ep013 ผังเวลา 68 ช่วง
อุทิศบุญ (111) ธุดงค์ปีใหม่ 2549 (94) อธิษฐานจิต (79) เสาแก้วพันปี (69) สี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ (55) หยุดใจนิ่ง (52) กองเสบียง (45) องค์พระในกลางกาย (42) กฎแห่งกรรม (39) ใจใส (39) กฐิน 2548 (35) มหารัตนวิหารคด (33) อนุโมทนาบุญ (33) ตัดรอนวิบาก (32) มรณานุสติ (30) เร่งเสาแก้วพันปี 300 ต้น (30) ทบทวนบุญ (28) ทำนุบำรุงพระพุทธศาสนา (28) พระเจ้าจักรพรรดิ (23) บุพกรรม (20) ใจหมอง (20) ตักบาตร (18) คตินิมิต (17) เครื่องประดับมหาลดาปสาธน์ (17) กฐินบรมมหาจักรพรรดิ 2548 (16) ปีใหม่ 2549 (15) กฐินตกค้าง (14) ทิพยสมบัติ (14) พุทธอุทยานนานาชาติ (14) กลับใจได้ก่อนไปไม่กลับ (12) จาตุมหาราชิกา (12) เจ้าภาพ (12) ความตระหนี่ (11) บั้งไฟพญานาค (11) กรรมนิมิต (10) คู่บุญคู่บารมี (9) บุญกิริยาวัตถุ 10 (9) บุญชัย เบญจรงคกุล (9) ประธานกฐิน (9) ถวายสังฆทาน (8) วิบากกรรม (8) สั่งสมบุญทุกวัน (8) อาคารภาวนา 60 ปี (8) 33 สาขา (7) ทำความสะอาดลานธรรม (7) นางวิสาขา (7) มหาสุวรรณนิธิ (7) สงเคราะห์ญาติ (7) สภาธรรมกายสากล (7) ผูกคอตาย (6) เทวนิยม (6) กรรมสุรา (5) ทำหน้าที่กัลยาณมิตร (5) ประพฤติพรหมจรรย์ (5) ปิยวาจา (5) ลอยกระทง (5) อริยทรัพย์ (5) กฐิน 2549 (4) กรอกน้ำทองแดง (4) ดวงบุญ (4) นิพพานสมบัติ (4) บุญไหลต่อเนื่องเจ็ดวัน (4) ลูกน็อต (4) หล่อพระประธาน (4) แบ่งบุญ (4) แม่ (4) DMC (3) Miss Thailand Universe (3) ขบวนอัญเชิญผ้าไตร (3) ขายสุรา (3) ดร.ประกอบ จิรกิติ (3) ปรโลก (3) ผังสำเร็จ (3) มนุษยสมบัติ (3) อนุโมทนา (3) อายุขัยเฉลี่ย (3) เทพบุตรสายยักษ์ (3) เทวโลก (3) เลี้ยงเหล้า (3) โรคพาร์กินสัน (3) DTAC (2) กฐินสามัคคี 2548 (2) กุลธิดา (2) ฆ่าตัวตาย (2) ฆ่าสัตว์ใหญ่ (2) งานสลายร่างคุณยายอาจารย์ (2) จองเวร (2) ตกบุญ (2) ถวายผ้าไตร (2) ถูกวางยา (2) ทำบุญเผื่อเหนียว (2) นรกสวรรค์มีจริง (2) บุญหกบุญหล่น (2) ปฏิเสธบุญคือปฏิเสธสมบัติ (2) ปีติทุกวัน (2) ผิวสากหยาบกร้าน (2) ผ้าไตร (2) ระเบียบชาวพุทธ (2) รูปเหมือนหลวงปู่ทองคำองค์ที่สาม (2) วรรณา จิรกิติ (2) สามีขัดขวางการทำบุญ (2) หัวใจบรมโพธิสัตว์ (2) อบายภูมิ (2) เกื้อกูลกันในอดีต (2) เด็กเล็กในงานบุญ (2) เบี้ยวหนี้ (2) แพ้ท้องอยากดื่มเหล้า (2) 54 วันสุดท้ายของปี (1) กล่าวคำถวายกฐิน (1) กล่าวนำถวายสังฆทาน (1) กินก้อนเหล็กร้อน (1) ขบวนรัตนะเจ็ด (1) ขังสัตว์ในที่มืด (1) ขายสร้อยทองทำบุญ (1) ค้าข้าวสาร (1) ชนะความตระหนี่ (1) ชวนคนมาทำบุญ (1) ซาลาเปา (1) ญาณทัสสนะ (1) ดวงตาสวรรค์ (1) ดื่มสุราแก้ปัญหา (1) ดื่มเหล้าแก้ทุกข์ (1) ถวายผ้าหยาบ (1) ทำบุญด้วยที่ดิน (1) ที่จอดรถ (1) ท้องนอกมดลูก (1) นางแก้วช้างแก้ว (1) นางแบบกิตติมศักดิ์ (1) บารมี 10 ทัศน์ (1) บุญพิเศษ 54 วัน (1) ปากเหม็น (1) ปีชวด 2549 (1) ผลักน้องตกชานเรือน (1) ฝนตกเฉพาะหลังคา (1) พิธีถวายผ้ากฐิน (1) พูดคำหยาบ (1) พ่ออายุสั้น (1) ภาพงานบุญในมือถือ (1) มีบุญหมดบุญ (1) มีบุตรไม่ได้ (1) ยมโลกมหานรกขุมสอง (1) ยมโลกมหานรกขุมหนึ่ง (1) ยมโลกมหานรกขุมห้า (1) ยอดนักรบอาชาไนย (1) ยึดทรัพย์ลูกหนี้ (1) ยึดมรดกพี่น้อง (1) ริ้วขบวนประธานกอง (1) รื้อผังความจน (1) ลานดิน (1) วจีกรรมด่าผู้มีศีล (1) วัดคือโรงงานผลิตคนดี (1) วางยาพิษ (1) วางแผนชีวิต (1) วิชัย เบญจรงคกุล (1) ศึกษานิเทศก์ (1) ศึกษาสังคมใหม่ (1) ศูนย์รวมหมู่ญาติ (1) สถาปนาลานธรรม (1) สมชาย เบญจรงคกุล (1) สมณเทวบุตร (1) สาธุของเทวโลก (1) ห้ามคนทำบุญ (1) อธิษฐานให้เป็นชาติสุดท้าย (1) อยากบวช (1) ออกจากราชการก่อนเกษียณ (1) อาผู้ชาย (1) อุบัติเหตุมอเตอร์ไซค์ (1) อุบาสิกา (1) อุปสรรคคือตัวเร่งปฏิกิริยา (1) เตรียมตัวตาย (1) เทศมนตรี (1) เบาหวานขึ้นตา (1) เบาหวานตาบอด (1) เลื่อนความขุ่นมัว (1) เวทีผู้มีบุญ (1) เศรษฐีใหญ่ (1) เสาค้ำจุนวงศ์ตระกูล (1) เสียดายภายหลัง (1) เสื้อบั้งไฟพญานาค (1) เหตุอัศจรรย์ (1) เห็นองค์พระ (1) แท่นผู้มีบุญ (1) แอบทำบุญ (1) แอบนั่งสมาธิ (1) โทรศัพท์มือถือในงานบุญ (1) ใจขุ่นมัว (1) ไม่มีเวลาท้อ (1)
กล่าวคาถาสำเร็จว่าแม้มืดตื้อมืดมิดก็มีสิทธิ์เข้าถึงธรรม คำขวัญเมื่อเราสว่างโลกก็สว่างด้วย และเนื้อนาบุญสี่ระดับ คือมหาธรรมกายเจดีย์ของโลก มหาจุฬามณีของสวรรค์ พระในบ้านของครอบครัว และพระในตัวของเรา
ทบทวนการบ้าน 10 ข้อทีละข้อ ตั้งแต่เอาบุญไปฝากคนที่บ้าน จดบันทึกผลการปฏิบัติธรรม ก่อนนอนนึกถึงบุญที่สั่งสมมาทั้งหมด หลับและตื่นในอู่ทะเลบุญ ตื่นแล้วรวมใจเป็นหนึ่งกับองค์พระหนึ่งนาที ทุกหนึ่งชั่วโมงหยุดใจหนึ่งนาทีที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 นึกถึงดวงหรือองค์พระในทุกกิจกรรม จนถึงสร้างบรรยากาศด้วยรอยยิ้มและปิยวาจา
วันนี้เป็นวันที่ 21 นับจากวันออกพรรษา เหลืออีก 246 วันจะเข้าพรรษาอีกครั้ง และผ่านวันปีใหม่มา 311 วัน แล้วทบทวนว่าเราเกิดมาทำพระนิพพานให้แจ้ง แสวงบุญ สร้างบารมี พระนิพพานอยู่ภายในตัวเรา เริ่มต้นที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 ด้วยการทำใจหยุดนิ่งเฉย ๆ พร้อมย้ำว่าต้องศึกษาไว้เพราะความผิดพลาดเป็นอันตราย มีอบายภูมิรองรับอยู่
แนะนำว่าวันนี้เป็นกรณีศึกษากฎแห่งกรรม คือกฎแห่งการกระทำด้วยกาย วาจา ใจ ไม่ว่าดีหรือชั่วล้วนมีผลทั้งสิ้น ชื่อเรื่องว่ากลับใจได้ ก่อนไปไม่กลับ
ช่วงเพลงยิ้มกันทุกวันอย่าเก็บไว้ แล้วเปรียบว่าถ้ายังไม่ยิ้มก็แปลว่ายังแต่งตัวไม่เสร็จ เหมือนใส่สูทนุ่งผ้าขาวม้า สวมรองเท้าแตะ หรือเขียนคิ้วข้างเดียวออกจากบ้านไปทำงาน
ช่วงเพลงคุณเคยตาย เคยตายแต่ลืมไป เคยตายมามากมาย นำเข้าสู่เรื่องมรณานุสติ
อธิบายว่าคนมักบวกลบคูณหารแล้วคิดเองว่าอีกนานจะถึงอายุขัยเฉลี่ยของมนุษย์ แต่ความจริงบางคนตายก่อน บางคนตายเท่า และมีน้อยที่ตายมากกว่าอายุเฉลี่ย ความตายไม่มีนิมิตหมายบอกล่วงหน้าเลยว่าจะตายวันไหน ที่ไหน อย่างไร นาน ๆ จะมีผู้มีญาณทัสสนะรู้วันตายของตัว แต่ 99.94 เปอร์เซ็นต์ไม่มีโอกาสล่วงรู้ จึงต้องเตรียมตัวตายให้ถูกหลักวิชา ไม่ใช่คิดว่าไหน ๆ จะตายแล้วก็รีบแสวงหาความสุขทางโลกไปเที่ยวสนุกสนาน แต่ต้องเตรียมด้วยการสั่งสมบุญบารมี ทั้งบุญกิริยาวัตถุสิบประการ หรือทานศีลภาวนา หรือบำเพ็ญบารมีสิบทัศน์ ให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้
อธิบายว่าหลักวิชาในการเดินทางไปสู่ปรโลกขึ้นอยู่กับใจใสกับใจหมอง เพราะมีสุคติและอบายเป็นที่รองรับอยู่ เราจะเชื่อหรือไม่เชื่อสิ่งนั้นก็มีอยู่ จะสรุปเอาเองว่าเราไม่เห็นแล้วคิดว่าไม่มีไม่ควร เพราะพระสัมมาสัมพุทธเจ้าไปรู้ไปเห็นมาว่ามีภพภูมิรองรับ ใจจะใสได้ต้องสั่งสมบุญให้มาก ใจหมองเพราะสั่งสมบาปทุกวัน เวลาจะละโลกจะมีภาพมาปรากฏเป็นภาพยนตร์ชีวิตให้เห็นคนเดียว เรียกว่ากรรมนิมิต แล้วจะมีคตินิมิตตามใจใสหรือใจหมอง หลังจากนั้นก็มีภพภูมิมารองรับ
ให้เหตุผลว่าถ้าสมมติว่านรกสวรรค์ไม่มีจริง ตายแล้วสูญ ชีวิตสิ้นสุดก็เจ๊ากันไป แต่ถ้านรกสวรรค์มีจริง คนที่สั่งสมบุญก็ไปดี คนที่สั่งสมบาปก็อันตราย บางความเชื่อในเทวนิยมบอกว่าถ้าเคารพเลื่อมใสในเทพเจ้าองค์ใดองค์หนึ่ง เทพเจ้าจะบันดาลทุกสิ่งและพาไปสวรรค์ไม่ต้องเกิดอีก ก็ยังถือว่าเสี่ยง จึงควรทำบุญเผื่อเหนียวไว้ เพราะนรกไปเพราะใจหมองและทำบาปอกุศลผิดกฎแห่งกรรม ไม่ใช่เพราะไม่เชื่อเทพเจ้า และบุญที่ทำไว้จะไปตัดรอนวิบากให้หนักเป็นเบา เบาก็หายไป
บอกว่าผ่านวันปีใหม่มา 311 วัน เหลืออีก 54 วันจะสิ้นปี ผู้ที่สั่งสมบุญมาตลอดตั้งแต่ 1 มกราคม 2548 ก็มีความปลื้มปีติทุกวันที่ครูไม่ใหญ่ถามว่าใครสั่งสมบุญทุกวันบ้าง แต่บางคนสั่งสมมาได้ 310 วัน บังเอิญขาดไปวันเดียวเมื่อห้าหกเดือนก่อนก็หมดสิทธิ์ยกมือ ไม่กล้ายกมือ ขาดความปลื้มใจไป ดังนั้นปีหน้าพุทธศักราช 2549 ให้ตั้งสติให้ดี เริ่มต้น 1 มกราคมแล้วสั่งสมบุญเรื่อยไป สำรวจตัวทุกวันว่าวันนี้สั่งสมบุญแล้วหรือยังทั้งทาน ศีล ภาวนา
อธิบายว่าการมีปีติใจได้ทุกวันเป็นทางมาแห่งบุญที่ทวีเพิ่มขึ้น จะกลั่นกายวาจาใจให้สะอาดบริสุทธิ์ ใจจะสูงส่งทุกครั้งที่ปลื้มปีติในผลบุญที่ทำมาแล้ว มีปีติสุขว่าถ้าเราตายตอนนี้เราก็ไปดีเพราะถูกหลักวิชาทำใจให้ใส และบุญนี้เป็นบ่อเกิดของความสุขและความสำเร็จในสังสารวัฏ เป็นทางมาแห่งสมบัติทั้งสาม คือมนุษยสมบัติ ทิพยสมบัติ และนิพพานสมบัติ การปฏิเสธบุญคือการปฏิเสธสมบัติ สิ่งที่จะได้คือวิบัติ
เตือนว่าวันไหนอดจะขุ่นมัวไม่ได้ ทั้งที่อดได้แต่ไม่ยอมอด ก็ยังต้องถามตัวเองว่าวันนี้ทำบุญหรือยัง แต่ถ้าทำบุญตอนขุ่นมัวบุญมันหก จึงต้องเลื่อนการขุ่นมัวไปล่วงหน้าสิบยี่สิบปี ให้ไปถึงตรงนั้นก่อนแล้วค่อยว่ากันอีกที
บอกว่านักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาบางคนวางแผนว่าเหนื่อยมาทั้งปีควรไปรีแล็กซ์ ครูไม่ใหญ่ก็ขอร่วมวางแผนชีวิตด้วย คือมาอยู่ธุดงค์ปีใหม่ เพราะมหารัตนวิหารคดที่ช่วยกันสร้างจะได้มาดูกัน ปกติผ่านไปผ่านมาก็ไม่ได้เข้าไปดูเพราะอยู่ในช่วงก่อสร้าง จึงจะจัดธุดงค์ปีใหม่เป็นการวางแผนชีวิต เงินที่จะเอาไปซื้อตั๋วเครื่องบินให้เก็บไว้แล้วมาลงทะเบียน และจะมีบุญพิเศษช่วงสั้น ๆ 54 วันนี้ให้สั่งสมกัน
บอกว่าพิจารณาแล้วว่าทำบุญเสาแก้วพันปีจะดีที่สุด เพราะมีเวลาแค่ 54 วัน จึงเอาตัวเลขสามร้อยต้น เนื่องจากที่ทำผ่านมาได้แค่เก้าร้อยกว่าต้นจากทั้งหมด 2547 ต้น ยังไม่ถึงครึ่งทาง และปี 2550 ใกล้เข้ามาแล้ว ปีหน้าเป็นปีชวดคือปีหนู จึงต้องตุนบุญใหญ่ อย่าทำทีละต้น ให้ทำทีเดียวสามร้อยต้น ต้นละร้อยบาท เพราะเราเป็นนักบุญทุนน้อย แต่มีข้อแม้ว่าต้องทำสามร้อยต้นถึงจะได้ต้นละร้อย ถ้าไม่ไหวก็ต้นละหนึ่งล้าน พร้อมเล่าว่าหนึ่งรอบของมหาวิหารคดยาวสี่กิโลเมตร เพราะพื้นที่หนึ่งตารางกิโลเมตร ด้านละหนึ่งกิโล หาชื่อตัวเองต้นเดียวก็ต้องเดินสี่กิโล ร่างกายจะแข็งแรง
ประกาศว่าวันนี้จะเริ่มต้นกฐินปี 2549 เป็นกองที่หนึ่ง และจะแบ่งบุญให้นักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทุกคน โดยเป็นกฐินเร่งเสาแก้วพันปี ครูไม่ใหญ่ทำหนึ่งต้นบวกสามร้อยต้นด้วย และเล่าว่ามีผู้ทำปัจจัยมาก่อนแล้วแต่ยังหารายชื่อไม่เจอ เมื่อยังหาไม่เจอก็เอาครูไม่ใหญ่ก่อน ถ้าหาเจอภายหลังถือเป็นกองที่สอง แล้วถามลูกนักเรียนว่าตกลงจะเอาสามร้อยต้นต้นละร้อย หรือหนึ่งต้นต้นละล้าน
ชวนว่าใน 54 วันนี้ให้ไปชวนกันมาทำบุญต้นละร้อย สามร้อยต้น แล้วมาอยู่ธุดงค์ เมื่อถามว่าใครเคยมาอยู่ธุดงค์ตั้งแต่เป็นลานดินก็มีบางคนไม่ได้ยกมือ จึงเตือนเรื่องการตกบุญแม้เพียงบุญเดียว และบอกว่าจะมีของขวัญพิเศษ ให้เตรียมกลด เตรียมมุ้ง เตรียมอุปกรณ์มาให้ดี เพราะจะมาช่วยกันสถาปนาต้นแบบของการอยู่ธุดงค์ปีใหม่ ซึ่งปีหนึ่งมีเพียงครั้งเดียว
ทบทวนความปลื้มปีติของวันกฐินเมื่อวานว่าพี่ใหญ่บุญชัย เบญจรงคกุล สง่างามยังกับบรมมหาจักรพรรดิ ท่านเป็นประธานหลักของกฐินสามัคคี เสียงกล่าวคำถวายกฐินเพราะมาก เดินเหมือนตัวลอยไม่ติดพื้น และท่านทำบุญไปแล้วถ้าเทียบเป็นเสาแก้วพันปีก็สามร้อยกว่าต้น เพราะทำกฐินทั่วโลก
เล่าว่ามีผู้มาบอกว่าเกิดเหตุอัศจรรย์ ฝนตกเฉพาะบริเวณหลังคาสภาธรรมกายสากล ตกในช่วงที่พี่ใหญ่บุญชัย เบญจรงคกุล กำลังกล่าวคำถวายผ้ากฐินและวางผ้า ครูไม่ใหญ่ตอนนั้นหูอื้อไปหมดเพราะตะลึงและปลื้มปีติ เพราะท่านทำความปรารถนาที่ตั้งใจไว้ตั้งแต่บวชและได้คุยกันเมื่อสิบกว่าปีที่แล้วให้สำเร็จได้ทุกสิ่ง
เล่าว่าเห็นชุดมหาลดาปสาธน์เดินมาในขบวน ซึ่งชุดยังไม่สมบูรณ์เพราะรีบทำ ไม่มีหมวกจึงใช้กะบังหน้าแทน และวัสดุก็หาตามท้องตลาด ต่างจากของนางวิสาขามหาอุบาสิกาที่ใช้รัตนชาติทั้งทองทั้งเงิน เวลาเดินจะดังกรุ๊งกริ๊งและดูพริ้วด้วยฝีมือช่างและกำลังเท่าช้างสารห้าเชือก น้องน็อตเดินได้ดีทีเดียว รอยยิ้มของเธอแบกด้วยน้ำหนักสิบกว่ากิโล แต่ยิ้มได้ตลอด เมื่อเดินเข้ามาที่เวทีผู้มีบุญก็เกิดเสียงตบมือเกรียวกราว ดูสง่างามกว่าทุกเวที
ชื่นชมว่าผู้มาร่วมงานเมื่อวานมาอย่างถูกหลักวิชา มีเพียงประมาณห้าถึงสิบคนที่รับกฐินแล้วเดินไปที่โบสถ์ เพราะความคุ้นเคยกับธรรมเนียมเก่าว่าไปวัดไหนต้องไปไหว้พระประธานที่โบสถ์ก่อนถึงจะเรียกว่ามาถึงวัด และมีบางคนใส่เสื้อบั้งไฟพญานาคเพราะยังอินเทรนด์เรื่องบั้งไฟพญานาคที่พุทธอุทยานนานาชาติ พร้อมเล่าว่ามีคนนับได้ 38 ดวง
สรุปว่าเป็นเรื่องอัศจรรย์ที่เกิดขึ้นเป็นครั้งแรกในสองพันห้าร้อยกว่าปี ที่บั้งไฟพญานาคเกิดขึ้นในวันหล่อพระประธานที่จะนำไปประดิษฐานที่อาคารภาวนา 60 ปี ในเวลาเดียวกันเลย และโดยภาพรวมผู้ที่มาเมื่อวานล้วนตั้งใจมาสั่งสมบุญจริง ไม่เห็นใครนอนเลย
ให้ข้อแนะนำสองเรื่อง คือเรื่องเสียงเรียกเข้าของโทรศัพท์มือถือที่ดังขึ้นสั้น ๆ แล้วหยุด ถือว่าใช้ได้แต่ให้ดีกว่านี้ควรเหลือแค่กริ๊งเดียว และเรื่องเด็กตัวเล็ก ๆ ที่ต้องเอามาสอนให้เรียนรู้การสร้างบารมี แต่เด็กวัยที่กล้ามเนื้อกำลังขยายตัวอาจร้องได้ทุกเมื่อ ให้ไปนั่งตรงริม ๆ พอร้องก็อุ้มออกไปได้ ซึ่งเมื่อวานทำได้ดีมาก
ประกาศให้บุญใหญ่แก่ผู้ที่มาร่วมงานเมื่อวาน คือให้ทำสามร้อยต้นในราคาลดเหลือต้นละร้อย หรือจะเพิ่มเป็นต้นละสองร้อยก็ได้ เพราะจะให้ฐานการสร้างบารมีของทุกคนเป็นเสาค้ำจุนชีวิตและค้ำจุนวงศ์ตระกูล
บอกว่ายังอยู่ในช่วงเทศกาลกฐินและเหลือถึงวันที่ 16 พฤศจิกายนซึ่งเป็นวันลอยกระทงเป็นวันสุดท้าย จึงอย่าให้วัดใดว่างกฐิน เพราะวัดคือโรงงานผลิตคนดีที่โลกต้องการ วัดเป็นโรงงาน พระเป็นฝ่ายผลิตคนดี เราต้องไปทำนุบำรุงทุกวัด ให้สำรวจดูจังหวัดของตัวเองว่ามีวัดไหนไม่ได้รับกฐิน ทำง่าย ๆ คือเอาผ้าไตรไปหนึ่งไตร ส่วนไทยธรรมอยากได้บุญเท่าไรก็ทำเท่านั้น อย่าปฏิเสธบุญเพราะการปฏิเสธบุญคือการปฏิเสธสมบัติ แม้สี่จังหวัดภาคใต้ก็อย่าให้กฐินตกค้าง ครูไม่ใหญ่จะชวนลูกทุกคนไปทำบุญกฐินตกค้างรวมกันเหมือนปีที่ผ่านมา
ชวนทบทวนบุญผ่านภาพ พร้อมคำบรรยายว่าเราต้องหมั่นทำทาน จะรื้อผังความจนด้วยการทำใจให้เด็ดเดี่ยวเยี่ยงพระบรมโพธิสัตว์ นำทรัพย์ที่หามาได้มาฝากไว้กับพระพุทธศาสนา หยาดเหงื่อแรงกายและหัวใจที่ทุ่มเทของผู้มีบุญจะถูกกลั่นเป็นบุญที่สะอาดบริสุทธิ์ ติดแน่นอยู่ที่ศูนย์กลางกายเป็นผังสำเร็จ
สารคดีบรรยายว่าเป็นวาระแห่งมหากาลทานครั้งยิ่งใหญ่ กฐินบรมมหาจักรพรรดิ สถาปนาลานธรรมและสร้างที่จอดรถเพื่อรองรับพุทธบริษัทสี่จากทั่วโลก ตั้งแต่เช้าตรู่ผู้มีบุญมาร่วมตักบาตรพระภิกษุสามเณรบริเวณลานมหาธรรมกายเจดีย์ แล้วพระเดชพระคุณหลวงพ่อนำนั่งสมาธิกลางใจให้ใสสะอาด อธิบายว่ากายละเอียดของท่านผู้ล่วงลับเป็นสมณเทวบุตรที่ประกอบวิชชาธรรมกายมุ่งไปสู่ที่สุดแห่งธรรม ยิ่งหยุดยิ่งนิ่งยิ่งดิ่ง จากนั้นเป็นพิธีถวายภัตตาหารเป็นสังฆทาน
สารคดีบรรยายภาพริ้วขบวนประธานกองลูกพระธรรม สองมือที่ประคองผ้าไตรกับหนึ่งใจที่แน่วแน่ต่อการสร้างบารมีอย่างไม่แปรผัน ย่างก้าวสง่างามดุจชาวสวรรค์ สมเป็นยอดนักรบอาชาไนยที่ตัดใจเอาชนะความตระหนี่ นำทรัพย์ที่หามาได้โดยยากมาฝากฝังไว้ในบวรพระพุทธศาสนา แปรเปลี่ยนเป็นอริยทรัพย์ติดตัวไปในภพเบื้องหน้า
สารคดีบรรยายว่าที่น่าตื่นตาตื่นใจคือได้เห็นเครื่องประดับมหาลดาปสาธน์อันวิจิตรตระการตา สวมใส่โดยนางแบบกิตติมศักดิ์ที่เดินร่วมในริ้วขบวน เรียกเสียงปรบมือเกรียวกราวตลอดเส้นทาง จากนั้นเป็นพิธีถวายผ้ากฐิน โดยผู้แทนประธานใหญ่คือกัลยาณมิตรบุญชัย เบญจรงคกุล น้อมนำผ้ากฐินถวายแด่คณะสงฆ์ และสงฆ์พิจารณาเห็นสมควรมอบผ้ากฐินทานพร้อมผ้าอานิสงส์บริวารแก่พระภิกษุที่ได้รับ
ผู้ประกาศฝากว่าถ้าเรายังห่วงบุคคลที่เรารักและปรารถนาดีต่อคนรอบข้าง อย่าให้พวกเขาได้แค่อนุโมทนา ให้ชักชวนพวกเขามาทำด้วยตัวเอง ยังพอมีเวลาสำหรับผู้รักการปฏิบัติธรรม และวันนี้ให้ทำใจใส ๆ ทบทวนถึงบุญที่ได้ทำมาและกำลังจะทำต่อไป
อธิบายว่าเทวโลกสวยสดงามกว่าเมืองมนุษย์ และเสียงสาธุของเทวโลกไม่เหมือนสาธุในเมืองมนุษย์ที่มีขอบเขตจำกัด แต่ดังต่อเนื่องกันไป พร้อมชี้ให้ดูแท่นที่พี่ใหญ่บุญชัย เบญจรงคกุล ไปยืนเมื่อวาน
ชื่นชมอนุโมทนาอีกคู่หนึ่ง คืออดีตรัฐมนตรีสมชาย เบญจรงคกุล กับอดีตประธานบริหารร่วมของ DTAC วิชัย เบญจรงคกุล สองพี่น้องที่ประคองกล่าวคำถวายผ้าไตรทานละท่าน ถวายแด่พระภิกษุสามเณรเป็นจำนวนเรือนพัน
เล่าว่า ดร.ประกอบ จิรกิติ กับกัลยาณมิตรวรรณา จิรกิติ เป็นฝ่ายส่งกำลังบำรุง ส่งขนมและอาหาร และเป็นประธานที่กล่าวนำถวายสังฆทาน ถ้าท่านไม่กล่าวนำก็ใส่บาตรไม่ได้ พระท่านก็คอยสัญญาณจากสองท่านนี้ว่าเมื่อไรจะเริ่มระบบเรียงบาตร คนหลายหมื่นคนจึงคอยสัญญาณตรงนั้น และย้ำว่าทุกจุดที่เรากราบอยู่ในสายตาของชาวสวรรค์ ในจำนวนหกพันกว่าล้านคนทั่วโลกมีเพียงหยิบมือเดียวที่มากันอย่างเบิกบาน
เล่าว่าเด็กตัวเล็ก ๆ มายืนเข้าแถวต้อนรับ ถือดอกไม้ สูงประมาณเข่า น่ารักดี พระที่มาจากต่างจังหวัดหันมามอง และฝ่ายชายตัวเล็กตัวน้อยสองสามคนยกสองมือบอกว่าหลวงพ่อครับ ผมอยากบวชแย่อยู่แล้ว คนหนึ่งบอกว่านั่งเห็นองค์พระอยู่ในท้อง อีกคนบอกว่าเห็นใหญ่เท่าสภาธรรมกายสากล
ช่วงเพลงวันเกิดของคุณ ขอผลบุญช่วยค้ำจุนให้สุขสบาย วันเกิดวันนี้ขอให้มีสมบัติมากมาย เข้าถึงพระธรรมกาย คิดสิ่งใดสมใจปอง เนื่องในวันคล้ายวันเกิดของ ดร.ประกอบ จิรกิติ ที่เกิดมาสร้างบารมีเคียงคู่กับวรรณา จิรกิติ
เล่าว่าใครมีมือถือ DTAC เวลาเปิดจะเห็นภาพงานบุญ ทำให้เราไม่ตกบุญ เป็นฝีมือของ ดร.ประกอบ จิรกิติ ที่ถ่ายทอดภาพผ่านโทรศัพท์มือถือ รวมทั้งเสียงเพลงธรรมะและบทเทศน์ และท่านได้แรงใจจากขนมของวรรณา จิรกิติ ซึ่งเวลามาวัดก็ทำซาลาเปาทีละพันลูก
บอกว่าบุญของผู้ที่ทำบุญกฐินเมื่อวาน รวมทั้งกฐินที่ทอดไปยังวัดสาขา 33 วัด จะไหลต่อเนื่องในเมืองมนุษย์อีกเจ็ดวัน จึงให้ทบทวนบุญและระลึกนึกถึงทุกบุญที่ทำมาในวันกฐินนั้นด้วยใจที่ปลื้มปีติ ทบทวนตั้งแต่เราทำเองแล้วไปชวนคนอื่นทำ และเจออุปสรรคอันใด
สอนว่าเวลาไปเจออุปสรรคนั่นคือตัวเร่งปฏิกิริยาที่จะทำให้ศักยภาพในตัวเราที่ยังหลับอยู่ตื่นขึ้นมาและถ่ายทอดสู่โลกภายนอก กลับมาแล้วให้ทบทวนไม่ใช่ท้อแท้ ทบทวนว่าเราพูดอย่างไร ไปในจังหวะไหน เขากำลังทะเลาะกันอยู่หรือเปล่า ดูอารมณ์ ดูเวลา ดูประโยคที่ใช้ว่าถูกหลักวิชาไหม เพราะชีวิตไม่มีเวลาสำหรับการท้อ มีเวลาสำหรับการปรับปรุงตัวให้ดีขึ้น
อธิบายว่าถ้านึกทบทวนบุญทุกวันในเจ็ดวันนี้ดวงบุญจะโตขึ้นและใสสว่าง เป็นบ่อเกิดแห่งสมบัติทั้งมนุษยสมบัติ ทิพยสมบัติ และนิพพานสมบัติ ทั้งรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ คุณสมบัติ ลาภ ยศ สรรเสริญ สุข ถ้าเราเกิดยุคใดแล้วดวงบุญโตกว่าใครในโลกเราเป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ถ้าโตกว่าใครในประเทศก็เป็นเศรษฐีใหญ่หรือผู้บริหาร แต่จะเป็นช่วง ๆ ถ้าดวงบุญโตตลอดเวลาก็ได้บริหารตลอดเวลา
ผู้เขียนเล่าว่าพ่อรับราชการและมีตำแหน่งเทศมนตรี มีลูกทั้งหมดเจ็ดคน ตัวผู้เขียนเป็นคนที่สาม ครอบครัวสมบูรณ์พร้อมทุกอย่าง ญาติทั้งฝ่ายพ่อฝ่ายแม่ล้วนเป็นคนดี บ้านเป็นศูนย์รวมหมู่ญาติที่แวะมาเยี่ยมไม่เคยขาด คุ้นเคยกันจนเปิดหม้อข้าวทานได้เลย จนมีคนพูดว่าหม้อข้าวบ้านนี้ไม่เคยว่างเปล่า ช่วงปิดเทอมพี่น้องก็ไปเที่ยวพักกับเครือญาติซึ่งต้อนรับเลี้ยงดูอย่างดี
เมื่อผู้เขียนอายุสิบสองปี ความสุขก็อันตรธานหายไป เพราะพ่อเสียชีวิตกะทันหันด้วยวัยเพียงสามสิบแปดปี ได้ยินเขาพูดกันว่าคืนนั้นขณะพ่อนอนอยู่มีเสียงดังครอก ๆ ในลำคอ พอเสียชีวิตก็เอาผ้าคลุมร่างไว้ ตอนเช้าเปิดผ้าดูปรากฏว่าใบหน้าเป็นสีดำ เล็บก็ดำ ได้ยินผู้ใหญ่พูดกันว่าพ่อโดนวางยา แม่เป็นแม่บ้านมาตลอดไม่มีอาชีพ ญาติที่เคยไปมาหาสู่ก็เงียบหายไปเพราะเกรงใจ แต่โชคดีที่อาผู้ชายซึ่งเป็นน้องชายของพ่อคอยส่งเงินให้จนพี่น้องทั้งเจ็ดคนได้เรียนจบชั้นสูง
อาผู้ชายเป็นคนนิสัยดีมาก เป็นเสมือนพ่อคนที่สองของพวกเรา มีอาชีพทำธุรกิจค้าข้าวสารส่งออกต่างประเทศและขายรถจักรยานยนต์ การค้าเจริญรุ่งเรืองดีมากจนมีฐานะมั่นคง ผู้ใหญ่จึงหาภรรยาที่เหมาะสมให้ แต่หลังจากจัดงานแล้วภรรยาก็ไม่พอใจที่อาทุ่มเทให้กับหลาน ๆ เกิดการขัดแย้งเรื่อยมา ต่อมาเศรษฐกิจตกต่ำ อาเริ่มเป็นหนี้ ภรรยาพูดอยู่เสมอว่าตอนนี้ยากจนข้นแค้น สมบัติไม่มีเหลือ หมุนเวียนไม่ทัน อาทุกข์ใจมากและไม่เคยเห็นเงินในตู้เซฟเลยเพราะภรรยาถือกุญแจตลอด สี่ห้าปีต่อมาอาจึงผูกคอตาย ครูไม่ใหญ่สรุปว่ามีบุญหมดบุญ ต้องสร้างบารมีให้ได้ตลอด ไม่ใช่ทำทีเดียวใช้ได้ตลอด
นับจากวันที่พ่อเสียชีวิต แม่เศร้าโศกเสียใจมาก ร้องไห้ทุกวันแม้เวลาทานอาหาร เรียกว่ากินข้าวคลุกน้ำตาทุกมื้อ เพราะตอนพ่อมีชีวิตอยู่จะมีพ่อนั่งกินข้าวด้วยทุกครั้ง แม่จึงหาทางออกด้วยการเริ่มดื่มเหล้าทุกมื้อ ดื่มให้มืนเพื่อลืมความทุกข์ แล้วพูดวกวนประโยคเดียวว่าถ้าแม่ตายไปพวกเจ้าจะอยู่กันอย่างไร ผ่านไปสิบห้าปีจนแม่อายุ 53 ปี ก็ยังไม่คลายจากความเศร้าโศก วันหนึ่งแม่นั่งซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์เด็กข้างบ้านเพื่อเอาอาหารไปส่งคุณตาที่โรงพยาบาล ขณะรถวิ่งไปตามถนนเลียบเขื่อน มีฝนตกลมแรง มือหนึ่งถือร่มอีกมือถือปิ่นโต ลมพัดแม่ตกจากมอเตอร์ไซค์ ศีรษะฟาดพื้นแตกและหมดสติ หมอเย็บแผลแต่แผลอักเสบข้างใน ทำให้แม่เสียชีวิตในเวลาต่อมา
ผู้เขียนเล่าว่าหลังแต่งงาน สามีไม่สนับสนุนการมาสร้างบารมีกับวัดพระธรรมกายเลย คอยหาเหตุมีปากเสียงและแสดงกิริยาไม่พอใจอยู่เสมอ บางครั้งพระอาจารย์จากวัดมาที่บ้านสามีก็ขับไล่และพูดตะคอกใส่ ช่วงที่วัดมีข่าวยิ่งทำให้ไม่ชอบมากขึ้น แต่เมื่อเวลาผ่านไปวัดและหมู่คณะเติบโตขึ้น สามีจึงเริ่มเอนเอียงให้ความสนใจ เมื่อถึงงานสลายร่างคุณยายอาจารย์ ผู้เขียนพูดชวนจนน้ำตาไหล เขาก็ยอมมาร่วมงานและยอมรับวัด ก่อนหน้านั้นผู้เขียนจึงต้องแอบทำบุญไม่ให้สามีรู้ เพราะสามีจะพูดกระทบกระเทียบว่าทำบุญกับวัดไปกี่หมื่นแล้ว
ช่วงเพลงตลกว่าหวังกันไปก็ได้ แต่หวังไม่เสียสตางค์และไม่ผิดกฎหมาย หวังในใจตำรวจไม่จับ คนจนก็หวังกับหวย คนรวยก็หวังกับหุ้น ทำบุญแล้วก็หวังได้บุญ ลงทุนแล้วก็หวังกำไร ขอให้สมหวังนะครับ
ต่อมาสามีเป็นโรคเบาหวานขึ้นตาทำให้มองไม่ค่อยเห็น จึงมีโอกาสได้ฟัง DMC ครูไม่ใหญ่แทรกว่าอย่ารอให้เบาหวานขึ้นตา ให้ดูตั้งแต่ตอนตาดี ๆ ตอนแรกเขาเห็นผู้เขียนยกมือไหว้หลวงพ่อในจานดาวธรรมก็หัวเราะ แต่พอฟังนาน ๆ เข้าก็เริ่มมีเหตุผล ซึมซับและเข้าใจหมู่คณะมากขึ้น จิตใจเริ่มใส บอกว่าพูดดีจัง แล้วเริ่มแอบนั่งสมาธิ วันไหนไม่ได้เปิดโทรทัศน์ก็ถามว่าทำไมวันนี้ไม่เปิดหลวงพ่อ
นำทำใจหยุดนิ่ง ย้ำว่าองค์พระมีอยู่แล้วที่กลางกาย แค่หยุดใจเฉย ๆ ไม่ต้องทำอะไรเลย นั่งนาน ๆ นิ่ง ๆ นุ่ม ๆ เบา ๆ เดี๋ยวเราจะเห็นเอง
วันหนึ่งสามีทำให้ผู้เขียนแปลกใจและดีใจมาก เขาบอกให้เอาเงินไปสร้างพระธรรมกายจำเป็นตัวให้เขาด้วย แล้วถวายปัจจัยด้วยมือของเขาเองพร้อมน้ำตาแห่งความปีติ ต่อมาขอให้ช่วยเอาสร้อยทองที่สวมคออยู่ไปขาย แล้วนำเงินไปร่วมหล่อรูปเหมือนทองคำของพระเดชพระคุณหลวงปู่วัดปากน้ำภาษีเจริญองค์ที่สามที่ผ่านมา ก่อนสามีจะเสียชีวิตหนึ่งวัน พระอาจารย์ที่วัดไปเยี่ยม ทำให้เขาได้ถวายสังฆทานและร่วมทำบุญหล่อพระประธานอาคารภาวนาด้วยหนึ่งหมื่นบาท ตอนนั้นสามีพูดไม่ได้แล้วแต่ก็รับรู้และยินดีทุกอย่าง ผู้เขียนดีใจมากที่สามีกลับใจได้แม้เป็นวาระสุดท้ายของชีวิต
สรุปว่าคู่ชีวิตต้องการแค่นี้แหละ คือขอให้ผู้ที่อยู่เคียงข้างได้สร้างบารมีร่วมกัน เพราะอยากเป็นคู่บุญคู่บารมีกัน แล้วชวนว่าขอเพียงสามร้อยต้น ต้นละร้อย มาเริ่มต้นชีวิตใหม่ในปีใหม่ด้วยการทำบุญใหญ่เป็นโปรเจ็กต์ใหม่ ทำทีละสามร้อยต้นเลย
ระยะที่สามีเสียชีวิตได้ห้าวัน ผู้เขียนถวายปัจจัยทำบุญหล่อพระประธานอีกห้าหมื่นบาทให้พระอาจารย์ที่มาร่วมงานสวด เพื่อส่งบุญให้สามีมาก ๆ เพราะวันที่ 31 ตุลาคมเป็นวันที่สามีเสียชีวิตมาแล้วหกวันและเป็นวันคล้ายวันเกิดของสามีด้วย ซึ่งผู้เขียนไม่ทราบเลยว่าการทำบุญหล่อพระประธานครั้งนี้จะได้รับมหาสุวรรณนิธิเป็นนางแก้วและช้างแก้ว และได้ร่วมเดินขบวนรัตนะทั้งเจ็ด ทำให้ปลื้มปีติใจมากและนึกถึงสามีตลอด บอกให้เขามาร่วมเดินขบวนในพิธีนี้ด้วย
ผู้เขียนมีลูกสามคนเป็นหญิงล้วน ลูกสาวคนโตแต่งงานมาห้าปี เคยท้องหนึ่งครั้งแต่เป็นการท้องนอกมดลูก หมอจึงสั่งให้ไปทำแท้ง และไม่ท้องอีกเลย เขาสงสัยค้างคาใจว่ามีวิบากกรรมอะไรจึงไม่สามารถมีลูกได้ ส่วนลูกสาวคนที่สาม ตอนที่ผู้เขียนตั้งท้องมีอาการอยากดื่มแต่เหล้าเบียร์และซื้อมาดื่มเรื่อย ๆ พอเขาเกิดมาก็มีผิวพรรณสากและหยาบกร้านมาก โตมาก็มีสิวเต็มหน้า ผิวแพ้ง่าย มีผื่นคันขึ้นประจำ ครูไม่ใหญ่แทรกว่าถ้าแพ้ท้องอยากดื่มน้ำเมาก็ให้บอกลูกในท้องว่าไม่เอา
น้องสาวและน้องเขยรับราชการทั้งคู่ น้องเขยเป็นศึกษานิเทศก์ ส่วนน้องสาวเป็นอาจารย์ ทั้งสองป่วยเป็นโรคพาร์กินสัน มือเท้าสั่น ตัวแข็ง คอแข็ง ตาแข็ง บางครั้งสมองเบลอ ทำให้ความคิด คำพูด และการกระทำช้าไปด้วย อาการจะดีขึ้นเฉพาะตอนทานยา ทั้งสองต้องออกจากราชการก่อนเกษียณเพราะทำงานต่อไปไม่ได้ น้องสาวเป็นมาเจ็ดปี น้องเขยสี่ปี ส่วนตัวผู้เขียนก็ป่วยเป็นโรคพาร์กินสันระยะเริ่มต้นมาสามปีแล้ว
ถามว่าคุณพ่อทำกรรมใดมาจึงอายุสั้น เสียชีวิตด้วยสาเหตุใด ถูกวางยาหรือเปล่า คนที่ทำมีวิบากกรรมอย่างไร ตอนนี้อยู่ที่ไหน กรรมใดทำให้แม่เสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุ คตินิมิตเป็นอย่างไร ความโศกเศร้าของแม่ส่งผลอย่างไร คุณอาเคยมีความสัมพันธ์กับผู้เขียนอย่างไรจึงสนับสนุนแทนพ่อ บุญใดทำให้อาเริ่มต้นร่ำรวยแต่ลงท้ายต้องผูกคอตาย บุญอะไรทำให้สามีมีที่ดินมากและกรรมอะไรจึงไม่ได้ใช้เงินจากการขายที่ดิน สามีทำวิบากกรรมอย่างไรจึงเป็นเบาหวานและตาบอด กรรมที่สามีขัดขวางการทำความดีและพูดไม่ดีกับวัดส่งผลอย่างไร บุญใดทำให้สามีเข้าใจหมู่คณะในช่วงท้ายของชีวิต ตายแล้วไปไหน กรรมใดทำให้ลูกสาวคนโตท้องนอกมดลูกและมีบุตรไม่ได้ ทำไมตอนท้องลูกสาวคนที่สามจึงอยากดื่มเหล้าเบียร์ วิบากกรรมใดทำให้ลูกสาวคนที่สามผิวแพ้ง่ายและสากหยาบกร้าน และแต่ละคนที่เป็นโรคพาร์กินสันมีบุพกรรมอย่างไร
ตอบว่าคุณพ่ออายุสั้นเพราะกรรมในอดีตที่เคยวางยาพิษคู่อริจนตาย เรื่องมีอยู่ว่าชาตินั้นเป็นพ่อค้านักธุรกิจ ครั้งหนึ่งมีการแข่งประมูลงานของหลวงคล้ายการประมูลงานในปัจจุบัน จึงมีคู่แข่งและต่อมาเป็นคู่อริ จึงวางแผนวางยาพิษคู่แข่งจนตาย ก่อนตายคู่แข่งได้จองเวรไว้ เมื่อมาเจอกันในชาตินี้ก็มาเข้าช่องจรเดิมที่ขัดแย้งเรื่องผลประโยชน์ จึงเสียชีวิตเพราะโดนวางยา ตายแล้ววนเวียนอยู่เจ็ดวันแล้วถูกเจ้าหน้าที่พาตัวไปยมโลก ถูกพิพากษาอยู่ยมโลกของมหานรกขุมสอง กำลังถูกบังคับให้กินก้อนเหล็กร้อน ทุกข์ทรมานมาก แต่ได้รับบุญที่อุทิศไปให้แล้วก็ได้รับการหย่อนผ่อนโทษลงมา
ตอบว่าแม่เสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุเพราะกรรมฆ่าสัตว์ใหญ่ ทั้งหมูทั้งวัวควาย และกรรมที่เคยเมาแล้วทะเลาะกับน้องของตนจนผลักน้องตกชานเรือน ศีรษะฟาดพื้นตายในอดีต มารวมส่งผล ตายแล้วไปอยู่ยมโลกของมหานรกขุมห้าด้วยกรรมดื่มสุราแก้ปัญหาเพราะคิดถึงสามีในปัจจุบัน กำลังโดนเจ้าหน้าที่กรอกน้ำทองแดงร้อน ทุกข์ทรมานมาก ได้รับบุญที่อุทิศไปให้แล้วจึงได้รับการหย่อนผ่อนโทษ พร้อมสอนว่าถ้าคิดถึงคนที่ตายต้องสั่งสมบุญและอุทิศบุญไปให้ ต้องคิดว่าเรามีความตายเป็นธรรมดา ร้องไห้ไปก็ไม่เกิดประโยชน์กับคนตายและตัวเรา แต่ทำให้กายและใจเศร้าหมอง และบุญใหญ่ต้องทำกับเนื้อนาบุญผู้เป็นอายุพระศาสนา
ตอบว่าคุณอาสนับสนุนผู้เขียนและพี่น้องแทนพ่อเป็นอย่างดี เพราะในอดีตเคยช่วยเหลือเกื้อกูลกันมาเพราะเป็นญาติกัน ชาตินี้มาเจอกันเป็นญาติกันอีกก็มาเกื้อกูลกันต่อ อีกทั้งตัวผู้เขียนและพี่น้องเคยมีบุญสงเคราะห์ญาติมาในอดีต มาถึงคราวเดือดร้อนบุญนี้จึงบันดาลให้มีญาติมาช่วยเหลือดูแล
ตอบว่าคุณอาเริ่มต้นชีวิตด้วยความร่ำรวยเพราะเคยทำทานในพระพุทธศาสนา และบุญที่เคยสงเคราะห์โลกสงเคราะห์ญาติมาส่งผลในช่วงแรกของชีวิต แต่มีวิบากกรรมในชาติหนึ่งที่เป็นพี่คนโตแล้วยึดทรัพย์มรดกของพี่น้องไว้เมื่อพ่อแม่ตาย แบ่งให้พี่น้องเพียงเล็กน้อย อีกทั้งชาตินั้นมีนิสัยตระหนี่ เวลาปล่อยเงินกู้เมื่อลูกหนี้ไม่มีเงินใช้ก็ยึดทรัพย์ ตายแล้วถูกเจ้าหน้าที่พาตัวไปยมโลกของมหานรกขุมหนึ่ง กำลังโดนจับฟาดลงกับพื้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าด้วยกรรมฆ่าตัวตาย แต่ได้รับบุญที่อุทิศไปให้แล้วก็ได้รับการหย่อนผ่อนโทษลงมา
ตอบว่าสามีมีที่ดินมากเพราะเคยทำบุญด้วยที่ดินไว้เยอะ แต่ทำแล้วมักเสียดายในภายหลัง รวมทั้งมีวิบากกรรมอื่นเข้าแทรก เช่นเคยเบี้ยวหนี้มารวมส่งผล จึงทำให้เมื่อขายที่ดินแล้วทั้งตนเองและครอบครัวมักไม่ได้ใช้เงินนั้น ต้องหมดไปกับเรื่องต่าง ๆ เช่นให้ญาติยืมไปใช้หนี้ถึงสี่ล้านบาทและไม่ได้คืนแม้แต่บาทเดียว
ตอบว่าสามีเป็นโรคเบาหวานและตาบอดเพราะกรรมฆ่าสัตว์ตัดชีวิตและกรรมชอบล่าสัตว์ พอจับสัตว์มามักขังในที่มืด เช่นจับใส่ในกระสอบมืด วิบากมืดนี้จึงมาส่งผล สามีตายแล้วไปเป็นเทพบุตรสุดหล่อ มีวิมานทองขนาดย่อมของชั้นจาตุมหาราชิกาสายยักษ์ มีเขี้ยวและปากเหม็น ที่ไปเป็นเทพบุตรสายยักษ์ได้ก็เพราะบุญที่ทำในช่วงท้ายมาปิดอบายให้ และที่ปากค่อนข้างเหม็นเพราะวจีกรรมที่ด่าว่าผู้มีศีล ด่าว่าวัด ซึ่งถ้าไม่มีบุญทำเอาไว้จะไปอบาย
ตอบว่าสามีซึ้งแล้วว่าบุญบาปมีจริง เสียดายที่ไปด่าว่าวัด และอยากได้บุญเพิ่มมากขึ้น ได้รับบุญที่อุทิศไปให้แล้วและต้องการให้ผู้เขียนกับลูกสาวอุทิศบุญไปให้อีกเยอะ ๆ เมื่อได้รับบุญสร้างพระประธานที่อุทิศไปให้ด้วยความปีติใจ กลิ่นก็ลดลงและสภาพทุกอย่างดีขึ้น แต่ไม่ได้มาร่วมงานและไม่ได้ร่วมเดินขบวน เพราะตายแบบหลับแล้วตื่นขึ้นในวิมาน กำลังศึกษาสังคมใหม่และปลื้มในบุญที่อุทิศให้ พร้อมซึ้งในวจีกรรมที่ตัวทำออกไปเพราะเป็นยักษ์
ตอบว่าลูกสาวคนโตท้องนอกมดลูกและไม่สามารถมีบุตรได้เลย เพราะวิบากกรรมในอดีตมาส่งผล จึงให้ลูกสาวคนโตสั่งสมบุญให้มาก ๆ ในทุกบุญ แล้วอธิษฐานจิตบ่อย ๆ ให้บุญบันดาลให้มีลูกได้
ตอบว่าที่ตอนท้องลูกสาวคนที่สามแล้วอยากดื่มน้ำเมา เป็นกรรมสุราของทั้งแม่และลูกสาวร่วมกัน คือเคยขายสุรา ดื่มสุรา และชอบชวนคนมาเลี้ยงเหล้าสังสรรค์กันบ่อย ๆ มาส่งผลร่วมกัน ลูกที่อยู่ในท้องไม่มีวิบากกรรมจากการที่แม่ดื่มน้ำเมา แต่กรรมที่ลูกในท้องชอบเลี้ยงเหล้าคนอื่นได้บันดาลให้แม่อยากดื่มน้ำเมา ประกอบกับแม่ก็มีกรรมร่วมกันดังกล่าว แต่แม่ดื่มก็มีวิบากกรรมสุราด้วย จะแพ้ท้องอย่างอื่นมีตั้งเยอะแยะ อย่ามาดื่มน้ำเมา จึงให้สั่งสมบุญมาก ๆ และอธิษฐานจิตให้พ้นจากวิบากกรรมนี้
ตอบว่าลูกสาวคนที่สามผิวแพ้ง่ายและผิวสากหยาบกร้าน เพราะวจีกรรมที่ด่าว่าผู้มีศีล มักโกรธ พูดคำหยาบคำต่อคำในชาติหนึ่งที่เป็นผู้หญิง ร่วมกับกรรมที่ครั้งหนึ่งมีคนมาชวนถวายผ้าแล้วตัวเองรำคาญ จึงเลือกผ้าที่หยาบที่สุดไปถวาย จึงให้แก้ตัวใหม่ด้วยการไปทำความสะอาดลานธรรม ลานเจดีย์ ลานวัด หอฉันบ่อย ๆ แล้วพูดปิยวาจา พูดเพราะ และทำหน้าที่ผู้นำบุญที่ต้องพูดถ้อยคำที่ประกอบด้วยปัญญา
ตอบว่าตัวผู้เขียน น้องสาว และน้องเขยเป็นโรคพาร์กินสันเพราะกรรมสุรา จึงให้อธิษฐานจิตบ่อย ๆ ขอให้ไม่หนักกว่านี้ ให้เป็นอย่างมากแค่นี้ หรือหนักเป็นเบา และอธิษฐานขอให้เป็นชาติสุดท้ายที่เป็นโรคพาร์กินสัน ส่วนที่น้องสาวและน้องเขยอนุญาตให้ลูกสาวมาอยู่วัดก็จะได้บุญทุกบุญที่ลูกสาวทำ ซึ่งจะไปช่วยตัดรอนวิบากกรรมที่เป็นอยู่ และเมื่อหมดอายุขัยก็จะไปสว่าง
ตอบว่าน้องสาวและน้องเขยเคยเป็นกองเสบียงของหมู่คณะมา ส่วนลูกสาวที่มาอยู่วัดนั้น ชาติที่ผ่านมาเป็นกุลธิดาที่เบื่อชีวิตการครองเรือน จึงตั้งความปรารถนาว่าอยากประพฤติพรหมจรรย์ในชาติต่อไป ชาตินี้จึงมาประพฤติพรหมจรรย์เปลี่ยนผังตัวเอง และได้มาช่วยกันเผยแผ่ธรรมะของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
ตอบว่าผู้เขียนถูกสามีขัดขวางไม่ให้มาวัดสร้างบารมีมาตลอด เพราะชาติในอดีตก่อนเจอหมู่คณะยังไม่เข้าใจหมู่คณะเลย มีข่าวที่สื่อลงและมีคนพูดต่อ ๆ กัน ทั้งพวกที่ไม่ชอบวัดรับจ้างมาด่า อิจฉาริษยา และไม่เข้าใจจริง ๆ จึงได้ห้ามคนที่จะมาสร้างบุญกับหมู่คณะว่าอย่าไปเลย วัดนี้รวยแล้ว ไปสร้างวัดจน ๆ เถอะ ต่อมาภายหลังเปลี่ยนใจเพราะพอมาศึกษาก็เข้าใจ วิบากกรรมที่เคยห้ามคนมาสร้างบารมีจึงดึงดูดให้มาเจอสามีที่ห้ามเราทำบุญ ส่วนตัวผู้เขียน สามี และลูกสาวทั้งสามก็เป็นกองเสบียงของหมู่คณะมา
ท่องบทประจำวันว่าสิ่งที่ต้องสั่งสมคือบุญกุศล สิ่งที่ต้องแสวงหาคือพระรัตนตรัยภายใน เป้าหมายชีวิตคือที่สุดแห่งธรรม ที่พักระหว่างทางคือดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์
อ่านรายชื่อผู้ร่วมบุญโครงการเร่งเสาแก้วพันปี 300 ต้น เพื่อกฐินปี 2549 ประจำวันที่ 7 พฤศจิกายน 2548 โดยแต่ละรายบูชาธรรมหนึ่งต้นบวกต้นละร้อยบาทสามร้อยต้น รวมทั้งรายชื่อผู้ร่วมสร้างเสาแก้วพันปีของมหารัตนวิหารคด และย้ำว่ารายชื่อเหล่านี้อยู่ในโครงการ 54 วันนับจากวันนี้ถึงธุดงค์ปีใหม่
ท่องคำขวัญว่าพุทธบุตรต้องเป็นหนึ่งเดียวกันเหมือนดวงตะวันที่มีดวงเดียว พุทธบริษัทสี่ต้องเป็นหนึ่งเดียวกัน เรื่องส่วนตัวให้วางอุเบกขา เรื่องพระศาสนาให้เอาอุเบกขาวาง จิตสดใสเมื่อใจสิ้นระแวง และธรรมกายคือพระในตัวคุณ แล้วชวนพร้อมใจกันสวดสรรเสริญคุณของพระรัตนตรัย โดยหันลำโพงไปทางภาคใต้ของผืนแผ่นดินไทยและสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้