ep073 ผังเวลา 40 ช่วง
อุทิศบุญ (142) หมู่เกาะโซโลมอน (116) กองเสบียง (87) พญาโปริสาท (62) คุณเปเล่ (38) ศีลห้า (30) ตะวันออกกลางกาย (28) พรหมทัต (28) สภาธรรมกายสากล (27) วิทยาธร (26) คัดค้านน้ำเมาเข้าตลาดหลักทรัพย์ (23) เทวนิยม (23) จอน ควาเลมาเน่ (22) มหานรกขุมห้า (21) สร้างพระธรรมกายประจำตัว (21) จาตุมหาราชิกา (19) โทษของน้ำเมา (18) Buddha Hall (17) กาลหัตถีเสนาบดี (14) กุศลนิมิต (11) ทำหน้าที่กัลยาณมิตร (11) กรรมใช้แรงงานสัตว์ (8) ดวงธรรม (8) ดวงบุญ (8) บานาบาส ราดอร์ (8) ศาสนาคริสต์ (8) ดวงอาทิตย์ในท้อง (7) ทุบตีภรรยา (7) พุทธเทียมพุทธแท้ (7) อัศจรรย์ตะวันแก้ว (7) ดาวดึงส์เฟส 2 (5) นวดแผนโบราณ (5) ข่าวโจมตีวัด (4) รวมพุทธบุตรทั่วโลก (4) สามีเป็นคริสต์ (4) โรคหัวใจ (4) กระทบกระทั่งในหมู่คณะ (3) ขนลุกทั้งตัว (3) ปีติสุข (3) พระมหาสิริราชธาตุ (3) ลูกเศรษฐีติดสุรา (3) แม่ห้ามมาวัด (3) กระดูกสันหลังคด (2) กายหายไป (2) ตีงูหลังหัก (2) ป่าหิมพานต์ (2) พนาวัด (2) พ่อค้าเกวียน (2) ลานมหาธรรมกายเจดีย์ (2) หมอนวดอายุ 106 ปี (2) อธิษฐานไม่ขอพบกันอีก (2) อยากเป็นชาวพุทธ (2) อาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน (2) Hello John (1) กฐิน 2541 (1) ความสุขสี่อย่างของกัลยาณมิตร (1) ฆ่าคนครัว (1) งานศพใส่เสื้อผ้าสีสดใส (1) จิตอาสา (1) ดวงกลมสีเหลืองในท้อง (1) ต้นสะเดา (1) นั่งสมาธิพร้อมครอบครัว (1) พาสปอร์ตหายได้คืน (1) พ่ออุ้มลูกนั่งสมาธิ (1) ลัทธิเต๋า (1)
เปิดรายการด้วยคาถาสำเร็จ คำขวัญว่าแม้มืดตื้อมืดมิดก็มีสิทธิ์เข้าถึงธรรม ท่องเนื้อนาบุญสี่แห่ง คือมหาธรรมกายเจดีย์ พระจุฬามณี พระในบ้าน และพระในตัว แล้วปิดด้วยคำขวัญว่าเมื่อเราสว่าง โลกก็สว่างด้วย
ทบทวนการบ้าน 10 ข้อ ตั้งแต่เอาบุญไปฝากคนที่บ้าน จดบันทึกผลการปฏิบัติธรรม นึกถึงบุญก่อนนอน หลับและตื่นในอู่ทะเลบุญ รวมใจกับองค์พระหนึ่งนาทีเมื่อตื่น ทำความรู้สึกว่าตัวเราอยู่ในองค์พระ ทุกชั่วโมงขอหนึ่งนาทีหยุดใจ นึกถึงดวงหรือองค์พระในทุกกิจกรรม และสร้างบรรยากาศให้สดชื่นด้วยรอยยิ้มและปิยวาจา
นับว่าวันนี้เป็นวันที่ 99 นับจากวันออกพรรษา เหลืออีก 168 วันจะเข้าพรรษา ผ่านปีใหม่มา 24 วัน แล้วถามตอบว่าเราเกิดมาทำไม พระนิพพานอยู่ที่ไหน เริ่มต้นที่ศูนย์กลางกาย
ครูไม่ใหญ่อ่านรายงานที่มีรายชื่อหน่วยงานหลายแห่ง ทั้งมูลนิธิ สมาคม คณะกรรมการ อธิการบดีมหาวิทยาลัย และคณะภาคจากหลายจังหวัด ส่งคนมาบวชแห่งละราวยี่สิบรูป ชมว่าสุดยอด แล้วอ่านเนื้อหาที่เขาพิมพ์มาว่าพระพุทธองค์ทรงนั่งอยู่ใต้ต้นสะเดา สงสัยว่าพิมพ์ผิดหรือเปล่าจนหัวเราะเหงื่อแตก ก่อนบอกว่าไม่อยากทำรายการแบบเทศน์ แต่อยากให้เหมือนโรงเรียนอนุบาลทั่วไปที่มีเพลง มีภาพ มีพูดคุยสบาย ๆ เสียงช่วงนี้ถอดเพี้ยนหลายคำ ชื่อหน่วยงานและจำนวนยังไม่ยืนยัน
ครูไม่ใหญ่ชวนลุ้นหนูน้อยที่จะออกมาเต้นและชวนทุกคนมาสร้างเสาแก้วพันปี แซวว่าเธอมัวไปว่ายน้ำเล่นอยู่ แล้วเปิดสปอตประชาสัมพันธ์กองบุญเสาแก้วพันปี เสียงช่วงสปอตถอดหลุดเกือบทั้งช่วง
เปิดเพลงต้อนรับคณะ อสม. ที่มานั่งอยู่ในโรงเรียน ครูไม่ใหญ่ชมว่าหน้าตาสดใสจนแทบไม่ต้องเปิดไฟ แล้วอธิบายว่า อสม. มาจากคำว่าอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน ความเป็นอาสาสมัครต้องเกิดจากคุณธรรมภายในที่อยากช่วยเพื่อนมนุษย์ ทั้งที่มีเวลาจำกัดยังเจียดเวลามาช่วย เป็นหัวใจที่สูงแบบพระโพธิสัตว์ แปลสาธารณสุขตามความหมายของตัวเองว่าอาสาให้ความสุขกายสุขใจแก่ทุกคนในหมู่บ้าน ทำงานเรื่องอาหาร อารมณ์ ออกกำลังกาย อโรคยา และเลิกอบายมุข เล่าว่าองค์กรตั้งมาราวสามสิบปี มีอยู่หนึ่งล้านคนทั่วประเทศ หนึ่งคนดูแล 8-10 หลังคาเรือน โลกจำเป็นต้องมีบุคคลแบบนี้จึงจะอยู่ได้อย่างผาสุก
ครูไม่ใหญ่บอกว่าก่อนเข้าสู่รายการโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา ขอให้ฟังเพลงของ อสม. กันสักหน่อย เป็นเพลงเกี่ยวกับอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน ช่วงเพลงถอดเสียงหลุดเป็นประโยคซ้ำเกือบทั้งหมด จับเนื้อเพลงไม่ได้
ครูไม่ใหญ่พูดถึงเรื่องน้ำเมาจะเข้าตลาดหลักทรัพย์ ว่า อสม. เป็นกำลังหลักในการคัดค้าน เพราะเห็นโทษภัยของน้ำเมาที่จะเกิดต่อสังคม และมีความรักต่อพี่น้องร่วมชาติและเพื่อนมนุษย์ แล้วอวยพรให้มีความสุขความเจริญทั้งทางโลกและทางธรรม เสียงช่วงนี้ถอดหลุดปนภาษาอังกฤษและคำซ้ำเกือบทั้งช่วง จับรายละเอียดได้ไม่ครบ
ครูไม่ใหญ่ชวนดูอีกเรื่องหนึ่ง แล้วเปิดเทปรายงานเรื่องคุณยายอายุ 106 ปีที่ยังนวดแผนโบราณ (ตอนก่อนหน้าเคยเปิดเทปเรื่องเดียวกันนี้) ผู้สื่อข่าวไปขอนวดเพราะเมื่อยมาก คุณยายเล่าว่าเรียนวิชามาจากคุณตา นวดทั้งมือทั้งเท้า รักษาได้ทุกโรคทั้งปวดหลัง อัมพฤกษ์ ปวดหัว กดจุดตามเส้น บอกว่าเส้นใหญ่ 900 เส้นน้อย 9,000 และปวดหลังต้องนวดที่ท้อง ผู้สื่อข่าวทึ่งว่าคุณยายอายุขนาดนี้ยังมีแรงกดจนร้องเสียงหลง ตอนนี้คนที่นวดได้ระดับคุณยายมีเพียงลูกสาวคนเดียว ชื่อคุณยายได้ยินว่ายายอิ่ม ยังไม่ยืนยันการสะกด ช่วงกลางเทปเสียงถอดหลุดเป็นบางท่อน
เพลงคั่นชื่อมันแปลกดีนะ เปิดคั่นหลังจบเทปเรื่องแปลกของคุณยายหมอนวด ก่อนเข้าช่วงผลการปฏิบัติธรรมของชาวหมู่เกาะโซโลมอน
เข้าช่วงผลการปฏิบัติธรรมของบุคคลในประวัติศาสตร์แดนมนุษย์กินคนแห่งหมู่เกาะโซโลมอนอีกคนหนึ่ง ครูไม่ใหญ่เล่าว่านัดนั่งสมาธิที่ Buddha Hall เวลาพักกลางวันแค่ครึ่งชั่วโมงนอกเวลาทำงาน แต่ชาวโซโลมอนเดินทางไปถึงก่อนตั้งแต่เที่ยงยี่สิบ ไปกันเองอย่างอัศจรรย์เพราะอยากนั่งสมาธิ จนคุณเปเล่ไปถึงเป็นคนสุดท้ายทุกครั้ง ทุกคนให้ความสำคัญกับเวลาสมาธิ ใครหายไปวันไหนพอเจอคุณเปเล่ก็รีบเข้ามาขอโทษและบอกเหตุผลเองทั้งที่ไม่มีใครถาม ช่วงต้นเสียงถอดหลุดปนภาษาอังกฤษ ชื่อเจ้าของผลการปฏิบัติธรรมได้ยินว่าบานาบาส ราดอร์ ยังไม่ยืนยันการสะกด
ครูไม่ใหญ่อธิบายว่าพุทธแท้ดั้งเดิมตั้งแต่สมัยพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นอย่างหนึ่ง พุทธเทียมหรือพุทธในทะเบียนบ้านเป็นอีกอย่าง พุทธแท้ต้องเว้นการฆ่าสัตว์ การลักทรัพย์ การยินดีในคู่ครองของคนอื่น การพูดเท็จ ส่อเสียด คำหยาบ เพ้อเจ้อ เว้นการดื่มน้ำเมาและอบายมุข แล้วเล่าว่าชาวโซโลมอนผู้นี้ซึ่งเป็นบุคคลในประวัติศาสตร์ ก็เข้ามาขอร่วมและเป็นนักเรียนที่ดี มานั่งสมาธิสม่ำเสมอทุกครั้ง
วันหนึ่งพอเลิกนั่งสมาธิ ชาวโซโลมอนผู้นี้เดินเข้ามาหาคุณเปเล่ ปลดกระดุมเสื้อที่หน้าอกให้ดูพร้อมใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใสด้วยปีติ บอกให้ดูขนที่ลุกไปทั้งตัว ครูไม่ใหญ่แทรกว่าเมื่อคืนเพิ่งฟังเรื่องมนุษย์กินคน นั่งกันในห้องมืดในแดนมนุษย์กินคน และเล่าว่าคุณเปเล่เป็นคนไทย แต่ใช้ชื่อตามนักฟุตบอล เปรียบว่านักฟุตบอลโยนลูกลงสนามว่าง ๆ แล้วกิจกรรมก็เกิดขึ้น มีคนมาแย่ง มีคนดู ออกทีวีไปทั่วโลก จึงชอบเป็นคนมีกิจกรรมที่ดี คุณเปเล่ถามว่าเกิดอะไรขึ้นถึงเดินมาให้ดูขนลุก
บานาบาสเล่าว่าวันนี้นั่งนึกถึงดวงอาทิตย์ไว้ในท้อง ดูไปเรื่อย ๆ แล้วรู้สึกอารมณ์เย็น ตัวเย็นแต่ไม่หนาว ครูไม่ใหญ่แทรกว่าเขาพยายามอธิบายความรู้สึกแต่ภาษามีจำกัด เหมือนคนใบ้กินน้ำผึ้ง เขาแปลกใจว่าดวงอาทิตย์อยู่ในท้องน่าจะร้อน แต่กลับเย็นและสบายไปทั่วทั้งตัว สักครู่ความรู้สึกว่ามีตัวตนมีร่างกายก็หายไป เหลือแต่ดวงอาทิตย์เย็น ๆ ที่กลายเป็นดวงนวล ๆ สว่าง ๆ มีความสุขมากเหลือเกิน ครูไม่ใหญ่ชี้ว่านี่คือตะวันออกกลางกาย นั่งอย่างมีความสุขจนหมดเวลาบ่ายโมง เขาเสียดายและติดใจอยากนั่งได้อย่างเดิมอีก ช่วงกลางมีเสียงหายไปราวสองนาที
แม้หมดเวลาแล้วบานาบาสยังรู้สึกปีติ เดินมาให้คุณเปเล่ดูขนที่ยังลุกอยู่ บอกว่าความเย็นในสมาธิยังอยู่กับตัว ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าบุคคลในประวัติศาสตร์ของหมู่เกาะโซโลมอนกำลังทยอยเห็นดวงตะวันกันมา แล้วเปิดภาพให้ดูทีละภาพว่าเกิดขึ้นจริงไม่ได้จัดฉาก มีภาพบานาบาสปลดกระดุมเสื้อ ภาพพ่ออุ้มลูกมานั่งขัดสมาธิด้วย บางคนกำลังเล็งดวงตะวัน บางคนออกไปนั่งนอกแถว ไม่พูดคุยกันเพราะเวลามีจำกัด ใช้เวลานอกงานมาทำสมาธิ
หลังช่วงเสียงถอดหลุดยาว ครูไม่ใหญ่เอ่ยถึงเบน ฟรานซ์ ผู้ประกาศตัวเป็นชาวพุทธคนแรกของโซโลมอน แล้วเล่าเรื่องจอน ควาเลมาเน่ ยอดกัลยาณมิตรของโซโลมอน ที่ถูกถามว่าเวลาชวนเพื่อนแล้วเพื่อนตอบอย่างไร จอนบอกว่าเพื่อนถามว่าทำไมต้องไปนั่งสมาธิกับคุณ เขาตอบว่าถ้าได้นั่งแล้วจะมีความสุขอย่างที่เขาได้รับ สมาธิช่วยทั้งตัวเขา งาน และครอบครัว นั่งอยู่เฉย ๆ ก็ไม่สร้างปัญหาหรือทะเลาะกับใคร ครูไม่ใหญ่ชวนคิดว่านี่คือคำพูดของคนในแดนอดีตมนุษย์กินคน จอนเล่าว่าเลิกงานกลับบ้านจะทานอาหารกับครอบครัว แล้วชวนทุกคนนั่งสมาธิพร้อมกัน และเมื่อทุกคนเข้านอนก็นั่งคนเดียวอีกครั้ง
จอนบอกว่าชอบชวนคนมานั่งสมาธิเพราะมีความสุขหลายสุข และเรียงไว้สี่ข้อ ครูไม่ใหญ่ชวนผู้ฟังลองเดาก่อน แล้วอ่านทีละข้อ หนึ่ง สุขที่ตัวเองได้นั่งสมาธิ แค่นั่งเฉย ๆ ก็สุขแล้ว สอง สุขที่ได้พูดชวนคนอื่นมานั่ง สาม สุขที่ชวนแล้วเขาเข้ามา สี่ สุขที่รู้ว่าเขามานั่งแล้วมีประสบการณ์ภายในมีความสุข ครูไม่ใหญ่บอกว่ายังไม่เคยได้ยินชาวพุทธคนไหนพูดแบบนี้ แต่ได้ฟังจากจอนผู้ปรารถนาจะเป็นชาวพุทธ ซึ่งมีประสบการณ์เองจากการเป็นกัลยาณมิตรร่วมกับคุณเปเล่ แล้วทวนสี่ข้ออีกรอบ ย้ำว่าต้องลองทำเองจึงจะรู้
จอนบอกว่าอยากบอกทุกคนในโลกว่าเขามีความสุขที่ได้นั่งสมาธิ อยากเห็นทุกคนในโซโลมอนนั่งสมาธิ และตัวเองก็อยากเป็นชาวพุทธขอเข้าร่วมด้วย แล้วบอกว่ามีเรื่องขอหลวงพ่อเพียงอย่างเดียว ครูไม่ใหญ่ให้ผู้ฟังเดาว่าจะขออะไร เช่นขอให้ตั้งชื่อ ขอรับเป็นชาวพุทธ ขอบวช หรือขอมากราบ แต่เขาขอนิดเดียว คือขอให้พูดกับเขาว่า Hello John และขอบคุณล่วงหน้าที่สอนคุณเปเล่ให้รู้จักนั่งสมาธิจนนำมาบอกพวกเขาได้ ครูไม่ใหญ่จึงพูดว่า Hello John ให้ฟัง
ครูไม่ใหญ่เปิดภาพจอนตอนที่ขอสิ่งหนึ่งจากครูไม่ใหญ่ ซึ่งยังไม่ได้โกนหนวดโกนเครา แล้วภาพหลังโกนเรียบร้อย และภาพที่จอนบอกว่าเป็นท่าที่ชอบที่สุดคือท่านั่งสมาธิ ชี้ว่าคนที่มีความสุขด้วยตัวเองเหมือนดวงตะวันที่สว่างในตัว ไม่ต้องพึ่งแสงสว่างจากที่อื่นหรือพึ่งคน สัตว์ สิ่งของ แค่หลับตาเบา ๆ มองดูภายใน สักพักดวงตะวันก็ออกกลางกายเป็นดวงสว่างสวย ก่อนบอกว่าจะไปดูเรื่องคนกินคนสมัยโบราณตอนที่ 7
สารคดีชุดคนกินคนต่อจากตอนที่แล้ว เสนาบดีเล่าเรื่องลูกชายเศรษฐีที่เกิดในตระกูลรักษาศีลห้า แต่มีเพื่อนเป็นคนพาลหลอกให้ดื่มสุราว่าเป็นน้ำผึ้ง ติดจนถอนตัวไม่ขึ้น พ่อห้ามไม่ฟังจึงถูกตัดขาดไล่ออกจากบ้าน เพื่อนก็ขับไล่เมื่อไม่มีประโยชน์ กลายเป็นยาจกขอทาน ได้เงินก็ซื้อเหล้าจนตายอย่างไร้ที่พึ่ง เสนาบดีขอให้พระราชาเลิกเสวยเนื้อมนุษย์ อย่าให้ถูกเนรเทศเหมือนลูกเศรษฐี แต่พระราชายืนกรานว่าแม้ถูกเนรเทศก็งดไม่ได้ ข้าราชบริพารและชาวเมืองจึงลุกขึ้นส่งเสียงให้เนรเทศพระองค์ไป พระเจ้าพรหมทัตตกพระทัยนิ่งอึ้ง เสนาบดีสลดใจว่ารสอร่อยแค่ปลายลิ้นเป็นยางเหนียวที่ตัดได้ยาก
เสนาบดีให้เชิญพระราชบิดามารดา มเหสี และโอรสธิดามาให้สั่งลา แล้วทูลว่าพาราณสีจะไม่มีพระองค์เป็นกษัตริย์อีก จะเสด็จไปที่ใดก็ได้ พระราชาเกิดขัตติยมานะ ขอเพียงดาบเล่มหนึ่ง คนทำครัวหนึ่งคน และภาชนะใส่อาหาร แล้วพาคนครัวเข้าป่าใหญ่ ฆ่าคนที่เดินสวนทางวันละคนให้ปรุงเสวย พักใต้ต้นไม้ใหญ่กลางดงคอยดักจับคน ร้องว่าโปริสาท คนกินคนมาแล้ว จนคนที่ถูกไล่เข่าอ่อนหนีไม่ได้ ผู้คนจึงเรียกว่าโจรโปริสาท เมื่อไม่มีใครกล้าผ่านและเสบียงหมด ก็ฆ่าคนครัวผู้ซื่อสัตย์กินเสีย แล้วต้องออกตามล่าคนเอง ชื่อเสียงเลื่องลือจนคนหวาดกลัวไปทั่ว
พราหมณ์พ่อค้าเกวียนผู้ร่ำรวยต้องผ่านเส้นทางที่โจรโปริสาทซุ่มอยู่ ครั้งก่อนผ่านได้เพราะโจรยังมีอาหาร แต่ครั้งนี้โจรหิวมาหลายวัน พ่อค้าจึงจ้างคนแข็งแรงวิ่งเร็วจำนวนมากคุ้มกันกองเกวียนห้าร้อยเล่ม แต่งตัวด้วยเครื่องประดับนั่งบนเกวียนคันสุดท้ายอย่างสบายใจ โจรปีนต้นไม้ดูขบวน ไม่พบคนน่ากินจนถึงเกวียนคันสุดท้ายเห็นพ่อค้าหน้าตาดีแต่งตัวสะอาด จึงกระโจนลงมาจับตัว ช่วงนี้เสียงถอดหลุดราวครึ่งนาที แล้วจบตอนที่โจรแบกพ่อค้าวิ่งออกไป ทิ้งคำถามว่าคนคุ้มกันจะตามไปช่วยหรือไม่ ติดตามตอนต่อไป
เพลงยิ้มแล้วรวย เพลงประจำรายการที่ชวนให้ยิ้มแย้มแจ่มใสแล้วจะมีความสุขและร่ำรวย ช่วงนี้ถอดเสียงเป็นคำซ้ำ ๆ จับเนื้อเพลงได้ไม่ครบ
เปิดจดหมายของผู้เขียนที่เข้ามหาวิทยาลัยเพราะหวังแสวงหาที่พึ่งแท้ พบแล้วรักจะมาวัดแต่ถูกคุณแม่ดึงออกไป ภายหลังกลับมาวัดอีกและได้ถวายการรักษาพระภิกษุสามเณร (ช่วงต้นเสียงถอดหลุดปนภาษาอังกฤษ) เล่าว่าคุณตาคุณยายเป็นชาวจีน แต่งงานตอนอายุสิบเก้า มีลูกชายเจ็ดคนลูกสาวหนึ่งคน คุณแม่เป็นคนที่ห้า คุณตาดื่มสุราทุกวันและทุบตีคุณยายเป็นอาจิณ คุณยายซึ่งเป็นคนดีมีเมตตาชอบทำบุญจึงอธิษฐานว่าขออย่าได้พบคุณตาอีกทุกภพทุกชาติเพราะน้ำเมา อยู่ด้วยกันจนคุณตาเสียชีวิต คุณยายอยู่ถึง 102 ปี ก่อนตายสั่งว่างานศพห้ามร้องไห้ ไม่ต้องทำกงเต๊ก ให้ลูกหลานใส่เสื้อผ้าสีสดใสแยกสีตามรุ่น และให้แยกฮวงซุ้ยห่างจากคุณตา ครูไม่ใหญ่แซวว่าเป็นสุสานคนช้ำจริง ๆ
ผู้เขียนเล่าว่าครอบครัวนับถือลัทธิเต๋าที่เชื่อว่าองค์พระแม่เป็นผู้เปิดฟ้าดินและสร้างทุกสิ่ง ยิ่งใหญ่กว่าพระพุทธเจ้า ครูไม่ใหญ่แทรกว่านี่คือเทวนิยมที่สมมุติเทพเจ้าผู้สร้างขึ้นมา บ้านเปิดเป็นตำหนักบนชั้นสี่มีการไหว้ทุกวัน คุณพ่อห้ามเล่าพิธีกรรมและห้ามถ่ายภาพเพราะเป็นความลับของสวรรค์ ผู้เขียนจึงไม่รู้จักวัดและการทำบุญ จนเข้ามหาวิทยาลัยได้ตามเพื่อนในชมรมพุทธศาสตร์มาวัดพระธรรมกาย เป็นอาสาสมัครจัดแถวคนมาปฏิบัติธรรม แต่คุณแม่สั่งห้ามเด็ดขาด ผู้เขียนไม่อยากทะเลาะจึงไม่มาวัดอีกเลยนานสิบเจ็ดปี จบแล้วแต่งงานกับสามีรุ่นพี่มหาวิทยาลัย ซึ่งคุณปู่เป็นศาสนาจารย์ผู้ก่อตั้งโบสถ์คริสต์ในต่างจังหวัด และคุณย่าพาไปโบสถ์ทุกวันอาทิตย์
ปี 2541 เพื่อนหมอชวนสร้างองค์พระแกนกลาง ผู้เขียนกับสามีสร้างคนละองค์ ผู้เขียนทำเพราะเกรงใจเนื่องจากมาจากครอบครัวที่เชื่อลัทธิเต๋า ส่วนสามีถวายในนามคุณยายอาจารย์ทั้งที่ไม่รู้จักวัดมาก่อน แต่รู้สึกผูกพันกับคุณยายอาจารย์เหมือนย่ากับหลาน ต่อมามีธุระนัดเพื่อนหมอที่วัดในวันพิธีองค์พระแกนกลางวันที่ 6 กันยายน 2541 เพื่อนชวนอยู่ร่วมพิธี ตอนเย็นร่วมพิธีฉลองที่ลานมหาธรรมกายเจดีย์ พอถึงเวลานั่งสมาธิผู้เขียนไม่หลับตา นั่งมองคนรอบข้าง แล้วเห็นผู้คนชี้ไปที่ดวงอาทิตย์ ส่งเสียงฮือฮา บางคนปีติน้ำตาร่วงยืนพนมมือ ผู้เขียนงงว่าทำไมมองดวงอาทิตย์ได้โดยไม่แสบตา ยิ่งมองยิ่งแสบตาไม่เห็นอะไรเลย ทั้งที่เพื่อนหมอเห็นเหมือนคนอื่น คำว่าองค์พระแกนกลางถอดตามที่ได้ยิน ยังไม่ยืนยัน
หลังวันนั้นมีข่าวโจมตีวัดว่ายิงเลเซอร์ไปที่ดวงอาทิตย์ ผู้เขียนคิดว่าเป็นไปไม่ได้ ถ้าทำได้จริงทำไมไม่ทำให้ตัวเองเห็นด้วยทั้งที่อยู่ในเหตุการณ์ จึงบอกเพื่อนว่าอยากรู้จักวัดมากกว่านี้ เพื่อนชวนไปปฏิบัติธรรมที่พนาวัด แต่ไปถึงตอนเช้าก็เปลี่ยนใจอยากกลับบ้าน ตกเย็นขณะเดินกลับที่พักเหลือบมองดวงอาทิตย์ ได้เห็นอัศจรรย์ตะวันแก้ว เป็นดวงใสหมุนตามเข็มนาฬิกาเร็วมาก มีวงแหวนแสงประกายวูบวาบสวยงามราวสามสิบนาที จึงเริ่มแน่ใจว่าเป็นของจริงไม่ได้หลอกลวง
วันรุ่งขึ้นผู้เขียนตั้งใจปฏิบัติธรรมจนสัมผัสความสุขสงบภายในได้เมื่อหลับตาสนิท จึงเข้าใจงานของหลวงพ่อและซาบซึ้งว่าต้องหลับตาก่อนจึงจะเข้าใจ ท่านปรารถนาให้มวลมนุษยชาตินั่งหลับตาเข้าถึงความสุขที่แท้จริง ผู้เขียนได้ร่วมสร้างบุญอีกอย่างหนึ่ง (เสียงถอดเพี้ยน ฟังไม่ชัดว่าสร้างอะไร) คืนก่อนนำปัจจัยไปถวาย หลังนอนหลับเกิดดวงกลมสีเหลืองทองในท้อง มีแสงสว่างจ้าพุ่งออกมา ตกใจลุกขึ้นนั่งมอง เห็นอยู่สองสามวินาทีแล้วหายไป วันที่ 1 พฤศจิกายน 2541 มาร่วมทอดกฐินโดยสามีไม่ได้มาด้วยเพราะช่วงนั้นมีข่าวโจมตีวัดรุนแรง เห็นคนมามากและเป็นระเบียบเรียบร้อย คิดว่าถ้าหลวงพ่อไม่ดีจริงคงทำไม่ได้ขนาดนี้ จึงเริ่มศรัทธาและตั้งใจปกป้องหลวงพ่อ มาวัดต่อเนื่องและพยายามเป็นกัลยาณมิตรให้สามี
เหตุการณ์ที่ทำให้สามีหันมาศรัทธาวัดเต็มเปี่ยม คือตอนจะเดินทางไปต่างประเทศ ผู้เขียนมอบพระของขวัญพระมหาสิริราชธาตุให้คล้องคอ เขาก็รับไว้เฉย ๆ วันสุดท้ายก่อนกลับเมืองไทย สามีทำตั๋วเครื่องบินและพาสปอร์ตหายระหว่างเดินทางมาสนามบิน ย้อนไปค้นก็ไม่พบ ไปแจ้งความแล้วมืดแปดด้าน จึงลองด้านที่เก้าคืออธิษฐานกับพระมหาสิริราชธาตุ ปรากฏว่ามีคนนำตั๋วและพาสปอร์ตไปฝากไว้กับเจ้าหน้าที่ขายตั๋ว พอสามีจะไปยกเลิกการเดินทาง เจ้าหน้าที่ก็บอกว่ามีคนนำมาคืน ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าที่น่าอัศจรรย์คือคนเก็บได้นำมาส่งถูกที่ได้อย่างไรในเมื่อมีบริษัทขายตั๋วหลายแห่ง กลับถึงเมืองไทยสามีรีบให้พามาวัดทันที นำปัจจัยใส่ซองถวายหลวงพ่อ วันต่อมายังทำซุปถวายพระ จนผู้เขียนถามว่ากินยาอะไรผิดมา เขาจึงเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟัง
ปี 2543 สามีขึ้นปฏิบัติธรรมที่พนาวัดได้ผลดี จึงศรัทธาศึกษาพระพุทธศาสนาเป็นการใหญ่ ชื่นชมว่าพระพุทธเจ้าทรงฉลาดมาก ปัจจุบันช่วยงานพระศาสนาทุกสัปดาห์ และร่วมงานกับพระต่างประเทศรูปหนึ่งที่รู้จักกันโดยบังเอิญหน้าลานธรรมในงานสลายร่างคุณยายอาจารย์ ช่วยงานพุทธศาสนาระหว่างประเทศหลายด้าน เช่นถวายจีวรที่กัมพูชาและศรีลังกา จัดตอบปัญหาธรรมะวันวิสาขบูชาที่ท้องสนามหลวง นำพระและสาธุชนไปแสวงบุญที่อินเดีย ประสานเชิญพระบรมสารีริกธาตุจากศรีลังกามาไทย ช่วยจัดงานรวมพุทธบุตรทั่วโลกที่อินเดียและมาเลเซีย โดยยึดคำสอนหลวงพ่อว่าพุทธบุตรต้องเป็นดวงเดียวกันเหมือนดวงตะวัน (เสียงช่วงนี้หลุดปนภาษาอังกฤษ รายการงานบางข้อยังไม่ยืนยัน) ส่วนลูกสาวเกิดมาร่างกายสมบูรณ์ แต่อายุสิบสองปีเริ่มมีกระดูกสันหลังคด ซึ่งปกติรักษาไม่หาย ผู้เขียนรักษาทั้งภายนอกด้วยกายภาพบำบัดและภายในด้วยบุญและการอธิษฐาน ปัจจุบันอายุ 17 ปีอาการดีขึ้นมาก
ผู้เขียนถามว่าคุณยายมีบุญอย่างไรจึงอายุยืน 102 ปี คำอธิษฐานไม่ขอพบคุณตาอีกจะสมปรารถนาหรือไม่ คุณตาคุณยายตายแล้วไปไหน กรรมใดทำให้ตนเกิดในครอบครัวที่ไม่เข้าวัด ถูกแม่ดึงออก และได้สามีครอบครัวคริสต์ ดวงกลมสีเหลืองสว่างในท้องคือดวงอะไร ดวงบุญกับดวงธรรมต่างกันอย่างไร บุพกรรมใดทำให้สามีเกิดในครอบครัวคริสต์แต่หันมานับถือพุทธ ปู่ย่าของสามีที่เป็นศาสนาจารย์ตายแล้วไปไหน อุทิศบุญให้ได้หรือไม่ สามีกับพระต่างประเทศมีบุพกรรมร่วมกันอย่างไร อานิสงส์ช่วยงานรวมพุทธบุตรทั่วโลก พาสปอร์ตคืนเพราะบังเอิญหรืออานุภาพพระมหาสิริราชธาตุ ลูกสาวกระดูกหลังคดเพราะกรรมใด คุณแม่ที่นับถือเต๋าแต่เริ่มนั่งสมาธิจะไปไหนและป่วยโรคหัวใจเพราะอะไร พี่ชายเจ้าของบริษัทเหล็กที่ขายเหล็กให้สร้างสภาธรรมกายสากลแต่ห้ามน้องมาวัดจะได้บุญหรือไม่ และตนเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะมาอย่างไร
คุณยายอายุยืน 102 ปีเพราะในอดีตถวายอาหารพระและอื่น ๆ (ช่วงนี้เสียงถอดหลุด ฟังไม่ชัด) คำอธิษฐานไม่ขอพบคุณตาจะสมปรารถนา เพราะการกระทำตอนเป็นมนุษย์ต่างกัน คุณยายสั่งสมแต่บุญกุศล คุณตาตรงกันข้าม ดื่มเหล้าแล้วทะเลาะทุบตีคุณยาย ตายแล้วดิ่งไปมหานรกขุมห้าทันทีด้วยวิบากกรรมดื่มสุราเป็นอาจิณ ถูกนายนิรยบาลกรอกน้ำร้อนสีดำ ตายเกิดซ้ำ ๆ รับบุญที่อุทิศไปไม่ได้ บุญไปคอยอยู่ที่ยมโลก ยังต้องทุกข์อีกยาวนาน คุณยายไปเป็นเทพธิดามีวิมานทองที่ดาวดึงส์เฟสสองจากบุญในพระพุทธศาสนา ได้รับบุญที่อุทิศไปแล้ว ส่วนผู้เขียนเกิดในครอบครัวที่ไม่เข้าวัดเพราะอดีตชาติหนึ่งเคยนับถือความเชื่ออื่นและห้ามญาติไม่ให้มาสร้างบุญกับหมู่คณะ แต่ญาติคนนั้นกลับมาเป็นกัลยาณมิตรชักชวนจนเปลี่ยนใจมาสร้างบารมี ช่วงแรกไม่ชอบทำหน้าที่กัลยาณมิตรเพราะยังไม่เข้าใจ ต่อมาจึงทำเต็มที่ ผังนี้จึงติดตัวมา
ครูไม่ใหญ่ชวนเดาก่อน แล้วตอบว่าผังเดิมของผู้เขียนเคยถือความเชื่ออื่นมาก่อน จึงต้องมาแต่งงานกับสามีที่ครอบครัวเป็นคริสต์ แต่เคยเป็นสามีภรรยากันในชาติอื่น แม้ความเชื่อต่างกันก็มาอยู่ร่วมกันอีก ดวงกลมสีเหลืองสว่างกลางท้องเวลาหลับตาคือกุศลนิมิตที่เกิดจากจิตที่เป็นบุญ ให้รักษาไว้แล้วจะพัฒนาดีขึ้น ดวงบุญกับดวงธรรมต่างกันคือ บุญที่สร้างไว้เป็นบุญธาตุรวมเป็นดวงบุญซ้อนอยู่กลางดวงธรรม ส่วนดวงธรรมคือสิ่งที่ทรงรักษาไว้ เช่นดวงธรรมที่ทำเป็นกายมนุษย์ ถ้ายังอยู่กายมนุษย์ก็อยู่ ถ้าดับกายมนุษย์ก็ตาย ลักษณะกลมเหมือนกันแต่คุณสมบัติและหน้าที่ต่างกัน สามีเกิดในครอบครัวคริสต์เพราะเคยอยู่กับหมู่คณะแล้วกระทบกระทั่งกับบางคนจึงออกไปนับถือความเชื่ออื่น แต่ภายหลังได้กัลยาณมิตรดีแนะนำกับความตั้งใจเดิมจึงกลับมาในชาติเดียวกันนั้น ผังนี้จึงติดตัวมา
ปู่ย่าของสามีที่เป็นศาสนาจารย์ในคริสต์ศาสนา ตายแล้วไปอยู่ในป่าไม้สีทองของหิมพานต์ ในหมู่ที่มีความเชื่อเดียวกัน ซึ่งอยู่ในสวรรค์ชั้นจาตุมหาราชิกา ชั้นแรกจากหกชั้น มีความผาสุกตามกำลังบุญที่เน้นสงเคราะห์โลก สร้างโรงพยาบาลให้คนเจ็บ เกื้อกูลคนจน สร้างโรงเรียนให้คนไม่มีความรู้ ขณะนี้กำลังพูดคุยสรรเสริญผู้นำที่ตนนับถือแต่ยังไม่ได้พบ อยู่ในถ้ำบนเนินในป่าหิมพานต์ เฝ้ารอวันสุดท้ายที่ไม่รู้ว่าเมื่อไร และฝันว่าจะได้พบพระผู้เป็นเจ้าสักวัน ครูไม่ใหญ่เปรียบว่าเหมือนชายหนุ่มที่เฝ้าฝันถึงหญิงสาวที่ไม่มีจริง ผู้เขียนอุทิศบุญให้ได้ แต่ตอนนี้ท่านไม่เปิดใจรับเพราะไม่มีความรู้ บุญจึงกลับคืนมาที่ตัวผู้เขียน ถ้าวันใดเปิดใจก็จะได้รับ
สามีกับพระต่างประเทศเคยอยู่ร่วมกันเป็นกัลยาณมิตรและสร้างบุญกับหมู่คณะมาก่อน แล้วกระทบกระทั่งกับบางคนจึงออกไปนับถือความเชื่ออื่นทั้งคู่ แต่ต่อมาก็กลับมาสร้างบุญกับหมู่คณะอีกทั้งทีม อานิสงส์ช่วยงานรวมพุทธบุตรทั่วโลกโดยย่อ จะได้เกิดในแวดวงพระพุทธศาสนา ในตระกูลสัมมาทิฐิมีโภคทรัพย์มาก เป็นที่รักของมนุษย์และเทวดา ปิดอบายไปสวรรค์ มีบริวารทิพย์มาก พาสปอร์ตและตั๋วคืนมาอย่างรวดเร็วเพราะอานุภาพพระมหาสิริราชธาตุและบุญสร้างพระธรรมกายประจำตัว ลูกสาวกระดูกหลังคดเพราะอดีตเคยใช้ไม้ตีงูที่เลื้อยเข้ามาในบ้านจนหลังหัก วิบากกรรมได้ช่องส่งผล ที่อาการดีขึ้นเพราะกรรมไม่หนักมากและบุญปัจจุบันช่วยไว้ ให้ทำทุกบุญต่อไป ส่วนคุณแม่ถ้ายังไม่ศรัทธาพระรัตนตรัยเต็มที่ บุญจะส่งให้ไปได้อย่างมากแค่ป่าหิมพานต์ เป็นวิทยาธรในหมู่ผู้มีความเชื่อเดียวกันในป่าไม้สีทอง
คุณแม่ป่วยเป็นโรคหัวใจเพราะวิบากกรรมฆ่าสัตว์ทำอาหารในอดีต ขี้หงุดหงิด และใช้แรงงานสัตว์จนสัตว์เหนื่อยมาก ผู้เขียนต้องเป็นกัลยาณมิตรให้ท่านละความเชื่อเดิม สั่งสมทาน ศีล ภาวนาให้ถูกหลักวิชา และอุทิศบุญให้สัตว์ที่เคยเบียดเบียน พี่ชายเจ้าของบริษัทเหล็กที่ขายเหล็กให้สร้างสภาธรรมกายสากล แต่ไม่มีศรัทธาและห้ามน้องมาวัด ไม่ได้บุญนี้เลย เพราะเป็นการซื้อขายธรรมดาระหว่างพ่อค้ากับลูกค้า ไม่ได้เกิดจากศรัทธา ส่วนการชวนครอบครัวพี่ชาย ตอนนี้ใจยังไม่เปิด ให้ทำทุกบุญและอธิษฐานจิตไป บุญละเอียดจะค่อย ๆ ไปกระทบใจทีละน้อย สักวันบุญได้ช่องจะศรัทธาเอง ผู้เขียนและครอบครัวเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะแบบกองเสบียง ชาตินี้มาเจอกันแล้วให้ตั้งใจสร้างบารมีเต็มที่ทุกบุญ
ท่องบทประจำวันซ้ำสามรอบ ว่าสิ่งที่ต้องสั่งสมคือบุญกุศล สิ่งที่ต้องแสวงหาคือพระรัตนตรัยภายใน เป้าหมายชีวิตคือที่สุดแห่งธรรม และที่พักระหว่างทางคือดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์
ช่วงเพลงท้ายรายการ มีถ้อยคำอธิษฐานขอให้สมความปรารถนา มีดวงตาเห็นธรรม เข้าถึงพระธรรมกาย มีมหาสมบัติติดตัวไปทุกภพชาติจนถึงที่สุด และท่อนว่าเหมือนดวงตะวันที่มีดวงเดียว พุทธบุตรต้องเป็นหนึ่งเดียวกัน เสียงช่วงนี้ถอดหลุดปนภาษาอังกฤษและประโยคซ้ำเกือบทั้งช่วง จับชื่อเพลงไม่ได้
ท่องคำขวัญเหมือนดวงจันทร์ส่องแสงในคืนวันเพ็ญ และธรรมกายคือพระในตัวคุณที่คุณสามารถเข้าถึงได้ด้วยการทำใจหยุดนิ่ง ซ้ำสามรอบ ครูไม่ใหญ่ย้ำให้ตอบซ้ำจนคล่องปากขึ้นใจ แล้วรีบทำให้ได้
ช่วงปิดรายการ ครูไม่ใหญ่ชวนพร้อมใจกันหันไปทางภาคใต้ของประเทศไทย โดยเฉพาะสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ เสียงช่วงนี้ถอดหลุดปนภาษาอังกฤษ ไฟล์จบลงระหว่างช่วงปิดรายการ
เวลาเริ่มของช่วง คำสะกด tag ที่ขาด ช่วงที่ยังไม่มีในผัง หรือลิงก์เสีย บอกได้ที่นี่ - คนที่ฟังจริงเห็นสิ่งที่คลังนี้มองไม่เห็น
เข้าสู่ระบบด้วยปุ่มด้านบนของหน้าก่อน แล้วช่องเขียนถึงผู้ดูแลจะขึ้นที่นี่