปัญญาจะไม่ถูกบดบัง ความคิด คำพูด การกระทำจะออกมาจากแหล่งแห่งสันติภาพภายใน
ลูกพระธรรมจากเกาะสฟาลบาร์แปลที่หลวงพ่อพูดให้สามีชื่อคุณไค (ถอดเสียงไม่แน่นอน) ฟัง ตอนแรกยิ้มแย้มแต่พอฟังจบก็เงียบน้ำตาคลอ บอกว่าเข้าใจที่หลวงพ่อพูดแล้ว ทั้งที่ปกติไม่เคยรู้เรื่องศาสนา คุณไคเป็นคนขี้ร้อน กลางคืนติดลบแทนที่จะเปิดฮีตเตอร์กลับเปิดหน้าต่าง ครูไม่ใหญ่ทบทวนว่าสฟาลบาร์เป็นเกาะที่มีคนอยู่ใกล้ขั้วโลกเหนือที่สุด มีคนสองพันและหมีห้าพัน หญิงสาวถือปืนยาวไว้ยิงขู่หมี คุณไคอยู่มานานจึงรู้จักคนและช่วยให้สัญญาณ DMC ไปถึงทุกหลังคาเรือนทั้งเกาะ ต่อด้วยบรรทัดถอดเสียงซ้ำ แล้วช่วงราว 3263 ถึง 3318 ถอดเสียงเพี้ยน พูดถึงประตูบ้านที่เคยเปิดต้อนรับคนดี คนมาใหม่ต้องศึกษาก่อน และว่างานไปถึงหมู่เกาะโซโลมอนแล้ว
ทบทวนจดหมายว่าทุกคนที่นั่นประทับใจเพลงตะวันไม่เคยตก ฟังแล้วถามว่าใครแต่งเนื้อ และคนแต่งรู้ได้อย่างไรว่าที่นี่มีสิ่งเหล่านี้ ชาวนอร์เวย์ว่านี่แหละเอกลักษณ์ของชาติผม ครูไม่ใหญ่ว่าใครแต่งก็ให้ดูที่จาน คนที่อยู่ในจานตอนนี้นั่นแหละแต่งเพลงนี้ แล้วเปิดเพลงให้ฟัง
เพลงเกี่ยวกับดินแดนพระอาทิตย์เที่ยงคืนที่ตะวันไม่เคยตก ถอดท่อนร้องได้บางส่วนว่าตะวันเที่ยงคืน คุณเชื่อไหม คุณจะหน่วงใจไปทำไม เปิดต่อจากที่ครูไม่ใหญ่ทบทวนว่าชาวนอร์เวย์ประทับใจเพลงนี้
ทบทวนจดหมายต่อว่าหลวงพ่อทำให้หายเหนื่อยเหมือนได้วิตามินเอถึงแซด ได้รับความเมตตามากขนาดนี้จึงตั้งใจเอาบุญทุกบุญเพราะอยากไปดุสิตบุรี ไม่ยอมตกรถด่วนขบวนสุดท้ายและขอไปชั้นเฟิร์สคลาส ลูก ๆ ที่นั่นจะทำงานเป็นทีมและขอเป็นลูกพระธรรมพันธุ์ตะวันเที่ยงคืนทุกชาติ ครูไม่ใหญ่บอกว่านี่คือจดหมายที่อ่านไปเมื่อวันที่สิบห้ากุมภาพันธ์ แล้วต่อด้วยเรื่องใหม่ของวันนี้
จดหมายลูกพระธรรมหญิงไทยจากนอร์เวย์ (ชื่อถอดเสียงคล้ายนัทธนันท์ ยังไม่ยืนยัน) ได้รู้จักหมู่คณะเพราะได้ดูแลพระจากวัดพระธรรมกายที่ตกเครื่อง ท่านจึงแนะนำให้รู้จัก DMC ตั้งแต่ต้นปี 2547 ครูไม่ใหญ่ว่าใครมาต้อนรับก็ควรมีความรู้เรื่อง DMC แล้วได้พบกลุ่มกัลยาณมิตรในดินแดนพระอาทิตย์เที่ยงคืนที่คอยประคับประคอง ผู้เขียนใฝ่รู้รักเรียนและชอบปรัชญามากที่สุด จบปริญญาตรีที่เมืองไทยก็ยังไม่ได้ความรู้ที่แสวงหา ยิ่งเรียนยิ่งรู้สึกโง่ขึ้นเหมือนค้นหาสาระในสิ่งไร้สาระ มานอร์เวย์ก็ลงเรียนอีกหลายแขนงจนใบประกาศเต็มบ้าน แต่มหาวิทยาลัยไหนก็ไม่เจอ จนมาพบคำตอบที่โรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา ครูไม่ใหญ่ขยายว่าถ้ามัวหาความหมายของชีวิตจะได้คำตอบเรื่อยเปื่อยว่าคือความงดงามเหมือนผีเสื้อ ก้อนเมฆ ต้องแสวงหาเป้าหมายของชีวิตจึงจะหาเจอ
ผู้เขียนเริ่มนั่งสมาธิและอยากให้สามีชาวนอร์เวย์ มิสเตอร์ไรน์ฮาร์ด (ถอดเสียงไม่แน่นอน) มาหัดนั่งด้วย วันหนึ่งขณะจะไปพักบังกะโล สามีบอกว่านึกถึงคนคนหนึ่งที่ไม่ได้เจอมาหลายปี ไม่กี่นาทีต่อมาก็เดินไปเจอคนนั้นจริงจนงง ภรรยาได้จังหวะบอกว่าตัวเองมีสัมผัสที่หก คงเคยนั่งสมาธิมาก่อน ควรมานั่งสมาธิ ครูไม่ใหญ่ชมว่าเป็นนักปรัชญาที่พูดมีขั้นตอน สามีเห็นด้วย ทั้งคู่นั่งสมาธิครั้งแรกสี่สิบนาที หลังจากนั้นนั่งด้วยกันเสมอ ชีวิตคู่มีความสุขเพราะหลับตาด้วยกัน สามีแม้เป็นชาวคริสต์ก็นั่งทุกวัน บอกว่ามีความสุขมาก ไม่ใช่ความสุขธรรมดา ทั้งที่นั่งเฉย ๆ ไม่คิดอะไร ว่างโล่ง แล้วถามว่าทำไมนั่งสมาธิต่างจากที่เคยนั่งพักผ่อน ครูไม่ใหญ่อ่านซ้ำและว่าถ้าคนเริ่มมีประสบการณ์ภายในแบบนี้ไปมอบรางวัลสันติภาพจะมอบได้ถูก ช่วงกลางมีบรรทัดคั่นช่วงพักและเสียงปนภาษาอื่น
สมาธิทำให้สามีเปลี่ยนไป จากใจเย็นอยู่แล้วก็ยิ่งเย็นแบบติดลบ ไม่พูดวิจารณ์หรือทำให้ใครเสียหาย ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าภรรยาดูจังหวะเป็น จังหวะแรกคือตอนสามีงงก็ชวนนั่งสมาธิ จังหวะที่สองคือตอนสามีเปลี่ยนก็ชวนทำบุญ ชวนมาวัด ชวนคนอื่นมานั่ง ชมสามีว่านอกจากหล่อยังใจดีใจเย็น อุตส่าห์ตามหามาถึงขั้วโลกเหนือ แล้วขอให้สามีถือศีลแปดทุกวัน ซึ่งสามีตกลง เพราะเห็นว่าภรรยารักการทำความดีจริง สามีว่าภูมิใจและอนุโมทนา เห็นภรรยาเป็นเหมือนนางฟ้า ครูไม่ใหญ่เตือนว่าต่อจากนี้เป็นความสามารถเฉพาะครอบครัวนี้ห้ามลอกเลียนแบบ สามีบอกว่าเกือบปีที่ผ่านมารู้สึกเหมือนมีพระอยู่ในบ้าน ภรรยาจึงกราบสามีเฉพาะวันพระ ขอโทษในสิ่งที่ล่วงเกินตลอดสัปดาห์ และขอบคุณที่ให้โอกาสถือศีลแปดและสร้างบุญทุกบุญ
ครูไม่ใหญ่ชมว่าขอบคุณแบบนี้คือฉลาดพูด ไม่ใช่พูดตรง ๆ ลัดขั้นตอนว่าถือศีลแปดแล้วบวชเสียเลยจนอีกฝ่ายน้อยใจ คนชอบพูดตรงแต่ต้องดูว่าตรงตอนไหน ขว้างให้โดนหัว โยน หรือยื่นก็ตรงทั้งนั้น ถ้าตรงเกินไปก็ไม่ตรง คำพูดต้องดูอารมณ์ผู้ฟัง อารมณ์พร้อมก็ขว้างไปได้เหมือนขว้างลูกบาส อารมณ์กลาง ๆ ต้องโยน เหมือนโยนก้อนหินถามทาง ถ้าอารมณ์ไม่พร้อมต้องยื่น เรียกว่ายื่นไมตรี หน้าตรงกัน ย้ำอีกครั้งว่าเป็นความสามารถเฉพาะครอบครัวที่นอร์เวย์ อย่าถือโอกาสเอาไปอ้าง บางคนแอบอ้างบางคนอ้างอิง อ้างข้างหลังคือแอบอ้าง อ้างข้างหน้าคืออ้างอิง ต้องดูว่าถูกหลักวิชา
วันหนึ่งนั่งสมาธิด้วยกันเสร็จ สามีหันมายิ้มบอกว่ามีความสุขมาก แปลกไม่น่าเชื่อ ครูไม่ใหญ่เล่นคำว่าแปลกดีกับแปลกไม่ดีอย่างงูสองหัว แล้วชวนนักเรียนเดาว่าเทพบุตรจะตอบว่าอะไร ภรรยาถามว่าแปลกอะไร สามีตอบว่าเห็นพระในท้อง เป็นพระพุทธรูปสีทองคำ ผมเป็นชาวคริสต์แต่ทำไมพระมาอยู่ในท้องผมได้ ตั้งแต่ราว 4740 ถึง 5237 มีเพียงบรรทัดคั่นช่วงพักบรรทัดเดียว ไม่มีเนื้อหาให้คัด
ต้นช่วงราว 5237 ถึง 5317 มีบรรทัดถอดเสียงสั้น ๆ ที่อ่านไม่ออก แล้วครูไม่ใหญ่อ่านซ้ำว่าสามีเห็นพระพุทธรูปสีทองคำในท้องทั้งที่เป็นชาวคริสต์ ภรรยาตื่นเต้นแทนในฐานะโค้ช ถามละล่ำละลักว่าท่านหน้าตาอย่างไร สามีเดินไปเปิดวีซีดีที่มีภาพพระธรรมกายสีทองแล้วบอกว่าอย่างนี้เลย ภรรยาร้องสาธุน้ำตาไหลด้วยความสุขใจแทน เพราะตัวเองยังมืดสนิท แต่หวังลึก ๆ ว่าสักวันจะเหมือนสามี เหมือนโค้ชที่นักกีฬาวิ่งได้แล้ว สักวันต้องเป็นวันของโค้ด สามีเป็นนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาพันธุ์แท้ ดูทุกวัน บอกว่าชอบเสียงหลวงพ่อที่มีพลังทำให้คนฟังไม่รู้เรื่องยังนั่งฟังได้ตลอด จนต้องลุกขึ้นมานั่งสมาธิแล้วเห็นองค์พระ
ภรรยาดูรอบสดกับสามีโดยขอให้สามีนั่งฟังเฉย ๆ อย่าเพิ่งถาม พอรอบทบทวนจึงนั่งดูด้วยกันอีกครั้งแล้วแปลให้ฟัง ทั้งบ้านมี DMC ทุกห้อง ห้องนอน ห้องนั่งเล่น ห้องทานข้าว และเตรียมสมุดปากกาไว้ทุกที่ ครูไม่ใหญ่ชมว่าเป็นนักเรียนที่ดีที่จดธรรมะ สามีบอกว่าเชื่อเรื่องกฎแห่งกรรมที่หลวงพ่อสอน อุปมาว่าปลูกแอปเปิลย่อมได้แอปเปิล ปลูกองุ่นย่อมได้องุ่น เพราะที่นั่นไม่มีถั่วงา และเชื่อว่าคนตายแล้วไม่สูญ สามีบอกว่าหลวงพ่อคือ Lexicon ภาษานอร์เวย์ แปลเป็นอังกฤษว่าเอนไซโคลพีเดีย ครูไม่ใหญ่ถ่อมตัวว่ายังไม่ถึงขั้นนั้น ผู้เขียนเห็นว่านักปรัชญาที่เลิศที่สุดของกรีกยุคใดก็ไม่ได้ความจริงของชีวิต ต้องไปที่ต้นฉบับของเอนไซโคลพีเดีย ครูไม่ใหญ่ว่าไม่อ่านต่อแล้ว
เพลงเกี่ยวกับดินแดนพระอาทิตย์เที่ยงคืนที่ตะวันไม่เคยตก ถอดท่อนร้องได้บางส่วนว่าเจอตะวันเที่ยงคืน คุณเชื่อไหม คุณจะหน่วงใจไปทำไม เปิดหลังจบจดหมายจากนอร์เวย์
ครูไม่ใหญ่บอกว่าเข้าสู่กรณีศึกษาแล้ว เวลาไม่พอเดี๋ยวจะดึกอีก ชื่อเรื่องคำสอนของเธอ แล้วเปิดเพลงยิ้มแล้วรวย ท่อนร้องยิ้มไว้เป็นใบเบิกทาง ตกทุกข์ได้ยากใครก็ยื่นมือช่วย บางคนหน้าไม่สวยได้ยิ้มมาช่วยก็ดูสวย ความรู้ไม่มีแต่ยิ้มดีพารวย ยิ้มแล้วรวย ท้ายเพลงมีบรรทัดถอดเสียงซ้ำ
ครูไม่ใหญ่อ่านจดหมายเร็ว ๆ ถามว่าตามทันไหม ผู้เขียนเกิดในครอบครัวเกษตรกร จังหวัดปราจีนบุรี พ่อแม่มีลูกเก้าคน หญิงเจ็ดชายสอง ผู้เขียนเป็นลูกสาวคนโต พ่อหน้าตาดีและเจ้าชู้ แม่เป็นภรรยาคนที่สาม พ่อดื่มเหล้าตลอดเวลายกเว้นตอนหลับ เมาแล้วตบตีลูกและแม่ ต้องตื่นตีสามไปทำงานในไร่โดยพ่อถือไม้เรียวบังคับ อายุสิบหกพ่อบังคับให้แต่งงานกับคนที่ไม่รักไม่รู้จัก จึงหนีไปทำงานกรุงเทพฯ ราวสี่ปีเพื่อนหญิงชวนไปเที่ยวต่างจังหวัดกับแฟนและเพื่อนของแฟน เพื่อนทิ้งไว้กับเพื่อนชายของแฟน พาไปส่งท่ารถแต่รถหมดแล้วชวนพักโรงแรม ผู้เขียนไม่รู้ว่าโรงแรมคืออะไร คืนนั้นจึงถูกข่มขืน กลับบ้านด้วยหัวใจบอบช้ำ อายุยี่สิบสามพ่อให้แต่งงานอีกครั้งกับชายแก่กว่ายี่สิบปีที่มีฐานะขยัน อยู่ได้เดือนเดียวก็ทนไม่ได้
ผู้เขียนหนีเข้ากรุงเทพฯ อีกครั้งไปทำงานร้านทำผม รู้จักชายหน้าตาดีอายุอ่อนกว่าสามปี วันหนึ่งชวนไปดูหนังกลับดึก ประตูร้านล็อก กดกริ่งไม่มีใครเปิด นั่งตบยุงอยู่พักหนึ่งเขาชวนไปพักโรงแรม ครูไม่ใหญ่ว่ามืด ยุงเยอะ เป็นเหตุผลที่สวยงาม จึงเกิดอุบัติเหตุทางความรักแล้วจำใจแต่งงานกันทั้งที่ไม่รัก มีลูกคนแรก แล้วทำแท้งลูกคนที่สองเพราะกลัวเลี้ยงไม่ได้ ท้องที่สามตั้งใจทำแท้งอีกแต่ทำอย่างไรก็ไม่สำเร็จ อยู่ในครรภ์ถึงสิบเดือนแล้วคลอดเป็นลูกสาวคนที่สองอย่างสมบูรณ์ ชีวิตช่วงนั้นอดและลำบากเพราะสามีเจ้าชู้ เที่ยวกลางคืน เล่นการพนัน ปลายเดือนไม่มีเงินติดกระเป๋า ต้องเอาพัดลมราคาร้อยห้าสิบบาทไปจำนำได้ห้าสิบบาทซื้อนมและอาหารให้ลูก พอมีเงินก็ไถ่ออกมา ปลายเดือนก็จำนำอีกเป็นปี ท้ายช่วงถอดเสียงเพี้ยนและมีบรรทัดถอดเสียงซ้ำ
ต้นช่วงถอดเสียงไม่ครบ เล่าได้ว่าสามีกำลังสูบลมยางรถบรรทุก ยางระเบิดอย่างแรง กระทะล้อที่เป็นเหล็กกระเด็นมากระแทกหน้าอกเสียชีวิตทันที ขณะนั้นอายุเพียงยี่สิบสามปี (ถอดเสียงไม่ชัดว่าเป็นอายุของใคร) ผู้เขียนนำลูกสาวทั้งสองไปให้แม่เลี้ยง เพื่อนชวนไปทำงานเป็นแม่บ้านที่ประเทศเยอรมนี ทำได้ราวหนึ่งปีเก็บค่าเดินทางครบก็กลับเมืองไทย แล้วได้อาชีพใหม่เป็นนายหน้าหาเด็กสาววัยรุ่นไปทำงานต่างประเทศ เอเย่นต์ส่งไปทั่วโลก จากคนเรียบร้อยไม่เคยแตะต้องอบายมุขกลายเป็นหญิงเปรี้ยว เที่ยวกลางคืน ดื่มเหล้า สูบบุหรี่ เล่นการพนันทุกชนิด รู้จักผู้มีอิทธิพลตั้งแต่ระดับล่างถึงระดับบิ๊ก ใช้เงินฟุ่มเฟือย ผู้เขียนเองก็สงสัยว่าอะไรทำให้เปลี่ยนเป็นคนละคน ต่อด้วยบรรทัดคั่นช่วงพักและเสียงเพี้ยนราว 6484 ถึง 6560
ผู้เขียนไปทำงานที่ภูเก็ต รู้จักชายชาวเยอรมันที่อยากแต่งงานด้วย จึงไปเยอรมนีอีกครั้ง ระหว่างทำเอกสารแต่งงาน เพื่อนของเขาซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่สรรพากรมาช่วย ยิ้มให้อย่างเป็นกันเอง ดูอบอุ่นมั่นคง ความสนิทสนมก่อตัวจากรอยยิ้มจนเป็นความรัก ต้องชั่งน้ำหนักระหว่างคนแรกที่อ่อนกว่าแปดปี กับคนนี้ที่อายุเท่ากัน การงานมั่นคงและรักกันทั้งคู่ ไม่อยากตัดสินใจเรื่องความรักผิดพลาดอีกจึงเลือกคนหลัง หลังแต่งงานสามีรักมาก ให้เงินใช้ไม่ต้องทำงาน กลายเป็นสาวสังคมไฮโซ เปลี่ยนรถรุ่นใหม่บ่อย นั่งไขว่ห้างจิบไวน์แพงทั้งวัน แถมถูกล็อตโต้หนึ่งแสนยูโร จึงยอมมีลูกสาวหนึ่งคน ลูกได้ราวขวบหนึ่งสามีถูกไล่ออกจากงานเพราะเกี่ยวข้องกับคอร์รัปชัน ทำธุรกิจส่วนตัวก็ล้มเหลว ชีวิตเหมือนเล่นยูโดถูกชูขึ้นสูงแล้วทุ่มลงพื้น เงินหมดในพริบตา มีหนี้สินแทน ยิ่งกลุ้มยิ่งดื่มไวน์ดีกรีแรงขึ้นมากขึ้น
วันไหนสามีไปรับจ้างแล้วกลับมา ผู้เขียนที่ดื่มอยู่จะเอาน้ำสาดหน้า ครูไม่ใหญ่ถามว่าสาดทำไม คลายเครียด สะใจ แล้วด่าว่า จิกตี ดึงผม และใช้พลังหมัดทุบลงบนศีรษะสามีทุบแล้วทุบเล่า จนน้ำตาลูกผู้ชายไหล ผู้เขียนแทบไม่อยากเชื่อว่าผู้ชายก็ร้องไห้เป็น
เพลงเกี่ยวกับผู้ชายที่ถูกสอนให้อดทน ผิดหวังก็ไม่ควรเสียใจ ต้องยืดอกสามศอกไว้ แต่ผู้ชายก็เป็นคน ร้องไห้เป็น ที่ไม่เห็นเพราะไม่ร้องให้ใครเห็น ไม่ได้ประกาศชื่อเพลง ถอดท่อนร้องได้บางส่วนว่ารู้ไว้ผู้ชายก็คน และก็ร้องไห้เป็น จึงใช้ท่อนที่ได้ยินเป็นชื่อเรียก เปิดคั่นต่อจากตอนที่ผู้เขียนแทบไม่เชื่อว่าผู้ชายก็ร้องไห้เป็น
สามีไม่โกรธและไม่ตอบโต้เลย ผู้เขียนทำร้ายเสร็จแล้วยังสำทับว่าจำไว้นะ สามีตอบเสียงแผ่ว ๆ ว่าผมจะจำ (ที่มาของชื่อเรื่องคำสอนของเธอ) สามีกลับดูหนังสือทุกวันว่าไวน์ที่ไหนลดราคาแล้วไปซื้อมาให้ ผู้เขียนก็รีบไปกราบขอโทษ แล้ววันหนึ่งหัวใจเปลี่ยนสีเหมือนทีวีเปลี่ยนช่อง เมื่อกัลยาณมิตรชวนไปบ้านเปิดอินเทอร์เน็ตให้ดูโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา ประทับใจครูไม่ใหญ่มาก ได้ดูภาพยมโลก และทันทีที่เห็นภาพนายนิรยบาลก็นึกได้ว่าเคยเห็นตอนห้าขวบ ขณะกอดคอพ่อที่เมาอยู่ มองไปที่ประตูหน้าบ้านเห็นคนตัวดำสูงใหญ่นุ่งผ้าแดงถือดาบยาวยืนอยู่ บอกพ่อแต่พ่อมองไม่เห็น ยังเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง จนคำของครูไม่ใหญ่ว่าแม้ไม่เชื่อก็เผื่อเหนียวไว้ก้องในใจ จึงหักดิบเลิกดื่มตั้งแต่วันนั้น
สามีไม่เชื่อ เคยบอกว่าถ้าไม่ได้ดื่มไวน์ต้องตายแน่ แต่เห็นแล้วว่าทำได้ ผู้เขียนเลิกความชั่วทุกชนิด เป็นภรรยาที่ดี มีปิยวาจา ไม่ด่าสามีอีก แล้วนำพานดอกไม้ไปวางตรงหน้า คุกเข่ากราบขอขมาสามี ครูไม่ใหญ่ชวนนักเรียนเดาว่านางเอกจะพูดว่าอย่างไร ฉันเคยทำไม่ดีกับเธอ ขอเธอโปรดให้อภัย สามีนิ่งอึ้งแล้วน้ำตาลูกผู้ชายรินไหล รู้ซึ้งคุณของพระพุทธศาสนาที่ทำให้ภรรยาเป็นคนดีได้ ผู้เขียนว่าถ้าไม่มีกัลยาณมิตรไม่มีจานดาวธรรมก็คงไม่มีวันนี้ ตั้งใจเป็นนักเรียนที่ดี ทำการบ้านทุกวัน ถือศีลห้าเป็นปกติ ศีลแปดทุกวันพระ นั่งสมาธิเช้าเย็น วันพระนั่งเกือบทั้งวัน หลับตาแล้วใจหยุดนิ่งได้เร็ว รู้สึกถูกดูดลงไปในปล้อง ยิ่งนิ่งยิ่งสว่างเท่าดวงจันทร์ มีดวงแก้วใสใหญ่บ้างเล็กบ้างซ้อนกัน มีความสุขมาก นั่งได้สองสามชั่วโมงไม่เมื่อย ต่อด้วยบรรทัดถอดเสียงซ้ำ
ชุดคำถามของผู้เขียน สามีคนแรกทำกรรมอะไรจึงตายเพราะกระทะล้อยางระเบิดกระแทก ตายแล้วไปอยู่ที่ไหน ต้องทำบุญอะไรช่วย ลูกสาวสองคนแรกทำกรรมอะไรจึงกำพร้าพ่อและไม่ได้อยู่กับแม่ บุญอะไรช่วยลูกสาวคนที่สองให้รอดจากการทำแท้ง ทำไมอาชีพค้ามนุษย์ที่ไม่บริสุทธิ์จึงร่ำรวย กับสามีปัจจุบันมีกรรมผูกพันอะไร ทำไมเขาไม่โกรธไม่ทำร้ายตอบ การนำพานดอกไม้ขอขมาช่วยลดวิบากกรรมได้หรือไม่ ถูกล็อตโต้เพราะบุญใดแล้วจนลงเพราะกรรมใด คนตัวดำนุ่งผ้าแดงที่เห็นตอนเด็กคืออะไร รักการปฏิบัติและหยุดใจได้เร็วเพราะเคยมีบุญเก่าหรือไม่ แล้วทำไมจึงหลงทำผิดมากมาย จะแก้วิบากกรรมอย่างไร เข้าถึงพระธรรมกายแล้วแก้ได้หรือไม่ ทำไมพระอรหันต์บางรูปยังมีวิบากกรรมตามมาจนมรณภาพ ลูกสาวคนเล็กจะได้เข้าเส้นทางบุญเต็มกำลังหรือไม่ และกับกัลยาณมิตรที่ชวนเข้าวัดและรับส่งไปทุกบุญเคยผูกพันกันอย่างไร ท้ายช่วงราว 7461 ถึง 7606 ไม่มีบรรทัดถอดเสียง
ครูไม่ใหญ่ถามว่าจำเรื่องและคำถามได้ไหม แล้วหลับตาเล่าคำตอบ ผู้เขียนมีพ่อติดเหล้า ลำบากตั้งแต่เด็ก ถูกพ่อถือไม้เรียวบังคับทำงานในไร่ ถูกข่มขืนและถูกบังคับให้แต่งงาน เพราะในอดีตเป็นผู้ชายที่ทำอย่างที่พ่อทำ คือดื่มเหล้าเจ้าชู้ ข่มขืนผู้หญิง บังคับลูกหลานให้ทำงาน ทำไม่ถูกใจก็เฆี่ยนตี ไม่ทำทาน มีความตระหนี่ และบังคับลูกหลานให้แต่งงานกับคนที่ตัวเห็นว่ามีผลประโยชน์ ปลูกแอปเปิลย่อมได้แอปเปิล (ช่วงนี้ถอดเสียงปนภาษาอังกฤษ) สามีคนแรกอายุสั้นเพราะทำปาณาติบาตไว้มาก ชาติหนึ่งเป็นนายพรานขุดหลุมดักสัตว์แล้วทุ่มก้อนหินลงไปจนตาย ชาติใกล้ ๆ ขึ้นจากอบายมาเป็นชาวประมงระเบิดปลา ตายแล้ววนเวียนเจ็ดวัน เจ้าหน้าที่พาไปยมโลกมหานรกขุมหกด้วยกรรมการพนัน และจะต่อไปอีกหลายขุมเพราะผิดศีลทุกข้อ ถูกอุปกรณ์การพนันเหล็กร้อนตกใส่ ต้องทำบุญทุกบุญอุทิศให้บ่อย ๆ จะได้ลดหย่อนผ่อนโทษ
ลูกสาวสองคนแรกกำพร้าพ่อไม่ได้อยู่กับแม่ เพราะในอดีตทั้งสองมีกรรมคล้ายกันแม้ไม่ได้เป็นพี่น้องกัน คือตอนวัยรุ่นทะเลาะกับพ่อแม่แล้วหนีออกจากบ้านเพราะไม่อยากมีพ่อแม่คอยจ้ำจี้จ้ำไช ลูกสาวคนที่สองถูกทำแท้งเพราะกรรมที่เคยทำแท้งมา แต่ไม่แท้งเพราะบุญที่เคยขอซื้อโคแม่ลูกอ่อนที่เพื่อนบ้านจะขายให้คนเอาไปฆ่าไว้ด้วยความสงสาร ส่วนอาชีพค้ามนุษย์ที่ไม่บริสุทธิ์แต่ร่ำรวย ครูไม่ใหญ่ว่าไม่ได้มีความสุขจริง แค่มีเงินใช้ เพราะในอดีตทำทานทั้งสงเคราะห์โลกและในพระพุทธศาสนาแต่ไม่อธิษฐานล้อมกรอบ จึงถูกดึงเข้าวงจรค้ามนุษย์ ต้องอธิษฐานให้เจอแต่บัณฑิตนักปราชญ์ บุญทานจึงส่งผลให้ร่ำรวย แต่ค้ามนุษย์เป็นกรรมใหม่ติดตัวไป อนาคตจะต้องไปเจอเขาค้าบ้าง
ผู้เขียนกับสามีปัจจุบันมาอยู่ร่วมกันเพราะในอดีตชาติผู้เขียนเป็นผู้ชายมีฐานะ ดื่มเหล้าเจ้าชู้ เฆี่ยนตีลูกหลาน บังคับให้ทำงานและแต่งงาน สามีคนนี้เป็นหลานชายที่ถูกลงโทษทุกอย่างโดยไม่ขัดขืนเพราะจงรักภักดี ภายหลังลุงก็เลี้ยงดูเกื้อกูลจนเติบโต หลานซาบซึ้งในพระคุณจึงขอตามไปทดแทนคุณในชาติต่อไป ชาตินี้ผู้เขียนมาเป็นผู้หญิงเพราะวิบากกรรมเจ้าชู้ เขาก็ตามมาดูแลด้วยความจงรักภักดี ที่ถูกทำร้ายแต่ไม่ทำร้ายตอบเพราะผังเดิมติดตัวมา ชาตินั้นเป็นลุงกับหลานชาย ชาตินี้หลานมาเป็นสามี ลุงมาเป็นภรรยา ชีวิตในวัฏฏะวนกลับไปกลับมาตามที่ทำ ปลูกองุ่นจะเป็นแอปเปิลไม่ได้ การนำพานดอกไม้ไปขอขมาจะทำให้วิบากกรรมที่ทำกับเขาในปัจจุบันเบาบางลง ครูไม่ใหญ่ย้อนถึงคำว่าจำไว้นะ ผมจะจำ
ที่ถูกล็อตโต้เงินมากมายเพราะมีอยู่ชาติหนึ่งทำบุญแล้วชอบอธิษฐานขอให้ถูกหวย ปล่อยสัตว์ก็ขอถูกหวย ทำบุญอะไรก็ขอแต่ถูกหวย ชาตินั้นไม่เคยถูกเลย แต่บุญที่อธิษฐานรวมกันมาส่งผลชาตินี้ ต่อมาจนลงอย่างรวดเร็วเพราะทานบารมีจากชาตินั้นเริ่มอ่อนตัวลง แม้ยังไม่หมดก็ทำให้กรรมตระหนี่จากอีกชาติหนึ่งได้ช่องมาส่งผลให้สมบัติที่เหลือวิบัติไป คนตัวดำนุ่งผ้าแดงที่เห็นตอนเด็กคือเจ้าหน้าที่ยมโลกที่มารอรับพ่อ ครูไม่ใหญ่อธิบายว่าถ้าตัวดำนุ่งผ้าแดงคือเจ้าหน้าที่ยมโลกที่ขึ้นมา แต่พ่อมีบุญสนับสนุนงานบวชช่วยไว้ เจ้าหน้าที่จึงเอาตัวไปไม่ได้ แค่มาให้เห็นว่ามีจริง ที่เห็นได้เพราะตอนเด็กใจยังใสบริสุทธิ์
ผู้เขียนรักการปฏิบัติธรรมและหยุดใจได้เร็วเพราะในอดีตเคยภาวนามามากพอสมควร แต่มีบุญปนบาป มีอัธยาศัยเข้าวัด แต่พอออกจากวัดก็ไปคบคนพาล ดื่มเหล้า เจ้าชู้ เล่นการพนัน เที่ยวกลางคืน เป็นพวกวัดก็เข้า เหล้าก็กิน บุญก็ทำ กรรมก็สร้าง ไม่ทำความดีสม่ำเสมอ ชีวิตชาตินี้จึงขึ้น ๆ ลง ๆ ถ้าเข้าถึงพระธรรมกายได้ บุญจะตัดรอนวิบากกรรม บางอย่างหนักเป็นเบา เบาเป็นหาย แต่ถ้าผูกเวรมาแรงกล้า อย่างพระอรหันต์ที่ถอดเสียงคล้ายท่านพาหิยะ คู่เวรมาเป็นยักษิณีสิงวัวขวิดท่านจนมรณภาพตอนไปหาผ้ามาทำจีวร แต่เป็นภพสุดท้ายของท่าน หรือพระโมคคัลลานะที่เคยทำอนันตริยกรรมฆ่าพ่อแม่ซึ่งเป็นกรรมหนักมาก กรรมก็ยังส่งผลในชาติสุดท้าย ท้ายช่วงราว 8212 ถึง 8242 ไม่มีบรรทัดถอดเสียง
ลูกสาวคนเล็กจะอยู่ในเส้นทางธรรมได้ ผู้เขียนต้องเป็นต้นบุญต้นแบบตัวอย่างที่ดีให้เดินรอยตาม กัลยาณมิตรที่ชวนเข้าวัดและรับส่งไปทุกบุญเป็นกัลยาณมิตรมาหลายชาติแล้ว เช่นพุทธันดรที่ผ่านมาเป็นพี่สาว ส่วนผู้เขียนเป็นน้องชาย พี่สาวพยายามชวนมาสร้างบุญกับหมู่คณะแต่มาบ้างไม่มาบ้าง จึงพลัดกันไปหนึ่งพุทธันดร ระหว่างนั้นไปทำกรรมต่าง ๆ จนมาเป็นผู้หญิงในชาตินี้ แต่มีบุญที่เคยทำกับหมู่คณะบ้างจึงดึงดูดให้มาสร้างบารมีกันอีก จึงอย่าประมาทในการดำเนินชีวิตจะได้ไม่สะบักสะบอม ตั้งใจสร้างบารมีเต็มที่ทุกบุญและอธิษฐานจิตตาม ต่อด้วยบรรทัดคั่นช่วงพักที่ Whisper ถอดซ้ำ
ท่องบทประจำวันซ้ำสามรอบ สิ่งที่ต้องสั่งสมคือบุญกุศล สิ่งที่ต้องแสวงหาคือพระรัตนตรัยภายใน เป้าหมายชีวิตคือที่สุดแห่งธรรม ที่พักระหว่างทางคือดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ ต่อด้วยบรรทัดคั่นช่วงพักและช่วงราว 8500 ถึง 8668 ที่ถอดเสียงเพี้ยนมาก ได้ยินคล้ายรายชื่อกัลยาณมิตรกับคำว่าปัจจัยบูชาธรรมและคำสาธุ อ่านเนื้อความไม่ได้
ปิดรายการด้วยคำขวัญพุทธบุตรต้องเป็นหนึ่งเดียวกันและพุทธบริษัทสี่ต้องเป็นหนึ่งเดียวกันเหมือนดวงตะวันที่มีดวงเดียว จิตสดใสเมื่อใจสิ้นระแวงเหมือนดวงจันทร์ส่องแสงในคืนวันเพ็ญ ธรรมกายคือพระในตัวคุณที่เข้าถึงได้ด้วยการทำใจหยุดนิ่ง ย้ำให้ท่องจนขึ้นใจ แล้วชวนสวดสรรเสริญคุณพระรัตนตรัย หันไปทางภาคใต้โดยเฉพาะสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ ไฟล์จบที่ 8886 ด้วยบรรทัดคั่นช่วงพัก ไม่มีบรรทัดถอดเสียงของบทสวด ตอนนี้ไฟล์มีครบตั้งแต่เปิดถึงปิดรายการ ไม่มีละครพระเตมีย์ต่อจากตอนก่อน เนื้อหาหลักคือทบทวนจดหมายจากนอร์เวย์และกรณีศึกษาคำสอนของเธอ
เวลาเริ่มของช่วง คำสะกด tag ที่ขาด ช่วงที่ยังไม่มีในผัง หรือลิงก์เสีย บอกได้ที่นี่ - คนที่ฟังจริงเห็นสิ่งที่คลังนี้มองไม่เห็น
เข้าสู่ระบบด้วยปุ่มด้านบนของหน้าก่อน แล้วช่องเขียนถึงผู้ดูแลจะขึ้นที่นี่