อริยทรัพย์

สอนว่ามีทรัพย์ก็ให้นำทรัพย์ฝากฝังไว้ในพระพุทธศาสนาเปลี่ยนเป็นอริยทรัพย์ เป็นสายบุญเชื่อมติดตัวเราไป ล้างผังจนและตั้งผังรวยให้แน่น แล้วเปรียบว่าถ้าตัดใจทำบุญจะต้องกัดฟัน แต่ถ้าเต็มใจทำบุญจะยิ้มเห็นฟัน ให้เลือกเอาว่าจะกัดฟันหรือยิ้มเห็นฟัน

สารคดีเล่าว่าเงินทุกบาททุกสตางค์ของพี่วันไม่เคยใช้ในทางฟุ้งเฟ้อ ยังใช้เสื้อผ้าราคาไม่แพงและห้องพักที่พอเพียงสำหรับนอน ทานอาหาร และปฏิบัติธรรม ทั้งที่สามารถเปลี่ยนเป็นบ้านและรถได้ แต่เลือกเปลี่ยนเป็นอริยทรัพย์ พี่วันเล่าว่าไปวัดพระธรรมกายครั้งแรกตามเพื่อนไป เห็นคุณยายก็เข้าไปบอกว่าอยากไปเมืองนอก คุณยายบอกว่าเดี๋ยวยายจะช่วย ไม่นานก็ได้ไปจริง ต่อมามีศูนย์ก็ช่วยออกค่าเช่าศูนย์เดือนแรก ค่าน้ำค่าไฟ และช่วยศูนย์มาตลอด

สารคดีบรรยายภาพริ้วขบวนประธานกองลูกพระธรรม สองมือที่ประคองผ้าไตรกับหนึ่งใจที่แน่วแน่ต่อการสร้างบารมีอย่างไม่แปรผัน ย่างก้าวสง่างามดุจชาวสวรรค์ สมเป็นยอดนักรบอาชาไนยที่ตัดใจเอาชนะความตระหนี่ นำทรัพย์ที่หามาได้โดยยากมาฝากฝังไว้ในบวรพระพุทธศาสนา แปรเปลี่ยนเป็นอริยทรัพย์ติดตัวไปในภพเบื้องหน้า

อธิบายว่าพระแสวงหาอริยทรัพย์ ส่วนโยมแสวงหาโลกิยทรัพย์เพราะยังต้องครองเรือน วิธีการจึงต่างกัน แสวงหาโลกิยทรัพย์ต้องวิ่งต้องเต้น ต้องเคลื่อนไหว ต้องขยันทำมาหากิน แต่แสวงหาอริยทรัพย์ต้องหยุดต้องนิ่งเพราะเป็นทรัพย์ภายในตัว คนทั้งโลกใช้ตานอกมองหาทรัพย์ภายนอก ท่านใช้ตาในมองหาทรัพย์ภายใน ท่านทำแค่ปิดตาเบา ๆ แค่ขนตาชนกัน ลืมตาหาทรัพย์ภายนอก หลับตาหาทรัพย์ภายใน จะเคลื่อนไหวแบบชาวโลกไม่ได้ ท่านจึงมีอิริยาบถทั้งยืน เดิน นั่ง นอน โดยไม่ต้องไปเกี่ยวข้องกับใคร ต่างจากทรัพย์ภายนอกที่อยู่นอกตัวจึงต้องไปติดต่อไปวิ่งเต้นกับคน เมื่อเข้าใจตรงนี้เราจะมองพระด้วยความรู้สึกอีกแบบหนึ่ง

สรุปว่าที่ท่านมาเป็นมหาเศรษฐีในชาติปัจจุบันที่มีสมบัติอัศจรรย์ตักไม่พร่องนั้น ท่านต้องสร้างมหาทานบารมีอย่างทุ่มเทมาหลายภพหลายชาติ และได้ทำกับเนื้อนาบุญคือพระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระปัจเจกพุทธเจ้า และเหล่าพระอรหันต์ เมื่อบุญส่งผลจึงได้สมบัติอัศจรรย์เกินควรเกินคาด ที่น่าภูมิใจอีกอย่างคือท่านมีหัวใจยอดกัลยาณมิตร มีใจเผื่อแผ่แบ่งปัน ให้ทั้งทรัพย์สมบัติโดยการโปรยรัตนชาติเป็นทานรอบพระคันธกุฎี และให้ทั้งโอกาสในการฟังธรรมเพื่อให้มีอริยทรัพย์ติดตัวไป แม้วันนี้เราจะเป็นนักบุญทุนน้อยแต่ขอให้สั่งสมบุญเรื่อยไปอย่างเต็มที่ไม่ย่อท้อ สักวันเมื่อบุญเต็มเปี่ยมเราจะต้องเป็นเจ้าของสมบัติจักรพรรดิที่ตักไม่พร่องได้อย่างแน่นอน แล้วจะนำทรัพย์มาใช้สร้างบารมีให้ยิ่งขึ้นไปเพื่อมุ่งไปที่สุดแห่งธรรม