สภาธรรมกายสากล

เล่าว่ามีผู้มาบอกว่าเกิดเหตุอัศจรรย์ ฝนตกเฉพาะบริเวณหลังคาสภาธรรมกายสากล ตกในช่วงที่พี่ใหญ่บุญชัย เบญจรงคกุล กำลังกล่าวคำถวายผ้ากฐินและวางผ้า ครูไม่ใหญ่ตอนนั้นหูอื้อไปหมดเพราะตะลึงและปลื้มปีติ เพราะท่านทำความปรารถนาที่ตั้งใจไว้ตั้งแต่บวชและได้คุยกันเมื่อสิบกว่าปีที่แล้วให้สำเร็จได้ทุกสิ่ง

ถามลูกนักเรียนว่าวันตอกเสาเข็มต้นสุดท้ายนั้นเราทำกันอย่างไร มีการชูรูปหลวงปู่จนหลวงปู่เต็มพื้นที่ ออกจากสภาธรรมกายสากลเต็มไปหมด และได้รับเหรียญปราบมาร จำนวนเหรียญที่แจกเป็นแสนเศษ

ผู้เขียนเล่าว่าตอนหลังโยมแม่ได้รู้จักวัดพระธรรมกายเมื่อปี 2547 วันหนึ่งคุยโทรศัพท์กับโยมแม่ ท่านชวนมาวัด ตอนนั้นผู้เขียนมีความทุกข์อยู่พอดีจึงยอมมา ได้มานั่งสมาธิที่วัดเป็นครั้งแรกในสภาธรรมกายสากล ทำตามคำแนะนำของพระเดชพระคุณหลวงพ่อที่สอนนั่งสมาธิ แล้วมีอาการเหมือนถูกดูดลงไปในกลางท้อง อยู่ ๆ ก็ปรากฏเป็นดวงสว่างลอยขึ้นมา มองต่อไปเรื่อย ๆ ก็เห็นดวงแก้วอีกหลายดวงแล้วก็เห็นองค์พระ จึงหยุดใจไปเรื่อย ๆ

บอกว่าระดับการสอบมีตั้งแต่นักเรียนอนุบาลจนถึงอุดมศึกษา ทหาร ตำรวจ และระดับครูอาจารย์ โดยระดับครูอาจารย์จะสอบรอบชิงชนะเลิศวันเสาร์ที่ 10 ธันวาคม 2548 ที่สภาธรรมกายสากล ต่อไปครูอาจารย์ต้องสอบกันทั่วประเทศเพราะมีเจ็ดแปดแสนเกือบล้านคน ส่วนการจัดสอบระดับทหารตำรวจได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวพระราชทานโล่ให้ผู้ชนะเลิศต่อเนื่องมาทุกปี และผู้ชนะเลิศระดับประเทศของครูอาจารย์ปี 2548 จะได้รับโล่เกียรติยศจากนายกรัฐมนตรี ทักษิณ ชินวัตร

บอกว่าเรื่องที่เตรียมไว้ต้องเลื่อนไปวันพรุ่งนี้ แล้วถามลูกนักเรียนว่าเหลืออีกกี่วันจะถึงวันธุดงค์ปีใหม่ คำตอบคือ 39 วัน จึงย้ำซ้ำเดิมทุกวันว่าต้องรักษาร่างกายให้แข็งแรง อย่าให้เจ็บอย่าให้ป่วยอย่าให้ไข้ แล้วอธิบายว่าที่พักธุดงค์อยู่ห่างจากสภาธรรมกายสากล ใครอยู่ไกลมากยิ่งได้บุญมากเพราะมีโอกาสเดินภาวนา และจะแข็งแรงด้วย ขาถ้าไม่ใช้มันก็จะไม่ยอมให้ใช้ ยิ่งใช้ยิ่งแข็งแรง จึงให้ฟิตร่างกายกันให้ดี ไปฟิตเนสที่ไหนก็ได้ พร้อมกับรักษาจิตใจให้ผ่องใส ปลอดกังวล เพราะเรามาสร้างความใสเพื่อส่งความสุขให้ผู้ที่เป็นที่รักและเพื่อนมนุษย์ในวาระขึ้นปีใหม่ และเปิดศักราชใหม่ในการสร้างบารมีให้ดีกว่าปีเก่า จึงต้องเคลียร์ธุรกิจการงานและการอวยพรให้เสร็จเรียบร้อยก่อน ตั้งแต่ลงทะเบียนวันที่ 29 ธันวาคมจนถึงวันอยู่ธุดงค์ต้องไม่มีเครื่องกังวลใจเลย ในใจมีแต่พระรัตนตรัยและบุญกุศล

ผู้เขียนตั้งใจถือศีลแปดทุกวันพระ วันที่ 28 สิงหาคม 2548 ขณะเดินอยู่ในสภาธรรมกายสากลมีป้าคนหนึ่งซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่อาสาสมัครของวัดมาชวนไปเป็นอาสาสมัคร โดยไม่สนใจเลยว่าลูกพูดไม่ชัดหรือเป็นแรงงานต่างด้าว จึงขออนุญาตเจ้านายไป และได้ไปฟังพระอาจารย์เทศน์สอนซึ่งบอกว่าลูกเป็นเจ้าของวัด คำนี้ทำให้ภูมิใจมาก ลำบากมาตั้งนาน อยู่ ๆ ก็ได้รับเกียรติเป็นเจ้าของบ้านหลังใหญ่ ต่อจากนี้ไม่มีใครดูถูกลูกแล้ว และตั้งใจจะเป็นกัลยาณมิตรชวนเพื่อนชาวพม่าหลายแสนคนมาวัดในปี 2550

ชี้แจงว่าหลังลงทะเบียนธุดงค์จะได้รับของหกชิ้น คือเสื่อสำหรับปูนอน น้ำอานุภาพขวดที่ให้เก็บขวดไว้เติมน้ำที่จุดบริการ บัตรรับปานะซึ่งคูปองหนึ่งใบรับได้สองกล่อง คู่มือการอยู่ธุดงค์ที่มีผังพื้นที่กางวิหารน้อยและจุดบริการ ป้ายชื่อติดวิหารน้อย และวิหารน้อยกับตะเกียง วันเดินทางกลับให้ส่งคืนเสื่อที่กองอำนวยการ ส่วนจุดบริการมีกองอำนวยการที่ด้านข้างพื้นที่พิมพ์พระสำหรับกรณีฉุกเฉิน จุดบริการน้ำดื่มที่จุดธรรมวาลีและแท็งก์น้ำ ระเบียงด้านข้างสภาและประตูชัยฝั่งขวา น้ำร้อนบริการหกโมงเย็นถึงเจ็ดโมงเช้าที่จุดบริการปานะ จุดพยาบาลบนสภาธรรมกายสากล และพื้นที่ตากผ้าชั้นหนึ่งของสภาด้านทิศเหนือแยกชายหญิง

สังเกตว่าเวลาท่านตอบคำถามคนอื่นจะตอบเรียบ ๆ จบในตัว แต่พอตอบคำถามของตัวเองจะเหลือปลายไว้อีกนิดหนึ่งเหมือนโปรดติดตามตอนต่อไป ทำให้ต้องกลับมาถามใหม่วันรุ่งขึ้น และบอกผู้ชมว่าสภาธรรมกายสากลที่นั่งกันอยู่ทุกวันนี้เริ่มต้นจากจุดเล็ก ๆ ตรงที่นั่งอยู่กับคุณยายวันนั้น นึกย้อนแล้วยังอัศจรรย์ใจ

ชี้ว่าคำว่าธรรมกายปรากฏในพระไตรปิฎกและเป็นความรู้ดั้งเดิมสมัยที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้ายังทรงพระชนม์อยู่ ตอนนั้นยังไม่มีนิกายอื่น แต่ลบเลือนไปหลังพุทธปรินิพพานราวห้าร้อยปี จึงสร้างวัดขึ้นเพื่อรักษาคำนี้ไว้และรวมหมู่คณะมานั่งหลับตา พอคนมีบุญมีปัญญาอยากพิสูจน์กันมากขึ้น จากที่นั่งในบ้านก็ล้นไปอยู่ใต้เต็นท์ จนต้องสร้างศาลาจาตุมหาราชิกาจุดห้าร้อยคน แล้วก็ล้นอีกเป็นห้าพัน สามหมื่น ต้องไปเช่าเต็นท์ ทำหลังคาจากเพราะประหยัดและรู้ว่าสักวันต้องรื้อ สุดท้ายจึงสร้างสภาธรรมกายสากล ส่วนหนังสือมงคลชีวิตและทิศหกของพระเดชพระคุณหลวงพ่อทัตตชีโวเป็นส่วนประกอบที่ช่วยให้ชาวพุทธปฏิบัติได้ถูก

ทวนข้อตกลงว่าวันอาทิตย์จะมารวมกันปฏิบัติธรรมที่สภาธรรมกายสากลเพื่อให้เกิดพลังหมู่และเป็นกำลังใจซึ่งกันและกัน เกิดแรงบันดาลใจที่จะปฏิบัติธรรมต่อ ขออย่าให้วันอาทิตย์ผ่านไปเฉย ๆ และอย่าอยู่บ้าน ให้มานั่งธรรมะช่วงเช้า ส่วนช่วงบ่ายจะกลับไปทำภารกิจอะไรก็ได้ แต่พักเช้าควรมาพบกัน

คุณแม่ป่วยเป็นโรคหัวใจเพราะวิบากกรรมฆ่าสัตว์ทำอาหารในอดีต ขี้หงุดหงิด และใช้แรงงานสัตว์จนสัตว์เหนื่อยมาก ผู้เขียนต้องเป็นกัลยาณมิตรให้ท่านละความเชื่อเดิม สั่งสมทาน ศีล ภาวนาให้ถูกหลักวิชา และอุทิศบุญให้สัตว์ที่เคยเบียดเบียน พี่ชายเจ้าของบริษัทเหล็กที่ขายเหล็กให้สร้างสภาธรรมกายสากล แต่ไม่มีศรัทธาและห้ามน้องมาวัด ไม่ได้บุญนี้เลย เพราะเป็นการซื้อขายธรรมดาระหว่างพ่อค้ากับลูกค้า ไม่ได้เกิดจากศรัทธา ส่วนการชวนครอบครัวพี่ชาย ตอนนี้ใจยังไม่เปิด ให้ทำทุกบุญและอธิษฐานจิตไป บุญละเอียดจะค่อย ๆ ไปกระทบใจทีละน้อย สักวันบุญได้ช่องจะศรัทธาเอง ผู้เขียนและครอบครัวเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะแบบกองเสบียง ชาตินี้มาเจอกันแล้วให้ตั้งใจสร้างบารมีเต็มที่ทุกบุญ

คนเพิ่มขึ้นจึงสร้างสภาจาตุมหาราชิกาจุห้าร้อย แต่มากันห้าพันเจ็ดพันต้องเช่าเต็นท์ วันนี้คุณหญิงท่านหนึ่งมาทำบุญวันเกิด ครูไม่ใหญ่เล่าว่าตอนสาว ๆ ท่านใส่ชุดแดงยกถังปูนช่วยสร้างโบสถ์ ต่อมาขยายเป็นสภาหลังคาจากจุหนึ่งหมื่นคน เสร็จปี 2528 คนมาสามหมื่นก็ต้องเช่าเต็นท์อีก เดิมชวนทำบุญปีละสามครั้งถูกว่าบอกบุญบ่อย จึงทำทุกเดือนแล้วทุกอาทิตย์ จนต้องสร้างสภาธรรมกายสากลจุสามแสน แล้วสร้างมหาธรรมกายเจดีย์และมหารัตนวิหารคดรองรับคนเป็นล้าน ตอนนี้มีจานดาวธรรม DMC

ชวนมาวัดพระธรรมกายวันอาทิตย์พรุ่งนี้ ครูไม่ใหญ่กับสมาชิกเขตในเตรียมปูสแลนสีเขียวที่ดูสดชื่นเบิกบานไว้ ด้วยความรักและห่วงใย นั่งที่บ้านดูจานก็ไม่สุขใจเท่ามานั่งที่สภาธรรมกายสากล มาตั้งแต่เช้าสูดอากาศ ภาวนา นั่งสมาธิ ฟังธรรม ฟังรายการสู้ต่อไปให้เกิดกำลังใจสร้างบารมีและอนุโมทนาบุญกัน ฟังครูไม่ใหญ่คุย สวดมนต์ที่ห้องเรียนบ้านคุณยายอาจารย์ แล้วตอนเย็นไปบูชาพระมหาธรรมกายเจดีย์ที่องค์ภายนอกเกือบเสร็จแล้ว เหลือองค์พระภายใน ลานธรรม และมหารัตนวิหารคดที่ต้องช่วยกันสร้างต่อ ช่วงกลางถอดเสียงเพี้ยนปนภาษาอังกฤษ

ครูไม่ใหญ่ว่าเมื่อวานวันอาทิตย์ต้นเดือนผ่านบุญใหญ่มา มีคนมามาก คิดดีพูดดีทำดี และน่าชื่นใจที่ไม่ได้ยินเสียงเครื่องมือสื่อสารเลย รู้สึกว่าเริ่มสร้างบารมีเป็นแล้ว ให้ชวนกันมามาก ๆ เพราะสร้างสภาธรรมกายสากลหลังใหญ่กว่าสนามหลวงสองเท่าไว้รองรับผู้มีบุญที่จะเป็นหัวเชื้อความดีกระจายไปทุกภูมิภาคและทั่วโลก ในต่างประเทศดูผ่านจานดาวธรรม นักเรียนทั่วโลกปลื้มปีติในมหาทานบารมีที่บูชาข้าวพระเมื่อวานและเกิดแรงบันดาลใจสร้างความดีต่อ

ดูภาพเพิ่มเติม วันนั้นจะมารวมที่สภาธรรมกายสากล บริเวณที่เห็นในภาพคือจุดที่จะเท รถปูนจะมาจอดตรงนี้ บางส่วนยืนแถวส่งต่อกระป๋องไม่ให้ปูนแห้ง ถ้าฝนตกหลบได้ แต่วันนั้นต้องช่วยกันอธิษฐานเรื่องฝน (ถอดได้ว่าอธิษฐานให้ฝนตก แต่ประโยคถัดไปบอกว่าถ้าฝนตกโทษพวกเราทุกคน แปลว่าคุยกับเทวดาไม่รู้เรื่อง จึงน่าจะหมายถึงไม่ให้ตก) เทกันทีละแถว สนุกสนานบุญบันเทิง ถามว่าใครจะมาบ้างยกมือ

ล้นทั้งสภาหลังคาจากและเต็นท์อีก หมู่คณะหารือกันแล้วสรุปว่าต้องสร้างอีก เอาทีเดียวให้เต็มที่ ให้ใหญ่กว่าสนามหลวงและมีหลังคาคลุม ตอนนี้ยังสร้างไม่เสร็จ แต่หลังคาที่คลุมจริงครอบสนามหลวงได้ พื้นที่สภาธรรมกายสากลร้อยกว่าไร่ สองชั้นจะจุได้หลายแสนคน เพราะไปดูมาแล้วคนมาทำความดีที่สนามหลวงอย่างสรงน้ำพระพุทธสิหิงค์ต้องโดนแดดร้อนฝนตกเปียก จึงสร้างให้เป็นที่ทำความดี เป็นสาระนักกุศล สาระนักประโยชน์

หลังจากนั้นคนมาใช้บริการสถานที่มากขึ้น ตั้งแต่นักเรียนตัวเล็ก ๆ นิสิตนักศึกษา สาธุชน ห้างร้านบริษัทเอกชน หน่วยราชการ ทหาร ตำรวจ พระภิกษุสามเณร มาทีไรเต็มหมด ครูไม่ใหญ่และหมู่คณะปลื้มใจที่มาเพื่อทำความดีอย่างเดียว มาแล้วต้องฟังธรรม มีพระไปสอนธรรมะและสอนนั่งสมาธิต่อเนื่องไม่ขาดตั้งแต่สร้างสภาธรรมกายสากล มาที่นี่ไม่เสียค่าใช้จ่ายอะไร จึงเห็นเป็นเรื่องปกติ ไม่คิดว่าผิดปกติ

องค์การบริหารส่วนจังหวัด สมาคมสันนิบาตเทศบาลแห่งประเทศไทย และสมาคมองค์การบริหารส่วนตำบลจะมาร่วมกันที่สภาธรรมกายสากล จังหวัดปทุมธานี วันจันทร์ที่ 17 ถึงวันอังคารที่ 18 กรกฎาคม วันจันทร์ลงทะเบียนและพักผ่อน วันอังคารหกโมงครึ่งตักบาตร แล้วมีกล่าวต้อนรับ พิธีเปิด และบรรยายช่วงบ่ายในหัวข้อการนำหลักคำสอนทางศาสนามาเป็นแนวทางปฏิบัติงานและพัฒนาประเทศ (ชื่อผู้กล่าวต้อนรับ ผู้เปิดงาน และเวลาบางช่วงเสียงเพี้ยนจนอ่านไม่ได้) 19.00 น. พิธีจุดเทียนชัยถวายพระพรพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ถ่ายทอดสดทางทีวีช่อง 11 ร้องเพลงสดุดีมหาราชาและเพลงสรรเสริญพระบารมี 19.30 น. จบการถ่ายทอด

แต่ละช่วงจะถ่ายทอดสดผ่าน DMC ร่วมกับทีวีช่อง 11 ไปทั่วโลก เป็นสัญญาณดีต่อแผ่นดินไทยที่ตัวแทนผู้บริหารส่วนท้องถิ่นมารู้จักกันทั้งประเทศ พัฒนาให้เศรษฐกิจและจิตใจไปด้วยกัน และมาปฏิบัติธรรมถวายพระพร เพิ่งเกิดขึ้นเป็นครั้งแรก 8,000 ตำบล ตำบลละ 10 คนรวมแปดหมื่นคน ที่ผ่านมาไม่มีสถานที่รองรับ ต้องรอจนสภาธรรมกายสากลสร้างเสร็จและทดลองใช้มาหลายปีจนลงตัว

รอคอยด้วยการเตรียมสถานที่ ชวนญาติโยมผู้มีบุญมาซื้อที่ผืนนี้แล้วสร้างสภาธรรมกายสากลให้จุได้สามแสนคน ชั้นบนแสนห้า ชั้นล่างแสนห้า ใช้เวลายาวนาน เก็บเงินวันละบาทสองบาท ต้องฝ่าอุปสรรคมาก ทั้งต้องทำความเข้าใจกับญาติโยมว่าทำไมต้องสร้าง ทั้งรวบรวมกำลังใจ และทำความเข้าใจกับผู้ที่ไม่อยากเข้าใจว่าสร้างใหญ่ทำไม

บอกว่าพรุ่งนี้จะพบคำตอบว่าสร้างใหญ่ทำไม แต่วันนี้ยังไม่เจอ เจอแต่คำถามว่าสร้างเล็กทำไมเพราะคนมาเต็มหมด เปรียบว่าชะตาเหมือนไข่ ไข่หล่นโดนหินหรือหินหล่นโดนไข่ก็แตกทั้งขึ้นทั้งล่อง สร้างใหญ่ก็ไม่ได้ พอคนมากก็ถามว่าทำไมสร้างเล็ก ที่สร้างก็เพราะไม่อยากให้ผู้มีบุญตากแดดตากฝน และสร้างเพื่อรอคอยผู้มีบุญทุกศาสนิกไม่จำกัดเชื้อชาติศาสนามาใช้ปฏิบัติธรรม เพราะการปฏิบัติธรรมเป็นของสากลที่ทุกคนควรศึกษาเพื่อชีวิตที่เป็นสุข

บรรยายภาพการเตรียมงาน ถือไม้ม็อบทำความสะอาดมหารัตนวิหารคด เอาผ้ามาเช็ดถูให้เป็นที่หลับนอนสบาย ในสภาธรรมกายสากลก็เช่นเดียวกัน ทำกันทุกระดับตั้งแต่ตัวเล็กถึงตัวใหญ่ แม้เจ้าของกิจการบริษัทใหญ่ที่อยู่บ้านไม่เคยทำ เล่นคำว่า อบต. คือเอาบุญตลอดกาล อบจ. คือเอาบุญจนชิน จนเคย รวมทั้งเทศบาลจากทั่วประเทศ ทุกคนได้นั่งเก้าอี้ที่มือของผู้มีบุญเช็ดไว้ แปลว่ายินดีต้อนรับทุกท่าน

ครูไม่ใหญ่รอคอยวันนี้มาสิบกว่าปี ว่าสักวันตัวแทนท้องถิ่นทั้งประเทศจะมาชุมนุมปฏิบัติธรรมร่วมกันแล้วนำสิ่งดีกลับไปขยายในท้องถิ่น จึงค่อย ๆ ชักชวนผู้มีบุญซื้อที่ดินผืนนี้ตั้งแต่ตารางวาละ 62 บาท 50 สตางค์ เพื่อรองรับสิ่งก่อสร้างที่จำเป็นในการฝึกความดีตามหลักคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ได้ที่ดินมาต้องเก็บเล็กผสมน้อยหลายปี แล้วสร้างสภาธรรมกายสากล สร้างไปใช้ไป ตั้งแต่ยังเป็นหลังคามุงบนเสา วันหนึ่งฝนตกเปื้อนโคลน สั่งให้เก็บเสื้อผ้าชุดนั้นไว้ไม่ต้องซักให้เห็นคราบโคลน เป็นหลักฐานร่องรอยการสร้างบารมี (บางช่วงถอดเพี้ยน) ค่อย ๆ สร้างมาจนถึงเมื่อวาน

ผู้ให้สัมภาษณ์ (ไม่ระบุชื่อในที่ถอด) บอกว่ามั่นใจตลอดว่ามาที่นี่แล้วสะดวกสบาย เพราะหนึ่งสถานที่พร้อม สองระบบเสียงซึ่งเป็นหัวใจของการประชุมสัมมนายอดเยี่ยม สามการต้อนรับ อาหาร ที่จอดรถ คนร่วมแสนคนสะดวกสบาย ให้คะแนนเต็มร้อย ภูมิใจที่วัดพระธรรมกายเป็นศูนย์กลางให้คนทุกศาสนาที่บริหารท้องถิ่นมาชุมนุมกัน สังคมหลากหลายศาสนาอยู่ร่วมกันได้อย่างสันติสุข ศาสนาเป็นอีกมิติหนึ่งคือความมั่นคงทางจิตใจ นอกจากเศรษฐกิจและการทหาร ใครนับถือศาสนาอะไรก็ปฏิบัติให้ดีที่สุด ประเทศไทยจะเจริญรุ่งเรือง

ช่วงเตรียมงานทุกคนลุยกันอย่างสนุกสนานเป็นบุญบันเทิง ทั้งภิกษุ สามเณร อุบาสก อุบาสิกา นักเรียนอนุบาลฝันในฝัน ตัวเล็กตัวใหญ่ พอถึงวันงานก็ช่วยกันต้อนรับ ได้รับคำชมว่าอาหารอร่อยที่สุดในโลก บางคนกล่องเดียวไม่พอ สภาธรรมกายสากลเหมือนเครื่องบินที่กำลังบิน ผู้มีบุญนั่งอยู่กับเก้าอี้ไม่ต้องขยับ อาหารมาปรากฏตรงหน้า (คำเปรียบตรงนี้ถอดเพี้ยน) คนร่วมแสนได้รับอาหารพร้อมเพรียงกันอย่างมีระบบระเบียบ พอพิธีเสร็จ นับหนึ่งถึงห้าก็ออกจากงานกันเรียบร้อย เก้าอี้และเศษขยะเก็บหมด (บางช่วงถอดเพี้ยน)

ครูไม่ใหญ่บอกว่ามีอีกข่าวหนึ่ง สด ๆ เย็น ๆ ไม่เอาข่าวร้อน พยายามคัดข่าวดีที่สุดทั่วโลกให้เหลือข่าวเดียวมาออก คือวันนี้กำนันผู้ใหญ่บ้านทั้งจังหวัดปทุมธานีพร้อมใจกันมาถวายพระพรชัยที่สภาธรรมกายสากล วัดพระธรรมกาย ขออนุโมทนาสาธุการ ตำแหน่งกำนันผู้ใหญ่บ้านสำคัญมาก เป็นผู้นำท้องถิ่นดูแลให้สงบสุขและเจริญรุ่งเรือง สืบสายกันมานานเป็นพัน ๆ ปี ต้องเป็นผู้มีบุญจึงจะได้มาเป็นผู้นำท้องถิ่น และวันนี้มานำทำความดี

ครูไม่ใหญ่ตอบคำถามที่เคยมีเมื่อหลายปีก่อนว่าทำไมต้องสร้างใหญ่ คำตอบคือเพราะคนมาเยอะ และมาทำความดี ไม่ได้มาชวนกันทำความชั่ว ถ้าทนแดดทนลมทนฝนได้ก็ไม่ต้องสร้าง แต่มนุษย์มีข้อจำกัด ลองไปนอนกลางแจ้งดูจะรู้ว่ามีหลังคาดีกว่า หลังคากั้นระหว่างดวงตะวันกับตัวเรา น้ำหนักหลังคาไปลงที่เสากับคาน ให้ดูภาพเสากับคานที่กำลังทำงานรับหลังคา ผู้ที่มาใช้สถานที่ก็เกิดประโยชน์สุข รวมใจ รวมบุญ รวมความดีถวายพระพรชัย แล้วเข้ารายงานข่าวนิวนิวส์