ศีลแปดทุกวันพระ

ผู้เขียนตั้งใจถือศีลแปดทุกวันพระ วันที่ 28 สิงหาคม 2548 ขณะเดินอยู่ในสภาธรรมกายสากลมีป้าคนหนึ่งซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่อาสาสมัครของวัดมาชวนไปเป็นอาสาสมัคร โดยไม่สนใจเลยว่าลูกพูดไม่ชัดหรือเป็นแรงงานต่างด้าว จึงขออนุญาตเจ้านายไป และได้ไปฟังพระอาจารย์เทศน์สอนซึ่งบอกว่าลูกเป็นเจ้าของวัด คำนี้ทำให้ภูมิใจมาก ลำบากมาตั้งนาน อยู่ ๆ ก็ได้รับเกียรติเป็นเจ้าของบ้านหลังใหญ่ ต่อจากนี้ไม่มีใครดูถูกลูกแล้ว และตั้งใจจะเป็นกัลยาณมิตรชวนเพื่อนชาวพม่าหลายแสนคนมาวัดในปี 2550

ผู้เขียนเล่าว่าตัวเองชอบทำบุญและถือศีลเป็นประจำ หลังแต่งงานแล้วก็รักษาศีลแปดในทุกวันพระ รักษามาเกือบยี่สิบปีแล้ว มีลูกสาวสองคน ตัวเองเป็นแม่บ้าน สามีเป็นพนักงานบริษัท ที่ผ่านมาครอบครัวไปไหนก็ไปด้วยกันตลอด ทั้งไปทำบุญและไปเที่ยว มีความใกล้ชิดอบอุ่น ไม่มีปัญหาในครอบครัวเลย