ห้ามคนทำบุญ

ตอบว่าผู้เขียนถูกสามีขัดขวางไม่ให้มาวัดสร้างบารมีมาตลอด เพราะชาติในอดีตก่อนเจอหมู่คณะยังไม่เข้าใจหมู่คณะเลย มีข่าวที่สื่อลงและมีคนพูดต่อ ๆ กัน ทั้งพวกที่ไม่ชอบวัดรับจ้างมาด่า อิจฉาริษยา และไม่เข้าใจจริง ๆ จึงได้ห้ามคนที่จะมาสร้างบุญกับหมู่คณะว่าอย่าไปเลย วัดนี้รวยแล้ว ไปสร้างวัดจน ๆ เถอะ ต่อมาภายหลังเปลี่ยนใจเพราะพอมาศึกษาก็เข้าใจ วิบากกรรมที่เคยห้ามคนมาสร้างบารมีจึงดึงดูดให้มาเจอสามีที่ห้ามเราทำบุญ ส่วนตัวผู้เขียน สามี และลูกสาวทั้งสามก็เป็นกองเสบียงของหมู่คณะมา

ผู้เขียนต้องเลี้ยงดูสามีที่มีอาการทางประสาทเพราะในอดีตก่อนเข้ามาสู่หมู่คณะมีสามีขี้เหล้า (ไม่ใช่สามีคนปัจจุบัน) ชอบทำกับแกล้มและซื้อเหล้ามาให้สามีดื่มที่บ้านเพราะไม่อยากให้ไปดื่มนอกบ้าน ส่วนที่สามีขัดขวางการเข้าวัดเพราะชาตินั้นยังไม่เข้าใจเรื่องบุญ มักห้ามคนที่จะมาทำบุญกับหมู่คณะเพราะเสียดายสมบัติแทนคนอื่นด้วยความตระหนี่ สามีเป็นโรคประสาทและอัมพาตเพราะกรรมดื่มสุรา เมาแล้วอาละวาด ฆ่าสัตว์ทำกับแกล้ม และมัดขาสัตว์ส่งขายและฆ่าขายเอง

ชีวิตช่วงแรกของแม่สุขสบายแต่แต่งงานแล้วครอบครัวแตกแยก ทำงานเป็นลูกจ้าง ย้ายที่อยู่ ยังไม่มีบ้าน ไม่ใช่บททดสอบ แต่ตามกฎแห่งกรรมในอดีตแม่เป็นผู้ชายที่ทำตัวคล้ายพ่อ ไม่ค่อยรับผิดชอบครอบครัวและมักห้ามภรรยาทำบุญด้วยความตระหนี่ จึงเปลี่ยนมาเกิดเป็นผู้หญิง ทานบารมีหย่อน ครอบครัวแตกแยก ช่วงแรกสุขสบายเพราะมีบุญสงเคราะห์โลกอยู่บ้าง ครูไม่ใหญ่เตือนว่าไปห้ามใครทำบุญตัดรอนกำลังใจเขาจะมีชีวิตลำเค็ญ ส่วนแม่ที่ปิดกั้นว่านับถือได้แต่เทวนิยม ให้ลูกเป็นกัลยาณมิตรโดยอธิบายเรื่องการเวียนว่ายตายเกิดและกฎแห่งกรรมว่าเป็นกฎสากลที่หลีกเลี่ยงไม่ได้เหมือนหลีกเลี่ยงอากาศไม่ได้ อย่าเพิ่งอ้างว่าเป็นคำสอนพุทธ แม่มีสายบุญเก่ากับหมู่คณะอยู่บ้างแต่ประมาทจึงพลัดไปนับถือเทวนิยม บุญเก่าทำให้มีลูกสาวมาเป็นกัลยาณมิตร

ครูไม่ใหญ่ถามว่ายิ้มกันไปทั่วโลกหรือยัง ขอให้รวย แล้วเฉลย เจ้าของเคสกำพร้าและลำบากในวัยต้นเพราะกรรมกาเมเจ้าชู้ในอดีตสมัยเป็นผู้ชาย ทำผู้หญิงท้องมีลูกแล้วไม่รับผิดชอบ รวมกับกรรมสมัยอยู่ในสังคมเกษตรกรรมเลี้ยงสัตว์ขาย แยกขายลูกสัตว์บ้าง ขายแม่สัตว์บ้าง ทำอย่างไรก็ได้อย่างนั้น ส่วนที่ลำบากช่วงต้นและกลางของชีวิตมาจากกรรมตระหนี่แทนผู้อื่น คือมักพูดกับคนที่กำลังจะทำบุญว่าไม่ต้องทำบุญมากหรอก แค่นี้ก็พอแล้ว ต่อมาได้เจอหมู่คณะ ฟังธรรมจนเข้าใจเรื่องบุญแล้วเปลี่ยนนิสัยมาทำบุญเต็มที่ บุญนี้ส่งผลตอนท้ายให้มีเงินเป็นร้อยล้าน ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าไม่ธรรมดา

เฉลยว่าที่ขาดทุนในธุรกิจเป็นวิบากจากการเคยห้ามคนทำบุญ เช่นพูดว่าวัดพระธรรมกายรวยแล้วอย่าไปทำเลย ทำมากแล้ว ทำแค่ร้อยก็พอ ต่อมาได้เจอหมู่คณะ เข้าใจเรื่องบุญและความเป็นจริงของชีวิต จึงได้ถวายที่ดินให้หมู่คณะสร้างอารามที่เป็นศูนย์สาขาด้วยความปีติยินดี บุญนี้ส่งผลให้ฟื้นตัวได้จากที่ดินทุกครั้ง ทำอย่างไรได้อย่างนั้น